ကုိထူးထူးဟန္

က်ေနာ္ ဒါကုိ ဖတ္ၿပီးအရမ္းအံ့ၾသသြားခဲ့တယ္။ ၀မ္းနည္းလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္လည္မိပါတယ္။ သူ ့လုိလူမ်ဳိး ရွိေသးပါလားလုိ႔။

ကုိထူးထူးဟန္သည္ ၈၈-ခုႏွစ္တြင္ လူအေျမာက္အမ်ားကို သတ္ပစ္တယ္။ ဆႏၵျပသူမ်ားကုိ ဆုိလုိပါသည္။ အခု သူ ့အမွားကို သူ ေတာင္းပန္သည္။ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံရဲ ့ဥပေဒအတုိင္း လုိက္နာမည္ဟု သူေျပာသည္။ က်ေနာ္သူ ့ကုိ အရမ္းေလးစားတန္ဖုိးထားမိသည္။ က်ေနာ္တက္ႏုိင္သေလာက္ သူ ့ကုိကူညီပါအုံးမယ္။

ဘာ့ေၾကာင့္ သူဒီလုိသတ္ရလဲဆုိေတာ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာရွိႏုိင္သည္။ သူ ့ကိုေတြ႔ရင္ က်ေနာ္ေမးခ်င္ပါသည္။ အမိန္႔မေပးပဲ ဘယ္သူကမွ မသတ္ပါ။

က်ေနာ္သည္ စစ္သားမိသားစုမွ ေပါက္ဖြားလာသည္။ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနခ်ဳပ္နားတြင္ေနသည္။ အမ်ဳိးေတြသည္ ေထာက္လွမ္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။

က်ေနာ္သည္ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ၈၈-ခုႏွစ္မွာ လူေတြကုိ သတ္ခဲ့တာကို သိခဲ့သည္။ သူတုိ႔အခ်င္းခ်င္းေျပာေနသည္ကုိ ၾကားခဲ့မွတ္ခဲ့ဘူးသည္။

ယခုလုိ ကုိထူးထူးဟန္ေျပာသည္ကုိ တခါမွမေတြ႔ဘူးပါ။ ျဖစ္ႏုိင္္လွ်င္ ကုိထူးထူးဟန္ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိသတ္ခဲ့ရလဲဆုိတာကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာျပေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိပါသည္။

---------------------

A Burmese refugee living in Australia says he committed 24 executions while working undercover for the Burmese military regime and says he was involved in at least another 100 murders.

Htoo Htoo Han, now an Australian citizen, says he performed the executions during the 1988 anti-government uprising that swept Burma, resulting in thousands of deaths.

Han says he worked as an undercover officer in Burmese military intelligence from 1987 until 1992, leading a group whose main role was to identify targets and kill them.

"I did it, I am a war criminal," he said.

"For so long I have lived like an animal.

"Now I want to release what I carry inside for 20 years. I want to say sorry to the mothers and fathers of the people I killed."

Han says he chose to approach the media with his story, fearing it might not be told if he went directly to authorities.

The 44-year-old father of three young children says he expects to be dealt with and is ready to turn himself over to Australian authorities.

He says he led a group that infiltrated student groups and masqueraded as protesters.

As leader of the group, he says he was also indirectly involved in at least 100 other murders.

"We destroy them ... destroy means kill," Han said.

He says he killed his victims with a bullet to the back of the head, but is aware of others who were buried alive and their bodies incinerated.

"Just bang, very quick. I don't do torture," he said.

Han has come forward because he says he can no longer live with his guilt.

An Australian citizen for more than a decade, Han says he turned his back on his former Burmese masters before coming to this country, a decision he claims resulted in an attempt on his own life.

Since arriving here he has campaigned widely in Australia against his former government, speaking in schools and using his artistic skills to focus on repression and human rights abuses around the world.

He insists he has not engaged in any criminal activity in Australia.

In 2003, SBS television made a documentary around a campaign he conducted in Australia to raise awareness of human rights abuses in Burma.

Han says he is prepared to face whatever justice he deserves, including a long jail term.

He also acknowledges he may never see his children again, but he hopes they will come to understand what he has done.

"I am prepared for this. I think my wife and kids for sure will cry a lot," he said.

"But in Burma a thousand mothers cry."

AAP

Topics: law-crime-and-justice, unrest-conflict-and-war, murder-and-manslaughter, crime, human, australia, burma

First posted July 18, 2011 13:37:07

ေပးပုိ႔သူ ကုိသိန္းလြင္(လူ႔ေဘာင္သစ္)

ဘုန္းႀကီးဆုိတာ ဘုန္းႀကီးနဲ႔တူမွေကာင္းတယ္

က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ  ့မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ေလးေက်ာင္းရွိတယ္။ ဓမၼာရုံတစ္ခုလည္းရွိေသးတယ္။ အရင္တုန္းက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ႏွစ္ေက်ာင္းပဲရွိပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးကတစ္မ်ဳိး၊ လူက တစ္မ်ဳိးနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြအမ်ားႀကီးေပၚလာပါတယ္။ ၿမိဳ  ့က ေသးေသးေလးပါ။

ေနာက္ဆုံးေပၚတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြဟာ တစ္ေက်ာင္းနဲ႔တစ္ေက်ာင္း ခဲ နဲ႔ လွမ္းထုေတာင္ မွီႏုိင္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ ကြဲတာနဲ႔လူေတြလည္းကြဲပါေတာ့တယ္။ အရင္တုန္းက မရွိအတူရွိအတူေနလာခဲ့တဲ့လူေတြ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိစၥနဲ႔ စကားမ်ားရန္ျဖစ္ၾကၿပီး မတည့္ၾကျပန္ဘူး။

ျမန္မာကလြဲရင္ အျခားေက်ာင္းေတြဟာ ခန္းနားႀကီးမားေသာ အေဆာက္အဦးႀကီးေတြပါ။ ျမန္မာေက်ာင္း ကေတာ့ ကေဘာက္တိကေဘာက္ျခာ ေက်ာင္းလုိ႔ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ ျမန္မာေတြဟာ ခ်မ္းသာတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းေသးတာကုိေတာ့ လက္ခံပါတယ္။

ျဖစ္ႏုိင္ရင္ က်ေနာ္က စုစည္းမႈနဲ႔ ညီညြတ္မႈကုိ အရမ္းအလုိရွိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိစၥ ေျပာျဖစ္တယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုံးေလးေက်ာင္းျဖစ္ေနတာ မေကာင္းဘူးလုိ႔လည္းမေျပာခ်င္ပါ။ ဘုန္းႀကီးလည္း အားလုံးေပါင္းမွာ ေလးပါးေလာက္ရွိပါတယ္။ သုံးေက်ာင္းေပါင္းရင္ေတာင္ ေလးပါးေလာက္ပဲရွိတာကုိ ဒီလိုလုပ္ရင္ မေကာင္းဘူးလားလုိ႔။

အျခားဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြကို ေရာင္းၿပီးတစ္ေက်ာင္းထဲမွာ ေက်ာင္းႏွင့္တူေသာ ေက်ာင္းအႀကီးတစ္ခုကုိ ေဆာက္လုပ္ၿပီး ဘုန္းႀကီးေတြအခ်င္းခ်င္း သတင္းသုံးရင္ မေကာင္းဘူးလားလုိ႔ အႀကံေပးဘူးပါတယ္။ ဘယ္လူႀကီး ဘယ္ဘုန္းႀကီးကမွ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ ဘာသာေရးလုပ္ၿပီး အတၱေတြႀကီးၾကတယ္။ သာသာနာေတာ္ျပန္႔ပြားေရးလုပ္ဖုိ႔အတြက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေထာင္ထားတာပါ။ ဘုန္းႀကီးေတြ ေငြကုိ မက္ၿပီးၾသစေတ်းလ်မွာ သတင္းသုံးဖုိ႔မဟုတ္ပါ။

က်ေနာ္ မိရုိးဖလာ ဗုဒဘာသာ၀င္တစ္ဦးပါ။ ဘုန္းႀကီးကိုလည္း ရွိခုိးတက္ပါတယ္။ ေလးစားတက္ပါတယ္။ သံဃာဆုိတာကိုလည္း ၾကည္ညိဳပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ခၽြင္းခ်က္ေတာ့ရွိပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးဆုိရင္ ၀ိနည္းနဲ႔ေနတဲ့ဘုန္းႀကီး၊ တန္ခုိးမႀကီးရင္ေတာင္ ဘုန္းႀကီးစာတက္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြကို ပုိၿပီးၾကည္ညိဳပါတယ္။ ဘုန္းႀကီး၀တ္ၿပီး ေငြရဖုိ႔၊ အစားေခ်ာင္ဖုိ႔အတြက္ သကၤန္းကုိခုတုံးလုပ္တာေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္သည္ က်ေနာ္တုိ႔ၿမိဳ  ့ကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိသြားၿပီး ဘုန္းႀကီးကုိ ကန္ေတာ့ဖုိ႔ အင္မတန္၀န္ေလးပါသည္။

ခရာဇ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ျမန္မာလူႀကီးတစ္ေယာက္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိ အပ်င္းေျပသြားလည္တယ္။ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ျဖစ္တဲ့သူက ခရစ္ယာန္ကိုးကြယ္တဲ့လူကို ဒီလုိေျပာတယ္။ မင္းငါ့ေက်ာင္းကိုလာၿပီး ငါ့ကုိ ကန္ေတာ့ေပါ့။ ဒီမွာတင္ ဟုိလူက....မင္းလည္း လူ၊ ငါလည္း လူ ဘာလုိ႔ မင္းကုိငါက ရွစ္ခုိးရမွာလဲလုိ႔ေျပာေရာ။ ဒါက က်ေနာ္ေတြ႔ဘူးၾကားဘူးတဲ့ ၿမိဳ  ့က ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။

က်ေနာ္တုိ အလုပ္လုပ္တဲ့ ၀င္ေငြဟာ တစ္ႏွစ္ကိုမွ ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းေလာက္ စုမိရင္ အေတာ္ကံေကာင္းပါ။ ဟုိေပး ဒီေပး၊ ဟုိဟာ၀ယ္ ဒါ၀ယ္နဲ႔ လစာထုတ္တာနဲ႔ကုန္ပါတယ္။ ဒါက လူတို္င္းပါ။ ႏုိင္ငံျခားမွာေနတဲ့လူတုိင္း ေငြကုိအမ်ားႀကီးမစုႏုိင္ပါ။ ေနဘူးတဲ့လူတုိင္းသိပါတယ္။ သူ ့ေငြနဲ႔သူ ့ဟာက ကြက္တိပါ။

သုိ႔ေသာ္ ဘုန္းႀကီးေတြ ေငြအေတာ္စုမိတယ္။ သူတုိ႔မွာ ဘာကုန္က်စရိတ္မွမရွိဘူး။ ဆြမ္းလည္း အခမဲ့။ ေနစရာေက်ာင္းလည္း အခမဲ့။ ေရဖုိးမီးဖုိး အခမဲ့။ အစုိးရကေပးတဲ့ ေထာက္ပ့ံေၾကးလည္းရေသးတယ္။ တကယ္လုိ႔ေက်ာင္းတက္ေနရင္ေပါ့။ ဒါ့အျပင္၊ တရားပြဲသြားရင္ အလွဴေငြ၊ ကထိန္ဆုိရင္လည္း အလွဴေငြရပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ကုိ သုံးေလးေသာင္းေလာက္ သူတုိ႔မွာ ၀င္ေငြရွိပါတယ္။ တရားေဟာေကာင္းရင္ေကာင္းသလုိ ေထာပါတယ္။ မနာလုိလုိ႔ေျပာေနတာမဟုတ္ပါ။ ေက်ာင္းမွာက ဘုန္းႀကီး တစ္ပါးႏွစ္ပါးပဲရွိေတာ့ ေထာပါတယ္။ ဒါေတာင္ ဘုန္းႀကီးေတြဟာ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ ျမန္မာ့ကြန္ျမဴနတီ အတြက္ ရည္ဇူးၿပီး တစ္ေက်ာင္းထဲျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ မလုပ္ၾကဘူး။ တခါတေလ စဥ္းစားမိတာက ဘုန္းႀကီးလည္းလူပဲ။ အတၱရွိတယ္။ ေနရာလုၾကတယ္လို႔။

သူတုိ႔အခ်င္းခ်င္းကြဲေတာ့ လူေတြပါလုိက္ကြဲၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီး၀တ္တာက ေငြရဖုိ႔မဟုတ္ပါ။ သာသနာအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္သည္ ဒီလုိဘုန္းႀကီးမ်ားကိုု ကန္ေတာ့ဖုိ႔အင္မတန္၀န္ေလးပါတယ္။ က်ေနာ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားဖို႔ အင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ သာမညဆရာေတာ္လုိမ်ဳိးဘုန္းႀကီးဆုိရင္ က်ေနာ္အေတာ္ၾကည္ညိဳပါတယ္။ ကန္ေတာ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ တခါတေလ ဘုန္းႀကီးေတြကုိၾကည့္ၿပီး အရမ္းစိတ္ပ်က္တယ္။

ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာ သတင္းသုံးတဲ့ဘုန္းႀကီးဟာ အဂၤလိပ္လုိမွ အျခားသူေတြကုိ တရားမေဟာတက္ရင္ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးသာသနာက ျပန္ ့ပြားအုံးမွာလဲ။ အခုုေတာ့ ဘုန္းႀကီးအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လုံး၀ တရားမေဟာတက္ဘူး။ ဘုိလုိေျပာတာပါ။ ဗမာလုိေတာ့ ေဟာပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ၾသစေတ်းလ်လာတာ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ။ ေငြ ရဖုိ႔လား။ ဘုန္းႀကီး ၀တ္တာဘာလုပ္ဖုိ႔လဲ။ အစားေခ်ာင္လုိ႔လား။ ဘုန္းႀကီးအားလုံးကုိ မဆုိလုိပါဘူး။ လုပ္တဲ့ဘုန္းႀကီးေတြကုိ ေျပာေနတာပါ။ ဘာသာတရားကုိလည္ မေစာ္ကားပါဘူး။ က်ေနာ္ စိတ္ရွင္းရွင္းနဲ႔ ကုသုိလ္လုိခ်င္ပါတယ္။

လမ္းေပၚမွာစီးတဲ့ ဧရာ၀တီ

လမ္းေပၚမွာ စီးတဲ ့ဧရာ၀တီ

က်ေနာ္ မငိုဘူးအေမ
အခန္းတံခါးေတြကို အလံုပိတ္
မီးပြင့္ေတြ အကုန္မွိတ္ျပီး
တိတ္တဆိတ္ အိပ္ခဲ့ရတဲ ့ညေတြမွာ
ငါဘာေတြ မွားခဲ ့လို ့လည္းဆိုတဲ ့ေမးခြန္းတခုနဲ ့
သက္ျပင္းေတြကို မွဳတ္ထုတ္ေနခဲ့ရတယ္။

ပထမေန ့
ေမတၱာတရားရဲ ့ပဲ ့တင္သံေတြ
လမ္းမေတြေပၚကိုလႊမ္း
သံဃာေတာ္ေတြ ခင္းေနတဲ ့လမ္းေဘးမွာ
လက္အုပ္ခ်ီ မ်က္ရည္၀ဲ
က်ေနာ္ရဲ ့ေျခေထာက္ေတြကို
ေၾကာက္စိတ္ေတြက ဆြဲထားတုန္းပဲ အေမ။

ဒုတိယေန ့
မိုးထဲ ေရထဲ ေျခဗလာနဲ ့
ေမတၱာေ၀ က်တဲ ့ပြဲမွာ
လူငယ္ေတြ ျပည္သူေတြ
ေရႊ၀ါေရာင္ စီးေၾကာင္း ေဘးက ျခံရံ
ဧရာ၀တီ အသစ္းတခု
လမ္းေပၚကို လွ်ံထြက္က်
ေမေမ ေရ အဲဒီေန ့ကေတာ့
က်ေနာ္ ကိုယ္တုိင္ ဧရာ၀တီ ျဖစ္ခဲ့ရေပါ့။

ေနာက္တေန ့ရိုးရိုးေလးပါပဲ အေမ
အေမရဲ ့အပူကို အန္တု
ေညာင္းညာကိုက္ခဲမွဳေတြကို မမွဳတဲ ့
သံဃာ့အာဇာနည္ တို ့အတြက္
အုပ္တခ်ပ္ သဲတပြင့္
က်ေနာ္ အေသအခ်ာကို ျဖစ္ခဲ့တယ္ အေမ။

ဗုဒၹဘာသာ ထြန္းကားတဲ ့ႏိုင္ငံက
ဗုဒၹဘာသာ ၀င္တေယာက္ျဖစ္တဲ ့အေမ
က်ေနာ့္ရဲ ့လုပ္ရက္ေတြ အတြက္
သာဓုေခၚ ေက်နပ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

က်ေနာ့္ စိတ္နဲ ့မတန္တဲ ့
အခ်ိဳ ့ေသာ သူေတြ့ရဲ ့အေၾကာင္း
အေမ့ကို စာလံုးေပါင္းျပ မေနေတာ့ပါဘူး။
အရူးတကာ့ အရူးထဲမွာမွ
အဆိုးဆံုးဆိုတဲ ့အာဏာရူး
ျပီးေတာ့ သူ ့ႏွဳတ္မွာမွ အမိန္ ့ေပးခြင့္
သူ ့လက္ေအာက္မွာက
ငရဲ နဲ ့ေတာင္ မတန္တဲ ့
မိစၧာေတြ
သူတို ့ရဲ ့လက္ထဲမွာက လူသတ္လက္နက္
ေမေမေရ
ဒီႏိုင္ငံရဲ ့အနာဂါတ္ သူတို ့လက္ထဲကို
ဘယ္လိုစိတ္နဲ က်ေနာ္တို ့့အပ္ရမလည္း။

ေမေမေရ
ရိုက္ႏွက္ခံ ဒဏ္ရာဗလာပြနဲ ့
ျပန္လြန္ေတာ္ မူခဲ့ၾကရွာတဲ ့
သံဃာေတာ္အခ်ိဳ ့ရဲ ့၀ိဥာဥ္ေတြ
က်ေနာ့္ကုိ လာစကားေျပာေနတယ္။
(အေရွ ့အရပ္ ရွိေသာ အနႏၱ စၾကာဝဠာအနႏၱ သတၱ၀ါတို ့
ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။ ေဒါသ ခပ္သိမ္းျငိမ္းၾကပါေစ။
ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ။ ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။ )

ငါတို ့ေမတၱာတရားဆိုတဲ ့အလင္းနဲ ့
ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို ထြန္းညွိခဲ့ၾကတယ္တဲ ့
ဟုတ္တယ္အေမ
အားလံုးဟာ တကယ့္ကို ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းပါပဲ
ဒိုင္းေတြကို နံပါတ္တုတ္နဲ ့တဒုန္းဒုန္းတီးျပီး
ညာသံေပး ခ်ီတက္လာသံေတြ
မ်က္ရည္ယိုဗံုးခြဲသံေတြ
ေသနတ္ပစ္သံေတြ
ေအာ္ဟစ္ ဆဲဆိုသံေတြ
ေနာက္…. ၾကိမ္းေမာင္းရိုက္ႏွက္သံေတြ
အဲဒီအသံေတြ ေရာက္မလာခင္အခ်ိ္န္ထိ
တႏို္င္ငံလံုးဟာ သံဃာေတာ္ေတြရဲ ့
ေမတၱာတရားေတြနဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းအတိ
ျပီးေနခဲ့ပါတယ္ အေမ။

ေမေမေရ
မိစၧာတို ့ရဲ ့က်ည္တေတာင့္ကို ႏွလံုးသားထဲ
ထုိးေဖာက္၀င္ေရာက္ခြင့္ ျပဳလုိက္ရတဲ ့
ေက်ာင္းသား တေယာက္ရဲ ့၀ိဥာဥ္က
က်ေနာ္ ့ကို စကားေတြ လာေျပာတယ္။
(သံဃာေတာ္ေတြကို က်ေနာ္ ရွစ္ခိုးတယ္။
သံဃာေတာ္ေတြ လုိအပ္သမွ်ကို က်ေနာ္ လွဴဒါန္းတယ္။
သံဃာေတာ္ေတြနဲ ့အတူ သတၱ၀ါေတြ အားလံုးကို
က်ေနာ္ ေမတၱာပို ့တယ္။
က်ေနာ္ ဘာအမွားမွ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။
က်ေနာ္ အျဖဴစင္ဆံုး စိတ္တခုနဲ ့
အလုပ္သင့္ဆံုး အလုပ္တခုကိုပဲ လုပ္ခဲ့တာပါတ)ဲ့ ။

