DVB သုိ႔....ေရာခ်င္ေရာ၊ မေရာခ်င္လည္းေန။

ကုိမုိးသီးရဲ ႔အုိင္ဒီယာကုိ သေဘာက်တယ္။ ဒီဗြီဘီက အခုလုိေဘာလုံးပြဲ နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးကုိ ေရာသမေမြ လုပ္သင့္တယ္။ ျမန္မာ့အသံ နဲ႔ ျမ၀တီက မျပႏုိင္ဘူး။ ဆုိေတာ့ ဒါအခြင့္အလမ္းေကာင္းပဲ။

ၾသစေတ်းလ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ကယ္ဘင္ရပ္ဒ္ ဘာ့ေၾကာင့္ထြက္ရတာလဲ

ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံရဲ ႔ ပထမဆုံး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်ဴလီယာကုိ UK က Wale မွာေမြးပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေမြးတဲ့သူမဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔အေဖက Wale မွာ ေက်ာက္မီးေသြးတူးတဲ့ မုိင္းအလုပ္သမားပါ။ ဂ်ဴလီယာမွာ ေယာက်္ားမရွိပါဘူး။ ခေလးလည္းမရွိပါဘူး။ ရည္းဇားေတာ့ရွိပါတယ္။ သူက South Australia မွာ ႀကီးပ်င္းေက်ာင္းတက္ၿပီး ေရွ ႔ေနဘြဲ႔ရရွိပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ေလဘာပါတီကုိ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

ၾသစေတ်းလ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ကယ္ဘင္ရပ္ဒ္ ဘာ့ေၾကာင့္ထြက္ရၿပီး၊ ဂ်ဴလီယာ ဘာ့ေၾကာင့္ ႏုိင္တာလဲ။ ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက ဂ်ဴလီယာႏုိင္တာမဟုတ္ပါဘူး။ Deputy leader ကေန Leader ဆုိတာကုိအလုိအေလွ်ာက္ရတာပါ။ ကယ္ဗင္ ဦးေဆာင္တဲ့ေလဘာအစုိးရက ဂၽြန္ေဟာ၀က္ဦးေဆာင္တဲ့ လစ္ဘရယ္အစုိးရကုိႏုိင္ခဲ့တာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္။ သုံးႏွစ္သက္တမ္းေတာင္မျပည့္ေသးပါဘူး။ အခုေတာ့ ကယ္ဗင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ကေန ထြက္လိုက္ရပါတယ္။ သူတုိ႔ပါတီတြင္းမွာ ကယ္ဗင္ကုိမႀကိဳက္လုိ႔ ပါတီေခါင္းေဆာင္သစ္အျဖစ္ ေနာက္တစ္ေယာက္ကုိေရြးပါတယ္။ သူကေတာ့ ဒုတိယေခါင္းေဆာင္ ဂ်ဳလီယာျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ဴလီယာဟာ ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ဦးယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့အခါမွာ ကယ္ဗင္ရပ္ဒ္ ၀င္, အေရြးမခံေတာ့တာျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိျပသနာေတြႀကဳံရလဲဆုိေတာ့ အဓိကအေၾကာင္းရင္းက ႏွစ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ နံပါတ္တစ္အခ်က္က Mining Tax ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ၾသစေတ်းလ်ကုိ ေလွနဲ႔ ခုိး၀င္ဖုိ႔က်ဳိးစားတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကိစၥျဖစ္ပါတယ္။

Mining Tax ကိစၥ

အရင္တုန္းက မုိင္းကုမၸဏီေတြကေန အခြန္ ၂၀ % ေကာက္ပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်က မုိင္းနဲ႔အဓိက ရပ္တည္ရတဲ့ႏုိင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ အဓိက မုိင္းေတြတည္ရွိတဲ့ေနရာကေတာ့ Western Australia လုိ႔ေခၚတဲ့ အေနာက္ဘက္ေဒသကျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေနတဲ့ေနရာေပါ့ဗ်ာ။ ၂၀ % အခြန္ ေကာက္လာတာဟာ ဂၽြန္ေဟာ၀က္တက္တဲ့အခ်ိန္ထိျဖစ္ပါတယ္။ အခုအစုိးရလက္ထက္မွာေတာ့ ၄၀ % ေကာက္ဖုိ႔ အစုိးရကပါလီမန္မွာ တရား၀င္ဥပေဒျပဌာန္းဖုိ႔က်ဳိးစားေနပါတယ္။ ဒါကုိ မုိင္းကုမၸဏီႀကီးေတြက မေက်နပ္ပါဘူး။ အတိုက္အခံျဖစ္တဲ့ လစ္ဘရယ္ပါတီကလည္း လုံး၀သေဘာမတူပါဘူး။ အဓိကသေဘာမတူတဲ့အခ်က္ကေတာ့ အခြန္တုိးေကာက္လုိက္ရင္ မုိင္းကုမၸဏီႀကီးေတြက အျမတ္နည္းသြားမယ္။ အျမတ္နည္းေတာ့ ကုမၸဏီေတြက ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္ေနမယ္။ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမယ္ဆုိရင္ ျပည္သူေတြအလုပ္ရမယ္။ သူတုိ႔မလုပ္ဘူးဆုိရင္ ျပည္သူေတြ အလုပ္မရွိျဖစ္မယ္။ ဒုကၡေရာက္မယ္ေပါ့။ ဒါက အတုိက္အခံလစ္ဘရယ္ပါတီဘက္က သေဘာမတူတဲ့အခ်က္။ ကုမၸဏီေတြဘက္ေတာ့ အခြန္နည္းေလေကာင္းေလဆုိေတာ့ သေဘာမတူတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ရွင္းတယ္။

အာဏာရပါတီျဖစ္တဲ့ ေလဘာအစုိးရသေဘာမတူတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံရဲ ႔သဘာ၀သယံဇာတေတြဟာ ၾသစေတ်းလ်ျပည္သူေတြအားလုံးပုိင္တဲ့ ပစၥည္းျဖစ္တယ္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ဖြဲ႔ ရဲ ႔အိတ္ကပ္ထဲကုိမွ အဓိကမေရာက္ခ်င္ဘူး။ ဒါက သူတုိ႔ရဲ ႔အဓိက သေဘာထားျဖစ္တယ္။ ဒါကုိ မုိင္းသူေဌးႀကီးေတြက ကြန္ျမဴနစ္လုိ႔ဆုိၿပီးစြပ္စြဲတယ္။ အခြန္ ၂၀ % ကာလမွာ မုိင္းကုမၸဏီေတြ အျမတ္ေငြဘီလီလ်ံလုိက္ ႏွစ္စဥ္ရတယ္။ မုိင္းကုမၸဏီေတြဆုိတာက ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံသားေတြပုိင္တဲ့ ကုမၸဏီမဟုတ္ဘူး။ တကမၻာလုံးက ေငြရွိတဲ့ရွယ္ရာရွင္ေတြ ပုိင္ဆုိင္ၾကတယ္။ ဆုိေတာ့ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက သယံဇာတပစၥည္းေတြဆီကေန ရတဲ့အျမတ္ေတြဟာလည္း သူတုိ႔ကိုလည္းျပန္ေပးရတယ္။ အခြန္နည္းေတာ့ သူတုိ႔ပုိရတယ္။ အခြန္ပုိေကာက္ရင္ ၾသစေတ်းလ်ျပည္သူေတြပုိရမယ္။ အဆင့္ျမင့္ေက်ာင္းေတြ၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေလွ်ာက္မႈေတြကုိ ပုိၿပီးအဆင့္တန္းမီွမွီ/ မုိင္းကရတဲ့အျမတ္ေတြနဲ႔လည္ပတ္လုိ႔ရမယ္။ ဒါက ေလဘာပါတီရဲ ႔အခြန္ ၄၀ % ေကာက္ခံရတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္။ ျပည္သူအက်ဳိးရွိမယ္။

၂၄-၆-၂၀၁၀ မွာ ဂ်ဴလီယာ ပထမဆုံး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာတယ္။ သူ၀န္ႀကီးျဖစ္တဲ့ေန႔မွာပဲ ပါလီမန္မွာ Question Time လုိ႔ေခၚတဲ့ အစုိးရကုိ အတုိက္အခံက သူတုိ႔သိခ်င္တာကုိ ေမးခြန္းေမးရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဂ်ဴလီယာဟာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပည္သူလူထုကို ဒီလုိေျပာခဲ့တယ္။

