၂၀၀၆ နအဖရဲ ့သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ

ကိုေက်ာ္မ်ိဳး၊ဦးတိုက္ပိတ္၊ဦးေဌး၀င္း၊ကိုျမင့္သိန္း၊ကိုေဇာ္ေဇာ္မင္း

ကိုေက်ာ္မ်ိဳး

က်ေနာ့္နာမည္ေက်ာ္မ်ိဳးလို ့ေခၚပါတယ္္။ ကိုသံေခ်ာင္းတကယ္ႏွိပ္စက္ မစက္ဆိုတာေတာ့က်ေနာ္ ကိုယ္ ေတြ ့ ၾကံဳလို ့သိခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ့္လိုပဲ အဖမ္းခံရတဲ့လူတိုင္း လည္း ကိုယ္ေတြ ့ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ လူေတြခ်ည္း ပဲျဖစ္ပါ တယ္။ ညွဥ္း ဆဲမခံခဲ့ရ တဲ့သူေတြရယ္လို ့ တေယာက္မွမရွိပါဘူး။ လက္ လြန္ေျခ လြန္ျဖစ္ျပီး ေသတဲ့သူေတြအမ်ားဆံုး ရွိပါတယ္။ သူ ့ရဲ ့လက္ကိုင္ တုတ္ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားက လည္း ပက္ပက္ စက္စက္ႏွိပ္စက္တယ္။ ဘယ္လိုႏွိပ္ စက္သလဲ ဆိုရင္ ေျခေထာက္ကိုသံၾကိဳးတုပ္၊ လက္ ကိုေနာက္ျပန္ ၾကိဳး တုပ္ တိုင္ငုတ္ မွာရိုက္ျပီး ေတာ့ ေသေသ ခ်ာခ်ာ စိမ္ေျပနေျပ ႏွိပ္စက္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ့္ ရဲ ့ေျခေထာက္ ဆို လို ့ရွိရင္ ႏွစ္ဖက္စလံုးဟာ ေဘာင္းဘီေတာင္ဆြဲ တင္လို ့ အေပၚမတက္ တဲ့အ ထိေရာင္ကိုင္းခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလိုႏွိပ္စက္ခံရတဲ့အျပင္ မေက်နပ္လို ့ဆိုျပီးက်ဥ္စက္ နဲ ့လည္း တို ့ခဲ့ ပါေသး တယ္။ အလူးအလဲခံရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာထပ္လုပ္သလဲဆိုေတာ့ မေက်နပ္လို ့ဆိုျပီး ရင္ဘတ္ ကို ေလး၊ငါး ခ်က္ေလာက္ေဆာင့္ကန္တယ္။ အဲဒါတင္မကေသးပါဘူး။ မေက်နပ္လို ့ဆိုျပီးေတာ့ ထပ္ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ရင္ ဘတ္ကို ဓားနဲ ့မႊန္းခဲ့ပါတယ္။ သူကေတာ့ေျပာတာေပါ့။ လက္ဖ်ားနဲ ့မထိဘူးလို ့ေျပာတယ္။ မွန္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို လက္ဖ်ားနဲ ့ေတာင္မတို ့ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဓားနဲ ့ေတာ့ေသေသခ်ာ ခ်ာလွီးခဲ့တယ္။ လူၾကီးမင္းတို ့ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း က်ေနာ့္အကၤ် ီကိုခြ်တ္ျပပါမယ္။ က်ေနာ့္ရင္ ဘတ္က ဒဏ္ရာေတြက သူ အကုန္လံုးလီွးထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြပါပဲ။ က်ေနာ့္ကိုႏွိပ္စက္ခဲ့တာ ဟုတ္တယ္၊ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ႏွိပ္စက္ခဲ့ဖူးတဲ့သူတေယာက္ အခုက်ေနာ္ တို ့အထဲမွာပါပါတယ္။ သူကို ကိုေဇာ္ေဇာ္မင္းပါ။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒီေလာက္ပဲရွိပါ တယ္ခင္ဗ်ာ။ တကယ့္ႏွိပ္စက္ခဲ့လို ့၊ တကယ္ခံစားခဲ့ရသူေတြ လည္း အကုန္လံုးေျပာျပႏိုင္ပါတယ္။

ဦးဇန္ဇန္(ခ)ဦးခင္ေမာင္သန္း(နံနက္ခင္းသတင္းဂ်ာနယ္)

ABSDF အဖြဲ ့၀င္ေတြမဟုတ္ပဲနဲ ့ တျခားလူထုကို ႏွိပ္စက္တာမ်ိဳးေရာ ရွိသလား။

ကိုေက်ာ္မ်ိဳး

အဲဒီဥစၥာကို က်ေနာ္ေတာ့မသိဘူးခင္ဗ်။ က်ေနာ္က အဖြဲ ့၀င္ထဲမွာပဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္လိုပဲ လူတိုင္းႏွိပ္စက္ခံ ခဲ့ရတာေတာ့ တကယ္မ်က္ျမင္လက္ေတြ ့လည္းေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ပိတ္ဆံုး မၾကည့္ရက္လို ့ မၾကည့္ခဲ့ တာပဲရွိတယ္။ လူထုကို ႏွိပ္စက္တာမ်ိဳးရွိ၊မရွိဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္က အေပၚတပ္ရင္း လိုင္စင္မွာပဲ ေနရတဲ့ အခါက်ေတာ့ အျပင္ကိုမေရာက္ခဲ့ဘူး။ အျပင္မွာလူထုကိုႏွိပ္စက္၊မစက္ေတာ့ က်ေနာ္မသိခဲ့ဘူးခင္ဗ်။

ဦးတိုက္ပိတ္(ေခၚ)ဦးသန္းထြန္းစိုး

ABSDF ေျမာက္ပိုင္းမွာ ျမင့္စိုး(ခ)သံေခ်ာင္း(ခ)စ၀္ခြန္ေက်ာ္ရဲ ့လူမဆန္တဲ့ရက္စက္ယုတ္မာမွဳေတြကို က်ေနာ္တို ့က လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ႏွစ္ကာလတုန္းက က်ေနာ္တို ့က ကိုယ္နဲ ့ရင္းျပီးေတာ့ က်ေနာ္ခံစားခဲ့ရတယ္။ ..ဘ၀တူေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း လက္နက္အားကိုးနဲ ့မတရားႏွိပ္စက္ညွင္းပန္းျပီးေတာ့ က်ေနာ္တို ့ကို ေထာက္လွမ္းေရးေတြလို ့စြပ္စြဲျပီး နည္းမ်ိဳးစံုနဲ ့ ရိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးညွင္းပန္းသတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ၁၅ ႏွစ္ကာလလံုးလံုးက်ေနာ္တို ့က မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို ့လည္းဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို ့က ျမိဳ ့ထဲ၊ရြာထဲျပန္ေရာက္ေနျပီ။ သံေခ်ာင္(ခ)ျမင့္စိုးကေတာ့လက္နက္စြဲကိုင္ျပီးေတာ့ သူ ကေတာ့ ေတာထဲမွာရွိေနတုနး္ပဲ၊ အဲဒီေတာ့ သူ ့ကိုတရားစြဲလို ့လည္းမရဘူး။ ေဖာ္ထုတ္လုိ ့လည္းမရဘူး။ မရတဲ့အတြက္ ဒီေန ့သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ျမင့္စိုး(ခ) သံေခ်ာင္းကို ဒီႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ ဖမ္းဆီးရမိျပီဆိုတဲ့ အခ်ိ္န္က်ေတာ့ က်ေနာ္တို ့ကိုသက္ဆိုင္ရာ လူၾကီးေတြက လာျပီးေတာ့ ေခၚေတြ ့ပါတယ္။ မင္းတို ့ကို လြန္ ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ကာလတုန္းက ျမင့္စိုး(ခ)သံေခ်ာင္းဦးစီးတဲ့သူေတြကေနျပီးေတာ့ မင္းတို ့ေက်ာင္းသားရာေပါင္း မ်ားစြာကိုဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းတယ္။ သူတို ့ရဲ ့ရိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးစစ္ေၾကာခ်က္ေတြေၾကာင့္ ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀အေသဆိုးနဲ ့ေသခဲ့ရတယ္။ သံေခ်ာင္းဖမ္းဆီးတဲ့အထဲမွာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အတြက္ေၾကာင့္ ဒီအျဖစ္မွန္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာသံတမန္ေတြ၊ သတင္းစာဆရာေတြသိေစခ်င္သလို တိုင္းျပည္ကိုလည္းသိေစခ်င္လို ့ ဒီေမးခြန္းကိုေျဖရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္လိုင္စင္စခန္းမွာ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သံေခ်ာင္းနဲ ့အတြင္းေရးမွဴးမ်ိဳး၀င္း က်ေနာ့္ကိုလာဖမ္းပါ တယ္။ ဖမ္းရျခငး္အေၾကာင္းက ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ ကခ်င္ကို ေျမာက္ပိုင္း ဆိုျပီးေတာ့ အ ဆင့္ျမွင့္မယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို ့က ဒီမိုကေရစီနည္းအရ ဆိုျပီးေတာ့မဲေရြးလုိက္ တယ္။ က်ေနာ္ကမဲမ်ားေနတယ္။ မ်ိဳး၀င္းကမပါဘူး။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ ဒါဟာမဲရလာတဲ့သူေတြကို ေနရာ မဖယ္ေပးခ်င္တဲ့အခါက်ေတာ့ သိမ္းၾကံဳးဖမ္းေတာ့ က်ေနာ္အရင္ဆံုးစအဖမ္းခံရပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ့္ကို စျပီးေခၚေခၚျခင္း မ်ိဳး၀င္းကထိုးတယ္။ သံေခ်ာင္းကထိုးတယ္၊ ထိုးျပီးေတာ့ က်ေနာ္လဲက်တဲ့အခ်ိန္မွာ သံေခ်ာင္းက က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကိုစစ္ဖိနပ္နဲ ့ကန္တယ္။ နဖူးမွာ ဒဏ္ရာရွိပါတယ္။ ဒီမွာၾကည့္ပါ။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုအခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာထားတယ္။ ထားတဲ့အခ်ိန္ အျမဲတမ္းေခၚထုတ္ျပီးေတာ့ မင္းဟာတပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးက ဗိုလ္ၾကီးအဆင့္ရွိတဲ့ အေကာင္၊ မင္းကိုငါတို ့သိတယ္။ မင္းေဖာ္ ဆိုျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုညေပါင္းမ်ားစြာ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပန္ပါတယ္။ မဟုတ္ေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာဆိုပါေသာ္လည္း လက္မခံပါဘူး။ လက္မခံပဲနဲ ့က်ေနာ့္ကိုရိုက္တယ္။ ထိုးတယ္။ ထင္းစေတြနဲ ့ရိုက္တယ္။ ျပီးလို ့ရွိရင္ က်ဥ္စက္နဲ ့တို ့တယ္။ လက္ေခ်ာင္းထဲကို က်ည္ဆန္ေတြ ထည့္ျပီး ညွစ္တယ္။ အဲဒီလိုေတြလည္းလုပ္တယ္။ လုပ္ျပီးေတာ့ သူတို ့အဲဒီလိုလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္တခါ ဦးစီးလႊမ္းမိုးကို ထပ္ဖမ္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ေနရာေတာ့ ခြဲထားတယ္။ တညမွာက်ေတာ့ ဦးစီးလႊမ္းမိုးကို သူက ေခၚလာျပီး မ်ိဳး၀င္းရဲ ့တဲမွာ ဦးစီးလႊမ္းမိုးက ဒီဖက္မွာၾကိဳးတုပ္ျပီးထိုင္ေနတယ္။ က်ေနာ္က သူ ့ေဘးမွာ ၾကိဳးတုပ္ျပီး ထိုင္ရတယ္။ ထိုင္ျပီးေတာ့လႊမ္းမိုးကိုထပ္စစ္တာ။ စစ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ လႊမ္းမိုးမဟုတ္တဲ့အ ေၾကာင္းျငင္းတဲ့အခါက်ေတာ့ သံေခ်ာင္းက M-20 ပစၥတုိနဲ ့လႊမ္းမိုးရဲ ့ပခံုးေအာက္ နား ေနရာကိုေတ့ျပီးပစ္တယ္။ ပစ္ေတာ့လႊမ္းမိုးလဲက်သြားတယ္။ လဲက်သြားေပမယ့္ လႊမ္းမိုးဒဏ္ရာၾကီး နဲ ့ ေအာ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာက်ေနာ့္ကို အခ်ဳပ္ခန္းထဲျပန္ထည့္ထားတယ္။ လႊမ္းမိုးဟာ ေနာက္ထပ္သံုး ရက္ေလာက္အၾကာမွာ ေန ့လည္ပိုင္းမွာ က်ေနာ့္ကို နံနက္ ၁၁နာရီေလာက္မွာ က်ေနာ့္ကိုလည္းလက္ျပန္ ၾကိဳးတုပ္ျပီး သံၾကိဳးေတြနဲ ့ခ်ည္ျပီး ထုတ္လာတယ္။ လႊမ္းမိုးကိုလည္းခ်ည္ျပီးထုတ္လာတယ္။ ထုတ္လာျပီး စစ္ေရးျပကြင္းမွာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းထားတယ္။ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းထားျပီးေတာ့ ဒီဌာနခ်ဳပ္အင္အား အကုန္လံုး ကိုတန္းစီခိုင္းလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ လႊမ္းမိုးကို သံေခ်ာင္းကအဲဒီအခ်ိန္မွာေမးပါတယ္။ မင္းဟာတပ္ဖြဲ ့ ပိုင္ ေငြေတြနဲ ့မိန္းမေတြေလွ်ာက္ေပ်ာ္ပါးတယ္တဲ ့။ အေမအေဖေတြလည္းပိုက္ဆံပို ့တယ္ ဘာညာ ဆိုျပီး ေတာ့ဦးစီး လႊမ္းမိုးကိုေျပာပါတယ္။ စြပ္စြဲခ်က္ေတြကေတာ့ မ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္လႊမ္းမိုးက မဟုတ္ ေၾကာင္းျငင္းတယ္။ သူက ဒဏ္ရာၾကီးနဲ ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာဒဏ္ရာလည္းျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္အယူခံ တင္ပါရေစဆိုေတာ့ မင္းဘာမွတင္စရာမလုိဘူးတဲ့။ ဒါဟာတရားရံုးရွိတဲ့အရပ္မဟုတ္ဘူး။အဲဒီေတာ့ မင္းအ ေကာင္းဆံုးကေတာ့ဘာဆုေတာင္းမလဲ။ ဘာမွာခ်င္သလဲပဲေျဲပာဆိုေတာ့ လႊမ္းမိုးက အဲဒါဆိုရင္ လည္း က်ေနာ့္အေမကိုေျပာေပးပါ။ က်ေနာ္ေသျပီလို ့ေျပာလိုက္ပါဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ သံေခ်ာင္းကိုယ္တိုင္ပဲ M-20 ပစၥတိုနဲ ့လႊမ္းမိုးနားထင္ကိုေတ့ျပီးေတာ့ပစ္တယ္။ က်ေနာ္ေဘးမွာပစ္လိုက္ေတာ့ လႊမ္းမိုးေနရာမွာ တင္ on the spot ေသသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ အေလာင္းကိုသြားျမဳပ္မေနနဲ ့တဲ့။ ရွဳပ္တယ္တဲ့။ အဲဒီမွာတူး ျပီးျမဳပ္လိုက္တဲ့။ ေဘာလီေဘာကြင္းလုပ္လိုက္လို ့သံေခ်ာင္းကေျပာပါတယ္။ ဒါက်ေနာ့္ေရွ ့မွာ သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ကိစၥ၊က်ေနာ္တို ့ကိုလည္းညွင္းဆဲတဲ့ကိစၥ။ ဒီကလူငယ္ေတြလည္း အကုန္လံုး ဒဏ္ရာေတြ နဲ ့ညွင္းဆဲခံထားရတယ္။ အဲဒီမွာထပ္ျပီး ေအာင္ေက်ာ္ဆိုတာ ရန္ကုန္ကေက်ာင္းသား တ ေယာက္ ပါ။ ေအာင္ေက်ာ္ကိုလည္း အဲဒီလိုပဲဖမ္းျပီးေတာ့ ရိုက္ရင္းႏွက္ရင္း ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ရင္း နဲ ့ ေအာင္ေက်ာ္ ဟာေနာက္ဆံုး ေကအိုင္ေအ စစ္ေဆးရံုမွာ အေသဆိုးနဲ ့ေသသြားတယ္။ ဘာမွအျပစ္မ ရွိ ပဲနဲ ့ဒီေကာင္ေတြအာဏာလုတဲ့ဟာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို ့လူငယ္ေတြအမ်ားၾကီးပဲဆံုးရွံဳးခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ တကယ့္အျဖစ္မွန္ေတြပါ။ ဒါဟာ ၁၅ ႏွစ္ရွိသြားပါျပီ။ အခုဥပေဒရဲ ့အရိပ္အာ၀ါသထဲကိုေရာက္လို ့ က်ေနာ္ တို ့က ဒီကိစၥကိုေဖာ္ထုတ္တာပါ။ အျပစ္မရွိပဲေသခဲ့တဲ့ လူငယ္အမ်ားၾကီးရဲ ့အသက္ေတြ၊ အရိုးေတြကေနျပီး က်ေနာ္တို ့လိုရွိေနဆဲ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့လူေတြကို ေတာင္းဆိုလို ့ခုန ဆရာျမတ္ခိုင္ေမးသလိုပဲ ခင္ဗ်ား ဒီေနရာကိုဘာလို ့ေရာက္လာသလဲဆိုတာ က်ေနာ္အမွန္တရားအတြက္ က်ေနာ္ေရာက္လာတာပါ။

ဦးေဌး၀င္း(ခ) ႏိုင္လင္း

သူလွ်ိဳလို ့ေခၚျပီး လူ ၁၀၀ ေက်ာ္ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္တာ က်ေနာ့္ မ်က္ျမင္ကိုယ့္ေတြ ့ပါခင္ဗ်ာ။ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ ခံရျပီး ျပန္လည္ ထြက္ေျပး လာတဲ့ အထဲမွာ က်ေနာ္က တေယာက္အပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ကေတာ့ ေဌး၀င္းေခၚႏိုင္လင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေရးအခင္းျဖစ္ျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္ ကABSDFဗဟို၊KNU နယ္ေျမျဖစ္တဲ့ မဲလထ စခန္းကိုထြက္ေျပးသြားခဲ့ ပါတယ္။ အဲဒီမဲလထ စခန္းမွာ အေျခခံစစ္ပညာသင္တန္း ကိုတက္ေရာက္ ခဲ့ပါတယ္။ ပေလာင္နယ္ေျမမွာ အမွတ္(၅၀၁) တပ္ရင္းဖြဲ ့ဖို ့အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဥကၠဌျဖစ္တဲ ့ကိုမိုးသီးဇြန္နဲ ့ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္တို ့ဟာ က်ေနာ္တို ့ကိုလာေရာက္ေတြ ့ဆံုျပီး တာ၀န္ေပး အပ္ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ အမွတ္(၅၀၁)က်ဆံုးသြားခဲ့ျပီး ေျမာက္ပိုင္းဗဟိုကိုေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ္ ေျမာက္ပိုင္း မွာအဖမ္းခံရျပီး ၁၉၉၂ ေဖေဖာ္၀ါရီလထဲမွာ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ေရာက္လာပါတယ္။ ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္နဲ ့ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ ဆိုတဲ့သူႏွစ္ေယာက္ဟာ က်ေနာ္တို ့အဖမ္းခံေနရတဲ့ အဖြဲ ့၁၀၀ေက်ာ္ကိုလာေရာက္ေတြ ့ဆံုတာျဖစ္ပါ တယ္။ တေယာက္ခ်င္းေခၚယူေတြ ့ဆံုတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ရယ္၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ဆိုတဲ့သူရယ္၊ ကိုသံေခ်ာင္းရယ္၊ကိုမ်ိဳး၀င္းရယ္ အမွတ္ (၅၀၁) တပ္ရင္းမွဴးျဖစ္တဲ့ ကိုသိုက္ ထြန္းဦး ရယ္ ေနာက္ထပ္တေယာက္ႏွစ္ေယာက္ရွိပါေသးတယ္။ က်ေနာ္နံမည္ေတာ့မမွတ္္မိေတာ့ဘူး။ သူတို ့အားလံုးက်ေနာ့္ကိုေခၚျပီးေတြ ့ပါတယ္။ ေတြ ့ျပီးကာမွ ေနာက္တရက္ႏွစ္ရက္အၾကာမွာ၁၉၉၂ ေဖေဖာ္ ၀ါရီ လ ၁၂ ရက္ေန ့မွာ လူေပါင္း ၁၅ ေယာက္အသတ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီအသတ္ခံရတဲ့ ၁၅ ေယာက္ မတိုင္ခင္ကလည္း က်ေနာ္တို ့အထဲမွာ စစ္ရင္းေဆးရင္း စစ္ေၾကာရင္းနဲ ့ေသသြားတဲ့လူလည္းရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို ့ကိုသံသယနဲ ့ဖမ္းတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို ့လည္းသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္က်ေနာ္တို ့က ေထာက္ လွမ္းေရးမဟုတ္တဲ ့အတြက္ေၾကာင့္ မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္းျပန္လည္ျငင္းဆိုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို ့က လႊတ္ေပးခ်င္တဲ့လူကိုလည္း တေယာက္ႏွစ္ေယာက္ျပန္ျပီးလႊတ္ေပးတာေတြ ့ရပါတယ္။

အဲဒီ ၁၅ ေယာက္သတ္ျပီးေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ က်ေနာ္တို ့လည္းအေျခအေနမေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို ့လည္း အသတ္ခံရမယ္ဆိုတာလည္းသိေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တို ့ကိုျပန္လႊတ္ေပးလို ့မျဖစ္ေတာ့ ဘူးဆိုတာသူတို ့ သိေနၾကပါျပီ။ က်ေနာ္တို ့ကိုျပန္လႊတ္ေပးရင္ က်ေနာ္တုိ ့က ျပန္လည္အံုၾကြမွာ သူတို ့ စိုးရိမ္ေနၾကပါတယ္။ အခုလိုျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြဟာ အားလံုးကလည္း သူတို ့အခ်င္းခ်င္းတေယာက္နဲ ့ တေယာက္ အာဏာလုလို ့ျဖစ္ၾကရတာပါ။ ဘယ္သူ ့ဘယ္သူမွ က်ေနာ္တို ့ဒီကသြားကတည္းက ဗိုလ္ၾကီး၊ ဗိုလ္မွဴးဆိုတာပါသြားၾကတာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ အားလံုးကေက်ာင္းသားအျဖစ္နဲ ့သြားၾကတာပါ။ ဟိုေရာက္ တဲ့အခါက်ေတာ့ သူကဗဟိုေကာ္မတီလုပ္မယ္။ ငါကဗဟိုေကာ္မတီလုပ္မယ္။ သူကစစ္ေရးတာ၀န္ခံလုပ္ မယ္။ ငါက စစ္ေရးတာ၀န္ခံလုပ္မယ္ ဆိုျပီးေတာ့ အျငင္းအခံု၊သူတို ့ဘာသာ သူတို ့အခ်င္းခ်င္းအထက္မွာ အာဏာလုၾကတဲ့ပြဲမွာက်ေနာ္တို ့က စေတးခံခဲ့ရတာပါ။ က်ေနာ္တို ့လည္းေနာက္ပိုင္းအသတ္ခံရေတာ့မယ္ ဆိုတာသိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို ့ေထာင္ထဲမွာက်န္ခဲ့တဲ့ ၅၅ ေယာက္ပဲ က်ေနာ္တို ့ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ကိုျမင့္သိန္း

က်ေနာ့္နာမည္က ကိုျမင့္သိန္းပါ။ က်ေနာ္တုိ ့ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံရတဲ ့အထဲမွာ အမ်ိဳးသမီးေလးဦးပါ ပါတယ္။ သူတို ့နာမည္ေတြ ကေတာ့ မခင္ခ်ိဳဦး(ရန္ကုန္)၊မနန္းေစာ၊မတူးတူး၊မနန္းေအာင္ေထြးၾကည္ တို ့ျဖစ္ပါတယ္။