ဟုတ္တယ္ အေမ။
ေက်ာင္းသားေတြ၊ြလူငယ္ေတြ၊ျပ​ည္သူေတြ၊
သံဃာေတာ္ေတြ ေဖာက္တဲ ့လမ္းေနာက္ကို
ေပ်ာ္လို ့ေလွ်ာက္လိုက္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကို နားလည္လို ့
အမွန္နဲ ့အမွားဆုိတာကို ခြဲျခားတတ္လို ့
အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္ ရမယ္ဆိုတဲ ့အသိရွိခဲ့လို ့
ေနာက္ျပီး တတ္ႏိုင္တဲ ့အားေလးတခုနဲ ့နိစၧဓူ၀ ဘ၀ေတြထဲက
ျဖစ္ျဖစ္ေနတဲ ့မျဖစ္သင့္တာေတြကို ေလ်ာ့ပစ္ႏိုင္ဖို ့
သိတ္မေသခ်ာတဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး မစို ့မပို ့္နဲ ့
လမ္းေပၚကို ထြက္ခဲ့ၾကတာပါ။

အမွားအယြင္းဆိုတာနဲ ့ေ၀းတဲ ့
အျဖဴေရာင္ လူငယ္ေလးေတြဆိုတဲ ့ရင္ဘတ္ကို
အနီေရာင္ေသြးေတြလႊမ္းေအာင္ပ​စ္ခတ္
သူတို ့ေတြ လုပ္ရက္ခဲ့ၾကတယ္ အေမ။

ေမေမေရ
အဲဒီေတာ္လွန္ေရးမွာ
ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေတြက အစ
စစ္ေျမျပင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
သံဃာေတာ္ေတြရဲ ့ေသြးက စလို ့
ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြရဲ ့ေသြးအဆံုး
မိစၧာေတြ ျမိန္ေရ ယွက္ေရ ေသာက္သံုးခဲ့ၾကတယ္။

ေမေမေရ
အေျပာင္းအလဲတခုအတြက္
အသက္၀ိဥာဥ္ေတြ စေတးဖို ့လိုအပ္တယ္တဲ့။
ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းအတြက္ တရားမွ်တမွဳအတြက္၊ အမွန္တရားအတြက္
ဒီထက္ပိုျပီး ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္
ထပ္ေပးဆပ္ရအံုးမွာလည္းဆိုတဲ​ ့အေမး။
ေျဖႏိုင္သူေတြကို ေမးၾကည့္ေပးပါအံုး ေမေမ။

မိုးေပၚေထာင္ေဖာက္ဖုိ ့မဟုတ္တဲ ့ေသနတ္ေတြ
အလွျပထားတာ မဟုတ္တဲ ့၀ါးရင္းတုတ္ေတြ
အဲဒါေတြ ထားလိုက္ပါ ေမေမ။
ေသခ်ာတာ တခုက ေတာ့
ဘယ္ေလာက္ သတ္သတ္
ဘယ္ေလာက္ေသေသ
လမ္းေပၚက ဧရာ၀တီဟာ
က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ ရင္ဘတ္ထဲမွာ
ထာ၀ရ စီးဆင္းေနအံုးမယ္ ဆိုတာပါ။

ကဗ်ာရြတ္ဆုိမႈ - ေနဘုန္းလတ္

ပုိ ့သူ ကုိေသာမစ္ (ဘာလီ)

က်ေနာ္တုိ႔အလုပ္အေၾကာင္း-၂

Geologist တစ္ေယာက္မဟုတ္ေတာ့ ေရႊရွာနည္းကို မသိပါ။ ေတြ ့ဘူးတဲ့ အရာကိုေျပာျပပါမယ္။ ပထမဆုံး ေရႊေၾကာရွိႏုိင္မဲ့ ေနရာမွာ ရွာေဖြေရးလုပ္ဖုိ႔အတြက္ အစုိးရဆီမွာ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းခံရပါတယ္။ အစုိးရကေန သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္ဆီးမႈ၊ ဌာေနတုိုင္းရင္းသားေတြရဲ  ့ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ေတြရွိမရွိ စစ္ေဆးပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလုိ အစုိးရက အာဏာရွိတဲ့အတုိင္း ရွာေစဆုိၿပီး လုပ္လုိ႔မရပါ။ ဥပမာ ရွာေဖြေရးလုပ္မဲ့ေနရာမွာ ေဒသခံရြာေတြရွိၾကည့္ပါ။ ရွာေဖြေရးကို လုံး၀ခြင့္မျပဳ။ ေတာရုိင္းတိရဆန္ေတြနဲ ့အပင္ေတြကုိ ထိခိုက္ပ်က္ဆီးမႈ ရွိေစႏုိင္တယ္ဆုိရင္လည္း ရွာေဖြေရးလုိင္စင္ထုတ္မေပးပါ။

Stakeholder engagement လို႔ေခၚတဲ့ ဘက္ေပါင္းစုံပါ၀င္ႏုိင္မႈရဲ  ့သဘာတူညီမႈ ့လည္း ရယူပါတယ္။ ဥပမာ ေဒသခံရြာသား၊ အစုိးရ၊ အန္ဂ်ီအုိ၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆုိင္ရာအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ရွာေဖြေရးအတြက္ တုိင္ပင္ညွိႏႈိင္းမႈေတြလုပ္ရပါတယ္။ အားလုံးအတြက္ အက်ဳိးရွိေစမွ အစုိးရက ရွာေဖြေရးလုိင္စင္ခ်ေပးပါတယ္။ 

လုိင္စင္ရတာနဲ႔ Drilling တူးပါတယ္။ ေျမေအာက္ကမီတာ ၂၀၀၀ ကေန သုံးေထာင္ေလာက္အထိမွာ ေရႊေၾကာရွိမရွိကုိ Sample နမႈနာ ေကာက္ပါတယ္။ ေရႊေၾကာဆုိတာက ေက်ာက္တစ္တန္မွာ ေရႊေအာင္စ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆုိတဲ့ အရာျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားဆုံးက ေက်ာက္တစ္တန္မွာ ေရႊေအာင္စ (၂.၅) ေလာက္ရွိရင္ မုိင္းတူးႏုိင္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္အေသးစိတ္ စီးပြားျဖစ္မျဖစ္ကုိ တြက္ခ်က္ၿပီးမွ တူးေလ့ရွိပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္နဲ႔ အျမတ္ကုိ တြက္ခ်က္ၿပီး အျမတ္မ်ားမ်ားရမွ တူးပါတယ္။ ဒါက ဘူမိေဗဒပညာရွင္မ်ားရဲ  ့အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

Drilling မွာ သုံးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ RC၊ RAB၊Diamond ဆုိတဲ့ ေျမေအာက္ေက်ာက္နမႈနာေတြကို စုတ္ယူ၊ တူးယူတဲ့ စက္ေတြကိုသုံးၿပီး ေရႊရွာတဲ့နည္းပါ။ၿပီးရင္ ေက်ာက္နမႈနာေတြကို ဓာတ္ခြဲခန္းကို ပုိ႔ပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္က အရမ္းႀကီးပါတယ္။ ဓာတ္ခြဲခန္းက ရလာတဲ့ Result ေတြကုိ ကြန္ျပဴတာနဲ ့အဆင့္ဆင့္ တြက္ခ်က္ၿပီးမွာ Ore Body ကုိအကြက္ရုိက္ပါတယ္။ မုိင္းနင္းေဆာ့ဖ္၀ဲယားေတြနဲ ့ဆုိေတာ့ သိတ္မခက္ပါဘူး။ အျမတ္မ်ားမ်ားရႏုိင္မယ္လုိ ့ထင္ရင္ ေရႊတူးလုိ႔ရပါတယ္။ တူးနည္းႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ Open Pit နဲ႔ Underground နည္းဆုိၿပီးသုံးပါတယ္။ Underground နည္းက ေစ်းေပါတယ္။ Open Pit က ကၽြင္းအႀကီးႀကီးကိုတူးတဲ့နည္းဆုိေတာ့ ေငြကုန္မ်ားတယ္။ ေျမေအာက္ထဲမွာ ကားေတြေတာင္ ေမာင္းလို႔ရတဲ့ ေျမေအာက္မုိင္းတူးနည္းက အရမ္းစိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။


မုိင္းႏွင့္အသက္အႏၱရာယ္

ၾသစေတ်းလ်မုိင္းမွာ လုပ္ဘူးသူတုိင္း အပူအေအးဒဏ္ကုိခံႏုိင္ရည္ရွိရပါတယ္။ ပူရင္ အရမ္းပူတယ္။ ေအးရင္ အရမ္းေအးတယ္။ အပူခ်ိန္ ၅၀ ဒီဂရီ ဖာရင္ဟိုိက္ေလာက္ေအာက္မွာ အလုပ္လုပ္ရတယ္။ တခါတေလ ႏွာေခါင္းေသြးလွ်ံတယ္။ မုိင္းအလုပ္က ညစ္ပတ္တယ္။ ပင္ပန္းတယ္။ ကုိယ္ကာယကုိ သုံးရတယ္။ ရုံးထဲမွာ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းတာရွိသလုိ ေနပူထဲမွာ Tough Book ဟုေခၚေသာ ေနပူခံ၊ မုိးရြာတာကိုခံႏုိင္ရည္ရွိတဲ့ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ အလုပ္လုပ္တာလည္းရွိတယ္။

အမ်ားအားျဖင့္ က်ေနာ့္အလုပ္သည္ အျပင္မွာ လုပ္ရတာက ပုိမ်ားသည္။ အျပင္မွာလုပ္ရေတာ့ အဓိကေၾကာက္စရာေကာင္းတာက ယင္ေကာင္ေတြ။ ေနပူရင္ ယင္ေကာင္ေတြ ထြက္တယ္။ ကိုယ္ေပၚက ေခၽြးေတြကုိ လာစုပ္တယ္။ ယင္ေကာင္ဆုိတာက တစ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္မဟုတ္။ ရာနဲ႔ခ်ီၿပီးအနည္းဆုံးရွိမယ္။ Fly net လုိ႔ေခၚတဲ့ ယင္ေကာင္မ၀င္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ ျခင္ေထာင္ေသးေသးေလးကုိ မ်က္ႏွာမွာ ၀တ္ထားရတယ္။ မ၀တ္ထားရင္ အလုပ္လုပ္လုိ႔မရဘူး။ ဒီေလာက္ထိဆုိးတဲ့ ယင္ေကာင္။

ေရမ်ားမ်ားေသာက္ရတယ္။ ေရငတ္ေသတဲ့ လူေတြအမ်ားႀကီး။ ေနပူေတာ့ ေရေသာက္။ ဓာတ္ဆားရည္အထုတ္ပါေဆာင္ထားရတယ္။ ဆားဓာတ္ျဖည့္ဖုိ႔။ တစ္ရက္လွ်င္ မနက္ (၆) နာရီကေန ညေန (၆) နာရီထိ အလုပ္လုပ္တာဆုိေတာ့၊ ထုိင္းႏုိင္ငံအေျခစုိက္ အန္ဂ်ီအုိေရာင္ေရာင္ ႏုိင္ငံေရးသမားေရာင္ေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးသမားငေၾကာင္ေတြလုပ္တဲ့ အလုပ္ေလာက္ေတာ့ ဘုန္းေက်ာ္ သနားတယ္။ တခါတေလာက္ ဒီလူေတြမုိင္းမွာလုပ္ဘူးေစခ်င္တယ္။ နဖူးကေခၽြး ဖင္ၾကားထဲအထိေရာက္တယ္။

ေတာထဲမွာ လမ္းမရွိဘူး။ ကုိယ့္လမ္းကုိ လမ္းခရုစာနဲ႔ ထုိးေဖာက္ရတယ္။ Global Positioning System (GPS) သုံးရတယ္။ ေျမပုံပါရတယ္။ လမ္းေပ်ာက္လုိ႔ကေတာ့ မလြယ္။ လမ္းေပ်ာက္လုိ႔ေသတဲ့မသာေတြတစ္ပုံႀကီး။ ေျမၿပိဳလုိ႔ေသတဲ့မသာေတြလည္း မနည္း။ ေက်ာက္ပိလုိ႔၊ ကားႀကိတ္လုိ႔ေသတဲ့လူေတြလည္းရွိတယ္။ မုိင္းလုပ္ငန္းသည္ အသက္အႏၱရာယ္ အရမ္းႀကီးသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ Safety ကို ဦးစားေပးသည္။ ေလယ်ာဥ္ခဏခဏစီးရသည္။ ေလယ်ာဥ္စီးရတာလည္း သိတဲ့အတုိင္း။ ပ်က္ၾကရင္ေလွ်ာႏုိင္တယ္။

ဆက္ရန္-

ဘာေတြ ေရးမွန္းမသိဘူး...မႈးေနလုိ ့

က်ေနာ္ အခုစာေရးသည့္အခ်ိန္ကုိ ေျပာပါမယ္။ မနက္ ၇.၁၇ မိနစ္။ ေဘးမွာ Jin Bean ဟုေခၚေသာ္အရက္ပုလင္းရွိတယ္။ က်ေနာ္အရက္သမား မဟုတ္ပါ။ သုိ ့ေသာ္ တအားေသာက္သည္။

က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိ ေျပာမလုိ ့ ဒီစာကုိ မႈးေနတုန္းေရးတယ္။ ကြန္ျပဴလက္ေတာ့ကုိ ေပါင္ေပၚတင္ မ်က္လုံးေတာင္ မႈးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ဆုိေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမျမင္ရဘူး။

အဓိက တစ္ေယာက္ထဲေသာက္ရင္း အေတြးေတြ ေပ်ာက္သြားမွာစုိးလုိ ့ဒီစာကုိ မႈးေနရင္း ေရးရတာပါ။

ေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အသက္ (၇) ႏွစ္အရြယ္သားက ေဘးမွာ အိပ္ရာႏုိးလုိ ့ထုိင္ၿပီး ၾကည့္ေနတယ္။ က်ေနာ္သည္ အသက္ (၃၁) ႏွစ္အရြယ္ ရႈးတူးတူးေပါေပါေၾကာင္ေၾကာင္ေကာင္ျဖစ္ေလသည္။ လူတုိင္းႏွင့္ ဘယ္ေတာ့မွ အဆင္မေျပ။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔ က်ေနာ့္ကုိ ခ်စ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း သူတုိ႔ကို အရမ္းခ်စ္သည္။ က်ေနာ္ဘာဘဲေျပာေျပာ သူတုိ႔စိတ္မနာ။

က်ေနာ္ မႈးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တခုခု ရင္ထဲမွာ ဆူးရွမိသည္။ က်ေနာ္တာ၀န္မေက်ပါ။ က်ေနာ္ ငုိ ပါသည္။

က်ေနာ့္ မယားညီအစ္ကုိ မြန္ျပည္သစ္ပါတီက ကုိထူးဟုေခၚေသာ္ လူရုိးႀကီးသည္ ဘုရားသုံးဆူတြင္ေနသည္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ကုိတင္စုိးေနာင္ဟုေခၚေသာ ABSDF တပ္ရင္းတစ္မွ တပ္ရင္းမႈးသည္ က်ေနာ့္မယားညီအကုိျဖစ္ေလသည္။ နန္းထုိက္ဟုေခၚေသာ၊ ကုိေနမ်ဳိးေလးဟုေခၚေသာ ABSDF ကုိသံေယာဇဥ္ႀကီးေသာ ငေၾကာင္ေတြသည္ က်ေနာ့္အမ်ဳိးေတြျဖစ္ေလသည္။ ကုိတင္စုိးေနာင္မွလြဲ၍ က်န္သည့္ က်ေနာ့္ မယားညီအကုိမ်ားသည္ အသက္ရွင္လွ်က္ ေတာ္လွန္ေရးဆက္လုပ္တုန္းပင္။

က်ေနာ္သည္ စံခလပူရီမွ မြန္မခ်က္ေသာ မုန္႔ဟင္းခါးကိုႀကိဳက္သည္။ မုန္႔ဟင္းခါးကုိႀကိဳက္သလုိ ကုိေအာင္သူၿငိမ္း၊ ကုိထူးခ်စ္၊ ကုိေအာင္ေက်ာ္စုိး၊ ကုိစုိးဟန္၊ ကုိေအာင္ဆန္းညြန္႔၊ ကုိေရႊေသြး၊ ကုိလူေမာ္၊ ဦးေက်ာ္ထက္၊ ေဒါက္တာေက်ာ္ညြန္ ့ရွိလူမ်ား၊ စသျဖင့္ကုိ က်ေနာ္တအား ခ်စ္ေလသည္။ နာမည္မပါတဲ့ လူေတြ ဘုန္းေက်ာ္ကုိ ဆဲပါ။ မပါရေကာင္းလားလုိ႔။


က်ေနာ္သည္ အခ်စ္ကုိ ဦးစားေပးသည္။ မိသားစုအခ်စ္။ သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္။ အခ်စ္ရွိွလွ်င္ ေငြရိွစရာမလုိ။ အလုိလုိ စိတ္ခ်မ္းသာသည္ဟု က်ေနာ္ထင္သည္။

က်ေနာ့္တြင္ခေလးသုံးေယာက္ရွိသည္။ အႀကီးဆုံးသည္ (၇) ႏွစ္အရြယ္ ငေပါတစ္ေကာင္။ သူ႔ေက်ာင္းတြင္ အၿမဲတမ္း ပထမရမွ ေက်နပ္သည့္ က်ေနာ့္သားျဖစ္သည္။ သမီးႏွစ္ေယာက္လည္း ရွိေလသည္။ စာဖတ္၀ါသနာအရမ္းပါသည္။ က်ေနာ့္ကုိ စာအုပ္အၿမဲတမ္း ၀ယ္ခုိင္းသည္။ က်ေနာ့္သမီးေတြကုိ သား ထက္ပုိခ်စ္သည္ဟု ေျပာလွ်င္က်ေနာ္ လြန္ရာမက်ပါ။ ဒါ သဘာ၀ပါ။

၈၈-ခုႏွစ္တြင္ က်ေနာ္သည္ ၂-တန္းေက်ာင္းသားျဖစ္သည္။ မဂၤလာဒုံမွ တပ္တြင္းေက်ာင္းျဖစ္သည့္ အမက ၂၅ တြင္ ေက်ာင္းတက္ေနသည္။ အဂၤလိပ္ဆရာမရဲ  ့အမ်ဳိးေတြသည္ မဂၤလာဒုံေစ်းထဲတြင္ ငွက္ေပ်ာသီးေရာင္းသည့္ဆုိင္ ဖြင့္ထားသည္။ ဆရာမသည္ အပ်ဳိႀကီးျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားေတြအား တစ္ရက္လွ်င္ အဂၤလိပ္စကားလုံး (၅၀) ေလာက္အလြတ္က်က္ခုိင္းသည္။ မရလွ်င္ ႀကိန္လုံးျဖင့္ေဆာ္ပေလာ္တီးေလသည္။

ဆရာမေၾကာင့္ က်ေနာ္သည္အဂၤလိပ္စာကုိ စိတ္၀င္စားပါသည္။

အထက္တြင္ေျပာသည့္ ကုိတင္စိုးေနာင္အေၾကာင္းကုိ ဆက္ေျပာပါအုံးမည္။ ကုိတင္စုိးေနာင္သည္ အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ မြန္လူမ်ဳိးျဖစ္သည္။ လူ ့ဂြစာျဖစ္သည္။ က်ေနာ္နဲ ့လုံး၀မတည့္ပါ။ စိတ္ေကာင္းေစတနာရွိသည္။သူ ့မိဘေတြသည္ မုဒုံနယ္မွ သူေဌးႀကီးမ်ားျဖစ္သည္။ ယေန႔အထိ ခ်မ္းသာတုန္းဟု သိရသည္။