" က်မ အေမနဲ႔အေဖဟာ Working Class အလုပ္သမားလူတန္းစားကလာတယ္။ အလုပ္ကိုပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ရတယ္။ က်မတက္တဲ့ေက်ာင္းဟာလည္းအစုိးရေက်ာင္းျဖစ္တယ္။ အစုိးရကလုပ္ထားတဲ့အခမဲ့ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ႔ေတြကို က်မတုိ႔အားကုိးရတယ္။ ဒါေတြကုိ ဒီအခြန္ေငြေတြနဲ႔လည္ပတ္ရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၾသစေတ်းလ်ျပည္သူေတြဟာ ေျမေပၚေျမေအာက္သယံဇာတပစၥည္းနဲ႔ပက္သက္ၿပီး အားလုံးအက်ဳိးခံစားခြင့္ရွိရမယ္။ အခုအခြန္ ၄၀ % ကိစၥကုိ အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္နဲ႔ အတုိက္အခံေတြက သေဘာမတူဘူးဆုိရင္ ၾသစေတ်းလ်ရဲ ႔သယံဇာတပစၥည္းေတြကုိ ၾသစေတ်းလ်ျပည္သူေတြမပုိင္ဘူးလုိ႔ေျပာတာနဲ႔အတူတူပဲ "

ဒါက ေလဘာပါတီရဲ ႔ Ideology ႏုိင္ငံေရး အေတြးအေခၚပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပက္သက္ၿပီး သူတုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွအရႈံးေပးမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံကုိ ေလွနဲ႔ခုိး၀င္ဖုိ႔လုပ္တဲ့ ဒုကၡသည္မ်ားကိစၥ

ဒီကိစၥမွာလည္း ေလဘာပါတီက အႀကီးအက်ယ္ေထာက္ခံတယ္။ ၾသစီမွာရွိတဲ့လူတုိင္းဟာ ဒုကၡသည္ေတြပဲဆုိတဲ့အယူအဆကုိ သူတုိ႔လက္ခံတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေလဘာအစုိးရမွာ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံပါတယ္။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ဆုိင္တဲ့ ၀န္ႀကီးဟာ အာရွသားပါ။ ေလဘာအစုိးရလက္ထက္မွာ လာတဲ့သူမွန္သမွ် လက္ခံတယ္။ ကူညီေပးတယ္။ ဒါကုိ လစ္ဘရယ္အစုိးကအႀကီးအက်ယ္ကန္႔ကြက္တယ္။ ၾသစေတ်းႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ေၾကာ္ျငာေတြမွာေတာင္ ကယ္ဗင္ရက္ဒ္လက္ထက္မွာ ေလွဘယ္ႏွစ္စီးေရာက္လာၿပီ...ဆုိၿပီး ဆန္႔က်င္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈမ်ဳိးလုပ္ခဲ့တယ္။ လုပ္ေနဆဲလည္းျဖစ္တယ္။ ေလွနဲ႔လာတဲ့သူေတြက အမ်ားစု အီရက္၊ သိရိလကၤာ၊ ျမန္မာျပည္က ရုိဟင္ဂ်ာ၊ အာဖဂန္နစၥတန္ကလူေတြျဖစ္တယ္။ ဒါကို လစ္ဘရယ္အစုိးရရဲ ႔အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ သူတုိ႔ေတြဟာ ဒုကၡသည္ေတြမဟုတ္ၾကဘူး။လူေမွာင္ခုိကူးခံရသူေတြျဖစ္တယ္။ၾသစေတ်းလ်မွာေနခ်င္လုိ႔ခုိး၀င္သူေတြျဖစ္တယ္...လုိ႔အေၾကာင္းျပတယ္။ သူတုိ႔အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိ ေလဘာအစုိးရက ဥပေဒနဲ႔အညီစစ္ေဆးေမးျမန္းၿပီးမွ ဒုကၡသည္အျဖစ္လက္ခံမႈျပဳပါတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။

အထက္ကေျပာတဲ့အဓိက ႏွစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ကယ္ဗင္ရက္ဘ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကေနဆင္းေပးလုိက္တာပါ။ အဓိကေတာ့ အခြန္ေလးဆယ္ရာႏႈံးတုိးေကာက္တဲ့ကိစၥပါ။ အခုထိ ဒီကိစၥကၿပီးေသးပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ မုိင္းသူေဌးႀကီးေတြက ေဒၚလာ သန္း ၂၀၀ ေက်ာ္သုံးၿပီး မီဒီယာကေန အခြန္ ၄၀% ကိစၥမျဖစ္ေအာင္ ျပည္သူရဲ ႔အားကုိ ယူပါတယ္။ ဆႏၵျပပြဲေတြကုိ မုိင္းသူေဌးႀကီးေတြက ဦးေဆာင္ၿပီးလုပ္ပါတယ္။ ၂၃-၀၆-၂၀၁၀ မွာ Perth ၿမိဳ ႔ရဲ ႔အခ်မ္းသာဆုံး မုိင္းသူေဌးႀကီး Andrew Forrest က ဦးေဆာင္ၿပီး ဆႏၵျပပြဲလုပ္ပါတယ္။ ဒီပြဲမွာ သူက ၾသစေတ်းလ်အစုိးရဟာ ကြန္ျမဴနစ္အစုိးရျဖစ္ေနၿပီလုိ႔ ေျပာသြားတာရွိပါတယ္။ အဓိကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ ႔အက်ဳိးစီးပြားေရ ထိခုိက္လုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒိမတုိင္ခင္မွာ သူေဌးႀကီးေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး  အိမ္ေျခမဲ့ Homeless ေတြေနသလုိ လမ္းေဘးမွာအိပ္တဲ့ပုံစံအတုိင္း သူတုိ႔ စတန္႔ထြင္ၿပီး တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ အိပ္ျပပါတယ္။ သူတုိ႔လည္း ဆင္းရဲသားေတြရဲ ႔ဘ၀ ကုိစာနာတယ္ဆုိတာကုိျပပါတယ္။  ၿပီးေတာ့ ဆင္းရဲသားေတြအတြက္ ေဒၚလာ တစ္သိန္းခြဲနီးပါ Andrew Forrest လွဴခဲ့ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ အစုိးရနဲ႔ သူေဌးႀကီးေတြရဲ ႔ ျပသနာျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိအခြန္ကိစၥေၾကာင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ကယ္ဘင္ရက္ဘ္ဟာ သူေဌးႀကီးေတြနဲ႔ အေပါင္းအပါေတြရဲ ႔ဖိအားကုိ မခံႏုိင္လို႔ထြက္ရတယ္လို႔ပဲျမင္ပါတယ္။ သူ, ထြက္ေပးတာပါ။ ေလဘာပါတီရဲ ႔ေပၚလစီကေတာ့ ဒီအတုိင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္သမားလူတန္းစားရဲ ႔ အက်ဳိးစီးပြားကုိအေျခခံတဲ့ အေတြးအေခၚေပၚမွာပဲ ခုိင္ခုိင္မာမာရပ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေ၀ဖန္သူေတြကေတာ့ ကယ္ဗင္ မရွိေပမဲ့ ေလဘာပါတီရဲ ႔ေပၚလစီကုိ ဒီလုိေျပာပါတယ္။
The same boat but a different driver။ ျမန္မာျပည္အေရးနဲ႔ပက္သက္လုိ႔ေပၚလစီအေျပာင္းအလဲလည္း အရင္အတုိင္းပါပဲ။ ဘာမွပူစရာမလုိပါဘူး။

ဒီေနရာမွာက်ေနာ့္ရဲ ႔အျမင္ကုိေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေလဘာအစုိးကုိ က်ေနာ္တုိ႔မဲေပးခဲ့ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂၽြန္ေဟာ၀က္ကုိမႀကိဳက္လို႔ပါ။ ၁၀-ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာအာဏာယူထားတာကုိမ်က္စိေနာက္ပါတယ္။ ေလဘာပါတီရဲ ႔ေပၚလစီကုိအျပည့္အ၀ေထာက္ခံပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်ရဲ ႔သယံဇာတဟာ အားလုံးနဲ႔ဆုိင္ပါတယ္။ သူေဌးႀကီးေတြ ထားစရာေနရာမရွိေအာင္ကုိ ခ်မ္းသာေနပါတယ္။ Andrew Forrest ဟာ လြန္ခဲ့ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ေလာက္က ငမြဲတစ္ေယာက္ပါ။ အခုမုိင္းကရတဲ့ေငြနဲ႔ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၅ ဘီလီလ်ံေလာက္ခ်မ္းသာပါတယ္။ ဒီေငြေတြဟာ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက သယံဇာတပစၥည္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက အခြန္ ၂၀% ေကာက္တုန္းက ဘာအသံမွမၾကားရဘူး။ အခု ၄၀ % တုိးေကာက္ေတာ့မွ အသံၾကားရတယ္။ ဒိေလာက္ခ်မ္းသာတာေတာင္ ေလာဘက မရပ္ေသးဘူး။ ဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွားလဲမွန္လဲဆုိေတာ့စဥ္းစားသာၾကည့္ေတာ့။ အခြန္ေလးဆယ္ေကာက္လုိ႔ မုိင္းမွာရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ မလုပ္ခ်င္လည္း ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။ တျခားလုပ္တဲ့သူေတြတပုံႀကီးရွိပါတယ္။

