![]() |
| ေဒၚလာႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္တန္အဝိစိတြင္းသည့္တူးစက္ (ျမန္မာေငြ သိန္း ၂ဝဝ-ခန္ ့) |
5/16/12
ေရေပးေဝေရးဆုိင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာန မလိုအပ္ဘူးလား
5/15/12
တခ်ဴိ ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြက က်ေနာ္ မုိင္းမွာ ဘာလုပ္တာလဲလုိ ့ေမးတဲ့အတြက္ အခုလုိေျဖေပးပါတယ္။
တခ်ဴိ ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြက က်ေနာ္ မုိင္းမွာ ဘာလုပ္တာလဲလုိ ့ေမးတဲ့အတြက္ အခုလုိေျဖေပးပါတယ္။
Exploration Field Technician or Geological Technician လုိ ့ေခၚတဲ့အလုပ္ပါ။ ဌာနက ဘူမိေဗဒ ဌာန ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအလုပ္ကို ရ ဖုိ ့အတြက္ သင္တန္းေျခာက္လ တက္ရပါတယ္။ သင္တန္းနာမည္က Certificate III in Mining Exploration ျဖစ္ပါတယ္။ Training and Further Education လုိ ့အမည္ရတဲ့ TAFE ကေန သင္တန္းၿပီးေတာ့ ႏွစ္ပတ္ကုိ အခမဲ့ မိုင္းမွာ အလုပ္သင္လုပ္ရပါတယ္။ သူတို ့ႀကိဳက္ရင္ အလုပ္ေပးပါတယ္။
လစာကေတာ့ ႏွစ္ပတ္လုပ္ တစ္ပတ္နားကုိ ေဒၚလာ ၇-ေသာင္းေက်ာ္က စပါတယ္။ တစ္ႏွစ္စာအတြက္ပါ။ ႏုိင္ငံတကာက ေက်ာင္းသားေတြတက္လုိ ့မရတဲ့သင္တန္းျဖစ္ပါတယ္။ Permenmnet Resident ျဖစ္မွ တက္ခြင့္ရွိပါတယ္။
မုိင္းမွာလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြကုိ လုိခ်င္ရင္ ဒီလင့္ကုိသြားပါ။
http://www.seek.comau/
သဘာဝသိပၸံဘြဲ ့လုိ ့ေခၚတဲ့ Bachelor of Enviromental Science လည္း မၿပီးေသးပါဘူး။ အရက္ေသာက္တာမ်ားၿပီးစာေမးပြဲခဏခဏ က်လုိ ့စိတ္ညစ္ၿပီး နားထားပါတယ္။ အခုေတာ့ ေနာက္ထက္ Bachelor of Politics and International Studies ေလ့လာဖုိ ့စာရင္းသြင္းထားပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ရင္း အေဝးသင္လုပ္ေပါ့။ နားတဲ့အခ်ိန္မွာ အပ်င္းေျပ အရက္ေသာက္ရင္း စာဖတ္ခ်င္လုိ ့ပါ။ ဘြဲ ့ရတာ မရတာ အပထား ၊ အနည္းဆုံး ဗဟုသုတေတာ့ ရ မယ္လုိ ့ထင္လုိ ့ပါ။
ဒီေလာက္ပါပဲ။
က်ေနာ္ပညာရွင္မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ကူးတည့္တာကို လုပ္တဲ့ လူတစ္ဦးပါဗ်ာ။
Exploration Field Technician or Geological Technician လုိ ့ေခၚတဲ့အလုပ္ပါ။ ဌာနက ဘူမိေဗဒ ဌာန ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအလုပ္ကို ရ ဖုိ ့အတြက္ သင္တန္းေျခာက္လ တက္ရပါတယ္။ သင္တန္းနာမည္က Certificate III in Mining Exploration ျဖစ္ပါတယ္။ Training and Further Education လုိ ့အမည္ရတဲ့ TAFE ကေန သင္တန္းၿပီးေတာ့ ႏွစ္ပတ္ကုိ အခမဲ့ မိုင္းမွာ အလုပ္သင္လုပ္ရပါတယ္။ သူတို ့ႀကိဳက္ရင္ အလုပ္ေပးပါတယ္။
လစာကေတာ့ ႏွစ္ပတ္လုပ္ တစ္ပတ္နားကုိ ေဒၚလာ ၇-ေသာင္းေက်ာ္က စပါတယ္။ တစ္ႏွစ္စာအတြက္ပါ။ ႏုိင္ငံတကာက ေက်ာင္းသားေတြတက္လုိ ့မရတဲ့သင္တန္းျဖစ္ပါတယ္။ Permenmnet Resident ျဖစ္မွ တက္ခြင့္ရွိပါတယ္။
မုိင္းမွာလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြကုိ လုိခ်င္ရင္ ဒီလင့္ကုိသြားပါ။
http://www.seek.comau/
သဘာဝသိပၸံဘြဲ ့လုိ ့ေခၚတဲ့ Bachelor of Enviromental Science လည္း မၿပီးေသးပါဘူး။ အရက္ေသာက္တာမ်ားၿပီးစာေမးပြဲခဏခဏ က်လုိ ့စိတ္ညစ္ၿပီး နားထားပါတယ္။ အခုေတာ့ ေနာက္ထက္ Bachelor of Politics and International Studies ေလ့လာဖုိ ့စာရင္းသြင္းထားပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ရင္း အေဝးသင္လုပ္ေပါ့။ နားတဲ့အခ်ိန္မွာ အပ်င္းေျပ အရက္ေသာက္ရင္း စာဖတ္ခ်င္လုိ ့ပါ။ ဘြဲ ့ရတာ မရတာ အပထား ၊ အနည္းဆုံး ဗဟုသုတေတာ့ ရ မယ္လုိ ့ထင္လုိ ့ပါ။
ဒီေလာက္ပါပဲ။
က်ေနာ္ပညာရွင္မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ကူးတည့္တာကို လုပ္တဲ့ လူတစ္ဦးပါဗ်ာ။
5/13/12
ျပန္လာပါလုိ ့ေျပာျပန္ၿပီလား...ဦးသိန္းစိန္ရယ္
သမတက လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္က ျပန္လာပါဆုိလုိ ့ ၾသစေတ်းလ်ဆုိင္ရာ ျမန္မာသံရုံးမွာ ဗီဇာေလွ်ာက္တယ္။ သုံးလပုိင္း ၁၃-ရက္ေန ့ကစၿပီး သႀကၤန္မွာ အမွီျပန္ႏုိင္မယ္ထင္ၿပီး ေလွ်ာက္လုိက္တာ ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က အထိ ဘာမွ အေၾကာင္းမထူးပါဘူး။ ဒီေတာ့ စိတ္ပ်က္ၿပီး ကန္ဆယ္ျပန္လုပ္ရပါေတာ့တယ္။ စီစဥ္ထားတာက တမ်ဴိး ျဖစ္လာတာက တမ်ဴိးဆုိေတာ့။ အလုပ္က ခြင့္ေတာင္ ယူၿပီးမွ ဗီဇာတင္ထားပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘာမွ အေၾကာင္းမထူးပါဘူး။
အခုလည္း ႏုိင္ငံေတာ္ သမတက ျပည္ပေရာက္ေတြကုိ ျပန္လာပါလုိ ့ဖိတ္ေခၚျပန္ၿပီ။ သူကေတာ့ ပါးစပ္ကေျပာတာလြယ္ပါတယ္။ ျပန္လာေစခ်င္ရင္ လူတုိင္းကုိ အလြယ္တကူ ဗီဇာရေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ ့လုိတယ္။ ဥပမာ ထုိင္း စကၤာပူနဲ ့မေလးရွားလိုမ်ဴိး ဘာဗီဇာမွ မလုိပဲ တံခါးမရွိ ဒါးမရွိ ဝင္ထြက္ႏုိင္ေစတဲ့စနစ္ပါ။
အခုေတာ့ဗ်ာ....ျမန္မာျပည္က ဗီဇာရဖုိ ့အတြက္ ျဖည့္ရတဲ့ေဖာင္၊ ေငြလုိက္တဲ့ေငြ၊ ေစာင့္လုိက္ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလ၊ သံရုံးကုိ ဆက္လုိက္ရတဲ့ဖုန္းခေတြသာေပါင္းၾကည့္ရင္ ဗီဇာရတာနဲ ့ေတာင္ မတန္ဘူး။
ဒီစနစ္ေတြကို ေျပာင္းႏုိင္ရင္ေတာ့ သမတရဲ ့ျပန္လာပါဆုိတဲ့စကားက သဲထဲေရသြန္မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့....ဦးသိန္းစိန္။
အခုလည္း ႏုိင္ငံေတာ္ သမတက ျပည္ပေရာက္ေတြကုိ ျပန္လာပါလုိ ့ဖိတ္ေခၚျပန္ၿပီ။ သူကေတာ့ ပါးစပ္ကေျပာတာလြယ္ပါတယ္။ ျပန္လာေစခ်င္ရင္ လူတုိင္းကုိ အလြယ္တကူ ဗီဇာရေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ ့လုိတယ္။ ဥပမာ ထုိင္း စကၤာပူနဲ ့မေလးရွားလိုမ်ဴိး ဘာဗီဇာမွ မလုိပဲ တံခါးမရွိ ဒါးမရွိ ဝင္ထြက္ႏုိင္ေစတဲ့စနစ္ပါ။
အခုေတာ့ဗ်ာ....ျမန္မာျပည္က ဗီဇာရဖုိ ့အတြက္ ျဖည့္ရတဲ့ေဖာင္၊ ေငြလုိက္တဲ့ေငြ၊ ေစာင့္လုိက္ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလ၊ သံရုံးကုိ ဆက္လုိက္ရတဲ့ဖုန္းခေတြသာေပါင္းၾကည့္ရင္ ဗီဇာရတာနဲ ့ေတာင္ မတန္ဘူး။
ဒီစနစ္ေတြကို ေျပာင္းႏုိင္ရင္ေတာ့ သမတရဲ ့ျပန္လာပါဆုိတဲ့စကားက သဲထဲေရသြန္မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့....ဦးသိန္းစိန္။
5/9/12
ယေန ့အျမင္
က်ေနာ္တုိ ့တစ္ခုေတာ့ေျပာစရာရွိလာၿပီ။ ဒါကေတာ့ ပါလီမန္ထဲမွာ ၂၅% ကိစၥပါ။ က်ေနာ္ေတာ့ သူတုိ ့ပါေနတာကို သေဘာတူခ်ိန္ေရာက္လာသလုိ ခံစားရေနၿပီ။ ႀကိဳက္တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူတုိ ့ေတြရဲ ့မ်က္ႏွာေပးအရနဲ ့အတိတ္မွာျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ပုံစံအရ သူတုိ ့အတြက္ အေတြ ့အႀကဳံရွိဖို ့လုိေနတယ္လုိ ့ထင္တယ္။ နည္းနည္းရႈပ္သြားလားမသိဘူး။
ရွင္းေပးအုံးမယ္။
၂၅% ဆုိတာက လူဦးေရနဲ ့တြက္ရင္ အမ်ားႀကီးပဲ။ သူတုိ ့ေတြေလးငါးႏွစ္အတြင္း ပါလီမန္အေတြ ့အႀကဳံရသြားလိ့မ္မယ္။ ဒါနဲ ့တဆက္တည္း ေနာင္တက္မဲ့ သူတုိ ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကုိ စစ္တပ္က သယ္ေဆာင္သြားလိမ့္မယ္။
ပါလီမန္ထဲမွာ ဆက္ထားရင္ အရပ္သားေတြရဲ ့ခံစားခ်က္နဲ ့အရည္အခ်င္းကို သိသြားလိမ့္မယ္။ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာကုိ နားလည္သြားလိမ့္မယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီပုံစံအတုိင္းကို ေလးငါးဆယ္ႏွစ္ဆက္သြားဖုိ ့လုိအပ္ေနတယ္။ လုိတယ္ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ တခါတည္း လုိခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ မ်က္ႏွာေပးေတြအရ အသံေတြအရ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ တခုခုျဖစ္ရင္ လက္ပါခ်င္ေနတဲ့ လူေတြဆုိေတာ့ဗ်ာ။ ေျပာင္းတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ကိုယ့္ဘက္ကသာ ဆက္ေရြ ့ပါ။ ဒါမွ သူတုိ ့နားလည္လိမ့္မယ္။
ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိေအာင္ ေဒါင့္ေစ့ေအာင္သူတုိ ့အလုပ္ကို လုပ္သြားလိ့မ္မယ္။ လုပ္ေနတယ္လုိ ့ပဲ ျမင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္....ဖင္ေခါင္းမက်ယ္ဖုိ ့လုိသလုိ၊ ဘ၀မေမ့ဖုိ ့လိုတယ္။
ဦးသိန္းစိန္နဲ ့အေပါင္းအပါတုိ ့ ဒီအတုိင္းဆက္ၿပီးေျပာင္းပါ။
က်ေနာ္တုိ ့ပါတီစီေပရွင္းလုပ္ေပးမယ္။
ရွင္းေပးအုံးမယ္။
၂၅% ဆုိတာက လူဦးေရနဲ ့တြက္ရင္ အမ်ားႀကီးပဲ။ သူတုိ ့ေတြေလးငါးႏွစ္အတြင္း ပါလီမန္အေတြ ့အႀကဳံရသြားလိ့မ္မယ္။ ဒါနဲ ့တဆက္တည္း ေနာင္တက္မဲ့ သူတုိ ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကုိ စစ္တပ္က သယ္ေဆာင္သြားလိမ့္မယ္။
ပါလီမန္ထဲမွာ ဆက္ထားရင္ အရပ္သားေတြရဲ ့ခံစားခ်က္နဲ ့အရည္အခ်င္းကို သိသြားလိမ့္မယ္။ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာကုိ နားလည္သြားလိမ့္မယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီပုံစံအတုိင္းကို ေလးငါးဆယ္ႏွစ္ဆက္သြားဖုိ ့လုိအပ္ေနတယ္။ လုိတယ္ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ တခါတည္း လုိခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ မ်က္ႏွာေပးေတြအရ အသံေတြအရ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ တခုခုျဖစ္ရင္ လက္ပါခ်င္ေနတဲ့ လူေတြဆုိေတာ့ဗ်ာ။ ေျပာင္းတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ကိုယ့္ဘက္ကသာ ဆက္ေရြ ့ပါ။ ဒါမွ သူတုိ ့နားလည္လိမ့္မယ္။
ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိေအာင္ ေဒါင့္ေစ့ေအာင္သူတုိ ့အလုပ္ကို လုပ္သြားလိ့မ္မယ္။ လုပ္ေနတယ္လုိ ့ပဲ ျမင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္....ဖင္ေခါင္းမက်ယ္ဖုိ ့လုိသလုိ၊ ဘ၀မေမ့ဖုိ ့လိုတယ္။
ဦးသိန္းစိန္နဲ ့အေပါင္းအပါတုိ ့ ဒီအတုိင္းဆက္ၿပီးေျပာင္းပါ။
က်ေနာ္တုိ ့ပါတီစီေပရွင္းလုပ္ေပးမယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေစာလားပြယ္နဲ ့ျမန္မာအစုိးရသုိ ့
တကယ္တမ္းေတာ့ ထုိင္းက ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကုိ
အားေပးတဲ့အေနနဲ ့ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေစာလားပြယ္ကိစၥကုိ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ေနရမွာ။ အခုေတာ့
မနာလုိ မရႈ ့စိတ္နဲ ့လုပ္သလုိပဲ။ အခုျဖစ္တဲ့ ကိစၥက လြန္ခဲ့တဲ့
၂၀၀၃-ကတည္းျဖစ္ခဲ့တာကို အခုမွ ဆုေငြထုတ္ဖမ္းဖုိ ့လုပ္တာကေတာ့ အင္မတန္ကုိ