မခင္ခ်ိဳဦးကေတာ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူပါ။ က်န္တဲ့ တခ်ိဳ ့လူေတြကေတာ့ State ကပါ။ က်ေနာ္က သူတို ့ ကိုဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီေထာင္ထဲမွာတင္ က်ေနာ္တို ့အခ်င္းခ်င္းကိုျပန္အုပ္ခ်ဳပ္ခိုင္းထား တဲ့ တန္းစီးေလးေယာက္ထဲက တဦးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို ့လို ့ သူတို ့ကေခၚထုတ္သြားျပီးရင္ႏွိပ္စက္ တယ္။ အဲဒီႏွိပ္စက္တဲ ့ဟာေတြကို ျပန္ေျပာျပတာကို က်ေနာ္တို ့ကၾကားသိရတယ္။ သူတို ့ဆီမွာလည္း ဒဏ္ရာေတြနဲ ့ျပန္လာတဲ့အခါမွာ ေတြ ့ရတယ္။ တလိမ္ ့နဲ ့ၾကိတ္တာမ်ိဳး၊ ေခါင္းကိုတုတ္နဲ ့ရိုက္တာမ်ိဳးတို ့ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ ့ေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီနည္းမ်ိဳးစံုေတြကေတာ့က်န္တဲ့ညီေလးေတြလည္း ေျပာျပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ ႏွိပ္စက္ နည္း မ်ိဳးစံုပါပဲ။

ကိုေဇာ္ေဇာ္မင္း

က်ေနာ္က မိုညွင္းျမိဳ ့နယ္က ကိုေဇာ္ေဇာ္မင္းပါ။ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းျဖစ္ျပီးႏို၀င္ဘာလမွာ ကိုမ်ိဳး၀င္း သပိတ္ ေခါင္းေဆာင္။ နားမားသပိတ္ေခါင္းေဆာင္ ကိုမ်ိဳး၀င္းဦးေဆာင္ျပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တို ့ကို မင္းတို ့ကိုစစ္တပ္ဖမ္းမယ္။ ငါတို ့ကိုလည္းဖမ္းမယ္ ဆိုလို ့ က်ေနာ္ေတာ ခိုသြားပါတယ္။ စေရာက္ေရာက္ ေကအိုင္ေအနယ္ေျမတပ္ရင္းမွာပါ။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို ့ကို ဗိုလ္မွဴး ေဇာ္တူးက ေနရာခ်ေပး တယ္။ ေနရာခ်ေပးျပီးေတာ့ ေကအိုင္ေအ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ လိုင္စင္နယ္ေျမကို မိုးညွင္းကထြန္းေအာင္ႏိုင္အဖြဲ ့ နဲ ့က်ေနာ္တို ့ေရာက္သြားတယ္။ သင္တန္းအပတ္စဥ္(၁)တက္ျပီးေတာ့ ဗဟိုေကာ္မတီရံုးခန္းတာ၀န္ခံ ဆိုတဲ့ တာ၀န္ေပးပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ သူတို ့ဖမ္းဆီးတဲ့ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို က်ေနာ္သိသင့္တာေတြ၊ သိသင့္သေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္။ စဖမ္းတာကေတာ့စိုးမင္းေအာင္ဆိုတဲ့တေယာက္ကို စဖမ္းတာပါ။ အဲဒီစိုးမင္းေအာင္ဆိုတဲ့ တေယာက္ဟာ ဗန္းေမာ္မွာပဲစစ္ေၾကာရင္းနဲ ့အသတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ၁၉၉၀ ဧျပီလေလာက္မွာ လႊမ္းမိုး (ေခၚ)ကိုျမင့္သူက မိုးေကာင္းကေန ေတာခိုတဲ့သူပါ။ သူက ABSDF ဗဟိုေကာ္မတီရဲ ့အထက္မွာရွိတဲ ့ဗဟို ဦးစီးအဖြဲ ့ထဲက တာ၀န္ရွိတဲ့သူတေယာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ ့မွာေတာ့လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ဗဟိုေကာ္မတီကေပးမ ထားပါဘူး။ အဓိက ကေတာ့သံေခ်ာင္းနဲ ့ကိုမ်ိဳး၀င္းက ကိုင္ထားပါတယ္။ သူ ့ကိုပညာမတတ္ပဲနဲ ့ဟန္ေဆာင္ မွဳ၊ ဆိုလိုတာက သူက ဒီက်ေနာ္တို ့ျမန္မာႏိုင္ငံေက်ာင္းသားေတြဗမာစကားေျပာရင္ ၾကားထဲမွာ အဂၤလိပ္ လို ညွပ္ေျပာေလ့ရွိၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုညွပ္ေျပာတဲ့အသံုးအႏွဳန္း Slip ျဖစ္တယ္တို ့၊Character မေကာင္း ဘူးလို ့ စသည္ျဖင့္ ဒီလိုအသံုးအႏွဳန္းမ်ိဳးေလးေတြကအစ သူက အဂၤလိပ္လိုညွပ္ေျပာရင္ အသံထြက္မမွန္ ဘူးဗ်။ ေနာက္သူ ့ကိုယ္သူ Philo နဲ ့ဘြဲ ့ရတယ္လို ့ေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြရယ္၊ ေနာက္တခါ သူဟာ ေရႊလီမွာ ျပည့္တန္ဆာႏွစ္ဦးနဲ ့ေပ်ာ္ပါးတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုကိုေထာက္ျပီးစဖမ္းတယ္ဗ်။ ဖမ္းျပီးေတာ့မွ စစ္ေဆးတယ္။ ဒီစစ္ေဆးခ်က္ကလည္းသိပ္ေဘာင္မ၀င္ပါဘူး။ စစ္ေဆးခ်က္မျပီးခင္မွာ သံေခ်ာင္းကသူ ့ ကို လက္ျပန္ၾကိဳးတုပ္ေခၚထုတ္လိုက္ျပီးေတာ့မွ စစ္ေရးျပကြင္းေပါ့၊ အဲဒီမွာ ဒူးတုပ္ခိုင္းထားျပီးေတာ့မွ နား ထင္ကို ဦးေခါင္းကို M-20 ေမာင္းျပန္ေသနတ္နဲ ့ပစ္တယ္။ ေနာ္ကအျဖစ္အပ်က္တခုကေတာ့ ကိုထြန္းႏြယ္ေအာင္။ သူကေတာ့ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္က တပ္ဖြဲ ့၀င္မိန္းကေလးတေယာက္နဲ ့Sex ကိစၥ ျဖစ္တယ္ဗ်။ စစ္ခံုရံုးဖြဲ ့ျပီးေတာ့အေရးယူတယ္။ မုဒိန္းမွဳလို ့စြပ္စြဲတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စစ္ခံုရံုးမွာ မုဒိန္းမွဳ မေျမာက္ပါဘူး။ အဲဒီမွာ သူ ့ဟာသူရွက္ျပီးေတာ့ အခ်ဳပ္ထဲ၀င္တယ္။ ျပန္ထြက္ေတာ့လည္း သူ ့နည္း သူ ့ဟန္နဲ ့ထြက္တယ္။ တာ၀န္က်တဲ ့ရမ္မူတူး တုိ ့က ဒီေကာင္အျပင္ထြက္ရင္ပစ္ဆိုလို ့ ရဲေဘာ္ တေယာက္ကပစ္လိုက္တယ္။ ဆီးခံုမွန္ျပီး ေသသြားတယ္။

ေနာက္က်ေနာ္သိတဲ့ဒီဖမ္းဆီးတဲ့ကိစၥေတြ။ လူသတ္တဲ့ကိစၥေတြ။ အဓိကဖမ္းတာကေတာ့ စစ္ေထာက္လွမ္း သူလွ်ိဳဆိုျပီးေတာ့မွ ဖမ္းတာပါ။က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ဖမ္းရတဲ ့ လူေတြလည္းပါပါတယ္။ အခုဒီထဲမွာကို ပါပါတယ္။ သူတို ့စစ္ေၾကာတဲ့ဆီမွာ လက္လြန္ျပီး ေသသြားတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ မွတ္မိသေလာက္ဆိုရင္ ၁၃ ေယာက္ထက္မနည္းရွိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီထဲကနာမည္တခ်ိဳ ့က တပ္သား ကိုအားဆိုက္၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ဦးစိန္၊ သူ ့ေတာ့က်ေနာ္ျမိဳ ့မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ကို ေက်ာ္ေဌး၊ က်န္တာေတြက်ေတာ့က်ေနာ္ေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိေတာ့ပါဘူးခင္ဗ်။ ဒါကသူတို ့ စစ္ေၾကာ ေရးလုပ္ရင္းလက္လြန္သြားတဲ့ဲသူေတြ။ ေနာက္ျပီးေတာ့၁၉၉၂ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ေထာက္လွမ္း ေရး သူ လွ်ိဳဆိုျပီးေတာ့ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္အပါအ၀င္ လူ၁၅ေယာက္ကို ဓားနဲ ့ခုတ္သတ္တယ္လို ့ က်ေနာ္ၾကားတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္ဗန္းေမာ္ခရိုင္ကိုေရာက္ေနတဲ့အတြက္ စက္ထဲ၀င္လာ တဲ့ သတင္းကိုပဲၾကားသိရပါတယ္။ အသတ္ခံရသူ ၁၅ ဦးကေတာ့ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္အပါအ၀င္ မိန္းကေလး ထဲထဲက မခင္ခ်ိဳဦး၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း၊ေနာက္ ေက်ာ္ေ၀၊ မႏၱေလးက၊ေအာင္ဖုန္းကေတာ့ ရန္ကုန္ကျဖစ္မယ္ထင္တယ္ဗ်။ အားလံုးဓားနဲ ့ခုတ္သတ္ခံရတာ ၁၅ ေယာက္ရွိပါတယ္။

၂၀၀၆ နအဖရဲ ့သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကပါ။ ဒီကေန ကူးပါတယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသ မွ အရိုးတြန္သံမ်ား (အပိုင္း-၂-) ေအာင္မိုး၀င္း

လူသတ္ပြဲေနရာ

ခုခံေခ်ပခ်င္သူေတြဘက္မွ ေက်ာင္းသားတေယာက္ကေန ေဖ့ဘြတ္မွာ မွတ္ခ်က္တခုေပးထားတာကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ “ တာဝန္ရိွသူေတြကလည္း ဒီကိစၥ ကို ၿပန္လည္တုန္႔ၿပန္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မင္းသိခၤ ရဲ႕ မမင္းၿဖဴမွန္မွန္ေၿပာ ဝတၳဳထဲက စကားလို၊ “ အိုင္ပီ ေအာင္သင္းေရ- ဒီ ကြင္းဆက္ က စိတ္ဝင္စားစရာ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်၊ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ အထြဋ္အထိပ္ ကို ေရာက္လာၿပီဗ်ဳိ႔” လို႔ ေၿပာရမလို ၿဖစ္လာပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ လိုခ်င္တာလည္း “ အဲ့ဒီ တာဝန္ရိွသူေတြဆိုတာ ဘယ္သူလဲ” ဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါပဲ။ ေသြးေအးေအးနဲ႔ လူသတ္ခဲ့တဲ့သူေတြကို ဘဝမွာ တခါတေလေလာက္ေတာ့ ၿပန္ၿပီး အမဲလိုက္ႀကည့္ခ်င္စိတ္က ေပၚေနတာ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းတခုေၿပာၿပမယ္ဗ်ာ။

မသတ္ရေသးပဲ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား (၅၀) ေက်ာ္ အက်ဥ္းေထာင္က ေဖာက္ထြက္ လြတ္ေၿမာက္သြားၿပီ ဆိုတာ ကို သိလိုက္တဲ့ “မ်ိဳးဝင္း” ဟာ အရုပ္ႀကိဳးၿပတ္လဲက်သြားၿပီး “ ဟာကြာ ငါ့ဘဝေတာ့ သြားပါၿပီ” လို႔ ၿငီးၿငဴတယ္ဆိုပဲ။ သူမတရားသၿဖင့္ ႏွိပ္စက္ႏိုင္ခြင့္ရိွတဲ့ ကမၻာေၿမဟာ စတင္မီးေလာင္ၿပီးၿပိဳက်ေနၿပီ။ သိတ္မႀကာဘူး။ အကုသိုလ္ကံက သူ႔ေနာက္ကို လုိုက္ပါလာတယ္။ ေနာက္က်ည္ထိ ေသဆံုးသြားတယ္။ (တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏႈတ္ပိတ္ခံရတယ္ လို႔ ဆိုတယ္) တကယ္ေတာ့ သူ႔ကို မေသေစခ်င္ပါဘူး။ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ္မႈေတြနဲ႔ အဲ့သလို ၿမန္ၿမန္အသက္ထြက္သြားတာ မတန္လိုက္တာဗ်ာ။ တကယ္ဆို သံေခ်ာင္းလိုပဲ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႀကိဳးမိန္႔ (၅) ခါေလာက္က်ရမွာ။ အင္း- ေရာ္နယ္ ေအာင္ႏိုင္ ကေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ဘယ္သူ တာဝန္ခံေၿဖရွင္းမွာလဲ။ အဖြဲ႔ကို ဖ်က္ပစ္မွၿဖစ္မယ္ လို႔ အႀကံေပးသတဲ့။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းကို ေၿခရာေဖ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့သူေတြက ေသြးေရာတကယ္ရိွလို႔လား။ စိတ္ဝင္စားတယ္ဗ်ာ။ “ ေဟာ့ဒီ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္မႈကို ဘယ္သူက တာဝန္ယူေၿဖရွင္းေပးမလဲ” ဆိုတဲ့အခ်က္ ကိုေပါ့။
ေနပါအံုး။ တာဝန္ရိွသူေတြထဲမွာ “ လွဆိုင္ ( ကခ်င္သံဝဲဝဲနဲ႔ေၿပာရရင္ လွေဆာင္ ေပါ့ဗ်ာ) ဆိုတဲ့သူေရာပါမလား။ သူက တရုပ္နယ္စပ္မွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနေနသူ လို႔ သိရတယ္။ အာသံကုန္းမွာ မ်ိဳးဝင္းနဲ႔အတူ ေက်ာင္းသားေတြကို ဓါးနဲ႔အပိုင္းပိုင္းခုတ္သတ္ခဲ့သူ လို႔ နာမည္ႀကီးတာပဲ။ ေတြ႕ခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။ ဒီေလာက္ ဘီလူးသရဲစီးေနတဲ့ ႏွလံုးသား ဘယ္လို ဆဲလ္နဲ႔မ်ားဖြဲ႔စည္းထားသလဲ လို႔ပါ။

(က)ဒုတိယပိုင္းကို ဆက္ေရးတဲ့အခါ ခံစားမႈၿပင္းထန္စြာနဲ႔ ဝင္ေရာက္မွတ္ခ်က္ေတြေရးေပးတဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို အႏူးအညြတ္ေမတၱာရပ္ခံ ခ်င္တာတခုရိွပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ (ABSDF) ရဲေဘာ္ေတြကို ထိခိုက္ေစမဲ့ ၿပီးစလြယ္ေကာက္ခ်က္ခ်မႈေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္တြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးစိတ္မဝင္စားတဲ့ေက်ာင္းသားေတြက မိဘေတြနဲ႔အတူေန၊ စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာေပ်ာ္ပါး၊ စီးပြားေရးလုပ္၊ ဘဝရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ ၿပင္ဆင္ေနႀကခ်ိန္မွာ၊ ေအဘီရဲေဘာ္ေတြဟာ ငွက္ဖ်ားေတာထဲမွာ ဘဝကို စေတးၿပီး တိုင္းၿပည္ကိုခ်စ္ခဲ့ႀကတယ္။ သူတို႔႔ရဲ႕ပုဂၢလိက ဘဝေတြစြန္႔လႊတ္ခဲ့ႀကရတယ္။ တိုင္းရင္းသားနယ္ေၿမေတြမွာ နားလည္မႈတခုတည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခဲ့ႀကရတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ေနဝင္း၊ သန္းေရႊ ဖက္ဆစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ႀကတဲ့ ေအဘီအပါအဝင္၊ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲဝင္သူေတြရဲ႕ ေပးဆပ္မႈေတြကို အသိအမွတ္မၿပဳခ်င္ေနပါ။ ထိခိုက္ေစာ္ကားေစတဲ့ စကားလံုးေတြ မေပးေစခ်င္ပါဘူး။ လူတစုရဲ႕ ေသြးစြန္းတဲ့လုပ္ရပ္ကို ႀကည့္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဆိုတာ ဒီလိုရက္စက္သလား ဘာညာ အေတြးေတြ မေတြးေစခ်င္ပါ။ သူတို႔တေတြဟာ ႏွလံုးသားေတြထိခိုက္ခံစားလြယ္လို႔၊ တိုင္းၿပည္ထဲက ၿပည္သူေတြဆင္းရဲဒုကၡေတြက လြတ္ေၿမာက္ေစဖို႔အတြက္ ေတာခိုလက္နက္ကိုင္ႀကတယ္၊ ဘဝကိုၿမွဳပ္ႏွံစေတးခဲ့ႀကတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို လက္ခံေစခ်င္ပါ။ ရဲေဘာ္ေတြက ရိုးသားခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ နဲ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဆိုတာ ဒဂၤ ါးၿပားတခုရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ပဲ၊ ခြဲၿခားမရပါဘူး။ ဒီလိုခြဲမရတဲ့ ညီညြတ္မႈကို အိပ္မက္ဆိုးေတြႀကားမွာ သတ္ပစ္ခ်င္တဲ့ လူတစုကေတာ့ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ လို မႏၲေလး ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ၊ ညီလာခံက တရားဝင္တင္ေၿမာက္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အပါအဝင္၊ ေက်ာင္းသား (၃၀) နီးပါးကို သတ္ၿဖတ္ၿပလိုက္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ေက်ာင္းသားေတြႀကားမွာ ခါးခါးသီးသီး နာက်င္မႈတခုၿဖစ္သြားေအာင္ ႀကံစည္ခဲ့ႀကပါတယ္။ တကယ္ပဲ ေအာင္ၿမင္ခဲ့ပါတယ္။ မႏၱေလးေက်ာင္းသားထုဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြကို အမႈန္႔ေခ်ပစ္ေနခ်င္ႀကတာ အမွန္ပါ။ ဒါေပမဲ့ မေကာင္းမႈဆိုတာ စိတ္ကြယ္ရာ မရိွပါဘူး။ ၿပႆနာေတြကို သတိတရားနဲ႔ခ်ည္းကပ္ အေၿဖရွာႀကည့္ႀကမယ္။ အဖြဲ႔အစည္းေတြႀကား အက္ကြဲေႀကာင္းေတြ၊ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ ထင္ေအာင္ ဘယ္သူလုပ္ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို စမ္းစစ္ႀကည့္ႀကမယ္။ ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အခ်ိန္အထိ၊ က်ေနာ္ဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ခံစားခ်က္တူ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္တူ တည္ရိွေနမယ္။ ေၿမာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ႕ (၇၀၁) တပ္ရင္းကို စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္တံုးက က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕႔ မ်က္ပါးရပ္ စစ္တပ္နားမွာ စာရြက္ေတြေဝခဲ့ဘူးခဲ့တယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကို ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ နဲ႔အတူၿပန္လာမဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမွ်ာ္ခဲ့ဘူးတယ္။

(ခ) အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို တင္ၿပတဲ့အခါ၊ လူတိုင္းမွာ လက္ခံပိုင္ခြင့္၊ ၿငင္းဆန္ပိုင္ခြင့္ရိွပါတယ္။ လူေတြအားလံုးမွာ သူတို႔ရဲ႕အၿမင္ေတြကို တင္ၿပႏိုင္တဲ့ အခင္းအက်င္းတခုရရိွထားႀကၿပီးသားပါ။ ေၿမာက္ပိုင္း၊ ကခ်င္ေဒသမွာ လုပ္သြားခဲ့သလိုမ်ိဳး၊ ဝန္မခံရင္ ႏွိပ္စက္၊ ႏႈတ္တိုက္သင္ေပးထားတာကိုေၿပာရမယ္ဆိုတဲ့ ဇြတ္အတင္း၊ အႀကမ္းဖက္အႏိုင္က်င့္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး၊ စြပ္စြဲခ်က္မ်ိဳးေတြကို၊ က်ေနာ္တို႔ မလုပ္ပါဘူး။ ခုခံေခ်ပခ်င္တဲ့သူေတြမွာလည္း ေခ်ပပိုင္ခြင့္ရိွေစ ရပါမယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ စာရြက္စာတမ္းေတြ မၿပည့္စံုဘူး ဆိုရင္လည္း ၿဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ အသင့္ပါ။
“ဒါေတြဟာ တကယ္ၿဖစ္ခဲ့တာေတြမွ ဟုတ္ရဲ႕လား။ ေက်ာင္းသားခ်င္း ဒီလိုလုပ္တာ ၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား” လို႔ သံသယနဲ႔ေကာက္ခ်က္ခ်သူ တေယာက္ရဲ႕ စကားလံုးေတြကို က်ေနာ္သေဘာက်မိပါတယ္။ ဒီလိုဆို က်ေနာ္တို႔ဘက္က ၿပန္လည္ေမးမဲ့ ေမးခြန္းတခု ကို ေၿဖဖို႔ အသင့္ၿပင္ထားေပးပါ။ ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြဟာ တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆုိရင္၊ ေက်ာင္းသားေတြကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ခဲ့တဲ့ သူေတြဟာ ေက်ာင္းသားၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ လူသတ္မႈကို ယဥ္ပါးကြ်မ္းဝင္ေနတဲ့ ( စံနစ္တက်ေလ့က်င့္သင္ႀကားထားတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြေရာမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလား)။ မႏၱေလးသားေတြက ေမးခြန္း( ၃) ခု နဲ႔ ေစာင့္ေနပါ့မယ္။
(၁) ေက်ာင္းသားခ်င္းသတ္တာလား
(၂) ေက်ာင္းသားေတြက စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြကို သတ္တာလား
(၃) စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို သတ္တာလား
ဇာတ္လမ္းတခုလံုး ဇာတ္ရည္လည္လာတဲ့အခါက်ရင္ ဒီေမးခြန္းသံုးခုထဲက တခုခုကို စာဖတ္သူေတြ ေၿဖႏိုင္ႀကမွာပါ။

(ဂ) ဒီကိစၥကို က်ေနာ္က ဦးေဆာင္ေၿပာၿပေနတာ က်ေနာ့မွာ အေႀကာင္းရိွပါတယ္။ မ်ိဳးဝင္း ( မိုးညွင္း) ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတဦးၿဖစ္သလို၊ သမိုင္းေဆာင္ အတူတကြ ေနထိုင္ေပ်ာ္ပါးခဲ့ႀကဘူးသူေတြပါ။ သမိုင္းေဆာင္မွာကတည္းက ေသြးဆာၿပီး လက္ယဥ္ေလ့ရိွတဲ့ မ်ိဳးဝင္း တေယာက္ အေရးေတာ္ပံုအၿပီး၊ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ ဘုရားတလိုက္မိတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚမရိွတဲ့ လူမိုက္ေတြ လက္နက္ကိုင္တဲ့အခါ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားၿဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး။ အႀကမ္းဖက္သမား၊ ဓါးၿပဂိုဏ္းေလာက္သာၿဖစ္လာမွာ အေသအခ်ာပါ။ ဒါေႀကာင့္လည္း သူရိွေနတဲ့ ေၿမာက္ပိုင္းကို သြားမယ္ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးတခါမွ မေတြးခဲ့ပါဘူး။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုစိုးလင္း ( ေအဘီ ဗဟိုမွာ ဖမ္းဆီးခံရသူ) သံုးယာက္က မႏၱေလးသားေတြပါ။ ခုေတာ့- ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ တေယာက္သာ မဲေဆာက္မွာ ႀကီးပြားခ်မ္းသာၿပီး၊ ပါတီပြဲေတြမွာ ေသာက္စားမူးယစ္ အဆီယစ္ ရီေဝေနတဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာေတြ႔ရ၊ ေဖ့ဘြတ္မွာ မိန္းကေလးေတြကို အီစကလီ စာေလးေတြ လိုက္ေရးေနတာကိုေတြ႔ရေပမဲ့၊ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( ဗကသ-အထက္ဗမာၿပည္ ဒု-ဥကၠ႒၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၊ ေၿမာက္ပိုင္း-ဥကၠ႒) က အသတ္ခံရ၊ ကိုစိုးလင္းက မႏၱေလးကို ၿပန္လည္ထြက္ေၿပးလာရပါတယ္။
ေၿမာက္ပိုင္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၁၉၉၂ ဇြန္လ(၃) ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ပါတယ္။ ( မပူပါနဲ႔။ သူတို႔ရဲ႕ အစိုးရရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲနဲ႔ က်ေနာ္ေၿပာေနတဲ့အခ်က္အလက္ေတြ ဘယ္သူက မွန္သလဲ ဘယ္သူက ပိုၿပီး အေသးစိတ္လဲ ဆိုတာ သိရဖို႔ ယွဥ္ၿပီးတင္ေပးသြားပါမယ္။ Far Eastern Economic Review ( ၁၉၉၂ ဂ်ဴလိုင္ ၁၆) မွာပါတဲ့ Bertil Lintner ရဲ႕ Loss of innocence ေဆာင္းပါးေတြကိုလည္း ဖတ္ႀကရမွာပါ။ ) စစ္အစိုးရဆိုတာ ယံုႀကည္ရတဲ့သူေတြမဟုတ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ရဲ႕ဝါဒၿဖန္႔ခ်ီေရးေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြကို အေရးလုပ္ဖတ္ေလ့မရိွပါဘူး။ သူတို႔က ၿမစ္ထဲေရရိွတယ္ေၿပာေနရင္ေတာင္မွ ေၿပးၿပီးႀကည့္ရအံုးမွာပါ။ တေလွ်ာက္လံုးလိမ္ဆင္ေတြပဲ ေၿပာေနေတာ့၊ သူတို႔ဘာေၿပာေၿပာ ယံုကိုမယံုခဲ့တာပါ။ ဒီအခ်က္အလက္ေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဆီက ရတာလား လို႔ နာမည္ဝွက္သံုးၿပီး အေပါစားပ်က္လံုး နဲ႔ ေအာက္ဖဲ နဲ႔ လာရိႈးေနသူေတြကို တခုပဲေၿပာလိုက္ပါရေစ။ က်ေနာ့အေႀကာင္းသိခ်င္ရင္၊ ABSDF မိုးညွင္းအုပ္စု က RIT ေက်ာင္းသာေတြကို ေမးႀကည့္လိုက္ပါ လို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။ မ်ိဳးဝင္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ေသသြားေတာ့ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ဘယ္ကရလဲ သိခ်င္ရင္ စိတ္မေလာပါနဲ႔။ သိလာရပါေစမယ္ လို႔ ေၿဖထားပါရေစ။ တခုေတာ့ သတိေပးလိုက္ပါရေစ။ တခါတံုးက ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေထာက္ခံခဲ့သူေတြဟာ အခုခ်ိန္မွာ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ၿပီး ေၿဖာင့္ခ်က္ေတြေပးထားခဲ့တယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္လိုေနမလဲ။