ကုိတင္စုိးေနာင္သည္ မိသားစုထဲတြင္အႀကီးဆုံးျဖစ္သည္။ သူသည္ ေပေပေတေတ ေနသည္။ စုတ္ျပတ္သက္ေအာင္ေနသည္။ ခ်မ္းသာေသာ္လည္း ခ်ီး  ႀကီးက်သည္။ ပညာတက္ေသာ္လည္း လမ္းမယူသည့္ အက်င့္ရွိသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံအေျခစုိက္ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသည့္ ကုိထူးခ်စ္၊ ကုိေအာင္မ်ဳိးမင္းတုိ႔အား ကုိတင္စုိးေနာင္အေၾကာင္းေမးၾကည့္လွ်င္ အေသးစိတ္သိရႏုိင္သည္။

ကုိထူးခ်စ္သည္ ကုိတင္စုိးေနာင္ရဲ  ့မ်က္ႏွာအားထုိးပစ္သည္။ သူမထုိးလွ်င္ ထုိင္းေတြ သတ္လိမ့္မယ္လုိ ့ ဆရာခ်စ္ေျပာေလသည္။ ဒီလုိအထိုးခံရတဲ့ ကုိတင္စုိးေနာင္ ကုိထူးခ်စ္အား ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မနာ။

က်ေနာ္သည္ တင္စုိးေနာင္ဟုေခၚေသာ္ ၈၈-မ်ဳိးဆက္ ငေၾကာင္အား ဘ၀င္မေတြ ့လွ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ က်ေနာ္ ထုိးခ်င္ေနသည္။ က်ေနာ့္ကုိ ေပါက္တက္ကရေျပာသည္။ ခေလးဟု ေျပာသည္။ သူက လူႀကီးဟု ေျပာသည္။

က်ေနာ္သူ ့အမ်ဳိး မြန္မကုိ ယူလုိ႔ က်ေနာ့္ကုိ သူ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မဆုိး။

ကုိတင္စုိးေနာင္ေသေတာ့ လသားအရြယ္ ခေလးတစ္ေယာက္က်န္ခဲ့သည္။ ေသတာက အေသေသာက္လုိ ့ပါ။

သူ ့မိန္းမ မဇင္မြန္သည္ က်ေနာ့္ အမႀကီးျဖစ္သည္။ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေတြးသည့္အေတြးရွိသည္။ သူ ့ကုိ က်ေနာ္ခ်စ္သည္။ သုိ ့ေသာ္ က်ေနာ္သူ ့ကုိ ၾကည့္မရ။

ကုိတင္စုိးေနာင္ေသေတာ့ ခေလး လသားအရြယ္ကုိ ထားသြားသည္။ က်ေနာ့္မွာ ခေလးသုံးေယာက္ ရွိသည္။ ခေလးေတြအသက္လည္းႀကီးလွၿပီ။ က်ေနာ္ ဘာ့ေၾကာင့္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနတာလဲ။

ခြဲထြက္ၾကပါ...ကိုယ္ပိုင္ႏုိင္ငံတည္ေထာင္ၾကပါ

က်ေနာ္သာ လက္ရွိအေနအထားမွာ တုိင္းရင္းသားသူပုန္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ရင္ သိတ္ေကာင္းမယ္။

 စစ္အစုိးရ နဲ ့ဘယ္လုိမွ ညွိလုိ ့မရဘူးတဲ့အဆုံး ကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ေရးေၾကျငာမယ္။ ဥပမာ SSA အဖြဲ ့လုိမ်ဳိးဆုိရင္ အရမ္းေၾကျငာလုိ ့ေကာင္းေပါ့။ ဟုိအရင္းကတည္းက တုိင္းရင္းသားေတြဟာ ကုိယ့္ထီးကုိယ့္နန္းနဲ႔ေနလာတဲ့လူေတြပဲ။

ကခ်င္၊ ကရင္၊ကယား စလုိ႔ တုိင္းရင္းသားအားလုံး ဒီလုိ လုပ္ႏုိင္တဲ့အခြင့္အလမ္းရွိတယ္။ ေတာင္ပုိင္းဆူဒန္ေတာင္ လုပ္ၿပီးသြားၿပီ။ လူဦးေရ ၆-သန္းေလာက္ပဲရွိတယ္။ ကရင္လူဦးေရထက္ေတာင္နဲေသးတယ္။ ေတာင္ပုိင္းနဲ႔ေျမာက္ပုိင္း ဘယ္လုိမွ ညွိႏႈိင္းလုိ႔မရေတာ့ ခြဲထြက္တာအေကာင္းဆုံးပဲဆုိၿပီ သူတုိ႔ဆုံးျဖတ္ခဲ့တယ္။ အေရွ  ့တီေမာကုိၾကည့္ပါ။

က်ေနာ္ကေတာ့ ခြဲထြက္ေရးကို အားေပးတယ္။ ဘယ္လုိမွ ညွိလုိ႔မရရင္ေတာ့ ဒီနည္းလမ္းက အေကာင္းဆုံးပဲ။ ကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ေရးေၾကျငာၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကို ကုိယ္တည္ေထာင္ၾကေပါ့။
--

Thanks for sending!!!

Phone Kyaw

ျမန္မာျပည္ရွိ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ားအေပၚအႀကံျပဳခ်က္

ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္အတြက္  ျပည္တြင္းတြင္ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ့အျမင္ျဖင့္တင္ျပပါသည္။

လက္ရွိဟိုတယ္စာရင္းႏွင့္   အခန္းအေရအတြက္မွာကိန္းဂဏန္းအရသာရွိၿပီး၊ အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံျခား သားတည္းခိုႏိုင္သည့္ အခန္းအေနအထားမွာအလြန္နည္းပါး ပါသည္။

ပုဂံ-အင္းေလးကေလာတြင္ ဝင္ ေရာက္ေသာ အေနအထားႏွင့္လက္ခံႏိုင္ေျခရွိေသာ္လည္း ရန္ကုန္ မႏၱေလးတြင္ Tour ထားႏိုင္ေသာ ဟိုတယ္မ်ားေလ်ာ့ပါးလာသည္။

ဝန္ေဆာင္မႈႏွင့္ အရည္အေသြးမ်ားက်ဆင္းေနသျဖင့္အခန္းအေရအတြက္သာ ရွိ၍အမွန္တကယ္ Tour  အဆင့္မွီအခန္း နဲပါးေနပါေသးသည္။တႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအရ ၿမိဳ  ့ႀကီးမ်ားျဖစ္သည့္ ရန္ကုန္ႏွင့္မႏၱေလးတြင္ MidRange 3 Star Level အခန္း Tour Operator  မွေရာင္းရန္ အလြန္ပင္နဲပါးေနပါေသးသည္။ High Season တြင္ ယခင္ႏွစ္ကထက္ ၂-ဆခန ္႔ဝင္ေရာက္လာလွ်င္ပင္ အလြန္အခက္အခဲေတြ႕ရ ေပမည္။

ထို႔အတြက္ဧည့္သည္မ်ားအား ခရီးစဥ္ျဖန္႔ထုတ္ႏိုင္ရန္ ေျမာက္ဦး၊ စစ္ေတြ၊ အင္းဝ၊

မင္းကြန္း၊ သီေပါ၊ နမ့္ဆမ္၊ ပုပၸား၊ စေလ၊ ေက်ာက္ေျမာင္း၊ အင္းေတာ္ႀကီး၊ကကၠဴ၊ ေရႊစက္ေတာ္၊ ဖိုးဝင္းေတာင္၊ စံကား၊ သာစည္၊ ပဲခူး ၊မိုးယြန္းႀကီး၊သံေတာင္၊ ပင္ေလာင္း၊ လြိဳင္ေကာ္၊ ေမာ္တင္စြန္း၊ ထားဝယ္၊ က်ိဳကၡမီ၊ေကာ့ ေသာင္း၊ ပူတာအို၊ မင္းတပ္ ေဒသမ်ားတြင္ အမွန္တကယ္ Tour  လက္ခံႏိုင္ေသာအလတ္တန္းစား ဟိုတယ္ ဧည့္ရိပ္သာမ်ား ( 25 to 60 USD) တည္ေဆာက္ျခင္း
  ကိုခြင့္ျပဳသင့္၊ အားေပးသင့္ပါသည္။ 

 

ယင္းဧရိယာမ်ား၏လည္ပတ္ခြင့္ကန္႔သပ္ခ်က္မ်ားကိုလည္း ေလ်ာ့ေပါ့ျခင္း(သို႔)  ျမန္ ဆန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ေပးေစလိုပါသည္။ သို႔မွသာ Tour Operator မွ
  ခရီးစဥ္အသစ္မ်ားေဖၚထုတ္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

 

ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိပါက ေနျပည္ေတာ္ေဒသ၊ (ေတာင္တြင္းႀကီး - ေတာင္ညိဳ)၊ (ပ်ဥ္းမနား၊ ပင္ေလာင္း)၊
ကားလမ္းမ်ားႏွင့္ ေမာ္လၿမိဳင္၊ ထားဝယ္ရထား လမ္းတို႔အား Tourခြင့္ျပဳေပးႏိုင္ပါကခရီးစဥ္သစ္မ်ား တိုးခ်ဲ႕ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။၄င္းအႀကံျပဳေဒသမ်ား တြင္အလယ္အလတ္တန္းစား ဟိုတယ္မ်ားတည္ေဆာက္လုပ္ ခြင့္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ေဒသခံလုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ားအတြကအခြင့္အလမ္းမ်ားေပၚထြက္ေစ လာမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ကေလာ၊ အင္းေလး၊ သီေပါ၊ ေက်ာက္မဲ၊ ပူတာအို၊ မင္းတပ္၊ ကန္ပတ္လက္ေဒသခံ နယ္ေျမကြ်မ္းက်င္သူ TrekkingGuide မ်ားအား ေဒသတြင္း တရားဝင္ျဖစ္ေစရန္ ရက္တိုသင္တန္းမ်ားပို႔ခ်၍
လိုင္စင္တခုသတ္မွတ္ ေပးသင့္ပါသည္။ သံျဖဴဇရပ္ ႏွင့္အလားတူျဖစ္ေသာကန္ခ်နာဘူရီ Dead Railway Line အစတြင္ ျပတိုက္ ႏွင့္ရထားလမ္းခရီးစဥ္အား စိတ္ဝင္စား ဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ျပသထားသျဖင့္ဧည့္သည္မ်ား
 မ်ားျပားလွပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိသံျဖဴဇရပ္ WW II ျပခန္းမွာ လံုးဝပ်က္စီးေနသည္က ိုစိတ္မေကာင္းဖြယ္ရာေတြ႕ရွိရပါသည္။ ထို႔အျပင္ဘုရား
ဖူးခရီးစဥ္မ်ားကိုသာ ျပသေနရျခင္းမွ ကင္းေဝးေစရန္ႏွင့္
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဝန္းက်င္ တြင္ခရီးစဥ္ဆြဲဆန္႔ႏိုင္ရန္ ပုဇြန္ေတာင္ ေခ်ာင္း၊
လိႈင္ျမစ္၊ ရန္ကုန္ ျမစ္၊ ပဲခူးျမစ္၊ တြံေတးတူးေျမာင္းႏွင့္
ဧရာဝတီျမစ္လက္တက္မ်ား အတြင္း လည္ပတ္ႏိုင္ေသာ Live On Board  ႏွင့္ Sunset
 Boat  ခရီးစဥ္မ်ား ခြင့္ျပဳျခင္းႏွင ့္ေရယာဥ္ငယ္မ်ားတည္ေဆာက္ေျပးဆြဲ
 ျခင္း ကိုအားေပး သင့္ပါသည္။

 ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္းဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေစလိုေသာဆႏၵျဖင္  

 ေစာျမင့္ႏိုင္ ( G - 6887 , Management - 5 )

 

ျမန္မာ တုိးဂိုက္အုပ္စုမွ ရယူပါသည္။

ဦးစုိးေအာင္ကို ေလးစားပါတယ္

ဦးစုိးေအာင္

ဝါရွင္တန္ရွိ ျမန္မာအစိုးရသံ႐ံုးမွ ပထမ အတြင္းဝန္ ဦးစိုးေအာင္သည္ တကယ္သတၱိရွိေသာ ၀န္ထမ္းတဦးျဖစ္တယ္လုိ ့ေျပာခ်င္ပါတယ္။ သူနဲ႔ပက္သက္လုိ ့ အေမရိကန္အေျခစုိက္ ၈၈-မ်ဳိးဆက္ေတြက ကူညီဖုိ႔လုံး၀အသင့္ရွိတယ္လုိ ့သိရတယ္။ သူတို႔အျပင္ က်ေနာ္တုိ႔ၾသစေတ်းလ်ကလည္း အဆင္သင့္ပါပဲ။ တခုပဲ အားမရတာက တျခားသံရုံးက လူေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ သူ ့လုိမလုပ္ၾကလဲ မသိဘူး။ ဦးစုိးေအာင္ေရ ဘာမွအားမငယ္နဲ႔။

ဧရာ၀တီကုိ မေရာင္းပါနဲ႔

တရုတ္ျပည္ရဲ  ့စီးပြားေရးဖြံ ့ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ  ့ႏႈံးက အရမ္းေကာင္းေနေတာ့ စြမ္းအင္လုိအပ္မႈ အရမ္းရွိေနတယ္။ ဒီလုိအပ္မႈ  ့ျဖည့္ဖုိ႔အတြက္ တရုတ္ေတြဟာ ဘယ္ေနရာကေန ဘာရႏုိင္လဲဆုိတာကုိ လုိက္ၿပီးေခ်ာင္း ရတဲ့အထိ ျဖစ္ေနတာကို လူတုိင္းသိတယ္။ ရုတ္စြအဆုံး အာဖရိကတုိက္က ကြန္ဂုိလုိ ႏုိင္ငံမွာေတာင္သြားၿပီး တရုတ္ေခါက္ဆြဲဆုိင္ ဖြင့္ၾကတဲ့ တရုတ္ေတြ ဂြင္ခ်ဲ  ့စီးပြားျမင္ၾကတယ္။ ဒီေလာက္ေသနတ္ေတြ ပစ္ေနတာေတာင္ အေၾကာက္အရြံမရွိ ေငြ ပဲ မဲတဲ့တရုတ္။

ဘာ့ေၾကာင့္သူတုိ႔ စီးပြားေရးကုိ အသားကုန္လုပ္ရလဲဆုိေတာ့ ဒီလုိရွိတယ္။ ပထမတစ္ခ်က္က တရုတ္ေတြ ေသရင္သူမ်ားေတြလုိ အုတ္ဂူေသးေသးနဲ႔ ေသတဲ့လူစားမဟုတ္ေတာ့ ဂူႀကီးႀကီးအတြက္ ေငြလုိတယ္။ ဂူႀကီးႀကီးအတြက္ ၿခံႀကီးႀကီးလုိတယ္။ ပုိက္ဆံေတာင္ မီးရႈိ  ့ၿပီး ေသတဲ့သူေတြကုိ ဂုဏ္ျပဳရတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က တရုတ္လူဦးေရက သန္းေထာင္ခ်ီရွိေနတယ္။ ေက်ာ္ေတာင္ေနၿပီ။ ဒီလူဦးေရအတြက္ ေငြမ်ားမ်ားစုေဆာင္းႏုိင္မွ တရုတ္ေတြ အနာဂတ္အတြက္ ေခါက္ဆြဲဆြဲ ၀၀ စားႏုိင္မယ္။ မ်ားမ်ားစားႏုိင္မွ အားရွိမယ္။ အားရွိမွ ခေလးေမြးႏုိင္မယ္။ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေကာင္ပဲေမြးရင္ေတာင္ သန္းေထာင္ေက်ာ္ေနတဲ့လူေတြရွိေတာ့ ကုိယ့္ဟာကုိယ္သာ တြက္ၾကည့္ေတာ့။ ဒါက ကမၻာႀကီးရဲ  ့ေနရာအႏွံ ့အျပားမွာ တရုတ္အင္ပါယာကုိ ပုိၿပီးခ်ဲ  ့ႏုိင္မယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ တရုတ္ စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ စီးပြားေရးနဲ႔ပက္သက္ရင္ ဆံပင္ကစလုိ ့ လက္သည္းခြံအဆုံး လုိက္ၿပီး၀ယ္တယ္။

အျမတ္ရဖို ့ဆုိရင္ တရုတ္နဲ႔ကုလားဟာ ဘယ္ေလာက္ႏွိမ္ႏွိမ္ မ်က္ႏွာစပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႔ အရွက္မရွိလုပ္တက္တဲ့ အက်င့္ရွိတယ္။ တရုတ္ေတြ ကုလားေတြ မေကာင္းဘူးလုိ ့ေျပာေနတာမဟုတ္ပါ။ သူတုိ ့ရဲ  ့အက်င့္ကုိ ေတြ ့ဘူးတဲ့အတုိင္း တင္ျပေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာ တရုတ္ႏုိင္ငံသည္ အရမ္းစီးပြားျဖစ္ေနၿပီ။ ကုန္ၾကမ္းေတြအရမ္းလုိတယ္။ ဒါမွ Made in China မ်ားမ်ားကုိ ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ထုတ္ႏုိင္မယ္။ ႏုိင္ငံျခားကုိ တင္ပုိ႔ႏုိင္မယ္။ မ်ားမ်ားနဲ႔ေပါေပါတင္ပုိ ့ေလ တရုတ္အတြက္ ပုိကုိက္ေလ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကုန္ၾကမ္းအတြက္ ရတဲ့ေနရာကေန ရသလုိ ၀ယ္ယူရတဲ့အေျခအေနလုိ ့ေျပာႏုိင္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက ရသမွ်တြင္းထြက္ေတြကုိ သိမ္းက်ဴံး၀ယ္တယ္။ သံ၊ ေရႊ၊ နစ္ကယ္၊ ေၾကး၊ အကုန္၀ယ္တယ္။ ၾသစေတ်းလ်ေတြ ပါတဲ့ အီးေတာင္ အနာဂတ္မွာ တရုတ္ေတြ ၀ယ္အုံးမယ္ထင္တယ္။ ေျမၾသဇာအတြက္။

ဆုိလုိခ်င္တာက တရုတ္ႏုိင္ငံသည္ ကမၻာပတ္ၿပီး ကုန္ၾကမ္းေတြကို လုိက္ၿပီး၀ယ္ေနတယ္။ ကုန္ၾကမ္းအတြက္ဆုိရင္ သူမ်ားပုိင္နက္ကိုေတာင္ က်ဴးေက်ာ္တယ္။ဒိအတြက္ ျမန္မာျပည္ကေတာ့ သနားတယ္။

မေန႔က ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆုံဆည္ကိစၥကုိ ဂ်ပန္ Geologist နဲ႔ စကားေျပာမိတယ္။ သူက ျမန္မာျပည္မေျပာနဲ႔ တရုတ္ေတြ ငါတုိ႔ ႏုိင္ငံရဲ  ့ရပုိင္နက္ထဲအထိ၀င္ၿပီး ေရေအာက္က ေက်ာက္လႊာေက်ာမွာ သယံဇာတရွိမရွိကို လိုက္ရွာေနလုိ႔ ေမာင္းထုတ္ရေသးတယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ၾကည့္....ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းတဲ့ တရုတ္လဲ။ ၾသစေတ်းလ်ေတြလည္း တရုတ္ဆုိရင္ ၾကည့္မရ။ မေပါင္းလုိ႔လည္းမျဖစ္။ သူတုိ႔၀ယ္မွ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အလုပ္ရတာကုိး။

ျမန္မာျပည္ကေတာ့ အနီးဆုံးမုိ႔ တရုတ္ႀကီးက အရမ္းခ်စ္တယ္။ တရုတ္လုိေျပာရင္ " ၀" က်ီမွာ ႀကိဳက္တာေျပာ " ၀ " အကုန္လုပ္ေပးမယ္ဆုိတဲ့အထိ တရုတ္က သေဘာေကာင္းပုံရတယ္။ ျမန္မာအစုိးရကုိ တရုတ္ႀကီးကပ္ၿပီး ဖင္ခ်ေနတာ ျမန္မာအစုိးရကလည္း သိတယ္။ သုိ႔ေသာ္ " ၀ "မွ မကယ္ရင္ ျမန္မာအစုိးရလည္း ႏို္င္ငံတကာအလယ္မွာ တံေတြးနဲ႔ေထြးတာကုိ ဘယ္လုိကာႏုိင္မလဲ။
"၀" ရွိေနလုိ ့တူ နဲ႔ညပ္ႏုိင္တာေပါ့။ တရုတ္ႀကီးက ေရွာင္လင္လည္း ကၽြမ္းတယ္ဆုိေတာ့။ ယင္ေကာင္ေတာင္ တူ နဲ႔ ဖမ္းႏုိင္တယ္။