ေသးသိမ္တဲ့လုပ္ရပ္တစ္ခုပါ။ ဘာလုိ ့အေစာႀကီးကတည္း ဖမ္းဖုိ ့မလုပ္လဲ။ တကယ္လုိ
့အခ်က္အလက္ ခုိင္လုံတယ္ဆုိရင္ေပါ့။ ဒါက ထုိင္းအစုိးရရဲ ့ညစ္ပတ္မႈ
့ျဖစ္တယ္လုိ ့က်ေနာ္ေတြးမိတဲ့အေတြးတစ္ခုပါ။ ၿငိမ္းခ်မ္းလုပ္ငန္းစဥ္ကုိ
ဖ်က္ဆီးတဲ့လုပ္ရပ္ပဲ။
ေနာက္တစ္ခုက ဒီေကဘီေအအခ်င္းခ်င္း မနာလုိတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို လက္ခံသြားတဲ့ ဒီေကဘီေအနဲ ့ျပန္တုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႏုတ္ခမ္းေမြးတုိ ့ရဲ ့အခ်င္းခ်င္း ရန္ေဆာင္မႈ ့တစ္ခုလုိ ့ထင္မိတယ္။ နအဖအစုိးရက ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးတုိ ့ကို အေရးတယူ ဆက္ဆံၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကမ္းလွမ္းတာကို ဗုိလ္ခ်စ္သူတုိ ့မေက်နပ္လုိ ့ထုိင္းအစုိးရကို အတုိ ့အေထာင္လုပ္တယ္လုိ ့ထင္တယ္။ ေဂ်ာက္တြန္းတဲ့ျဖစ္ရပ္တစ္ခုလုိ ့ျမင္တယ္။
ဘာလုိ ့ ၂၀၀၃-က ျဖစ္ရပ္ကုိ ယေန ့လုိ ကာလၾကမွ ေပၚလာတာလဲဆုိတာ ေတြးစရာတစ္ခုပါ။
ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးက ျမင္းေဆးထုတ္တယ္၊ ေသခ်ာတယ္ဆုိရင္ ဘယ္မွာလဲ သက္ေသအေထာက္အထား။ ဘယ္မွာလဲ ဖမ္းဆီးရမႈ ့မွတ္တမ္း။ ဘယ္မွာလဲ သက္ေသ။ ဒါေတြကို တစ္ခုမွ မီဒီယာ သိေအာင္ ကာယကံရွင္သိေအာင္မထုတ္ျပပဲ ျမန္မာအစုိးရဆီကေန ေတာင္းယူတာက ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ထိပါးတာအျပင္၊ တုိင္းရင္းသားစည္းလုံညီညြတ္ေရး
လမ္းစကို ၿဖိဳခြဲသလိုပဲ။
ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ ့ထုိင္းအစုိးရကုိ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာဖုိ ့လုိေနၿပီ။ ဒါကေတာ့ ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးက တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္တယ္။
လႊဲမေပးႏုိင္ဘူး။ မႈးယစ္ရာဇာစာရင္းကေန ပယ္ဖ်က္ေပး။ ဒါပဲ ေျပာစရာရွိတယ္။
ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးက ထုိင္းႏုိင္ငံသားမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္တြင္းက တာလေပါနဲ
့ငပိေထာင္းစားၿပီး ေတာ္လွန္ေနတဲ့ ကရင္ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တယ္။
ထုိင္းေတြလုိ မိန္းလိုက္စားၿပီး ေပါက္ကရလုပ္စားေနတဲ့သူေတာင္းစား မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို
ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီကိစၥနဲ ့ပက္သက္ၿပီး အသဲနာစရာေကာင္းလုိ ့ပါဗ်ာ။ ထုိင္းေတြ
ျမန္မာေတြဆီက ဘာပဲရရ အကုန္လုိခ်င္ေနပုံရတယ္။
တကယ္လုိ ့ထိပါးလာရင္ ထုိင္းစီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ကရင္နယ္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ သူတုိ ့ေတြကို နဲနဲေလာက္ပညာေပးလုိက္ရင္ ထုိင္းေတြေလသံေျပာင္းလာလိမ့္မယ္ ။ ကဲ...ဒီေတာ့ ဗုိလ္မႈေရွးနဲ ့ဗုိလ္စန္းေအာင္တုိ ့ေရ.....ဘာလုပ္သင့္လဲဆုိတာ သိမယ္ထင္တယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ဒီေကဘီေအအခ်င္းခ်င္း မနာလုိတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို လက္ခံသြားတဲ့ ဒီေကဘီေအနဲ ့ျပန္တုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႏုတ္ခမ္းေမြးတုိ ့ရဲ ့အခ်င္းခ်င္း ရန္ေဆာင္မႈ ့တစ္ခုလုိ ့ထင္မိတယ္။ နအဖအစုိးရက ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးတုိ ့ကို အေရးတယူ ဆက္ဆံၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကမ္းလွမ္းတာကို ဗုိလ္ခ်စ္သူတုိ ့မေက်နပ္လုိ ့ထုိင္းအစုိးရကို အတုိ ့အေထာင္လုပ္တယ္လုိ ့ထင္တယ္။ ေဂ်ာက္တြန္းတဲ့ျဖစ္ရပ္တစ္ခုလုိ ့ျမင္တယ္။
ဘာလုိ ့ ၂၀၀၃-က ျဖစ္ရပ္ကုိ ယေန ့လုိ ကာလၾကမွ ေပၚလာတာလဲဆုိတာ ေတြးစရာတစ္ခုပါ။
ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးက ျမင္းေဆးထုတ္တယ္၊ ေသခ်ာတယ္ဆုိရင္ ဘယ္မွာလဲ သက္ေသအေထာက္အထား။ ဘယ္မွာလဲ ဖမ္းဆီးရမႈ ့မွတ္တမ္း။ ဘယ္မွာလဲ သက္ေသ။ ဒါေတြကို တစ္ခုမွ မီဒီယာ သိေအာင္ ကာယကံရွင္သိေအာင္မထုတ္ျပပဲ ျမန္မာအစုိးရဆီကေန ေတာင္းယူတာက ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ထိပါးတာအျပင္၊ တုိင္းရင္းသားစည္းလုံညီညြတ္ေရး
ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ ့ထုိင္းအစုိးရကုိ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာဖုိ ့လုိေနၿပီ။ ဒါကေတာ့ ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမြးက တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး
ထုိင္းေတြလုိ မိန္းလိုက္စားၿပီး ေပါက္ကရလုပ္စားေနတဲ့သူေတာင္းစား
တကယ္လုိ ့ထိပါးလာရင္ ထုိင္းစီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ကရင္နယ္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ သူတုိ ့ေတြကို နဲနဲေလာက္ပညာေပးလုိက္ရင္ ထုိင္းေတြေလသံေျပာင္းလာလိမ့္မယ္
5/7/12
မနာလုိစိတ္ႀကီးတဲ့ ဥကၠဌ ေအာင္မုိးေဇာ္
ကုိစုိးမုိးဆုိတာက လူ ့ေဘာင္သစ္ရဲ ့ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးပါ။ သူက ဗမာျပည္ကုိ အလည္သြားတယ္။ ကုိမင္းကိုႏုိင္နဲ ့တုိ ့နဲ ့ေတြ ့သလုိ၊ ေဒၚစုနဲ ့ေတြ ့တယ္။ ဒီကိစၥကို ကုိေအာင္မုိးေဇာ္က ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့...ဒီေကာင္က ဘာေကာင္မို ့လုိ ့လဲတဲ့...။ ဆုိေတာ့ ပါတီေခါင္းေဆာင္ဟုေခၚေသာ ဥကၠဌႀကီးေရ....ခင္ဗ်ား ဘ၀ကို ျပန္ၾကည့္ပါလုိ ့ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။
--------------------------------
Dear Ko Aung Ko and colleagues from DPNS-USA branch,
သို႔
ကိုစိုးမိုး
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး၏ စာအားေပးပို႔အပ္ပါသည္။
စာရရွိပါလွ်င္ ေက်းဇူးျပဳ၍ ရရွိေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ၾကားေပးေစလုိပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
လူ႔ထုဆက္ဆံေရးေကာ္မတီ
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဌာနခ်ဳပ္
--------------------------------
Dear Ko Aung Ko and colleagues from DPNS-USA branch,
Please
see the attachment which is the clarification of Soe Moe on his trip to
Rangoon. The clarification is fairly good but I am extremely unhappy
with his writing about me. The way he wrote is extremely tricky. I see
it as an insult. I want his clarification on this.
I request you to add this in this afternoon meeting agenda.
All the best, AMZ
ေလးစားရပါေသာပါတီအေထြေထြအတြင္းေ ရးမွုး
ကိုေငြလင္းႏွင့္ ပါတီဗဟိုေကာ္မတီ၀င္မ်ား ပါတီစည္းရံုးေရးမွုးမ်ားခင္ဗ်ား -
က်ေနာ္ရဲေဘာ္ စိုးမိုးမွ
ပါတီအေထြေထြအတြင္းေရးးမွုးဆီမွ ၄လပိုင္း (၂၇)ရက္ ေန့တြင္ရရွိေသာ
စာတြင္ပါရွိေသာေမးခြန္းမ်ား ႏွင့္ျပန္လည္ေျဖၾကားရန္ ယခုစာကို
ေလးစားစြာျဖင့္တင္ျပေရးသားပါသည္ ။ က်ေနာ္ျမန္မာ ႏိုင္ငံသို့
မတ္လေစာေစာပိုင္းကျပန္သြားခ့ဲ့ ပါသည္။ ျပန္သြားလည္ပတ္ခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရင္း မ်ားစြာရွိပါသည္။
ထိုအေၾကာင္းမ်ားမွာ-
၁) အသက္အရြယ္အိုမင္းေနျပီျဖစ္ေသာ
မိဘနစ္ပါးတို့ႏွင့္သြားေတြ့ရန္ (က်ေနာ့္အေဖမွာ အသက္ ၈၀ ရွိျပီး အေမမွာ အသက္ ၇၆
ရွိပါျပီ)
၂) နစ္ေပါင္းနစ္ဆယ္ေက်ာ္ခြဲခြာခဲ့ ရေသာ
ညီအစ္ကိုေမာင္နမ်ားႏွင့္သြားေတြ ့ရန္
၃) နစ္ေပါင္းနစ္ဆယ္ေက်ာ္ခြဲခြာခဲ့ ရေသာ
ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္သြားေတြ ့ရန္
၄) နစ္ဘက္မိဘတို့စီစဥ္မွုမ်ားေအာက္ တြင္
မိမိေရြးခ်ယ္ထားေသာ ခ်စ္ရေသာသူႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳ မဂၤလာသြား ေဆာင္ရန္ အျပင္
၅) ျမန္မာျပည္တြင္းအေျခအေနမ်ားကို
ေလ့လာအကဲခတ္ရန္ ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မည့္ ေကာ့မွုးႏွင့္
အန္အယ္ဒီ၀င္အေရြးခံမည့္ လွည္းကူးျမိဳ့မ်ားသို့သြားေရာက္ လည္ပတ္ရန္
၆) ေရြးေကာက္ပြဲအၾကိဳကာလ ႏွင့္
ေရြးေကာက္ပြဲအေျခအေနကိုေလ့လာရန္
ရ) နာဂစ္မုန္တိုင္းဒါဏ္ကို
အျပင္ထန္ဆံုးခံခဲ့ရေသာ ကြမ္းျခံကုန္းသို့သြားေရာက္လည္ ပတ္ရန္
စသည့္ရည္မွန္းခ်က္အစီအစဥ္မ်ားျ ဖင့္
သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္ ထိုခရီးစဥ္မွာ မိမိဘ၀ႏွင့္ ဆိုင္ေသာ
အဆံုးအျဖတ္ကိစၥမ်ားပါသျဖင့္ မိမိအတြက္အေရးၾကီးျပီး အစစ စြန့္စားခဲ့ရေသာ ခရီးစဥ္တခု
လည္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို့သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ရာတြ င္ လံုျခံဳေရးႏွင့္
ခရီးစဥ္ျဖစ္ေျမာက္ ေရးတခုထည္းကိုသာ ရည္မွန္းျပီး ကိုေအာင္ကိုႏွင့္
ကို၀င္းျမင့္ႏိုင္တို့ႏွင့္ အနည္းငယ္ေျပာဆို တိုင္ပင္သြားသည္မွလြဲျပီး ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီကိုေသာ္လည္းေကာင္း
လူ့ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္ တစ္ပါတီ (အေမရိကန္ဌာနခြဲ) ကို ေသာ္လည္းေကာင္း တင္ျပျခင္း
အေၾကာင္းၾကားျခင္း မျပဳလုပ္ခဲ့ပါ။ သို့ရာတြင္ ခရီးစဥ္မတိုင္မီ- တယ္လီဖုန္း ကြန္ဖရန့္မွတဆင့္
ရဲေဘာ္မ်ားအား အေမရိကန္ဌာနခြဲ တြင္ယူထားေသာ
တာ၀န္မွႏုတ္ထြက့္မည့္ အေၾကာင္းႏွင့္ ႏုတ္ထြက္ခြင့္ေပးရန္ ထိုေနရာတြင္
ကို၀င္းျမင့္ႏိုင္အားတာ၀န္ေပး ရန္ တင္ျပခဲ့ပါသည္။ ႏုတ္ထြက္ရျခင္း အေၾကာင္းမွာ
မိမိမွာ အလုပ္မ်ားလြန္းကာ တာ၀န္မယူႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါ သည္။ ရဲေဘာ္မ်ားက မိမိအား ခ်က္ခ်င္း ႏုတ္ထြက္ခြင့္
မေပးပဲ ေနာက္မွစီစဥ္လုပ္ေဆာင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။ ရိုးရိုးသားသားေျပာရလွ်င္
မိမိအေနျဖင့္ ကိုေအာင္ကိုတို့ ကို၀င္းျမင့္ႏိုင္တို့ကို ထိုေနရာေလာက္ေလးတြင္သာမကပဲ
အနာဂတ္ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးတြင္လည္း သူတို့အခန္းကို
အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္မွန္းထားပါသည္။
- ျမန္မာႏိုင္ငံသို့သြားေရာက္ရန္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည့္ ဗီဇာမွာ ဆိုရွယ္ဗီဇာျဖစ္ျပီး ဗီဇာရရွိ၇န္ နစ္လခန့္ ေစာင့္ခဲ့ရပါသည္။
- က်ေနာ့္အမ်ိဳးသမီးနာမည္မွာ မအိအိေအးျဖစ္ပါသည္။ သူမမွာ
စင္ကာပူတြင္ လက္ရွိေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ေနကာ
