စာေရးဆရာဆုိတာ ငပ်င္းေတြ

စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာေတြဆုိတာက ငပ်င္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္ကုိ ပင္ပင္ပန္းပန္းမလုပ္ခ်င္ဘူး။ ေခြၽးထြက္တာကုိလည္း မသိဘူး။ ကုလားထုိင္နဲ ့စားပြဲေပါ္မွာ စာဖတ္လုိက္။ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးနဲ ့စာေရးလုိက္။ ၿပီးရင္ သူတုိ ့စိတ္ကူးယဥ္တာေတြကုိ စာဖတ္သူကလုိက္ၿပီး ဖတ္ရေသးတယ္။


စာေရးဆရာဆုိတာ လက္ေၾကာမတင္းလုိ ့စာေရးစားတာလုိ ့က်ေနာ္ေျပာတယ္။

စာေပေဟာေျပာပြဲမွာလည္း ဘာေတြေျပာမွန္းမသိ။ လက္ေတြ ့မရွိတဲ့ စာေရးဆရာေတြက စာဖတ္ပါ စာေပျမွင့္မွလူမ်ဴိးတင့္မည္ဘာညာဆုိၿပီး ကယ္တင္ရွင္လုိလုိဘာလုိလုိနဲ ့။

စာဖတ္ၿပီး အလုပ္မလုပ္ရင္ ဘယ္သူထမင္းေက်ြးမွာလဲ။ ဒီေခတ္မွာ စာဖတ္ဖုိ ့ေနေနသာသာ တေနကုန္တေနခန္း အလုပ္လုပ္ရတာ စာဖတ္ဖုိ ့ေနေနသာသာ ဖင္ေတာင္မကုတ္အားဘူး။

စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာ သီခ်င္းေရးတဲ့သူေတြအမ်ားစုက အရက္သမားေတြ ေဆးသမားေတြျဖစ္တယ္။ သူတုိ ့ေရးတာကုိမ်ား သူတုိ ့လူေတြပဲ ခ်ီးက်ဴးၾက ေျမွာက္ပင့္ၾကနဲ ့။ ဘယ္မီဒီယာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ ့ပဲ သူေတာ္ေကာင္းေတြၾကေနတာပဲ။ စာေရးစားတယ္ဆိုတာ အလုပ္တစ္ခုပါ။ စက္ရုံမွာလုပ္တာလည္း အလုပ္တစ္ခုပါ။ အလုပ္သမားခ်င္းတူတာကိုမ်ား စာေရးစားတဲ့အလုပ္ကို လုပ္တဲ့သူက ျမင့္ျမတ္သလုိ။ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့ ဗမာစာေရးဆရာေတြ ကဗ်ာဆရာေတြ။

က်ေနာ္တုိ ့ဗမာေတြ မညံ့ပါဘူး

က်ေနာ္ႏုိင္ငံျခားမွာေနတာပါ။ ျမန္မာေတြဟာ တျခားႏုိင္ငံသားေတြနဲ ့ယွဥ္ၿပီး ပညာသင္၊ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာ ျမန္မာေတြမညံ့ေၾကာင္း ၊ ေတာ္ေၾကာင္း ေတြ ့ရတယ္။
ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီစာကုိေရးရလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ဗမာေတြဟာ တျခားႏုိင္ငံသားေတြထက္ လုံးဝမညံ့ဘူးဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္လုိ ့ပါ။ က်ေနာ္ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာေနတယ္။ လူမ်ဴိးေပါင္းစုံနဲ ့အလုပ္အတူတူ တြဲၿပီးလုပ္ဘူးတယ္။ ပညာသင္ဘူးတယ္။ က်ေနာ္တုိ ့ထက္ ညံ့တဲ့လူမ်ဴိးေတြကို တစ္ပုံႀကီးေတြ ့ရတယ္။ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါတုိင္းမွာလည္း က်ေနာ္တုိ ့လုပ္သလုိ သူတုိ ့မလုပ္ႏုိင္ဘူး။ အပင္ပန္းမခံႏုိင္ဘူး။ ဇြဲမရွိဘူး။ အေခ်ာင္ခုိတယ္။ စည္းကမ္းမရွိဘူး။ အကုန္လုံးကုိ ေျပာတာမဟုတ္ပါ။ ျမန္မာေတြထဲမွာလည္း ည့ံတဲ့သူ ပ်င္းတဲ့သူေတြရွိတယ္။ တျခားႏုိင္ငံသားေတြထဲမွာလည္း ညံ့တဲ့သူ ပ်င္းတဲ့သူေတြ ရွိတာပဲ။

ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့လူမ်ဴိးဟာ ေယဘုယ်ေျပာရရင္ လူညံ့စာရင္းထဲမွာ မပါဘူး။ သူမ်ားေတြထက္္ေတာ့ သာတဲ့အရည္အခ်င္းလုံးဝရွိတယ္။ တကယ္လုိ ့အခြင့္အေရးသာေပးၾကည့္။ အေျဖကို ထင္ထင္ရွားရွားျမင္ရ ေတြ ့ရပါလိမ့္မယ္။

တတိယႏုိင္ငံေတြကုိ နယ္စပ္ဒုကၡသည္စခန္းေတြထဲကေန ေရာက္လာၾကတဲ့ဒုကၡသည္ေတြရွိတယ္ဆုိတာကုိ အားလုံးသိမယ္ထင္တယ္။ ဒုကၡသည္စခန္းဆုိတာကလည္း အရမ္းခ်ိဳ ့တဲ့ေနရာေလးပါ။ ပညာေရးကစၿပီး အစားအေသာက္အေနအထုိင္အဆုံး ၊ အေတာ္ေလးကုိ ဆင္းရဲလွပါတယ္။ စခန္းထဲက လူေတြအားလုံးဟာ ဗမာႏုိင္ငံသားေတြပါ။ အေၾကာင္းမ်ူိးမ်ဴိးေၾကာင့္သာ ဒုကၡသည္ျဖစ္ေနရတယ္။ ဒီစခန္းေတြကေန ကရင္၊ ခ်င္း၊ ဗမာ စတဲ့တုိင္းရင္းသားေတြ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။ သူတုိ ့ကုိ ပညာေကာင္းေကာင္းမသင္ခဲ့ရတဲ့ ခေလးေတြဆုိၿပီး ညံ့တယ္လုိ ့မထင္ၾကနဲ ့။ အထင္မေသးၾကနဲ ့။

က်ေနာ္ေတြ ့ဘူးတာကုိေျပာျပမယ္။ က်ေနာ့္အိမ္ေဘးနားမွာ ကရင္တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူ ့သမီးေလးက ၁၄-ႏွစ္အရြယ္။ သူတုိ ့မွာ ေမာင္ႏွစ္မငါးေယာက္ရွိတယ္။ သူမက အႀကီးဆုံးမိန္းခေလး။ စခန္းထဲမွာေနတုန္းက ေလးငါးတန္းေလာက္ပဲ ပညာသင္ဘူးတယ္။ ၾသစေတ်လ်လည္းေရာက္ေရာ သူတုိ ့ထုံးစံအရ အသက္နဲ ့လုိက္ၿပီး ေက်ာင္းအတန္းကိုလည္းျမွင့္ေပးတယ္။ ဒီမွာတင္ ခေလးမေလးက ရွစ္တန္းျဖစ္သြားတယ္။ ေရာက္ခါစတစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ အဂၤလိပ္လုိ သင္တဲ့အခါမွာ အရမ္းအခက္အခဲျဖစ္တယ္။ ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကရင္မေလးဟာ သူမ်ားထက္ထူးခြၽန္သြားတယ္။ သူမ အခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ေက်ာင္းသားေတြလည္းရွိတယ္။

တေန ့မွာေကာင္မေလးက ျပည္နယ္အဆင့္ ေက်ာင္းေပါင္းစုံစာစီစာကုံး ဝင္ၿပိဳင္္တယ္။ သူမေရးတဲ့ စာစီစာကုံးက ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း။ ျမန္မာျပည္မွာ ေမြးခဲ့တာမဟုတ္တဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းက ကရင္မေလးဟာ သူမ ့တုိင္းျပည္အေၾကာင္းကို ေရးရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္မလဲဆုိတာကို ခန္ ့မွန္းၾကည့္ပါ။ ျမန္မာစကားလည္း ေကာင္းေကာင္းမတက္ဘူး။ သူ ့အေဖနဲ ့အေမကလည္း နယ္စပ္မွာႀကီးလာခဲ့တဲ့လူေတြ။

သူတုိ ့က စာေပပညာရွင္ေတြလည္းမဟုတ္ေတာ့ သူ ့တုိ ့သမီးကို သူတုိ ့သိတဲ့ ဗဟုသုတေလာက္ပဲ ေျပာျပႏုိင္တယ္။ စာစီစာကုံးေရးဖုိ ့အတြက္ သူ ့အေမကရင္မႀကီးက ျမန္မာျပည္ရဲ ့လူမ်ဴိးနဲ ့ယဥ္ေက်းမႈ ့အေၾကာင္းကို သူေတြ ့ဘူးသေလာက္ ရွင္းျပတယ္။ သူ ့သမီးက နားေထာင္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲ သူ ့ကုိ သူ ့မိဘကေျပာျပႏုိင္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြလုိ သူမက စာစီစာကုံးကုိ အာဂုံေဆာင္တာမဟုတ္ပဲ ၊ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနထုိင္ခဲ့တဲ့ သူမဘဝေတြရဲ ့အေတြ ့အႀကဳံေတြကုိေပါင္းစပ္ၿပီး သူတက္ကြၽမ္းတဲ့အဂၤလိပ္စာနဲ ့စာစီစာကုံးတစ္ပုဒ္ေရးလုိက္တယ္။ ဒီၿပိဳင္ပြဲမွာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၅ဝဝဝ-ေက်ာ္ေလာက္ဝင္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ အဂၤလိပ္ေတြအစ၊ အေမရိကန္ေက်ာင္းသားေတြအဆုံး စာစီစာကုံးေရးၾကတယ္။

အဂၤလိပ္စာကုိ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲသင္ခဲ့တဲ့ ကရင္မေလး၊ နယ္စပ္က ငပိေထာင္းနဲ ့မွ်စ္ျပဳတ္စားၿပီး သက္ကယ္မုိးဝါးထရံကာနဲ ့ ျဖစ္သလုိလုပ္ထားတဲ့ေက်ာင္းမွာ ေလးငါးတန္းထိတက္ခဲ့တဲ့ ကရင္မေလးဟာ အေကာင္းဆုံး စာစီစာကုံးေရးတဲ့ေက်ာင္းသား (၁ဝ) ဦးထဲမွာ သူမ ပါခဲ့တယ္။ ဆုိေတာ့ သူမ စာစီစာကုံးၿပိဳင္ပြဲမွာ ဆုရခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စကားနဲ ့စာကုိ အရည္က်ဳိၿပီးေသာက္ထားတဲ့ အဂၤလိပ္ေတြၾကားထဲမွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္နဲ ့လာခဲ့ ျမန္မာျပည္ဖြားကရင္မေလးရဲ ့ဥပမာကုိၾကည့္ရင္ ျမန္မာေတြရဲ ့ပင္ကုိအရည္အခ်င္း လုံးဝမညံ့ဘူးဆုိတာကို သိႏုိင္ၿပီ။

