6/12/11
က်ပ္မျပည့္သူမ်ားဖတ္ပါ
ေခါင္းဆုိဆုိတဲ့လူက ျပတ္သားေပါ့။ အခုေတာ့ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္နဲ ့။ အစုိး၇ကုိ break down မလုပ္ခ်င္ဘူး။ change ပဲလုပ္ခ်င္တယ္လုိ ့ ၾသစီဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ကုိေျပာခဲ့တယ္။ ကုိယ့္ေန၇ာက ဘယ္ေ၇ာက္ေနလဲမသိ။ ႏွစ္ေပါင္းလည္း ၂ဝ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ။ အခုထိ ဒီလမ္းစဥ္နဲ ့ပဲ။ အလုပ္မျဖစ္တာလည္းသိသိႀကီး။ ဦးဝင္းတင္ ဦးတင္ဦး ေဒါ္စုတုိ ့ဦးေဆာင္ၿပီး လမ္းမေပါ္မွာ ဒုိ ့အေ၇းေအာ္ဖုိ ့လည္း မလုပ္။ ေတာခုိ ၿပီး စစ္တုိက္ ဗုံးခြဲဖုိ ့လည္း အစီအစဥ္မ၇ွိ။ ေ၇ြးေကာက္ပြဲကိုလည္း အေသေၾကာက္။ အသက္လည္း တျဖည္းျဖည္း ေသဖုိ ့ဖင္နားကပ္ေနၿပီ။ ဒါလည္း ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးေ၇းေတာင္းတုန္း။ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္တစ္ေယာက္တည္း လုပ္လုိ ့မ၇ ဘူးဆုိတာ လူတုိင္းသိတယ္။ ဘာမွ အပုိေတြေလွ်ာက္ၿပီး ေျပာေနစ၇ာကို မလုိဘူး။ ျပည္သူေတြကလည္း ငတုံးေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆုံး က်ေနာ့္ သုံးသပ္ခ်က္က ေဒါ္စုနဲ ့ NLD ဒီလုိဆက္သြားေန၇င္ ေဒါ္စုေသသြားတဲ့တေန ့ NLD ဆုိတာ ၇ွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ထိ၇င္ ဆက္ဆက္ထိမခံႏုိင္သူမ်ားခင္ဗ်ား....ေဒါ္စုက တေန ့ခ်ီးသုံးခါစားၾကေဟ့ ဆုိ၇င္ အား၇ပါး၇ စားၾကပါဗ်ာ။ အစုိး၇ကုိ ႀကိဴက္လုိ ့ဒီစာေ၇းေနတာ မဟုတ္ဘူးဆုိေတာ ခင္ဗ်ားတုိ ့ က်ပ္မျပည့္တဲ့ အုံးေႏွာက္ေတြ အလုပ္လုပ္ဖုိ ့ေကာင္းတယ္။
6/11/11
Use This Photo
မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္၏ ေမြးေန႔အခမ္းအနားကို တကမၻာလံုးမွက်င္းပႀကရာတြင္ ယခုပူးတြဲပါဓါတ္ပံုကိုသာလွ်င္
တညီတညြတ္တည္းအသံုးျပဳႀကေပးပါရန္ေလးစားစြာေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။
သတင္းႏွင့္ျပန္ႀကားေရး
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္
contact-John yoe info.nldburma@gmail.com
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္၏ ေမြးေန႔အခမ္းအနားကို တကမၻာလံုးမွက်င္းပႀကရာတြင္ ယခုပူးတြဲပါဓါတ္ပံုကိုသာလွ်င္
တညီတညြတ္တည္းအသံုးျပဳႀကေပးပါရန္ေလးစားစြာေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။
သတင္းႏွင့္ျပန္ႀကားေရး
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္
contact-John yoe info.nldburma@gmail.com
6/8/11
Eleven Media Group ၏ Chairman & CEO ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္က အစုိးကုိ တံခါးရဲရဲဖြင့္လုိက္ပါတဲ့
 |
| Eleven Media Group ၏ Chairman & CEO ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္ မွ ေက်းဇူးတင္ စကားႏွင့္ ေရွ႕ဆက္မည့္ မူ၀ါဒ လမ္းစဥ္မ်ားအား ရွင္းလင္းေျပာၾကားစဥ္ |
ဒီပြဲကိုတက္ေရာက္လာၾကတဲ့သူေတြဟာ Eleven Media Group ရဲ႕မိသားစုေတြ၊ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြအျပင္ Eleven Media Group ကိုနည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ အကူအညီေပးခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စာေပ၊ အႏုပညာနဲ႔ သတင္းမီဒီယာ နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ အရည္အခ်င္းနဲ႔ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူအမ်ားအတြက္ ေလးစားဂုဏ္ယူေလာက္တဲ့ အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ေနစိတ္ထား၊ လုပ္ေဆာင္မႈေတြရွိသူေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရြးခ်ယ္ ဖိတ္ၾကားခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
၁၁-ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ပြဲလို႔ ဆိုရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ၾကြေရာက္ခ်ီးျမႇင့္သူေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ထားသေဘာထားေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕အတိတ္၊ အနာဂတ္၊ ပစၥပၸဳန္မွာရွိေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈေတြကို ဂုဏ္ယူ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ဖိတ္ၾကားၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အခုတက္ေရာက္လာၾကတဲ့သူေတြဟာ သက္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ အမွန္တကယ္ေအာင္ျမင္ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ရွားပါးတဲ့ၾကားက ဒီပြဲကိုတက္ေရာက္ခဲ့တဲ့အတြက္ အားလံုးကို အထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ Eleven Media Group ရဲ႕ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ သတင္းစာထုတ္ဖို႔အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၊ (သို႔မဟုတ္) ဒီမိုကေရစီမရတဲ့ ဗီယက္နမ္လိုႏိုင္ငံမ်ဳိးမွာေတာင္ ပုဂၢလိကသတင္းစာရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္းစာထုတ္လုိ႔မရတဲ့အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕လက္ရွိအေျခအေန၊ ျဖတ္သန္းလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ လက္ရွိစာဖတ္ပရိသတ္ေတြရဲ႕ endurance နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံလိုပဲ၊ ထိုင္းႏိုင္ငံလိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုလြတ္လပ္မႈမ်ဳိးကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခ်က္ျခင္းေတာင္းဆိုေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သီးျခားဆန္တဲ့ ထိန္းခ်ဳပ္မႈအနည္းငယ္ရွိတဲ့ ထိန္းခ်ဳပ္မႈရွိတဲ့ သတင္းမီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္မ်ဳိးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတာင္းဆိုေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒါမွသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိေရေျမသဘာ၀၊ ေလာေလာဆယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ လုိက္ေလ်ာညီေထြရွိမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္သတင္းစာအျပင္ ဒုတိယအလုပ္က ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ့ News Channel တစ္ခုျပဳလုပ္ႏိုင္တဲ့ အရည္အေသြး ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာရွိေနပါတယ္။ လြတ္လပ္ၿပီး တာ၀န္ယူတတ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာတစ္ခုဟာ ႏိုင္ငံအတြက္ေရာ၊ ျပည္သူလူထုအတြက္ေရာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ပါ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္မလဲဆိုတာ သက္ေသျပၿပီးျဖစ္သလို ထပ္မံသက္ေသျပဖို႔အတြက္လဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ News Media ကိုခ်ဲ႕ထြင္လိုပါတယ္။
အေရးအႀကီးဆံုး ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္ကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ ၃ ႏွစ္ ၄ ႏွစ္အၾကာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ဦးတည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီတစ္ခုတည္း ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ေနရာကေန အမ်ားျပည္သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းအျဖစ္ publicize လုပ္ပစ္မယ္လို႔ဆိုတာကို ဒီေနရာကေန ကတိျပဳေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ဒီအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ဒီေငြေၾကးေတြမရခင္က ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လူသံုးေယာက္နဲ႔ပဲစခဲ့တာပါ။
ဒီေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ဒီေငြေၾကးေတြ ရရွိခဲ့မယ္လို႔လဲ မထင္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္စီးပြားေရးလုပ္ခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္စီးပြားေရးနဲ႔ ေငြရွာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ေငြအမ်ားႀကီးရလာမယ္လုိ႔လဲ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ပိုင္ဆိုင္တာဟာ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ပဲ ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ မသတ္မွတ္ပါဘူး။
ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာရွိေနတဲ့ ျပည္သူလူထု ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုအားေပးတဲ့ ပရိသတ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံက ပိုင္ဆိုင္သင့္တဲ့ News Media တစ္ခုျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ယူဆတဲ့အတြက္ publicize အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိတယ္လို႔ဆိုတာကို ဒီေနရာက အာမခံေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈဟာ မ႑ိဳင္ႀကီး သံုးရပ္အေရးပါသလို စတုတၴမ႑ိဳင္အနနဲ႔ အေရးပါတယ္ဆိုတာကို Eleven Media Group အေနနဲ႔ အခိုင္အမာသက္ေသျပႏိုင္ပါတယ္။ အခု ၾကြေရာက္လာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္အားလံုးဟာ သက္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ မိမိတို႔အရည္အခ်င္းနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခဲ့မႈေတြ၊ မိမိတို့ရဲ႔စိတ္ေနသေဘာထားေတြ၊ မိမိတို႔ရဲ႕ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ခဲ့မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မွတ္ေက်ာက္တင္ႏိုင္ခဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွတ္ေက်ာက္ တင္ႏိုင္တဲ့သူေတြဟာ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး အမ်ားျပည္သူ အက်ဳိးစီးပြားကို အမွန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ့္သူေတြလို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လဲ ဖိတ္စာမွာကို ဂုဏ္ယူေလးစားစြာနဲ႔ ဖိတ္ၾကားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကတင္ျပခ်င္တာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ေနာက္လာမယ့္ အႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ အတြင္း အဓိကရင္ဆိုင္ႏိုင္ရမယ့္ ျပႆနာႏွစ္ခုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးတင္ျပခ်င္ပါတယ္။ နံပါတ္ ၁ ျပႆနာကေတာ့ Human Resources ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာနိမ့္က်ခဲ့ တဲ့ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ Human Resource ျပႆနာျဖစ္ေနပါတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ဌာနဆိုင္ရာအႀကီးအကဲ ေတြသိမွာပါ။ ကိုယ္အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရင္ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရမယ့္ အရည္အေသြးမီတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဘယ္ႏွေယာက္မ်ားရပါသလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္းမီဒီယာမွာကို အိမ္နီးနားခ်င္းႏိုင္ငံ ငါးႏိုင္ငံကိုေတာင္မသိတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအသက္ ဘယ္ေလာက္မွာ က်ဆံုးသြားလဲ ဆိုတာမေျပာႏိုင္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါလက္ေတြ႔ႀကံဳေနရတဲ့ သတင္းေထာက္ေလာကမွာကို ဒီေလာက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ မကြၽမ္းက်င္မႈေတြက နယ္ပယ္အသီးသီးမွာျပန္႔ေနပါတယ္။ တကယ္ကြၽမ္းက်င္တဲ့သူ၊ တကယ္ထူးခြၽန္တဲ့သူ ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ။ တကယ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့သူ တကယ္အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ႕ Working Force ေတြဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ။ အခုလယ္ေတြထဲမွာ လုပ္သားရွားပါးတဲ့ျပႆနာေတြ႔ေနၿပီ။ အလုပ္ၾကမ္းသမားရွားပါးတဲ့ ျပႆနာေတြ႔ေနၿပီး ေတာရြာေတြမွာ တကယ္အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့အရြယ္ေကာင္းေတြမရွိေတာ့ဘူး။
ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၃၀ အတြင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ လူဦးေရေလးသန္းရဲ႕ေျခာက္သန္းၾကား ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္ေနၿပီး တခ်ဳိ႕က ႏိုင္ငံေရးေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္၊ ပညာေရးေၾကာင့္ ျဖစ္ျဖစ္၊ စီးပြားေရးေၾကာင့္ ျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံကို စြန္႔ခြာသြားၾကတယ္။ ဒီျပႆနာဟာ ေသးတယ္လို႔ဆိုရေပမယ့္ တကယ္ႏိုင္ငံကို ႀကီးပြားဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုရင္ ဒီျပႆနာဟာ အရမ္းႀကီးပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္ေနတဲ့သူေတြ မျပန္လာဘဲနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခု ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။
ဥပမာ- နမူနာအားျဖင့္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံဟာ သူတို႔ႏိုင္ငံက ထြက္သြားတဲ့သူေတြ ျပန္လာႏိုင္ေအာင္ အေျခအေနေကာင္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အေျခအေနေကာင္းေတြ ဖန္တီးေပးတဲ့အတြက္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံက လွ်င္ျမန္စြာ တိုးတက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ ဒီမွာရွိတဲ့ ပညာေရးစနစ္ကို ျမႇင့္တင္႐ုံတင္မကဘဲ ႏုိင္ငံျခားမွာရွိေနတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ထြက္သြားတဲ့သူေတြ ျပန္လာႏုိင္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အေျခအေနေကာင္းေတြ ဖန္တီးေပး ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။
ဒီႏုိင္ငံကို မလႊဲမေရွာင္သာဘဲ ထြက္ခြာသြားရေပမယ့္ ျပန္လာခ်င္တဲ့သူေတြဟာ သူတို႔ဆီမွာ ၉၅ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ Human Resources ျပႆနာကို ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၊ ၃၀ အတြင္းမွာ တက္လာမယ့္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖုိ႔အတြက္ ၀ိုင္း၀န္း အေျဖရွာစဥ္းစားရပါမယ္။ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ကမၻာ့သမုိင္းကိုၾကည့္ရင္ သမုိင္းအစဥ္အလာအားျဖင့္ ႏုိင္ငံႀကီးေတြ အင္အားႀကီးလာရင္Super Power ျဖစ္လာရင္ သမုိင္းမွာ ႏုိင္ငံငယ္ေတြ စေတးခံရပါတယ္။