(ဃ)ေထာက္လွမ္ေရးလို႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ၿပည္တြင္းကို ၿပန္ဝင္လာေတာ့လည္း စစ္အစိုးရက ဖမ္းၿပီး ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြခ်ခဲ့ၿပန္ပါတယ္။ ပါေဂ်ာင္ေဒသမွာတံုးက ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ဝင္ေရာက္ႏွိပ္စက္ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တဲ့၊ လက္နက္မႈနဲ႔က်တယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေထာင္ဒဏ္ (၂) ႏွစ္ေလာက္ေနရၿပီး၊ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေက်ာင္းၿပန္လာတက္ႀကၿပန္တယ္။ သူတို႔ကလည္း မိုးညွင္းဘက္က က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ စက္မႈေမဂ်ာ က တေယာက္ဆို၊ “နန္းေစာ” ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးကို ေကာင္းေကာင္းႏွိပ္စက္၊ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တဲ့ထဲမွာ ပါခဲ့ေသးတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က စၿပီး ေၿမာက္ပိုင္းေဒသရဲ႕အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို စတင္ေၿခရာခံလိုက္ခဲ့မိေတာ့တယ္။ စစ္ေႀကာေရးစခန္းက ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္လာသူေတြေရာ၊ စစ္ေႀကာေရးမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြေရာ၊ ႏွစ္ဘက္လံုးက က်ေနာ္နဲ႔ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္ေနတယ္။ ႏွစ္ဘက္လံုးက ရင္ဖြင့္သံေတြကို ရင္နာနာ နားေထာင္ခဲ့ရေတာ့တယ္။ “ဘုရားေရ- ဘာေတြၿဖစ္ကုန္တာလဲ” လို႔ တေနခဲ့ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေခါင္းၿဖတ္အသတ္ခံရသည့္ (၁၅) ေယာက္အၿပင္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ လို႔ ေသဆံုးသြားခဲ့သူ (၁၄) ေယာက္ရိွပါတယ္- ေနာက္ပိုင္းမွာ နာမည္ေတြကို အေသးစိတ္ေဖၚၿပထားပါတယ္။
ကဲ- ေဟာ့ဒီ စာရင္းေတြကေရာ၊ အစိုးရေထာက္လွမ္းေရးဆီက ရတယ္လို႔ ေၿပာခ်င္ပါေသးလား။ ခံခဲ့ရခဲ့သူေတြက ဘယ္မွာ ေမ့ႏိုင္မွာလဲ။ လူတိုင္းမွာ ဝွက္ဖဲေတြ ရိွတယ္ဆိုတာ မေမ့ဖို႔လိုတယ္။

ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳ လို႔ စြပ္စြဲၿပီး တာဝန္ခံဖမ္းဆီးသူေတြကေတာ့
(၁) ဗိုလ္မွဴးသံေခ်ာင္း (ခ) ၿမင့္စိုး ( ဗဟိုစစ္ေရးတာဝန္ခံ)
(၂) အတြင္းေရးမွဴး ေအာင္ႏိုင္ ( ဥကၠ႒ အၿဖစ္ ရာထူးတိုးၿမင့္ခံခဲ့ရသည္)
(၃) ဗိုလ္ႀကီး မ်ိဳးဝင္း ( တြဲဘက္ အေထြအေထြ အတြင္းေရးမွဴး-တစ္-၊ ဒု -စစ္ေရးတာဝန္ခံ ) မိုးညွင္း- နန္းမား
(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး သန္းေဇာ္ ( မႏၱေလး- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး တာဝန္ခံ)
(၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ေဇာ္မင္း ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)
(၆) ဒုတပ္ႀကပ္ ေအာင္စိုးၿမင့္ ( မိုးညွင္း- ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရး)
(၇) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေက်ာ္ထင္ဦး ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)
(၈) ရဲေဘာ္ ေမာင္ေထြး ( ဗန္းေမာ္)
(၉) ရဲေဘာ္ ဖိုးေႏွာင္း ( ဗန္းေမာ္)
(၁၀) ရဲေဘာ္ သက္လင္း ( ဗန္းေမာ္)

စစ္ေႀကာေရးအဖြဲ႔ဝင္မ်ား

(၁) လွဆိုင္း ( ၿမစ္ႀကီးနား) တြဲဘက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး -၂
အာသံကုန္း ေခါင္းၿဖတ္ပြဲမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဓါးကိုင္ၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ့သူၿဖစ္တယ္။ လွဆိုင္း ( လွေဆာင္) ဆိုသူဟာ တရုပ္နယ္စပ္မွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနေနတယ္ လို႔ သိရတယ္။
(၂) စိန္ေအး ( မိုးညွင္း- ကခ်င္ေဒသ ခရိုင္မွဴး)
(၃) ေအာင္သန္း (မိုးညွင္း ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွဴး)
(၄) သက္ထြန္း ( မိုးညွင္း တပ္ခြဲမွဴး)
(၅) ေစာရင္ေထြး ( ေရႊကူ တပ္ခြဲမွဴး)
(၆) သိုက္ထြန္းဦး ( ရန္ကုန္- ၅၀၁ တပ္ရင္းမွဴး)
(၇) ရဲလင္း ( ရန္ကုန္- ရန္ကုန္ေဒသ ခရိုင္မွဴး ( သူလည္း ေထာက္လွမ္းေရးအၿဖစ္ ဖမ္းခံရၿပန္တယ္)
(၈) ညီညီေက်ာ္- ( မႏၱေလး- မႏၱေလး ေဒသခရိုင္မွဴး) ( ေထာက္လွမ္းေရးအၿဖစ္ ဖမ္းခံရၿပန္တယ္)

ေထာင္မွဴးတာဝန္ခံမ်ား
(၁) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္မင္း ( မိုးညွင္း)
တပ္ႀကပ္ႀကီး ထိန္လြန္ ( ဗန္းေမာ္)
(၂) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေအးေမာင္ ( မိုးညွင္း)
ရဲေဘာ္ လက္သီး
(၃) တပ္ႀကပ္ႀကီး တာတီး ( မိုးညွင္း)
တပ္ႀကပ္ႀကီး ေစာၿမေမာင္
(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး လွမ်ိဳးေအာင္ ( မိုးညွင္း- တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈၿဖင့္ ေသဒဏ္ခ် သတ္ၿဖတ္ခံရသည္)
ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရတဲ့ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္အၿပင္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ လူမဆန္သည့္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ (၁၄) ေယာက္ကေတာ့
(၁) ရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္
(၂) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ဦးစိန္
(၃) ရဲေဘာ္ ၿပည့္စိုးႏိုင္ ( ရန္ကုန္)
(၄) ရဲေဘာ္ ေအးေက်ာ္
(၅) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေ႒း
(၆) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး
(၇) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္ကိုး ( ဗန္းေမာ္)
(၈) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ဝင္းခ်စ္ (ဗန္းေမာ္)
(၉) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခင္ေမာင္ေအး (စစ္ကိုင္း)
(၁၀) ရဲေဘာ္တင့္လြင္ ( ၿမစ္ႀကီးနား)
(၁၁) ေအာင္မင္း ( မႏၱေလး)
(၁၂) အရွည္ႀကီး ဝင္းသိန္း
(၁၃) ရဲေဘာ္ စိုးႀကီး
(၁၄) ရာကြတ္ဘိုင္ ( တရုပ္ၿပည္၊ ယင္က်န္း)
ဘာေႀကာင့္ ဒီလို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲေတြၿဖစ္ခဲ့ရတာလဲ။ ၿပႆနာရဲ႕ အဓိကတရားခံဟာ ဘယ္သူေတြလဲ။ ဇာတ္လမ္းတခုလံုးကို တတိယပိုင္းမွာ ေရးသြားပါမယ္။ ခုခံေခ်ပ ခ်င္သူေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြကိုလည္း ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္သူလူထု ဆိုတာ အေကာင္းဆံုး ဆံုးၿဖတ္ပိုင္ခြင့္ရိွသူေတြပါ။
“ ဒီအိမ္ေပၚမွာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေရာက္ေစေသာ္” တဲ့
ခရစ္စမတ္မွာ မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ကံေကာင္းႀကပါေစ။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသ မွ အရိုးတြန္သံမ်ား (အပိုင္း-၃-) (ေအာင္မုိး၀င္း)

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္

မိတ္ေဆြေတြကို အသိေပးစရာ ႏွစ္ခုရိွပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ဒီလို စိတ္ထိခိုက္၊ ဒဏ္ရာအနာတရၿဖစ္စရာေကာင္းတဲ့ အေႀကာင္းအရာေတြကို အင္တာနက္မွာ တင္ၿပီးမေရးခ်င္ပါဘူး။ ၁၉၉၈ ထိုင္းနယ္စပ္ကိုေရာက္လာကတည္းက ဒီကိစၥေတြကို ရွင္းႀကဖို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာဆိုခဲ့ဘူးတယ္။ “အေရးေတာ္ပံုၿပီး ရင္ ရွင္းမွာပါ” ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔သာ ေခြ်းသိပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သိႀကတဲ့အတိုင္းပဲ။ ၿပည္ပမွာ ဒီလို စရိုက္ေတြန႔ဲသြားလို႔ကေတာ့ အေရးေတာ္ပံုသက္တမ္း ေနာက္ထပ္ ႏွစ္(၅၀) ႀကာလည္း ၿပီးႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ တႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္တေယာက္၊ က်ေနာ့္ဆီကို လမ္းႀကံဳလို႔အလည္ဝင္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီတံုးကလည္း သူကတဆင့္၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ဆီကို စကားလက္ေဆာင္ပါးလိုက္ပါတယ္။ ကာယကံရွင္ေတြနဲ႔ေတြ႕႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ လုပ္ပါ။ ဒီကိစၥဟာ လူေတြသက္ရွိထင္ရွားရိွေနစဥ္မွာ ရွင္းရမယ္ လို႔ ေၿပာလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီစကားေတြကို က်ေနာ့ဘာသာ ႀကားကေန ပြဲစားလုပ္ေၿပာေပးေနတာ အေႀကာင္းရိွပါတယ္။ သူ႔ကို သဲႀကီးမဲႀကီးလိုက္ေနတဲ့ အုပ္စုေတြရိွေနသလို၊ အခ်ိန္ႀကာလာတာနဲ႔အမွ်၊ ဒီကိစၥႀကီးက ရႈပ္ေထြးလာေတာ့မွာမို႔ပါ။ ပက္ပက္စက္စက္ ခံလိုက္ရသူေတြက အမ်ားႀကီးပဲေလ။ ဘယ္လိုလုပ္ေႀကေအးႏိုင္မွာလဲ။ ၿပီးေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္တေယာက္ ဘီဘီစီ မွ ဘယ္လိုအလုပ္ၿပဳတ္ခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကိုလည္း က်ေနာ္သိေနလို႔ပါ။

က်ေနာ္က ဒီလိုေတြးတယ္။ “ လူသတ္မႈႀကီးက ဆိုးဆိုးဝါးဝါးၿဖစ္ခဲ့ၿပီ။ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြက ကာယကံရွင္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေတာင္းပန္ၿပီး အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ သိကၡာၿပန္ဆယ္လို႔ရမဲ့ ဇာတ္သိမ္းခန္းေလး တခုလိုမ်ိဳးဆို သိတ္ေကာင္းမွာပဲ” လို႔ စိတ္ကူးခဲ့ မိတယ္။ ဥပမာ ရဝမ္ဒါမွာ ၿပန္လုပ္တဲ့ ၿပန္လည္သင့္ၿမတ္ေရးဇာတ္လမ္းေတြလိုမ်ိဳးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဒါကလည္း က်ေနာ့္စိတ္ကူးပါ။ ႀကံဳေတြခံစားခဲ့ရသူေတြရဲ႕ ဆႏၵကိုသာ ဦးစားေပးစဥ္းစားႀကရမွာ မဟုတ္လား။ လူသတ္မႈမွာ တာဝန္ရိွသူေတြက ဘာမွအေႀကာင္းမၿပန္လာတဲ့အတြက္ ခုလို အင္တာနက္ေပၚမွာ ခ်ေရးၿပီး ၿပည္သူလူထုနဲ႔သတင္းသမာေတြကို ခ်ၿပရတဲ့အဆင့္ကိုေရာက္သြားတာပါ။ ဒါကလည္း က်ေနာ္ေရြးတဲ့ လမ္းမဟုတ္ဘူး။ ကာယကံရွင္ေတြ ေရြးတဲ့လမ္းၿဖစ္တယ္။

ဒုတိယကအခ်က္ကေတာ့- က်ေနာ့ရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြဟာ ေဖ့ဘြတ္မွာတင္ေရးၿပီး ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္ထင္ရင္ေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ မွားသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္မႈႀကီးကို တင္ၿပတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔သင္ႀကားခဲ့တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္ တခုၿဖစ္တဲ့ System Dynamics လို တည္ေဆာက္ထားခဲ့ပါတယ္။ လူေတြ၊ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ၊ အေႀကာင္းအရာေတြကို ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထားတဲ့ System ေတြမွာ ထည့္ထားတယ္။ အဲ့ဒီ ဒီဇိုင္းကို ပံုေဖၚလည္ပတ္ႀကည့္တယ္။ အရွိန္တခုေရာက္ရင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ၊ ဇာတ္ေဆာင္ေတြဟာ ေဟာ့ဒီ System ထဲမွာ အလိုလို လိုက္ၿပီးလည္ပတ္ရပါတယ္။ မလည္ပတ္ဘူးဆိုရင္၊ ေနာက္တဆင့္မွာ ႀကိတ္ေခ်ခံရတတ္ပါတယ္။ အခုမွ စလည္ပတ္ခါစပဲ ရိွပါေသးတယ္။ အရွိန္ရလာတာနဲ႔အမွ်၊ ခရီးတခုဟာ မလႊဲမေသြေရာက္လာမွာပါ။ လူေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို ဘယ္အရာနဲ႔မွ မလဲဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အၿဖစ္အပ်က္ႀကီးကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ေတြ႔ၿမင္ခဲ့တဲ့သူတခ်ိဳ႕ ဟာ ယေန႔ခ်ိန္ထိ တာဝန္မဲ့စြာ တိတ္ဆိတ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာေတြပါပဲ။ ေသြးဆူၿပီး ဆႏၵေစာေနတဲ့ မိတ္ေဆြေတြလည္း ဇာတ္လမ္းကို ဆံုးေအာင္နားေထာင္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္သူလူထုရဲ႕ အသံကို နားေထာင္ႀကည့္ပါ။ ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕အသံေတြကို နားေထာင္ႀကည့္ပါ။ အဆင္ေၿပသြားမွာပါ။ တရားကို နတ္ေစာင့္ပါတယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပိုင္း-၃-) ကို သံုးသပ္ႀကည့္ႏိုင္ႀကပါေစ။

(က)

ကမ္းပါးၿပိဳတဲ့ ညေအာက္ကိုမွ အနီးကပ္ေရာက္သြားမိခဲ့ႀကတယ္

တၿဖည္းၿဖည္းေမွာင္မိုက္လာတဲ့ ပါေဂ်ာင္ရဲ႕ အာသံကုန္းၿမင့္ေပၚမွာ ငါ့တုိ႔ခႏၶာကိုယ္ေတြက ေရြ႕ေနဆဲပဲေလ ဟိုး--- ေအးစက္တဲ့ေလထုထဲကေန “ တကၠသိုလ္ ---- ဒို႔ ေက်ာင္း------” ဆိုတဲ့ ေဆြးေဆြးေၿမ႕ေၿမ႕ ဆိုေနသံေတြေလ--- အိမ္ၿပန္ခ်င္လိုက္တာကြာ--- “တကၠသိုလ္နယ္ေၿမတေနရာဆီမွာ--” သီခ်င္းကို ဘယ္သူဆိုေနတာလဲ။ ----- ငါတို႔လည္း သီခ်င္းသံေတြနဲ႔အတူ လြင့္ေမ်ာေနတယ္။

“လွေဆာင္” ဆိုတဲ့ေကာင္က ေခါင္းၿပတ္ႀကီးကို ကန္ခ်ရင္း “ ေက်ာင္းသားဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းမာတဲ့

ေကာင္ေတြပဲ” “ ေတာ္ေတာ္လည္း ေသြးေသာက္ရဲေဘာ္ေတြ ပီသႀကပါလား” တဲ့

သန္းေဇာ္တို႔ အုပ္စုက သူတို႔လက္ထဲက ဓါးေတြကို ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ “ ဒီေကာင္ေတြကို ခုတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပတ္ဘူး”တဲ့

သူ႔တို႔ရဲ႕အသံနက္ႀကီးေတြကို ့ဝိညာဥ္ေတြ နဲ႔ လုိက္ႀကည့္ေနမိတယ္

ေက်ာ္ေဝ- ခ်ိဳႀကီး- စိုးဝင္းသန္း--- ထစမ္း ထစမ္း ေခါင္းၿပတ္ေတြကို ေနာက္မွ ၿပန္ဆက္ႀကကြာ---

အဲ့ဒီ လွေဆာင္၊ မ်ိဳးဝင္း၊ သန္းေဇာ္ ၊ သံေခ်ာင္း ဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ ေနာက္ကို လိုက္ႀကရမယ္

သူတို႔ရဲ႕ လိပ္ၿပာေတြကို ငါတို႔ ဝိညာဥ္ေတြနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားႀကေဟ့

သူတို႔ရဲ႕ လိပ္ၿပာေတြကို ငါတို႔ ဝိညာဥ္ေတြနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားႀက----

ဟိုမယ္ ----ဟိုမယ္-- “လွေဆာင္” ဆိုတဲ့ေကာင္ ကခ်င္ၿပည္နယ္ထဲမွာ ၿပန္ေပၚလာၿပီ

ေသခ်ာနားေထာင္စမ္း ေသခ်ာနားေထာင္စမ္း

အဲ့ဒီ လူသတ္သမားေတြရဲ႕ေၿခသံေတြကို ငါတို႔ႀကားေနဆဲပဲ

ေက်ာ္ေဝ-- မင္းဟစ္ေႀကြးခဲ့တဲ့စကားတခြန္း ၿပန္ေအာ္ေၿပာလိုက္စမ္းကြာ

“ငါ့ကို မင္းတို႔ သတ္လို႔ရမယ္- ငါ့ဝိညာဥ္ကို မင္းတို႔မသတ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ၊ ဓမၼစစ္ေက်ာင္းသား ေက်ာ္ေဝ ကြ”

“ငါ့ကို မင္းတို႔ သတ္လို႔ရႏိုင္မယ္- ငါ့ဝိညာဥ္ကို မင္းတို႔ မသတ္ႏိုင္ပါဘူး” “ငါ့ကို မင္းတို႔ သတ္လို႔ရႏိုင္မယ္ ငါ့ဝိညာဥ္ကို မင္းတို႔ မသတ္ႏိုင္ပါဘူး”

(ခ)

ဝိညာဥ္စီး တယ္ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကားဘူးမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ အသံထြက္ခြင့္မရရွာတဲ့ ဝိညာဥ္ေတြ ကို က်ေနာ့အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ သိမ္းထားခဲ့တယ္။ ညတိုင္ရင္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေရွ႕မွာ သစၥာဆိုခဲ့တယ္။ “ သူတို႔အတြက္ ထုတ္ေၿပာ ႏိုင္ခြင့္ရမဲ့ အခြင့္အေရး တခါေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ ရပါရေစသား” လို႔။

ခုေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕ ကြ်ံံဝင္လာတဲ့ စကားေတြထဲမွာ ဝန္ခံၿခင္းတဝက္၊ အမွားတသက္ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႔ေနရၿပီ။

ဧရာဝတီမဂၢဇင္း ( အဂၤလိပ္) ေဆာင္းပါးထဲမွာ ေဆာင္းပါးရွင္ေတြက ေၿမာက္ပိုင္းလူသတ္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ကို ေမးခြန္းတခုေမးေတာ့၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္က လူသတ္မႈကို ၿငင္းဆန္မႈမရိွစြာပဲ ေၿဖခဲ့တယ္။ “ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္ဟာ ေထာက္လွမ္းေရးအစစ္အမွန္ၿဖစ္ေႀကာင္း ခိုင္မာတဲ့အေထာက္အထားေတြရိွပါ သတဲ့။ “ေဆာင္းပါး (၁) နဲ႔ (၂) မွာ က်ေနာ္ ခင္းထားတဲ့ လမ္းေႀကာင္းထဲကုိ တည့္တည့္ဝင္လာတာပဲ” လုိ႔ ေတြးေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္တေယာက္၊

၁၉၉၂ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၈) ရက္ေန႔ The Nation သတင္းစာ ကို ၿပန္ဖတ္သင့္တာေပါ့။ ေၿမာက္ပိုင္း လူသတ္ပြဲ အၿပီးမွာ၊ The Nation သတင္းေထာက္ YindeeLertcharoenchok က အဲ့ဒီေနရာကို ေရာက္သြားၿပီး ေၿမာက္ပိုင္း ABSDF ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ မသတ္ရေသးတဲ့ ဖမ္းဆီးထားခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ေတြ႔ဆံုအင္တာဗ်ဴးထားမႈကို ေဆာင္းပါးလုပ္ထားတာ။ ေဆာင္းပါးအမည္က Burmese Rebels Defend Executions။ အဲ့ဒီေဆာင္းပါးရဲ႕ ( အပိုဒ္-၁၃) မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္ ( ကခ်င္) နဲ႔ ေရာ္နယ္ ေအာင္ႏိုင္က အခုလို ဝန္ခံထားတယ္။

Aung Naing and Kyaw Kyaw , however, admitted that torture, particularly “ beating and telephone-wire electric shocks ” were applied to force confessions.