သူမဆုရဖုိ ့အတြက္ သူ ့မိဘေတြက သူမကုိအသည္းအသန္က်ဴိးစားသင္ေပးခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ သာမန္လက္လုပ္လက္စား လူတန္းစားဘဝဆုိေတာ့ ခေလးမေလးရဲ ့ပညာေရးကိုလည္း သာမန္ေလာက္ပဲသေဘာထားပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ သူမ မိဘေတြလုိ ၾသစေတ်းလ်အစုိးရက အၿငိမ္မေနပါဘူး။ ကရင္မေလးပညာေရးအတြက္ အစုိးရက စေကာလားရွစ္ေပးတယ္။ သူမ မိဘေတြကုိ ခေလးရဲ ့ပညာေရးကုိ ဂရုစုိက္ဖုိ ့အတြက္ သတိေပးတယ္။ လိုအပ္တဲ့သင္တန္းေတြ အကူအညီေတြေပးတယ္။ လူမ်ဴိးျခား ဆရာဆရာမေတြက ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့...ဒီခေလးမေလးဟာ အေတာ္ေလးကုိ ညဏ္ရည္ထက္ျမတ္တဲ့ မိန္းခေလးဆုိၿပီး မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ ့ဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းလဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီကရင္မေလးဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ ့က ေစ်းအႀကီးဆုံး အင္တာေနရွင္ေနစကူးမွာ သင္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ သူ ့မိဘေတြက က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြလည္းမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္သားကရင္မေလးဟာ နယ္စပ္က ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ျဖစ္သလုိေနျဖစ္သလုိစားၿပီး သက္ကယ္မုိးဝါးထရံကာေက်ာင္းမွာ ေလးငါးတန္းအထိပဲ ပညာသင္ခဲ့ဘူးတဲ့ေက်ာင္းသူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ အခုၾကည့္...သူမအေနနဲ ့အခြင့္အလမ္းရေကာ သူမရဲ ့ညဏ္ရည္ညဏ္စြမ္းကို လူမ်ဴိးျခားေတြကပါ အံ့အားသင့္ေစခဲ့တယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ ့လူမ်ဳိးဟာ ညံ့တယ္ ၊ စည္းကမ္းမရွိဘူးလုိ ့ေျပာတဲ့လူမ်ား ေရးတဲ့သူမ်ားကုိ ေျပာခ်င္တာက ေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာၿပီးမွ ေျပာပါ။ က်ေနာ္တုိ ့ဟာ တုိင္းျပည္ရဲ ့ႏုိင္ငံေရးစနစ္၊ ပညာေရးစနစ္ေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ ့လူမ်ဴိးနဲ ့တုိင္းျပည္ဟာ သူမ်ားႏုိင္ငံနဲ ့ယွဥ္ရင္ ေနာက္ၾကေကာင္းေနာက္ၾကႏုိင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ညံ့တယ္လူမ်ဴိးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အခြင့္အလမ္းသာ ရရင္ သူမ်ားလူမ်ဴိးေတြထက္ သာကိုသာတယ္။ အနဲဆုံး သူတုိ ့နဲ ့ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္တယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့အခါမွာ အၿမဲတမ္း ထိပ္မွာ မရေပမဲ့ အသိအမွတ္ေတာ့ ျပဳခံရတဲ့လူမ်ဴိးျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္တယ္။ မယုံရင္ လူႀကီးမင္းတုိ ့ ေလ့လာၾကည့္ပါ။

က်ေနာ္ၿပီးခဲ့ႏွစ္ႏွစ္က စကၤာပူကအျပန္ေလယာဥ္ေပါ္မွာ စကၤာပူႏုိင္ငံသားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးနဲ ့စကားေျပာျဖစ္တယ္။ သူကဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ မင္းတုိ ့ျမန္မာေတြစကၤာပူမွာအမ်ားႀကီး အလုပ္လုပ္ေနတာရွိတယ္။ ဆရာဝန္နဲ ့ေရွ ့ေနေတြထဲမွာ ျမန္မာေတြက အေတာ္ထက္ထက္ျမတ္ျမတ္နဲ ့နာမည္ႀကီးတယ္လုိ ့မွတ္ခ်က္ေပးတယ္။ ဒီျမန္မာဆရာဝန္ေတြ ျမန္မာေရွ ့ေနေတြဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ပညာသင္ခဲ့တာပါ။ သူတုိ ့အေနနဲ ့ အခြင့္အလမ္းလည္းရေကာ သူမ်ားေတြထက္သာေၾကာင္း ျပႏုိင္ခဲ့တာကုိၾကည့္ရင္ ျမန္မာေတြည့ံပါတယ္လုိ ့ေျပာတဲ့လူေတြအေနနဲ ့ ဘယ္လုိေျဖမလဲ။

ဒုကၡသည္ေတြအျပင္ ျမန္မာျပည္သားေတြ ႏုိင္ငံတကာမွာ ပတ္ၿပီးအလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ ပညာသင္ၾကတယ္။ အေမရိကန္ ဂ်ပန္ စတဲ့ခ်မ္းသာတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာလူမ်ဴိးေတြကိုထပ္ၿပီး ေလ့လာၾကည့္ပါ။ သူတုိ ့သားသမီးေတြ အဲဒိမွာ ႀကီးၿပီး ပညာသင္ေနၾကတာ တစ္ပုံႀကီးရွိပါတယ္။ သူတုိ ့ေရာက္ရွိေနတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာ ပညာေရး၊ အားကစား အႏုပညာေတြမွ ျမန္မာခေလးေတြဟာ တျခားႏုိင္ငံသားေတြယွဥ္ရင္ အၿမဲတမ္းထြန္းေပါက္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စာရင္းအတိအက်ကုိေတာ့ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။

ဥပမာတစ္ခုကုိ ထပ္ၿပီးေပးခ်င္ပါတယ္။ တေန ့မွာ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက SBS တီဗြီလုိင္းကေနလႊင့္တဲ့ Documentary တစ္ခုၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ဆစ္ဒနီၿမိဳ ့မွာေရာက္ရွိေနတဲ့ ခ်င္းလူမ်ဴိးခေလးငယ္ဟာ ေဘာလုံးကန္ဖုိ ့အတြက္ ၾသစေတ်းလ်းအစုိးရကေပးတဲ့ စေကာလားရွစ္ကုိရပါတယ္။

အဲဒိခေလးငယ္မိသားစုက မေလးရွားႏုိင္ငံကေန ဒုကၡသည္အျဖစ္နဲ ့လာတဲ့ ခ်င္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူေဘာလုံးကစားတာ အရမ္းေကာင္းလုိ ့ၾသစေတ်လ်အစုိးရကေတာင္ စေကာလားရွစ္ေပးရတဲ့အထိဆုိေတာ့ ဒီခေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္းသိမယ္ထင္တယ္။ မေလးရွားနဲ ့ခ်င္းေတာင္မွာေနတုန္းက ေဘာလုံးပညာကုိ ေကာင္းေကာင္းသင္ခဲ့တဲ့ခေလးမဟုတ္ပါဘူး။ မုိးရြာထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုနဲ ့ ့ျဖစ္သလုိေဘာလုံးကစားခဲ့တဲ့ခေလးငယ္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ေနာက္ၿပီးၾသစေတ်လ်းမွာလည္း ေဘာလုံးပညာကုိ သင္ခဲ့ဘူးတဲ့သူမဟုတ္ပါ။

ေရာက္ေရာက္ျခင္း ေလးငါးေျခာက္လမွာတင္ အသက္ဆယ္သုံးႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ ျမန္မာခ်င္းခေလးငယ္ဟာ လူေကာင္ထြားထြား အဂၤလိပ္ေတြနဲ ့အာဖရိကန္ ေဘာလုံးသမားေတြေလးငါးေယာက္ေလာက္ကုိ လိမ္ပတ္ၿပီး ေဘာလုံးကစားျပတဲ့အတြက္ သူဆုရခဲ့တယ္။ သူေဘာလုံးကစားျပတာကုိ တီဗြီမွာၾကည့္လုိက္ရေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္တဲ့က်ေနာ္လည္း ကုိယ့္လူမ်ဴိးအတြက္ ဂုဏ္ယူလုိ ့မဆုံးဘူး။

ဒီလုိ ဥပမာေတြဟာ ႏုိင္ငံတကာမွာ အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျမန္မာေတြရဲ ့ညဏ္ရည္ညဏ္ေသြးနဲ ့ပင္ကုိစြမ္းရည္ဟာ ထက္ျမတ္ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ ့ေလးေတြကုိ အခြင့္အလမ္းနဲ ့လမ္းေၾကာင္းမွန္တဲ့ ပဲ့ျပင္ထိန္းကြပ္မႈသာေပးၾကည့္ပါ။ တေန ့မွာ အထက္ကေျပာတဲ့ေျပာတဲ့ ကရင္မေလးဟာ ကမ႓ာေက်ာ္စာေရးဆရာမ မျဖစ္လာႏုိင္ဘူးလုိ ့ေျပာႏုိင္လား။ ေနာက္ၿပီး ခ်င္းခေလးငယ္ဟာလည္း ေဒါ္လာသန္းေက်ာ္ေပးၿပီး ငွားရတဲ့ ကမၻာေက်ာ္ ေဘာလုံးသမားမျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ ့ဘယ္သူေျပာမလဲ။ သူတုိ ့အားလုံးဟာ ခ်မ္းသာတဲ့ႏုိင္ငံေတြကလုိ ျပည့္ျပည့္စုံစုံနဲ ့စနစ္တက် သင္ခဲ့ဘူးတဲ့ ခေလးေတြမဟုတ္ေပမဲ့ ခ်မ္းသာၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ ့စနစ္တက်ပညာသင္ခဲ့တဲ့ လူမ်ဴိးေတြကုိေက်ာ္လႊားႏုိင္ခဲ့တာကုိေတာ့ အသိအမွတ္မျပဳလုိ ့မရဘူး။

သူတုိ ့အျပင္ ထုိင္းမွာ တရားမဝင္လာၿပီး အလုပ္လုပ္တဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမား မိသားစုကေမြးခဲ့တဲ့ ခေလးငယ္ဟာလည္း စကၠဴစြန္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ခ်န္ပီယံရခဲ့တယ္ဆိုၿပီး နာမည္ေက်ာ္ခဲ့ဘူးတယ္။ ဒီခေလးဟာ ျမန္မာျပည္ဖြားတုိင္းရင္းသားေတြထဲက ခေလးငယ္တစ္ဦးပါ။ ဆင္းရဲတဲ့မိသားစုေတြထဲကပါ။ အေျခအေနအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ထုိင္းမွာ အႏွိမ္ခံရေပမဲ့တေန ့မွာ သူလည္း ကမၻာေက်ာ္မဲ့လူတစ္ဦး မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ ့ေျပာႏုိင္လား။ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့လူမ်ဴိးလုံးဝမညံ့ပါဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ မညံ့တဲ့လူမ်ဴိးကုိ ည့ံေအာင္မလုပ္မိဖုိ ့လူႀကီးေတြအေနနဲ ့လုံးဝတာဝန္ယူရပါလိမ့္မယ္။ ဒီတာဝန္ကေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့မ်ူိးဆက္ကုိ အခြင့္အလမ္းေတြ အခြင့္အေရးေတြ မ်ားမ်ားဖြင့္ေပးပါ။ ဒါမွ က်ေနာ္တုိ ့ရဲ ့မ်ဴိးဆက္ေတြကုိ က်ေနာ္တုိ ့ထက္ျမင့္တဲ့ ဘဝေတြျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီလုိျမင့္လာရင္ က်ေနာ္တုိ ့တာဝန္ေက်ပါၿပီ။ က်ေနာ္တုိ ့ေသေပ်ာ္ပါၿပီ။

ဘုန္းေက်ာ္

ေန့လည္ ၂-ႏွစ္ရီ ၃၄-မိနစ္

လင္စတားမုိင္းတြင္း

ၾသစေတ်းလ်အေနာက္ပုိင္း


မွတ္ခ်က္။ ။ အရက္မေသာက္ပဲေရးသည္။

ကုိသန္းလြင္ထြန္းသြားတာက ဒီကိစၥျဖစ္ဖုိ ့မ်ားတယ္။

ဗြီအုိေအက ျပည္တြင္းမွာ သတင္းေထာက္ေတြထားဖုိ ့တရားဝင္ညွိေနပုံပဲ။ ကုိသန္းလြင္ထြန္းသြားတာက ဒီကိစၥျဖစ္ဖုိ ့မ်ားတယ္။ တကယ္တန္းျဖစ္သင့္တာက ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့မီဒီယာေတြအားလုံးရဲ  ့သတင္းေထာက္ေတြျပည္တြင္းမွာ သတင္းယူခြင့္ျပဳရင္ အရမ္းေကာင္းမွာပါ။ အခုျမင္ေနရတဲ့ပုံစံက ျပည္ပကေန တယ္လီဖုန္းသတင္းေထာက္ေတြျဖစ္ေနတာေတာ့ မေကာင္းဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ ့လဲဆုိေတာ့ သတင္းေတြနားေထာင္ရတာ အရသာသိတ္ၿပီးမရွိဘူးလုိ ့ခံစားရလုိ ့ပါ။

ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္တုိ ့အုပ္စုကုိ ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လုပ္ခြင့္ေပးသင့္တယ္။

ႀကံ့ခုိင္ေရးနဲ ့ဖြံ ့ၿဖိဳးေရးအစိုးရက တကယ္ေျပာင္းတယ္ဆုိရင္ ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္တုိ ့အုပ္စုကုိ ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လုပ္ခြင့္ေပးသင့္တယ္။ အခုေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြဋ္တုိ ့အားလုံးဟာ ျပည္ပမွာေနၿပီး ဘာမွ ထိထိေရေရာက္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ သူတို ့လည္း ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ရင္ သူမ်ားေတြျပန္ဝင္သလုိ ျပန္သင့္တယ္။ ဒီလုိအေျခအေနျဖစ္လာရင္ စစ္အစုိးရက သေဘာထားႀကီးေၾကာင္းျပတယ္လို ့ေျပာလုိ ့ရၿပီ။ ေထာက္လွမ္းေရးအုပ္စုကုိလည္း လူေတြဒိထက္ပုိၿပီး အထင္ႀကီးလိမ့္မယ္။