၁၉ ရာစုႏွစ္မွာ ဥေရာပမွာ စက္မႈေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္တယ္။ စက္မႈေတာ္လွန္ေရး အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ အဂၤလန္တို႔ ျပင္သစ္တုိ႔ အရမ္းခ်မ္းသာလာၾကတယ္။ ကိုလိုနီခ်ဲ႕တယ္။ အာဖရိကရဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အာရွႏုိင္ငံေတြ စေတးခံရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကြၽန္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ၂၀ ရာစုႏွစ္က်ေတာ့ Super Powerအျဖစ္ ဆိုဗီယက္ရဲ႕ အေမရိကန္တို႔ ျဖစ္လာတယ္။ သူတို႔ၾကားမွာ ေတာင္ဗီယက္နမ္၊ ေျမာက္ ဗီယက္နမ္၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ အေရွ႕ ဂ်ာမနီ၊ အေနာက္ ဂ်ာမနီ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံေတာင္ အဖ်ားခတ္ခံရတယ္လို႔ ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္၊ အကြဲအျပဲရဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္က ႏွစ္သက္ၾကာရွည္ခဲ့တယ္။ ၂၁ ရာစုမွာ Super Power ျဖစ္မွာဘယ္သူလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အားလံုး သိၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။
Super Power ျဖစ္လာမယ့္ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရဲ႕အနီးနားမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ခံအားမရွိဘဲနဲ႔ ရပ္တည္လို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ ေငြေၾကး အရမ္းခ်မ္းသာလာၿပီးေတာ့ အင္အားႀကီးမားတဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရဲ႕အနားမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ဆင္းရဲတဲ့ ျပည္သူေတြက ဘယ္လိုမွခုခံႏုိင္စြမ္းမရွိပါဘူး။ လူကုန္ကူးခံရတယ္။ ေရာင္းစားခံရတယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ စီမံခ်က္ရဲ႕လည္း လုပ္လို႔မရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ ကိုယ္ခံအား တကယ္ရွိမွပဲ လုပ္ေဆာင္လို႔ရမွာပါ။ ဒီလိုကိုယ္ခံအား လုပ္ေဆာင္မႈမရွိဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၊ ၃၀ ေတာင္ မၾကာပါဘူး။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေျခအေနေတြ ဆိုးရြားသြားႏုိင္ပါတယ္။ ေငြေၾကးတစ္ခုတည္းတင္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ အခ်ဳိးအစားကြာဟမႈေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ကို သတို႔သမီး သန္း ၂၀ လိုအပ္တဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရဲ႕ေဘးမွာ ရပ္တည္ေနထိုင္ရတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္ အႏၱရာယ္အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ Energy အားလံုးကို ေရာင္းစားၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လိုစက္မႈ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္မွာလဲ။ ဒီလိုေျပာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းက ႏွစ္ႏုိင္ငံဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပားေစလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိပါဘူး။ လူမ်ဳိးေရးမုန္းတီးမႈလည္းမရွိပါဘူး။
ကိုယ့္ႏုိင္ငံကိုကာကြယ္လိုတဲ့ဆႏၵ၊ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကို အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့လိုတဲ့ဆႏၵ၊ ကိုယ္ႏုိင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး တည္တံ့ခိုင္ျမဲလိုတဲ့ ဆႏၵပဲရွိပါတယ္။ ဒီအႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္ဖုိ႔အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့အရာဟာ ဒီႏုိင္ငံရဲ႕ ဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပားသြားတဲ့ မုန္းတီးစိတ္ျဖစ္ဖုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကို ျပန္လည္၀င္ေရာက္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းျဖစ္တဲ့ အာဆီယံ၊ အေနာက္အုပ္စုႏုိင္ငံေတြရဲ႕ မဆက္ဆံဘဲနဲ႔ ေနထုိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံ အေျခအေန ဆိုးရြားသြားႏုိင္ပါတယ္။
ဥပမာ တျခားမၾကည့္ပါနဲ႔ ဧရာ၀တီျမစ္ကိစၥ၊ ဧရာ၀တီျမစ္ရဲ႕ ပတ္သတ္လို႔ရွိရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ပညာရွင္ေတြ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ပညာရွင္တြ ထပ္မံတြက္ခ်က္ဖုိ႔ လိုတာကေတာ့ ဒီလိုဆက္လက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ေနာင္အႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ မွာ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကြၽန္းေပၚ ပေပ်ာက္သြားမယ္။ ပင္လယ္ေရမ်က္နာျပင္ဟာ ေနာင္အႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ မွာ တစ္ေပတက္မယ္။ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြေကာ လာမယ္။ စပါးစိုက္ဧကေတြ ေလ်ာ့လာမယ္။ ေရခ်ဳိရရွိမႈေတြ ေလ်ာ့လာမယ္။
စပါးေတြဟာ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကြၽန္းေပၚမွာ မထြက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီျပႆနာကို ဘယ္လိုရွင္းမလဲ၊ ျမစ္၀ါျမစ္ရဲ႕ အဓိကျမစ္ႀကီးေတြမွာ ဆည္ႀကီးေတြ တည္ေဆာက္တဲ့အတြက္ ဒါေတာင္မွ ဥေရာပက ပညာရွင္ေတြ ေခၚေဆာက္တာေတာင္ သူတို႔ Problem ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြ ေရလႊမ္းတယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ေရလႊမ္းရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ဟာ ဧရာ၀တီျမစ္ေရျပင္အထက္ စိုးရိမ္ေရအမွတ္က ႏွစ္ေပပဲရွိတယ္။ ဒီလိုျပႆနာမ်ဳိးေတြကို Transparency ရွိရွိ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရကာတာေဆာက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ရွိမလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေရရွည္ ဘယ္ေလာက္ဆံုး႐ႈံးသြားမလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒါေတြ တြက္ခ်က္ဖို႔ လိုပါတယ္။
ဒါေတြဟာ ၾကည့္လိုက္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံရဲ႕ ပူးတြဲယွဥ္ေနထုိင္တဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ရမယ္၊ ဘယ္လိုကာကြယ္ရမယ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လြတ္လပ္ေရးကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရမလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရမလဲဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ုိင္းကို ၀င္ေရာက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြရဲ႕ ညီညြတ္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္ရပါမယ္။ ႏုိင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြရဲ႕ ၀င္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ညီညြတ္မႈက သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။
အမ်ဳိးသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးအရ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖုိ႔က အမွန္တကယ္အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ကို ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မယ့္ အရာအားလံုး ကို လုပ္ေဆာင္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံကို ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လာတဲ့သူေတြေရာ၊ အစိုးရေရာ၊ သက္ဆုိင္ရာ အတုိက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုေရာ ကြၽန္ေတာ္ဒီေနရာက တိုက္တြန္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕အနာဂတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ သားသမီးေျမးျမစ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းပါတယ္။
ေနာက္ဆံုး နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းလိုပါပဲ။
‘ျပတင္းတံခါးေတြ ကိုဖြင့္ထားလိုက္ပါ"
သန္႔ရွင္းတဲ့ေလရဲ႕အတူ ျခင္ေတြ၊ ပိုးမႊားေတြ ၀င္လာပါလိမ့္မယ္’။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဒီေနရာမွာ တိန္႔ေရွာင္ဖိန္စကားကို ထပ္ျဖည့္စြက္ ၿပီးေျပာရရင္ ပိတ္ထားတာၾကာၿပီ ျဖစ္တဲ့တံခါးကို ဖြင့္မယ္ဆိုရင္ ေလေကာင္းေလသန္႔ နဲ႔အတူ ျခင္၊ ယင္၊ ပိုးမႊားေတြ၀င္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ဘဲ မပိတ္ဘဲနဲ႔ ဖြင့္လိုက္ပိတ္လိုက္ လုပ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ နည္းနည္းေလးပဲ ဖြင့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေလေကာင္းေလသန္႔မရဘဲ ျခင္၊ ယင္။ ပိုးမႊားေတြပဲ ၀င္လာပါလိမ့္မယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရကိုလည္း တုိက္တြန္းခ်င္တာက တံခါးကို ရဲရဲတင္းတင္း ဖြင့္လိုက္ပါ။ ႏုိင္ငံအတြက္ ျဖစ္လာမယ့္ ျပႆနာေတြ အားလံုးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီေနရာကေန ရဲရဲႀကီး ကာကြယ္သြားမွာပါ။ ရဲရဲတင္းတင္း ဖြင့္တဲ့တံခါးေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အစိုးရကိုအားလံုး ကူညီသြားဖုိ႔ အဆင္သင့္ရွိေနတယ္ဆိုတာ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရကို ေျပာၾကားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္။
http://www.news-eleven.com/index.php?option=com_content&view=article&id=8808:eleven-media-group-emg-ceo-a-chairman-&catid=42:2009-11-10-07-36-59&Itemid=112
ေပးပုိ႔သူ ကုိသံဏိအား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။
အမွန္တရားဟာ တခါတေလ စာရြက္ေပၚမွာမရွိ၊ ဘေလာ့ဂ္ေပၚသာရွိတယ္
မနက္ဖန္အလုပ္ျပန္သြားေတာ့မွာဆုိေတာ့ ဒီေန႔ေရးခ်င္တာကို ေရးထားခဲ့မယ္။ တစ္ပတ္တိတိ စာမေရးႏုိင္ပါ။ အခုစာကေတာ့ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္စာေပါ့။ တခ်ဳိ ့ကေတာ့ ထင္မယ္။ ဘုန္းေက်ာ္ဆုိတဲ့ေကာင္ အလုပ္မလုပ္ပဲ ဘေလာ့ဂ္ပဲ ထုိင္ေရးေနတာလုိ႔။ မထင္နဲ႔ဆရာ။ က်ေနာ့္မွာ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရွိပါတယ္။ တကၠသုိလ္ႀကီးလည္း Part Time တက္ေနတုန္းပါ။ စိတ္ကူးတည့္တာ၊ ေျပာခ်င္တာကုိ ေရးေနတာပါ။ သူမ်ားေတြလုိ အားရင္၊ ဟုိေလွ်ာက္လည္ ဒီေလွ်ာက္လည္မရွိေတာ့ စာပဲေရးပါတယ္။ ကုိင္း...ဒီေန႔ ဒီစာေလးကို ႀကိဳက္တဲ့သူမ်ားဖတ္ၾကေပါ့။ မႀကိဳက္ရင္လည္း ဆဲႏုိင္ပါတယ္။ အားလုံးပါးစပ္နဲ႔ လက္ပါတယ္ဆုိေတာ့ ႀကိဳက္သလုိသာ ခ်....။
ဆင္ဆာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
က်ေနာ္ေရးတဲ့စာေတြကုိ ျပည္တြင္းက မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြကုိသာပုိ႔ၾကည့္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေဖာ္ျပခံရမွာ မဟုတ္ဘူး။ စာေတြကလည္း ရုိင္း၊ စကားလုံးေတြကလည္း ၾကမ္းဆုိေတာ့ အယ္ဒီတာလည္း ေရြးမွာမဟုတ္။ စိစစ္ေရးတင္လည္း ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဘေလာဂ့္ေလးရွိလုိ႔။ ကိုယ္ေရးခ်င္တာ ေရးလုိ႔ရေနတာ။ ဆင္ဆာမရွိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေၾကာင့္ ကုိယ္ေျပာခ်င္တာကိုေျပာလုိ႔ရေနတာ။
ကုိယ္ေရးခ်င္တာေရးတာကုိ အယ္ဒီတာ၊ စီစစ္ေရးက ျပင္တာ၊ ျဖဳတ္တာကို လုံး၀မႀကိဳက္ဘူး။ ကိုယ္ပုိင္အေရးအသားကို ထိခိုက္ေစတယ္။ စီစစ္ေရးက လူေတြဆုိတာက ဆန္ကုန္ေျမေလးေတြ။ သူတုိ႔မရွိတာက ပုိေကာင္းတယ္။
ႏုိင္ငံေရးနဲ႔လူမႈေရးေရာတာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ လူမႈေရးလုပ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္။ စည္းရုံးတယ္။ အမွန္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာက မဲ ရဖုိ႔။ ႏုိင္ဖုိ႔။ အေရြးခံရဖုိ႔။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြျဖစ္တဲ့ စာသင္တာ၊ ကူညီတာေတြက တျခား။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းကို ဘန္းျပၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာဆုိရင္ မရိုးသားဘူးလို႔ဆုိႏုိင္တယ္။
ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာ အမတ္ေတြ၊ ပါတီေတြ အေရြးခံရဖုိ႔ စာသင္ေက်ာင္းလည္းမဖြင့္ပါဘူး။ ေဆးေပးခန္းလည္း မေထာင္။ ငါ့ကုိ မဲေပးပါ။ အေရြးခံရရင္ ငါ့ အေနနဲ႔ ဒါေတြလုပ္ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာၿပီးမဲဆြယ္တာပဲရွိတယ္။ အခုၾကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္က ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ တလြဲ လုပ္ျပန္ၿပီ။
Facebook မွာ အိမ္ေထာင္ရွိရဲ ့သားနဲ႔ မေဖာ္ျပရဲတာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
ေဖ့ဘြတ္မွာ က်ေနာ့္အသိေတြကို ေတြ႔တယ္။ အကုန္လုံးနီးပါး အိမ္ေထာင္သည္ေတြ။ တခ်ဳိ ့ဆုိရင္ သူ႔ေယာက်ာ္းဓာတ္ပုံကို မတင္ထားဘူး။ တစ္ေယာက္တည္းပုံေတြတင္ထားတယ္။ ခေလးေတြေတာ့ ေတြ႔တယ္။ ေယာက်္ားကလည္း မိန္းမဓာတ္ပုံကို မတင္ထားဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိတာ က်ေနာ္ေတြးၾကည့္တယ္။ ေနာက္ဆုံးမွတ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလူေတြ ေဖ့ဘြတ္မွာ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိ လုပ္ခ်င္ေနၾကတယ္ထင္တယ္လုိ႔။ ဒါကို မႀကိဳက္ဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ ကိုယ့္မွာ မိန္းမရွိတယ္။ ေယာက်္ားရွိတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေပါ့။ ဘာလဲ... ကိုယ့္ရဲ ့အိမ္ေထာင္သည္က ရုပ္ဆုိးလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ Facebook ေပၚမွာ အသစ္ရွာခ်င္လုိ႔ထင္ပါရဲ ့။
ဂ်ီေတာ့မွာေတာင္ မရုိးသားတာကို မႀကိဳက္ဘူး
က်ေနာ့္ဆီကုိ ဘယ္ကလူေတြလဲ မသိဘူး၊ အင္ဗုိုက္လုပ္တယ္။ နာမည္ေတြက ဘာေတြလဲ မသိဘူး။ လူနာမည္ေတြေကာ၊ Animal နာမည္ေတြေကာ စုံလုိ႔။ သူတုိ႔ကလည္း ဖိတ္ေသးတယ္။ ေျပာတဲ့အခါမွာေတာ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ လိမ္ၿပီးေပးတယ္။ ဘယ္ကလဲ၊ ဘယ္သူလဲ၊ ဘာလုပ္လဲ၊ အသက္ဘယ္ေလာက္လဲဆုိတာကုိ လိမ္ၿပီးေျပာတယ္။ ဘယ္လုိ ျမန္မာေတြလဲ မသိဘူး။ ဂ်ီေတာ့မွာေတာင္ ဒီလုိျဖစ္ေနရင္ေတာ့ အျပင္မွာဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လိမ္ၾကမလဲမသိဘူး။
လူေနေတာ့ၿခဳံၾကား ေရးေတာ့ ဘုံဖ်ားကုိ မႀကိဳက္ဘူး
လူတစ္ခ်ဳိ ့ေတြ႔ဘူးတယ္။ စာေရးတဲ့ လူလုိ႔ေျပာတာပါ။ ေနတာကေတာ့ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာပဲ။ အက်င့္စာရိတၱ၊ က်ဳိးစားအားထုတ္မႈကလည္း ရစရာကုိမရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ေရးလုိက္တဲ့စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြက သူမ်ားေတြကုိ ဆုံးမပဲ့ျပင္ထားတဲ့စာေတြ။ ေၾသာ္...ဒုကၡ။
အမွန္တရားဟာ တခါတေလ စာရြက္ေပၚမွာမရွိ၊ ဘေလာ့ဂ္ေပၚသာရွိတယ္
ဟုိတေန႔က ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာ တစ္ေယာက္နဲ႔ လုိင္းေပၚမွာေတြ႔ေတာ့ သူ႔ဂ်ာနယ္က စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈစတဲ့အရာေတြကို ေပးေနတာတဲ့။ လူေတြ ဗဟုသုတ၊ ရပါေစဆုိၿပီးတင္ဆက္ေနတာ။
ဆုိလုိတာက က်ေနာ္ေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္က အတင္းအဖ်င္းနဲ႔ ဆဲတာေတြလည္း ပါတယ္ဆုိေတာ့ မင္းဘေလာ့ဂ္နဲ႔ ငါ့ဂ်ာနယ္နဲ႔ မတူဘူး၊ မတန္ဘူးလို႔ ဆုိလုိခ်င္ပုံရတယ္။ ဒါနဲ႔က်ေနာ္လည္း....တခ်ဳိ ့ အမွန္တရားေတြဟာ စကၠဴေပၚမွာမရွိဘူးလုိ႔ သူ႔ကိုေျပာျဖစ္တယ္။
မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္ႀကီးႀကီးပါတာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
စစ္တပ္ထဲမွာ ေနတုန္းကအေဖက ရဲေဘာ္ဆုိေတာ့ အရာရွိသားသမီးေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ကုိယ္က အလုိလုိ ေဘးေရာက္သြားတယ္။ သူ႔အေဖက ဗုိလ္ဆုိေတာ့ သူတို႔ကုိ ရဲေဘာ္ေတြက ဖူးဖူးမႈတ္ထားတယ္။ မ်က္ႏွာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ဂြင္ေကာင္းေကာင္းရေအာင္ ဖား..တဲ့သေဘာ။ က်ေနာ္တုိ႔ၾကေတာ့ ဘယ္သူကမွ ဂရုမစုိက္။ ဒီလုိမ်ဳိး။ ႏုိင္ငံေရးထဲေရာက္ေတာ့ ဒါမ်ဳိးေတြ႔ရျပန္တယ္။
ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ ့ေဆြမ်ဳိးသားသမီးေတြ ႏုိင္ငံျခားမွာေက်ာင္းတက္ႏုိင္တယ္။ ဥပမာ KNU က ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ ့သားသမီးေတြကိုၾကည့္ပါ။ တပ္မဟာ (၆) က၊ KNU တပ္ၾကပ္ႀကီး သားသမီးၾကေတာ့ ေတာင္ယာတဲထဲမွာ ေတာင္ယာစုိက္ဖုိ႔ စူး ထုိးေနရတုန္း။ ဒီလုိမ်ဳိးကြာတယ္။ လူ႔သဘာ၀ကုိေျပာတာပါ။
NLD က ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ ့အမ်ဳိးေတြ ႏုိင္ငံျခားကို အလြယ္တကူထြက္လုိ႔ရတယ္။ ျပည္တြင္းကေန ၾသစေတ်းလ်ကုိ ႏုိင္ငံေရးဒုကၡသည္နဲ႔ တုိက္ရိုက္ထြက္လုိ႔ရတယ္။ ၈၈-မ်ဳိးဆက္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ ့သမီး အဂၤလန္မွာ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္တယ္။ စသျဖင့္...အမ်ားႀကီးပါ။ သူတုိ႔ေတာ္လုိ႔ ဒီလုိျဖစ္တာလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ဟင္းဖတ္ကႀကီးၿပီးသားပဲေလ။
ဒါကို က်ေနာ္မႀကိဳက္ဘူး။
ေနာက္တစ္ပတ္ျပန္ဆုံၾကတာေပါ့....။
စာေရးသူ ဘုန္းေက်ာ္သည္ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံရွိ ေရႊရွာေဖြေရး Company တခုတြင္ Exploration Field Technician အျဖစ္အလုပ္လုပ္ေနသူတဦးျဖစ္သည္။ အလုပ္နားခ်ိန္တြင္ Enviromental Science ဘာသာရပ္အား Murdoch University တြင္ ပညာသင္ၾကားေနသူျဖစ္သည္။
ဆင္ဆာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
က်ေနာ္ေရးတဲ့စာေတြကုိ ျပည္တြင္းက မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြကုိသာပုိ႔ၾကည့္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေဖာ္ျပခံရမွာ မဟုတ္ဘူး။ စာေတြကလည္း ရုိင္း၊ စကားလုံးေတြကလည္း ၾကမ္းဆုိေတာ့ အယ္ဒီတာလည္း ေရြးမွာမဟုတ္။ စိစစ္ေရးတင္လည္း ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဘေလာဂ့္ေလးရွိလုိ႔။ ကိုယ္ေရးခ်င္တာ ေရးလုိ႔ရေနတာ။ ဆင္ဆာမရွိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေၾကာင့္ ကုိယ္ေျပာခ်င္တာကိုေျပာလုိ႔ရေနတာ။
ကုိယ္ေရးခ်င္တာေရးတာကုိ အယ္ဒီတာ၊ စီစစ္ေရးက ျပင္တာ၊ ျဖဳတ္တာကို လုံး၀မႀကိဳက္ဘူး။ ကိုယ္ပုိင္အေရးအသားကို ထိခိုက္ေစတယ္။ စီစစ္ေရးက လူေတြဆုိတာက ဆန္ကုန္ေျမေလးေတြ။ သူတုိ႔မရွိတာက ပုိေကာင္းတယ္။
ႏုိင္ငံေရးနဲ႔လူမႈေရးေရာတာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ လူမႈေရးလုပ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္။ စည္းရုံးတယ္။ အမွန္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာက မဲ ရဖုိ႔။ ႏုိင္ဖုိ႔။ အေရြးခံရဖုိ႔။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြျဖစ္တဲ့ စာသင္တာ၊ ကူညီတာေတြက တျခား။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းကို ဘန္းျပၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာဆုိရင္ မရိုးသားဘူးလို႔ဆုိႏုိင္တယ္။
ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာ အမတ္ေတြ၊ ပါတီေတြ အေရြးခံရဖုိ႔ စာသင္ေက်ာင္းလည္းမဖြင့္ပါဘူး။ ေဆးေပးခန္းလည္း မေထာင္။ ငါ့ကုိ မဲေပးပါ။ အေရြးခံရရင္ ငါ့ အေနနဲ႔ ဒါေတြလုပ္ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာၿပီးမဲဆြယ္တာပဲရွိတယ္။ အခုၾကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္က ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ တလြဲ လုပ္ျပန္ၿပီ။
Facebook မွာ အိမ္ေထာင္ရွိရဲ ့သားနဲ႔ မေဖာ္ျပရဲတာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
ေဖ့ဘြတ္မွာ က်ေနာ့္အသိေတြကို ေတြ႔တယ္။ အကုန္လုံးနီးပါး အိမ္ေထာင္သည္ေတြ။ တခ်ဳိ ့ဆုိရင္ သူ႔ေယာက်ာ္းဓာတ္ပုံကို မတင္ထားဘူး။ တစ္ေယာက္တည္းပုံေတြတင္ထားတယ္။ ခေလးေတြေတာ့ ေတြ႔တယ္။ ေယာက်္ားကလည္း မိန္းမဓာတ္ပုံကို မတင္ထားဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိတာ က်ေနာ္ေတြးၾကည့္တယ္။ ေနာက္ဆုံးမွတ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလူေတြ ေဖ့ဘြတ္မွာ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိ လုပ္ခ်င္ေနၾကတယ္ထင္တယ္လုိ႔။ ဒါကို မႀကိဳက္ဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ ကိုယ့္မွာ မိန္းမရွိတယ္။ ေယာက်္ားရွိတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေပါ့။ ဘာလဲ... ကိုယ့္ရဲ ့အိမ္ေထာင္သည္က ရုပ္ဆုိးလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ Facebook ေပၚမွာ အသစ္ရွာခ်င္လုိ႔ထင္ပါရဲ ့။
ဂ်ီေတာ့မွာေတာင္ မရုိးသားတာကို မႀကိဳက္ဘူး
က်ေနာ့္ဆီကုိ ဘယ္ကလူေတြလဲ မသိဘူး၊ အင္ဗုိုက္လုပ္တယ္။ နာမည္ေတြက ဘာေတြလဲ မသိဘူး။ လူနာမည္ေတြေကာ၊ Animal နာမည္ေတြေကာ စုံလုိ႔။ သူတုိ႔ကလည္း ဖိတ္ေသးတယ္။ ေျပာတဲ့အခါမွာေတာ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ လိမ္ၿပီးေပးတယ္။ ဘယ္ကလဲ၊ ဘယ္သူလဲ၊ ဘာလုပ္လဲ၊ အသက္ဘယ္ေလာက္လဲဆုိတာကုိ လိမ္ၿပီးေျပာတယ္။ ဘယ္လုိ ျမန္မာေတြလဲ မသိဘူး။ ဂ်ီေတာ့မွာေတာင္ ဒီလုိျဖစ္ေနရင္ေတာ့ အျပင္မွာဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လိမ္ၾကမလဲမသိဘူး။
လူေနေတာ့ၿခဳံၾကား ေရးေတာ့ ဘုံဖ်ားကုိ မႀကိဳက္ဘူး
လူတစ္ခ်ဳိ ့ေတြ႔ဘူးတယ္။ စာေရးတဲ့ လူလုိ႔ေျပာတာပါ။ ေနတာကေတာ့ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာပဲ။ အက်င့္စာရိတၱ၊ က်ဳိးစားအားထုတ္မႈကလည္း ရစရာကုိမရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ေရးလုိက္တဲ့စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြက သူမ်ားေတြကုိ ဆုံးမပဲ့ျပင္ထားတဲ့စာေတြ။ ေၾသာ္...ဒုကၡ။
အမွန္တရားဟာ တခါတေလ စာရြက္ေပၚမွာမရွိ၊ ဘေလာ့ဂ္ေပၚသာရွိတယ္
ဟုိတေန႔က ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာ တစ္ေယာက္နဲ႔ လုိင္းေပၚမွာေတြ႔ေတာ့ သူ႔ဂ်ာနယ္က စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈစတဲ့အရာေတြကို ေပးေနတာတဲ့။ လူေတြ ဗဟုသုတ၊ ရပါေစဆုိၿပီးတင္ဆက္ေနတာ။
ဆုိလုိတာက က်ေနာ္ေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္က အတင္းအဖ်င္းနဲ႔ ဆဲတာေတြလည္း ပါတယ္ဆုိေတာ့ မင္းဘေလာ့ဂ္နဲ႔ ငါ့ဂ်ာနယ္နဲ႔ မတူဘူး၊ မတန္ဘူးလို႔ ဆုိလုိခ်င္ပုံရတယ္။ ဒါနဲ႔က်ေနာ္လည္း....တခ်ဳိ ့ အမွန္တရားေတြဟာ စကၠဴေပၚမွာမရွိဘူးလုိ႔ သူ႔ကိုေျပာျဖစ္တယ္။
မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္ႀကီးႀကီးပါတာကုိ မႀကိဳက္ဘူး
စစ္တပ္ထဲမွာ ေနတုန္းကအေဖက ရဲေဘာ္ဆုိေတာ့ အရာရွိသားသမီးေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ကုိယ္က အလုိလုိ ေဘးေရာက္သြားတယ္။ သူ႔အေဖက ဗုိလ္ဆုိေတာ့ သူတို႔ကုိ ရဲေဘာ္ေတြက ဖူးဖူးမႈတ္ထားတယ္။ မ်က္ႏွာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ဂြင္ေကာင္းေကာင္းရေအာင္ ဖား..တဲ့သေဘာ။ က်ေနာ္တုိ႔ၾကေတာ့ ဘယ္သူကမွ ဂရုမစုိက္။ ဒီလုိမ်ဳိး။ ႏုိင္ငံေရးထဲေရာက္ေတာ့ ဒါမ်ဳိးေတြ႔ရျပန္တယ္။
ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ ့ေဆြမ်ဳိးသားသမီးေတြ ႏုိင္ငံျခားမွာေက်ာင္းတက္ႏုိင္တယ္။ ဥပမာ KNU က ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ ့သားသမီးေတြကိုၾကည့္ပါ။ တပ္မဟာ (၆) က၊ KNU တပ္ၾကပ္ႀကီး သားသမီးၾကေတာ့ ေတာင္ယာတဲထဲမွာ ေတာင္ယာစုိက္ဖုိ႔ စူး ထုိးေနရတုန္း။ ဒီလုိမ်ဳိးကြာတယ္။ လူ႔သဘာ၀ကုိေျပာတာပါ။
NLD က ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ ့အမ်ဳိးေတြ ႏုိင္ငံျခားကို အလြယ္တကူထြက္လုိ႔ရတယ္။ ျပည္တြင္းကေန ၾသစေတ်းလ်ကုိ ႏုိင္ငံေရးဒုကၡသည္နဲ႔ တုိက္ရိုက္ထြက္လုိ႔ရတယ္။ ၈၈-မ်ဳိးဆက္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ ့သမီး အဂၤလန္မွာ ေက်ာင္းတက္ႏုိင္တယ္။ စသျဖင့္...အမ်ားႀကီးပါ။ သူတုိ႔ေတာ္လုိ႔ ဒီလုိျဖစ္တာလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ဟင္းဖတ္ကႀကီးၿပီးသားပဲေလ။
ဒါကို က်ေနာ္မႀကိဳက္ဘူး။
ေနာက္တစ္ပတ္ျပန္ဆုံၾကတာေပါ့....။
စာေရးသူ ဘုန္းေက်ာ္သည္ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံရွိ ေရႊရွာေဖြေရး Company တခုတြင္ Exploration Field Technician အျဖစ္အလုပ္လုပ္ေနသူတဦးျဖစ္သည္။ အလုပ္နားခ်ိန္တြင္ Enviromental Science ဘာသာရပ္အား Murdoch University တြင္ ပညာသင္ၾကားေနသူျဖစ္သည္။
6/7/11
ဘုန္းေက်ာ္၏ ဆယ္တလုိက္
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး သန္းေရႊက သူအနားမယူခင္ကာလမွာ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို ေဆာက္တယ္။ ဘယ္ကေငြရလဲဆုိေတာ့ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ ့ကေနရတယ္။ ကန္ထရုိက္ ဘယ္သူရလဲဆုိေတာ့ သူ႔ရဲ ့လူယုံ ဦးေတဇက ရတယ္။ တစ္ခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္တင္မကဘူး..သုံးေလးခ်က္ျပတ္တဲ့အထိ ခုတ္ခဲ့ႏုိင္တယ္။ မေသခင္၊ အနားမယူခင္မွာ လုံလုံၿခဳံၿခဳံျဖစ္ေအာင္ ေျမေအာင္လႈိင္ေဂါင္းေတြေဖာက္၊ ဘန္ကာေတြအထပ္ထပ္ခ်၊ ရုရွကို စစ္ပညာသင္ေတြလႊတ္ၿပီး အကာကြယ္ယူခဲ့တယ္။
အခုေတာ့ ဇိမ္နဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ရဲ ့ဗိုက္ကိုပြတ္ၿပီး ေနေလရဲ ့။ အိမ္ေရွ ့က ေရကူးကန္ထဲမွာ ညေနတုိင္း ၀ုိင္ေလးတစ္ခြက္နဲ႔ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ဘစ္ကနီေလးနဲ ့ေရကူးေနတာကုိ အရသာခံၿပီး ၾကည္ႏူးေနေလရဲ ့။
ဂုန္ညင္းဒုိးေလာက္ရွိတဲ့ ေမးေလးပြတ္ကုိပြတ္ၿပီး တယ္ေတာ္တဲ့ငါပါလားလုိ႔....ႀကိတ္ၿပီး ဂုဏ္ယူေနမယ္လို႔ေတြးမိတယ္။ သူ႔ေဘးမွာပါတဲ့ ဟုိတစ္ေကာင္ ဗုိက္ပူ၊ ဘယ္သူလဲသူ႔နာမည္ေမ့ေနလုိ႔ ေဆးသင္တန္းေျခာက္လတက္ၿပီး ေဆးမႈးလုပ္ေနတဲ့ေကာင္ေလ။ ဗုိက္ကပူပူ အရပ္က ပုပု၊ သူ႔ကိုၾကည့္ရတာ ပစ္တုိင္းေထာင္လုိပဲ။ သူကလည္း ေဘးကေန ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊကုိ ႏွိပ္ေပး(Message) လုိ႔။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊကေျပာတယ္။
"သိန္းစိန္ေတာ့ မရွိတဲ့အေမႊးကုန္ၿပီ (ငယ္ထိပ္က အေမႊးကိုဆုိလုိပုံရပါတယ္)။ ငါဒီေကာင္ေတြကုိ ၾကပ္ေပးခဲ့တာ အခု ဒီေကာင္ ေမွ်ာက္ငါးပိထိသလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနၿပီကြ" တဲ့။
ဟပ္ဟပ္ဆုိၿပီး မယားငယ္တုံးညွပ္သံနဲ႔ အားရပါးရရီေလရဲ ့။
သူတုိ႔ဒီလုိၾကည္ႏႈးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ ့လယ္မွာေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အလုပ္ကုိရႈပ္လုိ႔။ လစာလည္းမရ၊ ပင္စင္လည္းမရ တကုပ္ကုပ္နဲ ့အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ RFA၊ VOA က အပတ္စဥ္တင္ဆက္ေနတဲ့တုိက္ရုိက္ေလလႈိင္း အစီအစဥ္ေတြကို တမ်ိဳး၊ ဟုိကဖုန္းဆက္၊ ဒီက ဖုန္းဆက္နဲ႔ အရႈးမီး၀ုိင္းသလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနေလရဲ ့။ ဆီနိတ္တာ မတ္ကိန္းကတမ်ဳိး၊ ဟုိသံအမတ္က တမ်ဳိး၊ ဒီေၾကးအမတ္က တမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာလုိက္ရတဲ့စကားေတြ။ ဟုိအခန္းအနားက လာပါအုံး၊ ဟုိမသာအသင္းက လာပါအုံး၊ ပန္းခ်ီျပခန္းတက္ပါအုံး၊ ၿပီးကိုမၿပီးေတာ့ဘူး။
အသက္ ၆၆-ႏွစ္အရြယ္ အဘြားႀကီးခင္ဗ်ာ...အသက္ႀကီးမွ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာလုိ႔။ ဟုိလူေတြကလည္း သနားေဖာ္ေတာင္မရဘူး။ အသားစြတ္ၿပီး ခုိင္းေတာ့တာပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ခင္ဗ်ာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္တို႔လုိ ၀ုိင္လည္း ေသာက္မရ၊ ဘီယာလည္း ခ်မရ။ ေခ်ာင္းသာသြားၿပီး ေဟာလီးေဒး လုပ္ျပန္ရင္လည္း အေနာက္က လူေတြက တအုံအုံနဲ႔။ မလြတ္မလပ္။ ၾကာေတာ့ အုံးေႏွာက္ေတြလည္း ေျခာက္လာၿပီ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ သူ႔ကုိလည္း Weekend ေလး ဘာေလး လုပ္ေပးၾကပါအုံး။ ဘဘ ဦးညာဏ္၀င္းတုိ႔ရယ္။
ေဒၚစုက ဒီလုိအရည္မရအဖတ္မရ အလုပ္ေတြမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မဲ့ေဆာက္ NCUB ဌာနခ်ဳပ္မွာ ဦးေမာင္ေမာင္ကိစၥက ရွင္းလုိ႔မၿပီးေသး။ အေရွ ့ကုိမေရာက္ႏုိင္ပဲ အေနာက္ကုိႀကီးျပန္ေရာက္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္။ ပရုိပုိဆယ္ရွာဖုိ႔၊ လုပ္ကြက္ရွာဖုိ႔ တုိင္ပင္ေနတုန္း။ အစည္းအေ၀း၊ ကားျပင္ (Workshop) ေတြလည္း လုပ္လုိက္ရတာ နားရတယ္လုိ႔မရွိ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူကေတာ့ အျမတ္မရရင္ေနပါေစ၊ မဲ့ေဆာက္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနားက အရက္ဆုိင္က အေတာ္ အရက္ေရာင္းေကာင္းလိုက္တာ ကားတစ္စီးၿပီးတစ္စီး ေျပာင္းစီးႏုိင္တဲ့ အထိစီးပြားျဖစ္ေနပါတယ္။
အေမရိကားမွာရွိတဲ့ သူပုန္ေဟာင္းေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမေဟာင္းတေဟာင္းေတြကလည္း ဆူရွီလိပ္လုိက္၊ စက္ရုံကိုသြားလုိက္၊ ညေနအျပန္ဘီယာခ်လိုက္ေပါ့။ အင္တာနက္မွာ ဆဲလုိက္။ အခ်င္းခ်င္း ခ် လုိက္နဲ႔ေပါ့။ သူတုိ႔လည္း ႏုိင္ငံေရးကို အားႀကိဳးမာန္တက္လုပ္ေနပါတယ္။ UK ကန္ပိန္းေဖာ္ဘာမားကလည္း ေစာ္ေလးေတြကို ေရွ ့တန္းတင္ၿပီး ႏုိင္ငံတာက ၀န္ႀကီးေတြ၊ အမတ္ေတြကုိ ျမဴဆြယ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ဒီအခ်ိန္မွာ နယ္စပ္က DKBA လည္း စားေပါက္မေခ်ာင္ေတာ့ အခ်င္းခ်င္းျပန္ေပါင္းၾက။ တခ်ိန္တုန္းက ေပါင္းခဲ့တဲ့ နအဖကုိ ျပန္တီးၾကနဲ႔အလႈပ္ရႈပ္ေနၾကေလရဲ ့။
ဦးသုေ၀၊ NDF အဖြဲ႔ေတြကလည္း အမတ္ကေလးသုံးေလးေနရာေလာက္ရထားတယ္ဆုိေတာ့ ဘ၀င္ေတြျမင့္လုိ႔။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေခါင္းေပါင္းစတလူလူနဲ႔ ဘယ္သူကိုမွ လူမထင္။ ဖင္ေခါင္းကက်ယ္။
မြန္သစ္ပါတီ၊ ေကအုိင္အုိ၊ အက္စ္အက္စ္ေအစတဲ့တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႔ေတြကလည္း ေမွ်ာက္သစ္ကိုင္းလႊတ္မွာအေသေၾကာက္ေတာ့ ဖြဲ႔ၿပီးသားတပ္ေပါင္းစုေတြကို ထပ္ဖြဲ႔ၾကနဲ႔ေပါ့။ သူတုိ႔ ဒီလုိအလုပ္ေတြရႈပ္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ႀကံ့ဖြတ္ႀကီး ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ။
ဘာလုပ္လုိ႔ဘာႀကံရမွန္းမသိေတာ့ မရွိတဲ့ဆံပင္ကုိ ကင္ပြန္းရည္နဲ႔ ေလွ်ာ္၊ ေခါင္းကိုေျပာင္ေနေအာင္ဖီးၿပီး ေရကူးကန္ေဘာင္ေပၚမွာ ၀ုိင္ခြက္ေလးနဲ႔ ဇိမ္ယူေနတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး သန္းေရႊအေရွ ့အခစား၀င္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးက ဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ။
"ႏွမေစာင္းေလး...ငါ..အနားယူေနတာ အလုိက္ကန္းဆုိး မသိဘူးလားဆုိၿပီး ၀ုိင္ခြက္္နဲ႔ "ထ" ၿပီးေပါက္ေလရဲ ့ဗ်ာ"......