Sick of အခမ္းအနား

ေစ်းသုံးလည္းမႂကြယ္နဲ႔ ေရွးထုံးလည္းမပယ္နဲ႔ဆုိတဲ့ ဆုိရုိးစကားက ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ ႔ေခါင္းထဲမွာ စဲြေနၿပီလားမသိဘူး။ ဒီထြင္ဖန္တီးမႈ ့ဉာဏ္နဲ႔ ပက္သက္လုိ႔ နည္းနည္းေလာက္ အာ, ခြင့္ျပဳပါ။ ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအခမ္းအနားမ်ားအေၾကာင္းပါ။ အခုဆုိရင္ ၈၈၈၈ ေလးေန႔အခမ္းအနားကုိ တမၻာလုံးမွာရွိတဲ့ ျမန္မာ့အေရးစိတ္၀င္စားသူေတြ ႂကြတက္သူေတြလုပ္ေတာ့မဲ့အခ်ိန္ စေနပါၿပီ။ ဒီပြဲမတုိင္ခင္ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ ေရွးထုံးကုိပယ္ရပါလိမ့္မယ္။
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနား အေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဘာေတြလဲၾကည့္ရေအာင္။

၁) လြတ္လပ္ေရးေန႔အခမ္းအနား
၂) ျပည္ေထာင္စုေန႔အခမ္းအနား
၃) အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနား
၄) ၆၂-ခုႏွစ္အာဏာသိမ္းေန႔အခမ္းအနား
၅) ေဒၚစုေမြးေန႔အခမ္းအနား
၆) ရွစ္ေလးလုံးအခမ္းအနား
၇) ဟုိလူေသလုိ႔ လုပ္တဲ့အခမ္းအနား
၈) ဒီလူ႔ကုိ သတိရလုိ႔ လုပ္တဲ့အခမ္းအနား
၉) ဘာအခမ္းအနား၊ ညာအခမ္းအနား

အခမ္းအနားေတြ တပုံႀကီးရွိပါသည္။ အခမ္းအနားကို လုပ္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။ အခမ္းအနားတခုလုပ္တုိင္း လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရွးထုံးအတုိင္း လုိက္လုပ္ပါတယ္။ ဥပမာ..သဘာပတိ။ အခမ္းအနားမႈး။ အခမ္းအနားမွာ အာမဲ့လူႀကီးမ်ား..စသျဖင့္ ရွိတက္ၾကပါတယ္။ ေနရာတုိင္းလုိလုိ ဒီလုိအခမ္းအနားလုပ္တာ တူေနပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ တူေနတာပါလဲ။ အခမ္းအနားလုပ္တာဟာ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ဘာေတြေအာင္ျမင္လုိ႔ပါလဲ။

အခမ္းအနားလုပ္တာေကာင္းပါတယ္။ မေကာင္းဘူးလို႔ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ အခမ္းအနားလုပ္ေတာ့ မသိတဲ့လူေတြသိတယ္။ သိတဲ့လူေတြ ဒိထက္ပုိ အလြတ္ရတာေပါ့။ အခမ္းအနားလုပ္ေတာ့ Church ေက်ာင္းမွာ တနဂၤေႏြေန႔တုိင္း လူစုၿပီးတရားနာရသလုိဖီလင္ရွိပါတယ္။ လူစုံေတာ့ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။

သုိ႔ေသာ္ တျခားနည္းလမ္းရွာဖုိ႔၊ စဥ္စားၾကေစခ်င္လို႔ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔အခမ္းအနားလုပ္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာပါ။ အတုိက္အခံႏုိင္ငံေရးဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ျပဳတ္က်ေရးကုိ
ဦးတည္တုိက္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္တယ္ဆုိတာ လူတုိင္းသိပါတယ္။

ႏုိင္ငံလႈပ္ရွားမႈတခုအေနနဲ႔က်ေနာ္တုိ႔ အခမ္းအနားတခုလုပ္ပါတယ္။ ဥပမာ- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘုန္းေမာ္ေလွ်ာသြားလုိ႔လုပ္သည္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ႏုိင္ငံေရးအလုပ္တခု လုပ္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ တခါလာလည္း ဒီအခမ္းအနားမွာ ဒီလူကတက္ပြား။ ေနာက္အခမ္းအနားလည္း ဒီလူပဲတက္ပြား။ အခမ္အနားကိုလာတဲ့သူလည္း တႏွစ္လာလည္း ဒီလူ၊ တႏွစ္လာလည္း ဒီလူ။ ကုလားႀကီးနဲ႔ ခ်စ္တီးႀကီးလုိပဲ။ ၾကာလာေတာ့ အခမ္းအနားလုပ္တာနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ပ်င္းလာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အခမ္းအနားေတြဟာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔လုပ္ၾကတာလဲဆုိတာကုိ ျပန္သုံးသပ္ဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ အခမ္းအနားမွာ လာတဲ့လူေတြကုိ ဒီေန႔ဟာဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္လဲဆုိတာကိုလည္း ရွင္းျပစရာမလုိေတာ့ပါဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီလူေတြပဲျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။ သိၿပီးသားလူေတြကုိ ဒီအေၾကာင္းပဲထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာေနရင္ က်ေနာ္တုိ႔ေတာ္ေတာ္ေပါရက္ေလတယ္လုိ႔ေျပာႏုိင္ပါတယ္။


ထုိင္းအေျခစိုက္ အတုိက္အခံကုိၾကည့္ပါ။ သူတုိ႔လည္း အခမ္းအနားလုပ္တုိင္း ကစားတာကုိ အထူး၀ါသနာပါတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ အခမ္းအနားတခုမွာ ေတြ႔လုိက္တုိင္း ဒီလူေတြပါပဲ။ အစည္းအေ၀းေတြလည္းဒီလူေတြပါပဲ။ လူစုၿပီး အာ,လည္းဒီလူေတြပါပဲ။ ဥပမာ ေဒၚစန္းစန္း၊ ဦးခြန္မား၊ စသျဖင့္ လူေတြကုိ ဓာတ္ပုံေတြထဲမွာ အၿမဲတမ္းေတြ႔ေနရတယ္။ ကုိေအာင္မုိးေဇာ္၊ ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၿပီးတာမလာေဘာ၊ ဆရာမစင္သီယာေမာင္၊ မခင္ဥမၼာ စတဲ့လူေတြဟာ အခမ္းအနားမင္းသား၊ မင္းသမီးေတြပါပဲ။ အဖြဲ႔အစည္းကေခါင္းေဆာင္တုိင္းဟာ အခမ္းအနားမင္းသား၊ မင္းသမီးေတြဆုိတာ လူတုိင္းသိပါတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြကုိ အကယ္ဒမီေပးဖုိ႔အတြက္ ေကာ္မတီတခုေလာက္ဖြဲ႔ထားရင္ ေကာင္းမလားလုိ႔ပါ။ ဒါက က်ေနာ့္အုိင္ဒီယာ။ အခမ္းနားမွာ ဘယ္သူက ပုိၿပီး အလြမ္းသည္တက္သလဲေပါ့။ ဘယ္သူက ပုိ အာ, တက္သလဲေပါ့။ ဘယ္သူကပုိၿပီး သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းသလဲဆုိတာကုိေရြးခ်င္လုိ႔ပါ။ ဒါက ထုိင္းအေျခစုိက္အတုိက္အခံအျပင္၊ တမၻာလုံးမွာရွိတဲ့ အခမ္းအနားမင္းသား၊ မင္းသမီးေတြကုိလည္းေပးခ်င္လုိ႔ပါ။

အခမ္းအနားလုပ္တဲ့၀ါသနာက ျပည္တြင္းကစတယ္လုိ႔ျမင္ပါတယ္။
ျပည္တြင္းမွာလည္း ဒီအတုိင္းပါပဲ။ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းက ေခါင္းေဆာင္ေတြစုၿပီး အိမ္ထဲမွာ မိမိအမ်ဳိး ေလးငါးဆယ္ေလာက္ကုိစုၿပီး အျပင္းေျပ စကားေျပာေနသလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနပါၿပီ။