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရွိသဘာ၀ပတ္
၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးကို စိတ္ပါ၀င္စားစြာ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ႏိုင္ငံေရးကို မ်က္ေျခမျပတ္ပဲေလ့လာေနကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာက္ခံအားေပးေနေသာ မြန္တိုင္းရင္းသူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ သူ့မအေမက နာဂစ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးခ့ဲရေသာ ရြာမ်ားျပန္လည္ထူေထာင္ေရးတြင္ ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေနေသာ သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ကာ သူ့အေဖက စာေပထုတ္ေ၀ျဖန့္ျဖဴးေရးလုပ္ငန္း ကို လုပ္ကိုင္ေနသူျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီေရးကို လံုး၀ေထာက္ခံအားေပးေနေသာ မိသားစုျဖစ္္ပါသည္။ အန္အယ္ဒီ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရမည္ဟု က်ေနာ္တို့ေမ်ာ္မွန္းခဲ့ေသာေၾကာ င့္ အန္အယ္ဒီ အႏိုင္ရသည့္ေန့ကို ညစာစားပြဲျဖင့္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးဂု ဏ္ျပဳရန္ရည္ရြယ္ျပီး က်ေနာ္တို့ မဂၤလာအခန္းအနားကို ဧျပီလ(၁)ရက္ ေန့ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေသာေန့တြင္ တမင္စီမံေရြးခ်ယ္ျပီး က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ထိုေန့တြင္ အန္အယ္ဒီေရြးေကာက္ပြဲတြင္ႏိုင္ သည့္အတြက္ တက္ေရာက္လာသည့္ သူမ်ားမွာ (အမ်ားစုမွာစာေပ ေလာကမွျဖစ္သည္) ေပ်ာ္လြန္းသျဖင့္ ေအာင္ပြဲဆင္ရန္ အျခားလူမ်ားကိုပါေခၚေဆာင္လာရာ လူ (၅၀၀) ခန့္ျဖစ္သြားျပီး မဂၤလာပြဲ လူလွ်ံသြားပါသည္။ က်ေနာ္တို့လည္းေပ်ာ္ပါသည္။ - ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္တလတာေနထိုင္ခဲ
့ေသာ ထိုကာလမ်ားတြင္ မိဘမ်ား ညီအစ္ကိုေမာင္နမမ်ား သူငယ္ခ်င္းမ်ား အန္ဂ်ီအိုလုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္ကိ ုင္ေနေသာသူမ်ား ႏိုင္ငံေရးအေက်ာ္အေမာ္ မ်ားႏွင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာ ေတြ့ဆံုစကားေျပာခဲ့ရျပီး ေရြးေကာက္ပြဲကာလကို အနီးကပ္ အကဲခတ္ခြင့္ ရခဲ့ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို့အေတာ္ၾကီးေပ်ာ္ခဲ့ရပါ သည္။ ျပန္ေတာင္ မျပန္ခ်င္ခဲ့ ပါ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ပါတီရွိရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားအားလံုး ကို အေတာ္ကေလးသတိရခဲ့ျပီး သူတို့ အားလံုးကိုလည္း က်ေနာ့္လို သူတို့ခ်စ္ေသာသူမ်ားအားလံုးႏွင္ ့ ဆံုစည္းေစလိုေသာ ဆႏၵမ်ား မ်ားစြာျဖစ္ေပၚခ့ဲရပါသည္။ က်ေနာ့္ကဲ့ သို့ မိသားစုမ်ားျပန္လည္ဆံုစည္းၾကရန္ လည္း ဆုေတာင္းေပးခဲ့ပါသည္။ - ရန္ကုန္တြင္ရွိေနစဥ္ကာလမ်ားတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ကိုကိုၾကီး၊
ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုေဌးၾကြယ္၊ ကိုမင္းေဇ်ယ်ာႏွင့္ အျခား၈၈
မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားေခါင္းေဆာင္မ်ား
အားလံုး အျပင္ ယခင္လူ့ေဘာင္သစ္ တြဲဘက္အေထြေထြအတြင္းေရးမွုး ကိုေဇယ်တို့အားလည္း သြားေရာက္ေတြ့ဆံုႏုတ္ဆက္ခဲ့ပါ သည္။ ထိုသူမ်ားအားလံုးကို မိမိရင္ထဲအသည္းထည္းမွ ေလးစားသမွုျဖင့္ သြားေရာက္ေတြ့ဆံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ျပီး သူတို့အျမင္မ်ား ခန့္မွန္းခ်က္မ်ားကို ေလ့လာရန္လည္း ပါပါသည္။ ထိုသို့လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာတြင္လည္း တစံုတရာေသာ Risk ကို ယူျပီးွလုပ္ေဆာင္ခဲ့ရေသာ္လည္း ထိုသို့လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မွုတို့ အတြက္ အေတာ္ကေလး ေၾကနပ္ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။
ခ်ဳပ္ရေသာ္- က်ေနာ္၏
ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္သည္
- က်ေနာ့္ မိဘမ်ားမဆံုးပါးခင္ သူတို့အား သြားေရာက္ေတြ့ဆံုေနထိုင္ျပဳစုကာ
နစ္ဘက္မိဘမ်ား သေဘာက်စီမံမွုျဖင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ျခင္း (ထိုကိစၥကို
အလြန္တန္ဘိုးထားပါသည္)၊ မိမိ ညီအစ္က ိုေမာင္နမမ်ား သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္
သြားေရာက္ေတြ့ဆံုျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ သြားေရာက္ ေတြ့ဆံုျခင္းျဖစ္ျပီး
(စဥ္းစားစီမံသလိုျဖစ္လာခဲ့ေသာၾ
ကာင့္ မိမိကိုယ္ကို ဂုဏ္ယူမိကာ ၀မ္းသာ ပီတိျဖစ္ရ ပါသည္) (ထို့အျပင္ အလူအတန္းမ်ားစြာတို့ကိုလည္း ျပဳလုပ္ခြင့္ရခဲ့ပါသည္။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲကို ေငြသားတစ္သိန္းႏွင့္ က်ေနာ့္စာအုပ္စင္တြင္ရွိေသာ ႏိုင္ငံေရး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေခါင္းေဆာင္မွုႏွင့္ပတ္သက္ေသာ စာအုပ္မ်ားအားလံုးကို ကိုကိုၾကီးထံတြင္ တိုက္ရိုက္လူဌာန္း ခဲ့ပါသည္။ ထို့အျပင္အန္အယ္ဒီမွ ေထာင္ထားေသာ BG ေသြးလွုအဖြဲအားလည္း ေငြတစ္သိန္း၊ နာဂစ္မုန္တိုင္း ဒါဏ္ခံထားရေသာ ရြာမ်ားအားအကူအညီေပးေနသည့္ ကြမ္းျခံကုန္း ဘုန္းေတာ္ၾကီး အား ေငြတစ္သိန္း၊ ကြမ္းျခံကုန္းရွိရြာတစ္ရြာတြင္ ယဥ္ေက်းလိမ္မာ စာသင္ေက်ာင္း ဖြင့္တားေသာ ဦးဇင္းအား ေငြငါးေသာင္း၊ ဒဂံုတြင္ ယဥ္ေက်းလိမ္မာ စာသင္ေက်ာင္း ဖြင့္တားေသာ ဦးဇင္းအား ေငြငါးေသာင္း၊ ကြမ္းျခံကုန္းရြာတစ္ရြာတြင္ မီးစက္ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ေရးအတြ က္ေငြ သံုးေသာင္း၊ စင္ကာပူဘုန္းၾကီး ေက်ာင္းအား ေဒၚလာသံုးရာ လွုဒါန္းခဲ့ျပီး နစ္ဘက္မိဘနစ္ပါးတို့ကိုလည္း ေဒၚလာ တစ္ေထာင္ေက်ာ္စီ ကန္ေတာ့့ခဲ့ပါသည္။ ညီအစ္ကိုေမာင္နမမ်ားကိုလည္း ေပးကမ္းေစာင့္ေရွာက္ ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုကုသိုလ္တို့ အတြက္အားလံုးကို အမွ်ေပးခဲ့ပါသည္။) - ယေန့ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရရွိ မည္သည့္ ပုဂိုလ္မ်ားႏွင့္မွ
ေတြ့ဆံုခဲ့ျခင္းေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္
း မရွိပါ။ - လံုျခံဳေရးႏွင့္ ခရီးစဥ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးတခုထည္းကို
သာ ရည္မွန္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ပါတီသို့ တင္ျပျခင္း အေၾကာင္းၾကားျခင္းမျပဳလုပ္ခဲ့ပါ ။
ထိုခရီးစဥ္ တင္ျပမွုႏွင့္တဆက္ထည္း
ယေန့ျမန္မာျပည္လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မိမိၾကံဳေတြ့ခဲ့ရေသာ
အေတြ့အၾကံဳမ်ား အျမင္မ်ားကို ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားသိရွိရန္ ေအာက္တြင္္ေ၀မွ် တင္ျပထားပါသည္။
ပါတီအတြက္ အက်ိဳးတစံုတရာရွိမည္ဟု ယူဆျပီး မိမိျမင္ျခင္း သိျခင္းတို့ကို
ရိုးရိုးသားသား အစြဲကင္းကင္း ခံစားမွုကင္းကင္းတို့ျဖင့္ တင္ျပထားျပီး
ရဲေဘာ္ၾကီးမ်ား အားလံုး ခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစားေသာ အသိ ညဏ္ဦးေႏွာက္မ်ားႏွင့္ ေလ့လာဖတ္ရွုေစလိုပါသည္။
ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
ေလးစားမွုတို့ျဖင့္
ရဲေဘာ္ စိုးမိုး
------------------------------ --------------------------။။။။ ------------------------------ ------------------------
ျမန္မာျပည္ျပန္စိုးမိုး အေမရိကန္ျပန္ေရာက္ျပီ
က်ေနာ္အေမရိကန္သို့ေရာက္ျပီး
မၾကာခင္မွာပင္- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ ကိုကိုၾကီး၊ ကိုမင္းကိုႏိုင္၊
ကိုေဌးၾကြယ္၊ ကိုမင္းေဇ်ယ်ာ ႏွင့္ အျခား၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားေခါင္းေဆာင္မ်ား အားလံုးအျပင္
ယခင္ လူ့ေဘာင္သစ္တြဲဘက္အေထြေထြအတြင္း ေရးမွုး ကိုေဇယ်တို့အားက်ေနာ္ သြားေရာက္ ေတြ့ဆံုႏုတ္ဆက္ခဲ့ျခင္း
ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ကုိေအာင္မိုးေဇာ္မွ အေတာ္ကေလးမေက်နပ္ေၾကာင္းၾကား သိရပါသည္။
"ကိုကိုၾကီးတို့ ကုိမင္းကိုႏိုင္တို့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို့ႏွင့္
သြားေတြ့ရေအာင္ ဒီေကာင္က ဘာေကာင္မို့လည္း" ဟု ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္
ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေဒါသျဖင့္ေျပာဆိုသြား ေၾကာင္းလည္း ၾကားရပါသည္။
ထိုသို့ၾကားေသာေၾကာင့္ အစေတာ့ က်ေနာ္လည္းအေတာ္စိတ္ဆိုး ေဒါသထြက္ကာ အကုသိုလ္မ်ားခဲ့ရပါသည္။
ေနာက္မွ တရားႏွင့္ျပန္ေျဖျပီး သူ့၏ေကာင္းကြက္ ကေလးမ်ားကို ၾကိဳးစား
ျပန္ၾကည့္ျပီးေျဖယူခဲ့ရပါသည္။ သူ၏ယခုလို စဥ္းစားခ်က္ႏွင့္ မဆင္မခ်င္ေျပာဆိုမွုအေပၚ
စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာကလြဲျပီး သူအားေဒါသမထြက္မိေတာ့ပါ ။
ေခတ္မွီပြင့္လင္းလာေသာ
ယေန့ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကႏွင့္ ယေန့ျပည္သူလူထု
ျပည္တြင္းရွိေခါင္းေဆာင္မ်ားကို
က်ေနာ္ဂါ၀ရျပဳေတြ့ဆံုခဲ့ျခင္းႏွ င့္ပတ္သက္ျပီး က်ေနာ္တခုေျပာခ်င္လာ တာရွိပါ သည္။
က်ေနာ့္လို ႏိုင္ငံေရးကိုနစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္လာခဲ့သူပင္မဆိုထားႏွင့္
ယေန့ျမန္မာႏိုင္ငံ သား အယုတ္ အလတ္အျမတ္မေရြး မည္သူမဆို ကိုကိုၾကီးတို့
ကုိမင္းကိုႏိုင္တို့အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို့အား ေတြ့ခ်င္လ်ွင္ အခ်ိန္မေရြး
သြားေရာက္ေတြ့ဆံုစကားေျပာလို့ ရပါသည္။ ေခတ္မွီပြင့္လင္းျပီး အေၾကာက္ တရားမ်ားနည္းပါးလာေသာ
ယေန့ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကတြင္ ထိုကိစၥမွာ လံုး၀ထူးဆန္းေသာကိစၥ မဟုတ္ေတာ့ပဲ လုပ္သင့္ေသာကိစၥမ်ား
အားေပးရမည့္ကိစၥမ်ားျဖစ္လာပါသည္ ။ က်ေနာ့္အဖိုေတာ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ
ကိုမင္းကိုႏိုင္တို့ ကိုကိုၾကီးတို့ႏွင့္ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္ေနေသာသူအခ်ိဳ့မွာ
က်ေနာ့္ႏွင့္လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္မ်ာ းလည္းျဖစ္ အလြန္လည္းရင္းနီးေသာ ေသြးေသာက္
သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္သည့္အတြက္ ထိုေခါင္းေဆာင္မ်ားကို
ေတြ့ခ်င္လွ်င္အခ်ိန္မေရြးေတြ့ႏိ ုင္ေသာ အေနအထားတြင္ရွိခဲ့ပါသည္။ ထို့အျပင္
က်ေနာ့္အမအရင္းႏွင့္ အကို အမ (၀မ္းကြဲ)မ်ားမွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အနီးကပ္