အခုေတာ့ ဇိမ္နဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ရဲ ့ဗိုက္ကိုပြတ္ၿပီး ေနေလရဲ ့။ အိမ္ေရွ ့က ေရကူးကန္ထဲမွာ ညေနတုိင္း ၀ုိင္ေလးတစ္ခြက္နဲ႔ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ဘစ္ကနီေလးနဲ ့ေရကူးေနတာကုိ အရသာခံၿပီး ၾကည္ႏူးေနေလရဲ ့။
ဂုန္ညင္းဒုိးေလာက္ရွိတဲ့ ေမးေလးပြတ္ကုိပြတ္ၿပီး တယ္ေတာ္တဲ့ငါပါလားလုိ႔....ႀကိတ္ၿပီး ဂုဏ္ယူေနမယ္လို႔ေတြးမိတယ္။ သူ႔ေဘးမွာပါတဲ့ ဟုိတစ္ေကာင္ ဗုိက္ပူ၊ ဘယ္သူလဲသူ႔နာမည္ေမ့ေနလုိ႔ ေဆးသင္တန္းေျခာက္လတက္ၿပီး ေဆးမႈးလုပ္ေနတဲ့ေကာင္ေလ။ ဗုိက္ကပူပူ အရပ္က ပုပု၊ သူ႔ကိုၾကည့္ရတာ ပစ္တုိင္းေထာင္လုိပဲ။ သူကလည္း ေဘးကေန ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊကုိ ႏွိပ္ေပး(Message) လုိ႔။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊကေျပာတယ္။
"သိန္းစိန္ေတာ့ မရွိတဲ့အေမႊးကုန္ၿပီ (ငယ္ထိပ္က အေမႊးကိုဆုိလုိပုံရပါတယ္)။ ငါဒီေကာင္ေတြကုိ ၾကပ္ေပးခဲ့တာ အခု ဒီေကာင္ ေမွ်ာက္ငါးပိထိသလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနၿပီကြ" တဲ့။
ဟပ္ဟပ္ဆုိၿပီး မယားငယ္တုံးညွပ္သံနဲ႔ အားရပါးရရီေလရဲ ့။
သူတုိ႔ဒီလုိၾကည္ႏႈးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ ့လယ္မွာေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အလုပ္ကုိရႈပ္လုိ႔။ လစာလည္းမရ၊ ပင္စင္လည္းမရ တကုပ္ကုပ္နဲ ့အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ RFA၊ VOA က အပတ္စဥ္တင္ဆက္ေနတဲ့တုိက္ရုိက္ေလလႈိင္း အစီအစဥ္ေတြကို တမ်ိဳး၊ ဟုိကဖုန္းဆက္၊ ဒီက ဖုန္းဆက္နဲ႔ အရႈးမီး၀ုိင္းသလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနေလရဲ ့။ ဆီနိတ္တာ မတ္ကိန္းကတမ်ဳိး၊ ဟုိသံအမတ္က တမ်ဳိး၊ ဒီေၾကးအမတ္က တမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာလုိက္ရတဲ့စကားေတြ။ ဟုိအခန္းအနားက လာပါအုံး၊ ဟုိမသာအသင္းက လာပါအုံး၊ ပန္းခ်ီျပခန္းတက္ပါအုံး၊ ၿပီးကိုမၿပီးေတာ့ဘူး။
အသက္ ၆၆-ႏွစ္အရြယ္ အဘြားႀကီးခင္ဗ်ာ...အသက္ႀကီးမွ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာလုိ႔။ ဟုိလူေတြကလည္း သနားေဖာ္ေတာင္မရဘူး။ အသားစြတ္ၿပီး ခုိင္းေတာ့တာပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ခင္ဗ်ာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္တို႔လုိ ၀ုိင္လည္း ေသာက္မရ၊ ဘီယာလည္း ခ်မရ။ ေခ်ာင္းသာသြားၿပီး ေဟာလီးေဒး လုပ္ျပန္ရင္လည္း အေနာက္က လူေတြက တအုံအုံနဲ႔။ မလြတ္မလပ္။ ၾကာေတာ့ အုံးေႏွာက္ေတြလည္း ေျခာက္လာၿပီ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ သူ႔ကုိလည္း Weekend ေလး ဘာေလး လုပ္ေပးၾကပါအုံး။ ဘဘ ဦးညာဏ္၀င္းတုိ႔ရယ္။
ေဒၚစုက ဒီလုိအရည္မရအဖတ္မရ အလုပ္ေတြမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မဲ့ေဆာက္ NCUB ဌာနခ်ဳပ္မွာ ဦးေမာင္ေမာင္ကိစၥက ရွင္းလုိ႔မၿပီးေသး။ အေရွ ့ကုိမေရာက္ႏုိင္ပဲ အေနာက္ကုိႀကီးျပန္ေရာက္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္။ ပရုိပုိဆယ္ရွာဖုိ႔၊ လုပ္ကြက္ရွာဖုိ႔ တုိင္ပင္ေနတုန္း။ အစည္းအေ၀း၊ ကားျပင္ (Workshop) ေတြလည္း လုပ္လုိက္ရတာ နားရတယ္လုိ႔မရွိ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူကေတာ့ အျမတ္မရရင္ေနပါေစ၊ မဲ့ေဆာက္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနားက အရက္ဆုိင္က အေတာ္ အရက္ေရာင္းေကာင္းလိုက္တာ ကားတစ္စီးၿပီးတစ္စီး ေျပာင္းစီးႏုိင္တဲ့ အထိစီးပြားျဖစ္ေနပါတယ္။
အေမရိကားမွာရွိတဲ့ သူပုန္ေဟာင္းေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမေဟာင္းတေဟာင္းေတြကလည္း ဆူရွီလိပ္လုိက္၊ စက္ရုံကိုသြားလုိက္၊ ညေနအျပန္ဘီယာခ်လိုက္ေပါ့။ အင္တာနက္မွာ ဆဲလုိက္။ အခ်င္းခ်င္း ခ် လုိက္နဲ႔ေပါ့။ သူတုိ႔လည္း ႏုိင္ငံေရးကို အားႀကိဳးမာန္တက္လုပ္ေနပါတယ္။ UK ကန္ပိန္းေဖာ္ဘာမားကလည္း ေစာ္ေလးေတြကို ေရွ ့တန္းတင္ၿပီး ႏုိင္ငံတာက ၀န္ႀကီးေတြ၊ အမတ္ေတြကုိ ျမဴဆြယ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ဒီအခ်ိန္မွာ နယ္စပ္က DKBA လည္း စားေပါက္မေခ်ာင္ေတာ့ အခ်င္းခ်င္းျပန္ေပါင္းၾက။ တခ်ိန္တုန္းက ေပါင္းခဲ့တဲ့ နအဖကုိ ျပန္တီးၾကနဲ႔အလႈပ္ရႈပ္ေနၾကေလရဲ ့။
ဦးသုေ၀၊ NDF အဖြဲ႔ေတြကလည္း အမတ္ကေလးသုံးေလးေနရာေလာက္ရထားတယ္ဆုိေတာ့ ဘ၀င္ေတြျမင့္လုိ႔။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေခါင္းေပါင္းစတလူလူနဲ႔ ဘယ္သူကိုမွ လူမထင္။ ဖင္ေခါင္းကက်ယ္။
မြန္သစ္ပါတီ၊ ေကအုိင္အုိ၊ အက္စ္အက္စ္ေအစတဲ့တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႔ေတြကလည္း ေမွ်ာက္သစ္ကိုင္းလႊတ္မွာအေသေၾကာက္ေတာ့ ဖြဲ႔ၿပီးသားတပ္ေပါင္းစုေတြကို ထပ္ဖြဲ႔ၾကနဲ႔ေပါ့။ သူတုိ႔ ဒီလုိအလုပ္ေတြရႈပ္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ႀကံ့ဖြတ္ႀကီး ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ။
ဘာလုပ္လုိ႔ဘာႀကံရမွန္းမသိေတာ့ မရွိတဲ့ဆံပင္ကုိ ကင္ပြန္းရည္နဲ႔ ေလွ်ာ္၊ ေခါင္းကိုေျပာင္ေနေအာင္ဖီးၿပီး ေရကူးကန္ေဘာင္ေပၚမွာ ၀ုိင္ခြက္ေလးနဲ႔ ဇိမ္ယူေနတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး သန္းေရႊအေရွ ့အခစား၀င္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးက ဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ။
"ႏွမေစာင္းေလး...ငါ..အနားယူေနတာ အလုိက္ကန္းဆုိး မသိဘူးလားဆုိၿပီး ၀ုိင္ခြက္္နဲ႔ "ထ" ၿပီးေပါက္ေလရဲ ့ဗ်ာ"......
6/5/11
ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္မွာ လဥ တစ္လုံးပဲရွိတယ္တဲ့...
 |
| အသက္ ၆၅-ႏွစ္အရြယ္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ |
FTUB ဒု-ဥကၠဌ ဦးသန္းလြင္အေၾကာင္း
 |
| FTUB ဒုဥကၠဌ ဦးသန္းလြင္(အလယ္) |
ကုိဇာနည္ေသြးနဲ ့အတူ ဦးသန္းလြင္ကုိလည္းေတြ႔မိတယ္။ သူ ့ကုိေတာ့ က်ေနာ္လူခ်င္းမရင္းႏွီးပါ။ သုိ႔ေသာ္ တဆင့္စကားနဲ႔ သူ ့အေၾကာင္းကို သိပါတယ္။ အခု ဦးသန္းလြင္အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာအျဖစ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ သူက FTUB မွာ ဒုဥကၠဌ ဆုိေတာ့ လူေတြပိုသိသင့္ပါတယ္။
သူဟာအလုပ္သမားအေရးလုပ္ေနသူ မဟုတ္ပါဘူး။ ဦးသန္းလြင္က အိႏၵိယနယ္စပ္က ျမန္မာ့ကၽြန္းသစ္ေတြကို ခုိးထုတ္ဖုိ႕ ႀကံခဲ့ဘူးတယ္။ အခုေတာ့ ဘန္ေကာက္မွာေနပါတယ္။ သူ ့ရဲ ့အလုပ္က သေဘၤာသားေဟာင္း။ ဘန္ေကာက္အလုပ္ပြဲစား။ လူလည္စာရင္းမွာပါပါတယ္။ သူက ျမန္မာနယ္စပ္က ကၽြန္းသစ္ေတြကုိ အိႏၵိယဖက္ အလံုးလုိက္သြင္းလာၿပီး ျပန္ခြဲတယ္။ ေနာက္ အိႏၵိယထုတ္ကုန္သေဘာမ်ဳိး ခြဲသားေတြကုိ ထုိင္းနဲ႕ တျခားႏုိင္ငံေတြကို ေရာင္းဖုိ႕ လုိက္စပ္ေနပါတယ္။
သူက ေငြလိုခ်င္တာတခုပဲ သိတယ္။ အလုပ္ကို မကၽြမ္းက်င္ဘူး။ သစ္အေၾကာင္း နားမလည္ဘူး။ ဦးသိန္းလြင္က ထုိင္းမွာအနည္းဆံုး အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဘန္ေကာက္ဖ်ံ အႀကီးစားပါ။ ဘာမဆုိအကုန္လုပ္တယ္ ေငြရဖုိ႕အဓိက။
ဘာမဆုိ မသိတာ မရွိဘူးဆုိတဲ့ လူမ်ဳိးပါပဲ ။ လုပ္ေနတာကေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲစားပါ။
ျမန္မာ့အေရးစိတ္၀င္စားတဲ့ သူတစ္ဦးက ဦးသန္းလြင္နဲ႔ပက္သက္ၿပီး "ျမန္မာအလုပ္သမားေတြေတာ့ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီး ရၾကအံုးမယ္" လုိ႔ မွတ္ခ်က္ေပးပါသည္။
ငယ္ငယ္က လက္ေဝွ႕သမားလုိ႕ သူ႕ကိုယ္သူ ေျပာဖူးတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာေသာင္တင္ေနတဲ့ သေဘၤာလုိက္ခ်င္သူေတြကို ပြဲစားလုပ္ျပီး သေဘၤာေပၚ ရုိက္တင္ေပးတဲ့အလုပ္လည္း လုပ္တယ္။
ေလေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့သူပါ။ ။ သူေျပာတာထုိင္နားေထာင္ေနရင္ အုိဗားမားေတာင္ အႏႊာခံရႏိုင္တယ္။
ကဲ...ျမန္မာႏုိင္ငံအလုပ္သမား သမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (FTUB) ရဲ ့ဒုဥကၠဌ ဦးသန္းလြင္ဟာ ဂ်နီဗာမွာ ျမန္မာ့အလုပ္သမားေတြရဲ ့ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္တက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း အသိေပးပါသည္။
6/4/11
ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြကုိ ခြင့္မျပဳပါနဲ႔
က်ေနာ့္အလုပ္ထဲမွာ ဗမာဆုိလုိ႔ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္းပဲရွိတယ္။ အမ်ားစုက အျဖဴေတြ။ ဂ်ာမနီ၊ ဂ်ပန္ နဲ႔ ေတာင္အာဖရိက Geologists ေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္ Core Yard လုိ႔ေခၚတဲ့ ေက်ာက္ေတြကို တုိင္းထြာ၊ ျဖတ္ေတာက္ မွတ္တမ္းတင္တဲ့ အလုပ္ကုိ တစ္ေယာက္တည္း တခါတေလလုပ္တယ္။
ပ်င္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာသီခ်င္းနားေထာင္ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ သႀကၤန္သီခ်င္းေပါ့။ က်ေနာ္ႀကိဳက္တဲ့သီခ်င္းကလည္း သုံးပုဒ္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ စုိးလြင္လြင္ရဲ ့သီခ်င္းနဲ ့ ၿမိဳ ့မၿငိမ္းရဲ ့သီခ်င္းေတြပဲ။ အၿမဲတမ္း ဒီသီခ်င္းေတြပဲ က်ေနာ္နားေထာင္ေနေတာ့ ကိုယ့္ေဘးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ Geologists ေတြက ေမးတယ္။ က်ေနာ္နာမည္က ဘုိလုိဆုိရင္ Phone လို႔ေခၚတယ္။ အျဖားစြပ္ၿပီးေခၚတာေပါ့။
"ေဟး...ဖုန္း...မင္းကုိၾကည့္ရတာ မင္းနားေထာင္တဲ့သီးခ်င္းက သုံးပုဒ္ပဲရွိတယ္ထင္တယ္တဲ့..."
က်ေနာ္လည္း ရက္စ္လုိ႔ပဲ ေျဖခဲ့မိတယ္။ သူတုိ႔က်ေနာ္ ခံစားခ်က္ကုိ သူတုိ႔မသိၾကဘူးဆုိေတာ့ ရက္စ္လုိ႔ေျဖတာ အေကာင္းဆုံးပဲ။
က်ေနာ္ သူတုိ႔ေရွ ့မွာ တျခားသီခ်င္းေတြကို နားမေထာင္ရဲဘူး။ ျမန္မာသီခ်င္းေတြကုိ ေျပာတာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ရွက္လုိ႔ပါ။ အရင္တုန္းက သူတုိ႔ေရွ ့မွာ ေလးျဖဴ၊ အငဲ သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္မိတယ္။ အာဇာနည္တုိ႔လည္းပါတာေပါ့။
တေန႔ေတာ့ သူတုိ႔သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဘးက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း အဂၤလိပ္တစ္ေကာင္ကေျပာတယ္။
"ေဟ့..ဖုန္း ဒီသီခ်င္းကို ငါၾကားဘူးတယ္တဲ့။ မင္းတုိ ့သီခ်င္းေတြကို ဖ်က္ေနတာလားလုိ႔ေမးတယ္"
က်ေနာ္အေတာ္ရွက္သြားတယ္။
အဲဒိကတည္းကစၿပီး က်ေနာ္သီခ်င္းနားေထာင္ရင္ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ေတြကိုပဲ နားေထာင္မိေတာ့တယ္။
လူမ်ဳိးျခားေတြရဲ ့အေရွ ့မွာေကာ္ပီသီခ်င္းေတြကုိ နားမေထာင္ရဲဘူး။ တအားရွက္တယ္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆုိတဲ့ သိကၡာကုိ မက်ေစခ်င္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္နားေထာင္ရင္ ျမန္မာသံစဥ္နဲ႔ ကုိယ္ပုိင္သီခ်င္းေတြကုိ ေရြးၿပီး လူမ်ဳိးျခားေတြအေရွ ့မွာ နားေထာင္မိေတာ့တယ္။ အိမ္မွာဆုိရင္ က်ေနာ္အားလုံးကို နားေထာင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒါနဲ႔ပက္သက္ၿပီး က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာကုိ ဒီေနရာကေန အဆုိေတာ္ေတြသိေအာင္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဓိက အစုိးရကုိေျပာခ်င္ပါတယ္။
က်ေနာ္သာ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ရင္ ဆင္ဆာဘုတ္အဖြဲ႔ကို ျပင္မယ္။ ေပၚလစီကိုျပင္မယ္။ ဘယ္လုိျပင္မလဲဆုိေတာ့ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြမွန္သမွ် ပိတ္မယ္။
ေကာ္ပီဆုိတာ အေခ်ာင္ႏုိက္တဲ့ဟာျဖစ္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြအပင္ပန္းခံၿပီး ဖန္တီးထားတာကုိ ကိုယ္က အလြယ္တကူခုိးယူတယ္။ ဒါမေကာင္းဘူး။ သိကၡာက်တယ္။ကိုယ့္အရည္အေသြးက်ေစတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ့ ေကာ္ပီကူးလည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ႏုိင္ငံျခားမွာဆုိရင္ တရားစြဲတာခံရမယ္။ ေလွ်ာ္ေၾကးေပးရမယ္။ ေထာင္က်ခံရမယ္။
အခုက်ေတာ့ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနအလုပ္က ႏုိင္ငံေရးေလာက္ပဲ အဓိက တုိက္ကတ္ထားတယ္။ ငါတုိ႔ထိရင္ ငါတုိ႔ပိတ္မယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ေတြးႏုိင္တဲ့အုံးေႏွာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အခုေကာ္ပီဆုိတဲ့ ကိစၥကမွ တမ်ဳိးသားလုံးရဲ ့သိကၡာကို က်ေစတယ္။ အထင္ေသးတာခံရတယ္။ မင္းတုိ႔ ျမန္မာေတြက အုံးေႏွာက္မရွိေတာ့ဘူးလားဆုိၿပီး ကဲ့ရဲ ့တာခံရတယ္။
က်ေနာ္သာ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ရင္ေတာ့ ကုိယ္ပုိင္ဟန္၊ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ကုိ မဖန္တီးႏုိင္သမွ် ဘယ္ေတာ့မွ ေတးသီခ်င္းထုတ္ခြင့္မေပးဘူး။ ဒါမွ ျမန္မာ့ဂီတ တုိးတက္မွာေပါ့။ အခုၾကေတာ့ ဟုိဟာလည္း ေကာ္ပီ၊ ဒါလည္း ေကာ္ပီ။
နားေထာင္တဲ့ လူေတြထဲမွာ လူမ်ဳိးစုံရွိတယ္။ သတိထားၿပီး ဆင္ခ်င္ၾကပါလုိ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးျခားေတြရဲ ့ေရွ ့မွာ ျမန္မာသီခ်င္းကုိ ရဲရဲ၀့ံ၀ံ့ နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။
ပ်င္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာသီခ်င္းနားေထာင္ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ သႀကၤန္သီခ်င္းေပါ့။ က်ေနာ္ႀကိဳက္တဲ့သီခ်င္းကလည္း သုံးပုဒ္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ စုိးလြင္လြင္ရဲ ့သီခ်င္းနဲ ့ ၿမိဳ ့မၿငိမ္းရဲ ့သီခ်င္းေတြပဲ။ အၿမဲတမ္း ဒီသီခ်င္းေတြပဲ က်ေနာ္နားေထာင္ေနေတာ့ ကိုယ့္ေဘးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ Geologists ေတြက ေမးတယ္။ က်ေနာ္နာမည္က ဘုိလုိဆုိရင္ Phone လို႔ေခၚတယ္။ အျဖားစြပ္ၿပီးေခၚတာေပါ့။
"ေဟး...ဖုန္း...မင္းကုိၾကည့္ရတာ မင္းနားေထာင္တဲ့သီးခ်င္းက သုံးပုဒ္ပဲရွိတယ္ထင္တယ္တဲ့..."