ျပည္တြင္းအျပင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံပဲၾကည့္မလား။ ဒီလုိမ်ဳိးအလားတူ လူေလးငါးဆယ္ေလာက္ကုိစုၿပီး သဘာပတိ၊ အခမ္းအနားမႈးနဲ႔တကြ သုံးေလးေယာက္ေလာက္တက္ၿပီး အာ၊ ပြား၊ အခမ္းအနားၿပီး၊ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္ထုတ္၊ ဒါနဲ႔ပဲ ၿပီးဆုံးတာမ်ားပါတယ္။ အခမ္းအနားကုိလာတဲ့လူေတြဟာ လူသစ္ေတြမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီလူပဲ။ ေနာက္ႏွစ္လုပ္လည္းဒီလူပဲ။ ဆုိေတာ့ ကုိယ့္လူအခ်င္းအခ်င္း သိၿပီးသားစကားေတြထပ္ခါထပ္ခါေျပာစရာလုိပါသလား။ က်ေနာ့္အထင္ မလုိေတာ့ပါဘူး။

ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာ ရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားလည္း အလားတူပါပဲ။ ေရွးထုံးကုိမပယ္ပါဘူး။ အခမ္းအနားလုပ္တုိင္းကစားပါတယ္။ အခမ္းအနားကုိ တက္သူမ်ားလည္း ဒီလူ ဒီလူ ပါပဲ။ ႏုိင္ငံေရးကုိစိတ္၀င္စားသူမ်ား၊ အသစ္ေရာက္ဒုကၡသည္ ေလးငါးေယာက္ေတာ့လာပါတယ္။ မဲလုိခ်င္တဲ့ၾသစေတ်းလ်အမတ္သုံးေယာက္ေလာက္ကုိ ႏွစ္စဥ္လုိလုိ အခမ္းအနားမွာအၿမဲေတြ႔ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး  ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာ လာၿပီးခုန္ခ်တဲ့ လူမ်ားလည္းေတြ႔ပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေလွ်ာက္လုိ႔ရေအာင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆုိၿပီး အခမ္းအနားမွာ ဓာတ္ပုံလာရုိက္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္အျဖစ္ရၿပီးတဲ့အခါမွေတာ့ သူတုိ႔အခမ္းအနားကုိ မလာေတာ့ပါဘူး။ အခမ္းအနားကုိ ဦးေဆာင္လုပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားကလည္း တစ္ေယာက္တစ္လွည့္တက္ပြားပါတယ္။ ေျပာၿပီးသြားရင္ ၀ါးတီးဖြင့္ပါတယ္။ ဒါက ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက အခမ္းအနားျဖစ္ပါတယ္။ တႏွစ္လာလည္း ဒါပဲ။ ေနာက္ႏွစ္လည္း ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးပါပဲ။ ၾကာလာေတာ့ ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ ကစားနည္းပါလားလုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ 

မေလးရွားႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားလည္း ဒီလုိပါပဲ။ သဘာပတိ၊ အခမ္းအနားမႈး၊ တစ္ေယာက္ေယာက္က တက္ပြား၊ ဓာတ္ပုံရုိက္၊ အမ်ားစုက ဓာတ္ပုံရရင္ ယူအန္ေလွ်ာက္။ ဓာတ္ပုံကုိအင္တာနက္မွာတင္။ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအျဖစ္တက္ႂကြၾကပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ အဂၤလန္၊ ေနာ္ေ၀၊ နယူးဇီလန္၊ စတဲ့ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံက ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားသည္လည္း အထက္ကေျပာသလုိ ေရွးထုံးကုိမပယ္ပါဘူး။ ဆုိေတာ့ ဒီေနရာမွာေမးခြန္းေလးတခုေတာ့ ေမးရပါေတာ့မယ္။ ျမန္မာေတြ သူမ်ားဆီက ေကာ္ပီလုပ္တာ ၀ါသနာပါလားလုိ႔ပါ။ တီတြင္ဖန္တီးမႈညဏ္မရွိေတာ့ပါလား။

က်ေနာ္တုိ႔ျပည္ပႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ လႈပ္ရွားသူေတြအေနနဲ႔ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားေတြလုပ္မဲ့အစား အျခားနည္းလမ္းတခုခုကုိ စဥ္စားသင့္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အျမင္ကေတာ့ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံ Perth မွာ စစ္အစုိးရနဲ႔ေပါင္းၿပီး ႀကီးပြားေနတဲ့ ျမန္မာလူတန္းစား၊ အျဖဴလူတန္းစားေတြရွိပါတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြရွိပါတယ္။ စစ္အစုိးရအရာရွိႀကီးမ်ားရဲ ႔သားေတြသမီးေတြ၊ အမ်ဳိးေတြေက်ာင္းတက္ေနတာေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြရွိပါတယ္။ သူတုိ႔ကုိ က်ေနာ္တုိ႔စည္းရုံးလုိ႔မရႏုိင္ဘူးလား။ စည္းရုံးလုိ႔မရႏုိင္ဘူးဆုိရင္ တုိက္ခုိက္ဖုိ႔နည္းလမ္းပဲရွိေတာ့ပါတယ္။ တုိက္ခုိက္တယ္ဆိုတာက ပါးစပ္နဲ႔တုိက္ခုိက္တာပါ။ လက္နဲ႔မဟုတ္ပါဘူး။ လူသိေအာင္လုပ္ေပးယုံပါ။ ဒီလုိလုပ္ငန္းစဥ္ေတြက စစ္အစုိးရရဲ ႔ ရင္ဘတ္ထဲကုိ လုံး၀ထိပါတယ္။ ဒါက ၈၈၈၈ အခမ္းအနားမွာ သမရုိးၾက အာ၊စား၊ ႂကြားေရးထက္ ပုိၿပီးထိေရာက္တယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။ ဒီလုိမ်ဳိးရည္ရြယ္ခ်က္ခ်က္ရွိရွိ အုပ္စုနဲ႔ လႈပ္ရွားၾကည့္ပါ။ အခမ္းအနားၿပီးတဲ့အတဲ့အခါ စတိတ္မန္႔ထုတ္တာထက္ထိေရာက္ပါတယ္။


ေနာက္ၿပီး ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြၿပီးေတာ့ တျခားႏုိင္ငံသားေတြရဲ ႔ ေကာင္စစ္၀န္ရုံးေတြရွိပါတယ္။ ဒါက Perth မွာ ျမန္မာသံရုံးမရွိလုိ႔ပါ။ ဥပမာ တရုတ္ေကာင္စစ္၀င္ရုံးေပါ့။ တရုတ္က ျမန္မာစစ္အစုိးနဲ႔ -င္-ိုး-င္ခံ လုပ္ၿပီး ေပါင္းစားေနတယ္ဆုိကုိ လူတုိင္းသိပါတယ္။ သူတုိ႔ကိုလည္းက်ေနာ္တို႔ ႏုိင္ငံေရးအခမ္းအနားထဲမွာ ထည့္လုိ႔ရပါတယ္။

ဒါ့အျပင္တျခားနည္းလမ္းေတြရွိအုံးမွာပါတယ္။ စစ္အစုိးရရဲ ႔ရင္ဘတ္တည့္တည့္ကုိ ထိႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအခမ္းအနားေတြကုိ လုိခ်င္ပါၿပီ။ ဒါက က်ေနာ္တို႔လုပ္ေနၾက အခမ္းအနားထက္စာရင္ပုိလုိ႔ေတာင္ ထိေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဒီေန႔ကစၿပီး လုပ္ေနၾကေရွးထုံးအခမ္းအနားကုိ ပယ္လုိက္ပါၿပီ။ စစ္အစုိးရေတာင္ ခ်ိတ္ထမိန္၀တ္ၿပီး ၂၁၁၀ ေမာ္ဒယ္ပြဲနဲ႔ မဲေရြးေနၿပီပဲဗ်ာ။

က်ေနာ္တုိ႔လုိပဲ ထုိင္း၊ စကၤာပူ၊ ဂ်ပန္၊ မေလးရွား၊ အေမရိကန္၊ အဂၤလန္၊ စတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း မိမိေဒသနဲ႔ကိုက္ညီတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအခမ္းအနားသစ္ကုိ ေဖာ္ေဆာင္လုိ႔ရပါတယ္။

သမရုိးက်၊ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆႏၵျပပြဲ၊ အခမ္းအနား၊ ညီလာခံေတြကုိ လုပ္တာမေကာင္းဘူးလုိ႔ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒိထက္ထိေရာက္ႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ့ေတြကုိ ေတြ႔ခ်င္လုိ႔ပါ။ ဘုိလုိေျပာရင္ အခမ္းအနားေတြကုိ Sick of ျဖစ္ေနလုိ႔ပါခင္ဗ်ား။ ဘယ္သူကုိမွ ပုတ္ခတ္တာမဟုတ္ေၾကာင္း၀န္ခံပါတယ္။