ေလာေလာဆယ္ အျမတ္ရေနလုိ႔ ျမန္မာအစုိးရကုိ တရုတ္က တူ နဲ႔ကာေပးထားပါတယ္။ ျမန္မာကလည္း ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ ဧရာ၀တီကုိ ေစ်းေပါေပါနဲ ့ ထုိးအပ္လုိက္ပုံရတယ္။ ဧရာ၀တီဆုိတာက ခ်င္းမုိင္းအေျခစိုက္ ဘုရွစ္ဧရာ၀တီကုိ ေျပာတာမဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္ေျပာတဲ့ဧရာ၀တီဆုိတာက ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ  ့အဓိက အသက္ေသြးေၾကာႀကီး။ ဒါႀကီးသာ မရွိရင္ ျမန္မာေတြလည္း ဒုကၡအေတာ္ေရာက္မယ္ထင္တယ္။ ေသာင္ျပင္မွာလႊတ္တဲ့ ဟသၤာလုိမ်ဳိးဆုိတဲ့ စကားပုံေတာင္ သုံးဖုိ႔မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေရကာတာေတြသာေဆာက္လိုက္ရင္ ေရစီးနည္းလုိက္၊ မ်ားလုိက္မို ့ေသာင္ျပင္လည္း ရွိလိုက္မရွိလုိက္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဟသၤာမေျပာနဲ႔ က်ီးကန္းေတာင္ နားစရာရွိမွာမဟုတ္ဘူး။

အခုေတာ့ ဧရာ၀တီျမစ္အထက္ပုိင္းမွာ ဆည္ေတြအမ်ားႀကီးေဆာက္မယ္။ ဆည္ကထြက္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ကို ကခ်င္ျပည္နယ္က လူေတြသုံးရမယ္ထင္လား။ မပူနဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔နဲ႔ ဘာမွမဆုိင္။ တရုတ္ျပည္ကုိ ပုိ ့ဖုိ႔ပါ။ ေတာင္ေပၚသား ကခ်င္ေတြကြာ၊ မီးမရွိလည္း မင္းတုိ႔ ေနလုိ႔ရပါတယ္။ အရင္တုန္းကလည္း မီးမရွိပဲ ေနလာတာဆုိေတာ့ ဒီအတုိင္းပဲ ေန။ ဆည္က ထြက္တဲ့လွ်ပ္စစ္ကုိ တရုတ္ကုိေရာင္းရင္ ေငြရမယ္။ မင္းတုိ႔ကခ်င္ေတြအတြက္ ေပါေခ်ာင္ေကာင္းေဆးရုံတစ္ရုံေလာက္ေဆာက္ေပးမယ္။ ၿပီးရင္ ကခ်င္သူပုန္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြကုိ တရုတ္လုပ္ ကားတစ္စီးေလာက္ ေကၽြးလုိက္မယ္။ ဒါဆုိရင္ ကခ်င္ေတြပါးစပ္တိတ္ေပါ့လုိ႔ နအဖက ေတြးပုံရတယ္။ က်န္တာေတာ့ ငါတုိ႔အာဏာၿမဲဖုိ႔အတြက္ ဘတ္ဂ်က္ဟုေခၚေသာ ဘတ္ဂ်က္ေပါ့။

ဒီမွာတင္ ကခ်င္လည္း သိတဲ့အတုိင္း။ ဒီလုိမ်ဳိးေတာ့ မရဘူး။ ၂၀၁၁-ဆုိေတာ့ ကခ်င္လည္း ၁၉၉၃-ေလာက္က ကခ်င္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ညွပ္ခ်လို ့မရေတာ့။ ျပန္ခ်တာေပါ့။

ထားေတာ့။ ဆည္ေဆာက္ရင္ဘာေတြျဖစ္ႏုိင္လဲဆုိတာကို ေျပာအုံးမယ္။

အဓိကႏွစ္ခုရွိတယ္။ ဆည္ေဆာက္ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ေဆာက္ၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္ဆုိၿပီး ခြဲျခားျမင္ၾကည့္ပါ။ ေဆာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈ၊ ရြာေတြအေရႊခံရမႈ၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငုပ္လက္ရင္းေတြ ပ်က္စီးမႈစတဲ့ဟာေတြ တစ္ပုံႀကီး။ ဒါေတြကုိ အတိအက်စာရင္းေကာင္းမႈမရွိေတာ့ ဘယ္လုိမွ မေျပာတက္ဘူး။ ေဒသခံေတြ ဆည္ေဆာက္ေတာ့အလုပ္ရႏုိင္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ မစားေလာက္ပါဘူး။ တရုတ္ဆုိတဲ့အမ်ဳိးက အရမ္းခုိင္းၿပီး အေပးနဲတဲ့လူေတြျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ဆုိင္မွာ က်ေနာ္လုပ္ဘူးေတာ့ ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။ တရုတ္မေတြေတာ့ အေတာ္လွတယ္ထင္တာပဲ။

ေဆာက္ၿပီးသြားရင္ ဘာေတြျဖစ္ႏုိင္လဲဆုိေတာ့ အက်ဴိးဆက္က မေတြး၀့ံစရာ။ ဒါကုိေနာက္မွ က်ေနာ္အေသးစိတ္ေရးပါအုံးမယ္။

ျမန္မာအစုိးရက ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ ဧရာ၀တီျမစ္အထက္ပုိင္းမွာ ဆည္ေတြမေဆာက္သင့္ပါဘူး။ စဥ္းေတာင္ မစဥ္းစားသင့္တဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ႏုိင္ငံကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ သူ ့တုိင္းျပည္မဟုတ္ေတာ့ ဘာကုိမွ ဂရုစိုက္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ စြမ္းအင္လုိအပ္ခ်က္ကုိ ျဖည့္ဖို ့အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊသမီးကို ၀ယ္လုိ ့ရရင္လည္း တရုတ္က ၀ယ္မွာပါ။ မယုံရင္ေရာင္းၾကည့္ပါ။ တရုတ္ေတြမိန္းမလုိခ်င္တာ တစ္ပုိင္းကုိေသေနတာပဲ။

ဆက္ရန္-

Impacts of Dams on Rivers ကုိဆက္ေရးပါအုံးမယ္။ 

ဧရာဝတီ ကို ကယ္တင္ၾကစုိ ့ (ေအာင္ဒင္)

ဒီလို ေခါင္းစဥ္တပ္ေတာ့ လြန္တယ္လို႕ တခ်ိဳ႕ကထင္ၾကလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမည့္ က်ေနာ္တို႕ရဲ့ မိခင္ျမစ္မၾကီး ဧရာဝတီဟာစစ္အုပ္စုရဲ့ အလိုေတာ္ရိ ဘိန္းဘုရင္ ေလာ္စစ္ဟန္ ရဲ့ ေအးရွားေဝါလ္ကုမၸဏီနဲ႕တရုတ္ကုမၸဏီမ်ားရဲ့ စက္ယနၴယားၾကီးေတြနဲ႕တူးဆြ တိုက္ခိုက္မႈေအာက္မွာ အျပင္းအထန္နာက်င္ေနရပါျပီ၊ ကိုခင္ဝမ္းရဲ့ "မဟာ သဘာဝရွင္"၊ ကိုထူးအိမ္သင္ရဲ့ "ရာဇဝင္မ်ားရဲ့ သတို႕သမီး"၊ က်ေနာ္တို႕ အားလုံးရဲ့ မိခင္ ဧရာဝတီ ဟာ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူမ်ားရဲ့ အႏိုင္က်င့္မႈကို စတင္ခံစားေနရပါျပီ၊ ဧရာဝတီ ကို အခ်ိန္မီ ကယ္တင္ႏိုင္ၾကဖို႕၊ အင္နဲ႕ အားနဲ႕ အကာအကြယ္ေပးႏိုင္ၾကဖို႕ ဒီစာတမ္းကို ေရးပါတယ္၊

(၁)

ဇြန္လ ၉ ရက္ေန႕က စျပီး ျမန္မာစစ္အုပ္စု ရဲ့ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္လက္ေအာက္ခံတပ္ေတြက ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ရဲ့ အေျခစိုက္စခန္းေတြကို စတင္တိုက္ခိုက္တာ အားလုံး သိၾကျပီးျဖစ္မွာပါ၊ အစပိုင္းမွာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္စစ္ပြဲေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြါးခဲ့ျပီး ဒီကေန႕အထိလဲ ႏွစ္ဖက္အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္ ဆိုေပမည့္ စစ္ပြဲငယ္ေတြ ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကား ျဖစ္ေပၚေနဆဲပါ၊ ဗမာစစ္တပ္ နဲ႕ ကခ်င္စစ္တပ္ ႏွစ္ဖက္စလုံးမွာ အက်အဆုံးေတြ၊ ဒဏ္ရာရသူေတြအေျမာက္အမ်ား ရွိခဲ့ပါတယ္၊ ပိုျပီး ဆုံးရွုံးနစ္နာရတာကေတာ့ ကခ်င္ျပည္သူေတြပါ၊ ဗမာစစ္တပ္ရဲ့ အႏိုင္က်င့္မႈ၊ လုယက္မႈ၊ အဓမၼေပၚတာဆြဲမႈေတြေၾကာင္႕ေသာင္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ ျပည္သူေတြ ေနရပ္ေဒသကို စြန္႕ခြါထြက္ေျပးၾကရပါတယ္၊ တရုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္က ေကအိုင္ေအ ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ လိုင္ဇာ မွာခိုလံႈေနၾကတာ ဒုကၡသည္ဦးေရ ၁၄၀၀၀ ေက်ာ္ရွိပါတယ္၊

ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကေတာ့ တရုပ္ႏိုင္ငံထဲ ဝင္ေျပးၾကျပီး ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြမ်ားထံ ခိုလႈံေနၾကရပါတယ္၊ တခ်ိဳ႕က နယ္စပ္ကို မေျပးပဲ အထက္ဖက္က ဗန္းေမာ္၊ ဝိုင္းေမာ္ျမိဳ႕ေတြက ခရစ္ယန္ဘုရားေက်ာင္းေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ ခိုလႈံေနၾကရပါတယ္၊ မေျပးႏိုင္သူေတြကေတာ့ ကခ်င္တပ္ကို ေထာက္ခံသူမ်ားအျဖစ္ ဗမာစစ္တပ္က ဖမ္းဆီး ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္တာ၊ သတ္ျဖတ္တာ ခံၾကရပါတယ္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႕အစည္းရဲ့ သတင္းပို႕ခ်က္အရ ကခ်င္အမ်ိဳးသမီး အနည္းဆုံး ၁၈ ေယာက္ေလာက္ဟာ ဗမာစစ္သားေတြရဲ့ အုပ္စုလိုက္မုဒိန္းက်င့္တာခံၾကရျပီး တခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြကို စစ္သားေတြက မုဒိန္းက်င့္ျပီးတာနဲ႕ သတ္ပစ္လိုက္ၾကတယ္လို႕ ၾကားသိရပါတယ္၊

ဒီစစ္ပြဲေတြ စတာနဲ႕ ၁၇ႏွစ္ေက်ာ္တည္ရွိခဲ့တဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို တဘက္သတ္ခ်ိဳးေဖာက္တာက ျမန္မာစစ္အုပ္စုဘက္ကပါ၊ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ တပိန္ျမစ္ကို ဆည္ဖို႕ဟန္႕တားျပီး ေရအားလွ်ပ္စစ္ထုတ္ယူဖို႕လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္အုပ္စုနဲ႕ တရုပ္အစိုးရ ကုမၸဏီမ်ားရဲ့ ပူးေပါင္းစီမံကိန္းေတြက ကခ်င္တပ္မ်ားထိန္းခ်ဳပ္ရာေဒသအတြင္းမွာ က်ေရာက္ေနလို႕ အဲဒီေဒသအတြင္းကေန ကခ်င္တပ္မ်ားကို ေမာင္းထုတ္ဖို႕လုပ္တဲ့ စစ္ဆင္ေရးပါ၊ အခုေတာ့ ႏွစ္ဖက္အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ စတင္ေနပါျပီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းက ျပည္သူမ်ားသာမက တကမ႓ာလုံးက အစိုးရေတြ၊ ျပည္သူေတြကပါ အပစ္အခတ္ရပ္စဲျပီး ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းၾကဖို႕ ေတာင္းဆိုေနၾကတာပါ၊ ဒါေပမည့္ အားလုံးေမွ်ာ္လင့္သလို စစ္ပြဲေတြအဆုံးသတ္ျပီး ထာဝရတည္တန္႕တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႕ဆိုတာ အလွမ္းေဝးလြန္းလွပါတယ္၊ ျမန္မာစစ္အုပ္စုနဲ႕ တရုပ္အစိုးရရဲ့ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတဲ့ မတရားမႈေတြ မရပ္သ၍ က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ျငိမ္းခ်မ္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါ၊

(၂)

ျမန္မာစစ္အုပ္စုကို တရုတ္စိုးရက စီးပြါးေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ဘက္ေပါင္းစံုက ေထာက္ခံအားေပးေနခဲ့တာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ကတည္းကပါ၊ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ၊ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို မတရားသျဖင့္ အၾကမ္းဖက္ရယူထားမႈေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုၾကီးက ပစ္တင္ ရွုံ႕ခ်ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္အုပ္စုကို ႏိုင္ငံတကာအေရးယူမႈေတြ မလုပ္ႏိုင္ေအာင္ တရုတ္အစိုးရက ကုလသမဂၢလံုျခံုေရးေကာင္စီမွာ၊ အေထြေထြညီလာခံမွာ၊ လူ႕အခြင့္အေရးေကာင္စီမွာ အျမဲတမ္းအကာအကြယ္ေပးေန႐ံုတင္မက ျမန္မာစစ္အုပ္စုအတြက္လိုအပ္တဲ့ လက္နက္ခဲယမ္းေတြ၊ စစ္ေလယဥ္ေတြ၊အေျမာက္ေတြ၊ တင့္ကားေတြ ကိုလဲ အလိုရွိသေလာက္ေလွ်ာ႕ေစ်းနဲ႕ တမ်ိဳး၊ အေႂကြးစံနစ္နဲ႕ တဖံု ေထာက္ပံ့ေရာင္းခ်ေပးေနတာပါ၊ အတိုးမဲ့ေခ်းေငြေတြ၊ အတိုးနည္းေခ်းေငြေတြ ထုတ္ေပး၊ စီးပြါးေရးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ လုပ္ျပီး ျမန္မာစစ္အုပ္စုကို တရုတ္အစိုးရက က်ားကန္ေပးေနတာပါ၊ အဲဒီလို အကူအညီေပးမႈ ေတြအတြက္ ျမန္မာစစ္အုပ္စုက တရုတ္အစိုးရကို ရက္ရက္ေလ်ာေလ်ာ ျပန္ေပးေနရတာလဲအမ်ားၾကီးပါ၊

အထင္ရွားဆုံးကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းကို ယူနန္ျပည္နယ္က တရုတ္ေတြ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႕ ဝင္ေရာက္အေျခခ်ခြင့္ရျပီး အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ အထူးအခြင့္အေရးေပးမႈနဲ႕ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အျပိဳင္အဆိုင္မဲ့လုပ္ခြင့္ရျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စီးပြါးေရးကိုၾကီးၾကီးမားမား ခ်ယ္လွယ္ႏိုင္ေနတာပါပဲ၊ မနၲေလးလို ျမန္မာ့မင္းေနျပည္ေတာ္ေဟာင္း နဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ဒုတိယအၾကီးဆုံးျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးဟာ တရုတ္ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးလို႕ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေဒသခံျမန္မာေတြက အေဝးကိုေရာက္ကုန္ျပီး တရုတ္စီးပြါးေရးသမားေတြက အလုံးအရင္းနဲ႕ လႊမ္းမိုးထားၾကပါျပီ၊ လား႐ိႈး၊ မူဆယ္၊ ျမစ္ၾကီးနား၊ ဗန္းေမာ္ စတဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားမွာလဲ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ား အလုံးအရင္းနဲ႕ ေရာက္ရွိေနထိုင္ၾကျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသား လက္မွတ္မ်ားကိုေတာင္ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကျပီး ျပီးခဲ့တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စစ္အုပ္စုရဲ့ ၾကံ့ဖြံ႕ပါတီ ကိုမဲေပးခဲ့ၾကတာပါ၊

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အဖိုးတန္ သယံဇာတေတြ၊ ကြၽန္းသစ္ေတြ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြ၊ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ေတြလဲ တရုတ္ကုမၸဏီမ်ားက ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ျပီး တရုတ္ျပည္မၾကီးကို သယ္ယူသြားေနၾကပါျပီ၊ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တရုတ္အစိုးရက စီးပြါးေရးကိုလိုနီျပဳေနတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေနပါျပီ၊ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက သူတို႕အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ တရုတ္အစိုးရကို ပဏၰာဆက္သ ကြၽန္ျပဳခံေနၾကတာ ၾကာပါျပီ၊ အဲဒီေလာက္ေစာ္ကားေနရတာကိုမွ မေက်နပ္ႏိုင္ေသးတဲ့ တရုတ္အစိုးရက ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ့ အသက္ေသြးေၾကာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အသည္းႏွလုံး၊ က်ေနာ္တို႕ခ်စ္တဲ့ ျမစ္ၾကီး ဧရာဝတီ ကို လည္ျမိဳညွစ္၊ အႏိုင္က်င့္ေနျပန္ပါျပီ၊

(၃)

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလမွာ ျမန္မာစစ္အုပ္စုက တရုတ္အစိုးရပိုင္ China Power Investment Corporation (CPI) နဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း၊ ေမခ၊ မလိခ နဲ႕ ဧရာဝတီျမစ္ဖ်ားမွာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ဓာတ္ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္ ဆည္ၾကီး (၇) ခု ေဆာက္လုပ္မည့္ သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကပါတယ္၊ အဲဒီသေဘာတူညီခ်က္အရ မလိချမစ္ေပၚမွာ လိုင္းဇာဆည္၊ ေမချမစ္ေပၚမွာ ခ်ီေဘြ၊ ပရွဲ၊ လာခင္၊ ဖီေဇာ၊ နဲ႕ ေခါင္လန္ဖူး ဆည္ ၅ ခု နဲ႕ ေမခ နဲ႕ မလိခ ဆံုတဲ့ ျမစ္ဆံု၊ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးရဲ့အစမွာ ျမစ္ဆံုဆည္ စတဲ့ ဆည္ၾကီး (၇) ခုကို ၁၀ ႏွစ္အတြင္း ျပီးေအာင္ တည္ေဆာက္ဖို႕ပါ၊ အဲဒီ ဆည္ၾကီးမ်ား နဲ႕အတူ ေရကာတာၾကီးမ်ား၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္ထုတ္လုပ္ေရးစက္႐ံုမ်ားလဲ ပါဝင္တည္ေဆာက္မွာျဖစ္ျပီး ဒီဆည္ၾကီး (၇) ခုကေန လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား တႏွစ္ကို မီဂါဝပ္ ၁၃၃၆၀ ထုတ္လုပ္ျပီး တရုတ္ျပည္ ယူနန္ေဒသကို တင္ပို႕ျဖန္႕ျဖဴးဖို႕ပါ၊

ဒါဟာျဖင့္ အစြမ္းကုန္စီးပြါးေရး တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာတဲ့ တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ့ တဟုန္ထိုးျမင့္မားလာတဲ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းဖို႕ တရုတ္အစိုးရရဲ့ ၾကိဳးစားမႈပါ၊ သူ႕ႏိုင္ငံတိုးတက္ေရးအတြက္ ဆနၵရွိတာကို အပစ္မေျပာလိုေပမည့္ ဒီ ဆည္ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ ႏိုင္ငံကျပည္သူေတြ ဆုံးရွုံးနစ္နာရမွာကို လုံးဝငဲ့ကြက္စဥ္းစားျခင္းမရွိပဲ တကိုယ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္နဲ႕ အႏိုင္က်င့္တာ၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ့ ဧရာဝတီ ကို လည္မ်ိဳညွစ္တာကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႕ အစြမ္းကုန္ရွုံ႕ခ်ၾကရမွာပါ၊