က်ေနာ္လည္း ရက္စ္လုိ႔ပဲ ေျဖခဲ့မိတယ္။ သူတုိ႔က်ေနာ္ ခံစားခ်က္ကုိ သူတုိ႔မသိၾကဘူးဆုိေတာ့ ရက္စ္လုိ႔ေျဖတာ အေကာင္းဆုံးပဲ။
က်ေနာ္ သူတုိ႔ေရွ ့မွာ တျခားသီခ်င္းေတြကို နားမေထာင္ရဲဘူး။ ျမန္မာသီခ်င္းေတြကုိ ေျပာတာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ရွက္လုိ႔ပါ။ အရင္တုန္းက သူတုိ႔ေရွ ့မွာ ေလးျဖဴ၊ အငဲ သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္မိတယ္။ အာဇာနည္တုိ႔လည္းပါတာေပါ့။
တေန႔ေတာ့ သူတုိ႔သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဘးက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း အဂၤလိပ္တစ္ေကာင္ကေျပာတယ္။
"ေဟ့..ဖုန္း ဒီသီခ်င္းကို ငါၾကားဘူးတယ္တဲ့။ မင္းတုိ ့သီခ်င္းေတြကို ဖ်က္ေနတာလားလုိ႔ေမးတယ္"
က်ေနာ္အေတာ္ရွက္သြားတယ္။
အဲဒိကတည္းကစၿပီး က်ေနာ္သီခ်င္းနားေထာင္ရင္ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ေတြကိုပဲ နားေထာင္မိေတာ့တယ္။
လူမ်ဳိးျခားေတြရဲ ့အေရွ ့မွာေကာ္ပီသီခ်င္းေတြကုိ နားမေထာင္ရဲဘူး။ တအားရွက္တယ္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆုိတဲ့ သိကၡာကုိ မက်ေစခ်င္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္နားေထာင္ရင္ ျမန္မာသံစဥ္နဲ႔ ကုိယ္ပုိင္သီခ်င္းေတြကုိ ေရြးၿပီး လူမ်ဳိးျခားေတြအေရွ ့မွာ နားေထာင္မိေတာ့တယ္။ အိမ္မွာဆုိရင္ က်ေနာ္အားလုံးကို နားေထာင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒါနဲ႔ပက္သက္ၿပီး က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာကုိ ဒီေနရာကေန အဆုိေတာ္ေတြသိေအာင္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဓိက အစုိးရကုိေျပာခ်င္ပါတယ္။
က်ေနာ္သာ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ရင္ ဆင္ဆာဘုတ္အဖြဲ႔ကို ျပင္မယ္။ ေပၚလစီကိုျပင္မယ္။ ဘယ္လုိျပင္မလဲဆုိေတာ့ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြမွန္သမွ် ပိတ္မယ္။
ေကာ္ပီဆုိတာ အေခ်ာင္ႏုိက္တဲ့ဟာျဖစ္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြအပင္ပန္းခံၿပီး ဖန္တီးထားတာကုိ ကိုယ္က အလြယ္တကူခုိးယူတယ္။ ဒါမေကာင္းဘူး။ သိကၡာက်တယ္။ကိုယ့္အရည္အေသြးက်ေစတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ့ ေကာ္ပီကူးလည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ႏုိင္ငံျခားမွာဆုိရင္ တရားစြဲတာခံရမယ္။ ေလွ်ာ္ေၾကးေပးရမယ္။ ေထာင္က်ခံရမယ္။
အခုက်ေတာ့ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနအလုပ္က ႏုိင္ငံေရးေလာက္ပဲ အဓိက တုိက္ကတ္ထားတယ္။ ငါတုိ႔ထိရင္ ငါတုိ႔ပိတ္မယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ေတြးႏုိင္တဲ့အုံးေႏွာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အခုေကာ္ပီဆုိတဲ့ ကိစၥကမွ တမ်ဳိးသားလုံးရဲ ့သိကၡာကို က်ေစတယ္။ အထင္ေသးတာခံရတယ္။ မင္းတုိ႔ ျမန္မာေတြက အုံးေႏွာက္မရွိေတာ့ဘူးလားဆုိၿပီး ကဲ့ရဲ ့တာခံရတယ္။
က်ေနာ္သာ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ရင္ေတာ့ ကုိယ္ပုိင္ဟန္၊ ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္ကုိ မဖန္တီးႏုိင္သမွ် ဘယ္ေတာ့မွ ေတးသီခ်င္းထုတ္ခြင့္မေပးဘူး။ ဒါမွ ျမန္မာ့ဂီတ တုိးတက္မွာေပါ့။ အခုၾကေတာ့ ဟုိဟာလည္း ေကာ္ပီ၊ ဒါလည္း ေကာ္ပီ။
နားေထာင္တဲ့ လူေတြထဲမွာ လူမ်ဳိးစုံရွိတယ္။ သတိထားၿပီး ဆင္ခ်င္ၾကပါလုိ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးျခားေတြရဲ ့ေရွ ့မွာ ျမန္မာသီခ်င္းကုိ ရဲရဲ၀့ံ၀ံ့ နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။
အေဖေန႔....ဂၽြန္-၁၉
ရန္ကုန္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ ပင္မငါးေမြးျမဴေရးစခန္းတြင္ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာၾကာ ေရစက္ေမာင္းၿပီး ငါးဖမ္းသမားလုပ္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္အေဖတပ္ၾကပ္ၾကပ္ႀကီးအား ယခုသီခ်င္းျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ပါသည္။ အေဖဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ေမာင္ႏွစ္မ ေလးေယာက္ကုိ တံငါသည္လုပ္ၿပီး ေကၽြးခဲ့ပါတယ္။ ေနပူမေရွာင္ မုိးရြာမေရွာင္ ေရစက္ေမာင္းခဲ့ရတယ္။ ယေန႔မွာေတာ့ က်ေနာ့္ကုိခ်စ္တဲ့ က်ေနာ့္အေဖ...က်ေနာ္ေနခဲ့ဘူးတဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းေလးတစ္ခုမွာ မုန္႔ဟင္းခါးေရာင္းၿပီး ဘ၀ကုိ ရုိးရုိးသားသားနဲ႔ျဖတ္သန္းေနပါတယ္။ အေဖႀကီးက်န္းမာပါေစ။
ဇြန္လ(၁၉) ရက္ေန႔တြင္ၾကေရာက္မည့္ အေဖမ်ားေန႔အတြက္ ေတးလက္ေဆာင္အျဖစ္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
မေလးရွားက ႏုိင္ငံေရးအရႈပ္ထုတ္မ်ားအေၾကာင္း....
က်ေနာ္ေျပာျပခ်င္တာက NLD-LA မေလးရွားဌာနခြဲ စ,ေထာင္တုန္းကစၿပီးဒီေန ့အထိေပါ့။
အခုအဲဒိ သူခိုး ဥကၠဌ ေက်ာ္ေက်ာ္ကိုသူတို ့ျဖဳတ္လိုက္ၿပီ။ အမွန္ဆို အားလံုးနီးပါးသူခိုးေတြ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ျဖဳတ္တာလဲဆုိေတာ့ သူ႔ကုိ လူေတြလက္မခံေတာ့ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေျပာျပမယ္။ ၂၀၀၆-ခုႏွစ္ကေပါ့။ ေက်ာ္ေက်ာ္တို ့ အခု Burmese Refugee Organization (BRO) ဥကၠဌ ေမာင္လွတို ့ေထာင္ထဲမွာ UN လိုခ်င္လို ့ သံရံုးအေရွ ့မွာဆႏၵျပတာေထာင္က်ကုန္တယ္။ အဲဒိတုန္းကဘာအဖြဲ ့မွမရွိဘူး။
က်ေနာ္ ကစားေသာက္ဆိုင္တခုမွာပန္ကန္ေဆးေနတယ္။ က်ေနာ္က US သြားခါနီးေပါ့။ ဆိုလိုတာက UN ကဒ္ ရထားတာေပါ့။ အဲဒိအခ်ိန္မွာပဲ ေဇာ္မ်ိဴးလြင္ဆိုတဲ့ လူတေယာက္ ဆႏၵျပရာကေန ေထာင္က်ၿပီးျပန္လြတ္လာတယ္။ သူအၿပင္ေရာက္လာေတာ့ ေနစရာမရွိလို ့က်ေနာ့္ အခန္းမွာလူတေယာက္အကူအညီနဲ ့လာေနတယ္။ ေနာက္ေတာ.သူကႏုိင္ငံေရးသမားဆိုၿပီး ဇာတ္လမ္းကစတယ္။ က်ေနာ္လည္း မြန္ျပည္သစ္က စစ္သားေဟာင္းတေယာက္ပဲ။
စကားေျပာၾကရင္းနဲ ့သူကမေလးရွားမွာ အဖြဲ ့တခုေထာင္ခ်င္တယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ေငြမရွိဘူးတဲ့
က်ေနာ့္မွာရင္းဂစ္ေငြ၂၀၀၀-ေက်ာ္ ရွိတယ္။ အဲဒီကစၿပီး BRO ဆိုၿပီး စ,ေထာင္တယ္။ အရင္ဆံုးစၾကတာ ၄-ေယာက္ေပါ့။ ေသာ္ဇင္က အခုေတာ့ျမန္မာျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္သြားၿပီ။ ေနာက္တေယာက္က ထြန္းထြန္းႏုိင္။
အခုအေမရိကားမွာ။ က်ေနာ္ နဲ႔ ေဇာ္မ်ိဴးလြင္။ က်ေနာ္တို ့ရံုးခန္းေလး တခုလုပ္တယ္။ အခန္းတခန္းငွါးလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဇာ္မ်ိဴးလြင္က ေက်ာ္ေက်ာ္တို.အုပ္စုေတြေထာင္ကထြက္လာဖုိ႔အတြက္ တရားရံုးေတြ ယူအန္ေတြကို ခ်ည္းကပ္တယ္။
အဲဒိကစၿပီး လူေတြ မန္ဘာေတြ မ်ားလာတယ္။
၂-လေလာက္ၾကာေတာ့ ယူအန္ကေနတဆင့္ ထုတ္ေပးတာ ေက်ာ္ေက်ာ္တို ့အဖြဲ ့ေတြေထာင္ထဲက ထြက္လာၾကတယ္။ အဲဒိကေနတဆင့္ မေလးရွား NLD-LA ဆိုၿပီးနာမည္ေျပာင္းတယ္။
အဲဒိမွာ ပြဲတပြဲလုပ္ေတာ့ နယ္စပ္က ဦးလွဦးလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထိက်ေနာ္ တေယာက္တည္း လစဥ္ေထာက္ပံ့ေနတာ။ သူတို ့ဘယ္သူမွအလုပ္မလုပ္ၾကဘူး။ က်ေနာ္ တေယာက္ပဲအလုပ္လုပ္တာ။
တခါတေလထမင္းပါငတ္တယ္။
နယ္စပ္က သူခိုး ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္၊ မိုးသီးဇြန္အဆံုး၊ အမတ္ေတြလည္း မေလးရွားကိုေျခစိပ္လာတယ္
အခုၾသစေတးလွ်ေရာက္ေနတဲ့ အဆိုေတာ္ဘာဘူတို ့ အေဖေဒါက္တာလွဴိင္ျမင့္ လည္းပြဲလန္႔တုန္း ဖ်ာခင္းသြားေသးတယ္။ ရံုးေပၚမွာဖာရံုလိုပဲ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေနာ္ လည္းရွက္ၿပီးပါတီမွာမေနေတာ့ဘူး။
ထြက္လိုက္တယ္။
အေမရိကန္လည္းမသြားျဖစ္ ဒိန္းမတ္ကုိရာက္လာတယ္ဆိုပါစို။
ေနာက္မွက်ေနာ္ဆက္ေျပာၿပေတာမယ္။
အခုလက္ေညာင္းလြန္းလို.
ဆက္ရန္.....
အခုအဲဒိ သူခိုး ဥကၠဌ ေက်ာ္ေက်ာ္ကိုသူတို ့ျဖဳတ္လိုက္ၿပီ။ အမွန္ဆို အားလံုးနီးပါးသူခိုးေတြ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ျဖဳတ္တာလဲဆုိေတာ့ သူ႔ကုိ လူေတြလက္မခံေတာ့ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေျပာျပမယ္။ ၂၀၀၆-ခုႏွစ္ကေပါ့။ ေက်ာ္ေက်ာ္တို ့ အခု Burmese Refugee Organization (BRO) ဥကၠဌ ေမာင္လွတို ့ေထာင္ထဲမွာ UN လိုခ်င္လို ့ သံရံုးအေရွ ့မွာဆႏၵျပတာေထာင္က်ကုန္တယ္။ အဲဒိတုန္းကဘာအဖြဲ ့မွမရွိဘူး။
က်ေနာ္ ကစားေသာက္ဆိုင္တခုမွာပန္ကန္ေဆးေနတယ္။ က်ေနာ္က US သြားခါနီးေပါ့။ ဆိုလိုတာက UN ကဒ္ ရထားတာေပါ့။ အဲဒိအခ်ိန္မွာပဲ ေဇာ္မ်ိဴးလြင္ဆိုတဲ့ လူတေယာက္ ဆႏၵျပရာကေန ေထာင္က်ၿပီးျပန္လြတ္လာတယ္။ သူအၿပင္ေရာက္လာေတာ့ ေနစရာမရွိလို ့က်ေနာ့္ အခန္းမွာလူတေယာက္အကူအညီနဲ ့လာေနတယ္။ ေနာက္ေတာ.သူကႏုိင္ငံေရးသမားဆိုၿပီး ဇာတ္လမ္းကစတယ္။ က်ေနာ္လည္း မြန္ျပည္သစ္က စစ္သားေဟာင္းတေယာက္ပဲ။
စကားေျပာၾကရင္းနဲ ့သူကမေလးရွားမွာ အဖြဲ ့တခုေထာင္ခ်င္တယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ေငြမရွိဘူးတဲ့
က်ေနာ့္မွာရင္းဂစ္ေငြ၂၀၀၀-ေက်ာ္ ရွိတယ္။ အဲဒီကစၿပီး BRO ဆိုၿပီး စ,ေထာင္တယ္။ အရင္ဆံုးစၾကတာ ၄-ေယာက္ေပါ့။ ေသာ္ဇင္က အခုေတာ့ျမန္မာျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္သြားၿပီ။ ေနာက္တေယာက္က ထြန္းထြန္းႏုိင္။
အခုအေမရိကားမွာ။ က်ေနာ္ နဲ႔ ေဇာ္မ်ိဴးလြင္။ က်ေနာ္တို ့ရံုးခန္းေလး တခုလုပ္တယ္။ အခန္းတခန္းငွါးလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဇာ္မ်ိဴးလြင္က ေက်ာ္ေက်ာ္တို.အုပ္စုေတြေထာင္ကထြက္လာဖုိ႔အတြက္ တရားရံုးေတြ ယူအန္ေတြကို ခ်ည္းကပ္တယ္။
အဲဒိကစၿပီး လူေတြ မန္ဘာေတြ မ်ားလာတယ္။
၂-လေလာက္ၾကာေတာ့ ယူအန္ကေနတဆင့္ ထုတ္ေပးတာ ေက်ာ္ေက်ာ္တို ့အဖြဲ ့ေတြေထာင္ထဲက ထြက္လာၾကတယ္။ အဲဒိကေနတဆင့္ မေလးရွား NLD-LA ဆိုၿပီးနာမည္ေျပာင္းတယ္။
အဲဒိမွာ ပြဲတပြဲလုပ္ေတာ့ နယ္စပ္က ဦးလွဦးလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထိက်ေနာ္ တေယာက္တည္း လစဥ္ေထာက္ပံ့ေနတာ။ သူတို ့ဘယ္သူမွအလုပ္မလုပ္ၾကဘူး။ က်ေနာ္ တေယာက္ပဲအလုပ္လုပ္တာ။
တခါတေလထမင္းပါငတ္တယ္။
နယ္စပ္က သူခိုး ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္၊ မိုးသီးဇြန္အဆံုး၊ အမတ္ေတြလည္း မေလးရွားကိုေျခစိပ္လာတယ္
အခုၾသစေတးလွ်ေရာက္ေနတဲ့ အဆိုေတာ္ဘာဘူတို ့ အေဖေဒါက္တာလွဴိင္ျမင့္ လည္းပြဲလန္႔တုန္း ဖ်ာခင္းသြားေသးတယ္။ ရံုးေပၚမွာဖာရံုလိုပဲ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေနာ္ လည္းရွက္ၿပီးပါတီမွာမေနေတာ့ဘူး။
ထြက္လိုက္တယ္။
အေမရိကန္လည္းမသြားျဖစ္ ဒိန္းမတ္ကုိရာက္လာတယ္ဆိုပါစို။
ေနာက္မွက်ေနာ္ဆက္ေျပာၿပေတာမယ္။
အခုလက္ေညာင္းလြန္းလို.