ABSDF ျပန္ေပးဆြဲပါ

အၾကမ္းဖက္တဲ့အယူအဆလုိ ့ေတာ့မထင္ပါနဲ ့။ အေတြးေလးကို ေ၀ငွျခင္းပါ။

ႏွစ္ေပါင္း ၂၃-ႏွစ္အတြင္း ABSDF အေနနဲ ့စစ္ေရး ႏုိ္င္ငံေရး ေတြလုပ္လာခဲ့တာ အမ်ားႀကီးျဖစ္တယ္။ ယေန ့အထိ စစ္အစုိးရကုိ ဘက္ေပါင္းစုံတုိက္ပြဲ၀င္မယ္လုိ ့ေျပာထားတဲ့အတြက္ အခုက်ေနာ္ေျပာမဲ့နည္းလမ္းကိုလည္း စဥ္းစားၾကေစခ်င္တယ္။

ျပန္ေပးဆြဲပါ

လက္ရွိအေနအထားမွာ သူမ်ားေတြရဲ  ့ေပးစာကမ္းစာနဲ ့ရပ္တည္ေနရတယ္။ အကယ္လုိ ျပန္ေပးဆြဲလုိက္ရင္ ေငြရႏုိင္မယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ထိပ္သီးသူေဌးႀကီးေတြရဲ  ့သားသမီးေတြ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ  ့သားသမီးေတြကုိ ျပန္ေပးဆြဲၿပီး ေငြေတာင္းရင္ ေဒၚလာသန္းခ်ီရႏုိင္တယ္။ ဒါဆုိရင္ သူမ်ားေတြကို မွီခုိစရာမလုိေတာ့ဘူး။ စစ္ေရးႏုိင္ငံေရးနည္းအရ တုိက္ရင္ အစုိးရက ျဖဳတ္ကုိက္တာေလာက္ေတာင္ ခံစားရမွာမဟုတ္ဘူး။ အခုလုိ ျပန္ေပးဆြဲလုိက္ရင္ သူတုိ ့ရင္၀ကုိ ေအေကနဲ ့ေထာင္းသလုိပဲ။

ၿပီးရင္ ရလာတဲ့ပုိ္က္ဆံကုိ ျပည္တြင္း လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကုိ တစ္၀က္ခြဲေပး။ က်န္တာကုိ ေအဘီအဖြဲ ့၀င္ေတြယူ။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္တဲ့ အႀကံလည္း။ သူတုိ ့ဆီက ေငြေတာင္းျပန္ေပးဆြဲတာ တရားဥပေဒနဲ ့မညွိဘူး။ ျပည္သူေတြအတြက္ တရားတယ္။ ေတဇသားတစ္ေယာက္ေလာက္ ရရင္ အနဲဆုံးေဒၚလာ သန္းေလးငါးဆယ္ေတာ့ တန္တယ္။

လက္နက္လည္း ရွိတယ္။ စခန္းလဲရွိတယ္။ အဆက္အသြယ္လည္းရွိတယ္ဆုိေတာ့ ဒီအစီအစဥ္ကျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ၀ဲႀကီးမွာ ထုိင္ၿပီး ငတ္ေနတာထက္စာရင္ ဒီလုပ္ငန္းက လက္ေတြ ့ၾကတယ္။

--

Dual Citizen

ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားက Dual Citizen ကုိ လက္ခံတယ္။ က်ေနာ္သိသေလာက္ အင္ဒုိနီးရွား နဲ ့ဂ်ပန္ကေတာ့ လက္မခံဘူး။ ျမန္မာႏုိင္ငံလည္း လက္မခံေသးဘူးလုိ ့ထင္တယ္။ က်ေနာ္ဆႏၵက ႏွစ္ႏုိင္ငံသားအျဖစ္ခံယူပုိင္ခြင့္ကုိ ခြင့္ျပဳသင့္တယ္လုိ ့ျမင္တယ္။ ျမန္မာေတြဟာ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္ေတြမွာ နဲတာမဟုတ္ဘူး။ အေတာ္မ်ားမ်ားက ႏုိင္ငံသားအျဖစ္ခံယူလုိက္ၾကကုန္ၿပီ။ က်ေနာ္အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြရဲ  ့စြမ္းအားဟာ တေန ့မွာတုိင္းျပည္အတြက္ ႀကီးမားတဲ့ အက်ဳိးေက်းဇူးကုိ ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ ့ယူဆရတယ္။ ဒီလုိလုပ္ႏုိင္ဖုိ ့အတြက္ဆုိရင္ ျမန္မာေတြကုိ အခြင့္အလမ္းေတြ ေပးဖုိ ့လုိတယ္။ ဒါကေတာ့ Dual Citizen အျဖစ္ လက္ခံဖုိ ့ပါ။

ကုိေမာင္ဦးကုိအားေပးပါအုံး

အေမရိကန္ႏုိင္ငံေန က်ေနာ္တုိ ့ရဲ ့ရဲေဘာ္ႀကီး ကုိေမာင္ေမာင္ဦး ေလျဖတ္ေနပါတယ္။ ေအာက္ပုိင္းေသၿပီး တြန္းလွည္းနဲ ့သြားေနရတယ္။ ဒီလုိအေျခအေနျဖစ္တာေတာင္ သူ ့ဘေေလာ့ဂ္ နဲ ့ လူ ့ေဘာင္သစ္ ရဲ ့အေမရိကန္ ဌာနခြဲဘေလာ့ဂ္ကုိ အားတက္သေရာ လုပ္ေနတုန္းပဲ။ သူ ဟာ သူယုံၾကည္တာကုိ လုပ္ေနတဲ့အတြက္ အထူးေလးစားမိတယ္။ ခင္မင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြလည္း ဆက္သြယ္အားေပးေစခ်င္တယ္။ မုိးမခမီဒီယာမွာလည္း သူတက္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေနတုန္းပါ။ ဆရာႀကီး ဦးတင္မုိးရဲ ့ျမန္မာကဗ်ာေရးနည္းစာအုပ္ကို သူနဲ ့သူ ့ဇနီးက အဓိကပါ၀င္ကူညီေပးခဲ့ဘူးပါတယ္။

http://oothandar.blogspot.com/

ရုိးသားတဲ့အစုိးရလား

ကုန္ပစၥည္းခ်င္းတုိက္ရုိက္ဖလွယ္မႈကေန ေငြေၾကးေပၚေပါက္လာတယ္။

၂၀၁၁-ႀကံ့ဖြတ္အာဏာရွင္အစုိးရလက္ထက္မွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ ့လဲလွယ္ရင္း စစ္ပြားေရးပိတ္ဆုိ ့မႈ ့ကုိ ရုပ္သိမ္းျခင္းဆုိတဲ့အရာ ပၚေပါက္လာတယ္လုိ ့ေျပာလုိ ့ရၿပီ။ ရေတာ့ မရေသးဘူး။ ရခါနီးေနၿပီ။

ဦးသိန္းစိန္အစုိးရေျပာတဲ့ ျပစ္မႈတစ္စုံတစ္ခုက်ဴးလြန္ခဲ့လုိ ့ဖမ္းထားပါတယ္ ဆီးထားပါတယ္ဆုိရင္ ဆက္ၿပီးဖမ္းထားေပါ့။ ဘာ့ေၾကာင့္ ဆန္ရွင္နဲ ့ကုိမင္းကုိႏုိင္တုိ ့အုပ္စုကုိ လဲရမွာလဲ။ ဒါဆုိရင္ ဥပေဒကုိ ခ်ဴိးေဖာက္တာ ဘယ္သူေတြလဲလုိ ့ေမးရမလုိျဖစ္ေနၿပီ။

ဦးေရႊမန္းတုိ ့မ်ား သိသိႀကီးနဲ ့ေျမာက္ကုိရီးယားနဲ ့ေပါင္းတယ္။ အခုၾကေတာ့ မေပါင္းေတာ့ပါဘူးဆုိၿပီး ေျပာျပန္ၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရတစ္ခုလုံးမွာ လူေကာင္းေကာရွိေသးရဲ ့လား ၊ ရုိးသားတဲ့လူေကာရွိရဲ ့လားဆုိတာကို က်ေနာ္သံသယျဖစ္မိတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အားလုံးက ဖာ, ပါးစပ္ေတြနဲ ့ဆုိေတာ့ဗ်ာ။

ဘာကုိ ယုံရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး။

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ထပ္ၿပီးလႊတ္မယ္။ အပစ္ရပ္ေတြ ခဏလုပ္မယ္။ ေျမာက္ကုိရီးယားနဲ ့ေပါင္းတာ ခဏနားမယ္။ ႏုိင္ငံေရးလြတ္လပ္ခြင့္ခဏေပးမယ္။ ႏုိင္ငံေရးစကားေျပာခ်င္ရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲ၀င္ပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ပါ။ အေျခခံဥပေဒေတာ့ လာမထိနဲ ့။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲႏုိင္ထားတဲ့လူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ တရား၀င္တယ္။ဘာညာဆုိၿပီး ဘုရင္ရႈး ရႈးေနတဲ့ ထိပ္ေျပာင္အစုိးရရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြက ခေလးေတာင္သိတယ္။

သူတုိ ့လုိခ်င္တာလဲရေရာ ငါတုိ ့ေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္လာတာ ဘာညာဆုိၿပီး ေစာက္ခြက္ေတြ တမ်ဳိးေျပာင္း။ ေစာက္ခ်ဳိးေတြက အရင္အတုိင္းျပန္လုပ္။ ဂ်ပုေက်ာ္ဆန္းသတင္းစာကေန ႀကံ့ဖြတ္အစုိးရလက္ထက္မွာ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ ့မႈေတြပြင့္လာေအာင္လုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။

ဘယ္ႏွစ္ဖြဲ ့နဲ ့အပစ္ရပ္ခဲ့ၿပီ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဘယ္ေလာက္ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ျပည္ပက လူေတြကုိျပန္ေခၚႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒုကၡသည္ေတြကို ဘယ္ေလာက္လက္ခံႏုိင္ခဲ့တယ္။ အလုပ္အကုိင္အခြင့္အလမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ဖန္တီးေပးႏုိင္ခဲ့တယ္ဆုိၿပီး သတင္းစာကေန ျပည္သူေတြကို သူတုိ ့ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္း ေကာင္းေၾကာင္း အတင္းစြတ္ရြီး။ ႏုိင္ငံေရးနားမလည္၊ ဗဟုသုတကင္းတဲ့ ျပည္သူေတြက စြတ္ယုံ။ ဒီမွာ ႀကံ့ဖြတ္အစုိးရက ဘ၀င္ေတြစြတ္ျမင့္။သူေတာင္းစား ထမင္း၀ၿပီး ေတာင္ခ်င္တုိင္းေတာင္အုံးမွာပါ။

ျပည္သူေတြကေတာ့ ဒုံရင္းကဒုံရင္း ငပိရည္နဲ ့ကန္ဇြန္းရြက္က သူတုိ ့အတြက္ အဓိက အဟာရပဲျဖစ္ေနမွာပါ။

ဒီလုိနဲ ့ပဲ ေဒၚစုက အသက္ေတြႀကီးလာၿပီး ငယ္မႈျပန္၊ ေနာက္ဆုံး အိပ္ရာထဲလဲ ။ အသက္(၇၀)လည္း ေက်ာ္ေရာ၊ ေဒၚစုလည္း ေရေ၀းမွာ ဦးေက်ာ္သူတုိ ့အကူအညီနဲ ့အနားယူ။ဒီမွာတင္ အန္အယ္ဒီ တစ္ခန္းရပ္ေပါ့။ ဦးတင္ဦးလည္းေသ။ ဦး၀င္းတင္လည္း ခေလးမရ ဘာမရနဲ ့ေရွာ။ သူတုိ ့အေၾကာင္းေတြစာအုပ္ထဲမွာပဲ က်န္ခဲ့အုံးမွာပါ။

၂၀၁၁-လည္း ဦးသိန္းစိန္ရဲ ့လူေတြပဲ။ ၂၀၂၁-လည္း ဦးသိန္းစိန္ရဲ ့တပည့္ေတြပဲ အာဏာရ။ ကုိမင္းကိုႏုိင္တုိ ့အဖြဲ ့ေတြလည္း ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ ့ရႈး။ ပြဲကေတာ့ ၾကည့္ရတာ ပ်င္းစရာေကာင္းတယ္။

မရုိးသားတာကိုေျပာခ်င္လုိ ့ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီလုိေရးျဖစ္တာေပါ့။ စစ္အစုိးရကလူေတြဟာ ဘယ္တုန္းကမွရုိးသားခဲ့တာမဟုတ္ပါ။ အမ်ဳိးသားညီလာခံကေန ၂၀၁၀-အဆုံး မရုိးမသားလုပ္ခဲ့ၿပီး အာဏာေတြရခဲ့ၿပီ။ ယေန ့အထိမရုိးသားတဲ့အႀကံအစည္နဲ ့ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ ့ဆန္ရွင္ကုိလဲမယ္။ သူတုိ ့လႊတ္ခ်င္ရင္ ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္လုပ္လုိ ့ရတာပဲ။ သူတုိ ့ပါးစပ္မွာ ဥပေဒရွိတယ္။ဒါကုိက မရုိးသားတာ။