အခ်ိန္ျပည့္ လုပ္အားေပး၀န္းရံျခင္း အားျဖင့္ မိုးထဲေရထဲ ႏိုင္ငံေရး ခရီးၾကမ္းတြင္နစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ကူညီေထာက္ခံ ၀န္းရံေနေသာသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္ေတြ့ၾကံဳျဖတ္သန္းခဲ့မွုမ် ားအရ
ျပည္ပေရာက္ အဖဲြ့အသီးသီးရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားက အျခား အဖြဲ့အစည္းမွေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွ င့္ေတြ့သည့္အခါ--
ဒါသူတို့ပဲလုပ္ရမည့္သူတို့ပိုင္ အလုပ္သဖြယ္ ခံယူလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကျပီး
ေအာက္ေျခရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ အျခားအဖြဲမ်ားမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေပးမေတြ့ မိတ္မဆက္ ေပးေတာ့ပဲ
ဘယ္ကိစပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို့ခ်ည္း ၾကိတ္၀ိုင္းေတြ့လုပ္ကာေတြ့ၾကပါ သည္။ ဒါေတြကအမွန္ေတြျဖစ္ျပီး
လူတိုင္း ရဲေဘာ္တိုင္းလည္းသိၾကပါသည္။ ယခင္ကေဒၚကန္ခဲ့ေသာ္လည္း သို့ေသာ္
ယခုအခ်ိန္ အသက္အရြယ္ေရာက္ေသာအခါတြင္ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ဘယ္သူ့ကိုမွ အျပစ္မတင္လိုပဲ
ထိုေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏိုင္ငံေရးအရတကယ့္ကို နားမလည္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ လုပ္ခဲ့ၾကသည္ဟု ေယဘူ
ယ်သေဘာျဖင့္ က်ေနာ္ျမင္မိ မွတ္ခ်က္ခ်မိပါသည္။
ယေန့ျမန္မာႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္ေ တာ့
ဘယ္သူက ဘယ္သူ့ကိုမဆို ဘယ္ေခါင္းေဆာင္ကို မဆို ေတြ့ခ်င္လွ်င္ အလြယ္တကူေတြ့နိုင္ေသာ
ေခတ္မွီေသာ ပြင့္လင္းလာေသာေခတ္ကို တျဖည္းျဖည္း ေရာက္လာေနျပီျဖစ္္ ပါသည္။
မည္သည့္ပါတီက ေခါင္းေဆာင္မဆို လူထုအားအိမ္တိုင္ယာေရာက္ လိုက္လံစည္းရံုးေနရေသာ
ေခတ္ကို တစတစေရာက္လာျပီျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူမ်ားလည္း ႏိုင္ငံေရး အသိဗဟုတထုသတိုးပြားလာေနပါျပီ။
ေခါင္းေဆာင္မ်ားကလည္း မည္သူ့ကိုမဆိုလက္ခံစကားေျပာ ေတြ့ဆံုၾကပါသည္။ ယေန့ ဒီဘက္က
ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးကိုထိထိေရာ က္ေရာက္ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ဆက္လု ပ္လိုပါက ထို့
စဥ္းစားခ်က္အေဟာင္းမ်ားကို စြန့္ပစ္ၾကဘို့ စဥ္းစားခ်က္မ်ားလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ် ားေခတ္မီၾကဘို့
လိုသည္ ဟုျမင္မိပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ေခါင္းေဆာင္ မွုႏွင့္
ယေန့ျပည္သူလူထု
ယေန့ျမန္မာနိင္ငံေရးတြင္
ျမန္မာျပည္သူမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား "အေမ" "အေမ" ျဖင့္
ေခၚဆိုၾကကာ ဘာေၾကာင့္မ်ား ရင္ထဲအသည္းထည္းကေန ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသလည္းဆိုသည္ကို က်ေနာ္
ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္သိထားခဲ့ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ ဟိုးယခင္က ထည္းက
ပြဲတစ္ခုလုပ္လွ်င္ ေအာက္ေျခသိမ္းလုပ္ေသာ အနစ္နာခံေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္.။
ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ဧည့္ခန္းထဲမွာ စင္ေပၚမွာ စကားေျပာ ေနယံုမကပဲ
မီးဖိုခန္းထဲမွ ခ်က္ျပဳတ္ ေၾကြးေမြးၾကေသာ သူမ်ားအားလည္း ေတြ့ဆံုႏုတ္ဆက္ ေက်းဇူးတင္
စကားေျပာတတ္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ အတုယူစရာျဖစ္ပါသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲကာလမ်ားအတြင္းကဆို လွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ့့အား ပန္းစည္းဆက္ခ်င္ေေသာသူမ်ားအားလံ ုးလိုလိုထံမွ
ပန္းစည္းမ်ားအား
"ပန္းစည္းေပးခ်င္တယ္မို့့လား
လာခဲ့လာခဲ့ လာလာ ဒီကိုလာေပး ဒီကိုေပး"
ဟုဆိုကာ ပန္းစည္းမ်ားအား ရႏိုင္သေလာက္
အတင္းရေအာင္ယူ ကာကားထဲအကုန္ထည့္သယ္ ပါသည္။ ထို့အတြက္ေၾကာင့္ျပည္သူအမ်ား ကလည္း
အလြန္၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္ၾကပါသည္။ အမ်ိဳးသမီးေတြ ကေလးမေလးေတြအေတာ္မ်ားးမ်ားက
ပန္းစည္းကေလးမ်ားကိုင္ျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အားေတြ့ ေသာအခါ ရင္ခုန္ၾကည္ႏွုးလြန္းသျဖင့္
ၾကက္ေသေသျပီးတုန္ေနၾကကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နား မကပ္ရဲပဲ ရွိေနတတ္ၾကပါသည္။
ထိုအခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အတင္းရေအာင္ေခၚကာ ပန္းစည္း မ်ားကို ရယူသျဖင့္
ပန္းစည္းေပးခြင့္ရေသာသူမ်ား ၀မ္းသာၾကကာ မ်က္ရည္မ်ားပင္က်ၾကပါသည္။ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္
ေဒၚစုကိုပန္းစည္းေပးႏိုင္ခဲ့ေသာ သူအမ်ိဳ့ႏွင့္ စကားေျပာဆိုႏိုင္ခဲ့ျပီး
သူတို့ခံစားခ်က္ကို သိရွိေလ့လာႏိုင္ခဲ့ ပါသည္။ က်ေနာ့္ကိုစကားေျပာေနခ်ိန္တြင္
သူတို့မ်က္လံုးကေလးမ်ားမွာ ထိုကာလအား ျပန္လည္တမ္းတ လြမ္းဆြတ္မွုတို့ျဖင့္ အမွတ္ရေနၾကသည္.ကိုေတြ့ျမင္ခဲ့ပါ သည္..က်ေနာ္ေသခ်ာတာ
တခုေတာရွိပါသည္.. ထိုအေတြ့အၾကံဳ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို
သူတို့ေသသည္အထိေမ့ႏိုင္ၾကမည္မဟု တ္ပါ.။ ထို့ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အားျပည္သူက
အေမ ဟုေခၚၾကပါသည္။ သူတို့ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ သူတို့ခ်စ္ျမတ္နိုး နာခံရေသာ သူတို့အေမအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၾကပါသည္။
က်ေနာ့္အမ တစ္ေယာက္ဆိုလွ်င္
ဆယ္တန္းပင္မေအာင္ပါ။ ေခတ္ပညာမ်ားမ်ားစြာမတတ္ပါ။ သို့ေသာ္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ကတိမ္းေရွာင္ခဲ့ ရေသာ
သူ့ေမာင္က်ေနာ့္အားေလးစားသျဖင့္ ငယ္စဥ္က က်ေနာ္အျပင္းေျပ ထုလုပ္ခဲ့ဘူးေသာ
ဘုရားပံုေလးကို အေခ်ာသတ္ျပီးေရႊခ်ကိုးကြယ္ထားပါ သည္။ က်ေနာ္အိမ္မွ ထြက္သြားျပီး ကတည္း
ကႏိုင္ငံေရးလုပ္ခဲ့ရာ သူသည္ယေန့အခ်ိန္တြင္ ဒီမိုကေရစီလုပ္ရွားမွု အတြင္းတြင္ အလြန္
တက္ၾကြေသာ အလြန္အလုပ္လုပ္ေသာ အန္အယ္ဒီေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရရွိေရးအတြက္ အျပင္း အထန္အလုပ္လုပ္ခဲ့ေသာ
သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္ကို က်ေနာ္အံ့ၾသစြာေတြ့ရပါသည္။ သူသည္
ဦးေက်ာ္သူတို့အဖြဲ့အတြက္ လစဥ္ (၆) သိန္းခန့္ ရွိေသာေငြကို
ေကာက္ယူစုေဆာင္းေပးႏိုင္ေသာ သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္ကိုေတြ့ရပါ သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္တည္ေထာင္ထား ေသာ ေသြးလွုဒါန္း ေရးအဖြဲ BG အဖြဲ့တြင္လည္း
အခ်ိန္ျပည့္ ပါ၀င္လွုပ္ရွားေနျပီး ေသြးအလွုရွင္မ်ားႏွင့္ ေသြးလိုေနေသာ လူနာမ်ားကို
ဆက္စပ္ေပးေနႏိုင္ေနေသာ သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။ သူက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အေမ ဟု
ေခၚပါသည္။ အစပိုင္းက က်ေနာ္ေတာင္ၾကားရတာတမ်ိဳးၾကီးျ ဖစ္ေနပါသည္။ က်ေနာ္ကိုယ္က်ေနာ္
ေတာင္ ထိုသို့ေခၚဘို့ႏုတ္မရဲေသာ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ့ေတြ့ျမင္ခဲ့ ရပါသည္။ က်ေနာ္က
ေဒၚစုဟု ေခၚလွ်င္ အန္တီဟုေခၚလ်ွင္ လူငယ္မ်ားက မေၾကနပ္ေသာအၾကည့္ျဖင့္ ၾကည့္ပါသည္။
ယေန့ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ေလာကတြင္ ျပည္သူလူထုအမ်ားစုၾကီးသည္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေနာက္မွ အခုိင္အမာ မားမားမွတ္မွတ္ ရပ္ထားၾကပါျပီ။
အန္အယ္ဒီပါတီ၏စည္းရုံုးလွုပ္ရွာ းမဲဆြယ္မွုတို့သည္
အားမရစရာမ်ားရွိေနေသးေသာ္လည္း အလြန္စနစ္ က်နျပီး ျပည္သူလူထုကလည္း စည္္းႏွင့္
ကမ္းႏွင့္ေခတ္မွီစြာစနစ္က်နစြာ စုရံုးေထာက္ခံၾကသည္ကို ေတြ့ရပါသည္။ အနုပညာသည္မ်ားကလည္း
အန္အယ္ဒီအနိဳင္ရရွိေရးအတြက္ လူထုၾကား ပညာေပးစည္းရံုး ေထာက္ခံမွုကို လည္း
အင္တိုက္အားတိုက္ လုပ္ေဆာင္ၾကသည္ကိုေတြ့ရပါသည္။
ၾကံခုိင္ဖြံျဖိဳးေရးပါတီ
သူတို့ကေတာ့
စစ္အုပ္စုကေပါက္ဖြားလာတဲ့ပါတီျ ဖစ္တာမို့ အရင္းအနီးမ်ားမ်ားနဲ့
နည္းမ်ိဳးစံုသံုးျပီး စုစည္း တည္ေထာင္ထားသည့္ေအာက္မွာ ၾကိဳက္ၾကိဳက္ မၾကိဳက္ၾကိဳက္
ဒုတိယအင္အား အၾကီးမားဆံုးပါတီ အေနျဖင့္ေတြ့ေနရေသးပါသည္။ သူတို့အားအတတ္ပညာအရကူညီေပးေနသူ မ်ားလည္း
အမ်ားၾကီးရွိပါသည္။ သို့ေသာ္ ေရြးေကာက္ပြဲကာလတြင္ ၾကံ့ဖြံ့ပါတီ၀င္အမ်ားစုက
အန္အယ္ဒီကို မဲေပးလိုက္ၾကသည္ကို ေတြ့ရပါသည္။ လူထုအားစည္းရံုးမည္ဆိုလ်ွင္
ထိုအခ်က္မွာ အထူးသတိထားရ မည့္အခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ့
ႏွင့္ အျခားႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား
ေလာေလာဆယ္
ႏိုင္ငံေရးပါတီေထာင္မည္မဟုတ္ဟု သိရွိေလ့လာရပါသည္။ အန္ဂ်ီအို
လိုလုပ္ငန္းမ်ိဳးမ်ားျဖင့္ Capacity Building လုပ္ငန္းမ်ား
လူသားခ်င္းစာနာညာတာေထာက္ထားျပီး အကူအညီေပးျခင္း ႏွင့္ဆိုင္ေသာ လူမွုကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးလုပ္ ငန္းမ်ား
ပညာေရးဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ား ကို လုပ္ကိုင္ျခင္းမွ တဆင့္
လူထုစည္းရံုးတည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္ းမ်ားကို လုပ္သြားမည္ဆိုသည့္သေဘာကို ေလ့လာသိရွိရ ပါသည္။
သူတို့ထည္းတြင္ သေဘာထား အျမင္ကြဲလြဲမွုအခ်ိဳ့လည္းရွိပါ သည္။ အဖြဲ့အစည္းတို့ တြင္ျဖစ္တတ္
ေသာ သေဘာအရဆိုလွ်င္မဆန္းပါ။ ကိုကိုၾကီး ၏ ဦးေဆာင္မွုအခန္းက႑သည္ အဖြဲ့တြင္
ပိုအားေကာင္းလာေန သည္ကို ေတြ့ရပါသည္။ ကိုကိုၾကီးကို ဘက္စံုရေသာ
ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ေလ့လာ သိရွိရပါသည္.။
လူ့ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ
လူ့ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီဟု
ေျပာလိုက္လွ်င္ ၈ ေလးလံုးလွုပ္ရွားမွုၾကီးအတြင္း တြင္ တက္တက္ၾကြၾကြ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ
ႏိုင္ငံေရးသမားအခ်ိဳ့ကလြဲျပီး ပါတီတြင္လွုပ္ရွားပါ၀င္ခဲ့ေသာ
ပါတီ၀င္မ်ားမွလြဲ၍ လူအေတာ္ မ်ားမ်ားကမသိၾကေတာ့ပါ။ သိတဲ့သူမ်ားကလည္း
"လူ့ေဘာင္သစ္ဆိုတာ မိုးသီးဇြန္ေထာင္တဲ့အဖြဲ့လား။ မိုးသီးဇြန္က မိုးသီးက
ေျမာက္ပိုင္းမွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား သတ္ထားတဲ့ အမွု့နဲ့ပတ္သက္ေနတယ္ဆို..."