ဒီဆည္ၾကီး (၇) ခုမွာ အၾကီးဆုံးက ျမစ္ဆံုဆည္ပါ၊ တည္ေနရာက ေမခ၊ မလိခ ျမစ္ဆံုရဲ့ေအာက္ဖက္ ၂ မိုင္ခန္႕အကြာ၊ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ရဲ့ ေျမာက္ဘက္ ၂၆မိုင္ခန္႕အကြာ၊ ဆည္ ရဲ့အတိုင္းအတာက အျမင့္ေပ ၅၀၀ (အထပ္ ၄၉ ထပ္ျမင့္တဲ့ အေဆာက္အအံုတခုေလာက္) နဲ႕ အလ်ား ေပ ၅၀၀ ရွိပါမယ္၊ ဆည္ေရကို ထိန္းသိန္းထားမည့္ ေရကာတာၾကီး (Reservoir) က စကၤာပူႏိုင္ငံ(ဧရိယာ စတုရန္းမိုင္ ၂၆၈) ထက္ႏွစ္ဆေလာက္ေတာင္ၾကီးျပီး နယူးေယာက္ျမိဳ႕ (ဧရိယာ စတုရန္းမိုင္ ၄၆၉) ေလာက္ က်ယ္တယ္လို႕ သိရပါတယ္၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္မွာ ရည္ရြယ္တဲ့အတိုင္း ေဆာက္လုပ္ျပီးစီးသြားရင္ တႏွစ္ကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ၃၆၀၀ ကေန ၆၀၀၀ မီဂါဝပ္ အထိ ထုတ္လုပ္ႏိုင္မယ္လို႕ ဆိုပါတယ္၊ ေဆာက္လုပ္ေရးကုန္က်စားရိတ္က အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေပါင္း ၃၆၀၀ ျဖစ္ျပီး ဒီစီမံကိန္းကေန အဓိက အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမွာက ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊အထူးသျဖင့္ အရင္က ၈လုံးလို႕ေခၚျပီး အခု ၉လုံး ျဖစ္လာတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း ဒုသမၼတ ဦးသီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင္ဦး ၊ သူ႕ရဲ့အလိုေတာ္ရိစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္ စတီဗင္ ေလာ (ေခၚ) ထြန္းျမင့္ႏိုင္ နဲ႕ သူ႕ရဲ့ Asia World ကုမၸဏီ နဲ႕ တရုတ္အစိုးရတို႕ပဲျဖစ္ျပီး အဓိက နစ္နာဆုံးရွုံးၾကမွာက သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္၊ ဒါဟာျဖင့္ တရုတ္အစိုးရက ျမန္မာစစ္အုပ္စုကို ျမန္မာျပည္သူေတြကို သတ္ျဖတ္အႏိုင္က်င့္ဖို႕ ေထာက္ပံ့ကူညီရုံတင္မကဘူး၊ သူကိုယ္တိုင္က ျမန္မာျပည္သူေတြကို တိုက္႐ိုက္ သတ္ျဖတ္အႏိုင္က်င့္ဖို႕ၾကိဳးစားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

(၄)

တကယ္က ဒီစီမံကိန္းကို မလုပ္သင့္ေၾကာင္း ကခ်င္ျပည္သူမ်ား၊ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ (ေကအိုင္အို/KIO) တို႕က ျမန္မာစစ္အုပ္စုကိုေရာ၊ တရုတ္အာဏာပိုင္မ်ားကိုပါ အၾကိမ္ၾကိမ္ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ၾကတာပါ၊ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁ရက္ေန႕မွာ ကခ်င္ျပည္နယ္ တန္ဖဲ ရြာသားမ်ားက ကခ်င္အတိုင္ပင္ခံအဖြဲ႕ထံ၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၁ရက္ေန႕ မွာ ေကအိုင္အို ဥကၠ႒က ယူနန္ျပည္နယ္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕ထံ၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၆ရက္ေန႕မွာ ေကအိုင္အို ဥကၠ႒က နအဖဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊ ထံ၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၆ရက္ေန႕မွာပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ တန္ဖဲ ရြာသားမ်ားက ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမႉးထံ၊ ၂၀၀၉ ခု ေအာက္တိုဘာ ၂၆ရက္ေန႕မွာ ေကအိုင္အိုက ကခ်င္အတိုင္ပင္ခံအဖြဲ႕ထံ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၀ ရက္ေန႕မွာ ေကအိုင္အိုက ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမႉးထံ၊ စာေတြအၾကိမ္ၾကိမ္ပို႕ျပီး ဒီျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရး စီမံကိန္းကို ပယ္ဖ်က္ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုခဲ့၊ ကန္႕ကြက္ခဲ့ၾကတာပါ၊ ဒီႏွစ္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာပဲ မတ္လ ၂၆ ရက္ေန႕မွာ ေကအိုင္အို ဥကၠ႒ၾကီး လေရာ္ ေဇာင္းဟရာ က တရုတ္သမၼတ နဲ႕ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအၾကီးအကဲ ဟူဂ်င္ေတာင္ ထံစာပို႕ျပီး ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါေသးတယ္၊ ဒါေပမည့္ တရုတ္အစိုးရေရာ၊ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကပါ ကခ်င္ျပည္သူေတြရဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရး စီမံကိန္းကို ဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၾကဆဲပါ၊

ဒီေနရာမွာ တရုတ္အစိုးရရဲ့ ရက္စက္ယုတ္မာမႈနဲ႕ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာျပီးေရာဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို အံ့ဩဖြယ္ရာ ေတြ႕ရွိရပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ တရုတ္နဲ႕ ျမန္မာ ႏွစ္ဖက္စလုံးက အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ ကြၽမ္းက်င္သူေတြ၊ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေအာက္တိုဘာလမွာ အစီရင္ခံစာတေစာင္တင္သြင္းျပီး ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရးကို ဖ်က္သိမ္းဖို႕ အၾကံေပးခဲ့ၾကတာပါ၊ဒီလိုပါ၊

(၅)

ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရးနဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး လူထုရဲ့ ကန္႕ကြက္မႈေတြရွိလာတဲ့အခါမွာ တရုတ္ နဲ႕ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက သူတို႕ စည္းနဲ႕ ေဘာင္နဲ႕ ေဆာင္ရြက္ပါတယ္ဆိုတာျပႏိုင္ဖို႕ တရုတ္၊ျမန္မာပညာရွင္မ်ားပါဝင္တဲ့ Biodiversity And Nature Conservation Association (BANCA) အဖြဲ႕ကို ျမစ္ၾကီးနား နဲ႕ ျမစ္ဆုံေဒသတဝိုက္မွာ ပါတ္ဝန္းက်င္ထိခိုက္မႈ တိုင္းတာခ်က္ပထမအဆင့္ (The First Step of Environmental Impact Assessment/EIA) ျပဳလုပ္ဖို႕ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ထဲမွာ တာဝန္ေပးခဲ့ပါတယ္၊ EIA ဆိုတာက ကုလသမဂၢက ဦးေဆာင္ဖြဲ႕ထားတဲ့ မဲေခါင္ျမစ္ေကာ္မရွင္ (Mekong River Commission) က မဲေခါင္ျမစ္ဝွမ္းေဒသမွာ ေဆာက္လုပ္မည့္ ဆည္မ်ားအတြက္ မေဆာက္လုပ္ခင္ ၾကိဳတင္ေလ့လာဖို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့ တိုင္းတာဆန္းစစ္ခ်က္ (Assessment) ျဖစ္ျပီး အဆင့္ ၁၀ ဆင့္ရွိပါတယ္၊

တာဝန္ေပးခ်က္အရ အဲဒီအဖြဲ႕က လေပါင္းမ်ားစြာ ကြင္းဆင္း ေလ့လာသုံးသပ္မႈေတြ လုပ္ျပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ မွာ စာမ်က္ႏွာ ၁၀၀၀ နီးပါးရွိတဲ့ သူတို႕ရဲ့ ေတြ႕ရွိခ်က္အစီရင္ခံစာ (Environmental Impact Assessment/EIA) နဲ႕ အၾကံျပဳခ်က္ေတြ (Recommendations ) ကို တရုတ္ နဲ႕ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားထံ တင္သြင္းခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီအစီရင္ခံစာမွာ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးကို" ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အသက္ေသြးေၾကာ၊ ျပည္သူသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ့ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းနဲ႕ ခရီးသြားလာမႈအတြက္အမွီျပဳရာ၊ သန္းေပါင္း ၅၀ေက်ာ္ျပည္သူေတြ ရဲ့ ပင္မ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းၾကီး" အျဖစ္တင္စားျပီး "ဒီျမစ္ၾကီးကို ဆည္ၾကီး (၇) ခုနဲ႕ အပိုင္းပိုင္းအျပတ္ျပတ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တာဟာ ျမစ္ဆံုေဒသမွာေနၾကတဲ့ ျပည္သူေတြတင္မက၊ ျမစ္ေအာက္ပိုင္း အေဝးၾကီးက၊ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚေဒသက ျပည္သူေတြကိုပါ အင္မတန္ၾကီးမာတဲ့ လူမႈေရး၊ စီးပြါးေရး နဲ႕ ပါတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ အနိဌာ႐ံုေတြ သက္ေရာက္ေစလိမ့္မယ္" လို႕ ေထာက္ျပေဝဘန္ထားပါတယ္၊

ဒီအစီရင္ခံစာေရးသူေတြကပဲ "ဧရာဝတီျမစ္ဆုံ ဟာ ကခ်င္လူမ်ိဳးမ်ားရဲ့ ဂုဏ္ယူစရာပိုင္ဆိုင္မႈ၊ ယဥ္ေက်းမႈရဲ့ အသည္းႏွလုံး ျဖစ္ျပီး ဒီျမစ္ဆံုဟာ ဆည္ေဆာက္လုပ္ေရးအတြက္ လုံးဝေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာျဖစ္လို႕ အဲဒီဆုံးရွုံးမႈၾကီးဟာျဖင့္ ကခ်င္လူမ်ိဳးမ်ားသာမက ျမန္မာျပည္သူမ်ားအားလုံးအတြက္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိၾကီးမားတဲ့ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲစရာၾကီးျဖစ္လိမ့္မယ္" လို႕လဲ သတိေပးထားပါတယ္၊ ေရလႊမ္းမိုးခံရမည့္ ေက်းရြာေတြ၊ ေရႊ႕ေျပာင္းေနရာခ်ရမည့္ ျပည္သူေတြ၊ အဖ်က္ဆီးခံရမည့္ သစ္ေတာၾကီးေတြ၊ ထာဝရေပ်ာက္ဆုံးသြားမည့္ သဘာဝအလွအပေတြ၊ ဆက္လက္မရွင္သန္ႏိုင္ေတာ့မည့္ ရွားပါးသစ္ပင္ေတြ၊ ပန္းေတြ နဲ႕ ေရသတၱဝါေတြ အေၾကာင္းတင္ျပသတိေပးထားသလို ဧရာဝတီျမစ္ေရစီးဆင္းမႈ ေႏွးေကြးသြားတဲ့အတြက္ေၾကာင္႕ ပင္လယ္ဘက္က ဆားငံေရေတြ ျပန္လည္စီးဝင္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စပါးက်ီျဖစ္တဲ့ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚေဒသမွာ စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႕ ေရလုပ္ငန္းေတြ ပ်က္စီးၾကမည့္အေၾကာင္း ေထာက္ျပထားပါတယ္၊

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အစီရင္ခံစာေရးသာသူ ပညာရွင္မ်ားက တရုတ္၊ျမန္မာ အာဏာပိုင္မ်ားကို "ျမစ္ဆံုေရကာတာေဆာက္လုပ္ေရးစီမံကိန္းကို စြန္႕လႊတ္ဖို႕ နဲ႕ မျဖစ္မေနေဆာက္မွျဖစ္မယ္ဆိုရင္ လဲ ျမစ္ဆံုမွာ မေဆာက္ပဲ ျမစ္ဆံုရဲ့အထက္ ေမခ နဲ႕ မလိချမစ္မ်ားမွာ အေသးစား ဆည္ ႏွစ္ခုအစားထိုးေဆာက္ဖို႕” အၾကံျပဳထားပါတယ္၊

အဲဒီ ပညာရွင္မ်ားရဲ့ တာဝန္သိသိတင္ျပခ်က္ေတြကို တရုတ္၊ျမန္မာ အာဏာပိုင္မ်ားက ေဒါသတၾကီး ညင္းပယ္လိုက္ၾကပါတယ္၊ အစီရင္ခံစာကိုလဲ လူထုၾကားထဲ ေရာက္မလာေအာင္ ဖုံးကြယ္ထားၾကျပီး ေနာက္ထပ္ေဆာင္ရြက္ရမည့္ တိုင္းတာခ်က္အဆင့္ ၉ ခုကိုလဲ မေဆာင္ရြက္ေတာ့ပါ၊ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ျပီးေရာဆိုတဲ့ မူဝါဒနဲ႕ ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရး ကို အားၾကိဳးမာန္တက္ေဆာင္ရြက္ေနေတာ့တာပါ၊

ပညာရွင္မ်ားက ျမစ္ဆံုဆည္ဟာ စစ္ကိုင္းငလ်င္ျပတ္ေရြ႕ေၾကာၾကီးနဲ႕ နီးလို႕ ငလ်င္မ်ားလႈပ္ခဲ့ရင္ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ၾကီးတျမိဳ႕လုံး စကၠန္ ၂၀ အတြင္းမွာ ေရေအာက္နစ္ျမဳတ္သြားႏိုင္တယ္လို႕လဲ သတိေပးၾကပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ စစ္အုပ္စုရဲ့ အေရးယူမႈက ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕အေျခစိုက္ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ကို ျမစ္ဆုံရဲ့အထက္ဖက္က ပူတာအိုျမိဳ႕ကို ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်ဖို႕အမိန္႕ထုတ္တာပါ၊ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ေန ျပည္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ နည္းနည္းေလးမွ စိတ္ပူပံုမရပါ၊

ဝမ္းနည္းေၾကကြဲစရာအေကာင္းဆုံးကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူလူထုတရပ္လုံးရဲ့အက်ိဳးစီးပြါးကို တရုတ္အစိုးရက အဓမၼဖ်က္ဆီးေနတာကို ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေက်ေက်နပ္နပ္ ခြင့္ျပဳျပီး ပူးေပါင္းကူညီေနတာပါပဲ၊ တကယ္ေတာ့ တရုတ္ အစိုးရနဲ႕ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားပူးေပါင္းျပီး ျမန္မာလူထုတရပ္လုံးအေပၚ အၾကမ္းဖက္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈၾကီး (Crimes against Humanity) က်ဴးလြန္ေနတာပါ၊

(၆)

ဒီစာကို ေဒါသနဲ႕ ေရးတာျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံပါရေစ၊ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕စကားလုံးေတြ ၾကမ္းတမ္းေနပါလိမ့္မယ္၊ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ၊ ျပီးေတာ့ တရုတ္၊ ျမန္မာ လူမ်ိဳးမ်ားအခ်င္းခ်င္း မုန္းတီးဖို႕ ၊ ရန္ျဖစ္ဖို႕ လံႈ႕ေဆာ္တာလဲ မဟုတ္ရပါ၊ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားအေပၚ ဘယ္လို အာဃာတမွ မရွိပါ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားကိုလဲ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းမို႕ ခ်စ္ခင္ပါတယ္၊ ေဆြမ်ိဳးအရင္းအခ်ာလို သေဘာထားပါတယ္၊ ဒါေပမည့္ တရုတ္အစိုးရနဲ႕ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုေတာ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္႐ံႈ႕ခ်ဖို႕ ဒီစာတမ္းကို ေရးပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ ဧရာဝတီ ကိုကယ္တင္ၾကဖို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအေပါင္းကို ေတာင္းဆိုပါတယ္၊

ဘယ္လို ကယ္တင္ၾကမလဲ၊ က်ေနာ္တို႕ ဧရာဝတီ ကယ္တင္ေရး (SAVE THE IRRAWADDY) အမ်ိဳးသားေရး လႈပ္ရွားမႈၾကီးလုပ္ရမွာပါ၊ ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြက ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရးကို ကန္႕ကြက္ေၾကာင္း ျမန္မာစစ္အုပ္စုကို ေတာင္းဆိုသင့္သလို ရန္ကုန္ မွာရွိတဲ့ တရုတ္သံရုံး၊ မနၲေလးမွာရွိတဲ့ တရုတ္ေကာင္စစ္ဝန္ရုံးမ်ားကို ကန္႕ကြက္စာေတြ ေပးပို႕သင့္ပါတယ္၊

ဧရာဝတီျမစ္ၾကီး အႏိုင္က်င့္ခံေနရမႈနဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္ နဲ႕ ျမန္မာတႏိုင္ငံလုံးက ျပည္သူေတြ ထိခိုက္နစ္နာမည့္အေရးကို လူထုသိနားလည္ေအာင္ ရွင္းလင္းတင္ျပျပီး လူထုအင္အားနဲ႕ ဧရာဝတီကို ကာကြယ္ၾကရမွာပါ၊ ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္မ်ားကလဲ သူတို႕ရဲ့ တရားပြဲမ်ားမွာ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးရဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးကို ရည္ညႊန္းဖြဲ႕ဆိုျပီး ဧရာဝတီကို ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ဖို႕လူတိုင္းမွာတာဝန္ရွိေၾကာင္း ေဟာေျပာသင့္ပါတယ္၊ အႏုပညာရွင္မ်ားကလဲ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီး အရင္လိုမစီးဆင္းႏိုင္ေတာ့ရင္ ျဖစ္လာမည့္အက်ိဳးဆက္ေတြကို လူထုနဲ႕ စစ္တပ္ထဲက ႏိုင္ငံခ်စ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္၊ စစ္သားေတြသိေအာင္ သီခ်င္းေတြစပ္ဆို၊ စာတမ္းဖတ္ပြဲေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္သင့္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ေလာဘေဇာကပ္ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အလိုေတာ္ရိစီးပြါးေရးသမားေတြနဲ႕ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအစိုးရတို႕ကို ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ဧရာဝတီ ကို ထိရင္ မခံဘူးေဟ့ ဆိုတာကို သိေအာင္ျပသၾကဖို႕ပါ၊

ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြကလဲ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံမ်ားမွာ ရွိတဲ့ တရုတ္သံရုံး၊ ေကာင္စစ္ဝန္ရုံးမ်ားေရွ႕မွာ ဆနၵျပတာ၊ ကန္႕ကြက္စာပို႕တာေတြလုပ္သင့္ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံမ်ားက အစိုးရမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို တရုတ္အစိုးရရဲ့ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအေပၚ တိုက္႐ိုက္ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈၾကီးကို တင္ျပတိုင္တန္းသင့္ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႕ အခု ကုလသမဂၢက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စစ္အုပ္စုက က်ဴးလြန္ေနတဲ့ လူသားမ်ိဳးႏြယ္စုတခုလုံးအေပၚအၾကမ္းဖက္မႈေတြကို စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ႕ျပီး ေဖာ္ထုတ္အေရးယူဖို႕ ေတာင္းဆိုေနသလို တရုတ္အစိုးရကလဲ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးကိုအႏိုင္က်င့္ျပီး ျမန္မာျပည္သူေတြအေပၚ အၾကမ္းဖက္ေနတယ္၊ Crimes against Humanity ေတြ က်ဴးလြန္ေနတယ္ဆိုတာ တိုင္တန္းၾကရမွာပါ၊