ေနာက္ဆုံးတစ္ေန ့ၾကရင္ သူတုိ ့ေတြပဲ အာဏာယူအုံးမွာပါ။ မည္သည့္အာဏာရ ပုဂၢိဳလ္မဆုိ လြယ္လြယ္နဲ ့မဆင္းဘူးဆုိတာ အားလုံးသေဘာေပါက္ေစခ်င္တယ္။

ဟယ္လာရီက ႏုိင္ငံတကာပတ္ၿပီး အာဏာရွင္မ်ဳိးစုံနဲ ့ဆက္ဆံဘူးတယ္။ ေခ်ာ့တစ္ခါေျခာက္တစ္လွည့္နဲ ့ အေမရိကန္အက်ဳိးစီးပြားရေအာင္ ဆက္ဆံတယ္။ ပါးစပ္ကေတာ့ သံခင္းတမံခင္းအရ ခင္ဗ်ားတုိ ့ျပည္သူေတြအတြက္ ေစတနာေတြ ေမတၱာေတြ ကြမ္းသီးေတြ ရွိပါတယ္လုိ ့ေတာ့ေျပာတာပဲ။

အေမရိကန္ ၁၀၀-ေပးရင္ အနဲဆုံး တစ္သိန္းေတာ့ သူတုိ ့ျပန္ရေအာင္ႀကံတယ္။ မယုံရင္ လစ္ဗ်ားကိစၥကုိေလ့လာၾကည့္ပါ။ အာဖဂန္အခင္းအက်င္းကို ဖတ္ၾကည့္ပါ။ အီရတ္ကေရနံေတြကုိ ဘယ္သူေတြက အမ်ားစုရလဲဆုိတာကို ေမးၾကည့္ပါ။ အေမရိကန္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဂၤလန္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ ့ကူညီၿပီးရင္ သူတုိ ့ကိုေတာ့ ျပန္ေပးရတယ္။ အျမတ္မရရင္ ဘယ္သူမွ မလုပ္ဘူး။ မကူညီဘူး။ အနဲဆုံး ႏုိင္ငံေရးအရေတာ့ အျမတ္ရေအာင္ ႀကံဖန္ၿပီး လုပ္တယ္။ တရုတ္လည္း ဒီအတုိင္းပဲ။

ဒီတစ္ခ်ီမွ ဦးသိန္းစိန္တုိ ့ေျပာတဲ့အတုိင္းမလုပ္ရင္ အေမရိကန္က ေလးဂြနဲ ့ေတာ့ပစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သိတဲ့အတုိင္း ဘာျဖစ္ႏုိင္လဲဆုိတာ ႏုိင္ငံေရးအႀကံေပးေတြျဖစ္တဲ့ အေျခာက္ႀကီး ေနဇင္လတ္တုိ ့၊ အေျခာက္ႀကီး ကိုကုိလႈိင္တုိ ့သိမယ္ထင္တယ္။

အခုလုိအခ်ိန္မွာ ထုိင္းမွာေနတဲ့ အတုိက္အခံအဖြဲ ့အစည္းေတြလည္း ေတာင္ေျပးရမလုိ ေျမာက္ေျပးရမလုိျဖစ္ေနၿပီဆုိေတာ့ သနားစရာ။ အေျခအေနမဲ့ အိမ္မရွိ ယာမရွိ အလုပ္အကုိင္ကလည္း မယ္မယ္ရရမရွိတဲ့ နယ္စပ္ကေခါင္းေဆာင္ေတြကိုအႀကံေပးခ်င္တာက ကုိယ့္ထမင္းကုိ ကုိယ္ရွာစားၿပီး ဦးသိန္းစိန္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚစုကုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္ျမင္တာ ထင္တာကို လုပ္သင့္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္းပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဘာ့ေၾကာင့္မျပတ္မသားျဖစ္လဲဆုိေတာ့ သူက စစ္အစုိးရနဲ ့လည္းမျပတ္ႏုိင္ဘူး၊ အတုိက္အခံနဲ ့လည္းမျပတ္ႏုိင္ဘူး၊ ႏုိင္ငံတကာေပးတဲ့ဆုေတြကလည္း မ်ားတယ္ဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံတကာနဲ ့လည္းမျပတ္ႏုိင္ဘူး။

မ်က္ႏွာေထာက္စရာေတြမ်ားသားပဲဗ်။ ေဒၚစုအိမ္ကုိလုံၿခဳံေရးယူေပးေနတာက စစ္သားေတြျဖစ္ပါတယ္။ ၈၈-ေတြ အန္အယ္ဒီအဖြဲ ့၀င္ေတြ ယူေပးေနတာမဟုတ္ပါ။

ကဲ...ဒီေတာ့ ဦးသိန္းစိန္ဟုေခၚေသာ ဦးသန္းေရႊရဲ ့အေမြကိုဆက္ခံသူႀကီးေရ....ဦးခင္ညြန္ ့ကုိလည္း လႊတ္ေပးပါအုံး။

တကယ္တမ္းရုိးသားတယ္ဆုိရင္ စစ္အစုိးရဘက္ကေန တစ္တုိင္းျပည္လုံးကုိ ရာသက္ပန္အပစ္ရပ္ေၾကာင္းေၾကျငာသင့္တယ္။ တစ္ဘက္ကတုိင္းရင္းသားေတြတုိက္လာရင္ေတာ့ သူတုိ ့ေသတြင္း သူတုိ ့တူးတာေပါ့။

ၿပီးရင္ ဘက္ေပါင္းစုံက အဖြဲ ့ေတြနဲ ့ႏုိင္ငံေရးနည္းအရေျပလည္ရာ ေျပလည္ေၾကာင္းေဆြးေႏြးၿပီး အေျဖရွာသင့္တယ္။အခုလုိ ဦးေအာင္ေသာင္းနဲ ့အဖြဲ ့လုပ္ေနတဲ့ပုံစံကုိေျပာေနတာမဟုတ္ပါ။ ဦးေအာင္ေသာင္းေတာ့ မသိဘူး၊ သူ ့သားကေတာ့ ေငြကုိထားစရာေနရာမရွိေအာင္ ခ်မ္းသာေနတာကုိေတာ့သိတယ္။ ဘာတဲ့...အစုိးရကေတာင္ သူ ့ဆီက ေခ်းရတယ္ဆုိလားပဲ။

၂၀၀၈-ခုႏွစ္အေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္ျပင္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ ့ေထာက္ခံမႈရေအာင္လုပ္သင့္တယ္။

ၿပီးရင္ ေရြးေကာက္ပြဲအသစ္ကုိႏုိင္ငံတကာေစာင့္ၾကည့္မႈနဲ ့က်င္းပၿပီး အစုိးရအသစ္ကုိတစ္ခုကုိ တင္သင့္တယ္။

အခုၾကေတာ့ သူတုိ ့အစုိးရျဖစ္ခ်င္တုိင္းကုိ အတုိက္အခံေကာ၊ ျပည္သူကေကာ၊ အားလုံးေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ ့ေတြက လုိက္ၿပီးလုပ္ေပးရသလုိပဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီအေျခအေနက ခဏပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရႏုိင္လိမ့္မယ္။

အေျဖထြက္လာၿပီ

ဟယ္လာရီကလင္တန္က လက္ရွိစစ္အစုိးရအတြင္းမွာ အုပ္စုသုံးစု ရွိေနတယ္လုိ ့ေျပာတယ္။ ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ခ်င္တဲ့အုပ္စု၊ ၾကားေနအုပ္စု နဲ ့ မေျပာင္းလဲခ်င္တဲ့အုပ္စု။

ဟယ္လာရီေျပာတာအျပင္ ေဒၚစုကလည္း အခ်ိန္တန္မွ ေျပာမယ္လုိ ့ေျပာျပန္ေတာ့ စစ္အစုိးရအတြင္းမွာ အုပ္စုေတြရွိေနတယ္လုိ ့သုံးသပ္ႏိုင္တယ္။ စစ္အစုိးရဘက္က ၀န္ႀကီးေတြကေတာ့ အုပ္စုေတြမကြဲဘူးလုိ ့ေျပာတယ္။ ဘယ္သူက ကြဲေနပါတယ္လုိ ့ေျပာရဲမလဲ။ ေျပာတဲ့လူ ေထာင္ထဲသြားေပါ့။

ဘယ္အဖြဲ ့အစည္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အုပ္စုစြဲ ဂုိဏ္းဂနစြဲေတာ့ရွိတယ္။
ဆုိလုိခ်က္ကေတာ့ ဦးသိန္းစိန္ကေတာ့ ေျပာင္းခ်င္တဲ့အုပ္စုေပါ့။ ဟုတ္ေကာဟုတ္လုိ ့လား။ ဟုတ္ႏုိင္ပါတယ္။

တကယ္လုိ ့ေျပာင္းခ်င္ရင္ ဦးသိန္းစိန္ပါးစပ္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆုိတဲ့စကားလုံးကုိေျပာသင့္တာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား။ ဒါက တစ္ခု။ သူတုိ ့ဘယ္တုန္းကမွ ဒီစကားကုိမေျပာခဲ့ဘူးေနာ္...ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ပါ။ တတိယ အင္အားစုအတြက္ စဥ္းစားဖုိ ့ပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီေန ့ရုိက္တာသတင္းဌာနကုိေျပာတာက ဒီလုိပါ။ က်မတုိ ့စြန္ ့စားတာပါ။ တကယ္လုိ ့သူတို ့အေနနဲ ့ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို ထပ္ၿပီးဖမ္းတယ္ဆုိရင္ ရွင္တုိ ့၀ုိင္းၿပီးေအာ္ၾကလုိ ့ေျပာတယ္။ မယုံရင္ ရွာၿပီးဖတ္ၾကည့္။ ဆုိလုိခ်က္က ဘာကုိမွ အာမခံခ်က္မရွိတဲ့ဘ၀အေျခအေနကို ေဒၚစုလည္းသိတယ္။

ဒီအေျခအေနေအာက္မွာ ဦးသိန္းစိန္ရဲ ့အစုိးရတစ္ဖြဲ ့လုံးဟာ သူတုိ ့အခ်င္းအခ်င္းေတြထဲက တစ္ဦးဦး မဟုတ္ေတာင္ အုပ္စုတစ္စုကိုထုိးေကၽြးၿပီး သူတုိ ့နာမည္ကုိ သမုိင္းမွာမွတ္တမ္းတင္က်န္ေစခ်င္တဲ့ပုံျဖစ္ေနၿပီ။ သူတုိ ့လုပ္မွာ ေသခ်ာေနၿပီ။ က်ေနာ္တုိ ့ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ပုံစံကိုနဲနဲေလာက္ လွည့္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ၾကည့္ပါ။ ဥပမာ ၉၀ ဒီဂရီမဟုတ္ပဲ ၄၅-ေလာက္ကိုေပါ့။

ဘယ္သူမွ အတိမက်မသိေသးတဲ့အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္ေနတယ္။

Aussie Senator

တေန ့မွာ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံ ဂရင္းပါတီက အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္သူ စေကာ့နဲ ့ က်ေနာ္စကားေျပာျဖစ္တယ္။ သူက အမတ္ပူပူေႏြးေႏြးျဖစ္ခါစ။ သူ ့အသက္က ၃၅-၄ဝ ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ပဲရွိအုံးမယ္ထင္တယ္။ ျမန္မာျပည္အေပါ္မွာ အေတာ့္ကုိ ေစတနာရွိ ကူညီေပးတဲ့သူလုိ ့ေျပာလုိ ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္က သူ ့ကုိေမးတယ္။ ခင္ဗ်ားက ဘာလုိ ့ေအာက္လႊတ္ေတာ္အတြက္ ဝင္ၿပီးအေရြးမခံတာလဲလို ့ေမးေတာ့...သူက ဒီလုိျပန္ေျပာတယ္။ ေအာက္လႊတ္္ေတာ္အမတ္ရဲ  ့သက္တမ္းက သုံးႏွစ္ပဲ။ သုံးႏွစ္ၿပီးရင္ ျပန္ၿပီးအေရြးခံရေတာ့ အလုပ္ရႈပ္တယ္။ ျပန္ေရြးခံရ မရ မေသခ်ာဘူး။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္ရင္ ေျခာက္ႏွစ္ေတာင္ေနရတာဆုိေတာ့ ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္လို ေနာက္ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ စိတ္မပူရေတာ့ဘူးဆုိၿပီး အထက္လႊတ္အမတ္ျဖစ္သူ စေကာ့က ျပန္ေျပာတယ္။

ဘာ့ေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ေရးတာလဲ

က်ေနာ္ေရးထားတဲ့စာေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြအားလုံး တစ္စုံတစ္ရာမွားယြင္းမႈရွိပါက က်ေနာ့္တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။ အားလုံးမွန္ပါတယ္လုိ ့လည္း က်ေနာ္မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ယခုဘေလာ့ဂ္ကုိေရးရျခင္းအတြက္ေၾကာင့္ အဓိက အက်ဳိးအျမတ္အေနနဲ ့.....