“ဝန္ခံဖို႔အတြက္ ရိုက္ႏွက္ၿခင္းနဲ႔ လွ်ပ္စစ္ေရွာ့တိုက္ၿခင္းလို ႏွိပ္စက္ညင္းပမ္းမႈေတြကိုအသံုးၿပဳခဲ့ပါတယ္” တဲ့။ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ အေၿဖမထြက္မခ်င္း ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းမႈေတြကို ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ခဲ့ႀကတာဆိုတာမို႔လား။ ႏွိပ္စက္ခံရသူေတြက ေနာက္ဆံုး သူတို႔ေၿပာတာ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းက လြတ္ရင္ၿပီးေရာ၊ “ဟုတ္တယ္” လို႔ အေၿဖေပးလိုက္ႀကရေတာ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္းလူသတ္မႈၿဖစ္ပြားေနစဥ္ကာလတံုးက က်ေနာ္နဲ႔လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ ဗကသ ( အထက္ဗမာၿပည္) ေခါင္းေဆာင္ တခ်ိဳ႕ ဟာ မႏၱေလးအက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာပါ။ မႏၱေလးေထာက္လွမ္းေရးအုပ္စုေတြက သူတို႔ကို အက်ဥ္းေထာင္ထဲကေန ညတိုင္းဆြဲထုတ္ၿပီး၊ ဓါတ္ပံုေတြကို ၿပၿပီး ေသခ်ာမႈေတြ ယူသတဲ့။ “ ဒါ-- ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဟုတ္တယ္မို႔လား” “ ဒီ ပံုကေတာ့ စိုးဝင္းသန္း မို႔လား” “ ဒီေကာင္ကေရာ ဘယ္သူလဲ”

အက်ဥ္းေထာင္တြင္းမွာ ေရာက္ေနရွာတဲ့ ဗကသေတြဟာ ႀကိတ္ၿပီး ငိုခဲ့ရတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။ လူေတြေသၿပီးတုိင္း ဓါတ္ပံုေတြက အၿမန္ေရာက္ ေရာက္လာေတာ့ ပါေဂ်ာင္ စခန္းရဲ႕ လူသတ္မႈေတြထဲမွာ အစိုးရစစ္ေထာက္လွမ္းေရးရဲ႕လူေတြက ေတာက္ေလွ်ာက္ သတင္းပို႔ေနတယ္ ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ရတာေပါ့။ ဓါတ္ပံုေတြကို ႀကည့္လိုက္ၿပန္ေတာ့လည္း လူေသေတြကို ညမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ရိုက္ထားတာလို႔ ဆိုတယ္။

ဒါၿဖင့္ မႏၱေလး ေထာက္လွမ္းေရးဆီကို ဓါတ္ပံုေတြ ေပးပို႔ေနသူေတြက ဘယ္သူလဲ။

မႏၱေလးေထာက္လွမ္းေရးေတြဆီကို ဓါတ္ပံုေတြ ေပးပို႔ေနသူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။

ေသခ်ာတာေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးလို႔စြပ္စြပ္ခံရ၊ အသတ္ခံရတဲ့သူေတြမဟုတ္ဘူးေလ။

(ဂ)ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ကို ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားစဥ္ကာလမွာ “နန္းေအာင္ေထြးႀကည္” ဆိုတဲ့ ေဘဘီရဲေမေလးက သူနဲ႔ စကားေၿပာခြင့္ရခဲ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔တင္ၿပထားတဲ့ ဓါတ္ပံု ( ရဲေမ ၄ ေယာက္ရပ္ေနတဲ့ပံု) ထဲက ညာဘက္အစြန္က ေကာင္မေလး။ တကယ္ေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ကိုလည္း ေထာက္လွမ္းေရးလို႔စြပ္စြဲ၊ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ခဲ့ႀကတယ္။ သူမမ်က္ႏွာကို မီးရဲရဲေထာက္ေနတဲ့ ထင္းမီးနဲ႔ ထိုးႏွိပ္စက္ခဲ့တယ္။ နဂိုက ေခ်ာေမာလွပခဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာတခုလံုး ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြရခဲ့ရွာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏွမခ်င္းမစာနာ မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း စစ္ေဆးနည္းေတြကို လုပ္ခဲ့တယ္။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အသတ္ခံရေတာ့မယ္ လို႔ သူကိုယ္တိုင္သေဘာေပါက္သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ကို ေၿပာရွာတယ္။ “ မငယ္ ငါ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ နင္ လြတ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ထင္ေနတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟာ ငါ့စိတ္ထဲမွာ တကယ့္ကို ယံုႀကည္ေနတာ နင္လြတ္သြားလိမ့္မယ္။ နင္လြတ္သြားတဲ့ အခါက်ရင္ ေဟာ့ဒီေနရာေလးမွာ ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အရာေတြအားလံုးကို ၿပန္ၿပီးေၿပာၿပေပးပါမယ္ လို႔ ဂတိေပးစမ္းပါဟာ” တဲ့။ “ စိတ္ခ်ပါအကိုႀကီး က်မေၿပာၿပပါမယ္” တဲ့။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ က မ်က္ရည္ေတြႀကားကေန ဂတိေပးခဲ့တယ္။

ဘဝဆိုတာ အံႀသ ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္အပါအဝင္ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ ႀကံဳေတြ႔ခံစားလာခဲ့ရသူေတြ၊ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြ အမ်ားအၿပား နဲ႔ ဆံုဆည္းခြင့္၊ စကားေၿပာေဆြးေႏြးခြင့္ေတြ ရလိုက္တယ္။ မငယ္ (ခ) နန္းေအာင္ေထြးႀကည္က “ က်မေလ ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြကို တရက္မွ မေမ့ႏိုင္ခဲ့ဘူး” တဲ့။ သူမက ဘယ္သူ႕ကိုမွ အဆက္အသြယ္မလုပ္ပဲ သူတေယာက္တည္း ေအာ္စီမွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနၿပီး ဘဝကို ရွင္သန္ခဲ့ရတယ္။ ငရဲက သယ္လာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို က်ေနာ္ၿမင္ေနရတယ္။ ဟုတ္မွာေပါ့ေလ။ က်ေနာ္လည္း သူတို႔တေတြၿပန္ေၿပာၿပတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကို ဆက္ၿပီးနားမေထာင္ရဲေလာက္ေအာင္ပဲ။ ပါေဂ်ာင္ေဒသ က ေအာ္ဟစ္ဆူညံေနတဲ့ ဝိညာဥ္ေတြ က်ေနာ့ရင္တခုလံုးဆီ မခ်ိမဆန္႔လူးလြန္႔ေနတယ္။ “မငယ္” ကို က်ေနာ္အားေပးခဲ့ဘူးတယ္။

“ ၿဖစ္ခဲ့တာေတြအတြက္ ယူႀကံဳးမရဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္ရင္ ဒီလူေတြ သူ႔အရိွန္နဲ႔သူသြားမွာပါ။ ခင္ဗ်ား မပူပါနဲ႔။ တည္ၿငိမ္ေအာင္ေနပါ။ အကုသိုလ္ကံေတြကို ေရာက္မလာေစနဲ႔။ ဒီ လူေတြ ဝဋ္လည္အံုးမွာပါ။ ယံုစမ္းပါ” လို႔။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္က က်ေနာ့ကို ေၿပာတယ္။ “ ကိုေအာင္မိုးဝင္း ကလည္း ထိန္လင္း အတိုင္းပဲ သံေဝဂ တရားစကားေတြ ေၿပာတယ္ တဲ့။ ေအးေလ။ သူမရဲ႕ ဘဝမွာ ရက္ရက္စက္စက္ႀကံဳေတြ႔ခဲ့တာဆိုေတာ့ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စကားလံုးေတြကို အလိုရိွမွာ အမွန္ပဲ။ က်ေနာ္ေတြးတာက ဒီလိုပါ။ ဒါဟာ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲ ပဲ။ လူေတြကို လေပါင္းမ်ားစြာဖမ္း၊ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းၿပီးမွ ေခါင္းၿဖတ္သတ္တာမ်ိဳးေတြဆိုတာ က်ေနာ္ေနေနတဲ့ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုမွာ တခါတေလၿပတဲ့ စိတၱဇ လူသတ္ကား ရုပ္ရွင္ေတြမွာပဲ ႀကည့္ဘူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္မမ်ားဘူး။ ဒီလို လူမ်ိဳးေတြကို ရင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒိုင္း စိတ္ခံစားမႈေတြနဲ႔သြားလုပ္လို႔မၿဖစ္ဘူး။ စံနစ္တက်ၿပင္ဆင္ရမယ္။ သူတို႔လိုပဲ ေသြးေအးေအးနဲ႔ တုန္႔ၿပန္ရမယ္။ ဒီမိုကေရစီေရးတက္ႀကြလႈပ္ရွားသူေတြေယာင္ေယာင္ ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေတြကို တဆင့္ၿခင္းဆြဲခြ်တ္ပစ္ရမယ္။

တခါတေလေတာ့လည္း ရီစရာေတာ့ ေကာင္းတယ္။ လူသတ္မႈနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ သူေတြက သူတို႔ကို အင္တာနက္မွာ တေယာက္ေယာက္က ခ်တိုင္း၊ ေနာက္ကြယ္ကေန က်ေနာ္က ေၿမွာက္ေပးတယ္ လို႔ ထင္ႀကတယ္။ က်ေနာ္က ဘာလို႔ေနာက္ကြယ္က ေနရမွာလဲ။ ထိုင္းနယ္စပ္ကို ေၿခခ် ကတည္းက ဒီကိစၥကို ေၿဗာင္ေမး၊ ေၿဗာင္ေၿပာ၊ ေၿဗာင္ စိန္ေခၚေနခဲ့တာပဲ မို႔လား။ လာရင္ ေရွ႕တည့္တည့္က လာမွာ စိတ္ခ် လို႔ စိတ္ထဲမွာ ေၿပာေနမိတယ္။ က်ေနာ္ေႀကာက္ရမဲ့အဖြဲ႔ဆိုတာ တဖြဲ႔မွ မရိွဘူးေလ။ ေႀကာက္တတ္ရင္ အေစာႀကီးကတည္းက ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူး။ အထူးသၿဖင့္ ေခြးအ လိုလို လူမ်ိဳးေတြကို ေႀကာက္စရာမလိုဘူး။ ေခြးအ ဆိုတာက အုပ္စုရိွမွ အမဲလိုက္ရဲတယ္။ အပုပ္ကို စားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခြးအ ေတြ အမဲလိုက္ေလ့ရိွတဲ့ ေနရာေဒသဟာ သိတ္က်ဥ္းပါတယ္။ ါ့။ က်ေနာ္တို႔ အမဲလိုက္မဲ့ေနရာက အမ်ားႀကီးပါ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ သမိုင္းဆိုတာကေတာ့ ရွင္းႀကရအံုးမွာပါ။ လူဆိုတာ စိုက္တဲ့အတိုင္း ရိတ္သိမ္းႀကရမယ္။

(ဃ)

ကခ်င္လြတ္ေၿမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ( KIA) ၊ မငယ္ (ခ) နန္းေအာင္ေထြးႀကည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မွတ္မွတ္ရရၿဖစ္ေနတဲ့ အေႀကာင္းအရာေလးတခုကို ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ ၁၉၉၂ အစိုးရသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေကအိုင္ေအ နဲ႔ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ ေက်ာင္းသားထုကို ရန္တိုက္ေပးထားတာေတြ႕႔ႀကပါလိမ့္မယ္။ ေကအိုင္ေအ ဟာ ကခ်င္ေက်ာင္းသားေတြကို အသံုးခ်ၿပီး ဗမာေက်ာင္းသားေတြကို သတ္တယ္-- ဘာညာ ဆိုတဲ့ ဝါဒၿဖန္႔မႈေတြပါ။ စစ္အစိုးရရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို သံေယာင္လိုက္ၿပီး ေလွ်ာက္ေၿပာေနတဲ့ သူေတြရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၿဖစ္သမွ် ရာဇဝတ္မႈကို ေသဆံုးသြားတဲ့ မ်ိဳးဝင္းအေပၚမွာ လႊဲခ်ၿပီး ဇာတ္လမ္းဆင္ေရွာင္ထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခ်င္ပံုရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေရွာင္ထြက္လို႔မရပါဘူး။ အာသံကုန္းၿမင့္မွာ လူသတ္မႈကို က်ဴးလြန္ခဲ့တာ မ်ိဳးဝင္းတေယာက္တည္း မဟုတ္သလို၊ ဖမ္းဆီးထားတဲ့ မႏၱေလးေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕ကို ရိုက္ႏွက္ႏွိပ္စက္ၿပတဲ့ အထဲမွာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္လည္းပါပါတယ္။ မႏၱေလးက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တေယာက္ၿဖစ္တဲ့ ကိုရာေက်ာ္ရဲ႕မ်က္ႏွာ ကို စစ္ဖိနပ္နဲ႔ ခြ်တ္ၿပီး ရိုက္ခဲ့တာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ပါ။ ဗမာၿပည္ဆီကို ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားတဲ့ ကိုရာေက်ာ္ ကေတာ့ မႏၱေလး အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ရွည္က်ရင္း က်ဆံုးခဲ့ပါတယ္။

မ်ိဳးဝင္း တို႕႔ အုပ္စုက ေကအိုင္ေအဟာ သူတို႔ေနာက္က ရိွတယ္။ သူတို႔ကသာ ေကအိုင္ေအနဲ႔ပိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ ထင္ေယာင္ထင္မွား ဟန္ပန္ေတြကို လုပ္ခဲ့ႀကပံုရပါတယ္။ ဗမာၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီရဲ႕ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕က သတိေပးခဲ့တယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။ “ က်ေနာ္တို႔မွာ အေတြ႕အႀကံဳရိွတယ္။ ၿဖဳတ္ထုတ္သတ္ လုပ္ခဲ့မိလို႔ က်ေနာ္တို႔ပါတီဟာ တေလွ်ာက္လံုးေပးဆပ္ေနရတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔မလုပ္ႀကပါနဲ႔ဗ်ာ” လို႔ တိုက္တြန္းခဲ့တယ္။ နားမေထာင္ပါဘူး။ လူသတ္မႈေတြ နားနဲ႔မဆန္႔ေအာင္ ႀကားလာရတဲ့အခါ ေကအိုင္ေအေခါင္းေဆာင္ေတြေရာက္လာၿပီး အတင္းဝင္ေရာက္တားဆီးပါေတာ့တယ္။ ေကအိုင္ေအ ဟာ မ်ိဳးဝင္းနဲ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေၿမာက္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြကို အင္မတန္စိတ္ပ်က္သြားခဲ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကို သူတို႔စစ္ေမးမယ္ ဆိုၿပီး၊ လႊဲေၿပာင္းယူခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္ နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ သံုးေယာက္က နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကို စစ္ေဆးစဥ္ကာလက မွတ္တမ္းေတြ ကို ယူၿပီး ၿပန္လည္ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့တယ္။

“သမီးရဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရး ကုိယ္ပိုင္နံပါတ္က (------x+) ဟုတ္လား”

“ ဟုတ္ပါတယ္”

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္နဲ႔ ေကအိုင္ေအ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ရီႀကတယ္။ “ ကဲ--- ငါ့သမီး ခုခ်ိန္က စၿပီး သမီးဝန္ခံေၿပာဆိုေနတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးဆိုတာႀကီးကို ေမ့လိုက္ေတာ့။ “သမီးေၿပာတဲ့ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း နဲ႔ တန္းတူၿဖစ္ေနတယ္” တဲ့။ ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တသက္လံုးတိုက္လာခဲ့တဲ့ ေကအိုင္ေအ က ရန္သူရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္ေတြ၊ သင္တန္းဆင္း နံပါတ္ေတြကို အလြတ္ရတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးနံပါတ္ဆိုတာေတြကလည္း မ်ိဳးဝင္း၊ သံေခ်ာင္းနဲ႔ စစ္ေႀကာေရးမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြက ဇြတ္အတင္းဖန္တီးဝန္ခံခိုင္းတာ ဆိုေတာ့ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္အေနနဲ႔ အဲ့ဒီအတိုင္းပဲ ႏုတ္တိုက္ရြတ္ဝန္ခံ ထြက္ဆိုရေတာ့တယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္က နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကို ေၿပာတယ္။ “ ငါ့သမီး- ဒီကိစၥက ၿပန္ၿပီးရွင္းရမယ္။ ဒီလိုခံေနလို႔မၿဖစ္ဘူး။ ငါ့သမီးတို႔က ခံခဲ့ရတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ပါ။ ငါတို႔လည္း အပစ္အခပ္ရပ္ဆဲေတာ့မွာဆိုေတာ့ ----” မႀကာခင္မွာပဲ ေကအိုင္ေအ နဲ႔ ဗမာအစိုးရႀကားမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီမႈ စကားေၿပာပြဲေတြက စတင္ခဲ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္လည္း ဒုကၡသည္စခန္းက တဆင့္ ေအာ္စီ ( ------) ကို ထြက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္ေၿပာသလိုပါပဲ။

“က်မ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနခဲ့ရတယ္” တဲ့။ ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ကလည္း အႏွစ္ (၂၀) ေလာက္ၿဖစ္သြားတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္း လူသတ္မႈဟာ တခ်က္ခုတ္ (၃) ခ်က္ၿပတ္ ႀကံတဲ့ပြဲၿဖစ္တယ္။

(၁) ဒီမိုကေရစီအင္အားစုဘက္က ေက်ာင္းသားအစစ္အမွန္ေတြကို သတ္ပစ္တယ္

(၂) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢႀကားမွာ အထင္အၿမင္မွားေအာင္ရန္တိုက္ေပးတယ္။

(၃) ေဖေဖၚဝါရီ (၁၂) ၿပည္ေထာင္စုေန႔မွာ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ၿပလိုက္ၿခင္းအားၿဖင့္၊ ေကအိုင္ေအ ဟာ ဗမာေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ၿဖတ္လိုက္ႀကၿပီ ဆိုၿပီး ဗမာေက်ာင္းသားနဲ႔ ေကအိုင္ေအ ကို ရန္တိုက္ေပးလိုက္တယ္။ မ်ိဳးဝင္းတို႔အုပ္စုကို ကခ်င္လက္နက္ကိုင္တပ္က ပစားေပးထား ေၿမွာက္ပင့္ထားၿပီး ဗမာေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ခဲ့တယ္ ဘာညာေပါ့။ ၁၉၉၂ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က အဲ့ဒါပါပဲ။ မ်ိဳးဝင္းတို႔အုပ္စုရဲ႕ ႏွိပ္စက္မႈ အစစ္အမွန္ေတြကို ေရာထည့္ေပးလိုက္ၿပီး စစ္အစိုးရက သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးဝါဒၿဖန္႔ခ်ီပြဲကို လုပ္ခဲ့တယ္။

ၿပႆနာက ၿပည္သူေတြဟာ အစိုးရသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲထဲက အခ်က္အလက္ေတြကို ဘာတခုမွ မယံုႀကည္ခဲ့ႀကေတာ့၊ ေၿမာက္ပိုင္းမွာ ႏွိပ္စက္သတ္ၿဖတ္ခဲ့ တာေတြကိုလည္း နားမေထာင္ခဲ့ႀကေတာ့ဘူး။ ၿပန္ဝင္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက သူတို႔ရဲ႕ ဒဏ္ရာကို လွန္ၿပလည္း အစိုးရရဲ႕လုပ္ႀကံဝါဒၿဖန္႔မႈ လို႔ ထင္ေနခဲ့ႀကတယ္။ လိႈင္းက တအားႀကီးေနတဲ့အခ်ိန္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ကလည္း ဒီအခ်က္ကို သေဘာေပါက္ပံုရတယ္။ ေၿမာက္ပိုင္းကေန အသက္လုေၿပးလာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြလည္း ကံမေကာင္းႀကပါဘူး။ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြ က်ကုန္ႀကၿပန္တယ္။

(င)

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ အေႀကာင္းကို ေၿပာမယ္ဆိုရင္ ဗကသ ညီလာခံႏွစ္ခုအေႀကာင္းကို မိတ္ဆက္ေပးရမယ္။ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံု အၿပီး ေနာက္ဆံုးက်င္းပတဲ့ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားညီလာခံ ႏွစ္ခုလံုးဟာ မႏၱေလးမွာ က်င္းပခဲ့တာၿဖစ္တယ္။ ၁၉၈၉ မွာက်င္းပတဲ့ ဗကသ ညီလာခံကို မႏၱေလးတကၠသိုလ္၊ အင္းဝေဆာင္ (၉) မွာ ၿပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ဗကသေခါင္းေဆာင္ေတြက ကိုၿပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၊ ကိုရန္မ်ိဳးသိန္း ( ေဆးတကၠသိုလ္)၊

ဒုတိယအႀကိမ္က်င္းပတဲ့ ညီလာခံက ၁၉၉၀ ၊ မႏၱေလး မစိုးရိမ္တိုက္ထဲမွာ က်င္းပတာၿဖစ္တယ္။ ရန္ကုန္ ဗကသ က ႏွစ္ဖြဲ႔ကြဲ ေနတယ္။ ကိုကိုႀကီး ဦးေဆာင္တဲ့ ဗကသ နဲ႔ ကိုေအာင္ထြန္း( ေက်ာင္းသားသမဂၢ သမိုင္းစာအုပ္ေရးသူ)၊ ဗသက္ေအာင္၊ ၿဖိဳးမင္းသိန္း တို႔ ေခါင္းေဆာင္ တဲ့ (ေအာက္ဗမာၿပည္၊ ဗကသ)၊ အခု ရွစ္ေလးလံုးမ်ိဳးဆက္မွာ လုပ္ေနတဲ့ ကိုထြန္းၿမင့္ေအာင္ ဆိုတာလည္း ၿဖိဳးမင္းသိန္းနဲ႔တဖြဲ႔တည္းပဲေလ။ ၁၉၉၀ တေလွ်ာက္၊ ရန္ကုန္ ဗကသ ႏွစ္ဖြဲ႔လံုး မႏၱေလးကို လာႀကရတယ္။ ကိုၿပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုညိဳထြန္း၊ ကိုကိုႀကီး တို႔တေတြလည္း သက္ရိွထင္ရွားရိွေနပါေသးတယ္။ ၿပည္ပမွာေရာက္ေနေသာ မဟာ့ မဟာ ေက်ာင္းသားေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ ဆိုသူမ်ား----- ကိုယ့္သမိုင္းေတြခ်ည္း ကိုယ္ရည္ေသြး အမႊန္းတင္ေၿပာမေနပါနဲ႔။ သူမ်ားေတြရဲ႕ သမိုင္းေတြကိုလည္း အသိအမွတ္ၿပဳႀကပါအံုး။ အၿပင္မွာ သမိုင္းလိမ္တာေတြ၊ လက္ဝါးႀကီးအုပ္တာေတြမ်ားလာတယ္။ ဂိုဏ္းဂဏဖြဲ႔ရန္ၿဖစ္တာကလည္း မ်ားလာတယ္။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ကလည္း ေလးစားမႈမရိွေတာ့ဘူး။ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြကလည္း မေလးစားေတာ့ဘူးေလ။ သမိုင္းနားမလည္ေတာ့ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္က ေထာက္လွမ္းေရးၿဖစ္၊ NGOs ေတြဆီမွာ ပိုက္ဆံရွာႏိုင္တဲ့သူေတြက ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လို႔ၿဖစ္နဲ႔။ ၿပည္ပမွာ အဲ့သလို မိုးႀကီးခ်ဳပ္ေနမဲ့အစား၊ ရွစ္ေလးလံုးမ်ိဳးဆက္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ၿပန္ၿပီးေတာ့ ဆယ္ယူႀကေစခ်င္ပါတယ္။

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးအတြင္းမွာ မႏၱေလး ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အသံလႊင့္႒ာနတခုရိွပါတယ္။ GTI ေက်ာင္းဝင္း အတြင္းကေန ထုတ္လႊင့္တာပါ။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဆိုတာ ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢရဲ႕ ဥကၠ႒ ပါ။ သူ႔ကို ခ်စ္ခင္ေလးစားသူ ေတြက “အကိုႀကီး” လို႔ေခၚဆိုေလ့ရိွတယ္။ အေရးေတာ္ပံုအရိွန္ၿမင့္လာတယ္။ သူ႔ကိုလည္း သပိတ္တပ္ေပါင္းစုထဲမွာ ေတြ႔လာရတယ္။ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးဝင္းအတြင္း အစည္းအေဝးပြဲေတြမွာ သြားတက္ခဲ့တယ္။ ေဒၚခင္ႀကည္စ်ာပန အခမ္းအနားေတြမွာ ဦးေဆာင္ပါဝင္ ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူ႔ကို သိႀကပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ညီ ကိုလတ္ က ကိုေမာင္ေမာင္ဝမ္းတို႔နဲ႔ အတူ မကသ မွာ လုပ္တယ္။

ဗကသ သမဂၢညီလာခံ ( ၁၉၈၉)