ဆိုျပီး ထိုေမးခြန္းမ်ိဳးဆန္ဆန္ ေလးငါးၾကိမ္အေမးခံရပါသည္။
ထိုသို့ေမးသူမ်ားတြင္- ၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္အင္အားစုထဲမွ အခ်ိဳ့လည္းပါပါသည္။
တခ်ိဳ့က ယေန့ျပည္တြင္းက ျမန္မာလူ့ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီလား ဟုေမးၾကပါ သည္။
က်ေနာ့္ အေတာ္ေျဖရွင္းခဲ့ ရပါသည္။
၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ့အပါ အ၀င္
က်ေနာ္ထိေတြ့ခဲ့ရေသာ ျပည္တြင္းရွိ ႏိုင္ငံေရး စိတ္၀င္စားေသာ လူထုႏွင့္
နိုင္ငံေရးသမားအမ်ားစုက ျပည္ပေရာက္ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ့အစည္း မ်ားကို
လံုး၀အထင္မၾကီးၾကသည္ ကိုေတြ့ရပါသည္။ အေတာ္မ်ားမ်ားက ျပည္ပေရာက္အဖြဲ့မ်ားကို
မညီညြတ္ေသာ ပ်က္စီးေနေသာ ျခစားေနေသာ ေငြအလြဲသံုးစားလုပ္ေသာ အဖြဲ့မ်ားအျဖစ္ျမင္ေန ၾကပါသည္။
ပါတီအနာဂတ္အေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး
မိမိေတြ့ဆံုခဲ့သည့္သူအမ်ားစုအေ ပၚ အင္အားစုမ်ားအေပၚ ေလ့လာ ေတြ့ၾကံဳလာခဲ့ရမွုမ်ားေပၚ
တြင္အေျခခံျပီး ယခုလိုနိဂံုးခ်ဳပ္မိပါသည္။
- နစ္(၂၀) အတြင္း က်ေနာ္တို့ပါတီ နယ္စပ္တြင္တိုင္းရင္းသားအဖြဲ့မ်
ား ႏွင့္ယေန့ျပည္ပ မီဒီယာတခ်ိဳ့၏ အသိအမွတ္ျပဳမွုကို အတိုင္းအတာတခုအထိရလိုက္ေသာ္လည္း ျပည္တြင္း လူထုႏွင့္ နစ္ (၂၀) ေက်ာ္ အဆက္ျပတ္သလိုျဖစ္သြားခဲ့ပါျပီ။ မိမိတို့လူ့ေဘာင္သစ္ကို ျပည္သူလူထုအမ်ားစုၾကီးက အေသအျခာ မသိၾကေတာ့ပါ။ ယခုလို က်ေနာ့္ဆီက ဒီစကားကိုၾကားလို့ ၀မ္းနည္းျခင္း က်ေနာ့္ကို စိတ္ဆိုးျခင္း မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ က်ေနာ္ေျပာတာကိုယံုျပီး ခ်က္ခ်င္း လည္း မဆံုးျဖတ္ေစလိုပါ။ ကုိယ့္ဖါသာကိုယ္၀င္ျပီး စံုစမ္းၾကည့္ပါဟုေျပာလိုပါသည္။ ထိုမွသာ လက္ေတြ့က်ေသာ ႏိုင္ငံေရးကို အင္တိုက္အားတိုက္ လုပ္ႏိုင္ပါမည္။ - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အန္အယ္ဒီကလြဲလွ်င္ လူထုအမ်ားစုက
ဘယ္ပါတီ ဘယ္အဖြဲ့ အစည္း အသံကိုမွမၾကားႏိုင္ေတာ့ပါ.။ အစဥ္အလာၾကီးလွေသာ
လက္ရွိအစိုးရေၾကာက္ေသာ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားႏွင့္ ျပည္သူ့ေထာက္ခံမွုရရွိထားေသာ
၈၈ မိ်ဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသား မ်ားအဖြဲ့သည္ပင္လွ်င္ ယေန့ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏
စည္းရံုးလွုပ္ရွားမွုအရွိန္အဟု
န္က အေတာ္ၾကီးလြန္းေသာေၾကာင့္ မိမိတို့ပံုရိပ္မ်ား ျပည္သူတြင္းဆက္ရွိေနေရးကို အေတာ္အရွိန္ယူျပီးလုပ္ယူူေနရပါ သည္။ တခုေကာင္း ေသာ အခ်က္ မွာ ၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္ေခါင္းေဆာင္တို့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လွုပ္ရွားမွု ကို ယေန့တိုင္ ခ်ိတ္ဆက္ ေထာက္ခံ ၀န္းရံထားၾကျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသို့အားျဖင့္လည္း သူတို့က လူထု ေထာက္ခံမွုကို ရရွိၾကပါသည္။ - ထိုသို့ေသာအေျခအေနမ်ားေအာက္တြင္ ျပည္သူတြင္းလက္ေတြ့က်က် ကြင္းဆင္းေလ့လာမွုမ်ား လုပ္ေဆာင္ကာ ပါတီကို ျပည္တြင္းတြင္ မည္သို့တည္ေထာင္မည္ စည္းရံုး တည္ေဆာက္မည္ ဆိုသည္ ကို စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္ၾကရန္လိုပါသည္။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္တို့လို လိုင္းမ်ိဳးပဲသြားျပီး အခ်ိန္တခုယူကာ အင္အားစုစည္းကာ ေနာက္မွ ႏိုင္ငံေရးပါတီလုပ္မလား ဆိုသည္ကိုပါ ထည့္သြင္းစဥ္းစားေကာင္း စဥ္းစားရန္လိုပါလိမ့္မည္။
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအမ်ားစု မွာ ယေန့
ဦးသိန္းစိန္အစိုးရႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ အန္အယ္ဒီတို့
အဆင္ေျပေစခ်င္ပံုရျ႔ပီး လြတ္ေတာ္တြင္းမွတဆင့္ သူတို့တိုင္းရင္းသားျပသနာမ်ားကိ ု
ေျဖရွင္းသြားေစလိုေသာ ဆႏၵရွိေၾကာင္းေလ့လာသိရွိပါသည္။ တိုင္းရင္းသားတို့အခြင့္အေရးကို
ထိထိေရာက္ ေရာက္ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲ၀င္ႏိုင္ သူမွာလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ လြဲျပီး မည္သူမွ မရွိေသာေၾကာင့္ လြတ္ေတာ္တြင္းတိုက္ပြဲတြင္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါ၀င္ေရးသည္ မရွိမျဖစ္ျဖစ္ေနပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္ ပါတီမွ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တတိုင္းတျပည္လံုးအကိ်ဳးအတြက္ ျပတ္ျပတ္သားသား ေထာက္ခံ
၀န္းရံဘို့လိုပါသည္။
ယေန့ျပည္သူလူထု
ျပည္သူလူထုမွာ အရမ္းကို
ႏိုးၾကားတက္ၾကြၾကျပီး သူတို့လုပ္ႏိုင္ေသာ ဖန္တီးႏိုင္ေသာ အေျခအေန အေနအထားေအာက္တြင္
ဒီမိုကေရစီေရး၊ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္လုပ္ကိုင္ၾကပါသည္။
ျပည္သူလုထုမွာ အလြန္စည္းကမ္းရွိၾကျပီး အေၾကာက္တရားလည္း အေတာ္ကေလးနည္းသြားၾကပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ ႏိုင္ငံေအာက္တြင္ တိုင္းျပည္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာ၀ေျပာျပီး
စည္ပင္ တိုးတက္လာမည္ဟု ယံုၾကည္ထားၾကေသာေၾကာင့္ ေဒၚစုအား အျပတ္ အသတ္ေထာက္ခံအားေပးၾကပါသည္။
သို့ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေလွ်ာက္ရေသာ လမ္းသည္ ပန္းခင္းေသာလမ္းမဟုတ္ပါ..ပါတီတြ င္းပါတီပ
အတိုက္အခံေပါင္းမ်ားစြာ အခင္အခဲေပါင္းမ်ားစြာတို့ကိုရင္ ဆိုင္ျပီး အညင္သာဆံုးေသာ လမ္းကိုေရြးျပီး
ေလွ်ာက္ေနပံုရပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အျပင္းအထန္ဆန့္က်င္ သူမ်ားမွာ အခ်ိဳ့ေသာ
ျပည္ပေရာက္ ေဘးထုိင္ဘုေျပာ အူေၾကာင္က်ား လူပုဂိုလ္မ်ား အုပ္စု မ်ားျဖစ္ေနသည္ ကိုေတြ့ရပါသည္။
တယ္လီဖုန္းဆက္သြယ္ေရးစနစ္ႏွင့္ ကြန္ျပဴတာတက္ကေနာ္ေလာ္ဂ်ီ
ေၾကာင့္ျပည္သူတို့ သတင္း အခ်က္ အလက္မ်ား ျမန္ဆန္စြာရရွိေနေၾကာင္းေတြ့ရပါ သည္။
က်ေနာ္ ကြမ္းျခံကုန္းရွိ ယဥ္ေက်းလိမ္မာ သင္တန္းေက်ာင္းဖြင့္ျပီး လူ (၈၀) ခန့္ကို
စာသင္ၾကားေနေသာ ရြာငယ္ေလးတရြာက ဦးပုဇင္းတပါး ႏွင့္ေတြ့ခဲ့ပါသည္။
ထိုဦးပုဇင္းႏွင့္စကားစျမီေျပာ ဆိုပီးေနာက္ ျပည္ပရွိက်ေနာ့္ မိတ္ေဆြမ်ားကို
ယခုလို သတိေပးလိုစိတ္ကေလးေပၚမိပါသည္။
--- အခ်ိဳ့ေသာသူေတြကို ေက်းေတာသားေတြဆုိျပီးသြားအထင္မေ သးလိုက္နဲ့
ကိုယ့္လူတို့ေရ... 2012 ေမလမွာ G8 Summit
ရွိတယ္ဆိုတာကိုလည္း သိတယ္။ ဘာအစ္ရွုးေတြ ေဆြးေႏြးမယ္ ဆိုတာကိုလည္းသိတယ္.။
ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းနဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးကိုလည္း
ေကာင္းေကာင္းၾကြမ္းက်င္ႏွံစပ္ တယ္။ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး ကိုလည္းသိတယ္။ ၈၈ မွာ ပါခဲ့တာေလး
ပါတီေထာင္ျပီး ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခဲ့တာေလး ႏိုင္ငံျခားမွာသြားေနျပီး Exposure
ေလးရခဲ့တာေလာက္နဲ့သြားမလုပ္နဲ့. . အရယ္ခံရလိမ့္မယ္လို့--- သတိေပးေျပာၾကားခ်င္စိတ္
ေပၚေပါက္ခဲ့ရပါသည္။ တယ္လီဖုန္းတလံုး တန္ဘိုးမွာေစ်းၾကီးေသာ္လည္း
ျပည္သူတို့တယ္လီဖုန္း တလံုး ပိုင္ဆိုင္ဘို့ ယခင္ကေလာက္ မခက္ခဲေတာ့ပါ။ ရြာတိုင္းလို
တယ္လီဖုန္းရွိၾကပါသည္။ ရြာအေတာ္မ်ားးမ်ားတြင္ မီးစက္မ်ားျဖင့္ တီဗြီၾကည့္ကာ သတင္းနားေထာင္ၾကသည္ကိုေတြ့ရပါ သည္။
ယေန့ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ေခတ္တြင္ ျမန္မာျပည္က ရြာသူရြာသားမ်ား အေတာ္ၾကီး
ေခတ္မီလာၾကပါျပီ။
ႏိုင္ငံတကာအခင္းအက်င္း ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး
ႏွင့္ျမန္မာျပည္
ယေန့ဦးသိန္းစိန္အစိိုးရႏွင့္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို့ ညိွႏိုင္းတိုင္ပင္ျပီးလွုပ္ေဆာ င္ေနမွုမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသည္
အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေဆာင္ေသာ အေနာက္ကမၻာႏွင့္ ပိုမိုနီးစပ္သြားပါသည္။ သို့ေသာ္ ယေန့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို
အတိအက်နားလည္ႏိုင္ရန္ အေရးၾကီးေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ခ်ိဳ့တဲ့ေနသည္ ဟုျမင္မိပါသည္.။ ထင္ရွားေသာ္လည္း
အကိုင္အမာဆုတ္ကိုင္လို့မရေသာအခ် က္အလက္မ်ားတြင္-
- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရႏွင့္မည္သည့္ ကိစၥမ်ားေဆြးေႏြးခဲ့သလည္းဆိုသည္
ကို ယေန့ တိုင္မည္သူမ်ွမသိရေသးပါ။ - အေမရိကန္အစိုးရႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရတို့ၾကား (၄) နစ္အတြင္းအၾကိမ္ေပါင္း
(၂၀) ေက်ာ္ေဆြးေႏြး ခဲ့သည္ဟု ေဟလာရီကလင္တန္က ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္အတြင္းရုတ္
တရက္ ထုတ္ေဖၚေျပာသြားလို့ သိရပါသည္။ ဦးသိန္းစိန္တို့အစိုးရက ထိုကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဘာမွမေျပာေသးပါ။ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးျပီး ဘာေတြ သေဘာတူခဲ့ၾကသလည္း မည္သူမွ မသိၾကေသးပါ။ - တရုတ္အစိုးရႏွင့္ ယေန့ဦးသိန္းစိန္အစိုးရတို့ၾကား
အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြ့ဆံုေဆြးေႏြးမွု
မ်ားရွိပါသည္။ ဘာေတြ ေတြ့ဆံုေဆြးေႏြးၾကသလည္း ဘာေတြသေဘာတူထားၾကသလည္း ကာယကံရွင္မ်ားမွလြဲျပီး မည္သူမွမသိပါ။