၁။ ဗမာစာကုိ မေမ့ျခင္း။


၂။ မိမိသားသမီးမ်ား သူ ့အေဖေရးထားေသာစာမ်ားအားဖတ္ၿပီး ဗမာစာတက္ေစရန္။ က်ေနာ္ေသသြားရင္ သူတုိ ့ဖတ္ႏုိင္ေစရန္။ သူ ့အေဖအေၾကာင္းသိေစရန္။


၃။ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္ေတြ ့ႀကဳံလာေသာ အေတြ ့အႀကဳံမ်ားအား မွတ္တမ္းအျဖစ္ထားျခင္း။


၄။ ရင္ဖြင့္ျခင္း။


၅။ အပ်င္းေျပျခင္း။


၆။ ဆဲတက္လာျခင္း....စသျဖင့္ရရွိပါလိမ့္မည္ဟု ထင္မိပါေၾကာင္း။ လာလည္သူအေပါင္း စိတ္ေထာင္းကိုယ္ေၾကမျဖစ္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘဝကို အၿမဲတေစပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစ။ က်ေနာ္တုိ ့လုိ မိတစ္ကြဲဖတစ္ကြဲ ေမာင္ႏွစ္မတစ္ကြဲမျဖစ္ပါေစနဲ ့လုိ ့ဆုေတာင္းပါသည္။


က်ေနာ္စာမဖတ္ပါ။ စာပဲေရးပါသည္။

ၾသစီဖြတ္ႏွင့္က်ေနာ္

ၾသစေတ်းလ်ႏုိ္င္ငံ အေနာက္ပုိင္းက ဖြတ္ႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္ထဲမွာ ေတြ ့လို ့ပါ။ ဒီဖြတ္ႀကီးဟာ လူလည္းမေၾကာက္ပါဘူး။ သူ ့ကုိ စရင္ လူကိုျပန္ကုိက္ပါတယ္။ သူ ့သြားေတြက အရမ္းေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ပုိးမြားေတြကိုစားထားလုိ ့ ေရာဂါပုိးမ်ဴိးစုံရွိတယ္။ လူကုိကိုက္မိရင္ ဒီေရာဂါပုိးေတြက လူထံကိုကူးစပ္ၿပီး လူကုိေသေစႏုိင္ပါတယ္။ အကယ္၍ ေဆးရုံကုိ အခ်ိန္မွီမေျပးႏုိင္ခဲ့ရင္ သုံးေလးရက္အတြင္းမွာ အကုိက္ခံရသူဟာေသပါတယ္။ ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြကလြဲလို ့ဘယ္လူမ်ဴိးမွ ဖြတ္သားမစားပါ။ အခုေတြ ့ရတဲ့ဖြတ္ဟာ ခေလးအရြယ္ပဲရွိပါေသးတယ္။ ႏွစ္ခ်ိဳ  ့ဖြတ္တစ္ေကာင္ရဲ  ့အေလးခ်ိန္က ေလးငါးပိသာအနဲဆုံးရွိပါတယ္။ ေန ့လည္ဘက္မွာ သူတုိ ့ကအျပင္ကုိ ထြက္ၿပီး အစာရွာေလ့ရွိတယ္။

Type your summary here. Type the rest of your post here.

အျပစ္ရိွသူေတြကုိ ဘာလုိ ့အေရးမယူေသးတာလဲ

စစ္အစုိးရလက္ထက္မွာ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ျပစ္မႈ ့ေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ ့အသက္ေတြ ေသခဲ့ရတယ္။ ဒုကၡမ်ဴိးစုံနဲ ့ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေတြကုိလုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ ယေန ့ကာလမွာ လႊတ္ေတာ္ထဲဝင္ၿပီး သူေတာ္ေကာင္းလုပ္ေနတာကုိလည္း အားလုံးသိမယ္ထင္တယ္။ သူတုိ ့အျပင္ ေငြကိုထားစရာေနရာမရွိေအာင္ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြလည္းရွိတယ္။ ဒီလူေတြဟာ သူမ်ားေတြငတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စည္းစိမ္အျပည့္နဲ ့ေနေနၾကတာကုိလည္း အားလုံးသေဘာေပါက္မယ္ထင္တယ္။ ျပစ္မႈးက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့စစ္ဗုိလ္ေတြ၊ မတရားသျဖင့္ ခ်မ္းသာေနတဲ့လူေတြကုိ အေရးယူဖုိ ့အသံေတြ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ မၾကားရေသးဘူး။ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအသီးသီးကလည္း ဦးသိန္းစိန္ရဲ ့အသံ နဲ ့ေဒါ္စုအသံအေနာက္ကုိ လုိက္ေနရင္း အေရးႀကီးတာကုိ ေမ့ေနၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီကိစၥကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္သ၍ ျပည္သူေတြရဲ ့ရင္ထဲမွာ ဘယ္္ေတာ့မွ ေက်ေအးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုမေက်ေအးရင္ အမ်ဴိးသားသင့္ျမတ္ေရးလည္း ရလိမ့္မွာမဟုတ္ဘူး။



က်ေနာ္တုိ ့ျပည္သူေတြဟာ ခံခဲ့ရတဲ့သူေတြပါ။ ယေန ့ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္မွာလည္း ဘာမသိညာမသိနဲ ့ေရာေရာင္ၿပီး အျပစ္ရွိတဲ့သူေတြကုိ လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္လာေအာင္ပါ လုပ္ေပးခဲ့ရေသးတယ္။ တုိင္းရင္းသားအေရးဟာလည္း တုိင္းျပည္အေရး ျပည္သူလူထုအေရးျဖစ္တဲ့အတြက္ အမ်ဴိးသားသင့္ျမတ္ေရး နဲ ့ညီညြတ္ေရးကို လုိခ်င္ရင္ အရင္တုန္းက က်ူးလြန္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ရွိသူေတြကုိေဖာ္ထုတ္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာဥပေဒအရ အေရးယူသင့္ေနၿပီ။ ေတာင္းဆုိသင့္ၿပီ။ လက္ရွိကာလမွာ အရမ္းခ်မ္းသာေနတဲ့လူေတြကိုလည္း တရားရုံတင္ၿပီး စစ္ေဆးသင့္ၿပီ။ သူတုိ ့ရဲ ့ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကိုလည္း ျပန္လည္စမ္းစစ္သင့္ၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြကို ယေန ့အခ်ိန္ထိ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာေရာ၊ အတိုက္အခံေလာကထဲမွာေကာ အသံတိတ္ေနတာက အေတာ္ထူးျခားေနတယ္။ ဒါနဲ ့ပက္သက္ၿပီး ဥပေဒမျပဳေသးဘူး။


လႊတ္ေတာ္ထဲဝင္ၿပီး တုိက္မယ္ဆုိတဲ့လူေတြအေနနဲ ့ဒီကိစၥကုိ ကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းသင့္ၿပီ။


ဒီလုိအသံေတြ ဆူညံလာေအာင္ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြထြက္လာေအာင္ လုပ္ၾကပါလုိ ့ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။


လႊတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ ့အတြက္မဟုတ္ဘူး။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြအတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ မသမာမႈေတြနဲ ့စီးပြားျဖစ္ေနတဲ့ သူေဌးႀကီးေတြအတြက္ျဖစ္တယ္။

မုိးသီးႏွင့္ေအာင္မုိးေဇာ္

၂၀၀၀-ခုႏွစ္ေလာက္မွာ လူ ့ေဘာင္သစ္က ကုိေအာင္မုိးေဇာ္တုိ ့အဖြဲ ့နဲ ့ ကုိမုိးသီးဇြန္၊ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းတုိ ့အဖြဲ ့ဟာ ပူးေပါင္းေရးလုပ္တယ္။ ညီလာခံမွာ ေခါင္းေဆာင္တုိင္း၀င္ၿပီးအေရြးခံၾကတယ္။ အရင္တုန္းက လူ ့ေဘာင္သစ္မွာ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ (၁၇) ေယာက္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္။ ေပါင္းစည္းေရးလည္းလုပ္ေရာ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (၃၀) နီးပါးေလာက္ျဖစ္လာတယ္။ နယ္စပ္က လူ ့ေဘာင္သစ္ရဲ ့အင္အားက (၄၀) ေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ဦးေရက မ်ားတယ္။ ရဲဲေဘာ္ကနဲတယ္။

ကုိမုိးသီးဆုိတာကလည္း နဲနဲရ လူမဟုတ္ဘူး။ လူ ့ေဘာင္သစ္ရဲ ့ေဖာင္ဒါတစ္ေယာက္။ ညီလာခံမွာ သူတုိ ့ဘက္က ပူးေပါင္းတဲ့အင္အားက နဲေတာ့ ကိုမုိးသီးက ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ရာထူးပဲရတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြက ကုိမုိးသီးထက္ အဆင့္ျမင့္တဲ့ရာထူးေတြရၾကတယ္။ ကုိေအာင္မုိးေဇာ္ကလည္း ဥကၠဌရာထူးကေန သေဘာေကာင္းၿပီး ကုိမုိးသီးကုိ မေပးဘူး။ ကုိေအာင္သူၿငိမ္းေတာင္မွ ဘာလုပ္ပုိင္ခြင့္မွ မရွိတဲ့ ဒု-ဥကၠဌဆုိတဲ့ေနရာ၊ ကို၀င္းႏုိင္ဦးက တြဲဘက္အတြင္းေရးမႈးေနရာေတြ အသီးသီးရၾကတယ္။ ဒီေနရာေတြက သူမ်ားမလုိခ်င္တဲ့ေနရာေတြ။ ပါတီမွာ လစ္လပ္ေနတဲ့ေနရာေတြကို သူတုိ ့ရၾကတယ္။

ေနာက္ဆုံး ကုိမုုိးသီးတုိ ့လာၿပီးပူးေပါင္းတဲ့အဖြဲ ့ ပါတီက ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ ့ထြက္သြားၾကတယ္။ လာၿပီးေပါင္းတာ နာမည္ပဲက်န္ခဲ့ေတာ့တယ္။

ဒီျဖစ္စဥ္ နဲ ့ေဒၚစု ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ျဖစ္စဥ္ကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး က်ေနာ္ေတြးမိတယ္။

ေဒၚစုအေနနဲ ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႏုိင္ၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္မယ္။ ပါလီမန္ထဲမွာ အတိုက္အခံက ေနရာအနဲဆုံးဆုိေတာ့ အစုိးရအဖြဲ ့ထဲမွာ ၀န္ႀကီးရာထူးရႏုိင္ပါ့မလား။ ၀န္ႀကီးေနရာရတာေတာင္ ဘယ္ေလာက္လုပ္ပုိင္ခြင့္ရွိမွာလဲ။

ကုိမုိးသီးနဲ ့ကိုေအာင္မုိးေဇာ္တုိ ့လုိ ေပါင္းစည္းမ်ဳိးဆုိရင္ေတာ့ ေဒၚစုတုိ ့ပါတီလည္း စိတ္ပ်က္ၿပီး ထြက္သြားၾကအုံးမလားမသိဘူး။ ကုိမုိးသီးတုိ ့လူ ့ေဘာင္သစ္ကုိ လာၿပီးေပါင္းတုန္းက ကုိေအာင္မုိးေဇာ္က သေဘာထားႀကီးစြာနဲ ့ ဥကၠဌရာထူးကေန ဆင္းေပးၿပီး ကုိမုိးသီးကုိေပးခဲ့တာမဟုတ္ပါ။ အခုလည္း ဦးသိန္းစိန္က ေဒၚစုကုိ သေဘာထားႀကီးစြာနဲ ့သမၼတရာထူးကေန ဆင္းေပးရင္ေကာင္းတာေပါ့။

ေဒၚစုအေနနဲ ့လႊတ္ေတာ္အမတ္ကလြဲၿပီး မတ္ေလာက္စရာမရွိတဲ့ဘ၀ျဖစ္ၿပီး ဦးသိန္းစိန္အစုိးရကေတာ့ မာန္တက္အုံးမွာပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ေဒၚစုနဲ ့ဒီမုိကေရစီမဟာမိတ္ေတြအားလုံးေပါင္းၿပီး လူထုအုံၾကြပဲြႀကီးလုပ္ၿပီး လက္ရွိအစုိးရကုိ ျဖဳတ္ခ်လုိက္ရင္ ျပည္သူလည္းေပ်ာ္ အတုိက္အခံလည္းေပ်ာ္ တုိင္းရင္းသားေတြလည္းေပ်ာ္ၾကမယ္ထင္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတလုပ္ရင္ ၿပီးပီ။

တခ်ဳိ ့ကိစၥေတြက ပါးပါးေလးကြ...ေအ့...