ဂ်ီေတာ့၊ က်ေနာ္ ႏွင့္ ေတာ္လွန္သူမ်ား

ဂ်ီေတာ့ (G-talk) ရဲ ႔အားသာခ်က္က ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေလာကမွာ အထင္ကရပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့...ဂ်ီေတာ့သည္ ေစ်းေပါသည္။ လြပ္လပ္သည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ အတင္း၊ သတင္းဖလွယ္လုိ႔ရသည္။

ဒါ့အျပင္..လူမႈေရးအရ...အရသာႏွစ္မ်ဳိးခံစားရသည္။ တခုက G-Talk မွာေတြ႔တဲ့ ေကာင္မေလးေတြကုိ စာနဲ႔အီစီကလီလုပ္လုိ႔ရသည္။ ေစာ္ေလးေတြလည္းငန္းရသည္။ မိတ္ေဆြေတြကုိလည္း အာလုိ႔ရသည္။

မူးသည္ျဖစ္ေစ၊ မမႈးသည္ျဖစ္ေစ ဂ်ီေတာ့ႏွင့္ဂ်ီက်ရသည္မွာ ၾကည္ႏႈးစရာျဖစ္သည္။

ဂ်ီေတာ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔သည္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ဂ်ီက်သည္။ ဂ်ီေတာ့ကို ကြန္ျပဴလက္ေတာ့လုိ သယ္သြားရန္မလုိ။ အီးေမးတခုပဲလုိသည္။ ဒါရရင္..ပြားလုိ႔ရသည္။ဖလွယ္လုိ႔ရသည္။ ရႊီးလို႔ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဂ်ီေတာ့သည္္ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္သည္။ ဂြတ္ဂယ္ကုိအထူးေက်းဇူးတင္သည္။

ပုိ,လုိ႔ေက်းဇူးရွိသည္မွာ ျမန္မာျပည္အစုိးရမွ ဂ်ီေတာ့ကုိမပိတ္တဲ့အတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ရန္ကုန္ကုိ ေအာ္စီမွ တမိနစ္ ႏွစ္ေဒၚလာႏႈံးေပးရလုိ႔ျဖစ္သည္။ ဂ်ီေတာ့သည္ ဖရီးျဖစ္သည္။

က်ေနာ့္ဂ်ီေတာ့မွာ ဘယ္သူေတြရွိသလဲ။ ၾကည့္ရေအာင္။

က်ေနာ္သည္ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံ ပတ္သ္ၿမိဳ ႔တြင္ ေနသည္။ မူးရင္ ခ်ီးက်သည္။ အခ်ိန္တိုင္းနီးပါးဂ်ီေတာ့တြင္ အားအားယားယားရွိသည္။ က်ေနာ့္၏ ဂ်ီေတာ့တြင္ရွိသည့္မိတ္ေဆြေတြသည္ တမၻာလုံးမွျဖစ္သည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံမွ သူပုန္မ်ားသည္အဓိျဖစ္သည္။

နာမည္ျဖင့္ေဖာ္ျပရေသာ္...ကိုေအာင္ျမတ္စုိး(လူ႔ေဘာင္သစ္)၊ ကုိခ်စ္တင္ (ေအေအပီပီ)၊ ကုိေယာဟန္ေအာင္(RFA)၊ ကုိထူးခ်စ္( GHRE)၊ ကုိေက်ာ္မင္းထုိက္ (ရုိးမသုံး)၊ အမ၀၀တစ္ေယာက္ (NLD)၊ ဦး..ကုိ စသျဖင့္စုံလင္သည္။ အေမရိကန္မွ ဆလုိင္းကုိဦး၊ ေနာ္ေ၀မွ ကိုေအာင္ေက်ာ္စုိး၊ ဘန္ေကာက္မွ သတင္းေထာက္ကအစ စုံလင္လွသည္။ ဒါ့အျပင္..မေလးရွား၊ စလုံးမွ ေဘာ္ဒါမ်ား။ ေအာ္စီမွ ရဲေဘာ္မႀကီးတႀကီးမ်ားလည္းရွိသည္။ အား....ေျပာရင္..တေထာႀကီးပဲ....။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်ေနာ့္ဂ်ီေတာ့သည္ လူစုံေၾကာင္းေျပာခ်င္ပါသည္။

လူစုံေတာ့ေကာင္းသည္။ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကုိ ေငြမကုန္ပဲ ျမန္ျမန္ထက္ထက္ၾကားႏုိင္သည္။ ဥပမာ...ျမန္မာျပည္တြင္ မီးေလာင္သည္။ သုံးမိနစ္အတြင္းမွာပင္ မီးေလာင္သည့္သတင္းၾကားရသည္။ ဒါ့အျပင္ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ကဗ်ာဆရာ သူပုန္ႀကီး ကုိေမာင္ေမာင္ၿငိမ္းသည္ အရက္ေၾကာင့္ေသသြားသည္။ သုံးမိနစ္အတြင္းဂ်ီေတာ့မွ သတင္းရသည္။ ကုိေမာင္ၿငိမ္းဆုံးသည့္သတင္းကုိ သုံးမိနစ္အတြင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္း စုိးျမတ္သူဇာ သိရွိခဲ့သည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ဂ်ီေတာ့သည္ လုံး၀မုိက္သည္။

သုိ႔ေသာ္ ဂ်ီေတာ့ေၾကာင့္ ကြိဳင္တက္သည္။ က်ေနာ့္မိန္းမသည္ ဂ်ီေတာ့တြင္ က်ေနာ္ေတြ႔ေသာ ေစာ္ေလးေတြႏွင့္ အီစီကလီလုပ္တာကုိ သေဘာမက်။ က်ေနာ္သည္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိတ္ေဆြရေၾကာင္း... မိန္းမကုိ အာသည္။ ဘယ္လုိေျပာေျပာ သူမ..လက္မခံ။

တေန႔.... ျမန္မာျပည္မွ Company ေထာင္ထားသည္ဟုဆုိေသာ ကုိယ္လူေခ်ာသည္ က်ေနာ့္၏ ဂ်ီေမးအား လာၿပီးငန္းသည္။ သူ႔အထင္ က်ေနာ္္သည္ ေစာ္ေလးတေဗြျဖစ္မည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆပုံရသည္။

 " ဟလုိ... How are you?ေပါ့...မိန္းမလား...ေယာက်ာ္းလားေပါ့..မိတ္ဆက္ရင္း...က်ေနာ္..လက္ခံစကားေျပာျဖစ္သည္...က်ေနာ္လိမ္ခဲ့သည္...မိန္းခေလးျဖစ္သည္ဟု..။

ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္..က်ေနာ္ ရည္စားစကားေျပာခံရသည္...။

ေအာ္....ဂ်ီေတာ့။

ေနာက္ဆုံးက်ေနာ္ေျပာခ်င္သည္မွာ...။ ဂ်ီေတာ့သည္ အလိမ္ခံရရန္...ေသာ္လည္းေကာင္း...လိမ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း...အသုံး၀င္သည့္ပစၥည္းျဖစ္ပါသည္လုိ႔...။

ဂ်ီေမး G-Mail သည္ အျပည့္အ၀ လုံၿခဳံစိတ္ခ်မႈရွိပါသလား။

Privacy ဟုေခၚေသာ က်ေနာ္တုိ႔တဦးခ်င္စီရဲ ႔ကုိယ္ေရးကိုယ္တာလြပ္လပ္ခြင့္ေတြကုိ G-mail က ခုိးယူဖတ္ရႈ ႔ႏုိင္ပါသည္။ အေၾကာင္းမႈကား ဂ်ီေမးသည္ ဂြတ္ဂယ္ Google ရဲ ႔ Free Service ျဖစ္သည္။ ဂြတ္ဂယ္ Company သည္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတြင္ အေျခစုိက္သည္။ အေမရိကန္ပုိင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္အေမရိကန္ႏုိင္ငံရဲ ႔ဥပေဒအားလုိက္နာရသည္။ အေမရိကန္ဥပေဒသည္ အေျခအေနကုိလုိက္ၿပီး ေျပာင္းလြယ္ျပင္လြယ္ရွိသည္။

အေမရိကန္အစုိးရသည္ အၾကမ္းဖတ္မႈဆုိင္သည့္အခ်က္အလက္မ်ားအားအလုိရွိေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မသကၤာသည့္ အီေမးမ်ားအားအၿမဲတေစၾကည့္ရႈ ႔ေစာင့္ဖတ္ေနသည္မွာ ယုံးမွားသံသယျဖစ္ရန္မလုိ။သူတုိ႔သည္ ကမၻာေပၚရွိ အီးေမးအသုံးျပဳသူမ်ားအား ဖရီးဆားဗစ္ဟုေခၚေသာ ေစတနာရွိသလုိမ်ဳိးဖန္တီးေပးထားသည္။ တကယ္ပင္ ေစတနာရွိလုိ႔ ဖရီးေပးတာလား။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ မဟုတ္ပါ။ အက်ဳိးအျမတ္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အက်ဳိးအျမတ္တြင္ ႏွစ္ခုရွိသည္။ တစ္ခုမွာ ေငြေၾကးျဖစ္သည္။ ေနာက္တခုမွာ အခ်က္အလက္လုိခ်င္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ေအာက္ပါ အေျခအေနကုိ နားေထာင္ၾကည့္ပါ။