ထိုကဲ့သို့မသိသည့္အခ်က္မ်ားရွိေ နေသးေသာေၾကာင့္
ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးလက္ရွိအေျ ခအေနအား အျခား သူမ်ား ေျပာဆိုသည့္အခ်က္အလက္ အေျခအေနမ်ားေပၚတြင္
အေျချပဳျပီး ခန့္မွန္းေျပာဆိုရံု မွလြဲျပီး တျခား မရွိပါ။
က်ေနာ့္ခန့္မွန္းခ်က္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။
ေထာက္လွန္းေရး အရာရွိေဟာင္း ဗိုလ္မွုးေအာင္လင္းထြဋ္
ေျပာဆိုခ်က္အရ တရုတ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဳးၾကီး ေဟာင္းသန္းေရႊအား
ဧရာ၀တီျမစ္ေၾကာင္းကိုခ်ဲ့ေပးမည္ ဟု ကမ္းလွမ္းသည္ဟု ဆိုပါသည္။ သူေျပာၾကားခ်က္ကို
စစ္အုပ္စုက ဘယ္လိုမွမတုန့္ျပန္ခဲ့ေသာေၾကာင္ ့ မွန္သည္ဟုယူဆရႏိုင္ပါသည္။ တရုတ္အားသန္းေရႊက
အျခား ေနရာမ်ားတြင္ အစစအရာရာလိုက္ေလွ်ာခဲ့ေသာ္လည္း ထိုကိစၥကိုမွု
ျငင္းခဲ့သည္ဟုဆိုပါသည္။ တရုတ္ အစီအစဥ္မွာ တရုတ္ျပည္၇ွိ ယူနန္ ကဲသို့ကုန္းတြင္းပိတ္ျပည္နယ္မ်ာ း
ဖြံ့ျဖိဳးလာေစရန္ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာ ကုန္သြယ္ေရးေရလမ္းေၾကာင္းပြင့္ ဘို့ အျပင္
အေရွ့ေတာင္အာရွတြင္ တရုတ္ၾသဇာျဖန့္က်က္ဘို့ အႏိၵယသမုဒၵရာ ကို စစ္ေရး ႏိုင္ငံေရးအရ ထိန္းခ်ုဳပ္ထားႏိုင္ဘု့ိျဖစ္ပါ သည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံတြင္ တိုင္းျပည္တြင္း ဖြံ့ျဖိဳး တိုးတက္မွုတညီတည္းမျဖစ္သည့္ အေျခအေနေအာက္တြင္
လူမွုေရး ႏိုင္ငံေရး မတည္ျငိမ္မွုမ်ား ေပၚလာေနျပီး အေျခအေန ပိုဆိုးလာမည္ကို တရုတ္က
ေၾကာက္ပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္တရုတ္က ကခ်င္ျပည္တြင္ ေရကာတာ ေဆာက္သည့္ အစီအစဥ္ျဖင့္
ထိုပထမ အစီအစဥ္ကိုဆက္အေကာင္အထည္ေဖၚသည့္ သေဘာရွိပါသည္။ ေရကာတာမွေရမ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်လိုက္လွ်င္
ေရျမင့္တက္လာကာ အႏၵိယသမုဒရာတြင္းမွတရုတ္ ပင္လယ္ကူး သေဘၤာမ်ား ကခ်င္ျပည္နယ္ထိ
ဆိုက္ကပ္ႏိုင္ရန္စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ သည့္သေဘာရွိပါသည္။ အျခားတဖက္မွာ လည္း ဂတ္စ္ ပိုက္လိွုင္းကို
တရုတ္ျပည္သို့ သြယ္တန္းသည့္အစီအစဥ္မကပဲ ပိုက္လိုင္းနေဘးမွ ကားလမ္း ရထားလမ္းမ်ား ေဖါက္လုပ္ရန္
အစီအစဥ္လည္း ပါရွိပါသည္။ အစိုးရအၾကံေပး ဦးျမင့္တို့ကေ တာ့ ေရကာတာကို
မိုင္းဗံုးၾကီး တခုသဖြယ္ျမင္ပါသည္။ ယခုေတာ့ ထိုအစီအစဥ္မ်ားမွာ ကာလတစ္ခု
ေႏွာင့္ေႏွးသြားခဲ့ျပီး အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံေရးတြင္
အနီးကပ္ပတ္သက္လာပါျပီ။
တရုတ္အစိုးရနဲ့ပတ္သက္ျပီးက်ေနာ္ တို့
အမ်ားၾကီးခံခဲ့ရပါသည္။ နစ္ေပါင္းနစ္ဆယ္အတြင္း တရုတ္ထံမွ ရလိုက္သည္မ်ားမွာ
တိုက္ေလယဥ္မ်ား အေျမာက္ဒံုးက်ည္မ်ား တင့္ကားမ်ား စစ္ယႏ ၱယားမ်ား ေသနတ္မ်ား စေသာ
လူသတ္ လက္နက္မ်ားျဖစ္ျပီး ပညာေရး လူမွုေရး စီးပြားေရး ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အကူအညီမ်ား
ဘာမွမယ္မယ္ရရ ကူညီ ဖူးသည္ကိုမေတြ့ရပါ။ သူတို့ႏွင့္ဆက္ဆံေသာေၾကာင့္ သစ္ပင္ေတြလည္းကုန္
ေတာေကာင္ႏွင့္ေတာလည္းျပဳန္း သယံဇာတမ်ားလည္းကုန္ကာ
ျပည္တြင္းစစ္ပိုမိုၾကာရွည္ခဲ့ျ ပီး တိုင္းျပည္မွာ စီးပြားေရးႏိုင္ငံေရး လူမွုေရး
က်န္းမာ ေရး ပညာေရးက႑မ်ားတြင္ မ်ားစြာနစ္နာခဲ့ရ ပါသည္။
ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ အေမရိကန္ကိုအားျပဳျပီး
တရုတ္မွခြာပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒါကိုပံပိုးကူညီရင္း
ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္း အလည္းကို ပံုေဖၚယူပါသည္။ ပိုေတာ့ရွုတ္လာသည္
သို့ေသာ္တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းသည္ဟုျမင္ပါသည္။ သို့ေသာ္ က်ေနာ့္သေဘာအရ
က်ေနာ္တို့ႏိုင္ငံ ေႏွာင္ၾကိဳးကင္းျပီး က်ေနာ္တို့ႏိုင္င ံအဖက္ဖက္မွ
အက်ိဳးရွိေရးမည္ဆိုလွ်င္ မည္သည့္ႏိုင္ငံတိုင္းျပည္ႏွင့္ မဆို အလုပ္ျဖစ္
ေစခ်င္ပါသည္။
ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရတြင္း
အာဏာျပိဳင္ဆိုင္ကာရွုတ္ေထြးမွု မ်ားရွိပါသည္။ အန္အယ္ဒီတြင္းတြင္လည္း ထိုနည္း အတိုင္းျဖစ္ပါသည္။
တိုင္းျပည္သည္ တိုင္းရင္းသားေရးရာျပသနာမ်ားကို
ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္အေရးၾကီးပါသည္။ တိုင္းျပည္တြင္ရင္ဆိုင္ေနရေသာျ ပသနာမ်ားသည္
အလြန္ရွုတ္ေထြးေသာေၾကာင့္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ညင္ညင္သာသာႏွင့္ လုပ္ကိုင္ေနရေသာ Mission
တခုျဖစ္ပါသည္။ ဒါကက်ေနာ္ရရွိထားေသာ အခ်က္ အလက္မ်ားကို
စုစည္း ပံုေဖၚၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ
ေလးစားမွုတို့ျဖင့္
ရဲေဘာ္စိုးမိုး
သို႔
ကိုစိုးမိုး
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး၏ စာအားေပးပို႔အပ္ပါသည္။
စာရရွိပါလွ်င္ ေက်းဇူးျပဳ၍ ရရွိေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ၾကားေပးေစလုိပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
လူ႔ထုဆက္ဆံေရးေကာ္မတီ
လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဌာနခ်ဳပ္
5/6/12
ၾသစေတးလ်က အိမ္ေျပာင္းတဲ့အေတြ ့အႀကဳံ
ေလယ်ာဥ္စီးရတာ အရမ္း ေခါင္းကုိက္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အဆင္း၊ အတက္ မွာ ဆုိရင္ နားေတြအူလာတယ္။ ဒီလုိအူလာရင္ ႏွာေခါင္းကို ပိတ္ၿပီး မႈတ္ထုတ္လုိက္မွ သက္သာတယ္။ ေလယ်ာဥ္ေပၚက ဆင္းျပန္ေတာ့လည္း ေခါင္းကမႈးလာတယ္။ ဒီဒဏ္ကုိ လုံး၀ မခံစားႏုိင္ဘူး။ စီးရတဲ့ေလယ်ာဥ္ကလည္း တစ္လမွာ ေလးငါးေခါက္ေလာက္ဆုိေတာ့ ၾကာလာရင္ ငါ့ေခါင္းေတြကြဲသြားႏုိင္တယ္ဆုိၿပီးေတာင္္ ေတြးမိတယ္။
ဒါက အလုပ္သြားတဲ့ေန ့နဲ ့အိမ္ျပန္တဲ့ေန ့ေတြမွာ ျဖစ္တဲ့ ခံစားခ်က္ပါ။
အရင္တုန္းက ေလယ်ာဥ္နဲ ့အလုပ္သြား အလုပ္ျပန္ကုိ သေဘာၾကလုိ ့မုိင္းမွာ လုပ္တဲ့အလုပ္ကုိ ေရြးၿပီးလုပ္ခဲ့တယ္။ ၾကာလာေတာ့ ရုိးအီသြားၿပီ။ ေလယ်ာဥ္စီးရတာ လန္ ့လာၿပီ။ နားအူလာလုိ ့။
မိန္းမနဲ ့ခေလးေတြက မုိင္းေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေနရာမွာ ေနတယ္။ က်ေနာ္က သူတုိ ့နဲ ့ေ၀းၿပီး အလုပ္လုပ္တယ္။ တပတ္တခါမွ အိမ္ျပန္ျဖစ္တယ္။ ကုိယ္က အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ခေလးေတြက ႀကီးလာသလုိခံစားရျပန္တယ္။ ဒါနဲ ့တခုခုေတာ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွ ရမယ္ဆုိၿပီး မုိင္းကို တအိမ္လုံးေျပာင္းဖုိ ့စဥ္းစားရေတာ့တယ္။
ၾသစေတ်းလ်က မုိင္းဆုိတာက ေတာထဲမွာ။ လူေတြနဲ ့အရမ္းေ၀းတယ္။ ေတာၿမိဳ ့ထဲမွာ ေနတဲ့ အိမ္ေျခက ေလးငါးဆယ္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ အမ်ားစုက အလုပ္သမားေတြ။
က်ေနာ္လုပ္တဲ့ အလုပ္ရ႕ဲ ၿမိဳ ့က အေတာ္ေသးတယ္။ ၿမိဳ ့ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေတာ ရြာေလးေပါ့။ ရြာထဲမွာ အရက္ဆုိင္တစ္ဆုိင္။ ေစ်းဆုိင္တစ္ခု။ စာတုိက္တစ္ခု။ အကုန္လုံးက တစ္ခုစီပဲရွိတယ္။ၿမိဳ ့ႀကီးေတြမွာ အစုံရွိေပမဲ့ က်ေနာ့္ရြာမွာ ဘာမွမရွိဘူး။
တစ္ရြာလုံးမွာ ဗမာဆုိလုိ ့က်ေနာ္ပဲရွိပါတယ္။ ရြာသားေတြအကုန္လုံးက အရမ္းကို ေဖာ္ေရြတယ္။ လမ္းမွာ ကားေမာင္းသြားရင္ ေတြ ့တဲ့ လူတုိင္း လက္ေထာင္ျပတယ္။ ဒါက သူတုိ ့ဓေလ့အရ ႏုတ္ဆက္တာ။ ေဖာ္ေရြျပတာ။ အေရးအေၾကာင္းျဖစ္ရင္ အကုန္လုံးလာၿပီး ကူညီေပးတယ္။ တခါတုန္းက အိမ္ကုိ မီးေလာင္ေတာ့ ရြာသားေတြအကုန္လုံး မီးလာၿငိမ္းေပးတဲ့ အထိေကာင္းတဲ့ ရြာသားေတြ။ အရမ္းညီညြတ္တယ္။
ဒီရြာကို က်ေနာ္တုိ ့မိသားစု ထပ္ေျပာင္းရျပန္ၿပီ။ အလုပ္က မန္ေနဂ်ာကုိ က်ေနာ္ေျပာင္းေတာ့မယ္ဆုိၿပီး အီးေမးနဲ ့လွမ္းၿပီး ေရးလုိက္တယ္။ သူက ခ်က္ခ်င္း HR ဌာနကုိ ဆက္သြယ္တယ္။ သူတုိ ့ကေနတဆင့္ အခ်ိန္မွီေျပာင္းလုိ ့ရေအာင္စီမံေပးတယ္။ ေနရမဲ့အိမ္။ အိမ္ေျပာင္းဖုိ ့ကား။ ေလယ်ာဥ္လက္မွတ္ေတြကို ဘြတ္ကင္လုပ္ေပးတယ္။ အကုန္လုံးက အခမဲ့။ Company က ေပးတယ္။
က်ေနာ္က ဗမာဆုိေတာ့ အိမ္ေရြးတဲ့ အခါမွာ က်ေနာ္တုိ ့ထုံးစံအတုိင္း အားနာတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့အိမ္ကုိေပးပါ။ အခန္းသုံးခန္းပါရင္ ရတယ္။ ခေလးေတြနဲ ့အတူအိပ္တာဆုိေတာ့ အခန္းအမ်ားႀကီးမလုိဘူး။ ဒီလုိ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့သုံးခန္းပါတဲ့ အိမ္ကို ေတာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ ့ထုံးစံအရ ခေလးသုံးေယာက္ဆုိရင္ ေလးခန္းပါတဲ့ အိမ္မွာေနရမယ္။ လင္မယားတစ္ခန္းေနရမယ္။ ဒီလုိမ်ဴိး။ ရတယ္။ ပိုေတာင္ေကာင္းေသးတာေပါ့။ ဒါနဲ ့သူတုိ ့ေျပာတဲ့အတိုင္းလုိက္နာတာ ပိုေကာင္းတယ္။
အိမ္ေျပာင္းဖို ့အတြက္ကုိ ကားကအစ၊ အစစအရာရာ စီမံတဲ့အခါမွာ အလုိအပ္ဆုံးက တယ္လီဖုန္းနဲ ့အင္တာနက္ရွိရင္ အားလုံးအဆင္ေျပတယ္။ ဖုန္းဆက္တယ္။ အီးေမးပို ့တယ္။ လူကုိယ္တုိင္းသြားစရာမလုိဘူး။ ေျပာင္းစရိတ္ ေဒၚလာ ငါးေထာင္ကို Company က အင္တာနက္ကေနလႊဲေပးလိုက္တယ္။ ဒါပဲ။ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းမရွိဘူး။
ေျပာင္းတဲ့ေန ့ေရာက္ရင္ အိမ္ေရွ ့မွာ ထရပ္ကားထုိးတယ္။ ပစၥည္းတင္တယ္။ ေနာက္တစ္စီးက က်ေနာ္စီးတဲ့ကားကုိ လာၿပီးသယ္တယ္။
က်ေနာ္နဲ ့က်ေနာ့္မိသားစုက အဆင္သင့္စီစဥ္ထားတဲ့ေလယာဥ္နဲ ့ကုိယ္ေနမဲ့အိမ္မွာ သြားေစာင့္ယုံပဲ။ တစ္နာရီပဲစီးရတယ္။ ေသးတစ္ခ်က္ေပါက္တာနဲ ့အိမ္ကုိ ေရာက္ေလသတည္း။ ဒါမ်ဴိး။ ဒါက ၾသစေတ်းမွာ လုပ္တဲ့မုိင္းအလုပ္သမားေတြရဲ ့အိမ္ေျပာင္းတဲ့ပုံစံ။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္လဲ။