အေနာ္ရထာမင္းတရားႀကီးက အရည္ႀကီးေတြကုိ ဖမ္းခ်ဳပ္ၿပီး Buddha နဲ ့အစားထုိးခဲ့တယ္။ ယုိးဒယားအထိ ၀င္တုိက္ၿပီး ကိုလုိနီလုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ သူယုိးဒယားကုိသြားတုိက္တာက အခုေခတ္လုိ ေကာ္စန္းသြားလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ကြတ္တီရုိစားဖုိ ့သြားတာမဟုတ္ဘူး။ သူသြားတာက ယုိးဒယား(ထုိင္း)ေတြကုိ ခုိင္းစားဖုိ ့။ ဒီေလာက္အထိသူေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ သူ ့ေၾကာင့္ ဖင္ယားၿပီးမာနႀကီးတဲ့ မြန္ေတြလည္း ဗမာလက္ေအာက္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ အေနာ္ရထာသည္ ျမန္မာေတြအတြက္ သူရဲေကာင္းျဖစ္သလုိ အျခားသူေတြကလည္း ေလးစားေလာက္ခဲ့တဲ့ ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးျဖစ္ခဲ့တယ္။

ရန္သူ ့လက္နက္ႀကီးထိၿပီးေရွာသြားတဲ့မဟာဗႏၱဳလ နဲ ့ ဦးေအာင္ေဇယ်တုိ ့လည္း ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ဘယ္ေလာက္ထိျမန္မာေတြကို အက်ဳိးျပဳခဲ့လဲဆုိတာကုိ အားလုံးသိမယ္ထင္တယ္။ အခုေခတ္စကားနဲ ့ေျပာရင္ သူတုိ ့ေတြဟာ လုံး၀ကုိ လန္းခဲ့တယ္။ တုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ိဳးအတြက္ ႀကီးမားတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြကုိ ဖန္တီးေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။

သူတုိ ့အျပင္ ရုပ္စုပ္ခၽြန္းခၽြန္းနဲ ့လူျဖစ္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိလည္းၾကည့္အုံး။ ေစာက္ရမ္းေတာ္တယ္။ ေစာက္ရမ္းလုပ္တယ္။ သတၱိလည္းရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိ ေစာက္ရမ္းလုပ္လဲဆုိရင္ မြန္ျပည္နယ္ အေပါင္ၿမိဳ ့မွာ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ဂ်ပန္ဓားလွ်ိဳကုိ ဂ်ပန္ဓားနဲ ့ေခါင္းကို ပုိင္းပစ္လုိက္တာမ်ား ဘယ္ေလာက္ လက္ယာေျမာက္လဲ။ ဒီေခတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေလာက္ေတာင္ သတိၱမရွိဘူး။ သူလည္း တုိင္းျပည္အတြက္ လြတ္လပ္ေရးကို အရယူေပးခဲ့တယ္။ သူတစ္ေယာက္တည္းေၾကာင့္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေမပဲ့ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ ့ေခါင္းေဆာင္မႈေကာင္းလုိ ့ပါ။

အထက္က ျမန္မာႀကီးေတြဟာ တုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ဳိးအေပၚမွာ တာ၀န္ေက်ခဲ့တယ္။ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ အခုေခတ္ေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ လဒေတြ၊ အရက္သမားငေၾကာင္ေတြ၊ လူအုိႀကီးေတြဟာ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား သူတုိ ့ေလာက္ ကပ္ပစတီမရွိတာလဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား သုံးစားမရခဲ့တာလဲဆုိတာကုိ ယေန ့အထိ တြးလုိ ့ကို မရဘူး။

ဦးေန၀င္း၊ ဦးသန္းေရႊ၊ ဦးသိန္းစိန္တုိ ့ကို အေနာ္ရထာ၊ မဟာဗႏၱဳလ၊ ဦးေအာင္ေဇယ်တို ့မ်ားရွိလုိ ့ကေတာ့ ဘာေျပာမလဲေတာ့ မသိဘူး။ အနဲဆုံး ဒီလုိေတာ့ေျပာလိမ့္ထင္တယ္။

မင္းတုိ ့ေကာင္ေတြကြာ ငါ့တုိ ့ခ်ီးကို သုံးခါေလာက္ ကေလာ္ၿပီးစားၾကလုိ ့ေျပာမယ္ထင္တယ္။ အေတာ္သုံးစားလုိ ့မရလုိ ့။

သူမ်ားေတြကုိသာေျပာရတယ္။ ကိုယ္လည္း အသုံးမက်ခဲ့ဘူး။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွးကျဖစ္ရပ္ေတြကုိၾကည့္ၿပီး ကုိယ့္အလွည့္မွာလည္း မျဖစ္ေအာင္ မမွားေအာင္က်ဳိးစားရအုံးမွာပါ။ တုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ဳိးအတြက္ အလုပ္လုပ္ရအုံးမွာေပါ့။ ဒီလုိလုပ္တဲ့ေနရာမွာ အရည္အခ်င္းမရွိပဲနဲ ့သူမ်ားေတြလုိ ၀င္ၿပီးေနရာမလုိခ်င္ဘူး။ ကုိယ့္ရဲ ့အရည္အခ်င္း၊ ပညာ၊ ေငြ ရွိတဲ့တေန ့မွာ ျပန္ၿပီးလုပ္တာက ပိုလုိ ့ထိေရာက္မယ္ထင္တယ္။

ကုိယ္က (၁၀) တန္းေတာင္မေအာင္၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္က ဘာမွသုံးစားလုိ ့မရတဲ့ ပညာ နဲ ့ေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္တခုကို ဘယ္လုိအုပ္ခ်ဳပ္မလဲ။ ဒီလုိလူေတြဟာ လက္ရွိႏုိင္ငံေရးေလာကမွာ တစ္ပုံႀကီးပါ။ သူတုိ ့သိတာက လူ ့အခြင့္အေရး နဲ ့ဒီမုိကေရစီဆုိတဲ့ စကားလုံးႏွစ္ခုပဲသိတယ္။ ဒါေတြရဲ ့အႏွစ္သာရနဲ ့လက္ေတြ ့က်င့္ထုံးေတြကို မသိၾကတာမ်ားတယ္။ သူတုိ ့အျပင္ အစုိးရအဖြဲ ့က အသက္ႀကီးဟုိဟာမႀကီးတဲ့ ဦးသိန္းစိန္ေတာင္မသိဘူး။ ဘာတဲ့...အေနာက္တုိင္း ဒီမုိကေရစီဟာ ျမန္မာေတြနဲ ့ေတာ့ အံ၀င္ဂြင္က် ျဖစ္အုံးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္အာဏာရွင္စနစ္က ရွိသင့္တယ္ေပါ့။ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ဘယ္တုန္းကမ်ား အေနာက္တုိင္းဒီမုိကေရစီစနစ္အစစ္အမွန္ကုိ က်င့္သုံးခဲ့လုိ ့လဲ။ ဦးႏုတုိ ့ေခတ္တုန္းကေတာင္ တကယ္စစ္မွန္ခဲ့လုိ ့လား။ ကုိယ္ကတခါမွ မလုပ္ဘူးပဲ ဒီစကားေျပာတာကေတာ့ ေစာက္ရႈးမုိ ့လုိ ့ အာဏာမဲ့မွာစုိးလုိ ့ေျပာတာလုိ ့ပဲထင္တယ္။ တခါေလာက္ ဒီလုိစကားမ်ဳိးေျပာတဲ့လူေတြနဲ ့ေတြ ့ၿပီး ေမးလုိက္ခ်င္တယ္။ သူတုိ ့ကပဲ တကယ္သိ၊ တကယ္တက္၊ တကယ္ေစတနာရွိတဲ့ပုံစံျဖစ္ေနတယ္။

ခင္ဗ်ားတုိ ့အခုလုပ္ေနတဲ့ အေရြ ့ေတြဟာ လိပ္လုိသြားတဲ့ အေရြ ့ေတြပါ။ ျပည္သူေတြလုိခ်င္တာက ဒီလုိ အေရြ ့မဟုတ္ဘူး။ ဒါကုိမျပင္ႏုိင္သေရြ ့ေဒၚစုကမလုိ ့ျမတ္စြာဘုရားေရြးေကာက္ပြဲ၀င္လည္း ျပည္သူေတြက ဘယ္ေတာ့မွမယုံဘူး။

က်ေနာ္တုိ ့လုိခ်င္တဲ့အရာက က်ေနာ္တုိ ့ဘ၀ေတြကုိ ခင္ဗ်ားတုိ ့အစုိးရေတြအေနနဲ ့ဘယ္ေလာက္ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့လဲ၊ လုပ္ေပးႏုိင္လဲဆုိတာကုိ အဓိကလုိခ်င္တယ္။ ပါလီမန္ေတြမွာ ဟုိျဖဳတ္ ဒီျပင္ ကိစၥကုိ ေမွ်ာ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။

စိတ္ေျပာင္းၿပီး အိမ္ခ်င္မႈးတူးနဲ ့ေရြ ့တဲ့အေရြ ့ေလာက္ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ဘူး။

အခ်ိန္ကာလမရွိ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိ၊ မျပတ္သားတဲ့ အတိုက္အခံရဲ ့ရင္ခုန္သံေတြကုိလည္း မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။

လူေတြမွမေျပာင္းတဲ့ အစုိးရတစ္ခုဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မႈလည္းမေျပာင္းဘူး။ အရင္လူေတြကုိ ျဖဳတ္ခ်ၿပီး လူသစ္ေတြနဲ ့အစားထုိးတဲ့ တေန ့ဆုိရင္ေတာ့ ရင္ခုန္စရာျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ယေန ့အေျပာင္းအလဲကေတာ့ ႀကိဳဆုိပါတယ္ဆိုတဲ့စကားလုံးကလြဲရင္ ဘုရင္ေနာင့္၊ အေနာ္ရထာ နဲ ့ ရုပ္စုပ္ခၽြန္းခၽြန္းနဲ ့လူျဖစ္တဲ့ ကိုေအာင္ဆန္းလုိမ်ဳိး သူရဲေကာင္းဆုိၿပီး ခ်ီးက်ဴးမွာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ ့လုိျဖစ္ခ်င္ရင္ သူတုိ ့လုိပဲ လုပ္ပါ။

ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ( ၃၀) (၄၀) မွာ ဦးသိန္းစိန္လည္း ေသမွာပဲ။ ေဒၚစုလည္းေသမွာပဲ။ မေသရင္ေတာင္ ငယ္မႈေတာ့ျပန္ၿပီ။ ဒီလုိ အခ်ိန္ၾကမွ က်ေနာ္မွားပါတယ္ က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ေျပာရင္ ဘယ္သူကမွ အေလးထားမွာမဟုတ္ဘူး။

က်ေနာ္တုိ ့ဟာ က်ေနာ္တုိ ့ဘ၀ေတြကုိ က်ေနာ္တုိ ့ကိုယ္တုိင္ဖန္တီးမယ္။ သူမ်ားက လာၿပီး ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ကန္ ့သတ္တားဆီးတာကို အခ်ိန္ကာလတစ္ခုထိေတာ့ခံမယ္။ သည္းခံစိတ္၊ ခြင့္လႊတ္စိတ္ကုန္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့လူငယ္ေတြဟာ ဘယ္လူႀကီးမွ လူမထင္ေတာ့ေၾကာင္းေျပာခ်င္တယ္။ သမုိင္းမွာဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သမုိင္းဟာသမုိင္းပဲ။ ပထ၀ီမဟုတ္ဘူးဆုိတာကိုေတာ့ သေဘာေပါက္ပါ။

အခုလက္ရွိ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနဟာ ဒီပုံစံအတုိင္းသာဆုိရင္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္ေတာင္ အေကာင္းဖက္ကုိ ဦးတည္လိမ့္မွာမဟုတ္ဘူး။ ျပည္တြင္းစစ္လည္းရပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ တုိင္းျပည္စီးပြားေရးလည္း တုိးတက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့လူ ့အဖြဲ ့အစည္းရဲ ့စိတ္ဓာတ္ကုိမွမေျပာင္းတာ...။ဘယ္လုိမ်ဳိးတုိးတက္အုံးမွာလဲ။ လူေတြမွာ အေတြးအေခၚနဲ ့စိတ္ဓာတ္မေျပာင္းရင္ အဲဒိလူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းဘူး။ ဒီလုိမေျပာင္းတဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ဦးသိန္းရဲ ့အစုိးရတဖြဲ ့လုံးမွာ လုံး၀ရွိေနတယ္။