ဆက္ရန္.....
မွားပါတယ္လုိ႔...ေျပာရမွာေၾကာက္တဲ့ဗမာလူမ်ဳိးေတြလား
No one is perfect. Everyone makes mistakes. အဂၤလိပ္စကားမွာေတာင္ ဘယ္သူကမွ အမွားနဲ႔မကင္းဘူး။ လူတုိင္း အမွားလုပ္တယ္ဆုိၿပီးရွိတယ္။ သူတုိ႔ေတြေတာင္ အမွားလုပ္ခဲ့တာကုိ ၀န္ခံတယ္။ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံကုိ အဂၤလိပ္ေတြ စတင္ၿပီး ကုိလုိနီလုပ္တဲ့အခ်ိန္တုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိ လက္ရွိ ေလဘာအစုိးရလက္ထက္မွာ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္တယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ကယ္ဗင္ (လက္ရွိ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး) က ပါလီမန္ထဲမွာ အသံဆုိ ့နင့္နင့္နဲ႔ Sorry ဆုိတဲ့စကားကုိ ေျပာခဲ့တယ္။
သူတုိ႔ဘယ္လုိအမွားေတြလုပ္ခဲ့လဲဆုိေတာ့ ျမန္မာလုိဆုိရင္ ေမ်ာက္ကုလားလို႔ေခၚတဲ့ Aborigines (ဌာေနတုိင္းရင္းသား) ခေလးငယ္ေတြကို သူတုိ႔မိဘေတြလက္ထဲကေန အတင္းလုယူၿပီး ပညာသင္ေပး၊ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့တာနဲ႔ပက္သက္ၿပီး လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တယ္။ ဒါကိုၾကားရေတာ့ တယ္ခံခဲ့ရတဲ့ လူေတြခင္ဗ်ာ...မ်က္ရည္ေတာင္က်ရရွာတယ္။ ဒါကုိ TV ကေန က်ေနာ္ေတြ ့ေတာ့ ဒီလုိခံစားခဲ့ရတယ္။ ေၾသာ္...ငါတုိ႔တုိင္းျပည္က ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲဟု ေခၚဆုိေသာ အသက္ႀကီးၿပီး အခ်ိန္မစီးေသာ လူအုိႀကီးေတြကမ်ား က်ေနာ္တုိ႔ မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ျပည္သူေတြကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲလုိ႔ ခံစားမိတယ္။
သူတုိ႔အျပင္ အတုိက္အခံဟုေခၚေသာ တုိင္ပတ္ေျပးေနတဲ့ အလုပ္မရွိအကုိင္မရွိ ႏုိင္ငံေရးသမား ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႀကီးေတြဆီကလည္း သူတုိ႔လည္း မွားပါတယ္လုိ႔ ေျပာရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းမလဲေပါ့။
ေနာက္ၿပီး ေျပာစရာက်န္ပါေသးတယ္။ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ သုံးေယာက္ေပါင္းေလးတန္းေလာက္ေတာင္ မေအာင္ပဲနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနၾကတယ္။ အားလုံးမဟုတ္ပါ။ သူတုိ႔လည္း မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ျပည္သူကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ က်ေနာ္ေတြးမိေနတာပါ။
က်ေနာ္ဆုိတဲ့ ဆရာႀကီးေလသံေကာင္ကလည္း တျပားမရွိ တျပားမလွ်ာ့တဲ့ေလသံဆုိေတာ့ နဲနဲေတာ့ နာမွာေပါ့။ စိတ္မဆုိးၾကပါေလနဲ႔။ ဆက္ၿပီး ေတြးမိ ထိမိတာေတြကုိ တင္ျပပါရေစ။ ဒီလုိပါ။
တုိင္းျပည္ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့အစုိးရအဆက္ဆက္က လူႀကီးၿပီး ဟုိဟာမႀကီးတဲ့လူေတြ ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား သူတုိ႔မွားပါတယ္လုိ႔ေျပာခဲ့လဲ။ တရား၀င္ လူသိရွင္သိ ေျပာခဲ့တာကုိ ေတြ႔မိလဲ။ ဒါဆုိရင္ သူတုိ႔လုပ္ခဲ့တာေတြအကုန္လုံးက မွန္ခဲ့တာေပါ့ေလ။ ကဲ...ထားပါေတာ့။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ဘယ္ႏွစ္ခါမွား သူတုိ႔မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့လဲ။ သူလုပ္ခဲ့တာေတြဟာ အမွန္ေတြခ်ည္းပဲလား။ က်ေနာ္က ဒီလုိေျပာခ်င္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD လုံး၀အမွားႀကီး တစ္ခုကို လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါကေတာ့ ၉၀-ခုႏွစ္မွာ "ႏုိင္"ရဲ ့သားနဲ႔ ေစာက္ျဖစ္မရွိ/အာဏာမယူႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ဒါက လုံး၀ မဟာအမွားႀကီးပဲ။ ထပ္ၿပီးမွားတာက ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-ေက်ာ္တဲ့အထိ တုိင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့တာပဲ။ ဒါနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ျပည္သူေတြကို လုံး၀ ေတာင္းပန္သင့္တယ္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔ေတြကို ၾကည့္ပါအုံး။ သူတုိ႔လည္း အမွားလုပ္ခဲ့တာကို မေတာင္းပန္ခဲ့ဘူး။ ဒီအမွားကေတာ့ သူတုိ႔ေၾကာင့္ ရြာသူရြာသားေတြ တုိးတက္မႈ ေႏွာင့္ေႏွးခဲ့တယ္။ ေသခဲ့တယ္။ လူေမႊးသူေမႊး မေျပာင္ခဲ့ဘူး။ ျပည္သူေတြကပဲ သူတုိ႔ကို ေကၽြးခဲ့ရတယ္။ ေပးခဲ့ရတယ္။ သူတုိ႔ ျပည္သူေတြကို ဘာမ်ားျပန္ေပးခဲ့လဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ စစ္ေၾကာင္းသြားတုန္းက ရြာသားေတြဆီက ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား ေတာင္းစားခဲ့ရတယ္။ ၾကက္, ေပးပါအုံးလုိ႔ ေတာင္းခဲ့တယ္။ အိမ္က ပိန္လိန္ေနတဲ့ ေခြးကုိလည္း ေအေက ၄၇ နဲ႔ ပစ္ၿပီး ေတာင္းစားခဲ့ဘူးတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူအိမ္က ေခြးကို သူ႔အိမ္က စပါးလင္နဲ႔ပဲ ခ်က္စားခဲ့တဲ့အထိျဖစ္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ျပန္ေပးႏုိင္တာက ေလ,ပဲရွိတယ္။ တခါတေလ ပါရာစီတေမာေလး ေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆုံးေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔သူပုန္ကို ရြာသားေတြက ေကၽြးရတာပဲ။ ဆုိေတာ့ဗ်ာ...တုိင္းရင္းလက္နက္ကုိင္ သူပုန္ေတြအားလုံးဟာ အမွား တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ခဲ့မိတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ ေတာင္းပန္သင့္တယ္။ ကုိယ္မွားခဲ့တာကို ေျပာသင့္တယ္။ အခုေတာ့ တခ်ိန္လုံး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသလားလုိ႔ ခံစားမိတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးေလး လ ေလာက္က ခေလးသုံးေယာက္နဲ႔ က်ေနာ္ ဘန္ေကာက္ကိုေရာက္တယ္။ တေခါင္းလုံးျဖဴေဖြးေနတာေတာင္ လူငယ္စိတ္မကုန္ေသးတဲ့ ကုိေဇာ္မင္းအိမ္ကို အလည္သြားခဲ့တယ္။ ညပုိင္းဆုိေတာ့ ေသာက္ပြဲေပါ့။ ဒီပြဲမွာ နာမည္ႀကီးၿပီး လူႀကိဳက္နဲေနတဲ့ လူတစ္စုနဲ႔ ဆုံတယ္ေပါ့။ ေဒါက္တာဇာနည္၊ RFA သတင္းေထာက္၊ VOA သတင္းေထာက္၊ ကိုေဇာ္မင္း၊ ကိုေအာင္သူၿငိမ္း၊ က်ေနာ္တုိ႔မိသားစု၊ ကိုေဇာ္မင္းရဲ ့ေဘဘီတုိ႔နဲ႔ ေသာက္ၿပီး ပြားၾကတာေပါ့။
က်ေနာ္ကအရက္ဆုိရင္ၿပီးေရာ ဘာအရက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလကားရရင္ အကုန္ေသာက္တယ္။ ကိုေဇာ္မင္းပဲတုိက္ပါတယ္။ ၀ါးတီးေတြကလည္း အစုံပဲ။ ၀ုိင္းက အရွိန္ရၿပီဆုိေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း၀ုိင္းၿပီးလႊတ္ၾကပီ။ က်ေနာ္က ေဒါက္တာဇာနည္ကုိ သိပ္ၿပီးမၾကည္ဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ "ထ" ၿပီးထုိးခ်င္ေနတာ လက္ကုိယားေနတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူႀကီးလူေကာင္းေတြစုံတဲ့၀ုိင္းဆုိေတာ့ ကုိယ္လုိ လူမုိက္က ေအးေအးေနေပးရတယ္။ ဟန္ေဆာင္ေပးခဲ့ရတယ္။ အရပ္က သစ္ကုလားအုပ္လုိ၊ အသားအရည္က မႏၱေလးသားပီပီ ေက်ာက္မီးေသြးလုိရွိတဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္က ထုံးစံအတုိင္း စြပ္ၿပီးပြားတာေပါ့။ တခါတေလ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က "ကလပ္" တယ္။ ပဲ မ်ားတယ္ေပါ့။ ၾကာပစ္တာလည္း ပါတယ္။ ဒီလုိမ်ဳိးသူက ေ၀ဖန္ေတာ့ က်ေနာ္အေတာ္တင္းတယ္။ ေနာက္မွ စဥ္းစားမိေတာ့ ငါနဲ႔ဘာဆုိင္လုိ႔လည္းေပါ့။ ထားေတာ့။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ ့ဟန္ေဆာင္မႈးကင္းတဲ့အသြင္အျပင္၊ ရုိးရုိးသားသား သူျမင္တာကုိ သူစြပ္ၿပီးပြားတဲ့အက်င့္...ဒါကိုသေဘာၾကလုိ႔။ ပညာတက္ ရုပ္မေခ်ာ ဥစၥာမေပါတဲ့ လူ။ ဒီလူက တခ်ိန္တုန္းက နာမည္ႀကီးေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားၿပီး ေပါက္,ခဲ့တဲ့လူ(အီးေပါက္တာမဟုတ္)။ သူ...စစ္အစုိးရနဲ႔ ရမလားဆုိၿပီး ေပါင္းခဲ့တဲ့လူ။
ဒီလူက သူမွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ အရက္၀ုိင္းမွာ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒါကို သေဘာၾကခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး ကိုေအာင္သူၿငိမ္းတုိ႔ ဗဟုအဖြဲ႔။ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံပါတယ္ဆုိတဲ့ ပညာမရွင္တရွင္ေတြ။ သူလည္းပဲ မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ၀န္ခံခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာလူမ်ဳိးေတြဟာ မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ေျပာသင့္တယ္။ ေတာင္းပန္သင့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကုိယ္မွားခဲ့တာကို မွန္တယ္ဆုိတာခ်ည္းပဲ လုပ္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ယဥ္ေက်းမႈလားမသိ။ ေနာက္ဆုံးနိဂုံးခ်ဳပ္မိတာက က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးဟာ မွားပါတယ္လုိ႔ေျပာရမွာ ေၾကာက္တဲ့လူစားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။
သူတုိ႔ဘယ္လုိအမွားေတြလုပ္ခဲ့လဲဆုိေတာ့ ျမန္မာလုိဆုိရင္ ေမ်ာက္ကုလားလို႔ေခၚတဲ့ Aborigines (ဌာေနတုိင္းရင္းသား) ခေလးငယ္ေတြကို သူတုိ႔မိဘေတြလက္ထဲကေန အတင္းလုယူၿပီး ပညာသင္ေပး၊ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့တာနဲ႔ပက္သက္ၿပီး လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တယ္။ ဒါကိုၾကားရေတာ့ တယ္ခံခဲ့ရတဲ့ လူေတြခင္ဗ်ာ...မ်က္ရည္ေတာင္က်ရရွာတယ္။ ဒါကုိ TV ကေန က်ေနာ္ေတြ ့ေတာ့ ဒီလုိခံစားခဲ့ရတယ္။ ေၾသာ္...ငါတုိ႔တုိင္းျပည္က ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲဟု ေခၚဆုိေသာ အသက္ႀကီးၿပီး အခ်ိန္မစီးေသာ လူအုိႀကီးေတြကမ်ား က်ေနာ္တုိ႔ မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ျပည္သူေတြကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲလုိ႔ ခံစားမိတယ္။
သူတုိ႔အျပင္ အတုိက္အခံဟုေခၚေသာ တုိင္ပတ္ေျပးေနတဲ့ အလုပ္မရွိအကုိင္မရွိ ႏုိင္ငံေရးသမား ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႀကီးေတြဆီကလည္း သူတုိ႔လည္း မွားပါတယ္လုိ႔ ေျပာရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းမလဲေပါ့။
ေနာက္ၿပီး ေျပာစရာက်န္ပါေသးတယ္။ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ သုံးေယာက္ေပါင္းေလးတန္းေလာက္ေတာင္ မေအာင္ပဲနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနၾကတယ္။ အားလုံးမဟုတ္ပါ။ သူတုိ႔လည္း မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ျပည္သူကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ က်ေနာ္ေတြးမိေနတာပါ။
က်ေနာ္ဆုိတဲ့ ဆရာႀကီးေလသံေကာင္ကလည္း တျပားမရွိ တျပားမလွ်ာ့တဲ့ေလသံဆုိေတာ့ နဲနဲေတာ့ နာမွာေပါ့။ စိတ္မဆုိးၾကပါေလနဲ႔။ ဆက္ၿပီး ေတြးမိ ထိမိတာေတြကုိ တင္ျပပါရေစ။ ဒီလုိပါ။
တုိင္းျပည္ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့အစုိးရအဆက္ဆက္က လူႀကီးၿပီး ဟုိဟာမႀကီးတဲ့လူေတြ ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား သူတုိ႔မွားပါတယ္လုိ႔ေျပာခဲ့လဲ။ တရား၀င္ လူသိရွင္သိ ေျပာခဲ့တာကုိ ေတြ႔မိလဲ။ ဒါဆုိရင္ သူတုိ႔လုပ္ခဲ့တာေတြအကုန္လုံးက မွန္ခဲ့တာေပါ့ေလ။ ကဲ...ထားပါေတာ့။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ဘယ္ႏွစ္ခါမွား သူတုိ႔မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့လဲ။ သူလုပ္ခဲ့တာေတြဟာ အမွန္ေတြခ်ည္းပဲလား။ က်ေနာ္က ဒီလုိေျပာခ်င္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD လုံး၀အမွားႀကီး တစ္ခုကို လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါကေတာ့ ၉၀-ခုႏွစ္မွာ "ႏုိင္"ရဲ ့သားနဲ႔ ေစာက္ျဖစ္မရွိ/အာဏာမယူႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ဒါက လုံး၀ မဟာအမွားႀကီးပဲ။ ထပ္ၿပီးမွားတာက ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-ေက်ာ္တဲ့အထိ တုိင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့တာပဲ။ ဒါနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ျပည္သူေတြကို လုံး၀ ေတာင္းပန္သင့္တယ္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔ေတြကို ၾကည့္ပါအုံး။ သူတုိ႔လည္း အမွားလုပ္ခဲ့တာကို မေတာင္းပန္ခဲ့ဘူး။ ဒီအမွားကေတာ့ သူတုိ႔ေၾကာင့္ ရြာသူရြာသားေတြ တုိးတက္မႈ ေႏွာင့္ေႏွးခဲ့တယ္။ ေသခဲ့တယ္။ လူေမႊးသူေမႊး မေျပာင္ခဲ့ဘူး။ ျပည္သူေတြကပဲ သူတုိ႔ကို ေကၽြးခဲ့ရတယ္။ ေပးခဲ့ရတယ္။ သူတုိ႔ ျပည္သူေတြကို ဘာမ်ားျပန္ေပးခဲ့လဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ စစ္ေၾကာင္းသြားတုန္းက ရြာသားေတြဆီက ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား ေတာင္းစားခဲ့ရတယ္။ ၾကက္, ေပးပါအုံးလုိ႔ ေတာင္းခဲ့တယ္။ အိမ္က ပိန္လိန္ေနတဲ့ ေခြးကုိလည္း ေအေက ၄၇ နဲ႔ ပစ္ၿပီး ေတာင္းစားခဲ့ဘူးတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူအိမ္က ေခြးကို သူ႔အိမ္က စပါးလင္နဲ႔ပဲ ခ်က္စားခဲ့တဲ့အထိျဖစ္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ျပန္ေပးႏုိင္တာက ေလ,ပဲရွိတယ္။ တခါတေလ ပါရာစီတေမာေလး ေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆုံးေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔သူပုန္ကို ရြာသားေတြက ေကၽြးရတာပဲ။ ဆုိေတာ့ဗ်ာ...တုိင္းရင္းလက္နက္ကုိင္ သူပုန္ေတြအားလုံးဟာ အမွား တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ခဲ့မိတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ ေတာင္းပန္သင့္တယ္။ ကုိယ္မွားခဲ့တာကို ေျပာသင့္တယ္။ အခုေတာ့ တခ်ိန္လုံး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသလားလုိ႔ ခံစားမိတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးေလး လ ေလာက္က ခေလးသုံးေယာက္နဲ႔ က်ေနာ္ ဘန္ေကာက္ကိုေရာက္တယ္။ တေခါင္းလုံးျဖဴေဖြးေနတာေတာင္ လူငယ္စိတ္မကုန္ေသးတဲ့ ကုိေဇာ္မင္းအိမ္ကို အလည္သြားခဲ့တယ္။ ညပုိင္းဆုိေတာ့ ေသာက္ပြဲေပါ့။ ဒီပြဲမွာ နာမည္ႀကီးၿပီး လူႀကိဳက္နဲေနတဲ့ လူတစ္စုနဲ႔ ဆုံတယ္ေပါ့။ ေဒါက္တာဇာနည္၊ RFA သတင္းေထာက္၊ VOA သတင္းေထာက္၊ ကိုေဇာ္မင္း၊ ကိုေအာင္သူၿငိမ္း၊ က်ေနာ္တုိ႔မိသားစု၊ ကိုေဇာ္မင္းရဲ ့ေဘဘီတုိ႔နဲ႔ ေသာက္ၿပီး ပြားၾကတာေပါ့။