၁၉၈၈ ႀသဂတ္စ္ (၂၈) မွာ ၿပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ဗကသ ညီလာခံဟာ တတိုင္းၿပည္လံုးက ေက်ာင္းသားေတြကို မစုစည္းႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တႏိုင္ငံလံုးကို ကိုယ္စားၿပဳမဲ့ ညီလာခံတခုကိုက်င္းပႀကဖို႔ ၿပင္ဆင္ခဲ့ႀကတယ္။ ထံုးစံအတုိင္း ဗကသ၊ မကသ ကြဲေနေတာ့ မႏၱေလးမွာ ညီလာခံႏွစ္ခုၿဖစ္ခဲ့တယ္။ တခုက- မႏၱေလးတကၠသိုလ္၊ အင္းဝေဆာင္ (၉) မွာ က်င္းပတဲ့ ဗကသ ညီလာခံ။ ေနာက္တခုက ကိုေမာင္ေမာင္ဝမ္း၊ ကိုလတ္၊ တို႔ ဦးစီးက်င္းပတဲ့ ရတနာဘံုမၼိနယ္ေၿမ ကဥၥနေဆာင္ ထဲက၊ မကသ ညီလာခံ။ ရန္ကုန္ ဗကသ ကေန တက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက ကိုၿပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၊ ရန္မ်ိဳးသိမ္း တို႔ၿဖစ္တယ္။ ကိုညိဳထြန္း ကေတာ့ မႏၱေလးမွာ ဗကသ ဖြဲ႔စည္းဖို႔အတြက္ ဘုရားႀကီး၊ ၿမေတာင္၊ မစိုးရိမ္ -- စတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအစည္းအေဝးေတြမွာ ကတည္းက ေက်ာက္ခ် ပါဝင္ေနေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီညီလာခံမွာ- ဗကက ( အထက္ဗမာၿပည္) ဥကၠ႒ က ကိုသန္႔စင္ ( ေဆးတကၠသိုလ္) နဲ႔ အၿပိဳင္ ေက်ာင္းသားထုေထာက္ခံတဲ့ေခါင္းေဆာင္က ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္။ သူကလည္း လူခ်စ္လူခင္မ်ားတယ္။ ၁၉၈၉ ဗကသ ညီလာခံကို ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ( အနကလ)၊ ကိုစိုးလင္း ( အနကလ) တို႔လည္း ပါဝင္ခဲ့ႀကပါတယ္။ လူထုေဒၚအမာ၊ MA ေဒၚအံုး၊ ေဒၚႀကည္ႀကည္ ( သခင္ဇင့္ မိန္းမ) တို႔လို နာမည္ႀကီး မ်ိဳးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြအၿပင္၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အသီးသီးက ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ၊ တက္ေရာက္ခဲ့ႀကတယ္။ ဒီညီလာခံထဲမွာ ဗိုလ္ႀကီးၿမင့္ဦးရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြကလည္း တရားဝင္တက္ေရာက္ သတင္းယူခဲ့ႀကတယ္။ အဲ့ဒီတံုးက ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ေဘးမွာ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ နဲ႔ အႀကံေပးလိုက္ လုပ္ေနတာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ပဲ မဟုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ကိုစိုးလင္း ဆိုတာ ညီလာခံမွာ တတြဲတည္းထိုင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္ေတြမဟုတ္လား။ ကဲ-- ဗကသေခါင္းေဆာင္တေယာက္ဟာ ေထာက္လွမ္းေရးၿဖစ္လို႔ ေခါင္းၿဖတ္သတ္လိုက္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ အခိုင္အမာဝန္ခံခ်က္ေတြကို မႏၱေလးသားေတြကို ရွင္းၿပေပးသင့္တာေပါ့။ မႏၱေလးသားေတြကလည္း ဒီကိစၥကုိ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ တုန္႔ၿပန္ႀကမယ္ဆိုတာေတာ့ ယံုႀကည္ေစခ်င္ပါတယ္။

အခ်က္အလက္ေတြ မ်ားေနမွာမို႔ တတိယပိုင္း ကို ဒီမွာပဲ ရပ္လိုက္ပါမယ္။

စတုတၳပိုင္းမွာ “ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္” ရဲ႕ အစီရင္ခံစာေတြ ကို သူမရဲ႕ မူရင္းလက္ေရးနဲ႔အတူ တင္ၿပေပးပါမယ္။

ေအာင္မိုးဝင္း

ပန္းနဲ႔ေပါက္တာေလာက္ပဲ ထင္တယ္သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ေရ (ဆလုိင္းကုိကုိဦး)

စာဖတ္သူေတြကုိနားလည္ထားေစခ်င္ပါတယ္

က်ေနာ္ကေလာေလာဆယ္သူဖက္ကုိယ့္ဖက္ကိစၥကုိဒီအထဲမွာမေရာေထြးေစခ်င္ေသးဘူး။

သမုိင္းဆုိင္ရာအခ်က္အလက္တစ္ခ်ဳိ႔ကုိ က်ေနာ္တုိ႔သက္ရွိထင္ရွားရွိေန စဥ္မွာ ေရးသား ေဖၚျပရမဲ့အခ်ိန္ကုိေရာက္လာျပီလုိ႔ယူဆမိလုိ႔ပါ။ ေရးသားတဲ့ေနရာမွာ အျဖစ္အပ်က္ကုိ အမွန္အတုိင္းအေျခခံျပီးေရးရရင္ တစ္ခ်ဳိ႔အသုံးအႏႈန္းေတြက ေရွာင္လုိ႔မရပါ၊ အစားထုိးစရာ

စကားလုံးလည္းရွာမေတြ႔ပါ၊ တကယ္တန္းအုပ္စုႏွစ္ခုုလုိျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ ဖက္ႏွစ္ဖက္ကုိအေျချပဳ

ျပီး ေရးသားျပမွသာအျဖစ္မွန္ကုိသိႏိုင္မွာမုိ႔ ခုလုိအသုံးအႏႈန္းကိစၥကုိနားလည္ေပးေစခ်င္ ပါတယ္၊ စာဖတ္သူေတြကုိနားလည္ထားေစခ်င္ပါတယ္၊ အမ်ားၾကီးကုိအေသးစိတ္ေရးဖုိ႔ အခ်ိန္မရေသးတာမုိ႔ အေရးပါတဲ့သိထားသင့္တဲ့တယ္လုိ႔ယူဆတာေလးေတြတစ္ခ်ဳိ႔ေတာ့ ေျပာျပထားခ်င္တယ္၊ ဒီေနရာမွာတစ္ခ်ဳိ႔ေသာသူေတြဟာ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥကုိ အုပ္စုတုိက္ ပြဲအသြင္ဖန္တီးလာတာေတြ႔ရေတာ့ ဖက္တစ္ဖက္မွာရပ္ခဲ့ဘူးတဲ့သူေတြကုိနည္းလမ္းေပါင္း စုံနဲ႔တုိက္ခုိက္လာတာေတြေတြ႔လာရတယ္၊ ေနာက္တစ္ဖက္မွာ သမုိင္းဆုိင္ရာအခ်က္ တစ္ခ်ဳိ႔ကုိမေပ်ာက္မပ်က္ေအာင္ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က်ပါ၀င္ခဲ့သူေတြက ေျပာျပရမဲ့တာ၀န္ ေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။

ဒီေနရာမွာေဖ်ာက္ဖ်က္လုိ႔မရတဲ့အခိုင္အမာတိတ္ေခြေတြ မကဒတရဲ႕သုေသသနဌါန မွာရွိေနေသးတဲ႔အတြက္တစ္ေၾကာင္း အတူတူလုပ္ေဆာင္ခဲ့ဘူးတဲ့ႏွစ္ဖက္ဗဟုိ ေကာ္ မီတီေတြကလည္းရွိေနေသးတာမုိ႔ က်ေနာ္ေရးသားခ်က္ေတြကုိက်ေနာ္ေရးခ်င္တုိင္း ေရးလုိ႔မရဘူးဆုိတာနားလည္တယ္၊အျဖစ္မွန္ကုိက်ေနာ္ၾကဳံခ့ဲေထာင့္ကေရးခဲ့ရာတာမုိ႔ အားလုံးျပည္စုံသည္ဟုလုံး၀မဆုိလုိပါခင္ဗ်ား၊

စစ္အစုိးရ(ရန္သူ)အလုိက်ထုတ္ျပန္ေၾက ျငာခ်က္နဲ႔အတူMTZဗဟုိေကာ္မီ၀င္ေတြကို

NAဗဟုိကဖမ္းမိန္႔ထုတ္ျခင္း၊

တတိယအၾကိမ္ညီလာခံကုိႏို၀င္ဘာလ လကုန္ပုိင္းေလာက္မွာစတင္ခဲ့တယ္ထင္ပါတယ္၊

မကဒတဗဟုိေကာ္မီတီရဲ႕သုေသနဌါနမွာေတာ့ရက္အတိအက်ရွိမွာပါ၊ က်ေနာ္ကစိတ္ထဲမွာ

မွတ္ထားရတာမုိ႔ေန႔ရက္အတိအက်မေဖၚျပႏိုင္တာကုိနားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္၊ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ စြဲေနတာမုိ႔လုံး၀မေမ့ေသးပါ၊ တတိယအၾကိမ္ညီလာခံမွာဖက္ႏွစ္ဖက္ ျဖစ္လာရျပီး ဗဟုိတစ္ခုစီျဖစ္လာရတဲ့အခ်ိန္က ၁၉၉၁ခုႏွစ္၊ စစ္ပူေနခ်ိန္စက္တင္ဘာလလ ထဲမွာျဖစ္ျပီး၊ ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္တုိ႔ကုိသတ္တဲ့အခ်ိန္က ေဖေဖၚ၀ါရီလ(၁၂)ရက္ေန႔မွာျဖစ္ ပါတယ္၊ ကုိႏိုင္ေအာင္ဗဟုိကေျမာက္ပုိင္းABSDF ဟာ သူတုိ႔နဲ႔ပူးေပါင္းျပီးသူတုိ႔ဗဟုိရဲ႔ဦးေဆာင္ မႈကုိခံယူေၾကာင္း၊သူတုိ႔ရဲ႔ဗဟုိေကာ္မီတီစတင္ဖြဲ႔စည္းတဲ့ေနထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္မွာပါခဲ့ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့MTZ ဗဟုိဟာခြဲထြက္အဖြဲ႔သာျဖစ္ျပီး၊ သူတုိ႔ကုိပါဖမ္းဆီးေပးဖုိ႔သူတို႔ DABကုိတရား၀င္စာပုိ႔ခဲ့ပါတယ္၊MTZ ဗဟုိဟာNAဗဟုိဖြဲ႔ျပီး သုံးရက္ေလာက္ၾကာျပီးမွဖြဲ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ DAB ကႏွစ္ဖြဲ႔စလုံးကုိDABအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္လက္ခံခဲ့ျပီး မာနာပေလာခမ္းမမွာႏွစ္ဖက္စလုံးကေခါင္းေဆာင္ေတြေရွ႔မွာ သေဘာထားရွင္းလင္းပြဲကုိ DAB ကလူၾကီးေတြေရွ႔မွာရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့တယ္၊သူတုိ႔ကေန၀င္းေအာင္ႏွင့္စုိးလင္းကုိပါ ထပ္ဖမ္းျပီးMTZဖက္မွာရွိတဲ့ဗဟုိေကာ္မီတီအားလုံးကုိပါဖမ္းမိန္႔ေပးခဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကုိ NA ဗဟုိေကာ္မီတီဖက္မွာခ်ခဲ့တယ္၊ DAB ကအဲဒီစာကုိက်ေနာ္တုိ႔ကုိျပျပီးအသိေပးခဲ့တယ္၊ ဒါဟာေက်ာင္းသားစိတ္ရွိသူေတြ၊ကေက်ာင္းသားစစ္စစ္ေတြလုပ္ရပ္နဲ႔မတူပဲ အာဏာရွင္ ေထာက္လွမ္းေရးေတြလုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရး၊ေခ်မႈန္းေရးပုံစံျဖစ္ေနမွန္း သတိျပဳမိခဲ့တယ္၊ ျပီးေတာ့ကုိေအာင္ထူးရဲ႔Statementထြက္လာခဲ့တယ္၊ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥ

ကုိ၄င္းတုိ႔ NAဗဟုိအေနနဲ႔လုံး၀တာ၀န္ယူပါတယ္လုိ႔ စစ္အစုိးရ(ရန္သူ)အလုိက်ထုတ္ျပန္ေၾက ျငာခ်က္ထြက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဒီကိစၥဟာမကဒတ (ABSDF)ကုိ စနစ္တက်ျဖဳိခြဲဖ်က္ဆီး ေနျပီဆုိတာရိပ္မိလုိက္တယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ဗဟုိေကာ္မီဖက္ကDABကုိ အျမန္ဆုံး၀င္ေရာက္ ေျဖရွင္းေပးဖုိ႔က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လက္မွတ္ေရးထုိးျပီးစာေပးပုိ႔ခဲ့ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ႏိုင္ငံ

တကာသတင္းဌါနေတြသိေအာင္English Statementထဲမွာေျမာက္ပုိင္းကဂုိင္းဆန္ဆန္လုပ္ရပ္ ကုိလုံး၀ရႈံ႔ခ်ေၾကာင္း က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လက္မွတ္ေရးထုိးျပီး သတင္းဌါနေတြကုိေပးပို႔ ခဲ့ရပါ တယ္။ DAB ကလည္း သူတုိ႔အခက္အခဲနဲ႔သူတုိ႔ ျပီးေတာ့တပ္မသုံးမေလာက္ရွိတဲ့ ရန္သူ စစ္တပ္ကမာနာပေလာကုိရွင္းလင္းဖုိ႔ လာေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ စစ္ပူေနရခ်ိန္မွာ အဆုိပါကိစၥကုိ ၀င္ေရာက္ကူညီေပးႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး၊ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့NAဗဟုိဖြဲ႔စည္းျပီးေနာက္ ဘယ္လုိညြန္ၾကားခ်က္၊ဘယ္လုိအမိန္႔ေပးခဲ့တယ္ဆုိတာ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က်ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့ သူေတြေျပာမွပဲသိရေတာ့မွာပဲ၊ တစ္ခ်ဳိ႔ကအျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္ တဲ့သူေတြရွိတယ္လုိ႔ၾကား သိထားခဲ့ရပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ဒီလုိအျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္တဲ့သူေတြရွိေနတဲ့ၾကားက

ဒီေလာက္အထိ ရန္သူအလုိက်ျဖစ္ခဲ့ရသလည္းဆုိတာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ABSDF ဗဟုိဟာ အႏုၾကမ္းစီးခံလုိက္ရသလား?လုိ႔ပါစိတ္ထဲကခံစားမိခဲ့ရပါတယ္၊ သေဘာခ်င္းမတုိက္ဆုိင္လုိ႔

ကြဲခဲ့ရတဲ့ညီေနာင္ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြအေပၚဖမ္းဆီးမိန္႔ေပးျပီး ေျမာက္ပုိင္းမွာလုပ္သလုိမ်ဳိး ေတာင္ပုိင္းမွာျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔သူတုိ႔ၾကိဳးစားခဲ့ေလသလား သံသယျဖစ္မိခဲ့တာအမွန္ပါပဲ၊

ကြန္ျမဴနစ္ေတြၾကီးစုိးထားတယ္တဲ့

MTZဗဟုိမွာကြန္ျမဴနစ္ေတြၾကီးစုိးထားတယ္လုိ႔NGOsေတြကုိသူတုိ႔ေျပာထားျပီး အကူအညီမေရေအာင္ သူတို႔လုပ္ခဲ့ၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္အကူအညီေတြျပတ္ မသြားခင္ပင္လယ္ျပင္ကိစၥကုိတာ၀န္ယူဖုိ႔ က်ေနာ္ကုိဗဟုိေကာ္မီတီကတာ၀န္ေပးလုိ႔ ထပ္စကဲေဒသမွာေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ႕ကုိယ္ပုိင္စခန္း(သုိ႔)လြတ္လပ္ေသာစခန္းတစ္ခု ျဖစ္ေအာင္လုပ္ယူခဲ့ရတယ္၊ အနီးအနားမွာရွိတဲ့ မဟာမိတ္ေတြကုိ မိမိတုိ႔ရပ္တည္ခ်က္ ကုိသေဘာ ေပါက္ေအာင္ သူတုိ႔လက္ခံလာေအာင္လုပ္ႏိုင္ခဲ့လုိ႔က်ေနာ္တုိ႔စခန္းမက်ခင္အထိ လြတ္လြပ္ လပ္လပ္ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့တယ္၊

တကယ္ဆုိရင္ မုိးသီးဇြန္ရဲ႕ကြန္ျမဴနစ္ဆန္ဆန္ျပဳမူေျပာဆုိမႈကေန ေတာ္လွန္ေကာ္မီတီကုိ ေနာက္ကြယ္ကေနၾကိဳးကုိင္မႈကေန သူတို႔ထုိးႏွက္ခြင့္ရသြားၾကတာပါ၊ တကယ္ဆုိရင္က်ေနာ္

တုိ႔အမ်ားစုက ကြန္ျမဴနစ္မ်ားမဟုတ္ၾကသလုိ ကြန္ျမဳနစ္စနစ္ကုိယုံၾကည္သူမ်ားကုိလည္း ေလးစားနားလည္ၾကသူေတြပါ၊ စစ္အာဏာစနစ္ကုိေတာ္လွန္ရာမွာ မကဒတဟာ လူတန္းစားေပါင္းစုံ အယူအဆေပါင္းစုံရွိသူေတြကုိ မကဒတရဲ႔ဖြဲ႔စည္းပုံစည္းမ်ည္းေအာက္

မွာပါ၀င့္ခြင့္ေပးထားေပမဲ့ သူတုိ႔ဟာဒီစည္းမ်ည္းဥပေဒေတြကုိေဖါက္ခ်က္ျပီးNGOsေတြနဲ႔

တုိက္ေပးတာဟာ သံသယျဖစ္လာစရာျဖစ္လာျပန္တယ္၊ ဘာျဖစ္လည္းဆုိေတာ့ စစ္အာဏာ

ရွင္ေတြဟာ ရွစ္ေလးလုံးလူထုေတာ္လွန္ေရးၾကီးကုိ ကြန္ျမဴနစ္လုပ္တာပါလုိ႔ကမၻာၾကီး ကုိ၀ါဒျဖန္႔ျပီး လူထုေတာ္လွန္ေရးကုိေမွးမွိန္ေအာင္လုပ္ခဲ့ၾကတာကုိအျမဲတန္းအ မွတ္ရေန လုိ႔ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔သူတုိ႔လုပ္ရပ္ေတြက အာဏာရွင္ေတြ၀ါဒျဖန္႔ေနတာနဲ႔သြားတူေနပါသလဲ၊

တတိယညီလာခံအတြင္းေန၀င္းေအာင္ကိစၥ

ေန၀င္းေအာင္ျပည္တြင္းမွာမုိးသီးဇြန္နဲ႔သိခဲ့လုိ႔မုိးသီးလူလုိ႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားယူဆခဲ့ၾကတယ္၊သူဟာမာနာပေလာကုိယူဂ်ီကိစၥနဲ႔ပထမဦးဆုံးေရာက္လာခဲ့ျပီး သူလုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္အတူလာ

ခဲ့သူေတြျပည္တြင္းကုိျပန္၀င္လာခဲ့ၾကတယ္၊ ကိုဗသက္ေအာင္နဲ႔ကိုသန္းထြန္းတုိ႔ဟာ ႏွင္းပုလဲဘူတာမွာ အဖမ္းခံခဲ့ရၾကတယ္၊ ကုိေန၀င္းေအာင္ကေတာ့ကံေကာင္းစြာလြတ္သြားခဲ့

တယ္၊ ေနာက္ေတာ့မွျပည္တြင္းမွာေနလုိ႔မရေတာ့ဘူးဆုိျပီး နယ္စပ္ကုိျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္၊

ဘယ္စခန္းသြားမလည္းစီစဥ္ၾကေတာ့သူဟာသံလြင္စခန္းမွာအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္လာခဲ့တယ္၊ သံလြင္စခန္းမွာ တတိယအၾကိမ္ညီလာခံကုိက်င္းပေတာ့ မကဒတဖြဲ႔စည္းပုံစည္းမ်ည္းအရ သူမွာညီလာခံကုိယ္စားလွယ္ျဖစ္ခြင့္မရွိေသးဘူး၊ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္အမ်ားစုက လက္ခံရင္ျဖစ္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိျပီးေတာ့ ညီလာခံသဘာပတိအဖြဲ႔ကုိတင္ေပးလုိက္ေတာ့ သူညီလာခံကုိယ္စားလွယ္အမ်ားစုရဲ႕ေထာက္ခံမႈနဲ႔ကုိယ္စားလွယ္ျဖစ္ လာခဲ့တယ္၊ ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္ျဖစ္လာျပီးတာနဲ႔ေန၀င္းေအာင္အစြမ္းျပလာတာ ေတြ႔ ရ တယ္သူဟာအုပ္စုအားေကာင္းတဲ့ NA ဖက္ကုိလုံး၀ကုိယိမ္းသြားျပီး အၾကီးအက်ယ္တုိက္ ခုိက္မႈကုိစလာေတာ့တယ္၊..ခ်ီးထုပ္..ဆုိတဲ့စကားလုံးကုိလည္းစတင္ေျပာဆုိသုံးစြဲလာသူ လည္း ျဖစ္တယ္မင္းတုိ႔ေက်ာင္းသားေတြအားလုံးခ်ီးထုပ္ေတြပဲဆုိတာမေျပာယုံတမယ္သူ႔ စကားလွလွေလးေတြနဲ႔သြယ္၀ုိက္ေျပာဆုိခဲ့တာၾကားရေတာ့သူအေျပာင္းအလည္း ျမန္ဆန္ မႈကုိအံၾသရေပမဲ့၊ သူကုိNAဖက္ကဖမ္းလုိက္ေတာ့သိပ္ေတာ့မအံ့ၾသမိေတာ့ဘူး၊ တစ္ေန႔ Agenda တစ္ခုအေပၚအေျခခံျပီးဖက္ႏွစ္ဖက္လုိျဖစ္ေနၾကတဲ့ညီလာခံထဲမွာအၾကီးအက်ယ္ျငင္း ခုံၾကေတာ့ ေန၀င္းေအာင္ကေန ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္အားလုံးညီလာခံခန္းမ ထဲကတစ္ ေယာက္မွမထြက္ရဘူး၊ ဆုိျပီး ညီလာခံကုိလုံျခဳံေရးယူထားၾကတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကုိ ညီလာခံ ကုိ၀ုိင္းထားဖုိ႔ေန၀င္းေအာင္သူ႔သဘာပတိလုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိအသုံးခ်ျပီး အမိန္႔ေပးခဲ့တယ္၊ ဒီကိစၥ ကုိ၊ ကုိမ်ဳိးသန္႔(၂၀၈)က ေတာ္ေတာ္ကုိမေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး သူ(၂၀၈)တပ္ရင္းကုိအေျခအေနကုိ အေၾကာင္းၾကားျပီး အသင့္ရွိေနဖုိ႔ အနီးမွာရွိေနတဲ့ေကအင္ယူအရာရွိတစ္ဦးဆီက ဆက္သြယ္ ေရး စက္နဲ႔အေၾကာင္းၾကားခဲ့တယ္၊အဲဒီေန႔မွာဘာမွမျဖစ္လုိက္ေပမဲ့အေတာ္ကုိဆုိး၀ါးတဲ့အေျခ အေနမုိ႔ က်ေနာ္ညီလာခံေကာ္မရွင္ဥကၠဌအေန႔နဲ႔ ေကအင္ယူဒုဥကၠဌဖဒုိေစာသန္းေအာင္ဆီ သြားေရာက္အေၾကာင္းခဲ့ရပါတယ္။

ဖဒုိေစာသန္းေအာင္က စစ္လည္းပူေနျပီမုိ႔ မင္းတုိ႔အားလုံးမာနာပေလာကုိျပန္လာျပီညီလာခံ

ဆက္လုပ္ၾကဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ကခ်က္ျခင္းျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္၊

ကခ်င္ကိစၥေၾကးနန္း၀င္လာတယ္

ႏွစ္ဖက္မကြဲခင္ကေလးမွာ၀င္လာတယ္၊ ညီလာခံက်င္းပေနစဥ္ေၾကးနန္းအားလုံးကုိ စစ္ ေကာ္မရွင္ကကုိင္တြယ္သလုိ လက္ရွိဗဟုိေကာ္မီတီကလည္း ေနာက္ထပ္ဗဟုိေကာ္မီတီ

အထိတာ၀န္ဆက္ရွိေနေသးတယ္၊ စစ္ေကာ္မရွင္မွာ ကုိမုိးသီး၊ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္၊ ကုိလွေဌး(ကခ်င္)၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးကုိေက်ာ္ေက်ာ္တုိ႔ပါပါတယ္၊ ကုိမုိးသီးက ေၾကနန္းပါအေၾကာင္းအရာတစ္ခ်ဳိ႔ကုိေျပာျပတယ္၊ကုိလွေဌးကဒါဟာေျမာက္ပုိင္းဗဟုိေကာ္မီ

တီကိစၥပဲျဖစ္တယ္၊ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိေကာ္မီတီကပဲသီးျခားကုိင္တြယ္သြားမယ္လုိ႔ေျပာတယ္၊

ဒီကိစၥကုိအခုညီလာခံမွာခ်က္ျခင္းေဆြးေႏြးရန္မျဖစ္ႏိုင္သလုိ ဘာအခ်က္အလက္စစ္ေဆးေတြ႔

ရွိခ်က္မရွိပဲနဲ႔လည္းေဆြးေႏြးလုိ႔မရသလုိဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိလည္း ခ်လုိ႔လုံး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊

ေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ျပီးအေသးစိတ္စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးေတြလုပ္ရမွာမုိ႔ ဒီကိစၥရဲ႔အတိမ္အနက္ကုိ ဘယ္ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္ကမွာသိခြင့္မရလုိက္ဘူး၊