က်ေနာ္တို႕ဘက္မွာ အဖြဲ႕အစည္းေပါင္းစံု၊ အေတြးအေခၚေပါင္းစံု နဲ႕ ရပ္တည္မႈေပါင္းစံုရွိျပီး မညီညြတ္ၾကဘူးလို႕ သတ္မွတ္ခံၾကရပါတယ္၊ နအဖစစ္အုပ္စုအေပၚ စီးပြါးေရးပိတ္ဆို႕မႈလုပ္တာကို ေထာက္ခံတဲ့လူ နဲ႕ ကန္႕ကြက္တဲ့လူ၊ စစ္အုပ္စုရဲ့ လႊတ္ေတာ္ထဲဝင္တဲ့လူနဲ႕ လႊတ္ေတာ္အျပင္မွာပဲေနတဲ့လူ၊ ႏိုင္ငံေရးကို သက္ေတာင့္သက္သာလုပ္ခ်င္တဲ့လူ နဲ႕ ေထာင္အၾကိမ္ၾကိမ္အက်ခံျပီးလုပ္တဲ့လူ၊ ပညာရွင္ဘဝေျပာင္းျပီး ေဘးကေဝဘန္တဲ့လူနဲ႕ မိုက္ခြက္ကိုင္ျပီး အသံလႊင့္တဲ့လူ၊ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ထိုင္ျပီး အင္တာနက္နဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တဲ့လူ၊ စစ္အုပ္စုနဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေတာ့ ေျပာင္းမွာပါလို႕ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့လူ နဲ႕ စစ္အုပ္စုရဲ့ လွည့္ဖ်ားမႈကိုမခံပဲ ပိုျပီးဖိအားေပးခ်င္တဲ့လူ၊ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ကုန္သြားတဲ့လူေတြ နဲ႕ စိတ္မဝင္စားေတာ့ တဲ့လူ၊ က်ေနာ္တို႕ အားလုံး ဘယ္လိုပဲရွိခဲ့ရွိခဲ့၊ အျမင္ေတြ၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ မတူခဲ့ရင္ေတာင္မွ ဒီတခါေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ညီၾကရေအာင္ပါ၊ ဧရာဝတီ မရွိရင္ က်ေနာ္တို႕ဘဝေတြ အဓိပၸာယ္ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါ၊ က်ေနာ္တို႕ ညီမွ အမိ ဧရာဝတီ ကို ကယ္တင္ႏိုင္၊ ကာကြယ္ႏိုင္မွာပါ၊

ဧရာဝတီ ကိုကယ္တင္ၾကပါစို႕။

ဟစ္တုိင္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။ 

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရး (သို႔မဟုတ္) ဧရာဝတီ (ဂါမဏိ)

ဧရာ၀တီျမစ္သည္ ငါတုိ႔ဘ၀ ငါတုိ႔ရဲ  ့အရွင္သခင္

ဧရာဝတီျမစ္ဝွမ္းဟာ ကခ်င္ျပည္၊ စစ္ကိုင္းတုိင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း၊ မေကြးတိုင္း၊ ပဲခူးတိုင္းအေနာက္ျခမ္း၊ ရန္ကုန္တိုင္း နဲ႔ ဧရာဝတီတိုင္းတို႔ကို လႊမ္းျခံဳေနၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံတခုလံုးရဲ႕ ၆၁% က်ယ္ဝန္းပါတယ္။ ဧရာဝတီတုိင္းက ကရင္၊ ဗမာ၊ မြန္ နဲ႔ ရခိုင္ ၈ သန္းနီးပါး၊ ရန္ကုန္တုိင္းက လူမ်ဳိးစံု ၆ သန္း၊ ပဲခူးတုိင္းအေနာက္ျခမ္းက ကရင္၊ ဗမာ နဲ႔ ေျမျပန္႔ခ်င္း ၂.၅ သန္း၊ မေကြးတိုင္းက ဗမာ နဲ႔ ေျမျပန္႔ခ်င္း ၄ သန္း၊ မႏၱေလးတိုင္းက ဗမာ နဲ႔ ရွမ္း ၅ သန္း၊ စစ္ကိုင္းတိုင္းက ဗမာ နဲ႔ ရွမ္းနီ ၄ သန္း၊ ကခ်င္ျပည္က ကခ်င္နဲ႔ ရွမ္းနီ ၁ သန္းနီးပါး၊ စုစုေပါင္း သန္း ၃၀ ေက်ာ္ဟာ ဧရာဝတီကို မွီခိုေနရပါ တယ္။ ဒါဟာ တႏိုင္ငံလံုးလူဦးေရ ၅၇ သန္း (၂၀၀၈ ခု ခန္႔မွန္းခ်က္) ရဲ႕ ၅၄ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စိုက္ပ်ဳိးေရးအေနနဲ႔ဆိုရင္ တႏိုင္ငံလံုးရဲ႕အထြက္ ၇၀% အထိ အဓိကက်ႏိုင္ပါတယ္။


 ျမန္မာႏိုင္ငံလို႔ ဒီကေန႔ေခၚေနၾကတဲ့ ဧရိယာအတြင္းမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္သန္း ၃၀ ေလာက္က စေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ ဧရာဝတီကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ကစၿပီး စိုက္ပ်ဳိးေရးကေန သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးနဲ႔ ေသာက္ေရသံုးေရအထိ မွီခိုအား ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဧရာဝတီဟာ ကမၻာမွာ ပၪၥမေျမာက္ႏံုးတင္ေျမႏုအျဖစ္ထြန္းဆံုး ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသကိုလဲ ေပၚ ထြက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဧရာဝတီေၾကာင့္ တေကာင္း၊ မိုးေကာင္း၊ မိုးညႇင္း၊ ဟန္လင္း၊ အင္း၀၊ မႏၱေလး၊ ပုဂံ၊ ဗိႆႏိုး၊ သေရေခတၱရာ၊ ပုသိမ္၊ ေျမာင္းျမ၊ တြံေတး၊ ဒလ၊ ဒဂံု စတဲ့ ရွမ္း၊ ဗမာ၊ ပ်ဴ၊ မြန္ ၿမိဳ႕ျပယဥ္ေက်းမႈေတြ ထြန္းကားခဲ့ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က်ဳိးရွာစစ္အာဏာရွင္အစိုးရ အဆက္ဆက္လက္ေအာက္မွာ ဧရာဝတီကို မ်က္ႏွာလႊဲေနခဲ့လို႔ ဧရာ ဝတီရဲ႕က်န္းမာေရးဟာ ယိုယြင္းက်ဆင္းလာခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒီအေျခအေနကို ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာမႈကပ္ႀကီးနဲ႔ ေပါင္းစပ္လိုက္တဲ့အခါ အလြန္စိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့ အေနအထား ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကာလေတြအတြင္းမွာ ေႏြရာသီေတြဆို ဧရာဝတီဟာ သေဘၤာသြားလို႔ ရႏိုင္ပါ့ မလားလို႔ေတာင္ စိုးရိမ္စရာျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ေရအနက္ လူတရပ္ေတာင္မရွိတာေတြ ျဖစ္လာတယ္၊ ဒါ့အျပင္ ေရ နည္းလေတြဟာလဲ ပိုမ်ား ပိုရွည္ၾကာလာ၊ ေသာင္ေတြက ပိုက်ယ္ေျပာ ပိုမ်ားျပား ပိုခိုင္မာလာပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ဧရာဝတီထဲက ငါးဖမ္းရတာေတြက တႏွစ္ကို ၃၅% က်ဆင္းေနပါၿပီ။

ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ စိုးရိမ္စရာအေျခအေနကေန အသဲအသန္အေျခအေနကို ေရာက္လာပါၿပီ။ အဲဒါကေတာ့ ဧရာဝတီ ျမစ္ရဲ႕ အဖ်ားပိုင္း သို႔မဟုတ္ ေရေဝေဒသမွာ ေရကာတာႀကီး ၁၂ ခုထက္မနည္း ေဆာက္လုပ္ဖို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို ေရာင္း စားလိုက္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဧရာဝတီရဲ႕ေရေတြကို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံေရာင္းစားလိုက္တဲ့ ေရအားလွ်ပ္စစ္ထုတ္ ေရကာတာေတြကေတာ့ --

(၁) ဧရာဝတီျမစ္ေပၚမွာ ျမစ္ႀကီးနားေျမာက္ဖက္ မိုင္ ၂၀ အကြာက ျမစ္ဆံုေရကာတာဟာ မီဂါဝပ္ ၆၀၀၀ ထုတ္မွာျဖစ္ ၿပီး တႏွစ္ကို ေဒၚလာ သန္း ၅၀၀ နဲ႔ ေရာင္းစားထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၂) ဧရာဝတီရဲ႕ျမစ္ဖ်ားတခုျဖစ္တဲ့ မလိချမစ္ေပၚမွာ တည္မယ့္ လာဇာေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၁၉၀၀ ထုတ္လုပ္မွာ ျဖစ္ ပါတယ္။
ဧရာဝတီရဲ႕ ေနာက္ျမစ္ဖ်ားျဖစ္တဲ့ ေမချမစ္ေပၚမွာ ေရကာတာႀကီး ၅ ခု ေဆာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။

(၃) ေတာင္ဖက္အက်ဆံုး ခ်ီေဖြ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၃၄၀၀ ထုတ္မယ္။
(၄) ပါရွီး (ေခၚ) ဝူေဆာက္ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၁၈၀၀ ထုတ္မယ္။
(၅) လာကင္ (ေခၚ) ယီနန္ ေရကာတာက ၁၄၀၀ မီဂါဝပ္ထုတ္မယ္။
(၆) ဖီေဇာ ေရကာတာက ၂၀၀၀ မီဂါဝပ္ ထုတ္မယ္။
(၇) ေျမာက္ဖက္အက်ဆံုး ေခါင္လန္ဖူး ေရကာတာက ၂၇၀၀ မီဂါဝပ္ထုတ္မယ္။

ဧရာဝတီျမစ္ဖ်ားခံရာမဟုတ္ေပမဲ့ ျမစ္ညာအထက္ပိုင္းမွာ ဧရာဝတီထဲစီးဝင္တဲ့ တပိန္ျမစ္ေပၚမွာလဲ ေရကာတာ ၂ ခု နဲ႔ ပိတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။

(၈) တပိန္-၁ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၂၄၀ ထုတ္မယ္။
(၉) တပိန္-၂ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၁၆၈ ထုတ္မယ္။

ဒီေရကာတာႀကီး ၉ ခုက ကခ်င္ျပည္နယ္ထဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမစ္ညာအထက္ပိုင္းမွာဘဲ ဧရာဝတီထဲ စီးဝင္တဲ့ ေရႊလီျမစ္ေပၚမွာလဲ ေရကာတာႀကီး ၃ ခုနဲ႔ပိတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြ ကေတာ့--

(၁၀) ေရႊလီ-၁ ေရကာတာဟာ မီဂါဝပ္ ၆၀၀ ထုတ္လုပ္ေနၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။
(၁၁) ေရႊလီ-၂ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၄၆၀ ထုတ္လုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။
(၁၂) ေရႊလီ-၃ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၃၆၀ ထုတ္လုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ ၃ ခုက ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ဧရာဝတီေအာက္ပိုင္းအတြက္ အဓိကေရေဝျဖစ္တဲ့ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေပၚမွာလဲ ေရကာတာႀကီး ၅ ခု ေဆာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ စစ္ကိုင္းတိုင္းထဲမွာရွိၿပီး အိႏၵိယႏိုင္ငံကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်ေပးဖို႔ ရည္ ရြယ္ထားပါတယ္။ ဒီေရကာတာေတြရဲ႕ ပမာဏေတြကေတာ့ --

(၁၃) ထမံသီ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၁၂၀၀ ထုတ္မယ္။
(၁၄) ေရႊစာေရး ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၆၆၀ ထြက္မယ္။
(၁၅) ေမာ္လိုက္ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၄၀၀ ထြက္မယ္။
(၁၆) ဟုမၼလင္း ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၁၅၀ ထြက္မယ္။
(၁၇) ခ်င္းတြင္းရဲ႕ျမစ္လက္တက္ေပၚက မဏိပူရ ေရကာတာက မီဂါဝပ္ ၃၈၀ ထြက္မယ္။

ဒီေရကာတာေတြဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ေဖာေဖာသီသီသံုးႏိုင္ဖို႔၊ ျမန္မာျပည္ စက္မႈလုပ္ ငန္းေတြ ထြန္းကားဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔ ရည္ရြယ္တာ မဟုတ္ဘဲ တ႐ုတ္အရင္းရွင္၊ ကုလားအရင္းရွင္ေတြအက်ဳိးအတြက္ ျဖစ္ေနပါ တယ္။

ဒါေတြကိုၾကည့္ရင္ ဧရာဝတီ-ခ်င္းတြင္းတို႔ရဲ႕ေရေတြကို ပိတ္ဆို႔လိုက္ၿပီး တ႐ုတ္နဲ႔ကုလားလက္ထဲထည့္လိုက္မယ့္ ပမာဏဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ လက္ရွိမွာေတာ့ တ႐ုတ္နဲ႔ လုပ္ငန္း ေတြက စတင္ေနၿပီျဖစ္ၿပီး အိႏၵိယနဲ႔လုပ္ငန္းေတြကေတာ့ မစႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဧရာဝတီကို တ႐ုတ္က စတင္ မုဒိမ္းက်င့္ေနၿပီ လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေတြနဲ႔ယွဥ္ၾကည့္ရင္ ျပည္တြင္းမွာသံုးစြဲဖို႔ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေနတဲ့ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းေတြက ကေလးကစားစရာလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ အႀကီးဆံုး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေရကာတာေတြက ရဲရြာ (မီဂါဝပ္ ၇၉၀)၊ ေပါင္းေလာင္း (မီဂါဝပ္ ၂၈၀)၊ ေလာပီတ-မိုးျဗဲ (မီဂါဝပ္ ၂၀၀) တို႔ေလာက္ဘဲရွိၿပီး က်န္တာေတြက မီဂါဝပ္ ၁၀၀ ေအာက္ ၅၀ ေအာက္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းတိုင္းျပည္ေတြကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ေရာင္းစား ဖို႔ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တ႐ုတ္နယ္စပ္၊ အိႏၵိယနယ္စပ္၊ ထိုင္းနယ္စပ္တို႔မွာ ေဆာက္ေနတဲ့ ဧရာဝတီ၊ သံလြင္၊ ခ်င္းတြင္း ေရကာတာေတြကေတာ့ မီဂါဝပ္ ေထာင္ခ်ီၿပီးထြက္မယ့္ ဧရာမေရကာတာႀကီးေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အေသးဆံုးက ေတာင္ မီဂါဝပ္ရာဂဏန္းအထက္ ထြက္မယ့္ေရကာတာေတြျဖစ္ေနပါတယ္။

စစ္အုပ္စုရဲ႕ ေရကာတာေဆာက္လုပ္ေရး ရည္ရြယ္ခ်က္က အေပၚယံအားျဖင့္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္ေရး၊ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားျပည္ပတင္ပိုု႔ေရး၊ လယ္ယာေျမေတြအတြက္ ေရေပးေဝေရး လို႔ေျပာေပမဲ့ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ ရည္ရြယ္ ခ်က္တခုလဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား အေနၾကံဳ႕ေစေရး၊ တားဆီးကန္႔သတ္ေရး ျဖစ္ပါ တယ္။ ျပည္တြင္းမွာတည္ေဆာက္တဲ့ ေရကာတာအငယ္ေတြေကာ၊ နယ္စပ္အနီးအနားမွာ တည္ေဆာက္တဲ့ ေရကာ တာႀကီးေတြပါ ဒီရည္မွန္းခ်က္ ထားပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ အမ်ားသိၿပီးျဖစ္တဲ့ ေနာက္ကြယ္ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွစ္ခုကေတာ့ ေရျမဳပ္ဧရိယာကသစ္ေတာေတြ ခုတ္လွဲေရာင္း စားဖို႔၊ ေရကာတာတည္ေဆာက္ေရးမွာသံုးတဲ့ ဘိလပ္ေျမ၊ သံေခ်ာင္း၊ ဒီဇယ္ဆီ စတာေတြ ေရာင္းစားၿပီး သူေဌးျဖစ္ၾက ဖို႔လဲ ျဖစ္ပါတယ္။

မဆလေခတ္မွာ ပထမဆံုးေဆာက္ခဲ့တဲ့ မိုးျဗဲဆည္ဟာ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း အင္းေဒသက ကြန္ျမဴနစ္ေတြနဲ႔ ပအိုဝ္း ေတာ္လွန္ေရးေတြရဲ႕ အေျခခံေဒသ ပ်က္ျပားဖို႔၊ ျမန္မာျပည္အတြင္းပိုင္းထိုးေဖာက္ေရးကို အဟန္႔အတားျဖစ္ဖို႔ ရည္ ရြယ္ခဲ့ပါတယ္။

ပဲခူးတိုင္းမွာ ေဆာက္ခဲ့တဲ့၊ ေဆာက္ေနတဲ့ ေတာင္နဝင္း ေျမာက္နဝင္း ပဲခူးေခ်ာင္း ရဲႏြယ္ ေဇာင္းတူ ကြန္ေခ်ာင္း ျဖဴးေခ်ာင္း ခေပါင္း စတဲ့ ေရကာတာေတြဟာလဲ ပဲခူး႐ိုးမမွာ ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ျပန္အေျခမခံႏိုင္ေအာင္၊ စစ္ေတာင္းျမစ္ကူးလာၿပီး ကြင္းထဲကေန႐ိုးမေပၚ တက္ရခက္ေအာင္၊ ႐ိုးမေပၚ သြားလာရ ခက္ေအာင္၊ ႐ိုးမေပၚကေန အဓိကကြင္းေဒသေတြကို ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္ရခက္ေအာင္ တည္ေဆာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါ တယ္။

တံငါသည္တုိ ့သည္ ဧရာ၀တီကုိ မွီခုိအားထားရသည္

မႏၱေလးတိုင္းက ကင္းတား (ေညာင္ၾကပ္)ဆည္ဟာ ရြာငံ-ေရဦးနယ္ကေန ေက်ာက္ဆည္နယ္ကို ဗကပေတြ စိမ့္ဝင္ မလာႏိုင္ေအာင္ တားဆီးဖို႔ရည္ရြယ္ခဲ့သလို ဆည္ေတာ္ႀကီးဆည္ကေတာ့ မိုးမိတ္-မိုးကုတ္နယ္ကေန ဗကပ ေတြ၊ ရွမ္း နဲ႔ ပေလာင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ မႏၱေလးဘက္ မထိုးေဖာက္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္ ရပ္ေစာက္ ေဒသက ေဇာ္ဂ်ီေရကာတာဟာ ဗကပေတြနဲ႔ ရွမ္းသူပုန္ေတြရဲ႕ အေျခခံမႈ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ မသံုးလံုးေဒသ ထိုးေဖာက္ ေရးေတြကို ဟန္႔တားဖို႔ျဖစ္သလို မူးေခ်ာင္းဖ်ား သဖန္းဆိပ္ေရကာတာက ဗကပ၊ ကခ်င္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေတာ္လွန္ေရး ေတြ ကဒူးကနန္းေဒသ ျမစ္ဖ်ားတိုင္းကေန ေရႊဘို စစ္ကိုင္း မႏၱေလးဘက္ ထိုးေဖာက္မွာကို တားဆီးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဧရာဝတီျမစ္ဆံုနဲ႔ ေမခ-မလိချမစ္ေပၚက ေရကာတာေတြ၊ တပိန္ျမစ္ေပၚကေရကာတာေတြဟာ ကခ်င္ေတာ္လွန္ေရး ေတြရဲ႕ အေျခခံနယ္ေျမေသးၾကံဳ႕ေရးနဲ႔ ဆက္သြယ္သြားလာမႈခက္ခဲေရးကို ရည္ရြယ္သလို ေရႊလီေရကာတာေတြဟာ ကခ်င္၊ ရွမ္း နဲ႔ ပေလာင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ ဆက္သြယ္သြားလာမႈခက္ခဲေစဖို႔၊ နယ္ေျမၾကံဳ႕သြားေစဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗကပ၊ ရွမ္း နဲ႔ ပေလာင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေနာင္မွာ ျပန္ၿပီးေျခခ်မရေအာင္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွာ နမၼတူ နဲ႔ နမ့္လန္ ေရကာတာေဆာက္ဖို႔ စီမံကိန္းလဲခ်ထားပါတယ္။ အထက္သံလြင္နဲ႔ တန္႔ယန္းေရကာတာေတြဟာ ဗကပေဟာင္း ကိုးကန္႔ ဝ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ရွမ္း-ကခ်င္ေတာ္လွန္ေရးေတြရွိရာ သံလြင္အေနာက္ျခမ္း အဆက္ျပတ္ေအာင္ ရည္ရြယ္ၿပီး ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္းက က်ဳိင္းေတာင္း၊ တိန္းေခ်ာင္း၊ တာဆန္း၊ နမ့္ခုတ္ (မိုင္းဆတ္) ေရကာတာေတြက ရွမ္းေတာ္လွန္ေရးေတြကို ခက္ခဲေအာင္ရည္ရြယ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အထက္ေပါင္းေလာင္း နဲ႔ နန္းခ်ဳိ ေရကာတာေတြ ကေတာ့ ဗကပ၊ ပအိုဝ္း နဲ႔ ကယန္း လက္နက္ကိုင္ေတြကို ဟန္႔တားဖို႔ျဖစ္ၿပီး ကရင္နီျပည္က ရြာသစ္၊ နမ့္တဘက္၊ နမ့္ပြန္ (ေဘာလခဲ)၊ ရွားေတာ ေရကာတာေတြဟာ အပစ္ရပ္ေတြအပါအဝင္ ကရင္နီနဲ႔ ေက်ာင္းသားလက္နက္ကိုင္ ေတြကို ဟန္႔တားဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ပါရွိပါတယ္။