အထက္က ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ရွိခဲ့တဲ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြဟာ ျပတ္ျပတ္သားသား အသက္အေသခံၿပီး တုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ဳိးအတြက္လုပ္ခဲ့တာပါ။ ဒုိင္ယာေလာ့နဲ ့သြားခဲ့တာမဟုတ္ပါ။ သူတုိ ့ Commitment ကေဒၚစုလုိမဟုတ္သလုိ ဦးသိန္းစိန္လုိေခါင္းေဆာင္မ်ဳိးမွာရွိတဲ့ စိတ္ပုိင္းျဖတ္မႈလည္း မဟုတ္ပါ။

သူတုိ ့လုပ္ခဲ့တာက ရက္စ္ နဲ ့ ႏုိး ပဲ။ သူတုိ ့ေမးခြန္းကို သူတုိ သိခဲ့တယ္။ ၿပီးရင္ သူတုိ ့မွာ ျပတ္သားတဲ့အေျဖရွိတယ္။ ဒါကေတာ့ တစ္ခုတည္းေသာ အေျဖပဲျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္တယ္။

အခုလက္ရွိသြားေနတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ နဲ ့ အေျခခံဥပေဒကိစၥကို ျပင္ရင္ျပင္ မျပင္ရင္ တုိင္းျပည္ဟာ ဖာႏုိင္ငံတင္မကဘူး၊ သူမ်ားမယားၾကာခုိတဲ့တုိင္းျပည္ျဖစ္မွာပဲ။

အစုိးေဘးနားမွာရွိေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအႀကံေပးေတြ၊ စီးပြားေရးအႀကံေပးေတြ၊ အားလုံးေသာ လူေတြဟာ အစုိးရကုိ ဖားေနတဲ့လူေတြပဲ။ ကုိယ့္ပညာကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္မသုံးတက္ရင္ ဘာျဖစ္တက္လဲဆုိတာကုိ ျမန္မာ့သမုိင္းေလ့လာတဲ့လူေတြတုိင္းသိတယ္။ က်ေနာ္တုိ ့ေရြးေကာက္ပြဲကိုလက္ခံတယ္။ အေျခခံဥပေဒကိုသေဘာက်တယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိအစုိးရလက္ထက္မွာရွိတဲ့ အေျခခံဥပေဒ၊ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္နဲ ့လက္ရွိအစုိးမွာပါတဲ့လူေတြကုိေတာ့ လုံး၀လက္မခံႏုိင္ဘူး။

က်ေနာ္လုိခ်င္တာက လက္ရွိအစုိးရျပဳတ္က်ေရးပဲ။ ၿပီးရင္ အစုိးရအသစ္တက္ဖုိ ့ပါ။

ဦးသိန္းစိန္အစုိးရဟာ စစ္အစုိးရပါ။ ဘုန္းႀကီးေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစုိးရတရပ္မဟုတ္ဘူးဆုိတာကိုေတာ့ အားလုံးသေဘာေပါက္ဖုိ ့ေကာင္းၿပီ။

ေတာသားဟာသ

က်ေနာ့္မွာ ခ်င္းလူမ်ဳိး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူက မေလးရွားကေန ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံကုိ ဒုကၡသည္အျဖစ္နဲ ့ေရာက္ခဲ့တဲ့လူပါ။ ဗမာစကားေကာင္းေကာင္းမတက္ဘူး။ တေန ့ေတာ့ သူ ့ကုိ ကားေမာင္းသင္ေပးတယ္။ ကားေမာင္းသင္တဲ့အခါမွာ ဗမာစကားမတက္တဲ့လူ၊ အဂၤလိပ္စကားမတက္တဲ့လူကုိ သင္ရတာ အေတာ္ခက္တယ္။ ဘာေျပာေျပာနားမလည္ေတာ့ အေတာ္စိတ္ညစ္ရတယ္။ တခါတေလ ေမာင္းခ်င္သလုိေမာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက သိပ္ၿပီးက်ပ္မျပည့္ဘူး။

တေန ့ေတာ့ ေကာင္းေမာင္းရင္းနဲ ့ မီးပြိဳင့္မွာ မီးနီေနတာကုိ ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ ့အတင္းေမာင္းထြက္သြားတယ္။ ေဘးက သင္ေပးတဲ့က်ေနာ္လည္း အေတာ္လန္ ့သြားတယ္။ ဒါနဲ ့ေဒါသထြက္ၿပီး သူ ့ကုိ ေမးတယ္။

ေဟ့လူ ခင္ဗ်ား ဘာလုိ ့မီးနီေနတာကို ျဖတ္တာလဲ။ မီးနီေနရင္ ကားကုိရပ္ထားရမယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားမသိဘူးလားလုိ ့ေမးေတာ့....သူ ့ခဗ်ာ မ်က္ႏွာငယ္ငယ္နဲ ့ဒီလုိေျဖေတာ့ သင္တဲ့သူက စိတ္လည္းမတုိႏုိင္ေတာ့ဘူး။

သူေျပာတာက....

"အေနာက္ကကားေတြကုိ အားနာလုိ ့..."

ဒါ့ေၾကာင့္ မီးနီေနတာကို ျဖတ္တာပါတဲ့ဗ်ာ။ ကဲ...ျမန္မာျပည္က တုိင္းရင္းသားေတြဘယ္ေလာက္ တဘတ္သားအေပၚမွာ အားနာတက္လဲဆုိတာၾကည့္။

ေနာက္တစ္ေယာက္က ကရင္လူမ်ဳိး။ သူလည္း ဒုကၡသည္အျဖစ္နဲ ့နယ္စပ္ကေန ၾသစေတ်းလ်ကုိေရာက္လာတဲ့လူ။ အသက္ (၆၀) အရြယ္အဘြားႀကီး။ ၿမိဳ ့ႀကီးျပႀကီးမွာ မေနဘူးေတာ့ ဗမာစကားလည္း ေကာင္းေကာင္းမတက္ဘူး။ ကရင္ျပည္နယ္က ေတာင္ယာတဲမွာ ႀကီးျပင္းလာၿပီး နအဖထုိးစစ္မွာ မခံႏုိင္လုိ ့ဒုကၡသည္စခန္းထဲေရာက္ၿပီး ကံေကာင္းစြာနဲ ့ မိသားစုတစ္စုလုံး ၾသစီကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။ ၾသစေတ်းလ်ေရာက္ရင္ ထုံးစံအတုိင္း သူမ်ားေတြကားရွိရင္ သူလည္းလုိခ်င္ၾကတယ္။ ဒါနဲ ့အဘြားႀကီးက အစုိးရေပးတဲ့ေထာက္ပံ့ေၾကးကို စုၿပီး ကားတစ္စီး၀ယ္လုိက္တယ္။ သူက ကားေမာင္းသင္ထားတဲ့အခါၾကေတာ့ ကားလည္းနဲနဲေမာင္းတယ္တယ္။ သူမ်ားေတြကားေရေဆးတာ သန္ ့ရွင္းေရးလုပ္တာကိုလည္ သူေတြ ့ဘူးေတာ့ သူ၀ယ္ထားတဲ့ကားအစုတ္ကုိ ေရေဆးတယ္။

သူမ်ားေတြကားေရေဆးရင္ တံခါးပိတ္ၿပီးအထဲက ဆုိဖာခုံေတြကို ေရမစုိေအာင္ ေရးေဆးၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ကရင္အဘြားႀကီးက သူ ့ကားကုိ အတြင္းေကာ အျပင္ေကာ ေရေဆးတယ္။ ဆုိဖာခုံေတြကုိ ဆပ္ျပာမႈန္ ့ ေလွ်ာ္တယ္။ ေရေတြအားရပါးရေလာင္းေတာ့ ကားထဲမွာ ဆပ္ျပာေတြေကာ ေရေတြေကာ စုိၿပီး ဘယ္လုိ မွ ကားကိုေမာင္းလုိ ့မရေတာ့ဘူး။ ခုံေတြလည္းစုိၿပီး ဘယ္သူမွ ကားထဲမွာ ထုိင္လိုမရေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ ့သူ ့သမီးက အဘြားႀကီးကုိ ဒီလုိေမးတယ္။

အမုိး...ကားေဆးရင္ ခုံေတြကုိ မေဆးရၿပီး။ စုိကုန္ရင္ ဘယ္လုိမ်ဳိး ကားကုိစီးမလဲ။ ေမာင္းမလဲေပါ့။

ဒါနဲ ့ကရင္ အဘြားႀကီးကျပန္ေျပာတာက....။

နင္တုိ ့မစီးနဲ ့။ ငါပဲစီးမယ္...။

ေဒၚစု ဘာေတြေျပာခဲ့လဲ

ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥနဲ ့ပက္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဘာေတြေျပာခဲ့လဲဆုိတာ သူ ့ကုိ သတိရေစခ်င္လုိ ့ပါ။ ဒါကုိႏွိပ္လုိက္ပါ။

To Daw Aung San Suu Kyi

ဒါမွ အန္အယ္ဒီမလုပ္ရင္ ဘာကုိသြားလုပ္ေတာ့မလဲ။ လမ္းဆုံးေနၿပီ။ မဝင္ပါဘူး မပါပါဘူးဆုိတဲ့ လူေတြ အခုေတာ့ ဝင္ၿပီ။ ဒါ ႏုိင္ငံေရးပဲ။ အေစာႀကီးကတည္းက အမ်ဳိးသားညီလာခံမွာကတည္းက မထြက္ပဲ ဆက္ေနရင္ ဒီေလာက္ေတာင္ မၾကာဘူးထင္တာပဲ။ တကယ္လုိ ့အရမ္းကိုပူးေပါင္းေနခ်င္ရင္ေျပာတာပါ။

ကိုဦးေျပာသလုိ အတုိက္အခံဟာ အတုိက္အခံအလုပ္ကုိ မလုပ္တက္ရင္ မဟာဗ်ဴဟာေပ်ာက္ၿပီး ကိုယ္စီးတဲ့ ျမင္းက အေျခာက္လား မိန္းမလွ်ာလား မသိျဖစ္သြားတာေပါ့။

ေဒါ္စုနဲ ့အန္အယ္ဒီကုိ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဝင္ေရြးခံဖုိ ့က်ေနာ္ အႀကံေပးေနတာမဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္လုိခ်င္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ အခုလုိေနရာေလး ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ေလာက္ ေရြးေကာက္ပြဲ အေျခအေနမ်ဴိးမဟုတ္ဘူး။

တကယ္လို ့ဦးသိန္းစိန္အစုိးရအေနနဲ ့ ရုိးသားတယ္၊ ေရြ ့ေနပါတယ္လုိ ့ဆုိရင္ အေထြအေထြေရြးေကာက္ပြဲအသစ္ကုိ လုပ္သင့္တယ္။ တကယ္လုိ ့သာ ဒီလုိလုပ္မယ္ဆုိရင္ အန္အယ္ဒီေတာင္မကဘူး ဆလုိင္းကုိကိုဦးတုိ ့ ကုိေအာင္ေက်ာ္စုိးတုိ ့ေတာင္ ေဒါ္စုပါတီကေနဝင္ၿပိဳင္ၾကအုံးမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအသစ္ကုိ က်င္းပေပးလုိ္က္ပါ။ ၂ဝ၁ဝ-ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ မတရားဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ ေဒါ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ ့ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမဝင္နဲ ့။ ေနရာအရမ္းနဲတယ္။ ကုိယ့္ဘက္က လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အမတ္နဲမယ္။ ပါတီကုိေတာ့ မွတ္ပုံတင္ပါ။

ဘုန္းေက်ာ္

ကြန္ျပဴတာနဲ ့ပရင္တာ လာဘ္ထုိးႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးဒုကၡသည္

ထုိင္းႏုိင္ငံ မဲ့ေဆာက္ၿမိဳ ့အနီးနားမွာရွိတဲ့ ႏုိ ့ဘုိးဒုကၡသည္စခန္းမွာ ဒုကၡသည္ဦးေရ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ေလာက္ရွိတယ္လုိ ့သိရတယ္။ ဒီစခန္းမွာ ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြလည္း အေတာ္မ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာေတာ္လုပြဲေတြလည္း မၾကာမၾကာ ၾကားရတက္ပါတယ္။ အခုလက္တေလာျဖစ္တဲ့ ျပသာနာကုိ အမ်ားသိေစခ်င္လုိ ့ပါ။

စခန္းထဲေန ကုိမုိးေက်ာ္ ( ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းတစ္ဦးျဖစ္သူ) က ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးကုိ ကြန္ျပဴတာနဲ ့ပရင္တာေပးၿပီး လာဘ္ထုိးေၾကာင္းၾကားသိရေတာ့ အေတာ္ခ်မ္းသာတဲ့ ဒုကၡသည္ပါလာဆုိၿပီး ေတြးမိျပန္တယ္။ ျဖစ္ပုံက ဒီလုိပါ။