ညီလာခံဟာ မကဒတရဲ႕မူ၀ါဒကုိအဓိကေရးဆြဲျပီး ျပီးခဲ့ေသာဗဟုိေကာ္မီက ခ်မွတ္ လုပ္ ေဆာင္ခ်က္ေတြအားလုံးကုိ ျပန္လည္းဆုံးျဖတ္အတည္ျပဳရတာျဖစ္တယ္၊ အသစ္ျဖစ္လာတဲ့ ကိစၥေတြကုိေနာက္ျဖစ္လာမဲ့ဗဟုိေကာ္မီကသာ တာ၀န္ယူသြားရမယ္လုိနားလည္ထား ၾကျပီး သားမုိ႔ ဘယ္သူကမွာေစဒကတက္ခဲ့ၾကတာမေတြ႔ဘူး။

အဲဒီအခ်ိန္မွာသတ္ျဖတ္မႈလည္းမျဖစ္ေသးတာမုိ႔ အားလုံးက သာမန္စပုိင္တစ္ဦးစႏွစ္ဦးစ မိထားတယ္လုိ႔ပဲထင္ခဲ့ၾကတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စုိးလင္းကတုန္လႈပ္ေနသလုိေတြ႔ရေပမဲ့ ကုိလွေဌးကေတာ့အေပၚစီးကေနျပီး ကခ်င္ကိစၥကုိေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူအေနနဲ႔ေနသူ

အျဖစ္ေတြ႔ခဲ့ရတယ္၊ ကခ်င္ေက်ာ္ေက်ာ္ကေတာ့သိပ္မေၿပာလွဘူး၊

မကဒတႏွစ္ျခမ္းစကြဲျပီ၊

၁၉၉၁ခု၊စက္တင္ဘာလ(၃၀)

NA ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မာနာပေလာမွာဆက္လက္က်င္းပမဲ့ညီလာခံ ကုိမလုိက္ဘူးလုိ႔တင္းထားခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္ဆုံး KNUရဲ႕ေဒသဆုိင္ရာလုံျခဳံေရးအမိန္႔ကုိအား လုံးလုိက္နာျပီး မာနာပေလာမွာညီလာခံဆက္လုပ္ၾကတယ္၊ DAB ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ညီညြတ္ေရးကုိအတတ္ႏိုင္ဆုံးၾကိဳပမ္းေပးခဲ့ေသာ္လည္းမေအာင္ျမင္ခဲ့၊ ညီလာခံအတြင္းအၾကီး

အက်ယ္ျငင္းခုံၾကျပီး ညီလာခံကုိဆက္လက္က်င္းပရန္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့အေျခအေနျဖစ္လာရျပီမုိ႔

ညီလာခံကုိေခတၱရပ္ဆုိင္းေၾကာင္းDABဥကၠဌစာေရးသားအေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္၊သူတုိ႔ဟာ

ဒီေအဘီရဲ႔လာေရာက္ညွိႏႈိင္းေပးမႈကုိလုံး၀မေစာင့္ဆုိင္းေတာ့ပဲ ညီလာခံကုိ၄င္းတုိ႔ဖါသာ ဖ်က္သိမ္းျပီး ေကာ္မရွင္အသစ္ကုိဖြဲ႔စည္းျပီး စုိးလင္း (ကခ်င္) ကုိ ဥကၠဌလုပ္ေစခဲ့ျပီး သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔ညီလာခံဆက္လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ႏွစ္ဖြဲ႔ကြဲတဲ့အခ်ိန္မွာ ကုိေအာင္ထူးက ကုိမုိးသီးဆီလာျပီး က်ေနာ္ကုိအေထြေထြအတြင္းေရး

မႈးေနရာေပးပါ က်ေနာ္ကုိမုိးသီးတုိ႔နဲ႔တြဲလုပ္ပါမယ္လာေျပာတယ္၊ မုိးသီးဘာေျပာလုိက္လုိ႔

မသိဘူး၊ ကုိေအာင္ထူးျပန္လွည့္ထြက္သြားျပီး ကုိႏိုင္ေအာင္ဖက္ကုိပါသြားတာပါပဲ၊ သူတို႔

သံလြင္စခန္းကုိျပန္ျပီး သူတို႔ဟာသူတုိ႔ညီလာခံဆက္လုပ္ၾကတယ္၊က်ေနာ္တုိ႔ဖက္ကအစည္း

အေ၀းတစ္ခုကုိျပဳလုပ္ျပီး ဗဟုိေကာ္မီတီတစ္ရပ္ကုိဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကတယ္၊ မကဒတဥပေဒအရ ႏွစ္ဖက္စလုံးညီလာခံကုိယ္စားလွယ္မျပည့္တဲ႔အတြက္ ညီလာခံမေျမာက္ေတာ့ပါဘူး၊ ညီလာခံ

ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မရွင္ကုိညီလာခံကုိယ္စားလွယ္ေတြကလည္းဖ်က္ပုိင္ခြင့္မရွိတဲ့အတြက္

ညီလာခံပ်က္သြားတယ္လုိ႔ပဲဆုိရမယ္၊ မွ်မွ်တတေျပာရမယ္ဆုိရင္ႏွစ္ဖက္စလုံးကဗဟုိေကာ္မီ

တီဟာ ညီလာခံကျဖစ္လာတဲ့ဗဟုိေကာ္မီတီမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ သူတုိ႔သံလြင္စခန္းမွာအစည္း အေ၀းကုိဆက္က်င္းပၾကတယ္၊ ကုိ၀င္းမင္း၊ကုိေအာင္ႏိုင္ဦးတုိ႔ကမၾကာခင္သူတို႔က်င္းပေနတဲ့ အစည္းအေ၀းခန္းထဲကလန္ထြက္လာတယ္၊အုပ္လုိက္၀ုိင္းကုိက္လုိက္ၾကတယ္ထင္ပါတယ္၊ ေနာက္ေတာ့သူတုိ႔က်ေနာ္တုိ႔ဗဟုိေကာ္မီတီမွာေကာ္မီတီ၀င္ေတြျဖစ္လာၾကတယ္၊

ေတာ္ေတာ္ေဒါသထြက္ခဲ့ၾကတာအမွန္ပဲ

ဗဟုိေကာ္မီတီတစ္ခုစီျဖစ္လာျပီး သီးျခားအုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြျဖစ္လာၾကျပီး တစ္လအၾကာေလာက္

မွာ မကဒတေျမာက္ပုိင္းမွာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္အပါအ၀င္ အစုလုိက္အျပဳံလုိက္ သတ္ျဖတ္မႈသတင္းထြက္ေပၚလာခဲ့တယ္၊ မိမိတုိ႔ဗဟုိအေနနဲ႔လုံး၀မသက္

ဆုိင္ေသာ္လည္းပဲ မကဒတတစ္ခုလုံးကုိရုိက္ခ်ဳိးခဲ့တဲ့ျဖစ္ရပ္မုိ႔ မိမိတုိ႔အားလုံး၀မ္းနည္းေဒါသ ျဖစ္ခဲ့ၾကရတယ္၊ႏိုင္ငံေရးအရအလံေတာ္အတြက္မကဒတရဲေဘာ္တုိင္းတြင္တာ၀န္ရွိလာၾကရသည္မုိ႔ ဤကိစၥကုိတာ၀န္ခံလုပ္ေဆာင္ခဲ့သူေတြကုိ စတင္ျဖစ္ကတည္းကပင္ ေတာ္ေတာ္ေဒါ

သထြက္ခဲ့ၾကတာကုိ လူတုိင္းသိခဲ့ၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးမကဒတကုိခ်စ္ခဲ့ၾကတာ မဟုတ္ပါလား၊

ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ဖက္မွျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ အလံေတာ္တစ္ခုတည္းေအာက္မွာရွိေနၾကတဲ့

ငါတုိ႔အားလုံးနဲ႔ဆုိင္တယ္၊ ဒါေပမဲ့အဓိကတာ၀န္ရွိသူေတြကုိေတာ့လုံး၀ေဖၚထုတ္အေရးယူ

ရမယ္ဆုိတာဘယ္သူမွျငင္းလုိ႔မရဘူး၊

မာနာပေလာတုိက္ပြဲကုိလည္း အုပ္ခ်ဳပ္မႈတစ္ခုစီအျဖစ္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကေပမဲ့ ႏွစ္ဖက္စလုံးမွ

ရဲေဘာ္ေတြအားလုံး မကဒတႏိုင္ငံေရးဆုံးရႈံးမႈအတြက္၀မ္းနည္းပက္လက္ျဖစ္ခဲ့ၾကကုိလည္း

ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္၊ ဒါဟာေျမာက္ပုိင္းကိစၥျဖစ္တယ္ဆုိျပီး ေျပာေနလုိ႔လည္း မကဒတရဲ႔ဂုဏ္သိကၡာ

ထိခုိက္ေနဦးမွာမုိ႔ တာ၀န္ရွိသူေတြကုိအေရးယူႏိုင္ပါမွ ဒီဂုဏ္သိကၡာေတြျပန္ဆယ္ႏိုင္မွာျဖစ္

တယ္ဆုိတာကုိလည္းနားလည္ထားတာမုိ႔ ကံယကံရွင္ေတြရွိခုိက္ သူတုိ႔ဆႏၵေတြကုိ၀ုိင္း၀န္း

ပံ့ပုိးေပးရမယ္လုိ႔လည္းနားလည္ထားပါတယ္၊ တစ္ခ်ဳိ႔တစ္ခ်ဳိ႔ေသာတုိက္ခုိက္မႈေတြ backfire

လုပ္မဲ့ဟာေတြကုိလည္းၾကိဳတင္ျမင္ျပီးသားမုိ႔ ဒါေတြကုိဂရုစုိက္ေနရင္သမုိင္းအမွန္ေပ်ာက္သြား

မဲ့ကိန္းရွိေနပါတယ္၊ ငါဟာငါ့အတြက္လုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး၊ ဒီမုိကေရစီအေရးအတြက္ လုပ္ေနတာမုိ႔ ငါကုိပုဂၢဳိလ္ေရးတုိက္ခုိက္လာရုံေလာက္နဲ႔ ငါေနာက္ဆုတ္သြားခဲ့ရင္ က်ဆုံးသြား

ခဲ့တဲ့ မိမိတုိ႔ညီအစ္ကုိရဲေဘာ္ရဲဖက္ေတြအေပၚမွာ ငါလုပ္ေပးႏိုင္တာေတြစြန္႔လုိက္လုိက္ရမွာေပါ့

ငါဘယ္ေတာ့မွေနာက္မဆုတ္ဘူး၊

တကယ္ေတာ့ရီစရာမေကာင္းဘူး၊ ရြံစရာေကာင္းတယ္ေျပာရမယ္၊ Ronald Aung Naing

ကုိဥကၠဌေလးဆုိျပီးဆက္ဆံေနၾကတဲ့သူေတြကုိက်ေနာ္ျမင္ေနရပါတယ္၊သူ႔ကုိဥကၠဌေလး

လုိ႔ေခၚေနၾကတဲ့သူေတြကေနျပီး က်ေနာ္ကုိတုိက္ ခုိက္လာတဲ့အတြက္ အင္း..ေလာကၾကီးမွာ လူသတ္သမားကုိကုိးကြယ္ေန တဲ့သူေတြလည္းရွိ ေနပါေသးလားလုိ႔ တရားက်မိပါရဲ႕ဗ်ာ၊

ပုဂၢိဳလ္ေရးခင္မင္မႈကုိလူ႔အခြင့္အေရးထက္ပုိမုိတန္ဖုိးထားသူေတြရဲ႕ရပ္တည္မွဳကုိျမင္လာရျပန္ေတာ့လည္း ေနာက္ထပ္တရားက်ရျပန္ေသး၊ တစ္ခုေတာ့ေျပာလုိက္ပါမယ္ အမွန္တရား ကုိ ေျပာဖုိ႔အတြက္ မတရားအသတ္ခံခဲ့သူေတြ၀ိညာဥ္ေတြ ငါ့ကုိတြယ္ပတ္ရစ္ေႏွာင္ထားသမွ် ငါ့အသက္ခႏၵာရွိေနေသးသေရြ႔ တုိက္ခုိက္မႈေတြအားလုံးကုိ ပန္းနဲ႔ေပါက္တာေလာက္ပဲ ထင္တယ္သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ေရ။

ကုိကုိဦး(၁၀၂)

မွတ္ခ်က္..ေနာက္ထပ္ရရွိတဲ့အေထာက္အထားမ်ားအရ တစ္ခ်ဳိ႔အျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိျပန္လည္

ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ထားပါတယ္၊ ကုိလွေဌးရဲ႔ကလီကမာလုပ္ရပ္မ်ားကုိလည္း သိရွိႏိုင္ေအာင္

တတိကအၾကိမ္ညီလာခံမွတ္တန္းတစ္ခ်ဳိ႔နဲ႔ကုိေန၀င္းေအာင္ရဲ႔မူရင္းစာကုိပါတြဲေပးလုိက္တယ္။

က်ေနာ္ကုိစစ္ေအာင္ဆီက Documents ေတြထပ္ရခဲ့ကုိတစ္ခ်ဳိ႔အခ်က္အလက္ေတြကုိ အတိအက်ျပဳစုခြင့္ရခဲ့ပါတယ္၊ တစ္ခ်ဳိ႔က်ေနာ္ေမ့ေနေသာရက္စြဲအတိအက်ကုိရခဲ့တဲ့အတြက္ မွတ္တန္းျပဳစုလုိသူမ်ားအတြက္ျပန္လည္ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ေရးခဲ့ရပါတယ္၊ ပူးတြဲပါ PDF ဖုိင္သုံးခုစလုံးကုိဖတ္ပါမွျပည္စုံမည္ထင္ပါတယ္၊Blogမွာတင္ထားျပီးသူေတြကလည္းအခုေနာက္ဆုံး Update ေတြကုိျပန္လည္တင္ေပးဖုိ႔ေမတၱာရပ္ခံရပ္ပါတယ္။

ကုိကုိဦး

ABSDF Conference

ABSDF Conference

Naywinaung Case

ျမန္မာေယာက်္ားေတြ ဘယ္ေလာက္မိုက္ရုိင္းလဲ

• 

  Ye Naing Min အဲ့ေကာင္ေတြ ရုပ္ေတြကို မွတ္ထားပါ ေသခ်ာေအာင္.......... ၿပီးရင္ လိုက္ျဖန္႔ပါ........... ပို႔တဲ့သူ ေသခ်ာ စာရင္းလုပ္ၿပီး ပို႔ေပးပါလားဗ်ာ.... ျပည္တြင္းမွာဆို ေသဖို႔ျပင္ထား

Phoo Chin ဗီဒီယိုကိုေသေသခ်ခ်ာၾကည္႔ရင္ အရိုက္မခံရတဲ
႔ မိန္းခေလးတခ်ိဳ႕ရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အၿပံဳးေလးေတြရွိေနပါတယ္..

Phoo Chin ဗီဒီယိုထဲမွာေၿပာတာ..ညည္းတို႔လည္းၿမန္မာ၊ ငါလည္းၿမန္မာ
အကုန္လံုးက ဟိုမွာအဆင္မေၿပလို႔ ဒီကိုလာတာပါ
ညည္းတို႔ကို ဒီဖုန္းေလး၂၀၀၊၃၀၀ တန္၀ယ္ေပး၊
ထမင္းေက်ြးၿပီး ဖ်က္ဆီးေနတာ နားမလည္ဘူးလားတဲ႔..
ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႔လားးသူမ်ားေတြလို ရိုးရိုးသားရွာပါလားး
နိုင္ငံၿခားေရာက္ပဲေရာက္ေနၿပီ ..တဲ႔...
ဘာၿဖစ္လို႔ဒီလာတာတဳန္း..၀ါသနာပါရင္ ဟိုမွာ(ၿမန္မာၿပည္)လုပ္စားပါလား
လို႔ေၿပာတာေတြပါေနတယ္ဗ်.။ .ေနာက္ဆံုးမွာ
သူတို႔နဲ႔အလုပ္အတူတူလို႔ထင္ရတဲ႔ ေကာင္ေလးေတြကို ေနာက္ဆိုသူတို႔
မဟုတ္တာလုပ္တာနဲ႔ ဖုန္းဆက္ဖို႔မွာေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္႔အထင္
ဘယ္လိုမွတားမရလို႔ က်န္တဲ႔မိန္းခေလးေတြအတြက္ေရာ၊ ကိုယ္႔နိုင္ငံ
ကိုယ္လူမ်ိဳးအရွက္မရဖို႔အတြက္ အမုန္းခံၿပီးသြားတားတဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္တစုလို႔ ထင္မိေၾကာင္းနဲဒီဗီဒီယိုဟာလည္း မေလးရွားနိုင္ငံမွၿဖစ္နိုင္ေၾကာင္းပါ....

အတုခုိးေစခ်င္လုိ ့ပါ

ကုိဦး၊ ကိုသိန္းလြင္၊ ကုိေလး ႏွင့္ ရဲေဘာ္တစ္စု (စံခေခ်ာင္းေဘး)

ကြန္ျပဴတာကုိ သုံးတက္ေအာင္လုိ ့ ဆလုိင္းကုိကုိဦး (၁၀၂) က ၂၀၀၁-ခုႏွစ္မွာ စံခလပူရီကုိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကေန လာလည္တုန္း သင္ေပးပါတယ္။ အခဲ့သင္တန္းျဖစ္ပါတယ္။ သင္တန္းက သုံးလေလာက္ၾကာပါတယ္။ ၿပီးရင္ အရက္ေတာင္ အလကားတုိက္တဲ့ ဆရာသမားဆုိေတာ့ လူတုိင္းက သူ ့ကုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားပါတယ္။ သူက ေစာ္လည္းၾကည္တယ္ဗ်။

သင္တန္းေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ ့ရုံးခန္းရဲ ့အေနာက္မွာ ကုိ၀ဏ (အေမရိက) နဲ ့ေပါင္းၿပီး ၀ါးတဲေလး ထုိးၿပီးေနတယ္။ အနားယူ ပေလာင္ထင္း (မႈပုိင္ ကုိေဇာ္မင္း) ဖုိ ့ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာထဲမွာ ေနတဲ့ဘ၀ကို လႊမ္းမိလုိ ့ပါတဲ့ဗ်ာ။ ၿပီးရင္ သူတုိ ့ (၁၀၂) စခန္းေဟာင္းေနရာကို က်ေနာ္နဲ ့အတူသြားၿပီး သူ ့ရဲ ့အလြမ္းကို ေျဖသိမ့္ရွာတယ္။ က်ေနာ္က သူ ဘာ့ေၾကာင့္လြမ္းလဲဆုိတာကို အခုမွ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ လြမ္းလည္း လြမ္းသင့္ပါတယ္။

တစ္ခါတေလ သူငွားထားတဲ့ အိမ္ကုိျပန္ပါတယ္။ သူက အဲဒိေဒသမွာရွိတဲ့ လူငယ္ေတြကုိ အဂၤလိပ္စာနဲ ့ကြန္ျပဴတာကုိ သင္ေပးေနတဲ့အခ်ိန္ဆုိေတာ့ ရုံးမွာ သင္တန္းသားေတြအမ်ားႀကီးပဲ။ က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ကြန္ျပဴတာကို ပထမဆုံး စတင္ၿပီး သုံးဘူးတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ကြန္ျပဴတာသင္တဲ့အခါမွာ ျမန္မာစာ စာစီစာရုိက္ကုိ ေလ့က်င့္တဲ့အခ်ိန္က အခက္ခဲဆုံးပါပဲ။

အနည္းဆုံးတစ္ပတ္ေလာက္ ေလ့က်င္ေတာ့မွ ေကာင္ေကာင္းရုိက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ မကၽြမ္းက်င္ပါဘူး။

က်ေနာ္တုိ ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ ကြန္ျပဴတာသုံးတက္တဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ ့ေသာသူေတြက အီးေမးနဲ ့၀က္ဆုိက္ဖြင့္တာေလာက္ပဲ ကၽြမ္းက်င္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ ့ေသာလူႀကီးေတြက လက္ႏွစ္ဖက္လုံးေကာင္းရဲ ့သားနဲ ့ စာစီစာရုိက္ေတာင္ မတက္ေတာ့ ဒီလူေတြကုိ အေတာ္ေဒါသထြက္မိတယ္။

ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သင္တာခ်င္းအတူတူေလဗ်ာ။ သူ ့မွာလည္း ကြန္ျပဴတာရွိတယ္။ ကုိယ့္မွာလည္း ကြန္ျပဴတာရွိတယ္။ ၿပီးရင္ စာရုိက္ေပးပါအုံးဆုိၿပီး အကူအညီေတာင္းတက္ၾကေတာ့ ေဒါကမထြက္ပဲ ေနမလား။

ကုိမ်ဳိးျမင့္ခ်ဳိ သူ ့ေနအိမ္ေတြင္

ဒါ့ေၾကာင့္ ဗမာေတြဟာ အေခ်ာင္လုိက္တယ္လုိ ့က်ေနာ္ေျပာတာပါ။ အေခ်ာင္ေန အေခ်ာင္စားခ်င္တဲ့စိတ္ကုိ မေဖ်ာက္ၾကဘူး။

တေန ့မွာ ဗမာစာ မရုိက္တက္တဲ့လူေတြအတြက္ ရုိက္တက္ေအာင္ဆုိၿပီး က်ေနာ္ ကုိမ်ဳိးျမင့္ခ်ဳိ ဆီကေန အကူအညီေတာင္းတယ္။ အကုိႀကီးခင္ဗ်ား- က်ေနာ့္ကုိ အကုိႀကီး ကြန္ျပဴတာနဲ ့စာရုိက္ေနတဲ့ပုံကုိ ပုိ ့ေပးပါဆုိၿပီး အကူအညီေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ သူကလည္း အားတက္သေရာ နဲ ့ ပုံေတြ ပို ့ရွာပါတယ္။

နံနက္ေစာေစာ ထၿပီး စာေရးတက္တဲ့ ကုိမ်ဳိးျမင့္ခ်ဳိ

သူ ့ရဲ ့ဓာတ္ပုံကိုၾကည့္ၿပီးအေတာ္ေလးစားသြားတယ္။ သူ ့မွာ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပဲ ရွိတယ္။ ဒါေတာင္ အျပည့္မဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိအေျခအေနနဲ ့သူဘယ္လုိမ်ဳိး စာစီစာရုိက္ကုိ ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ေလ့က်င့္လဲမသိဘူး။

ၿပီးေတာ့ ေရးလုိက္တဲ့စာေတြကလည္း အင္တာနက္မွာအမ်ားႀကီး။ စာေရးတာမွ က်ေနာ္တုိ ့လုိမ်ဳိး ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ မဟုတ္ဘူး။

ၿပီးရင္လူမႈေရး၊ ႏုိင္ငံေရးမွာလည္း တက္တက္ၾကြၾကြပါ၀င္လႈပ္ရွားတယ္။ ဘာမားဆုိးဂ်ားဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ ဗြီဒီယုိေလး။

အဂၤလိပ္လည္းေကာင္းေကာင္းတက္တယ္။ ဘာသာေတာင္ျပန္ေပးေသးတယ္ဗ်ာ။ ကဲ...ၾကည့္ေတာ့။

ကုိယ္လက္အဂၤါမသန္တဲ့လူေတာင္ က်ဳိးစားၿပီးသင္ယူေလ့က်င့္ရင္ ျဖစ္တာပဲ။

ဒါဆုိရင္ ဘာ့ေၾကာင့္ ေျခေတြလက္ေတြေကာင္းၿပီး ဗမာစာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမရုိက္တက္ၾကတာလဲမသိဘူး။ သူတုိ ့ကေျပာေသးတယ္။ က်ေနာ္က ဗမာစာမရုိက္တက္ဘူးဆုိၿပီး ဂုဏ္ယူတဲ့ေလသံနဲ ့။ ရွက္ရေကာင္းမွန္းလည္းမသိဘူး။

အဂၤလိပ္စာလည္း သင္လာတာ နဲ တဲ့ႏွစ္ေတြမဟုတ္ဘူး။ တက္လားဆုိေတာ့ မတက္ဘူး။ ေကာင္းတယ္ဗ်ာ...အေတာ္အားက်စရာေကာင္းတဲ့လူေတြ။ ၿပီးရင္ ပါးစပ္က ႏုိင္ငံေရး၊ ႏုိင္ငံေရးနဲ ့။ ဘာေတြေျပာမွန္းမသိဘူး။ အရည္အခ်င္းဆုိတဲ့စကားလုံးကို ေကာင္းေကာင္း နားမလည္ေသးတဲ့ ႏုိင္ငံေရး ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြပါလား။

ၾသစေတ်းလ်မွာ ဗမာေတြတစ္ပုံႀကီးေနတယ္။ အိမ္တုိင္းမွာကြန္ျပဴတာရွိတယ္။ ကြန္ျပဴတာရွိလည္း ဗမာစာမေရးတက္တဲ့ လူေတြတစ္ပုံႀကီး။ အဂၤလိပ္လုိမတက္တဲ့ လူေတြတစ္ပုံႀကီး။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-ေလာက္ေနလည္း မတက္ဘူး။