က်ေနာ္ကအရက္ဆုိရင္ၿပီးေရာ ဘာအရက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလကားရရင္ အကုန္ေသာက္တယ္။ ကိုေဇာ္မင္းပဲတုိက္ပါတယ္။ ၀ါးတီးေတြကလည္း အစုံပဲ။ ၀ုိင္းက အရွိန္ရၿပီဆုိေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း၀ုိင္းၿပီးလႊတ္ၾကပီ။ က်ေနာ္က ေဒါက္တာဇာနည္ကုိ သိပ္ၿပီးမၾကည္ဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ "ထ" ၿပီးထုိးခ်င္ေနတာ လက္ကုိယားေနတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူႀကီးလူေကာင္းေတြစုံတဲ့၀ုိင္းဆုိေတာ့ ကုိယ္လုိ လူမုိက္က ေအးေအးေနေပးရတယ္။ ဟန္ေဆာင္ေပးခဲ့ရတယ္။ အရပ္က သစ္ကုလားအုပ္လုိ၊ အသားအရည္က မႏၱေလးသားပီပီ ေက်ာက္မီးေသြးလုိရွိတဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္က ထုံးစံအတုိင္း စြပ္ၿပီးပြားတာေပါ့။ တခါတေလ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က "ကလပ္" တယ္။ ပဲ မ်ားတယ္ေပါ့။ ၾကာပစ္တာလည္း ပါတယ္။ ဒီလုိမ်ဳိးသူက ေ၀ဖန္ေတာ့ က်ေနာ္အေတာ္တင္းတယ္။ ေနာက္မွ စဥ္းစားမိေတာ့ ငါနဲ႔ဘာဆုိင္လုိ႔လည္းေပါ့။ ထားေတာ့။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ ့ဟန္ေဆာင္မႈးကင္းတဲ့အသြင္အျပင္၊ ရုိးရုိးသားသား သူျမင္တာကုိ သူစြပ္ၿပီးပြားတဲ့အက်င့္...ဒါကိုသေဘာၾကလုိ႔။ ပညာတက္ ရုပ္မေခ်ာ ဥစၥာမေပါတဲ့ လူ။ ဒီလူက တခ်ိန္တုန္းက နာမည္ႀကီးေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားၿပီး ေပါက္,ခဲ့တဲ့လူ(အီးေပါက္တာမဟုတ္)။ သူ...စစ္အစုိးရနဲ႔ ရမလားဆုိၿပီး ေပါင္းခဲ့တဲ့လူ။
ဒီလူက သူမွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ အရက္၀ုိင္းမွာ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒါကို သေဘာၾကခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး ကိုေအာင္သူၿငိမ္းတုိ႔ ဗဟုအဖြဲ႔။ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံပါတယ္ဆုိတဲ့ ပညာမရွင္တရွင္ေတြ။ သူလည္းပဲ မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ၀န္ခံခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာလူမ်ဳိးေတြဟာ မွားခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ေျပာသင့္တယ္။ ေတာင္းပန္သင့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကုိယ္မွားခဲ့တာကို မွန္တယ္ဆုိတာခ်ည္းပဲ လုပ္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ယဥ္ေက်းမႈလားမသိ။ ေနာက္ဆုံးနိဂုံးခ်ဳပ္မိတာက က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးဟာ မွားပါတယ္လုိ႔ေျပာရမွာ ေၾကာက္တဲ့လူစားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။
6/1/11
ေဒါ္စုဟာ အေတြးအေခါ္ပညာ၇ွင္လုိလုိ တ၇ားသမားလုိလုိ ျဖစ္လာေနၿပီ
ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္၇ဲ ့ျပည္သူေတြကုိ ႏုိင္ငံေ၇းမွာ လုပ္မွ ၇မယ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ အလုပ္၇ွိမွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္တယ္။ အားလုံးလုပ္မွ ျမန္ျမန္ခ၇ီးေ၇ာက္မယ္။ ဘာညာ အာပလာ ဆုိတဲ့စကားေတြနဲ ့ပက္သက္ၿပီး ဒီလုိေတြးမိတယ္။ ဒီလုိ ေျပာဆုိခ်က္ေတြဟာ ဘာနဲ ့တူသလဲဆုိေတာ့ ေဆးလိပ္စြဲတဲ့လူ အ၇က္စြဲေနတဲ့လူေတြကုိ မီဒီယာကေန အ၇က္္ေသာက္၇င္ ေဆးလိပ္ေသာက္၇င္ ေ၇ာ၈ါ၇တယ္ ဒါ့ေၾကာင့္မေသာက္သင့္ဘူး ျဖတ္သင့္တယ္ ဆုိတဲ့အတုိင္းျဖစ္ေနတယ္။ ေဆးလိပ္သမား အ၇က္သမားေတြကလည္း ထုံးစံအတုိင္း ေစာက္၈၇ုမစုိက္ပဲ ေသာက္တာပဲ။ ေဒါ္စုဟာ အေတြးအေခါ္ပညာ၇ွင္လုိလုိ တ၇ားသမားလုိလုိ ျဖစ္လာေနၿပီ။ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
5/30/11
မေလး၇ွား အန္အယ္ဒီ၇ဲ ့ျဖစ္ပုံက ဒီလုိပါ။
မေလး၇ွား အန္အယ္ဒီ၇ဲ ့ျဖစ္ပုံက ဒီလုိပါ။ လူငယ္အဖြဲ ့နဲ ့လူႀကီးအဖြဲ ့ မတည့္ၾကဘူး။ အခ်င္းခ်င္းေစာင္းေနၾကတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္က ေနာက္ဆုံးမေလး၇ွား ၇ဲကို ေငြေပးၿပီး လက္တုိ ့လိုက္တဲ့အဆင့္ထိျဖစ္လာတယ္။ ဒါကလည္း သူ ့၇ဲ ့စားေပါက္ကုိ ေက်ာ္သလုိျဖစ္ေနလုိ ့ပါ။ သူကလည္း အဲဒိမွာ အႀကီးဆုံးေခါင္းေဆာင္ႀကီးေလ သိတယ္မွတ္လား။ တကယ္တန္းေတာ့ အန္အယ္ဒီ ကတ္ ကို ဘယ္လုိ အတု အစစ္ ခြဲျခားမလဲ။ ဘယ္သူက ထုတ္ေပးမွ အတုျဖစ္တာလဲ။ တ၇ားဝန္မူ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ေမးၾကည့္ပါ။ အန္ကယ္ဒီ ကတ္က ႏုိင္ငံျခားက ကတ္ေတြလုိ ကြန္ျပဴတာ အခ်က္အလက္ေတြ ထည့္ထားတာလည္း မဟုတ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူတုိ ့အခ်င္းခ်င္း ခြက္ေစာင္း ခုတ္တာပါလုိ ့မေလး၇ွား၇ဲ ့ နာမည္အႀကီးဆုံး၈်ာနယ္၇ဲ ့အယ္ဒီတာက ေျပာတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း ေက်ာ္ေက်ာ္ ဒီလုိလုပ္တာ မေကာင္းဘူး။ ဒီေကာင္ေခြး ဆုိၿပီး ပစ္တင္ေနၾကပါၿပီ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အန္အယ္ဒီဆုိတဲ့ နာမည္ကုိ ခုတုံးလုပ္ၾကတယ္။
5/28/11
သူ ့ကုိ ဖမ္းမိၿပီ...မၾကာခင္ေဖာ္ျပပါေတာ့မယ္။
သူက ထိုင္းနယ္စပ္ Refugee Camp တစ္ခုကေနလတယ္။ သူ ့ေဆြမ်ဴိးေတြ ကန္ ့ထဲမွာ က်န္ေနတုန္း။ England ကေန အတိုက္အခံေတြ ေသြးကြဲေအာင္ ဘာသာျခားအခ်င္းခ်င္း လူမ်ဴိးျခားအခ်င္းခ်င္း ၇န္ျဖန္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္။ အလုပ္ မလုပ္ပါ။ မေန ့က England ၇ဲက သူ ့ကုိ ဖမ္းဆီးစစ္ေဆးျခင္းခံခဲ့၇တယ္။ အေသးစိတ္ကုိ မၾကာခင္တင္ျပပါမည္။ သူ ့နာမည္အ၇င္းက မင္းညိဴ ျဖစ္သည္။
------------------------
အဂၤလန္မွ ရာဇ၀တ္ေကာင္ကုိေဖာ္ထုတ္ၾကပါ
အမည္ -- လင္းသန္႔ဦး (ခ) ေက်ာ္သူေအာင္ (ဖုိးေက်ာ္)
ရုပ္ရည္- စုပ္ခၽြန္းခၽြန္း၊ အရုိးေပၚအရည္တင္သည့္ရုပ္ရည္၊ အသက္ (၃၅) ႏွစ္ခန္႔
ဖုန္း -- +447466104825
အီးေမး -- Free Email Service info@send-email.org / lightforlife88@gmail.com ၊mailto:၊kyawtn5@gmail.com
Facebook https://www.facebook.com/kyawthuaungpolitical
Blog http://www.kyawthuaungpolitical.blogspot.com/
အမည္=ေက်ာ္သူေအာင္
အလုပ္အကိုင္=ေက်ာင္းသား
လူမ်ိဳး=ဗမာအမ်ိဳးသားေထရဝါဒစစ္စစ္
နိုင္ငံေရး=ေဒၚညဳနွင့္အတိုက္အခံ မ်ားကို မုန္းသူ
ရာဇ၀တ္မႈ -- ဘေလာ့ဂ္တကာ လွည့္ပတ္ဆဲေနေသာ ေဒၚလာစား (သုိ႔) ေဇာ္မ်ိဳး(သုိ႔) ျမန္မာ Express ဘေလာ့ဂ္အားေရးသူ။ အမ်ဳိးသမီးဘေလာ့ဂ္မ်ားတြင္ မေအႏွမ မေရွာင္ ဆဲဆုိတက္သူ။ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ဘေလာ့ဂ္မ်ားအား Sex Link မ်ားခ်ိတ္၍တုိက္ခုိင္ျခင္း။ စီေဘာက္မ်ားတြင္ မၾကား၀ံ့မနာသာ ၀င္ေရာက္ဆဲဆုိေႏွာက္ရွက္ျခင္းမ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ျပဳလုပ္ေနသည္။ ဒီလုိလုပ္ရတာကုိ သူကေအာင္ျမင္မႈတခုအေနနဲ႔ အရမ္းဂုဏ္ယူတက္တယ္။
အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွ ျဖစ္သည္။ အဂၤလန္ရွိ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားေနသူမ်ား...ဒီလူရဲ ေနရပ္၊ နာမည္၊ အလုပ္အကုိင္ကို ေဖာ္ထုတ္ၾကပါ။ ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့ ျမန္မာအစုိးရက ေမြးထားတဲ့ေခြးတစ္ေကာင္လုိ႔ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနၿပီ။ စိတ္ပ်က္တယ္ဗ်ာ။
------------------------
အဂၤလန္မွ ရာဇ၀တ္ေကာင္ကုိေဖာ္ထုတ္ၾကပါ
အမည္ -- လင္းသန္႔ဦး (ခ) ေက်ာ္သူေအာင္ (ဖုိးေက်ာ္)
ရုပ္ရည္- စုပ္ခၽြန္းခၽြန္း၊ အရုိးေပၚအရည္တင္သည့္ရုပ္ရည္၊ အသက္ (၃၅) ႏွစ္ခန္႔
ဖုန္း -- +447466104825
အီးေမး -- Free Email Service info@send-email.org / lightforlife88@gmail.com ၊mailto:၊kyawtn5@gmail.com
Facebook https://www.facebook.com/kyawthuaungpolitical
Blog http://www.kyawthuaungpolitical.blogspot.com/
အမည္=ေက်ာ္သူေအာင္
အလုပ္အကိုင္=ေက်ာင္းသား
လူမ်ိဳး=ဗမာအမ်ိဳးသားေထရဝါဒစစ္စစ္
နိုင္ငံေရး=ေဒၚညဳနွင့္အတိုက္အခံ မ်ားကို မုန္းသူ
ရာဇ၀တ္မႈ -- ဘေလာ့ဂ္တကာ လွည့္ပတ္ဆဲေနေသာ ေဒၚလာစား (သုိ႔) ေဇာ္မ်ိဳး(သုိ႔) ျမန္မာ Express ဘေလာ့ဂ္အားေရးသူ။ အမ်ဳိးသမီးဘေလာ့ဂ္မ်ားတြင္ မေအႏွမ မေရွာင္ ဆဲဆုိတက္သူ။ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ဘေလာ့ဂ္မ်ားအား Sex Link မ်ားခ်ိတ္၍တုိက္ခုိင္ျခင္း။ စီေဘာက္မ်ားတြင္ မၾကား၀ံ့မနာသာ ၀င္ေရာက္ဆဲဆုိေႏွာက္ရွက္ျခင္းမ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ျပဳလုပ္ေနသည္။ ဒီလုိလုပ္ရတာကုိ သူကေအာင္ျမင္မႈတခုအေနနဲ႔ အရမ္းဂုဏ္ယူတက္တယ္။
အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွ ျဖစ္သည္။ အဂၤလန္ရွိ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားေနသူမ်ား...ဒီလူရဲ ေနရပ္၊ နာမည္၊ အလုပ္အကုိင္ကို ေဖာ္ထုတ္ၾကပါ။ ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့ ျမန္မာအစုိးရက ေမြးထားတဲ့ေခြးတစ္ေကာင္လုိ႔ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနၿပီ။ စိတ္ပ်က္တယ္ဗ်ာ။
5/25/11
ေမာင္ေငြမက္ တစ္သက္တာမွတ္တမ္း
ေမာင္ေငြမက္ဆိုျပီးေမာင္တပ္ထားလို႕မေခ်မငံဆက္ဆံဖို႕ေတာ့မစဥ္းစားနဲ႕ေနာ္။ ခ်ာတိတ္ေလးမဟုတ္ဘူး။ အသက္ကေျခာက္ဆယ္ျပည့္ေတာ့မယ္။က်ဳပ္ဆိုတဲ့ေကာင္က
ျမန္မာကုိ ျမန္မာက ဂုတ္ေသြးစုပ္ မခံၾကနဲ႔ေဟ့...။
က်ေနာ္ မေလးရွားကို သုံးေလးေခါက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ထူးျခားတာ ဘာေတြ႔ရလဲဆုိေတာ့ UNHCR က တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳခံရဖုိ႔အတြက္ ေငြ, ေပးရတာကုိ ေတြ႔မိတယ္။ ဘယ္သူေတြကိုေပးရလဲဆုိေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကုိေပးရတယ္။ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းေတြလဲလုိ႔ေမးရင္ ဒီလုိေျပာရပါလိမ့္မယ္။
မေလးရွားမွာ ခ်င္းဒုကၡသည္မ်ားအဖြဲ႔၊ ကရင္ဒုကၡသည္မ်ားအဖြဲ႔၊ ရခုိင္ဒုကၡသည္မ်ားအဖြဲ႔၊ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအဖြဲ႔ ဆုိၿပီးဒုကၡသည္ အဖြဲ႔အစည္းအေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ လူ႔ေဘာင္သစ္ဌာနခြဲ၊ NLD-LA ဌာနခြဲ၊ ဟုိဌာနခြဲ၊ ဒီဌာနခြဲေတြလည္း တစ္ပုံႀကီးပါ။
UNHCR ေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့ ဒုကၡသည္ေတြဟာ ထုိင္းမွာလုိ UNHCR ရုံးကိုသြားၿပီး ေလွ်ာက္လႊာတင္လို႔မရဘူး။ အဲဒိေတာ့ UNHCR က အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ ဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီကုိသြားၿပီး သူတုိ႔ရဲ ့အဖြဲ႔၀င္ လုပ္ရပါတယ္။ ၀င္ေၾကးေပးရပါတယ္။ လစဥ္ေၾကးေပးရပါတယ္။ ဒီလုိေပးၿပီးတာနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ ့အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးပါတယ္။ ဖရုိဖရဲ လုပ္ထားတဲ့ အဖြဲ႔၀င္ကတ္ေလးတစ္ခု ရပါတယ္။ ဒီလုိ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ့ ကတ္ေလးတစ္ခုရဖုိ႔အတြက္ ရင္းဂစ္ေငြ ေလးငါးရာေလာက္ေပးရတာကို ရင္နာလုိ႔ပါ။ ျမန္မာေငြနဲ႔ဆုိရင္ ႏွစ္သိန္းေလာက္အနည္းဆုံးေပါက္တယ္။