ေငြေၾကးအက်ဳိးအျမတ္ႏွင့္ပက္သက္၍

Hotmail၊ Yahoo Mail G-Mail စသည့္ ဖရီးဆားဗစ္မ်ားကမၻာေပၚတြင္အမ်ားအျပားရွိသည္။ တခ်ဳိ ႔ Company မ်ားသည္ အီးေမးအသုံးျပဳမ်ားရဲ ႔ E-mail account မ်ားအား စီးပြားေရး Company မ်ားသုိ႔ေရာင္းစားသည္။ မားကတ္တင္းလုပ္ခ်င္သည့္ Company မ်ားသည္ Free E-mail Provider မ်ားထံမွ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔အီးေမးအေကာက္မ်ားကုိ၀ယ္ယူၾကရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔ Hotmail Account G-mail account ႏွင့္ ရာဟုအေကာက္မ်ားထဲတြင္ ေနစဥ္လုိလုိ Spam ဟုေခၚေသာ ေၾကာ္ျငာမ်ား ႏွင့္ ေပါက္ကရေမးမ်ား အလုိလုိေရာက္ရွိေနတက္သည္။ ေန႔စဥ္ထုိေမးမ်ားကို ဖ်က္ရသည္မွာအလုပ္တခုျဖစ္သည္။

ေနာက္တခုမွာ အီးေမးမွ ေၾကာ္ျငာ၀င္ေငြရရွိျခင္းျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔ရာဟုေမး ႏွင့္ အျခားေမးမ်ားရဲ ႔ေဘးေထာက္မ်ားတြင္ ေၾကာ္ျငာအကြက္မ်ားရွိသည္။ ထုိအကြက္မ်ားတခ်က္ႏွိပ္လုိက္သည္ႏွင့္ ေၾကာ္ျငာ၀င္ေငြရရွိေနသည္။

G-mail သည္လုံး၀လုံၿခဳံစိတ္ခ်မႈမေပးပါ။ အေမရိကန္အစုိးရသည္ လုိရင္လုိသလုိ ေစာင့္ၾကည့္သည္။ ျမန္မာအစုိးရသည္လည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းျဖစ္သည္။ မည္သူအတိအက် သိပါသလဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔ကုိယ္ေရးကုိယ္တာကိစၥမ်ား၊ အလုပ္ကိစၥမ်ားအား ဂ်ီေတာ့၊ ဂ်ီေမးျဖင့္ ေျပာဆုိ၊ ေရးသားၾကသည္မွာ အထူးစုိးရိမ္မိပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဂ်ီေမးအား တကယ့္လ်ဳိ ႔၀ွက္အလုပ္လုပ္ရသည့္လူမ်ား အၿမဲတေစအသုံးမျပဳသင့္ပါ။

မွတ္ခ်က္။ ။ Sampath Wijeratne ေဆာင္းပါးမွေကာက္ႏုတ္ထားသည္။


----ဆက္ရန္

ခ်ိတ္ထမိန္နဲ႔ မမတုိ႔မ်ား...

ဓာတ္ပုံ ဧရာ၀တီ

လွတယ္ကြာ...ခ်ိတ္ထမိန္ေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္စရာေလးေတြ။ ဟဲ..ဟဲ..။ ၂၀၁၀ ရဲ ႔ေခတ္သစ္ေမာ္ဒယ္ပြဲလားလုိ႔။ လိင္စိတ္ေကာ မႈမွန္ေသးရဲ ႔လား မသိေတာ့ပါဘူ။

မုံရြာၿမိဳ ႔ျမသိန္းတန္းေက်ာင္းတုိက္ရွိ ေက်ာင္းသားမ်ားအားလွဴဒါန္းႏုိင္ပါသည္

Type your summary here. Type the rest of your post here.

ကုိေဇာ္ထြန္း Facebook မွ....

Media Statement from John Hyde MLA

ျမန္မာ့အေရးကုိ အစဥ္တစုိက္အားေပးေထာက္ခံတဲ့ ၀န္ႀကီး John Hyde အားအထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
We really appreciate your support for democracy in Burma. 

Perth ရဲ ႔ေဒၚစုေမြးေန႔

Perth မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔ပြဲကုိ ႏွစ္စဥ္လုပ္တဲ့အဖြဲ႔ရွိတယ္။ Tribal Refugee Welfare (TRW) လုိ႔ေခၚတယ္။ ေမြးေန႔ပြဲရဲ ႔၀င္ေၾကးကုိ ေဒၚလာ ၂၀ ေပးရတယ္။ေမြးေန႔ပြဲၿပီးရင္ ထမင္းစားေပါ့။

ေမြးေန႔ပြဲလုပ္တာေကာင္းတယ္။ ေစတနာပါရင္ အလကားအလွဴလုပ္ေပါ့ေနာ္။ ေမြးေန႔ရွင္ကုိ အရင္းတည္ၿပီး ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာာင္းလုပ္တာမေကာင္းဘူး။

အားလုံးသိေစခ်င္ေအာင္ ဒီလုိေရးပါတယ္။

မြဲခ်င္တဲ့ေခြးျပာပုံမတုိးနဲ႔...စစ္တပ္ထဲ၀င္ၾကေဟ့...။

မြဲခ်င္တဲ့ေခြးျပာပုံမတုိးနဲ႔...စစ္တပ္ထဲ၀င္ၾကေဟ့...။

Aus's got talent (2010)

Aus's got talent (2010)

Australia's got talent 2010

Australia's got talent 2010 ကုိမေန႔ညက TV မွာ ၾကည့္လုိက္ရတယ္။ စာဖက္သူေတြကုိလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တဲ့သေဘာနဲ႔ အခုလုိတင္ျပပါတယ္။ အရမ္းကုိလန္ထြက္ေနအာင္ အျဖဴ၊ အမဲ၊ အ၀ါ ေတြညီညာလွပါတယ္။ ဒီေကာင္ေတြ ေဒၚလာ ႏွစ္သိန္းခြဲနဲ႔အတူ ပထမဆုကုိ ဆြတ္ခူးခဲ့ပါၿပီ။ ဒီဆုက ဒီေကာင္ေတြ အနာဂတ္မွာ မီလီလ်ံနာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမဲ့ပြဲျဖစ္ေၾကာင္း...

ရင္နင့္စရာျမင္ကြင္းေလးပါဗ်ာ...

ယခုဗြီဒီယုိကုိၾကည့္ၿပီး ေသသြားတဲ့ နအဖရဲေဘာ္ေလးေတြနဲ႔ပက္သက္ၿပီး အရမ္း၀မ္းနည္းပါတယ္။ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ သူတုိ႔သာ က်ေနာ့္ရဲ ႔ေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာေတြျဖစ္ၾကည့္ပါလား။ ဒိထက္ေတာင္ပုိဆုိးအုံးမယ္။ သူတုိ႔ရဲ ႔အသက္အရြယ္ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၁၈-၁၉ ေပါ့။ ဒီအရြယ္မွာ တျခားႏုိင္ငံက လူငယ္ေတြဆုိရင္ ေက်ာင္းသားအရြယ္ပဲရွိေသးတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာႏုိင္ငံက အခုလူငယ္ေတြလုိ ပုိးဆုိးပက္စက္ ေသစရာေတာင္မလုိပါဘူး။ အခုေတာ့ဗ်ာ.. ဘယ္ေလာက္ရင္နာစရာေကာင္းလဲ။ ဘယ္သူ႔မွာအျပစ္ရွိလဲဆုိတာ ကုိယ့္ဟာသာကုိယ္ေတြးယူေတာ့ပါ။

စစ္ပြဲတစ္ပြဲမွာ ကုိယ့္ကုိမသက္ရင္ သူမ်ားကကုိယ့္ကိုသက္မွာဆိုေတာ့ KNU ဘက္ကေတာ့ သူလုပ္စရာရွိတာ သူလုပ္မွာပါ။ က်ေနာ္လည္း ဒီလုိေနရာမ်ဳိးမွာဆုိရင္လည္း ရန္သူကုိေသေအာင္ပစ္မွာပဲ။ မပစ္ရင္ သူက ကုိယ့္ကုိယ့္ပစ္မွာမဟုတ္ဘူးလား။ နအဖစစ္သားေလးေတြလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ။ ၾကားထဲကေန အပစ္မရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြ၊ အျပစ္ရွိတဲ့ေကာင္ေတြအတြက္ အလကားေနေသေပးေနရတယ္။ ေသတာေတာင္ အဆင့္တန္းရွိရွိမေသရဘူးဗ်ာ။