အင္တာနက္ေတာင္ ေကာင္ေကာင္းမသုံးတက္ၾကေတာ့ ဒီလူေတြကြန္ျပဴတာ၀ယ္တာ ဘာလုပ္ဖုိ ့လဲေတာင္ေမးရမလုိျဖစ္ေနၿပီ။ တခုခုစာေရးခ်င္ရင္...ဟိုလူ ့ေခၚရ ဒီလူ ့ေခၚရနဲ ့ဗ်ာ။ ဘယ္ေလာက္စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့ ေျခသန္လက္သန္ႀကီးေတြလဲ။

ဥပမာ က်ေနာ္နဲ ့အတူ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၀) ႏွစ္ေက်ာ္က ကြန္ျပဴတာသင္ခဲ့တဲ့လူေတြ ယေန ့အထိ ဗမာစာမရုိက္တက္ဘူးဗ်ာ။ ကဲ..ၾကည့္...ဘယ္ေလာက္ေတာ္လဲဆုိတာ။

ကုိယ္ကုိယ္တုိင္မက်ဳိးစား မေလ့က်င့္ရင္ ဘာမွ မတက္ဘူးဗ်။ ဒါ့ေၾကာင့္ေလ့က်င့္ပါ။ က်ဳိးစားပါ။ က်ဳိးစားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္ အတုယူစရာေကာင္းတဲ့ လူကုိ အတုခုိးပါ။ သူကေတာ့ ဓာတ္ပုံထဲက စာေရးဆရာလုိ ့ေျပာလုိ ့ရတဲ့ ကိုမ်ဳိးျမင့္ခ်ဳိပဲျဖစ္ပါတယ္။

သူေတာင္ ဗမာစာကုိ ေကာင္းေကာင္းရိုက္တက္ဆုိရင္ ဘာ့ေၾကာင့္ ေျခသန္လက္သန္ႀကီးေတြ မရိုက္တက္ရမွာလဲ။

ေနရာမွားေနတဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္

လူလိမ္ေတြေပါတဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
သူခုိးေတြေပါတဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ႏုိင္ငံေရးနားမလည္တဲ့ သူေတြက လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ဆရာ၀န္ေတြက ဂ်ာနယ္လစ္ေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
စာေရးဆရာေတြက ႏုိင္ငံေရးသမားျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
သူပုန္ေတြက အန္ဂ်ီအုိေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
စစ္သားေတြက ႏုိင္ငံေရးသမားေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ေက်ာင္းသားေတြက အက်ဥ္းသားေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ဘုန္းႀကီးေတြက ဘေလာဂ္ဂါေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ေတြက လူမႈေရးလုပ္သူေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြက တရားေဟာဆရာေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ဒုိ ့တုိင္းျပည္ ဒုိ ့တုိင္းျပည္ တလြဲေတြျဖစ္ေနတဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္
ဒီမုိကေရစီလည္း တလြဲရတဲ့ ဒုိ ့တုိင္းျပည္။

ကဗ်ာမဟုတ္ပါ။ စာေရးဆရာေတြျဖစ္တဲ့ ေမာင္၀ံသ၊ ဦးေက်ာ္၀င္း၊ လူထုစိန္၀င္း၊ ခ်စ္ဦးညိဳ၊ ေန၀င္းျမင့္၊ စတဲ့ နာမည္ႀကီးစာေရးဆရာႀကီးေတြအေနနဲ ့ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္၀င္ေရြးမခံတာ

လဲမသိဘူး။ သူတုိ ့ေတြေျပာေန ေဟာေနတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြက ႏုိင္ငံေရးေတြျဖစ္ၿပီး ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လႊတ္ေတာ္ထဲ၀င္ၿပီး ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား ႏုိင္ငံေရးသမားအျဖစ္ ၀င္မလုပ္ၾကတာလဲ။ တလြဲျဖစ္ေနၿပီ။ အခုၾကေတာ့ ကုိဇာဂနာက အစ၊ ခ်င္းမုိင္က ဗဟုအဖြဲ ့၀င္ေတြအဆုံး လႊတ္ေတာ္အမတ္လုပ္ဖုိ ့အစီအစဥ္မရွိပါဘူးလုိ ့ေျပာေနတာ့ က်ေနာ့္အေတြးထဲမွာ ဒီလူေတြရႈးေနလားလုိ ့ေတာင္ ထင္မိတယ္။ ဒါဆုိရင္ ဘာ့ေၾကာင့္ သူတုိ ့ ပါးစပ္ကေကာ လက္ကေကာ ႏုိင္ငံေရးလုိ ့ေျပာေနလဲ။ သူတုိ ့သိတယ္။ သူတုိ ့မွာေစတနာရွိတယ္။ တက္ၾကြမႈရွိတယ္။ ပရိတ္သတ္ရွိတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီလူေတြမွ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရင္ ဘယ္သူေတာင္းစားေတြက လုပ္ရမွာတုန္း။

ဘာမွ မသိတဲ့လူေတြက လုပ္ရမွာလား။ လမ္းေဘးက ဆုိက္ကားသမားေတြ လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ၀င္ေရြးရမွာလား။ ဒါ့ေၾကာင့္ တလြဲျဖစ္ေနတယ္လုိ ့ေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္။

ဘုန္းႀကီးေတြလည္း ႏုိင္ငံေရးလုပ္ၾကတယ္။ နာမည္ႀကီးဘုန္းႀကီးေတြ၊ တက္ၾကြတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း အမ်ားႀကီး။ သူတုိ ့လည္း ႏုိင္ငံေရးကို သိၾကတယ္။ နားလည္ၾကတယ္။ စာေတြလည္းေရးၾကတယ္။ စိတ္ဓာတ္လည္း ေကာင္းတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီလုိဘုန္းႀကီးေတြလည္း ဘုန္းႀကီးထြက္ၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ၀င္ၿပီးအေရြးခံသင့္တယ္။

တကယ္လုိ ့သာ ဒီအတုိင္းပဲ ဆက္ျဖစ္ေနမယ္ဆုိရင္ စစ္တပ္က ႏုိင္ငံေရးကုိ စိတ္မ၀င္စားတဲ့လူေတြ အာဏာရႈးေနတဲ့ လူေတြပဲ အာဏာရၿပီး၊ အထက္ကေျပာတဲ့လူေတြ ေဘးကိုေရာက္ေပါ့ဗ်ာ။ဒါရဲ ့ အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ တုိင္းျပည္က ပ်က္သထက္ပ်က္မွာပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေနရာမွားေနလုိ ့ပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကုိဇာဂနာ၊ ဦးေက်ာ္သူ၊ မျဖဴျဖသင္းနဲ ့တကြေသာ နာမည္ႀကီးစာေရးဆရာေတြအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးကုိ စိတ္၀င္စားေသာ သိေသာ တက္ေသာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအားလုံး သတိၱရွိရွိနဲ ့တလြဲမေတြးပဲ လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ၀င္ၿပီးအေရြးခံပါ။ လူထုကုိ လက္ေတြ ့ၾကၾက အက်ဳိးျပဳေစခ်င္ပါတယ္။ အာဏာရွိေလ လုပ္ရတာ ပိုၿပီး ထိေရာက္ေလပဲ။ အာဏာလည္းရွိတယ္၊ ပညာလည္းတက္တယ္၊ ေစတနာနဲ ့တက္ၾကြမႈလည္း ရွိတယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ ့လုိခ်င္တဲ့ တုိင္းျပည္အျဖစ္ ျမန္ျမန္ေရာက္မယ္လုိ ့ယုံၾကည္တယ္။

စစ္ေၾကာေရးမွာ ပါ၀င္သူ တပ္ရင္းမႈး ကိုသုိက္ထြန္းဦးဘာေတြေျပာလဲ (ေျမာက္ပုိင္းကိစၥ)

ကိုသိုက္ထြန္းဦး (ဆစ္ဒနီ-ၾသစေတ်းလ်ရွိ သူ ့ေနအိမ္တြင္)

ABSDF ေျမာက္ပုိင္းမွာ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း သတ္ခဲ့ၾကတယ္။ စစ္ေၾကာေရးေတြလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ စစ္ေၾကာေရးမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ တပ္ရင္းမႈးတစ္ဦးျဖစ္သူ ကုိသုိက္ထြန္းဦးရဲ  ့ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ ့ဒီကိစၥကုိ စကားေျပာေနတုန္း အသံခုိးဖမ္းထားပါတယ္။

http://www.mediafire.com/?9t1l8ul2991sr26

ၿပီးေတာ့ အင္တာနက္မွာ တင္ဖုိ ့ခြင့္ျပဳပါဆုိၿပီး သူ ့ဆီက ခြင့္ေတာင္းခဲ့တယ္။ သူလည္းခြင့္ျပဳပါတယ္။ ကုိသုိက္အေနနဲ ့အမႈမွန္ေပၚဖုိ ့အတြက္ လုံး၀ကုိ ကူညီခ်င္ပါတယ္လုိ ့ေျပာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ခံခဲ့ရတဲ့လူေတြအေနနဲ ့သူ ့ကုိ တုိက္ရုိက္ဆက္သြယ္ၿပီး အကူအညီေတာင္း သူကူညီမယ္လုိ ့ေျပာပါတယ္။

ကုိသုိက္က ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္မွာ အျပစ္မရွိဘူးလုိ ့ေျပာတယ္။ အဓိက အျပစ္ရွိတဲ့သူက ကိုေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္(ခ) ဥကၠဌေလးျဖစ္ပါတယ္လုိ ့၀န္ခံပါတယ္။

http://www.mediafire.com/?9t1l8ul2991sr26

Ministry For Work Safe တစ္ခုလုိေနၿပီ

Occupational Health and Safety ကုိဘာသာမျပန္ပဲ ဒီအတုိင္းပဲ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ဒီပညာရပ္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သင္ၾကားေနတာမရွိပါဘူး။ ဒီလုိဘာသာရပ္ဟာ ယေန ့ေခတ္ကာလမွာ အထူးပဲ အေရးႀကီးတယ္။

လုပ္ငန္းခြင္တုိင္းမွာ စက္ရုံအလုပ္ရုံတုိင္းမွာ ဒီဘာသာရပ္နဲ ့သက္ဆုိင္တဲ့ဌာနရွိရတယ္။ ရွိမွလည္း လုပ္ငန္းရွင္နဲ ့အလုပ္သမားေတြႏွစ္ဘက္လုံး အက်ဳိးခံစားခြင့္ရွိႏုိင္မယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒီလုိအလုပ္နဲ ့အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေနတဲ့လူေတြအမ်ားအျပားရွိတယ္။

လစာလည္းအေတာ္ေကာင္းတဲ့အလုပ္တစ္ခုပါ။ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာ ဒီဘာသာရပ္နဲ ့ဘြဲ ့ရၿပီး အေတြ ့အႀကဳံေလးငါးႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့သူတစ္ဦးရဲ ့လစာဟာ တႏွစ္ကုိ ေဒၚလာသိန္းခ်ီရွိပါတယ္။

ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ Ministry For Work Safe ဆုိတဲ့ ၀န္ႀကီးဌာနရွိပါတယ္။ ႏုိင္ငံအမ်ားစုကုိ ေျပာတာပါ။ တခ်ဳိ ့ေသာ ဆင္းရဲတဲ့ႏုိင္ေတြမွာေတာ့မရွိပါဘူး။ ဒီထဲမွာ က်ေနာ္တုိ ့တုိင္းျပည္ပါတယ္လုိ ့ေျပာႏုိင္ၿပီ။

တာေမြမွာ ျဖစ္ပြားတဲ့ မီးေလာင္ေပါက္ကြဲမႈ ကိုေလ့လာၾကည့္ပါ။ လုပ္ငန္းခြင္မွာ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ ဓာတုေဗဒပစၥည္းေတြကုိ လူေတြနဲ ့နီးတဲ့ေနရာမွာ ထားတဲ့ကိစၥဟာ အင္မတန္ကို အသိပညာေခါင္းပါးတဲ့ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။ အမွန္မွန္က ဒီပစၥည္းေတြကုိ လူေနအိမ္နဲ ့ေ၀းတဲ့ေနရာမွာ သီးသန္ ့ထားသင့္တယ္။ ထားရင္ေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိေပးတဲ့ ဆုိင္းပုဒ္ေတြဘာေတြတပ္ဆင္ၿပီး သိမ္းဆည္းသိုေလွာင္သင့္တယ္။

အခုလုိ ဗဟုသုတေခါင္းပါးေတာ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ေသေၾက ၾကရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံမွာ အထက္ကေျပာတဲ့ Occupational Health and Safety ဆုိတဲ့ဘာသာရပ္ရယ္၊ လုပ္ငန္းခြင္လုံၿခဳံေရးအတြက္ ဖြဲ ့စည္းထားတဲ့ ၀န္ႀကီးဌာန မရွိလုိ ့ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီလုိ မျဖစ္သင့္တဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒီေပါက္ကြဲမႈ ဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္၊ ဘယ္သူ ့မွာတာ၀န္ရွိတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ထိခုိက္တဲ့သူမွန္သမွ်ကုိ စက္ရုံပုိင္ရွင္ (သုိ ့) စီးပြားေရးသမားက လုံး၀ အေလွ်ာ္ေပးရပါ့မယ္။ ၿပီးရင္ တရားဥပေဒအရ ေထာင္ခ်သင့္တယ္။

ဦးပုိင္က ပုိင္တယ္ဆုိေတာ့ ဒီကိစၥကုိ ဦးပုိင္က လုံး၀တာ၀န္ယူရပါလိ့မ္မယ္။ အစုိးရအေနနဲ ့ ဒီအမႈ ့အတြက္ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ ့ၿပီး စစ္ေဆးသင့္ၿပီ။

ဒီလုိျဖစ္ရပ္နဲ ့အလားတူတဲ့ ပုံစံေတြ တုိင္းျပည္ထဲက ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာရွိေနတယ္။ စက္ရုံအလုပ္ရုံတုိင္းမွာ ဖုံးဖိလုိ ့မရတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြကလြဲရင္ ေသးေသးမႊားမႊားျဖစ္ရပ္ေတြဟာ လူမသိခဲ့ပါဘူး။ တာေမြက ကိစၥကေတာ့ ဖုံးလုိ ့မရလုိ ့ ဒီေလာက္ေပၚခဲ့တာပါ။

ဘက္ထရီစက္ရုံမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အလုပ္သမေလး တစ္ေယာက္ဟာ ဘက္ထရီအဆိပ္မိလုိ ့ တစ္သက္လုံးခေလးေမြးလုိ ့မရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူကေတာ့ က်ေနာ့္ ၀မ္းကြဲ ညီမျဖစ္တယ္။ သူမလုိ စက္ရုံမွာ လုပ္တဲ့စက္ရုံအလုပ္သမားတုိင္းမွာ ဒီလုိေရာဂါမ်ဳိးရွိတယ္။ က်ေနာ္ညီမမွာ အထက္ေျပာတဲ့ ပညာရပ္မ်ဳိးနဲ ့ဗဟုသုတ မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တရားစြဲရမွန္းလည္းမသိ၊ ဘယ္သူ ့ကိုတုိင္းရမွန္းလည္း မသိတဲ့သူျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

စစ္တပ္ထဲမွာ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ေတြေပါက္ကြဲလုိ ့ေသၾကတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြလည္း မနည္းဘူး။ ဒါေတြကုိ အာဏာပုိင္လူႀကီးေတြက ဘယ္လုိေျဖရွင္းရမလဲဆုိတာကုိ မသိၾကဘူး။ အထူးသျဖင့္ ပညာမတက္တဲ့ ျပသာနာေၾကာင့္လုိ ့က်ေနာ္ထင္တယ္။

ႏုိင္ငံေရးသမားေတြေကာ ဒီလုိျပသနာကုိဘယ္လုိေျဖရွင္းရင္ ေကာင္းမလဲဆုိတာကုိ သိဖုိ ့လုိသလုိ၊ လက္ရွိအစုိးရကလည္း ခ်က္ခ်င္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ ့လုိတယ္။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္အထက္ကေျပာတဲ့ ၀န္ႀကီးဌာနကုိဖြဲ ့ပါ။ Occupation Health and Safety ဘာသာရပ္ေတြကုိ တကၠသုိလ္ေတြမွာ သင္ၾကားပါ။ စက္ရုံတုိင္း၊ လုပ္ငန္းခြင္တုိင္းမွာ ဒီလုိ ဌာန နဲ ့အလုပ္အကုိင္ေတြ ဖန္တီးပါ။ ဒါေတြကုိ ၀န္ႀကီးဌာနက ဥပေဒနဲ ့တိတိက်က် လုပ္ရင္ အခုလုိမ်ဳိး တာေမြမွာ ျဖစ္တဲ့မီးေလာက္ေပါက္ကြဲမႈမ်ဳိး ေနာက္ထပ္မျဖစ္ေအာင္ေရွာင္ရွားႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ လူ ့အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြရွိသင့္သလုိ လုပ္ငန္းခြင္လုံၿခဳံေရးနဲ ့ျမွင့္တင္ေရးဆုိင္ရာ လႈပ္ရွားသူေတြလည္း ရွိဖုိ ့လုိအပ္ေနပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးအေနနဲ ့မီးေလာင္တုိင္း ေရနဲ ့ၿငိမ္းရမဲ့ဆုိတဲ့ အသိပညာမ်ဳိးနဲ ့လည္း မီးသတ္သမားေတြ မျဖစ္သင့္ေတာ့ပါဘူး။

အဓိကျပသနာက ပညာမဲ့မႈ ့ေၾကာင့္ မေသသင့္ပဲေသ၊ မကုန္သင့္ပဲ ကုန္ခဲ့ၿပီ။

· · · Share · Delete

• 
  
• 

  
  

  Write a comment...

ေတာင္ငူအုပ္စု (လူ ့ေဘာင္သစ္) ႏွင့္ ေလထီးမ်ားအေၾကာင္း

ေတာင္ငူသား အသားက ျဖဴျဖဴ။ လူေကာင္းက ပုပု။ လူပုေသာ္လည္း အေတာ္ေလးကုိ ဂြင္ ျမင္တက္တဲ့သူျဖစ္တယ္။ ပရုိပုိဆယ္တင္တဲ့ေနရာမွာ သူမတူေအာင္ အထူးကၽြမ္းက်င္လွတာေၾကာင့္ သူ ့ကုိ ပါတီမွာဆရာႀကီးတစ္ဆူအျဖစ္ အားကုိးၾကတယ္။ အဂၤလန္ႏုိင္ငံကရလာတဲ့ မာစတာဆုိတဲ့ဘြဲ ့ႀကီးလည္းရွိတယ္။ သူ ့မွာအရည္အခ်င္းေတြအေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္။

သူမွာမရွိတဲ့အရည္ အခ်င္းက သတၱိမရွိဘူး။ အရမ္းေၾကာက္တက္တယ္။ အျမတ္ရရင္ေနပါေစ၊ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းစဥ္ေအာက္ကေန ေငြကုိ ဘယ္ေနရာက ဖန္တီးရမလဲဆုိတာကုိ အထူးကၽြမ္းက်င္တာေၾကာင့္ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာင္ သူ ့ကုိ ပြဲစားလုိ ့ေတာင္ နစ္နိမ္းေပးရတဲ့အထိ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာကုိ ေလ့လာေရးခရီးဆုိၿပီး ေဟာလီးေဒးေတြ အမ်ားအျပားထြက္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးေဟာလီးေဒးကေတာ့ ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံ ျဖစ္တယ္။ ေဟာလီေဒးကာလမွာ အရည္မရအဖတ္မရေတြေျပာတယ္။ အရပ္ပုတဲ့ ဖိလစ္ပုိင္ေတြကုိ ငန္းတယ္။ ကုိ ့ရုိးကားယားႏုိင္တဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈ ့နဲ ့ဖိလစ္ပုိင္မွာ သူတုိ ့တစ္ဖြဲ ့လုံး ဖြန္ေၾကာင္ေနတာကို အင္တာနက္မွာ ျမင္လုိက္ရေတာ့ ေၾသာ္....ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ လုပ္စားလုိ ့အရမ္းေကာင္းတဲ့အရာပါလားလုိ ့ေတာင္ ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။ အခုလည္း သူတုိ ့လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေဟာလီးေဒးသြားၾကအုံးမယ္။ ေလ့လာခရီးေၾကာင့္ ဘယ္သူေတြမ်ားအက်ဳိးေက်းဇူးရလဲလုိ ့ေမးရင္.....ဟဲ့..ငါတုိ ့ေတာ့အေတာ္ေပ်ာ္တယ္ကြ....တလြဲေျဖၾကတယ္။

က်ေနာ္တုိ ့ဒုကၡသည္ေတြတစ္စုကေတာ့ ၾသစီ၊ အေမရိကန္၊ ေနာ္ေ၀တုိ ့မွာေနတာေတာင္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ေဟာလီးေဒးမသြားႏုိင္ဘူး။ မိသားစုေတြနဲ ့လုပ္လုိက္စားလုိက္။ ရလာတဲ့ေငြက ကုန္သြားလုိက္နဲ ့။ သူတုိ ့ကေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေကာင္းေကာင္းရွိရင္ ေဟာလီေဒးကုိ ႀကိဳက္တဲ့ႏုိင္ငံမွာ အခမဲ့သြားလုိ ့ရႏုိင္တယ္။ နဖူးကေခၽြး တစက္မွ မက်ပဲ ထမင္းစားႏုိင္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနတဲ့သူေတြဆုိၿပီး အေခ်ာင္ရတဲ့ ဂုဏ္ေတြလည္းရွိတယ္။ အရမ္းအားၾကမိပါတယ္။ ေတာင္ငူမွာ က်န္ခဲ့တဲ့သားနဲ ့မိသားစုေတြကုိလည္း ပုံမွန္ေငြေထာက္ပံ့ႏုိင္ေသးတယ္လုိ ့ ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာၾကတယ္။ မဲ့ေဆာက္မွာလည္း သူကေနာက္တစ္ေယာက္နဲ ့။ ကားလည္ စီးႏုိင္တယ္။ အရမ္းကို အဆင္ေျပၾကတဲ့အတြက္ အထင္ကုိလုံး၀ႀကီးမိပါတယ္ ကုိေတာင္ငူသားတုိ ့ရယ္။

ေတာင္ငူသားေနာက္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ လူလည္း အရက္ေတြဘာေတြ ျပတ္သြားတဲ့အတြက္ အထူးပဲ အားရစရာေကာင္းပါတယ္။ အရက္ျပတ္တာ ေနာင္တရလုိ ့မဟုတ္ပါ။ ေသမွာေၾကာက္လုိ ့ျဖစ္ပါတယ္။ သူကေတာ့ ေတာင္ငူအုပ္စုမွာ ဆရာႀကီး။ အရင္တုန္းက ေငြ ကုိင္တဲ့လူ။ စာရင္းဇယားပုိင္တဲ့လူ။ အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ပုပုနဲ ့ေတာင္ငူသားက ပရုိပိုဆယ္တင္တယ္။ ရလာတဲ့ေငြကုိ အသားမဲမဲ အရက္သမားေတာင္ငူသားက ကုိင္တယ္။ စာရင္းဇယားေတြကသာ သူ ့ဘ၀ေပါ့။ အရမ္းကို က်ဳိးစားရွာပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိလဲဆုိရင္ သူ ့မိန္းမအေမက သူ ့သမီးဟာ ရွမ္းျပည္မွာ ရွမ္းသူေဌးနဲ ့ရေနပါတယ္လုိ ့ဆုိၿပီး ၾကြားရတဲ့အထိ က်ဳိးစားရွာပါတယ္။

တဲစုတ္ကေန တုိက္အိမ္ဘ၀ကုိေျပာင္းသြားလုိ ့ၾကြားတဲ့ေလသံနဲ ့ေယာက္ခမႀကီးက ဂုဏ္ယူတဲ့အထိ ေအာင္ျမင္ပါတယ္။ ဒါကုိ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္သူငယ္ခ်င္းေတြအခ်င္းခ်င္း တီးတုိးသံနဲ ့ေျပာတာကလြဲလို ့ဘယ္သူမွ ေပၚေပၚတင္တင္ မေ၀ဖန္ရဲဘူး။ ေ၀ဖန္ရင္ ငတ္သြားမွာ ေၾကာက္လို ့ပါ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူတုိ ့က ေငြကုိင္တဲ့လူေတြေလ။ သူတုိ ့ေပးမွ အားလုံးက ထမင္း၀တာဆုိေတာ့ မေျပာရဲေပါင္။

ေနာက္တစ္ေယာက္ေတာင္ငူသားကေတာ့ အရက္သမား။ အခ်က္သမား။ ထမင္းခ်က္တာ ေတာ္တယ္။ က်ေနာ့္ကုိ မႈးၿပီး ဓားနဲ ့ခုတ္မလုိ ့။ ေတာ္ေသးတာ ဇတ္ျပတ္ခါနီး ေတာင္ငူသား မိန္းမက ကယ္ေပလုိ ့။ အခုေတာ့ ဘာလုပ္ေနလဲမသိ။