ကရင္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ေတြကို ပိတ္ဆို႔ဖို႔ရည္ရြယ္တဲ့ ေရကာတာေတြကေတာ့ ေသာက္ေရခပ္၊ ေရႊက်င္၊ ေဘာဂထာ၊ ယြန္းစလင္း၊ ေဒါင္းဂြင္၊ ဝဲႀကီး (ကရင္နီေတာ္လွန္ေရးကိုပါ ဟန္႔တားႏိုင္မယ္)၊ ဟတ္ႀကီး၊ ဘီးလင္း နဲ႔ တနသၤာရီေရကာတာေတြျဖစ္ပါတယ္။
ရခုိင္ျပည္မွာလဲ ရခိုင္လက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြကို ႀကိဳတင္ဟန္႔တားတဲ့အေနနဲ႔ စိုင္းတင္ နဲ႔ ေလးၿမိဳ႕ ေရကာတာ ေတြေဆာက္ဖို႔ စီမံကိန္းဆြဲထားပါတယ္။

"ေသာင္းက်န္းသူႏွိမ္နင္းေရး မဟာဗ်ဴဟာ" ဆိုတဲ့ စစ္ေရးအဓိကအျမင္နဲ႔ ေရေလွာင္တမံေတြ ေရကာတာေတြ ေဆာက္ သလို စစ္ေရးအျမင္နဲ႔ဘဲ နည္းပညာညံ့ ျမစ္ကူးတံတားႀကီးေတြ ေဆာက္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဧရာဝတီ၊ သံလြင္၊ ခ်င္းတြင္း ျမစ္ေၾကာင္းပ်က္စီးမႈေတြလဲ ဘယ္ေခတ္နဲ႔မွမတူေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

စစ္အုပ္စုဟာ တခ်က္ခုတ္ သံုးခ်က္ျပတ္အျဖစ္ ကိုယ့္အာဏာစည္းစိမ္ျမဲေရးအတြက္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ ေတြကို ပိတ္ဆို႔ကန္႔သတ္ဖို႔တင္မက တ႐ုတ္ ကုလား ယိုးဒယားတို႔သေဘာက်ေစဖို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေငြရေစဖို႔ နယ္ျခား ေဒသေရကာတာႀကီးေတြ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ရာမွာ ႏိုင္ငံ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ေဘးခ်ိတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ကိုယ့္ တိုင္းျပည္က အဓိကပင္မသယံဇာတေတြကို ႏိုင္ငံျခားသားလက္ ထိုးအပ္တာေလာက္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာထိခိုက္တာ မရွိပါဘူး။

အခုလိုထိုးအပ္လိုက္တာဟာ ႏိုင္ငံ့အသက္ေသြးေၾကာ ဧရာဝတီျမစ္ကို ေသဒဏ္ေပးလိုက္တာနဲ႔ အတူတူ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံ့ရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာျမစ္မႀကီးေတြ၊ ႏိုင္ငံ့ရဲ႕ အေျခခံသယံဇာတရင္းျမစ္ေတြကိုေရာင္းစားတာ၊ ႏိုင္ငံတြင္းက အေျခခံျပည္သူလူထုေတြရဲ႕ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈဘဝေတြကို ပ်က္သုဥ္းေစတာဟာ တကယ္ေတာ့ အခ်ဳပ္ အျခာအာဏာကို ေရာင္းစားတာ ဖ်က္ဆီးတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အထြက္ေကာင္းလွတဲ့ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ေတြကို ျပည္ တြင္းမွာ အႀကီးအက်ယ္လိုအပ္ေနတဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးရေရး၊ စက္မႈထြန္းကားေရးမွာ မသံုးဘဲ ၈၀% ေလာက္ကို ထိုးအပ္ လိုက္ကတည္းက အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပါသြားခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြ အႀကီးအက်ယ္ေအာ္ေနတဲ့ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတည္တံ့ခိုင္ျမဲေရး အပါအဝင္ ဒို႔တာဝန္အေရးသံုးပါး နဲ႔ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွင္သန္ထက္ျမက္ေရး ဆိုတာ လိမ္လံုးညာလံုးေတြျဖစ္ေၾကာင္း လယ္ျပင္မွာဆင္သြားသလို ရွင္းလင္းလွပါတယ္။

တကယ္လုပ္ရမွာက သူပုန္ျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးအရေျဖရွင္းတာ (ေရကာတာေတြေဆာက္လို႔ သူပုန္ေတြ မထိခိုက္ တာကို မိုးျဗဲေရကာတာဝန္းက်င္က ရလလဖ-ပအိုဝ္းနီ၊ ကယန္း နဲ႔ ဗကပ သူပုန္ေတြက သက္ေသျပခဲ့ပါၿပီ)၊ တိုင္းရင္း သားေတြကို တန္းတူအခြင့္အေရး အျပည့္အဝေပးတာ၊ ျမစ္ဝွမ္းတေလွ်ာက္သစ္ေတာေတြ ထိန္းသိမ္းတာ ပ်ဳိးေထာင္ တာ၊ ျမစ္ေၾကာင္းအေနအထား မပ်က္ယြင္းေစတဲ့ ျမစ္ကူးတံတားႀကီးေတြ တည္ေဆာက္တာ၊ ျမစ္ေၾကာင္းပ်က္ အဆိပ္သင့္ေစတဲ့ ေရႊတူးမႈ ယူေရနီယမ္တူးမႈေတြကို ကန္႔သတ္ႀကီးၾကပ္တာ၊ ျမစ္ေၾကာင္းတခုလံုးကို ေခတ္မွီယႏၱရား စက္ႀကီးေတြနဲ႔ ေသာင္တူး ေသာင္ၿဖိဳပစ္တာေတြ လုပ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားအတြက္လဲ သဘာဝပတ္ဝန္း က်င္ပညာရွင္ေတြ၊ ေရကာတာပညာရွင္ေတြ၊ ေဒသခံလူထုေတြဆီက ေသေသခ်ာခ်ာ အၾကံဉာဏ္ရယူၿပီးမွ (ေလ်ာ္ ေၾကးလဲ ေလာက္ေလာက္ငွငွေပးၿပီးမွ) တည္ေဆာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေတြကို ဗဟိုအစိုးရကဘဲ လုပ္ႏိုင္မွာျဖစ္ေပမဲ့ လက္ရွိဗဟိုအစိုးရ စစ္အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ တိုင္းျပည့္အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို ေရာင္းစားေနတာျဖစ္လို႔ အခုအခါ ကခ်င္ျပည္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ KIO က တျပည္လံုးအက်ဳိးအတြက္ သူ ႏိုင္သေလာက္ကို လုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ စစ္အစိုးရကို ရဲရဲႀကီးအာဏာဖီဆန္ၿပီး ခုခံေတာ္လွန္စစ္ကို ဆင္ႏႊဲ လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ရာဇဝင္မ်ားရဲ႕သတို႔သမီးကို အထည္ႀကီးပ်က္မုဆိုးမ မျဖစ္ေအာင္ ကယ္တင္ဖို႔တိုက္ပြဲ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာျပန္လည္ရယူေရးတိုက္ပြဲလဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တခ်ိန္ကေတာ့ ေလာပိတ မဟာဓာတ္အားလိုင္း ျဖတ္သြားတဲ့ ကရင္နီျပည္ ရွမ္းျပည္က လူထုေတြအဖို႔ စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္းထဲကလို "ျဖတ္သာသြားတယ္ မနားတယ္" ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့ ကခ်င္၊ ဗမာ၊ ရွမ္း၊ မြန္၊ ရခိုင္ စတဲ့ တႏိုင္ငံ လံုးက ျပည္သူလူထုေတြအတြက္ လွ်ပ္စစ္လိုင္းႀကိဳးေတြနဲ႔ဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းေတြဟာ "ျဖတ္သာသြားတယ္ မနား တယ္" ျဖစ္လာပါၿပီ။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို တည္တံ့ခိုင္ျမဲေအာင္ မလုပ္တဲ့ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ဗမာျပည္ဗဟိုခ်က္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ေတာ္ ရဲ႕ ေျမယာအိုးအိမ္ေတြ ေနာက္တိုး'လူဝါ'မ်ားလက္ထဲေရာက္သြားတာ တဆက္တစပ္တည္း ျဖစ္လာပါတယ္။ သီေပါ မင္းလက္ထက္ ၁၈၈၄-၈၅ ခုမွာ မႏၱေလးလူဦးေရ တသိန္းနီးပါးမွာ တ႐ုတ္ဦးေရက ၇၀၀၀ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီကေန႔ မႏၱေလး လူဦးေရတသန္းမွာ တ႐ုတ္လူဦးေရက  ၄ သိန္းနီးပါးရွိေနၿပီး သခင္လူတန္းစားသစ္ ျဖစ္လာပါတယ္။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာဆိုတာ ျဒဗ္မဲ့ မဟုတ္ပါ။ အေကာင္အထည္ရွိတဲ့ ေရ ေျမ တြင္းထြက္ နဲ႔ လူသားေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ တာဟာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိန္းခ်ဳပ္တာျဖစ္ပါတယ္။ အခု ဒါေတြကို ဘယ္သူကထိန္းခ်ဳပ္ထားသလဲ ဆုိတာ မႏၱေလးသားေတြ သိပါတယ္၊ ကခ်င္ျပည္သားေတြ၊ ရခိုင္ျပည္သားေတြ၊ ရွမ္းျပည္သားေတြ၊ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရးအစဥ္အလာႀကီးမားတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ သိၾကပါတယ္။


ဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ဧရာဝတီကိုကယ္တင္ဖို႔ဆိုရင္ ေကအိုင္အိုရဲ႕လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲကို ျပည္တြင္းျပည္ပ အားလံုးက ဝိုင္းရံပံ့ပိုးၿပီး ဧရာဝတီ၊ တပိန္၊ ေရႊလီ၊ သံလြင္၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေတြေပၚက ေရကာတာစီမံကိန္းေတြကို ႐ိုက္ခ်ဳိးဖ်က္သိမ္းပစ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကအိုင္အိုရဲ႕ ဧရာဝတီအေရးေတာ္ပံုကို တျပည္လံုးအႏွံ႔လက္နက္ကိုင္တုိက္ပြဲ ေတြ လူထုတိုက္ပြဲေတြ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ဖို႔နည္းမွတပါး အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရး အတြက္ အျခားလမ္းမရွိပါ။

ဓာတ္ပုံမ်ားအား ယခုလင့္မွ ရယူသည္။ http://www.greatmirror.com/index.cfm?navid=273&picturesize=medium 

ကုိမုိးသီးဇြန္ဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

က်ေနာ္တို႔အလုပ္အေၾကာင္း

မနက္ဖန္အလုပ္သြားရပါေတာ့မယ္။ က်ေနာ့္အလုပ္က ေရႊတူးတဲ့မုိင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဌာနက Geology ပါ။ ဒီဌာနမွာ က်ေနာ္ ရွာေဖြေရးအတြက္ ေရွ  ့တန္းတုိက္စစ္မႈးလုိပါပဲ။ အဂၤလိပ္လုိေခၚရင္ Exploration Field Technician လုိ႔ေခၚပါတယ္။

အိမ္ကေန အလုပ္ကုိ ေလယ်ာဥ္နဲ ့တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္စီးရတယ္။ ေလဆိပ္ကေန မုိင္းကုိ နာရီ၀က္ေလာက္ ဘက္စ္ကားစီးရတယ္။ မနက္ေလးနားရီတိတိမွာ အိပ္ရာထ၊ သြားတုိက္ၿပီး အထုတ္အပုိးကိုဆြဲၿပီး ေလယ်ာဥ္ကြင္းကုိ ေျပးရတယ္။

မိန္းမနဲ႔ ခေလးသုံးေယာက္က ေလဆိပ္ကုိလိုက္ပို႔တယ္။ တကၠစီငွားရင္ ပုိက္ဆံကုန္လုိ႔ ကုိယ့္အိမ္က မိိန္းမကုိ လုိက္ပုိ႔ခုိင္းပါတယ္။ ခေလးေတြလည္း အိပ္ခ်င္မႈးတူးနဲ႔ ကားေပၚမွာ သူတုိ႔အေဖကုိ လုိက္ပုိ႔တာ တမ်ိဳးေတာ့ ၾကည္ႏႈးစရာ။

မုိင္းမွာ လုပ္တဲ့လူတုိင္း အလုပ္ကိုေလယ်ာဥ္နဲ႔ သြားရေတာ့ ေလဆိပ္မွာ အလုပ္သမားေတြ ခ်ည္းပဲ။ အင္ဂ်င္နီယာ၊ သန္႔ရွင္းေရးသမား၊ မန္ေနဂ်ာ၊ ဒရုိင္ဘာစတဲ့ အလုပ္သမားေတြအားလုံးဟာ ယူနီေဖာင္းအတူတူပဲ။ ေလယ်ာဥ္အတူတူစီးတယ္။ ေနေတာ့တစ္ေယာက္တစ္ခန္း။ သူကေတာ့ မန္ေနဂ်ာမုိ႔လုိ႔ အခန္းသန္႔သန္႔နဲ႔ စပါယ္ရွယ္ခန္းေနခြင့္မရ။ ထမင္းစားလည္း အတူတူ။ ကြာတာက လစာပဲကြာတယ္။ ဒါေတာင္ အမ်ားႀကီး မကြာ။

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္မႏွိမ္။ သူကေတာ့ သန္႔ရွင္းေရးသမားမုိ႔လုိ ့ ငါက သူ႔ထက္ပုိ ပညာတက္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆလည္း မရွိ။ အျဖဴ၊ အမဲ၊ အသား၀ါေတြ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံရဲ  ့ Advanced Fair ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းေအာက္မွာ ဒီလုိတရားမွ်တမႈရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္တဲ့ စနစ္လဲ။ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့ေသာ၊ ေဖၚေရႊေသာ ေရႊျမန္မာျပည္နဲ ့ဆီနဲ႔ေရလုိ။ ျမန္မာျပည္မွာဆုိရင္ သူကေတာ့ မန္ေနဂ်ာမုိ႔လုိ ့ သူေဌးလုိေနေစ။  သူကေတာ့ သန္႔ရွင္းေရးသမားမုိ႔လုိ ့ တန္ရာတန္ရာေနေစဆုိၿပီးခြဲျခားမႈ ရွိေလတယ္။ ဒါမေကာင္းဘူး။

က်ေနာ့္အလုပ္က မုိင္းမွာ ၈-ရက္လုပ္ၿပီး အိမ္မွာ ၆-ရက္နားရပါတယ္။ အလုပ္သြားတဲ့ေန ့ဆုိရင္ လူက မႈန္ကုတ္ကုတ္နဲ႔။ အလုပ္ျပန္တဲ့ ေန႔ဆုိရင္ တက္ႂကြလို႔။ ဒါကလူတုိင္း။ မနက္ပုိင္း အလုပ္သြားၿပီးဆုိရင္ လူတုိင္းေလယ်ာဥ္ေပၚမွာ အသံမထြက္ၾကဘူး။ တိတ္ဆိတ္ၿပီး ေလယ်ာဥ္စီးၾကတယ္။ အိမ္ျပန္ၾကပီေဟ့ဆုိရင္ ေလယ်ာဥ္တစ္စီးလုံးဆူညံေနတာပဲ။ စကားေျပာသံ၊ တဟားဟားရယ္ေမာသံေတြနဲ႔ အရမ္းၾကည္ႏႈးစရာေကာင္းတယ္။

တခ်ိဳ  ့အလုပ္သမားေတြက မယ္ဘုန္း၊ ဆစ္ဒနီကေန၊ က်ေနာ္တုိ႔ေနတဲ့ၿမိဳ  ့ကုိ ေလးငါးနာရီေလာက္ ေလယ်ာဥ္စီးၿပီးလာတယ္။ Perth ကေန မုိင္းကုိ တစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္စီးရတယ္။ ဆုိေတာ့ သူတုိ႔အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္က ခရီးသြားတာနဲ႔ပင္ အခ်ိန္ကုန္ေနၿပီ။ တခ်ဳိ  ့အလုပ္သမားေတြက ဖလစ္ပိုင္၊ တခ်ဳိ  ့က ဘာလီမွာေနၾကတယ္။ ႏွစ္ပတ္ကုိ မုိင္းမွာ အလုပ္လုပ္တယ္။ တစ္ပတ္ကုိ သူတုိ႔ေနတဲ့အိမ္ျဖစ္တဲ့ ဖလစ္ပုိင္ နဲ႔ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံ ဘာလီကၽြန္းမွာ အပန္းေျဖၾကတယ္။ သူတုိ႔ကမွ တကယ္မုိက္တယ္။ ေလယ်ာဥ္ခကုိ အလုပ္ကေပးတယ္။ ဘယ္ေလာက္ အဆင္ေျပလုိက္လဲ။

အလုပ္ထဲမွာ ႏုိင္ငံျခားသားမုိ႔ ႏွိမ္တာမရွိ။ အလုပ္ပုိခုိင္းတာမရွိ။ ေခါင္းပုံျဖတ္တာမရွိ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေလးေလးစားစား။ လုပ္ငန္းခြင္မွာ စည္းကမ္းေဖာက္တဲ့လူ အလုပ္ျပဳတ္။ Safety လို႔ေခၚတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္လုံၿခဳံေရးကို အထူးအေလးေပးတယ္။ ညက ေသာက္ထားတဲ့ အရက္အရွိန္ကုိ မနက္မုိးလင္းရင္စစ္ၿပီ။ သုံးည အဆင့္ရွိရင္ အလုပ္လုပ္ပါ။ မရွိရင္ မလာပါနဲ႔။ မိရင္ေတာ့ တခါတည္း အလုပ္ျဖဳတ္တယ္။ စစ္တဲ့သူက အခ်င္းခ်င္းသိလုိ႔၊ ခင္မင္ရင္းႏွီးလုိ႔ ခြင့္လႊတ္တယ္မရွိ။ စည္းကမ္းက စည္းကမ္းပဲ။ ဘယ္သူမွ မလိမ္ရဲဘူး။ လိမ္လုိ႔ေပၚသြားရင္ တသက္လုံးဒီအလုပ္ကို လုပ္ခြင့္မရေတာ့။ မွတ္တမ္းပါသြားၿပီ။ Reference မေကာင္း။ စည္းကမ္းက ေကာင္း၊ စနစ္ကေကာင္းေတာ့ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ အလုပ္သမား၊ အလုပ္ရွင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္အက်ဳိးရွိေစတယ္။

အလုပ္ထဲမွာ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ။ တရုတ္၊ ကုလား၊ ေတာင္အာဖရိက၊ ဂ်ပန္၊ အဂၤလန္၊ ဖလစ္ပင္း...အေတာ္စုံတယ္။ ဒီေလာက္လူေတြမ်ဳိးစုံ၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ဳိးစုံ၊ ဘာသာစကားမ်ဳိးစုံ၊ အက်င့္ မ်ဳိးစုံကုိ ဘာနဲ႔ထိန္းလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ တည္ၿငိမ္ၿပီး တုိးတက္ေနတာလဲဆုိေတာ့ အဓိက တရားမွ်တမႈနဲ႔စည္းကမ္းရွိလုိ႔ပါ။ အဂၤလိပ္ေတြက အေတာ္ေလးကုိ ေလးစားစရာေကာင္းတဲ့ လူမ်ဳိးေတြလုိ ့က်ေနာ္ေတာ့ထင္တယ္။ သေဘာမတူလည္းေနပါ။ သူတုိ႔ေတြဟာ စည္းကမ္းရွိတယ္။ စနစ္ရွိတယ္။ စကားတည္တယ္။ ဥပေဒကုိ ေလးစားၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ ့ဗမာေတြနဲ႔ေတာ့ အေတာ္ကြာတယ္။