ႏုိ ့ဘုိးစခန္းမွာ ဘုန္းႀကီးႏွစ္ပါးျပသာနာျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒါ သူ႔ဒကာ ငါ႔ဒကာျဖစ္ၾကတယ္။ ျဖစ္ေတာ့ ဆုံးျဖတ္တဲ႔

အဖြဲ႔အစည္းရွိတယ္။ ဒီအဖြဲ႔အစည္းထဲက ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးကို ကုိမိုးေက်ာ္က

လာဒ္ထိုးတာပါ။

သူတို႔ႏွိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုယ္ေတာ္ရုွံးမွာစိုးလို႔တဲ့။

အက်ဥ္းသား ၀ိနစၦယ ဆရာေတာ္ကို ႏွိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအဖြဲ႔က ေခါင္းေဆာင္သူ မိုးေက်ာ္လာတ္ထိုးတာပါ။

ဘာနဲ ့လာဘ္ထုိးလဲဆုိေတာ့ ကြ်န္ျပဴတာရယ္ ပရင္တာရယ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကလက္မခံပါဘူး။

မိုးေက်ာ္ကိုေငါက္လိုက္တယ္။ တကယ္လုိ ့ႏုိင္ရင္ ေက်ာင္းထိုင္းဘုန္ႀကီး ျဖစ္မယ္လုိ ့သိရတယ္။

ေက်ာင္းနာမည္က ဗုဒၵသာသနာ႔ရိပ္သာေက်ာင္း ျဖစ္ပါတယ္။

မုိးေက်ာ္ဆုိတဲ့သူကုိ ကိုရီးယားႏုိင္ငံမွ မစၥတာေရွာင္ဖုန္းက ဘတ္ေငြတစ္သိန္းခုႏွစ္ေသာင္းလွဴသြားတယ္။

စာသင္ေက်ာင္းေဆာက္ဖို႔လွဴသြားတယ္။္ အဲဒါေက်ာင္း မေဆာက္ပဲျမန္မာျပည္မွာက်န္ခဲ႔တဲ႔မိန္းမ နဲ ့သားသီၼးကိုေထာက္လို႔ျပသနာျဖစ္ထားဘူးတယ္။ ဒါကုိ ကန္႔ထဲကလူႀကီးေတြရယ္ ေက်ာင္းေနသံဃာေတြြရယ္က လက္မခံၾကဘူး။မုိးေက်ာ္က မ်က္မွန္၀တ္တယ္။ အသက္ (၄၇)။ ရပ္ကြက္ေလးကျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအဖြဲ ့ကလုိ ့ေတာ့သိရတယ္။ ကန္ ့ထဲေရာက္တာ ေလးႏွစ္ရွိပါၿပီ။

ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ အေတြးေလးေတြေပါ့

အပစ္ရပ္လုိက္၊ ျပန္ခ်လုိက္နဲ ့။ ေသတဲ့သူကေသ ျပတ္တဲ့သူကျပတ္ကုန္ၾကၿပီ။ ျမန္မာျပည္ရဲ  ့ျပည္တြင္းစစ္က ဘယ္သူ ့အတြက္မွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ လည္တဲ့သူစားတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲျဖစ္ေနၿပီလုိ ့ပဲထင္တယ္။

နယ္စပ္က ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္က ေရွ  ့တန္းမွာ ရန္သူနဲ ့တုိက္တယ္။ ဘန္ေကာက္၊ ခ်င္းမုိင္မွာရွိတဲ့ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းႀကီးေတြက ရန္သူနဲ ့ပူးေပါင္းတယ္။ ထုိင္းမွာေတာ့ စစ္တုိက္တဲ့ေအဘီရယ္၊ ရန္သူနဲ ့ပူးေပါင္းတဲ့ေအဘီက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြက ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ ့ ဆုိေတာ့ ၾကည့္ရတာ တမ်ဳိးပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာကုိေျပာမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး။

ဦးသိန္းစိန္က အရမ္းရုိးတယ္လုိ ့နာမည္ထြက္တယ္။ ဒီေခတ္မွာ လူရုိးဆုိတာ သခ်ိဳင္းမွာေတာင္ ရွာလုိ ့မရဘူး။ အကုန္လုံး ျပာျဖစ္ကုန္လုိ ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးသိန္းစိန္းရုိးတာက ဦးသန္းေရႊထက္နဲနဲပဲ ပုိေလွ်ာ ့မယ္ထင္တယ္။ ရုိးတဲ့လူက ဘယ္ေတာ့မွ သမၼတမျဖစ္ပါဘူးဗ်ာ။ ရုိးခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာပဲျဖစ္မွာေပါ့။

ေရြးေကာက္ပြဲေတြ၀င္ၾကပါလုိ ့ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ၀ုိင္းၿပီးတုိက္တြန္းၾကေနၿပီ။ အမ်ားစုကေတာ့ ၀င္ေစခ်င္ၿပီ။ ၀င္တာမ၀င္တာ သူတုိ ့အလုပ္ပါ။ ၀င္ၿပီး အစုိးရအဖြဲ ့ထဲမွာပါေတာ့လည္း ဘယ္အခ်ိန္ၾကမွ က်ေနာ္တုိ ့လုိခ်င္တဲ့တုိင္းျပည္ျဖစ္မွာလဲ။

လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌဦးခင္ေအာင္ျမင့္ကေျပာတယ္။ Regime Change ကိုလုပ္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ Society Change ကိုလုပ္ရမွာျဖစ္တယ္လုိ ့ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ ေတြ ့တယ္။ ႏွစ္ခုလုံးကုိခ်ိန္းပစ္လုိက္ရင္ မေကာင္းဘူးလား။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ႏွစ္ခုစလုံးက ေျပာင္းဖုိ ့လုိအပ္ေနၿပီပဲ။

မ်က္ရည္လြယ္တဲ့မင္းသားႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းနဲ ့ဗြီအုိေအ အင္တာဗ်ဴးမွာ ထူးျခားတာက ဒီလုိပါ။ ေမးတဲ့သူက ၿပဳံးစိစိ နဲ ့ၾကပ္တယ္။ ေျဖတဲ့မင္းသားႀကီးက ရိတိတိနဲ ့ၿပဳံးၿပီး ေျဖခ်င္တာေလွ်ာက္ေျဖေတာ့ ဦးေက်ာ္ဆန္းက သရုပ္ေဆာင္အေတာ္ေကာင္းတာပဲလုိ ့ထင္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျပန္ၾကား၀န္ႀကီးျဖစ္တာထင္တယ္။ ဦးေက်ာ္ဆန္းေရ ၀န္ႀကီးသက္တမ္းက အမ်ားဆုံး ငါးႏွစ္ပါဗ်ာ။ ျပဳတ္သြားရင္ေတာ့ သိတဲ့အတုိင္းပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္အရမ္းမလိမ္ပါနဲ ့ေတာ့။

ေရြးေကာက္ပြဲတႏွစ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ အစုိးရက ဘာေတြမ်ားတုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈလုပ္ေပးခဲ့လဲဆုိေတာ့ လူၾကားထဲမွာ ၀င္တုိးတာက အဓိကအေျပာင္းအလဲျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက ပါးစပ္မပါတဲ့အစုိးရဟာ ဒီေန ့မွာ ပါးစပ္ဟ..လာေတာ့ အစုိးရမွာ ထပ္ၿပီးကလိမ္ကက်စ္ၾကဖုိ ့ ပုိမ်ားလာၿပီလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အတုိက္အခံအတြင္းမွာေတာ့ သေဘာထားေတြကြဲတာေတာ့ ပုိလုိ ့ထူးျခားလာပါတယ္။ နအဖအစုိးရရဲ  ့မဟာဗ်ဴဟာက အေတာ္ေလးကုိ ထိေရာက္ပါတယ္။ သုံးေကာင္ေကၽြးၿပီး ကင္းတင္မကဘူး ဘုရင္မပါ ဖမ္းလုိက္ၿပီဗ်ဳိ  ့။

သုံးပြင့္ဆုိင္၊ ဖက္ဒရယ္၊ အုိင္စီစီ၊ လူထုတုိက္ပြဲ၊ လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲေတာင္ မသိဘူး။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးဆုိတာ က်ေနာ္တုိ ့ပါးစပ္ကေျပာတာပါ။ နအဖက ဘယ္တုန္းကမွ လာၿပီးပူးေပါင္းရင္ ၀န္ႀကီးရာထူးနဲ ့လုပ္ပုိင္ခြင့္ေပးမယ္လုိ ့မေျပာပါ။

ျပည္တြင္းစစ္၊ ျပည္ပ အလုပ္သမားေျခာက္သန္း၊ ဒုကၡသည္ကိစၥ၊ စီးပြားေရးဖြံ ့ၿဖိဳးမႈ၊ အလုပ္အကုိင္ဖန္တီးေပးေရး၊ ႏုိင္ငံတကာေငြေၾကးနဲ ့ခ်ိန္ဆက္ႏုိင္ေရး စတဲ့ အဓိကလုိအပ္ခ်က္ေတြအေရးမေရာက္ပဲ ေဒၚစုေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ေရးနဲ ့ပါလီမန္မွာ ဥပေဒျပဳ၊ ျပင္၊ ျဖဳတ္စတဲ့ (မေယာင္ရာဆီလူးေနတာလုိ ့လည္းမေျပာခ်င္ပါဘူး) အသံေတြကိုပဲ ျပည္ပ မီဒီယာမွာ ေန ့တုိင္းေတြ ့ေနရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးေတာင္စိတ္ကုန္ခ်င္လာၿပီ။

လူသစ္တန္းေတြနဲ ့ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးကုိ အစားထုိးသင့္ၿပီ။ အေတြးအေခၚသစ္၊ ႏုိင္ငံတကာ အျမင္ရွိၿပီး အေတြ ့အႀကဳံရွိတဲ့လူသစ္တန္း၊ ဘယ္ဘက္ကုိမွ မလုိက္တဲ့လူသစ္တန္းစတဲ့ လူငယ္ လူလတ္ေတြနဲ ့ အစားထုိးမဲ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ေပၚရင္ေတာ့ လက္ရွိအေျခအေနေတြကေန ျမန္ျမန္ေက်ာ္ႏုိင္မယ္ထင္တယ္။
ႏွစ္ဘက္စလုံးက လူေဟာင္းေတြဟာ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ဘာမွသုံးစားလုိ ့မရဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း တုိင္းျပည္က ဒီအတုိင္းျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူတုိ ့သာသုံးစားလုိ ့ရတဲ့ လူေတြဆုိရင္ ၿပီးတာၾကာၿပီ။

တုိင္းျပည္ထဲမွာ ဘြဲ ့ရၿပီး အသက္ႀကီးလာတဲ့လူေတြအေနနဲ ့လုံး၀ကုိ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္သင့္ဘူး။ အစုိးရေခါင္းေဆာင္လည္းမျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး။ ဒီပတ္၀န္းက်င္ကေန ထြက္လာတဲ့လူတုိင္းက
ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲဆုိေတာ့ ဒါပဲျဖစ္မွာပဲ။ တကယ္လုိ ့လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္တခုခုက ဘြဲ ့ေတာ့ရသင့္တယ္။ လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ က်ဳိးစားၿပီးသင္ေပါ့။ မရတဲ့သူကေတာ့ ညံ့လုိ ့ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါမွ ဘုိလုိတက္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာအေတြ ့အႀကဳံရွိမယ္။ ႏုိ ့မုိ ့ဆုိရင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္က ဘာမွသုံးစားလုိ ့မရတဲ့ဘြဲ ့၊ ေမၿမိဳ  ့စစ္တကၠသုိလ္က ခ်ီးေပဘြဲ  ့လုိမ်ဳိး အေတြ ့အႀကဳံမ်ဳိး တုိင္းျပည္ကုိ ထပ္ၿပီးအုပ္ခ်ဳပ္ရင္ အရင္အတုိင္းပဲျဖစ္မွာပဲ။ ျပည္ပက ဘြဲ ့ရတဲ့လူေတြ၊ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့လူေတြ၊ အေတြ ့အႀကဳံႀကီးတဲ့သူေတြကုိ ျပည္တြင္းမွာ ေနရာမ်ားမ်ားေပးဖုိ ့အခ်ိန္တန္ၿပီ။

တကယ္တန္းေျပာရရင္ ျပည္ပကလူေတြဟာ ျပည္တြင္းကလူေတြထက္ပုိၿပီး သိတယ္။ ပုိၿပီးတက္တယ္။ ပုိၿပီး ခံစားတက္တဲ့ ႏွလုံးသားရွိတယ္ဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒါက တကယ္လက္ေတြ ့ပဲ။ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ျငင္းလုိ ့မရပါဘူး။