အစည္းအေ၀းေတြမွာ စကားတစ္လုံးမွမေျပာတဲ့ ဗဟုိေကာ္မတီ ေတာင္ငူသားလည္း ရွိေသးတယ္။ သူကေတာ့ေအးရွာပါတယ္။

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေထာင္ထြက္ တာင္ငူသားလည္းရွိေသးတယ္။ သူက ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီဆုိတဲ့ ရာထူးကုိ ေထာင္ကထြက္ထြက္ျခင္း ရတာဆုိေတာ့ အရမ္းကံေကာင္းတဲ့လူ။ က်ေနာ္တုိ ့ဆီမွာ မႈ တစ္ခုရွိတယ္။ အထဲက ထြက္လာတဲ့ လူႀကီးဟုေခၚေသာ လူႀကီးတုိင္း အျပင္ေရာက္ရင္လည္း လူႀကီးျဖစ္ရမယ္ ဆုိတဲ့ မႈ။ ရႈးေနတဲ့ လူလည္း ရတယ္။ သုိ ့ေသာ္ခၽြင္းခ်က္ေတာ့ ျဖစ္ရမယ္။ ေတာင္ငူသားကလြဲရင္ က်န္တဲ့ နယ္သားေတြေတာ့ မရဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီပဲယင္းမွာ ထြက္ေျပးလာတဲ့ႏွစ္ေယာက္ ေတာင္ငူသားမဟုတ္ေတာ့ သူတုိ ့လူႀကီးမျဖစ္။ လူငယ္ပဲ ျဖစ္ရရွာေတာ့ သူတုိ ့လည္းမၾကည္။ မၾကည္လည္း ဘာမွလုပ္မရေလေတာ့ အေမရိကန္မွာေနတာ အေကာင္းဆုံးဆုိၿပီး ျမန္ျမန္လစ္ၾကပါေတာ့တယ္။

ေထာင္ကထြက္လာတဲ့ လူႀကီးေတာင္ငူသားကေတာ့ လူႀကီးရာထူးနဲ ့ အေမရိကန္ႏုိင္ငံႀကီးမွာ အားရပါးရ ခုန္ခ်တဲ့အထိေလးစားစရာေကာင္းပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ ့ကုိ ေလထီးေတာင္ငူသားလုိ ့ေခၚတယ္။ ပါတီမွာ ေလထီးေတြမ်ားတယ္။ ေလထီးတရုတ္ႀကီး။ ေလထီး အာအက္ဖ္ေအ။ ေလထီး......။ ေလထီး....။ ေလထီးတုိင္းက လူႀကီးေတြ။ လူငယ္ေတြက ေလထီးရာထူးမရပါ။ ေလထီးေတာင္ငူသားကေတာ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲ နယ္စပ္မွာေနလုိက္ရေတာ့ သူ ့ခဗ်ာ အရမ္းပင္ပန္းရွာတယ္လုိ ့ေတာင္ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။

အုပ္စုႏွစ္စုရွိတဲ့အထဲက ေတာင္ငူသားအုပ္စုအေၾကာင္းကုိ ေရးထားတာပါ။ ဘယ္သူ ့ကုိမွ မွားတယ္မွန္တယ္ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ကုိယ္က တရားသူႀကီးမွ မဟုတ္တာ။ ကုိယ့္အျမင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ပရုိပုိဆယ္ ေအာက္မွာ စားလာတဲ့သက္တမ္းက ႏွစ္ေပါင္း ၁၅-ႏွစ္ေလာက္ရွိေနၿပီ။ ၁၅-ႏွစ္တာကာလမွာ ရလာတဲ့ေငြေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာကုိ ယေန ့အထိ က်ေနာ္လုံး၀မသိပါဘူး။ ပရုိပုိဆယ္ထဲမွာ ဘာေတြေရးလဲဆုိတာကိုလည္း မသိပါဘူး။ ၿပီးရင္ ဘယ္သူေတြကုိတင္လဲ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္ေလာက္သုံးလဲဆုိတာကုိလည္း မသိတဲ့အျပင္ ေမးရင္ေတာင္ စိတ္ဆုိးၾကေသးတယ္ဆုိေတာ့ မေမးရဲပါဘူး။ ေတာ္ၾကာေန ဒီေကာင္ေက်းဇူးကန္းတယ္ျဖစ္ေနအုံးမယ္။ သိေတာ့ သိခ်င္တာေပါ့။ သိရင္ ဘာလုပ္ဖုိ ့လဲဆုိရင္ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူးဆုိတဲ့ စကားပဲေျပာရမွာေပါ့ဗ်ာ။

ဒီလုိအေျခအေနကုိ လူ ့ေဘာင္သစ္ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (မဲ့ေဆာက္) မွာေတြ ့ႏုိင္ပါတယ္။ ပါတီရဲ ့ေပၚလစီ၊ မႈ ေတြအေပၚမွာ ခုိင္ခုိင္မာမာရပ္တယ္ဆုိတဲ့လူႀကီးေတြ ေနာင္လာမဲ့ႏွစ္မွာ ပရုိပုိဆယ္မရရင္ ျပည္တြင္းကုိျပန္ၾကေတာ့မယ္။ မသြားခင္ေလး စာရင္းေလးဘာေလးရွင္းေပးၾကပါအုံးလုိ ့ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေလထီး ၀ယ္ခ်င္လုိ ့ပါ။

ႏွစ္သစ္မွာ က်န္းမာပါေစ ကုိညိဳႏွင့္ကုိေဇာ္ေဇာ္ထြန္း။

၈၈-မ်ဳိးဆက္ အကုိႀကီး ေရာ္ဘဲအုိႀကီးမ်ားသုိ ့- ၂၀၁၂ အတြက္ သီခ်င္းလက္ေဆာင္

၂၀၁၂-ကိုအေကာင္းျမင္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ ့ဆက္ၿပီးေလွ်ာက္မယ္

ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လုိ ့ႏွစ္သစ္ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၂-ကိုေရာက္လာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆုေတာင္းစာ၊ ခ်ီးမႊမ္းစာအေနနဲ ့ ဒီစာကို ေရးပါတယ္။ ရင္ထဲကလာတဲ့ စကားလုံးေတြျဖစ္ေၾကာင္း ႀကိဳတင္ေျပာပါရေစ။ က်ေနာ္က ႏုိင္ငံေရးပါရဂူမဟုတ္ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ လုိတာကုိျဖည့္ၿပီးဖတ္ပါ။ ပုိတာကုိ ဖယ္ၿပီးဖတ္ပါလုိ ့ ပထမဆုံးေမတၱာရပ္ခံခ်င္တယ္။

အရမ္းကုိ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။ ဘယ္ႏုိ္င္ငံမွ မရွိတဲ့ ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းေရးမႈးတစ္ဦး ျမန္မာျပည္မွာရွိခဲ့ၿပီ။ သူကေတာ့ ရထား၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း။ ရထား၀န္ႀကီးရဲ ့အလုပ္က ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းမွာ ရထားေတြေခတ္မွီေအာင္၊ အဆင့္အတန္းျမင့္ေအာင္လုပ္ရမယ္။ ျပည္သူေတြအဆင္ေျပေခ်ာ့ေမြ ့စြာခရီးသြားလာႏုိင္ေအာင္ စီမံေဆာင္ရြက္ရမယ္။ ရထားလမ္းေတြ တုိးခ်ဲ ့တာ၊ မြန္းမံတာကုိ မ်က္ေျခမျပတ္လုပ္ရမဲ့အလုပ္က ရထား၀န္ႀကီးရဲ ့အလုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒါက ႏုိင္ငံတကာက ရထား၀န္ႀကီးေတြ လုပ္ရတဲ့အလုပ္။ သုိ ့ေသာ္ သူမ်ားႏုိင္ငံနဲ ့မတူ ၊ တမႈထူးျခားစြာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ရထား၀န္ႀကီးဟာ ရထားအလုပ္ကို မလုပ္ပဲ ပြဲစားလုပ္ရတယ္လုိ ့ဗ်ာ။ ထူးျခားေနတာကုိ ေျပာတာပါ။ သူ ့ကုိရထား၀န္ႀကီး မခန္ ့ပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိယ္စားလွယ္ (သုိ ့) ၀န္ႀကီးခန္ ့လုိက္ရင္ ပုိလုိ ့ေတာင္ သင့္ေတာ္အုံးမယ္။

သူကလည္း အေတာ္ႀကိဳးစားပမ္းစား နဲ ့ထုိင္းႏုိင္ငံတခြင္လုံးပတ္ၿပီး ကြတ္တီရုိစားလိုက္၊ ေလာက္ေခါင္ေသာက္လုိက္နဲ ့။ ၿပီးရင္ အတုိက္အခံ နဲ ့သူပုန္ေတြကုိ စည္းရုံးလုိက္ဆုိေတာ့ ၂၀၁၁-အတြက္ သူ ့ကုိ The Man of Year 2011 ဆုိၿပီး ဘုန္းေက်ာ္ဘေလာ့ဂ္ကေန ေပးခ်င္တဲ့အထိ ေစတနာရွိပါတယ္။ သူနဲ ့ေတြ ့ခ်င္တဲ့သူေတြကလည္း အတုိက္အခံေလာကမွာ တစ္ပုံႀကီးျဖစ္ေနၿပီ။ အနဲဆုံး ဓာတ္ပုံေလးမ်ား တြဲၿပီးရုိက္လိုက္ရရင္ေတာင္ ေခတ္မွီသလုိမ်ဳိး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွ ့ဆက္တုိးပါ ရထား၀န္ႀကီးရယ္လုိ ့ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဒီကာလမွာေခတ္စားေနတဲ့ Development ေတြအေၾကာင္း နဲနဲေလာက္ေျပာခ်င္တယ္။ စစ္ေတြ၊ ထား၀ယ္၊ သီလ၀ါစတဲ့ စီမံကိန္းႀကီးေတြအေၾကာင္းပါ။ ေဒၚလာ ဘီလီလ်ံအမ်ားအျပားနဲ ့တည္ေဆာက္ေနေတာ့ တုိင္းျပည္အတြက္အထူးပဲ အက်ဳိးအျမတ္ရႏုိင္ပါတယ္။ အလုပ္အကုိင္၊ အရင္းအႏွီး၊ နည္းပညာေတြလည္း စီမံကိန္းနဲ ့အတူပါလာတာကို ေတြ ့ေနရတယ္။

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးမႈ၊ ရြာေတြအေရႊ ့ခံရမႈ၊ လူ ့အခြင့္အေရးေတြ ခ်ဴိးေဖာက္ခံရမႈေတြလည္း ျမင္ေနၾကားေနရတယ္။ ဒီေနရာမွာ မၾကားရတာက စီမံကိန္းကေန အျမတ္ေငြဘယ္ေလာက္ရမွာလဲ။ အလုပ္အကုိင္အခြင့္အလမ္းေတြဘယ္ေလာက္ ဖန္တီးေပးႏုိင္မွာလဲဆုိတာကို စာရင္းဇယားနဲ ့မေတြ ့ရေသးဘူး။ စီမံကိန္းတည္ေဆာက္ေနတဲ့ကာလမွာေတာင္ ကၽြမ္းက်င္အလုပ္သမားေတြအမ်ားစုက ျပည္တြင္းက မဟုတ္ပဲ ျပည္ပေနေခၚယူတင္သြင္းေနတာကုိ ျမင္ေနရတယ္။ဥပမာ ျမစ္ဆုံမွာ တရက္ကားေမာင္းတဲ့လူေတာင္ တရုတ္ေတြျဖစ္္ေနတာကုိၾကည့္ပါ။ ရခုိင္ဘက္က ေရႊဂစ္စီမံကိန္းမွာလည္း ကုိယ္ေတာ္ေခ်ာတရုတ္ေတြပဲ ေနရာတုိင္းျမင္ေနရေတာ့ တုိင္းျပည္ထဲက လူေတြသူမ်ားကိုေတာင္ခုိင္းစားေနရၿပီလုိ ့ေတာင္ ေျပာရမလုိျဖစ္ေနၿပီ။

ျဖစ္ေစခ်င္တာက ဒီလုိစီမံကိန္းေတြမွာ ျမန္မာေတြကုိ သုံးပုံပုံရင္ ႏွစ္ပုံေလာက္ ခန္ ့သင့္တယ္။ သူမ်ားေတြနဲ ့တြဲၿပီး ပညာယူသင့္တယ္။ ဒီလုိအခြင့္အလမ္းကုိ အစုိးရက ဥပေဒနဲ ့တိတိက်က်ျပဌာန္းသင့္တယ္။ အခုေတာ့ ျမန္မာေတြဟာ စီမံကိန္းတုိင္းမွာ ေအာက္ေျခသိမ္းအလုပ္ျဖစ္တဲ့ လက္နဲ ့ေျမတူးတာ ေဘးကေန သူမ်ားေတြကုိ ကူညီတာပဲေတြ ့ေနရတယ္။

ဘယ္စီမံကိန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္တေလာျမင္ေနရတာက တုိင္းရင္းသားနယ္ေျမေတြထဲမွာျဖစ္ေနတယ္။ ထြက္လာမဲ့အက်ဳိးအျမတ္ေတြဟာ ဗဟုိအစုိးရလက္ထဲ (သို ့) Bank Account ထဲကုိပဲ ၀င္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အစုိးရအေနနဲ ့အက်ဳိးအျမတ္ေတြကုိ တကယ္ပုိင္ရွင္အစစ္ေတြလက္ထဲကုိ မ်ားမ်ားထည့္ေပးဖုိ ့လိုိတယ္။ အျမတ္ေငြရဲ ့ရာခုိင္ႏႈံးအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ သူတုိ ့နယ္ေျမဖြံ ့ၿဖိဳးေရးအတြက္ ခြဲေ၀သုံးဆြဲသင့္တယ္။

ဒါေပမဲ့လက္ရွိအေနအထားထိ အစုိးရမွာ ဒီလုိစဥ္းစားခ်က္မ်ဳိးေတာင္မရွိေသးဘူး။ သူတုိ ့မရွိေပမဲ့ ပုိင္ရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ ရခုိင္တုိ ့၊ ရွမ္းတုိ ့မွာ အထူးသျဖင့္တာ၀န္ရွိတယ္။ ကုိယ့္ပစၥည္းကုိသူမ်ားက လာတူးၿပီးေရာင္းစားတယ္။ ၿပီးရင္ ကုိယ္က ဘာမွျပန္မရတဲ့အျပင္ ရြာေတြေတာင္ေရႊ ့ေပးရေသးတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားေတြ မညံ့ဖုိ ့အေရးႀကီးတယ္လုိ ့ေျပာခ်င္တယ္။

လက္ရွိစီမံကိန္းရဲ ့ေဘးပတ္၀န္းက်င္က ရြာေတြကုိ နစ္နာေၾကးေပးတာ တအားနဲတယ္။ တရုတ္ကုမဏီေတြကတရုတ္လုပ္အေပါစားတီဗြီနဲ ့ေငြေၾကးအနဲငယ္ေလာက္ပဲေပးေနတယ္။ ဒီကိစၥအတြက္ သက္ဆုိင္ရာ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ ဘာမွ မလုပ္ေသးတာ အေတာ္အံ့ၾသမိတယ္။

တခ်ိန္တုန္းက မၾကားဘူးတဲ့ ထုိင္းႏုိင္ငံေရာက္အလုုပ္သမားေတြကုိ ကူညီတာ၊ ပတ္စ္ပုိ ့ထုတ္ေပးတာေတြဟာ အရမ္းကုိ ေက်နပ္စရာေကာင္းေနတယ္။ အရင္တုန္းက ျမန္မာေတြဟာ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္အေနအထားမ်ိဴးနဲ ့ထုိင္းမွာကၽြန္ခံေနစရာမလုိေတာ့ဘူး။ ေပၚတင္ရဲရဲ၀ံ့၀့ံ သြားလာႏုိင္ၿပီ။ အစုိးရကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ပက္သက္လာေတာ့ အလုပ္သမားေတြအေနနဲ ့အားကိုးရလာၿပီ။ ထုိင္းအစုိးရက လုပ္ခ်င္သလုိ လုပ္ဖို ့မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။

ဒီလုိအေနအထားမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးတဲ့အစုိးရကို ေက်းဇူးတင္စရာေတာ့မလုိဘူး။ ဒါက သူတုိ ့အလုပ္။ သူတုိ ့အလုပ္ကုိသူတုိ ့လုပ္တာကုိ အားအားယားယားေက်းဇူးတင္ရင္ ေျမာက္ကုိးရီးယားလုိ Great Leaders and Dear Leaders ဆုိၿပီး ျဖစ္ေနအုံးမယ္။

ေနာက္တစ္ခုအားရစရာေကာင္းတာက အလုပ္သမားအေရးနဲ ့ပက္သက္ၿပီး တုိင္းျပည္ထဲမွာ ဘဏ္ေလးခုကုိ ေငြေၾကးလုပ္ပုိင္ခြင့္ေပးတာ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေမးခ်င္တာက ဘာ့ေၾကာင့္အားလုံးေသာ ဘဏ္ေတြကုိ ဒီလုိအခြင့္အလမ္းေတြမေပးတာလဲ။ က်ေနာ့္အျမင္ကေတာ့ အားလုံးကုိေပးသင့္တယ္။

ဒီေန ့အထိျပည္ပကေန အလုပ္လုပ္ၿပီး တုိင္းျပည္ထဲက လူေတြကုိ ေငြလႊဲတာ အရမ္းစိတ္ကုန္ေနၿပီ။ ဟြန္ဒီနဲ ့က အလုပ္မျဖစ္ဘူး။ တုိင္းျပည္လည္း အခြန္မရဘူး။ က်ေနာ္တုိ ့လုိလူေတြအတြက္လည္း အရမ္းနစ္နာရတယ္။ အမွန္တကယ္ေပါက္ေစ်းကုိ မရဘူး။ ၿပီးရင္အလိမ္လည္းခံရေသးတယ္။ ဥပမာ စကၤာပူမွာ ေဒၚလာသန္းနဲ ့ခ်ီၿပီး လိမ္သြားတဲ့ကိစၥဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္သနားစရာေကာင္းလဲ။ ျမန္ျမန္လႊဲလုိ ့ရပါေစဆုိၿပီး ဆုေတာင္းေနပါတယ္။

ဒိထက္ေကာင္းတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြလုပ္ဖုိ ့မ်ားမ်ားလုိေသးတယ္လုိ ့ျမင္တယ္။ ဥပမာ အၿမဲတမ္းလူေတြေျပာေနတဲ့ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ပြင့္လင္းလာေရး နဲ ့ တရားေရးစနစ္ခုိင္မာသထက္ခုိင္ေအာင္လုပ္ဖုိ ့ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကုိျမန္ျမန္နဲ ့မ်ားမ်ားေပးဖုိ ့ ခ်က္ခ်င္းလုပ္ေပးပါ။

လက္ရွိအေျခအေနအထိေတာ့ အစုိးရလုပ္ေနတာေတြကုိ အားလုံးလုိလုိေထာက္ခံေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အစုိးရ ့ျဖစ္ခ်င္္တဲ့အတုိင္း လုပ္ေနတာကိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။ ျပည္သူလူထုရဲ ့အသံေတြကုိ နားေထာင္ၿပီးလက္နာဖုိ ့လုိေသးတယ္။ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ ့လုိေသးတယ္။ ေခါင္းေတာ့ညိမ့္တယ္။ ၿပီးရင္ ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာမ်ိဳးလည္း မေကာင္းဘူး။ လက္ရွိအေနအထားထက္ ပိုၿပီးပြင့္လင္းလာရင္ ေကာင္းလာရင္ လူတုိင္းက အားေပးမွာပဲ။

ေနာက္ဆုံးတစ္ခုေတာင္းဆုိခ်င္တာက ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့ျမန္မာပညာရွင္ေတြနဲ ့စီးပြားေရးသမားေတြကုိ ျပန္လာပါ။ တုိင္းျပည္ထဲမွာလာလုပ္ပါဆုိိုယုံနဲ ့မလုံေလာက္ေသးဘူးလုိ ့ျမင္တယ္။ သူတုိ ့ေတြကုိ Offer ေပးရမယ္။ ဥပမာ ရာထူး၊ လစာ နဲ ့အာမခံေကာင္းေကာင္းေပးရမယ္။ ဒါမွ သူတုိ ့ေတြ ျပန္လာခ်င္တဲ့စိတ္ရွိမယ္။ အထူးသျဖင့္ မက္လုံးေပးကုိေပးရမယ္။ မည္သည့္အလုပ္မဆုိ အလုပ္ေခၚရင္ မက္လုံးေပးရပါတယ္။ ဒါမွ လုပ္ခ်င္တဲ့ Motivation ရွိလာမယ္။ ျပန္လာပါဆုိယုံနဲ ့ျပန္လာမွာမဟုတ္ဘူး။လူတုိင္းက တုိင္းျပည္ ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္တယ္။ ထမင္းေတာ့ အငတ္မခံႏုိင္ဘူး။ အနဲဆုံးကုိယ့္မိသားစုဖူလုံဖုိ ့အေရးႀကီးတယ္။

အစိုးရကသာ နဲနဲေလးေပ်ာ့လာရင္ အတုိက္အခံေကာ ျပည္သူေကာ အလုိလုိေပ်ာ့လာမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ တုိင္းျပည္စည္းလုံးေစခ်င္ရင္ ဒိထက္ပုိၿပီးေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ခ်ည္းကပ္မႈေတြနဲ ့အတိုက္အခံကုိခ်ည္းကပ္ၾကည့္ပါ။ အတုိက္အခံကလည္း မိမိျဖစ္ခ်င္္တာေတြႀကီးပဲ မၾကည့္ပဲ ေျပလည္ႏုိင္မဲ့ နည္းလမ္းကိုလည္း ရွိထားေစခ်င္တယ္
။

ေနာက္ဆုံးအေနနဲ ့ရထား၀န္ႀကီးရာထူးကေန ေလယ်ာဥ္၀န္ႀကီးရာထူးေတာင္ရႏုိင္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္ပါတယ္ တကယ္လုိ ့ ဒိထက္ပုိၿပီးေအာင္ျမင္လာရင္။ ၂၀၁၂-မွာ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္ေသာ အစုိးရ၊ ေဒၚစုဦးေဆာင္ေသာ အတိုက္အခံႏွင့္တကြ အားလုံးေသာ ျမန္မာျပည္သူတုိင္း က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။

အားလုံးေသာဘက္တုိင္းကလူေတြ အစုိးရအဖြဲ ့ထဲမွာ ပါ၀င္ႏုိင္ၿပီး တုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ဳိးအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနတာကုိ ၂၀၁၂-မွာ ျမင္ႏုိင္ပါေစလုိ ့ဆုေတာင္းမိပါတယ္။

ပဲခူးက ကုိေက်ာ္၀ဏ (လက္ရွိ နယူးေယာက္) ခင္ဗ်ား။ ေရာက္ရာအရပ္က မယားႀကီး မခင္ခင္လဲ့ (အုန္းဖန္ဒုကၡသည္စခန္း) ကုိ အျမန္ဆုံးဆက္သြယ္ပါ။

ပဲခူးက ကုိေက်ာ္၀ဏ (လက္ရွိ နယူးေယာက္) ခင္ဗ်ား-

ေရာက္ရာအရပ္က မယားႀကီး ေဒၚခင္ခင္လဲ့ (အုန္းဖန္ဒုကၡသည္စခန္း) ကုိ အျမန္ဆုံးဆက္သြယ္ပါ။

အလယ္တန္းျပေက်ာင္းဆရာမျဖစ္သူ ေဒၚခင္ခင္လဲ့ဟာ ၉၉၉၉ -မွာ ကုိေက်ာ္၀ဏေၾကာင့္ ေထာင္ (၁၀) ႏွစ္က်ၿပီး၊ ၿပီးခဲ့ႏွစ္ကမွ ျပန္လြတ္လာပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိေက်ာ္၀ဏက ေနာက္မိန္းမနဲ ့နယူးေယာက္မွာႏွပ္ေနပါၿပီ။

အခု ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ ေထာင္က်သြားတဲ့ ေဒၚခင္ခင္လဲ့ နဲ ့ခင္ဗ်ားသားေတြဟာ ဒုကၡေရာက္ေနၾကတယ္။ ကုိယ့္မိသားစုကို ကူညီဖုိ ့ေနေနသာသာ မုိက္ရုိင္းတယ္လုိ ့ၾကားရတဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိရပါတယ္။

ဆရာမေဒၚခင္ခင္လဲ့က ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ ၉-ေလးလုံးမွာ ေထာင္က်တာ ဘ၀ကိုပ်က္ေရာပဲတဲ့ဗ်ာ....။