ေနာင္တခ်ိန္တုိင္းျပည္မွာ က်ေနာ္တုိ႔လူႀကီးေတြျဖစ္လာတဲ့အခါ က်ေနာ္တုိ႔လူငယ္ေတြ ေနာင္လာမည့္မ်ဳိးဆက္ေတြ၊ ကုိယ့္လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းမသက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။

အခုေတာ့ ၾကားထဲကေနအျပစ္မရွိတဲ့ လူေတြေသေၾက၊ ဘ၀ေတြပ်က္စီးေနေအာင္လုပ္တဲ့ လက္တစ္ဆုပ္စာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြကုိ ေခ်မႈန္းပစ္ရမယ္။ ဒီေကာင္ေတြကုိ သတ္ျပစ္ရမယ္။ အခုလုိတုိက္ပြဲမွာ က်ဆုံးသြားတဲ့ နအဖစစ္သားေလးေတြဟာ သန္းေရႊရဲ ႔ေျမးဖုိးလျပည့္မဟုတ္ဘူး။ ေရႊမန္းသားမဟုတ္ဘူး။ သိန္းစိန္အမ်ဳိးတစ္ေကာင္မွမဟုတ္ဘူး။ ဒီေကာင္ေတြရဲ ့ ေစာက္မ်ဳိးေတြၾကေတာ့ ခ်မ္းသာခ်င္တုိင္းခ်မ္းသာကုန္ၾကၿပီ။ နအဖ နဲ႔ ေပါင္းၿပီးခုိးေနတဲ့ သူခုိးေတြရဲ ႔သားသမီးေတြဟာ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက တကၠသုိလ္ႀကီးေတြမွာ ေငြကုိေရလုိသုံးၿပီးလုပ္ေနၾကတယ္။

ဒီေလာက္မုိက္ရုိင္းတဲ့ေကာင္ေတြကုိ ဘာမွ စကားနဲ႔ေျပာစရာမလုိဘူး။ အဓိက သတ္ပစ္ရမွာက ႏွမေစာင္းေတြ၊ အသက္ႀကီးၿပီးအခ်ိန္မစီးတဲ့ သန္းေရႊ၊ ေမာင္ေအး၊ ေရႊမန္း တုိ႔ျဖစ္တယ္။ သူတုိ႔နဲ႔ဖင္-ုိးဖင္ခံ ေပါင္းေနတဲ့ေကာင္ေတြပါရွင္းပစ္ရမယ္။ ေရွ ႔တန္းက နအဖစစ္သားေလးေတြေသမဲ့အစား ဒီႏွမေစာင္းေတြ ပုိးဆုိးပက္စက္ေသရမွာ။

Airasia ေလေၾကာင္းသတင္း

Airasia ေလေၾကာင္းလုိင္းကေန ရန္ကုန္နဲ႔ ကြာလာလမ္ပူကို ေျပးေတာ့မယ္။ သိတ္ေကာင္းတဲ့သတင္းပါ။ ေဒၚလာ ၃၀၀ ေလာက္ဆုိရင္ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံ Perth ကေန ရန္ကုန္ကုိ အပ်င္းေျပ တစ္ညအိပ္ ေဂါက္သြားရုိက္လုိ႔ရတယ္။ အခုေစ်းႏႈံးကေတာ့ Perth ကေန ကြာလာလမ္ပူကုိ Promotion ေစ်းမဟုတ္ေသးပါဘူး။ ပရုိမုိးရွင္းေစ်းဆုိရင္ ေဒၚလာ ၂၅၀ ေလာက္နဲ႔ ကြာလာလမ္ပူကုိ Perth ကေန အသြားအျပန္ရတယ္။

Perth to K.L
K.L to Yangon ကုိ ၀ယ္ရင္ တျခားလိုင္းေတြထက္ေစ်းအရမ္းေပါပါေၾကာင္း။ 

တာ၀န္သိစိတ္ရွိပါေစ...

လူတုိင္းမွာ ဒီလုိစိတ္ဓာတ္ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိးဟာ တင့္တယ္ၿပီေပါ့။ အခုလုိစိတ္ဓာတ္ေတြမရွိလုိ႔ သူမ်ားအႏွိမ္ခံဘ၀နဲ႔ ေနရၿပီ။

ႏုိင္ငံေရးပဲလုပ္လုပ္၊ လူမႈေရးပဲလုပ္လုပ္ ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာတယ္။ မင္းလုပ္လည္း ဒီမုိကေရစီမရပါဘူးတဲ့။ တခ်ဳိ ႔ေခြးေလးခုန္လုိ႔ဖုန္မထဘူးလုိ႔ေတာင္ေျပာတယ္။ ဒီေနရာမွာေျပာခ်င္တဲ့စကားရွိတယ္...ေခြးႀကီးခုန္လုိ႔ေကာ ဖုန္ထလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းပါ။ ဒါေပမဲ့တခါမွမေမးမိပါဘူး။

က်ေနာ့္အေျဖကေတာ့ ဘယ္သူလုပ္လုပ္မလုပ္လုပ္ က်ေနာ္ေတာ့ လုပ္မွာပဲ။ မွန္တယ္ထင္တယ္။ တာ၀န္ရွိတယ္လုိ႔လည္း ယူဆတယ္။

ဒီဗီြဒီယုိမွာပါတဲ့ငွက္ကေလးဟာ သူႏုိင္သေလာက္ကုိ သူလုပ္တယ္။ ေအာင္ျမင္ရင္ ေအာင္ျမင္မယ္။ က်ရႈံးရင္လည္းက်ရႈံးမယ္။ ဒါေပမဲ့ သူရဲ ႔တာ၀န္သိတက္စိတ္ နဲ႔ သူ႔လုပ္ႏုိင္တာကုိ သူလုပ္တယ္။ ဒါဟာ လူ႔ဘ၀အတြက္ ႀကီးမားတဲ့ စိတ္ေခၚမႈႀကီးပဲ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ ႔စိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ဒီငွက္ေလးလုိရွိရင္ သိတ္ေကာင္းမွာပဲ။

မွတ္ခ်က္။ ကုိထူးခ်စ္ ဂ်ီေတာ့မွတဆင့္။

ႏုိင္ငံေရးသမား ႏွစ္မ်ဳိး

ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ကုိ ဘယ္လုိအဓိပၸာယ္ဖြင့္လဲေတာ့မသိဘူး။ စာအုပ္စာတမ္းေတြထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးသမား၊ ဘာလဲကြ ႏုိင္ငံေရးဆုိတဲ့ စာကုိဖတ္ဘူးတယ္။ ေနရာေဒသ ဌာန အလုိက္လုိက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးသမားကြဲျပားျခားနားပုံကုိ မေရးၾကဘူး။ ေရးတဲ့သူရွိရင္လည္းရွိမွာပါ။ တခါမွေတာ့မေတြ႔မိဘူး။ ႏုိင္ငံေရးသမားမွာ ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္။ အာဏာရွင္စနစ္ကေန ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ ေရာက္ဖုိ႔အတြက္ လုပ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားရွိတယ္။ ေနာက္တမ်ဳိးကေတာ့ ဒီမုိကေရစီစနစ္ဆုိတဲ့ ေဘာင္ထဲကေနလုပ္တဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားရွိတယ္။ ဒီႏွစ္မ်ဳိးရဲ ႔အဓိက ကြာဟခ်က္က ဘာလဲဆုိေတာ့ ပီတိကုိစားအားရွိတဲ့ေတာ္လွန္ရင္းလုပ္တဲ့ႏုိင္ငံေရးသမား နဲ႔ အာဏာရဖုိ႔အတြက္ လုပ္တဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားပါပဲ။

အခုလက္ရွိတုိင္းျပည္မွာရွိေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကုိ ဘယ္လုိအမ်ဳိးအစားခြဲရမလဲ။ သူတုိ႔ကုိ ဘယ္လုိမွ အမ်ဳိးအစားအတိအက်ခြဲလုိ႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့...အခုလက္ရွိတုိင္းျပည္မွာျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြဟာ လမ္းေၾကာင္းတခုကုိဦးတည္တဲ့သူရွိသလုိ၊ ဟုိလုိလုိဒီလုိလုိႏုိင္ငံေရးသမာေတြလည္းရွိေနတယ္။