က်ေနာ္ေျပာင္းတဲ့ ရြာမွာ ကုိယ္က အၾကာႀကီးေနစရာမလုိပါဘူး။ ပ်င္းလာရင္ အလည္သြားဖုိ ့ ေလယ်ာဥ္ရွိတယ္။ တစ္လကုိ တစ္ေခါက္၊ ၿမိဳ ့ထဲကို သြားလည္ဖုိ ့အတြက္ အလုပ္က စီစဥ္ေပးတယ္။ စေနေန ့ညတုိင္း ရြာထဲမွာ DJ နဲ ့ အရက္ေသာက္တယ္။ က တယ္။ ခုန္တယ္။ ပြားတယ္။ ေန ့ႀကီးရက္ႀကီးမွာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲကိုလုပ္ေပးတယ္။ အကုန္လုံးအခမဲ့။ ဘီယာနဲ စားစရာေတာင္ပါေသးတယ္။
ရြာက အိမ္ေတြကို ဘယ္သူပိုင္တာလဲလုိ ့ေမးရင္ အလုပ္က ပိုင္တယ္လုိ ့ေျပာခ်င္တယ္။ ကုမၼဏီက ပုိင္တယ္။ ရြာတစ္ခုလုံးမွာ ရွိတဲ့ အိမ္ေတြ၊ ဆုိင္ေတြကုိ ကုမၼဏီက ေဆာက္ထားေပးတယ္။ အစိုးရနဲ ့လုံး၀မဆုိင္ဘူး။ အစုိးရရဲ ့အလုပ္က Law ပဲ။ ဒီေလာကုိ ကုမၼဏီတုိင္းက လိုက္နာ။ မလိုက္နာႏုိင္ရင္ "လာ" ထားပဲ။ ေငြကို သန္းနဲ ့ခ်ီၿပီးေလွ်ာ္။ ဒီလုိမ်ဴိးဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွ စည္းကမ္းကို ေပါက္ကရမလုပ္ရဲဘူး။ လုပ္တဲ့လူ ေလွ်ာ္ထားပဲဆုိေတာ့။
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ထိခုိက္လား။ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္လား။ ထိတာနဲ ့ သန္းနဲ ့ခ်ီၿပီေလွ်ာ္။ ဆုိေတာ့ ဘယ္ကုမၼဏီမွ မလုပ္ရဲဘူး။
ဘယ္ေလာက္ထိ စည္းကမ္းႀကီးလဲဆုိတာကုိ ေျပာျပခ်င္တယ္။ မုိင္းမွာ ၾသစေတ်းလ်ေတြရဲ ့စည္းကမ္းနဲ ့ပက္သက္ၿပီးေျပာတာပါ။ သူတုိ ့က ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြရဲ ့အေမြအႏွစ္ေတြကုိ တန္ဖုိးထားတယ္။ ေစာင့္ေရွာက္တယ္။ သူတုိ ့ယဥ္ေက်းမႈက က်ေနာ္တုိ ့ဗမာေတြလုိ ဘုရားေတြတည္တာ မဟုတ္ဘူး။ အေဆာက္အဦးေတြမဟုတ္ဘူး။ သူတုိ ့အေမြအႏွစ္ေတြက ေက်ာက္တုံးေတြ။ ေက်ာက္ေတြနဲ ့လုပ္ထားတဲ့ အမဲလုိက္တဲ့လက္နက္ေတြ။ ဒီဟာေတြက ၾသစီအႏွံ ့အျပားမွာ ေနရာတကာရွိတယ္။ ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြက ေနရာတကာ အိမ္မရွိပဲ လွည့္ေနတာဆုိေတာ့။
က်ေနာ့္မုိင္းနားမွာ ေက်ာက္တုံးႀကီးတစ္ခုရွိတယ္။ ဒီအတုံးႀကီးက သူတုိ ့ရဲ ့အေမြအႏွစ္။ အဲဒိတုံးႀကီးမွာ ပန္းခ်ီေတြေရးထားတယ္။ ဒါကို သူတုိ ့က အရမ္းတန္ဖုိးထားတယ္။ အလုပ္ထဲမွာ အလုပ္သမားတုိင္းကို မလုပ္ခင္မွာ Induction လုပ္ေပးရတယ္။ ဘာကို လုပ္သင့္တယ္။ ဘာကိုမလုပ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ မိတ္ဆက္ေပါ့။ ဒါက အစုိးရရဲ ့ဥပေဒ။ ဒါမွ မသိတဲ့ သိမယ္။
အလုပ္သမားတစ္ေယာက္က မုိင္းကုိေရာက္လာတယ္။ သူက အဂၤလိပ္၊ ၾသစီအစစ္။ သူက ငေျပာင္။ ဘယ္ဟာကုိမွ တန္ဖုိးမထားဘူး။ ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြ ဘာေတြ နားမလည္ဘူး။ ဒါနဲ ့ေက်ာက္တုံးႀကီးကို သြားၿပီး သူ ့လက္၀ါးနဲ ့ကပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္၀ါးကုိ သေဘၤာေဆးျဖန္းတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရင္ လက္၀ါးရာက ေက်ာက္တုံးႀကီးမွာ ကပ္ေနတာေပါ့။ သူ ့အထင္က ဒီလုိလုပ္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူးလုိ ့ထင္တယ္။
Induction မွာ ဥပေဒအရ ဒီလုိလုပ္ရင္ အျပစ္ရွိတယ္လုိ ့ဆုိၿပီး ျပဌာန္းထားတယ္။ ဒါကိုလည္း သူသိတယ္။ သုိ ့ေသာ္ လုံး၀ကို သူက ဂရုမစုိက္ဘူး။ လူငယ္ဆုိေတာ့။
တေန ့ေတာ ဌာေနတုိင္းရင္းသားအဖြဲ ့က လာတယ္။ သူ ့ေက်ာက္တုံးႀကီးမွာ ဘယ္ကဘယ္လုိ လက္၀ါးႀကီးေရာက္ေနလဲဆုိၿပီး ကုမၼဏီကို ေမးတယ္။ ဒီမွာ အလုပ္က လူႀကီးေတြက အင္စပတ္ရွင္လုပ္တယ္။ အင္ဗက္စတီေကးရွင္းလုပ္တယ္။ လုပ္တဲ့ေကာင္ကုိ နာရီမဆုိင္းပဲ သိသြားတယ္။ ဒါနဲ ့ဌာေနတုိင္းရင္းသားအဖြဲ ့က အလုပ္ကုိ တရားစြဲတယ္။
လက္၀ါးရာေလးတစ္ခုပဲေနာ္။
ေနာက္ဆုံး Company က ေဒၚလာ တစ္သိန္းခြဲေလွ်ာ္ရတယ္။ လုပ္တဲ့ေကာင္က ေထာင္ရွစ္လက်တယ္။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ေတာ့မွ မုိင္းမွာ အလုပ္မရေတာ့ဘူး။
ဒီအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပေနတဲ့ က်ေနာ္မန္ေနဂ်ာကုိ ကားထဲမွာ က်ေနာ္က ေမးတယ္။
"ဘာလုိ ့ဒီလုိလုပ္တာလဲ။ လက္၀ါးရာကုိ ျပန္ဖ်က္လုိ ့ရတာပဲ"
သူက-
"ဒီလုိလုပ္မွ ေနာက္ဆုိရင္ ဘယ္သူမွ မလုပ္ရဲမွာ။ သင္ခန္းစာေပးတဲ့အေနနဲ ့ေပါ့"
ဒါက ၾသစီေတြရဲ ့စည္းကမ္း။
အလုုပ္သမားတုိင္းရဲ ့ရပိုင္ခြင့္လည္း အျပည့္အ၀ေပးသလုိ။ စည္းကမ္းကိုလည္း မထိနဲ ့။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ ့ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ကုိလည္း မထိနဲ ့။ ထိတာနဲ ့ဘယ္သူမွ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။
ဒီဥပမာနဲ ့ဗမာျပည္က မုိင္းေတြ၊ စီမံကိန္းေတြနဲ ့ယွဥ္မိတယ္။ ဒါနဲ ့ပက္သက္ၿပီး စာဖတ္သူမ်ား ေျပာတဲ့ ကြန္ ့မန္ ့ကိုပဲ ေစာင္ေမွ်ာ္ပါေတာ့မယ္။ က်ေနာ္ေျပာရင္ မေကာင္းျမင္တဲ့စိတ္မ်ားေနတယ္ဆုိၿပီး ေျပာမွာစုိးလုိ ့ပါ။
အခု ဒီစာကုိ က်ေနာ့္ရဲ ့ရြာကေန ေရးေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါက အလုပ္သြားတဲ့ေန ့နဲ ့အိမ္ျပန္တဲ့ေန ့ေတြမွာ ျဖစ္တဲ့ ခံစားခ်က္ပါ။
အရင္တုန္းက ေလယ်ာဥ္နဲ ့အလုပ္သြား အလုပ္ျပန္ကုိ သေဘာၾကလုိ ့မုိင္းမွာ လုပ္တဲ့အလုပ္ကုိ ေရြးၿပီးလုပ္ခဲ့တယ္။ ၾကာလာေတာ့ ရုိးအီသြားၿပီ။ ေလယ်ာဥ္စီးရတာ လန္ ့လာၿပီ။ နားအူလာလုိ ့။
မိန္းမနဲ ့ခေလးေတြက မုိင္းေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေနရာမွာ ေနတယ္။ က်ေနာ္က သူတုိ ့နဲ ့ေ၀းၿပီး အလုပ္လုပ္တယ္။ တပတ္တခါမွ အိမ္ျပန္ျဖစ္တယ္။ ကုိယ္က အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ခေလးေတြက ႀကီးလာသလုိခံစားရျပန္တယ္။ ဒါနဲ ့တခုခုေတာ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွ ရမယ္ဆုိၿပီး မုိင္းကို တအိမ္လုံးေျပာင္းဖုိ ့စဥ္းစားရေတာ့တယ္။
ၾသစေတ်းလ်က မုိင္းဆုိတာက ေတာထဲမွာ။ လူေတြနဲ ့အရမ္းေ၀းတယ္။ ေတာၿမိဳ ့ထဲမွာ ေနတဲ့ အိမ္ေျခက ေလးငါးဆယ္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ အမ်ားစုက အလုပ္သမားေတြ။
က်ေနာ္လုပ္တဲ့ အလုပ္ရ႕ဲ ၿမိဳ ့က အေတာ္ေသးတယ္။ ၿမိဳ ့ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေတာ ရြာေလးေပါ့။ ရြာထဲမွာ အရက္ဆုိင္တစ္ဆုိင္။ ေစ်းဆုိင္တစ္ခု။ စာတုိက္တစ္ခု။ အကုန္လုံးက တစ္ခုစီပဲရွိတယ္။ၿမိဳ ့ႀကီးေတြမွာ အစုံရွိေပမဲ့ က်ေနာ့္ရြာမွာ ဘာမွမရွိဘူး။
တစ္ရြာလုံးမွာ ဗမာဆုိလုိ ့က်ေနာ္ပဲရွိပါတယ္။ ရြာသားေတြအကုန္လုံးက အရမ္းကို ေဖာ္ေရြတယ္။ လမ္းမွာ ကားေမာင္းသြားရင္ ေတြ ့တဲ့ လူတုိင္း လက္ေထာင္ျပတယ္။ ဒါက သူတုိ ့ဓေလ့အရ ႏုတ္ဆက္တာ။ ေဖာ္ေရြျပတာ။ အေရးအေၾကာင္းျဖစ္ရင္ အကုန္လုံးလာၿပီး ကူညီေပးတယ္။ တခါတုန္းက အိမ္ကုိ မီးေလာင္ေတာ့ ရြာသားေတြအကုန္လုံး မီးလာၿငိမ္းေပးတဲ့ အထိေကာင္းတဲ့ ရြာသားေတြ။ အရမ္းညီညြတ္တယ္။
ဒီရြာကို က်ေနာ္တုိ ့မိသားစု ထပ္ေျပာင္းရျပန္ၿပီ။ အလုပ္က မန္ေနဂ်ာကုိ က်ေနာ္ေျပာင္းေတာ့မယ္ဆုိၿပီး အီးေမးနဲ ့လွမ္းၿပီး ေရးလုိက္တယ္။ သူက ခ်က္ခ်င္း HR ဌာနကုိ ဆက္သြယ္တယ္။ သူတုိ ့ကေနတဆင့္ အခ်ိန္မွီေျပာင္းလုိ ့ရေအာင္စီမံေပးတယ္။ ေနရမဲ့အိမ္။ အိမ္ေျပာင္းဖုိ ့ကား။ ေလယ်ာဥ္လက္မွတ္ေတြကို ဘြတ္ကင္လုပ္ေပးတယ္။ အကုန္လုံးက အခမဲ့။ Company က ေပးတယ္။
က်ေနာ္က ဗမာဆုိေတာ့ အိမ္ေရြးတဲ့ အခါမွာ က်ေနာ္တုိ ့ထုံးစံအတုိင္း အားနာတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့အိမ္ကုိေပးပါ။ အခန္းသုံးခန္းပါရင္ ရတယ္။ ခေလးေတြနဲ ့အတူအိပ္တာဆုိေတာ့ အခန္းအမ်ားႀကီးမလုိဘူး။ ဒီလုိ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့သုံးခန္းပါတဲ့ အိမ္ကို ေတာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ ့ထုံးစံအရ ခေလးသုံးေယာက္ဆုိရင္ ေလးခန္းပါတဲ့ အိမ္မွာေနရမယ္။ လင္မယားတစ္ခန္းေနရမယ္။ ဒီလုိမ်ဴိး။ ရတယ္။ ပိုေတာင္ေကာင္းေသးတာေပါ့။ ဒါနဲ ့သူတုိ ့ေျပာတဲ့အတိုင္းလုိက္နာတာ ပိုေကာင္းတယ္။
အိမ္ေျပာင္းဖို ့အတြက္ကုိ ကားကအစ၊ အစစအရာရာ စီမံတဲ့အခါမွာ အလုိအပ္ဆုံးက တယ္လီဖုန္းနဲ ့အင္တာနက္ရွိရင္ အားလုံးအဆင္ေျပတယ္။ ဖုန္းဆက္တယ္။ အီးေမးပို ့တယ္။ လူကုိယ္တုိင္းသြားစရာမလုိဘူး။ ေျပာင္းစရိတ္ ေဒၚလာ ငါးေထာင္ကို Company က အင္တာနက္ကေနလႊဲေပးလိုက္တယ္။ ဒါပဲ။ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းမရွိဘူး။
ေျပာင္းတဲ့ေန ့ေရာက္ရင္ အိမ္ေရွ ့မွာ ထရပ္ကားထုိးတယ္။ ပစၥည္းတင္တယ္။ ေနာက္တစ္စီးက က်ေနာ္စီးတဲ့ကားကုိ လာၿပီးသယ္တယ္။
က်ေနာ္နဲ ့က်ေနာ့္မိသားစုက အဆင္သင့္စီစဥ္ထားတဲ့ေလယာဥ္နဲ ့ကုိယ္ေနမဲ့အိမ္မွာ သြားေစာင့္ယုံပဲ။ တစ္နာရီပဲစီးရတယ္။ ေသးတစ္ခ်က္ေပါက္တာနဲ ့အိမ္ကုိ ေရာက္ေလသတည္း။ ဒါမ်ဴိး။ ဒါက ၾသစေတ်းမွာ လုပ္တဲ့မုိင္းအလုပ္သမားေတြရဲ ့အိမ္ေျပာင္းတဲ့ပုံစံ။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္လဲ။
က်ေနာ္ေျပာင္းတဲ့ ရြာမွာ ကုိယ္က အၾကာႀကီးေနစရာမလုိပါဘူး။ ပ်င္းလာရင္ အလည္သြားဖုိ ့ ေလယ်ာဥ္ရွိတယ္။ တစ္လကုိ တစ္ေခါက္၊ ၿမိဳ ့ထဲကို သြားလည္ဖုိ ့အတြက္ အလုပ္က စီစဥ္ေပးတယ္။ စေနေန ့ညတုိင္း ရြာထဲမွာ DJ နဲ ့ အရက္ေသာက္တယ္။ က တယ္။ ခုန္တယ္။ ပြားတယ္။ ေန ့ႀကီးရက္ႀကီးမွာ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲကိုလုပ္ေပးတယ္။ အကုန္လုံးအခမဲ့။ ဘီယာနဲ စားစရာေတာင္ပါေသးတယ္။