အလုပ္ထဲမွာ တခါတေလ ကုိယ့္အထက္လူႀကီးနဲ႔စကားမ်ားရင္ေတာင္ သူမွားရင္ ျပန္ၿပီးေတာင္းပန္တယ္။ အမွားကုိ ျပင္တယ္။ ဗမာဆုိရင္ ဘာရမလဲ။ မင္းက ခေလးပဲ။ ငါေျပာသလုိေန ငါလုပ္သလုိမလုပ္နဲ႔။ ရုပ္ရုပ္လုပ္ရင္ အလုပ္ျဖဳတ္မယ္။ ငါက မင္းထက္အာဏာပိုရွိတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ယဥ္ေက်းမႈ  ့ေၾကာင့္ မေျပာရဲမဆိုရဲနဲ႔ တုိးတက္သင့္သေလာက္ မတုိးတက္ဘူးလို႔ ေကာက္ခ်က္ဆြဲမယ္။

တခ်ဳိ  ့ဗမာေတြေျပာတယ္။ အဂၤလိပ္ေတြက ငါတုိ ့ႏုိင္ငံကုိ ကုိလုိနီလုပ္ခဲ့လုိ႔ ဒီေကာင္ေတြကုိမုန္းရမယ္။ ဒီေကာင္ေတြဟာ သူမ်ားႏုိင္ငံကုိ အလကားအႏွိမ္က်င့္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိတယ္။ အဂၤလိပ္ယဥ္ေက်းမႈက မေကာင္းဘူး။ ဗမာယဥ္ေက်းမႈကသာ သူတုိ႔ထက္ျမင့္ျမတ္တယ္လုိ႔ ဆင္ေျခေပးၾကတယ္။ ဒီလုိထင္ေနတဲ့လူေတြဟာ သူတုိ႔နဲ႔အတူတူတြဲၿပီး မေနဘူး၊ မလုပ္ဘူးေတာ့ ႏြားကို ကေရကရာ ေကၽြးသလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနမလားပဲ။ ဘယ္လူမ်ဳိးမွာမဆုိ ေကာင္းတာရွိတယ္။ ဆုိးတာရွိတယ္။ ဟုိးအရင္တုန္းက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြကုိ ဒီေန႔မွာ အရည္မရ အဖတ္မရ စျမဳပ္ျပန္ေနရင္ ေရွ  ့ဆက္အလုပ္မျဖစ္။ ကုိယ္ပဲေနာက္ၾကက်န္ခဲ့တယ္။ သူတုိ႔ဆီက ေကာင္းတာကုိ ယူ။ မေကာင္းတာကုိ ပယ္ေပါ့။ အလကားေန ဘာမွသူမ်ားလူမ်ဳိးေတြကုိ သြားၿပီး ႏွိမ္စရာလည္းမလုိဘူး။ အထင္ႀကီးစရာလည္း မလုိဘူး။

က်ေနာ္ အထက္မွာေျပာသလုိ မုိင္းမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့လူေတြတုိင္း ယူနီေဖာင္းတူတူ၊ ေနပုံစားပုံ သြားပုံအတူတူ။ ခြဲျခားမႈမရွိ။ တရားမွ်တမႈရွိစတဲ့ အတုယူစရာေကာင္းတဲ့ဟာကို အထင္ႀကီးရမယ္။ ဒါေတြမွ အထင္မႀကီး အတုမယူဘူးဆုိရင္ ဘာကုိအတုသြားယူၾကမလဲ။ ဒါေတြက တုိးတက္ႏုိင္တယ္၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုိ တည္ၿငိမ္ေစတယ္၊ ရင္ၾကားေစ့ေရးျဖစ္ေစတယ္ဆုိရင္ အတုကုိ ယူသင့္တယ္။ ဒါမွ က်ေနာ္တုိ႔လူမ်ဳိးေတြတုိးတက္မွာေပါ့။

သူတုိ႔ဆီက မေကာင္းတဲ့အတုေတြျဖစ္တဲ့ ရည္စားမၿမဲ၊ မိန္းမမၿမဲတဲ့ အျပဳအမႈေတာ့ မယူသင့္ပါဘူး။ တခ်ဳိ  ့ေတာ့ၿမဲပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ သိတ္ၿပီး တန္ဖုိးမထားၾကလုိ႔ပါ။ ဒါေတာ့ က်ေနာ္မႀကိဳက္ဘူး။ ဥပမာ TV Video ေတြမွာ လိင္ဆက္ဆံတဲ့ဟာေတြ၊ နမ္းတဲ့ဟာေတြက မေကာင္းဘူး။ ခေလးေတြကုိ ပ်က္စီးေစတယ္။ ဒါမ်ဳိးေတြၾကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အတုမယူသင့္ဘူးေပါ့။

စာေရးဆရာေတြေရးတာ ရွိေသးတယ္။ ေကာ္လံျပာ( Blue Color) နဲ႔ ေကာ္လံျဖဴ (White Color) ဆုိတဲ့ ကိစၥကုိလည္း သတိထားမိလုိ႔ပါ။ ေကာ္လံျဖဴဆုိရင္ ပညာတက္ေတာ့ေပါ့။ ေကာ္လံျပာဆုိရင္ အလုပ္ၾကမ္းသမားေပါ့။ အလုပ္ၾကမ္းသမားဆုိရင္ ငတုံးဆုိၿပီး ဗမာေတြ အထင္မႀကီးခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္ မုိင္းမွာေတြ႔တယ္။ အားလုံးေကာ္လံျပာေတြခ်ည္းပဲ။ ပညာရွင္ေပါင္းစုံရွိတယ္။ သူတုိ ့လည္း ေကာ္လံျပာပဲ၀တ္ရတယ္။ သန္႔ရွင္းေရးသမား၊ ပန္ကန္ေဆးတဲ့လူလည္း ေကာလံျပာပဲ။ မည္သူ ့ရင္ဘတ္မွာမွ သူကေတာ့ မန္ေနဂ်ာျဖစ္ပါတယ္ဆုိတဲ့ တံဆိပ္ကုိမကတ္ထားဘူး။ နာမည္ပဲ ထုိးထားတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိလုပ္ရလဲဆုိေတာ့ Team Work ကုိဦးစားေပးလုိ႔ပဲ။ တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမရွိေအာင္လုပ္ထားတယ္လုိ႔ ယူဆရတယ္။


အလုပ္ထဲမွာ ပညာ ဆုိတာကုိလည္းေတြးမိတယ္။ သန္႔ရွင္းေရးသမားလည္း How to clean ဆုိတဲ့ ပညာကုိတက္တယ္။ Geologists ေတြကလည္း How to find an ore body ကုိသိတယ္။ မုိင္းနင္းအင္ဂ်င္နီယာကလည္း How to manage an underground mining ကုိ သိတယ္။ Electrician ကလည္း မီးကုိ ဘယ္လုိျပင္ရလဲဆုိတာ သိတယ္။ ဆုိလုိခ်င္တာက သူ ့ရဲ  ့ကုိယ္ပိုင္နယ္မွာ သူကၽြမ္းတယ္။ သူ႔ပညာနဲ႔သူပဲ။ မီးျပင္သမားက မုိင္းတခုလုံးသန္႔ရွင္းေရးကို မလုပ္တက္။ ကုိယ့္ပညာနဲ႔ ကုိယ္ပဲဆုိေတာ့ ဗမာေတြေျပာေနၾက ပညာတက္ဆုိတာ ဘာလဲ။ ဒီလူကေတာ့ ပညာတက္မုိ႔ ငါ့ထက္ပုိသိတယ္လုိ႔ တလြဲဆံေကာင္းၾကေလတယ္။ ပညာရပ္ေတြက အမ်ားႀကီးပါ။ လူတစ္ဦးက အားလုံးေသာ ပညာကုိမတက္ႏုိင္ပါ။ ႏုိင္ငံေရးသမားက ႏုိင္ငံေရးပဲ နားလည္မွာေပါ့။ ဒါ့ေတာင္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး၊ ထုိင္းႏုိင္ငံေရး၊ ၾသစေတ်းလ်ႏုိ္င္ငံေရးရွိေသးတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ငါကေတာ့ စက္ရုံအလုုပ္သမားမုိ႔၊ သူကေတာ့ အုိင္တီပညာရွင္မုိ႔လုိ ့ ပုိၿပီး ငါ့ထက္ျမင့္ျမတ္တယ္ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ဳိး၊ ခံစားခ်က္မ်ဳိးမရွိၾကပါနဲ႔။ ကုိယ့္ပညာနဲ႔ကုိယ္ပါပဲ။

ေနာက္အပတ္ျပန္ဆုံၾကတာေပါ့။ ျမန္မာေတြ အေတြးအေခၚျမင့္မားၾကပါေစ။

စစ္သားမ်ားသုိ႔

ျပည္တြင္းစစ္ကုိ အဆုံးသတ္ဖုိ႔အတြက္ တုိင္းရင္းသူပုန္ေတြအားလုံး UN မွာလက္နက္ခ်ရင္ မေကာင္းဘူးလား။ သူတုိ႔ရဲ  ့လုံၿခဳံေရးကုိ ႏုိင္ငံတကာတပ္ေတြက တာ၀န္ယူေပး။ ျမန္မာစစ္တပ္က သူပုန္ေတြရဲ  ့နယ္ေျမကုိက်ဴးေက်ာ္ရင္ ႏုိင္ငံတကာတပ္ေတြက ျပန္တုိက္ေပး။ ဒါဆုိရင္ အဲဒိနယ္ေျမေတြမွာ ေနတဲ့ျပည္သူေတြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ လုပ္ကုိင္စားေသာက္လုိ႔ရႏုိင္တယ္။ 

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ ႏုိင္ငံတကာတပ္ေတြနဲ႔ သူပုန္ေတြပူးေပါင္းၿပီးအုပ္ခ်ဳပ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြတည္ေထာင္။ ဒီလုိျဖစ္လာခဲ့ရင္ ျမန္မာအစုိးရက အကြက္ေလးတစ္ကြက္ထဲမွာပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ သူတုိ႔လည္း ျပန္တုိက္ရဲမွာမဟုတ္။ ဒီပုံစံ နဲ႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္ေရး မရႏုိင္ဘူးလား။ စစ္အစုိးရလက္ေအာက္မွာ နယ္ျခားလဲမေစာင့္ခ်င္၊ လက္နက္လည္း မခ်ခ်င္တဲ့အဆုံး UN ရဲ  ့လက္ေအာက္မွာ အားလုံးလက္နက္ခ်လုိက္ရင္ေကာင္းမလားလုိ႔။

ဒီေခတ္မွာ ႏုိ္င္ငံေတာ္ကုိ ကာကြယ္ခ်င္လုိ႔ဆုိၿပီး ၀င္တဲ့ စစ္သားေတြရွားပါတယ္။ စစ္တုိက္တာ အရမ္း၀ါသနာပါလုိ႔ ၀င္တဲ့သူလည္းမရွိဘူး။ လစာေကာင္းလို႔ စစ္ထဲ၀င္တဲ့သူလည္းမရွိ။

အခုျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ ျမန္မာစစ္တပ္ဟာ အတင္းအဓမၼစုေဆာင္းၿပီး စစ္ေထာင္ခ်ထားသလုိျဖစ္ေနတဲ့တပ္ပါ။ ထြက္ခ်င္တဲ့့သူေတြတစ္ပုံႀကီးျဖစ္ေနၿပီ။ အရင္တုန္းက ျပန္တမ္း၀င္အရာရွိတစ္ေယာက္ဟာ ထြက္ေျပးဖို႔ခပ္ရွားရွားပဲ။ ဒီေခတ္မွာေတာ့ စစ္တပ္ကထြက္ေျပးတဲ့ စစ္ေျပးအရာရွိေတြက အေရအတြက္အေတာ္မ်ားေနၿပီ။ အရာရွိေတာင္ ဒီလုိျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္ ရဲေဘာ္ကေတာ့ သိတဲ့အတုိင္းပဲ။

ဘယ္စစ္သားမွ စစ္တပ္ထဲမွာ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ထင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ  ့ေတာ့ ဂြင္ေကာင္းေနတဲ့ စစ္သားကေတာ့ စစ္တပ္ထဲကေန မထြက္ခ်င္ပါ။ ျမန္မာစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ လူ႔ေတြအႏုိင္က်င့္လည္းဆုိရင္ ကုိယ့္စစ္သားေတာင္ မခ်န္ဘူး။

မယုံရင္ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ျပည္သူဆုိတာကေတာ့ မေျပာပါနဲ႔။ စစ္တပ္ကုိ အတင္းအဓမၼသြင္းတယ္။ ထြက္ေျပးရင္ေထာင္ခ်တယ္။ က်ေနာ့္အေဖစစ္တပ္က ထြက္ဖုိ႔အတြက္ ေထာင္တစ္ႏွစ္က်ခံရတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္လုပ္လုိ႔ ဘာရလဲဆုိေတာ့ ဘာမွမရ။ ပင္စင္မရ၊ ဂေရဂ်ဴတီမရ။ နစ္နာေၾကးမရ။

တခ်ဳိ  ့စစ္သားေတြအရမ္းထြက္ခ်င္ၾကတယ္။ ထြက္ျပန္ရင္လည္း အျပင္မွာ မိသားစုေတြနဲ႔ ဘယ္လုိေနထုိင္စားေသာက္ရမလဲ။ အတက္ပညာရွိလားဆုိေတာ့ မရွိ။ အိမ္မရွိ၊ ယာမရွိ။ အေတာ္သနားစရာေကာင္းတယ္။ ဒီၾကားထဲ အသက္ပါရင္းရတယ္။ တုိုက္ပြဲထဲမွာ ေခြးေသ၀က္ေသ အေသခံရတယ္။

အေကာင္ႀကီးေတြရဲ  ့သားသမီးၾကေတာ့ စစ္ထဲသြင္းဖုိ႔ေနေနသာသာ ဖူးဖူးေတာင္မႈတ္ထားေသး။ အေစာင့္အေရွာက္နဲ႔ ဘယ္ကုိသြားသြား ထားေပးၾကတယ္။ ေငြကုိ အလွ်ံပယ္သုံးျဖဳန္းေပ်ာ္ပါးႏုိင္တယ္။ သူတုိ႔သားသမီးၾကေတာ့ သိတက္လုိက္တာ။

သူမ်ားသားသမီးၾကေတာ့ ေခြေသ၀က္ေသ ေသလည္းဂရုမစုိက္။ ေက်ာင္းသားအရြယ္ကုိလည္း စစ္ထဲသြင္းလုိ႔သြင္း။ အေတာ့္ကုိ လူ႔စိတ္ကင္းမဲ့ၾကေလတယ္။

ဒီလုိအာဏာရွင္ျဖစ္လာေအာင္ ပ့ံပုိးေပးတဲ့လူေတြထဲမွာ ေအာက္ေျခက ဖားယားၿပီး မိမိေကာင္းစားရင္ၿပီးေရာဆုိတဲ့ လူ စိတ္ကင္းမဲ့တဲ့ လူေတြကပုိဆုိးေသးတယ္။ အထက္ကေပးတဲ့အာဏာကနဲနဲ သူတုိ႔အာဏာျပတာက မ်ားမ်ား။ ဒါက ဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္လဲဆုိေတာ့ ဗဟုသုတနဲ႔အသိညာဏ္ကင္းမဲ့တာကုိ ျပတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္အာဏာရွင္ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ေနျပည္ေတာ္မွာရွိတဲ့ ထိပ္သီးလူတစ္စုက လက္ခ်ဳိးေရလုိ႔ရတယ္။ ဒီလူအနဲစုက တစ္တုိင္းျပည္လုံးကုိ ေနျပည္ေတာ္ကေန အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္တာက ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ရွင္းေနတာပဲ။ အာဏာရွင္ကုိ ပံ့ပုိးေပးေနတဲ့လူေတြေၾကာင့္ အာဏာရွင္ဟာ ေနျပည္ေတာ္ကေန ျမန္မာျပည္တျပည္လုံးေကာ၊ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္ေတြက ျမန္မာသံရုံးေတြအထိ လက္လွမ္းမွီေအာင္အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။

ဘယ္ေလာက္ထိအာဏာရွင္က စုန္းေတြလုိျပဳစားႏုိင္လဲဆုိရင္ ႏုိင္ငံျခားမွာေနတဲ့ဗမာအမ်ားစုကုိေတာင္ ရႈးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ေစတယ္။ သူတုိ႔နဲ႔ေ၀းတာေတာင္ ေနျပည္ေတာ္က အာဏာရွင္က ၿငိဳျငင္မွာ ျပန္ရင္အဖမ္းခံရမွာကုိေၾကာက္ၾကတယ္။ မိသားစု၀င္ေတြထိခုိက္မွာကိုေၾကာက္ၾကတယ္။ စီးပြားပ်က္မွာကုိေၾကာက္ၾကတယ္။ အာဏာရွင္မေကာင္းဘူးဆုိတာကုိလည္းသိတယ္။ ဆန္႔က်င္ဖုိ႔လည္းမလုပ္ရဲဘူး။ တခ်ဳိ  ့ေတြက ပညာတက္တဲ့လူေတြ။ ပညာဆိုတာက ျပဳစားတက္တဲ့ပညာေတြကုိေျပာတာမဟုတ္။ ေဆးကုတဲ့ပညာ၊ လမ္းေတြတံတားေတြေဆာက္တက္တဲ့ ပညာေပါ့။ ဒီလူေတြက ပိုၿပီးေတာင္ေၾကာက္တယ္။ ဆုိလုိခ်င္တာကေတာ့ ပညာအသိနဲနဲရွိေလ ေတြးၿပီးေၾကာက္တယ္ေလပဲ။ အာဏာရွင္စနစ္ႀကီးထြားေအာင္ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ေအာက္ေျခက ဖားယားၿပီးေမွ်ာက္ေပးတဲ့လူမ်ားလုိ႔ ႀကီးထြားလာတာပဲလုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္တယ္။

တကယ္လုိ႔သာ သူတုိ႔ကုိ ေထာက္ခံမဲ့သူ၊ ပံ့ပုိးေပးမဲ့သူမရွိဘူးဆုိရင္ ဘယ္အာဏာရွင္က သက္ဆုိးရွည္မလဲ။ ၀ါရွင္တန္က ဒု-သံအမတ္ႀကီး ဦးေက်ာ္၀င္းအပါအ၀င္ ဗုိလ္မႈး ေအာင္လင္းထြတ္၊ ဗုိလ္မႈးစုိင္းသိန္း၀င္းလုိမ်ဳိး တကယ္စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့လူေတြသာ မ်ားလာရင္ က်ေနာ္တုိ႔မျမင္ခ်င္တဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ကို ျမန္ျမန္နိဂုံးခ်ဳပ္ပစ္လုိက္ႏုိင္ပါလိ့မယ္။ ဒီေနရာမွာ စြန္႔ရဲတဲ့သတၱိ္က အထူးလုိအပ္ပါတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ လုပ္ ယူရပါလိမ့္မယ္။ သူ႔အလုိလုိေတာ့ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါ။

စစ္သားျဖစ္ၿပီး စစ္သားစိတ္ရွိသင့္ပါတယ္။ စစ္သားစိတ္ဆုိတာ ျပတ္သားတဲ့စိတ္ကုိေျပာတာပါ။ စစ္သားျဖစ္ၿပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြေကာင္းစားဖို႔၊ သူတုိ႔အမ်ဳိးေတြခ်မ္းသာဖို႔အတြက္ ကၽြန္လုပ္တာေတာ့မေကာင္းဘူး။ ေမြးဖြားလာမဲ့ မိမိသားေတြသမီးေတြအထိ အက်ဳိးဆက္ကသက္ေရာက္မႈ ့ႀကီးပါတယ္။ အားလုံးစဥ္းစားဖုိ႔ပါ။