ဥပမာ...လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးကေနေပါက္ဖြားလာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရွိတယ္။ အပစ္ရပ္တုိ႔၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္တုိ႔။ ေနာက္ၿပီး ျပည္တြင္းမွာလက္နက္မကုိင္ပဲလုပ္တဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရွိတယ္။ ကုိမင္းကိုႏုိင္တုိ႔အုပ္စုနဲ႔ အျခားအုပ္စုေတြေပါ့။ ၾကားအုပ္စုကေတာ့ အမွီးက်က္ရင္ အမွီးစားမယ္၊ ေခါင္းက်က္ရင္ေခါင္းစားမယ္ဆုိတဲ့ အုပ္စုရွိတယ္။ ဥပမာ ကုိေအးလြင္တုိ႔အုပ္စုေပါ့။

ပီတိကုိစားအားရွိတဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဒူးမေထာက္ၾကဘူး။ ငါအာဏာရဖုိ႔အတြက္လုပ္တဲ့ လူတန္းစားကေတာ့ ငါဆုိတာကုိပဲၾကည့္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတုိ႔ဘာလုပ္လုပ္သူတုိ႔အလုပ္ကုိလုပ္တာသာျဖစ္တယ္။ ဘာမွရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းမေျပာခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္လုပ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားဘ၀ကေတာ့ ပီတိကုိစားအားရွိပါတယ္ဆုိတဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားပဲျဖစ္ခ်င္တယ္။

...................

ေခါင္းေဆာင္ေတြလား!!!

ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္ေဆာင္ေတြကုိေျပာမယ္။

မီဒီယာမွာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေျပာတာကို က်ေနာ္တုိ႔ၾကားတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေခါင္းေဆာင္လုိ႔ေခၚခံခ်င္ရင္ ေခါင္းေဆာင္နဲ႔ တူတဲ့တန္တဲ့အလုပ္ကုိလုပ္။ အဲဒိအလုပ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြတစ္ႏွစ္အတြင္း ေတာလွန္ေရးအားေကာင္းေအာင္လုပ္။ မလုပ္ႏုိင္ရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဒုိးေတာ့။ အိမ္သာေဆးမဲ့အလုပ္ကုိလုပ္ေတာ့။

ေခါင္းေဆာင္ေတာ့လုပ္ခ်င္တယ္။ ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္နဲ႔။ သတိသာထားၾကေတာ့။ 

ပါတီ ဌာနခ်ဳပ္သုိ႔...

လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီဌာနခ်ဳပ္ (မဲ့ေဆာက္) သည္ ကုိယ္သာလွ်င္ လူ ျဖစ္သည္..ဆုိသည့္အေပါက္မ်ဳိးခ်ဳိးေနသည္္။ သူတုိ႔ကုိ NED သာ ေငြမေပးလွ်င္ ထမင္းငတ္မည့္ လူတန္းစားျဖစ္မည္ေၾကာင္း...။

မုိက္ရင္သူမ်ားထက္သာေအာင္မုိက္...လိမ္မာရင္သူမ်ားထက္သာေအာင္လိမၼာၾက

"မုိက္ရင္သူမ်ားထက္သာေအာင္မုိက္...လိမ္မာရင္သူမ်ားထက္သာေအာင္လိမၼာၾက"

ဒါကို မုိက္မုိက္ျပည္ကာတြန္းကေနရတာပါ။ မုိက္မုိက္ျပည္ဆုိတာက တကယ့္ကုိအေျခခံလူတန္းစားေတြရဲ ႔ဘ၀ကုိ ထင္ဟတ္ျပႏုိင္တဲ့ကာတြန္းဆရာတစ္ဆူပါ။ အခုေတာ့ ေသၿပီလားမသိဘူး။

ဒီစာသားေလးကုိ က်ေနာ္ ငါးတန္းႏွစ္ေလာက္ကတည္းက အရမ္းသေဘာၾကခဲ့တာ။ အိမ္ေရွ ႔မွာကုိေျမျဖဴနဲ႔ေရးၿပီးေန႔တုိင္း မွတ္မိေအာင္ဖတ္ခဲ့တယ္။ အဲတုံးက မိုက္မုိက္ျပည္ကာတြန္းေလးကုိ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးဖတ္တယ္။ ေနာက္ၿပီးသုတစြယ္စုံ၊ သူေဌးႀကီး ဦးကပ္ေစး၊ ေရႊေသးဂ်ာနယ္ေတြက က်ေနာ့္ရဲ ႔ လူစြမ္းေကာင္းေတြပါပဲ။

အသက္ႀကီးလာေတာ့ ဆရာႀကီးမင္းသိခၤစာေတြကုိဖတ္တယ္။ အရမ္းသေဘာၾကတယ္။ သူ႔ထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြအတုိင္းျဖစ္ေအာင္ တခါတေလ ေလ့က်င့္တယ္။

ေနာက္ပိုင္းႏုိင္ငံေရးနယ္ထဲေရာက္ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိ အတုခုိးတယ္။ ၾကာလာေတာ့ စာေရးဆရာတခုတည္းကုိ မကုိးကြယ္ေတာ့ဘူး။ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔ကိုက္တဲ့ စာေရးဆရာကိုသေဘာက်တယ္။

ကဗ်ာနဲ႔ပက္သက္ရင္ ဆရာ မင္းသု၀ဏ္၊ ဆရာေဇာ္ဂ်ီတို႔ရဲ ႔ကဗ်ာေတြကိုႀကိဳက္တယ္။ ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္နဲ႔လြမ္းစရာေကာင္းတယ္။ ဆုံးမပဲ့ျပင္တယ္။ တုိးတက္ႀကီးပြားေအာင္ လမ္းညြန္တယ္။

စာေပေဟာေျပာပြဲေတာ့ မသိဘူး။ ၉၉-ခုႏွစ္ၾကမွ ဆရာေအာင္သင္းရဲ ႔ စာေပေဟာေျပာပြဲ တိပ္ေခြ ႏုိ႔ဘုိးဒုကၡသည္စခန္းမွာ နားေထာင္ရတယ္။ ႀကိဳက္လြန္းလုိ႔ အထပ္ထပ္အခါခါနားေထာင္ခဲ့ရင္းနဲ႔ ဆရာေအာင္သင္းကုိရင္းႏွီးသြားတယ္။ သူက ေက်းဇူးရွင္ပါ။

ၾသစီကုိေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာစာနဲ႔ကင္းတယ္။ စာလည္းမဖတ္ျဖစ္ဘူး။ ဘေလာ့ဂ္ေပၚလာေတာ့ စာေရးတာ ၀ါသနာပါသြားတယ္။ ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ ေရးခ်င္လာတယ္။ ကုိယ္ေရးတာကို ႀကိဳက္တဲ့သူရွိရင္ အားေပးတယ္။ မႀကိဳက္ရင္ဆဲတယ္။ ဒါကုိ အရသာေတြ႔ေတာ့ စာေရးျဖစ္တယ္။ တက္လို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ၀ါသနာျဖစ္သြားၿပီကိုး။

ႏုိင္ငံေရးအျမင္၊ လူ႔ဘ၀နဲ႔ဆုိင္တဲ့အယူအဆ၊ အေတြးအျမင္ေတြကုိ ကိုယ္စိတ္သန္ရာေရးတယ္။ အဓိကေတာ့ ကုိယ့္ရဲ ႔အျမင္ကိုေရးတယ္။ မွားရင္လည္းမွားမယ္။ မွန္ရင္လည္းမွန္မယ္။ ဘုိလုိေျပာရင္ Who knows? ဘယ္သူမွ အမွားအမွန္ကို အတိအက်မဆုံးျဖတ္ဘူး။ Science မွ မဟုတ္တာေနာ္။ Science is objective ေလ။

ဒါ့ေၾကာင့္ေတြ႔ရာျမင္ရာကုိစြပ္ပြားတယ္။ အာတယ္။

အထက္ကေျပာသလုိ မုိက္ရင္သူမ်ားထက္သာေအာင္မုိက္၊ လိမၼာရင္သူမ်ားထက္သာေအာင္ လိမၼာဆုိတာကုိ အရမ္းသေဘာၾကတဲ့အေျခခံက ဒါပဲ။

အေဖက ဒီစာသားေလးကုိ အိမ္ေရွ ႔သစ္သားျပားနံရံမွာေတြ႔ေတာ့ က်ေနာ့္ကုိ ဒီလုိေျပာတယ္...

"မင္းကလူမုိက္လား" တဲ့။

သူေျပာေတာ့ က်ေနာ္ အားရပါးရ ၿပဳံးခဲ့ပါတယ္။

သူတုိ႔ဘယ္သူေတြလဲဗ်ဴိ ႔........