UNHCR က ဒုကၡသည္ေတြကို အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ ပုံစံကလည္း အေတာ္ဟာသေျမာက္ပါတယ္။ ဒီလ,ၾကရင္ ကရင္ဒုကၡသည္အဖြဲ႔ကုိ လူ (၅၀၀) ခ်ေပးမယ္။ ဟုိလၾကရင္ ရွမ္းအဖြဲ႔ကုိ လူႏွစ္ရာစာခ်ေပးမယ္ဆုိၿပီး လုပ္ပါတယ္။ ဒါကိုအခြင့္အေကာင္းယူၿပီး အဖြဲ႔အစည္းေတြက ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိေတာ့ အဖြဲ႔၀င္ကတ္တစ္ခုရဖုိ႔အတြက္ဆုိၿပီး ေငြေတြအမ်ားႀကီးေတာင္းပါတယ္။
တခ်ဳိ ့အဖြဲ႔ေတြဆုိရင္ ရင္းဂတ္ (၇၀၀) ထိေပးရပါတယ္။ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ့လစာက ရင္းဂစ္ေငြတစ္ရက္ကုိ ၃၀-၄၀ ေလာက္ရတဲ့လူဟာ (၇၀၀) ေပးရၿပီဆုိေတာ့ ဘယ္ေလာက္ ေခါင္းပုံျဖတ္ အမ်က္ႀကီးစားၿပီး စီးပြားျဖစ္ေနၾကလဲဆုိတာ သိေလာက္ပါၿပီ။
က်ေနာ္အေတာ္ ေဒါသထြက္မိတယ္။ အလုပ္သမားေတြကလည္း ဒုကၡသည္ UNHCR လက္မွတ္ရရင္ မေလးရွားမွာ အဖမ္းအဆီးမခံရႏုိင္ဘူးဆုိေတာ့ ေတာင္းသေလာက္ ေပးတဲ့လူအေတာ္မ်ားပါတယ္။ လူတုိင္းနီးပါး UN ကတ္ကို လုိခ်င္ၾကပါတယ္။
ဗမာျပည္က Passport နဲ႔ အလုပ္လာလုပ္တဲ့လူေတြလည္း ျမန္မာသံရုံးရဲ ့ အခြန္ေတာင္းတဲ့ဒဏ္ကုိ မခံႏုိင္ေတာ့ UN ကတ္ဆီကို လွည့္ၾကပါတယ္။ ကံေကာင္းရင္ ႏုိင္ငံျခားကိုလည္းေရာက္ႏုိင္တာေပါ့။ ဒီလုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေငြ ေပးရလည္း လုပ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔လည္း သိပါတယ္။ UN ကတ္ဆုိတာ အခမဲ့ လုပ္ေပးတဲ့အရာလုိ႔သိပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ UNHCR မေလးရွားရုံးရဲ ့မွားယြင္းတဲ့ စနစ္ေၾကာင့္ ၾကားပြဲစား အဖြဲ႔အစည္းက ေခါင္းေဆာင္ေတြ သူေဌးျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။
တခါတုန္းက ရွမ္းဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုရဲ ့ရုံးထဲကုိ ၀င္သြားပါတယ္။ သြားၿပီးေလ့လာခဲ့တယ္။ က်ေနာ္ ၾသစေတ်းလ်က လာတယ္ဆုိတာ သူတုိ႔မသိပါဘူး။ က်ေနာ္မိတ္ေဆြက မိတ္ဆက္ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီလူေတြမ်က္ႏွာပ်က္ေနၾကၿပီ။ သူတုိ႔မရုိးမသားလုပ္တာဆုိေတာ့ ကုိယ့္စိတ္ကို ကုိယ္မလုုပ္ၾကဘူးထင္ပါရဲ ့။ က်ေနာ္လည္း ဘာမွ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ UN ရုံးက ရွမ္းဒုကၡသည္အဖြဲ႔ကုိ လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္လဲ မသိဘူး ခ်, ေပးမယ္ ၾကားလုိ႔ဆုိၿပီး အဖြဲ႔၀င္ကတ္လာေလွ်ာက္ၾကတဲ့ လူေတြမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ လူက တုိးလုိ႔ေတာင္ မေပါက္ဘူး။
အဖြဲ႔၀င္ေၾကး၊ လစဥ္ေၾကးေပးရတဲ့ ေငြေတြက နည္းတာမဟုတ္ပါ။ အဖြဲ႔၀င္ဦးေရကလည္း ထုိင္းက ABSDF တုိ႔ NLD (LA) တုိ႔ထက္မ်ားပါတယ္။ အနည္းဆုံး အဖြဲ ့၀င္ဦးေရ ေလးငါးေထာင္ရွိပါတယ္။ ခ်င္းဒုကၡသည္ အဖြဲ႔ဆုိရင္ သုံးေလးေသာင္းေတာင္ မကဘူးလုိ႔သိရပါတယ္။ တစ္ေယာက္ကုိ ရင္းဂစ္ေငြ (၁၀) ပဲထား။ လူတစ္ေသာင္းရွိရင္ ရင္းဂစ္ေငြ တစ္သိန္းရၿပီေပါ့။ ဒါက လစဥ္ေၾကးပါ။ လစဥ္ေပးရတဲ့ မန္ဘာေၾကးပါ။ ဘာေၾကးညာေၾကး မရွိေသးတဲ့ ရုိးရုိးသားသား တရား၀င္ေၾကးပါ။ ဒီေငြေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ ဘာလုပ္ပစ္ၾကလဲ။
အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ စနစ္တက်ရွိတဲ့ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ တာ၀န္ခံမႈ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ဘယ္သူမွ မေျဖႏုိင္ပါဘူး။
ေနာက္ဆုံး UNHCR မေလးရွားရဲ ့စနစ္ မေကာင္းမႈ ့ေၾကာင့္ဒီလုိေပၚထြက္လာတာပါ။ ဘယ္သူေတြနစ္နာလဲဆုိေတာ့ တကယ္ရုိးသားတဲ့ ျမန္မာေတြပဲ နစ္နာရပါတယ္။ လည္လည္၀ယ္၀ယ္၊ ႏုိင္ငံေရးေရာင္ေရာင္၊ လူမႈေရးသမားအေရၿခဳံ မေအလုိးသူခုိးေတြပဲ သူေဌးျဖစ္ကုန္ပါတယ္။ ကာေတြ၀ယ္စီးႏုိင္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ တုိက္နဲ႔အိမ္နဲ႔ ေနႏုိင္တယ္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးကို ျမန္မာလူမ်ဳိးက ဂုတ္ေသြးစုပ္တာ မေလးရွားမွာ မျမင္ခ်င္ဆုံးပါ။
ဒါက UNHCR ကတ္ ဆုိတဲ့ ပလပ္စတစ္နဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ ကတ္ေလးတစ္ခုကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး လူေပၚလူစီးတဲ့ သာဓက တစ္ခုပါ။
Agency က လိမ္လုိ႔ ဖာ,ျဖစ္သြားတဲ့ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေကာင္းေလးေတြ။ ပြဲစားေၾကာင့္ ဗမာျပည္က ရွိစုမဲ့စု ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္နဲ႔ ယာေလး ေပ်ာက္သြားတဲ့ ျမန္မာေတြ အမ်ားႀကီး။ ဒါေတြကုိ ဘယ္သူက လုပ္လဲဆုိေတာ့ ကုိယ့္လူမ်ဳိး ျမန္မာေတြပါပဲ။ တုိင္းတပါးမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးကုိ ျမန္မာလူမ်ဳိးက မုဒိမ္းက်င့္တယ္။ ေရာင္းစားတယ္။ သတ္တယ္။ ခုိးတယ္။ ဒျမတုိက္တယ္။ ဒီလူမဆန္တဲ့ အမႈေတြတပုံႀကီးပါ။ ဒီလုိလူမ်ဳိးေတြကို နီးစပ္ရာတုိက္ခုိက္ၾကဖုိ႔ ႏႈိးေဆာ္လုိက္ပါတယ္။
အသံဖုိင္အား ေမာင္ပါလ ဘေလာ့ဂ္မွ ရယူပါသည္။
5/23/11
စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္း တစ္ၾကပ္ႀကီးကုိတုိးႏုိင္ႏွင့္ေတြ ့ဆုံေမးျမန္းျခင္း (၁)
၁။ တိုက္ပြဲေထာက္လွမ္းေရးသင္တန္းတက္ရပါတယ္။
၂။ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးသင္တန္း (၃) လ။
၃။ ေနာက္ေယာင္ခံသင္တန္း (တစ္လခြဲ )
၄။ ဓါတ္ပံုသင္တန္း
၅။ တန္ျပန္ အထူးသင္တန္း
၆။ စစ္ေၾကာေရး သင္တန္း
၁။ ၄င္းသင္တန္းအားလံုးကိုေတာ့ တပ္မေတာ္သတင္းစုေဆာင္းေရးအတတ္သင္ေက်ာင္း (တသစ) ေရၾကည္အိုင္မွာ ပို ့ခ်ပါတယ္။ဘာသာရပ္တစ္ခုအလိုက္ကို ခြဲျခားထားသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဘာသာရပ္အလိုက္ ေပါင္းစံုကို တိတိက်က် တစ္ဦးထဲက မသိႏိုင္ပါဘူး။ (ဥပမာ- ၇ တန္းေက်ာင္းသင္ခန္းစာလိုပါပဲ )
သင္ၾကားေပးသည့္ ဆရာေတြကေတာ့ တပ္ၾကပ္ႀကီး ဒုအရာခံဗိုလ္ႏွင့္ အရာရွိမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းဆရာေတြကလည္းသင္တန္းမွာ အဆင့္ (၁/၂/၃/၄/၅) ထူးခၽြန္သည့္ သင္တန္းသားမ်ားကို ျပန္လည္ေခၚယူေျပာင္းေရြ ့ထားသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
တိုက္ပြဲေထာက္လွမ္းေရးကေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးတစ္ဦး၏ အေျခခံသင္တန္းျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းရယူမွဳ လုပ္ေဆာင္ပံု။
ရည္ရြယ္ခ်က္ .. စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးဆိုသည့္ အခ်က္(၅)ခ်က္ကို အေျခခံျပီးေတာ့ တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္လုပ္ေဆာင္သြားပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးတစ္ဦးက ပထမဆံုး ...တိုက္ပြဲေထာက္လွမ္းေရးကို မျဖစ္မေနတက္ရတယ္။
တိုက္ပြဲသင္တန္းၿပီးတာနဲ ့ တန္ျပန္(အၾကပ္) တန္ျပန္(အရာရွိ) ကို ဆက္လက္တက္ရပါတယ္။ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးသင္တန္းတက္ေရာက္ၿပီးသည့္ စစ္သည္ကိုမွ တပ္ဆြယ္မွဴး ဒုတပ္ဆြယ္မွဴးအျဖစ္တာ၀န္ေပးအပ္ပါတယ္။
လုပ္ေဆာင္ရတာေတြကေတာ့ ...ဆန္ ့က်င္ဘက္အဖြဲ ့အစည္းမ်ား၏လွဳပ္ရွားမွဳ(ျပည္တြင္း/ျပည္ပ)ကို အဓိကပစ္မွတ္ထားပါတယ္။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားလွဳပ္ရွားမွဳ၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားလွဳပ္ရွားမွဳ၊ စီးပြားေရးလွဳပ္ရွားမွဳ၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ပညာေရးလွဳပ္ရွားမွဳ၊ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးအေျခအေန
ေနာက္ေၾကာင္းစံုစမ္းမွဳ ( ပါတီႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပါတ္သက္မွဳ ။ ဗိုလ္ေလာင္းႏွင့္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မွဳ ။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ပါတ္သက္မွဳ )
၂။ စစ္ေၾကာေရးသင္တန္းကေတာ့ ... ဖမ္းဆီးရမိသည့္ ႏိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားသူမ်ား ။ အလင္း၀င္ေရာက္လာသည့္ ေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ ့အစည္းမ်ားမွ အလင္း၀င္သူမ်ားကို
အေသးစိတ္စစ္ေဆးေမးျမန္းပါတယ္။ စစ္ေဆးေတြ ့ရွိခ်က္အရ ဆက္စပ္မွဳရွိသည့္ ကိစၥမွန္သမွ် စံုစမ္းေထာက္လွမ္းမွဳေတြကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ေနာက္ေယာင္ခံလုိက္မယ္။ ဓါတ္ပံုလွဳပ္ရွားမွဳရယူမယ္။ သက္ေသအေထာက္ထားခိုင္လံုေအာင္
စံုစမ္းပါတယ္။ ၿပီးရင္ ဆက္လက္ျပီးဖမ္းဆီးစစ္ေဆးၿပီး အဖြဲ ့ကို ေဖၚထုတ္ပါတယ္။ ေသခ်ာၿပီဆိုတာနဲ ့ ပူေပါင္းအဖြဲ ့(ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ ့၊ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး (စစစ)၊ နယ္ေျမရဲတပ္ဖြဲ ့၊ လ၀က ၊ ရပ္ကြက္လူႀကီး။ အရံမီးသတ္၊ ေထာက္လွမ္းေရးျဖင့္ ဖမ္းဆီးပါတယ္။
၃။ ေနာက္ေယာင္ခံ ။ ဓါတ္ပံု ။ အသံ ။ သင္တန္းေတြကေတာ့ လက္ေတြ ့ၾကၾကမသိရပါဘူး ။။
က်ေနာ္တို ့က အားလံုးကို ျခဳံငံုၿပီးသိထားရံုေလာက္ပါပဲ ။။ ေနာက္ၿပီး ရံုးမွာ အေနမ်ားတယ္ဆိုေတာ့
စုေပါင္းသိရံုေလာက္သေဘာပါပဲ။
၂။ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးသင္တန္း (၃) လ။
၃။ ေနာက္ေယာင္ခံသင္တန္း (တစ္လခြဲ )
၄။ ဓါတ္ပံုသင္တန္း
၅။ တန္ျပန္ အထူးသင္တန္း
၆။ စစ္ေၾကာေရး သင္တန္း
၁။ ၄င္းသင္တန္းအားလံုးကိုေတာ့ တပ္မေတာ္သတင္းစုေဆာင္းေရးအတတ္သင္ေက်ာင္း (တသစ) ေရၾကည္အိုင္မွာ ပို ့ခ်ပါတယ္။ဘာသာရပ္တစ္ခုအလိုက္ကို ခြဲျခားထားသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဘာသာရပ္အလိုက္ ေပါင္းစံုကို တိတိက်က် တစ္ဦးထဲက မသိႏိုင္ပါဘူး။ (ဥပမာ- ၇ တန္းေက်ာင္းသင္ခန္းစာလိုပါပဲ )
သင္ၾကားေပးသည့္ ဆရာေတြကေတာ့ တပ္ၾကပ္ႀကီး ဒုအရာခံဗိုလ္ႏွင့္ အရာရွိမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းဆရာေတြကလည္းသင္တန္းမွာ အဆင့္ (၁/၂/၃/၄/၅) ထူးခၽြန္သည့္ သင္တန္းသားမ်ားကို ျပန္လည္ေခၚယူေျပာင္းေရြ ့ထားသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
တိုက္ပြဲေထာက္လွမ္းေရးကေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးတစ္ဦး၏ အေျခခံသင္တန္းျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းရယူမွဳ လုပ္ေဆာင္ပံု။
ရည္ရြယ္ခ်က္ .. စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးဆိုသည့္ အခ်က္(၅)ခ်က္ကို အေျခခံျပီးေတာ့ တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္လုပ္ေဆာင္သြားပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးတစ္ဦးက ပထမဆံုး ...တိုက္ပြဲေထာက္လွမ္းေရးကို မျဖစ္မေနတက္ရတယ္။
တိုက္ပြဲသင္တန္းၿပီးတာနဲ ့ တန္ျပန္(အၾကပ္) တန္ျပန္(အရာရွိ) ကို ဆက္လက္တက္ရပါတယ္။ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးသင္တန္းတက္ေရာက္ၿပီးသည့္ စစ္သည္ကိုမွ တပ္ဆြယ္မွဴး ဒုတပ္ဆြယ္မွဴးအျဖစ္တာ၀န္ေပးအပ္ပါတယ္။
လုပ္ေဆာင္ရတာေတြကေတာ့ ...ဆန္ ့က်င္ဘက္အဖြဲ ့အစည္းမ်ား၏လွဳပ္ရွားမွဳ(ျပည္တြင္း/ျပည္ပ)ကို အဓိကပစ္မွတ္ထားပါတယ္။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားလွဳပ္ရွားမွဳ၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားလွဳပ္ရွားမွဳ၊ စီးပြားေရးလွဳပ္ရွားမွဳ၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ပညာေရးလွဳပ္ရွားမွဳ၊ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးအေျခအေန
ေနာက္ေၾကာင္းစံုစမ္းမွဳ ( ပါတီႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပါတ္သက္မွဳ ။ ဗိုလ္ေလာင္းႏွင့္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မွဳ ။ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ပါတ္သက္မွဳ )
၂။ စစ္ေၾကာေရးသင္တန္းကေတာ့ ... ဖမ္းဆီးရမိသည့္ ႏိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားသူမ်ား ။ အလင္း၀င္ေရာက္လာသည့္ ေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ ့အစည္းမ်ားမွ အလင္း၀င္သူမ်ားကို
အေသးစိတ္စစ္ေဆးေမးျမန္းပါတယ္။ စစ္ေဆးေတြ ့ရွိခ်က္အရ ဆက္စပ္မွဳရွိသည့္ ကိစၥမွန္သမွ် စံုစမ္းေထာက္လွမ္းမွဳေတြကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ေနာက္ေယာင္ခံလုိက္မယ္။ ဓါတ္ပံုလွဳပ္ရွားမွဳရယူမယ္။ သက္ေသအေထာက္ထားခိုင္လံုေအာင္
စံုစမ္းပါတယ္။ ၿပီးရင္ ဆက္လက္ျပီးဖမ္းဆီးစစ္ေဆးၿပီး အဖြဲ ့ကို ေဖၚထုတ္ပါတယ္။ ေသခ်ာၿပီဆိုတာနဲ ့ ပူေပါင္းအဖြဲ ့(ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ ့၊ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး (စစစ)၊ နယ္ေျမရဲတပ္ဖြဲ ့၊ လ၀က ၊ ရပ္ကြက္လူႀကီး။ အရံမီးသတ္၊ ေထာက္လွမ္းေရးျဖင့္ ဖမ္းဆီးပါတယ္။
၃။ ေနာက္ေယာင္ခံ ။ ဓါတ္ပံု ။ အသံ ။ သင္တန္းေတြကေတာ့ လက္ေတြ ့ၾကၾကမသိရပါဘူး ။။
က်ေနာ္တို ့က အားလံုးကို ျခဳံငံုၿပီးသိထားရံုေလာက္ပါပဲ ။။ ေနာက္ၿပီး ရံုးမွာ အေနမ်ားတယ္ဆိုေတာ့
စုေပါင္းသိရံုေလာက္သေဘာပါပဲ။
Subscribe to:
Posts (Atom)