ရြာက အိမ္ေတြကို ဘယ္သူပိုင္တာလဲလုိ ့ေမးရင္ အလုပ္က ပိုင္တယ္လုိ ့ေျပာခ်င္တယ္။ ကုမၼဏီက ပုိင္တယ္။ ရြာတစ္ခုလုံးမွာ ရွိတဲ့ အိမ္ေတြ၊ ဆုိင္ေတြကုိ ကုမၼဏီက ေဆာက္ထားေပးတယ္။ အစိုးရနဲ ့လုံး၀မဆုိင္ဘူး။ အစုိးရရဲ ့အလုပ္က Law ပဲ။ ဒီေလာကုိ ကုမၼဏီတုိင္းက လိုက္နာ။ မလိုက္နာႏုိင္ရင္ "လာ" ထားပဲ။ ေငြကို သန္းနဲ ့ခ်ီၿပီးေလွ်ာ္။ ဒီလုိမ်ဴိးဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွ စည္းကမ္းကို ေပါက္ကရမလုပ္ရဲဘူး။ လုပ္တဲ့လူ ေလွ်ာ္ထားပဲဆုိေတာ့။
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ထိခုိက္လား။ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္လား။ ထိတာနဲ ့ သန္းနဲ ့ခ်ီၿပီေလွ်ာ္။ ဆုိေတာ့ ဘယ္ကုမၼဏီမွ မလုပ္ရဲဘူး။
ဘယ္ေလာက္ထိ စည္းကမ္းႀကီးလဲဆုိတာကုိ ေျပာျပခ်င္တယ္။ မုိင္းမွာ ၾသစေတ်းလ်ေတြရဲ ့စည္းကမ္းနဲ ့ပက္သက္ၿပီးေျပာတာပါ။ သူတုိ ့က ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြရဲ ့အေမြအႏွစ္ေတြကုိ တန္ဖုိးထားတယ္။ ေစာင့္ေရွာက္တယ္။ သူတုိ ့ယဥ္ေက်းမႈက က်ေနာ္တုိ ့ဗမာေတြလုိ ဘုရားေတြတည္တာ မဟုတ္ဘူး။ အေဆာက္အဦးေတြမဟုတ္ဘူး။ သူတုိ ့အေမြအႏွစ္ေတြက ေက်ာက္တုံးေတြ။ ေက်ာက္ေတြနဲ ့လုပ္ထားတဲ့ အမဲလုိက္တဲ့လက္နက္ေတြ။ ဒီဟာေတြက ၾသစီအႏွံ ့အျပားမွာ ေနရာတကာရွိတယ္။ ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြက ေနရာတကာ အိမ္မရွိပဲ လွည့္ေနတာဆုိေတာ့။
က်ေနာ့္မုိင္းနားမွာ ေက်ာက္တုံးႀကီးတစ္ခုရွိတယ္။ ဒီအတုံးႀကီးက သူတုိ ့ရဲ ့အေမြအႏွစ္။ အဲဒိတုံးႀကီးမွာ ပန္းခ်ီေတြေရးထားတယ္။ ဒါကို သူတုိ ့က အရမ္းတန္ဖုိးထားတယ္။ အလုပ္ထဲမွာ အလုပ္သမားတုိင္းကို မလုပ္ခင္မွာ Induction လုပ္ေပးရတယ္။ ဘာကို လုပ္သင့္တယ္။ ဘာကိုမလုပ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ မိတ္ဆက္ေပါ့။ ဒါက အစုိးရရဲ ့ဥပေဒ။ ဒါမွ မသိတဲ့ သိမယ္။
အလုပ္သမားတစ္ေယာက္က မုိင္းကုိေရာက္လာတယ္။ သူက အဂၤလိပ္၊ ၾသစီအစစ္။ သူက ငေျပာင္။ ဘယ္ဟာကုိမွ တန္ဖုိးမထားဘူး။ ဌာေနတုိင္းရင္းသားေတြ ဘာေတြ နားမလည္ဘူး။ ဒါနဲ ့ေက်ာက္တုံးႀကီးကို သြားၿပီး သူ ့လက္၀ါးနဲ ့ကပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္၀ါးကုိ သေဘၤာေဆးျဖန္းတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရင္ လက္၀ါးရာက ေက်ာက္တုံးႀကီးမွာ ကပ္ေနတာေပါ့။ သူ ့အထင္က ဒီလုိလုပ္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူးလုိ ့ထင္တယ္။
Induction မွာ ဥပေဒအရ ဒီလုိလုပ္ရင္ အျပစ္ရွိတယ္လုိ ့ဆုိၿပီး ျပဌာန္းထားတယ္။ ဒါကိုလည္း သူသိတယ္။ သုိ ့ေသာ္ လုံး၀ကို သူက ဂရုမစုိက္ဘူး။ လူငယ္ဆုိေတာ့။
တေန ့ေတာ ဌာေနတုိင္းရင္းသားအဖြဲ ့က လာတယ္။ သူ ့ေက်ာက္တုံးႀကီးမွာ ဘယ္ကဘယ္လုိ လက္၀ါးႀကီးေရာက္ေနလဲဆုိၿပီး ကုမၼဏီကို ေမးတယ္။ ဒီမွာ အလုပ္က လူႀကီးေတြက အင္စပတ္ရွင္လုပ္တယ္။ အင္ဗက္စတီေကးရွင္းလုပ္တယ္။ လုပ္တဲ့ေကာင္ကုိ နာရီမဆုိင္းပဲ သိသြားတယ္။ ဒါနဲ ့ဌာေနတုိင္းရင္းသားအဖြဲ ့က အလုပ္ကုိ တရားစြဲတယ္။
လက္၀ါးရာေလးတစ္ခုပဲေနာ္။
ေနာက္ဆုံး Company က ေဒၚလာ တစ္သိန္းခြဲေလွ်ာ္ရတယ္။ လုပ္တဲ့ေကာင္က ေထာင္ရွစ္လက်တယ္။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ေတာ့မွ မုိင္းမွာ အလုပ္မရေတာ့ဘူး။
ဒီအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပေနတဲ့ က်ေနာ္မန္ေနဂ်ာကုိ ကားထဲမွာ က်ေနာ္က ေမးတယ္။
"ဘာလုိ ့ဒီလုိလုပ္တာလဲ။ လက္၀ါးရာကုိ ျပန္ဖ်က္လုိ ့ရတာပဲ"
သူက-
"ဒီလုိလုပ္မွ ေနာက္ဆုိရင္ ဘယ္သူမွ မလုပ္ရဲမွာ။ သင္ခန္းစာေပးတဲ့အေနနဲ ့ေပါ့"
ဒါက ၾသစီေတြရဲ ့စည္းကမ္း။
အလုုပ္သမားတုိင္းရဲ ့ရပိုင္ခြင့္လည္း အျပည့္အ၀ေပးသလုိ။ စည္းကမ္းကိုလည္း မထိနဲ ့။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ ့ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ကုိလည္း မထိနဲ ့။ ထိတာနဲ ့ဘယ္သူမွ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။
ဒီဥပမာနဲ ့ဗမာျပည္က မုိင္းေတြ၊ စီမံကိန္းေတြနဲ ့ယွဥ္မိတယ္။ ဒါနဲ ့ပက္သက္ၿပီး စာဖတ္သူမ်ား ေျပာတဲ့ ကြန္ ့မန္ ့ကိုပဲ ေစာင္ေမွ်ာ္ပါေတာ့မယ္။ က်ေနာ္ေျပာရင္ မေကာင္းျမင္တဲ့စိတ္မ်ားေနတယ္ဆုိၿပီး ေျပာမွာစုိးလုိ ့ပါ။
အခု ဒီစာကုိ က်ေနာ့္ရဲ ့ရြာကေန ေရးေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
5/4/12
5/3/12
ေထာက္ခံလားလုိ ့ေမးရင္....အသားကုန္ေထာက္ခံတယ္လုိ ့ေျပာမယ္
<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Vfm8PAUbEaw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္သြားတာလဲ
မိန္းမေတြရဲ ့ႏွလုံးသားက ကုိယ္ေတာ္ေခ်ာေတြနဲ ့မတူတာေတာ့ အားလုံးသိမယ္ထင္တယ္။ သူတုိ ့ေတြဟာ သနားတတ္တယ္။ ၾကင္နာတတ္တယ္။ ေၾကာက္တတ္တယ္။ မိန္းခေလးေတြကို သနားေအာင္ေျပာတတ္ ေနတတ္တဲ့ ဘဲ ေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ ေၾကြ သြားေလ့ရွိတယ္။ ရည္းစားထားတဲ့အခါတုိင္း မိန္းခေလးကို သြားၿပီး ဟဲ့...ေကာင္မ ငါ့ကို ခ်စ္စမ္းပါဆုိရင္ ဘယ္သူမွ ခ်စ္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ဘဲ ေတြက ခ်စ္စကား ဆုိရင္ အနဲဆုံး ဒီလုိေျပာတတ္ရတယ္။
အီစီကလီ ခပ္ႏဲြဲ ့ႏြဲ ့သာေျပာ။
အေျပာင္းအလဲမ်ားတဲ့ သူေတြဟာလည္း မိန္းခေလးေတြပဲ။ စကားကုိ ဗေလာင္းဗလဲေျပာတက္တာလည္း သူတုိ ့ပဲ။ အားလုံးေတာ့မဟုတ္ပါ။ က်ားနဲ ့မတူတဲ့အခ်က္ကုိေျပာတာပါ။ အဆုိးဆုံးက အတင္းလည္း ေျပာေသးတယ္။ သူတုိ ့စရုိက္ေပါ့။
အသက္ႀကီးတဲ့ မိန္းခေလးကို ငယ္တဲ့သူက ခ်စ္ေရးဆုိရင္...မ...ရယ္...မ..ကိုေလ တေန ့မွ ေမ့လုိ ့မရဘူး။ အရမ္းခ်စ္တယ္ကြယ္...ဘာညာဆုိၿပီး ရႊီးၾကည့္။ အနဲဆုံးေတာ့ အဲဒိ့ေစာ္...မေပ်ာ္ရင္ က်ေနာ့္ကို ႀကိဳက္သလုိသာေျပာ။
တစ္ခါတေလၾကရင္ မာနအရမ္းႀကီးတဲ့ မိန္းခေလးကို ခဏခဏ သူေရွ ့မွာ ရုိေသျပ၊ က်ဴိး ႏြံ ့ျပရင္ မာနႀကီးလည္း ခဏပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ မိန္းမဆုိတာ ႏွာေခါင္းမပါဘူးလုိ ့ဆုိၿပီး ေရွးစကားရွိတာ အားအားယားယား မဟုတ္ပါ။
မိန္းခေလးေတြ အသက္ႀကီးလာရင္ ပုိၿပီး ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့စိတ္ရွိတယ္လုိ ့စိတ္ပညာရွင္ေတြကေျပာတယ္။ ဥပမာ ..စိတ္ဆုိးၿပီး အေမြျပတ္စြန္ ့လႊတ္လုိက္တဲ့သားသမီးေတြကုိ အသက္ႀကီးမွ ျပန္ေခါ္တာကုိ ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက မိန္းမေတြဟာ သူ ့တုိ ့မွာ ခြင့္လႊတ္တက္တဲ့စိတ္က သူမ်ားနဲ ့မတူဘူး။ သူတုိ ့ကုိသာ ေတာင္းပန္ၾကည့္၊ ေမွ်ာက္ေျပာၾကည့္ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိ ခြင့္လႊတ္လိမ့္မယ္။
ကမၻာေပၚက အာဏာရွင္ကိုေတာ္လွန္ေနတဲ့ မိန္းမဦးေဆာင္တဲ့အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ဘယ္သူရွိလဲ။ က်ေနာ္ေတာ့ေဒၚစုပဲ ရွိတယ္လုိ ့ထင္တယ္။ ရွိတဲ့အမ်ဴိးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြက အာဏာရၿပီး ႏုိင္ငံေရးကုိ လက္ေတြ ့ၾကၾကလုပ္ေနတဲ့ သူေတြ။ အၾကမ္းဖတ္အမ်ဴိးသမီးေခါင္းေဆာင္ ဘယ္ႏွစ္္ေယာက္ေတြ ့ဘူးလဲ။ ေနာက္ဆုံးအထိ သူပုန္ေခါင္းေဆာင္အမ်ဴိးသမီးလည္း မရွိသေလာက္ ရွားတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အထက္ကေျပာတဲ့ ၾကင္နာတာတုိ ့ဖင္နာတုိ ့က က်ား ေတြ ထက္ပုိမ်ားတယ္။ က်ားေတြက သူတုိ ့ထက္ပုိၿပီး မာတယ္။ ျပတ္တယ္။ ခ်စ္တာ ေမတၲာ ကြမ္းသီးေတြက သိတ္အေရးမႀကီးဘူး။ အုိင္ေတြ ့ရင္ ေျခေဆးတာတင္မကဘူး ေရပါကူးတဲ့ ေကာင္ေတြ။ ဆုိေတာ့ က်ားနဲ ့မ မတူဘူး။
က်ေနာ့္ရဲ ့အေတြးက အန္တီပဲေခၚေခၚ အေဒၚပဲေျပာေျပာ "တီေဒၚစု" ယေန ့မွာ လႊတ္ေတာ္တြင္းကုိ ဝင္တာ သူ ့စရုိက္နဲ ့ပုိၿပီး လက္ေတြ ့ဆန္တယ္။ ဟန္ၾကတယ္။ ဒါမွ သူ ့ရဲ ့ေတာ္ကီေတြနဲ ့ႏြဲ ့လိုက္ရင္ စစ္သားေတြ အကုန္လုံး ေၾကြသြားႏုိင္တယ္။ ေနာက္ဆုံး မိန္းခေလးက တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဴပ္ရင္ အၾကင္နာေတြမ်ားေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပုိရႏိုိင္တယ္။ မိန္းခေလးက က်ားေတြထက္ ပိုၿပီး ေစ့စပ္တယ္။ စီမံခန္ ့ခြဲမႈမွာ စိတ္ရွည္တယ္။ က်ားေတြလုိ အနည္းဆုံး အရက္မႈးၿပီး ေစာက္ရမ္းမလုပ္ဘူး။ ဥပမာ ျမန္မာအိမ္ေထာင္စုတုိင္းမွာ မိန္းခေလးေတြက ေငြကုိင္တယ္။ အိမ္ေထာင္ကိုထိန္းသိမ္းတယ္။ က်ားေတြက အရက္ဆုိင္နဲ ့လဘက္ရည္ဆုိင္မွာ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ ဒါေတြကုိေလ့လာၿပီး ႏုိင္ငံေရးနဲ ့ခ်ိန္ထုိးၾကည့္ေတာ့ အန္တီစု ဟာ လႊတ္ေတာ္နဲ ့တန္တယ္။ အာဏာရွိတာက ပုိေကာင္းတယ္။ အာဏာမမက္ဘူးဘာညာမေျပာနဲ ့။ လူတုိင္းမက္တယ္။ ယူလည္းယူသင့္တယ္။
ဒီေကဘီေအက က်ားႀကီး ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမႊးကို လႊတ္ေတာ္တက္ခုိင္းၾကည့္ပါလား။ သူလုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သူက က်ား ဆုိေတာ့ ခပ္က်ားက်ားနဲ ့ပဲ သင့္ေတာ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ ဦးသိန္းစိန္တုိ ့အဖြဲ ့ၾကတာေရာလုိ ့ေမးရင္ အေျဖက ဒီလုိရွိတယ္။ စစ္သားလည္းျဖစ္ျပန္ က်ားလည္းျဖစ္ျပန္္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က စုတ္ျပတ္သြားေရာလုိ ့။
ေနရာမွားေနတယ္လုိ ့က်ေနာ္ခဏခဏ ေျပာဘူးတယ္။ ဥပမာ ဆရာဝန္က ဆရာဝန္မလုပ္ပဲ စာေရးစားတယ္။ ဘေလာ့ဂါလုပ္တယ္။ ဥပမာ ေမာင္လြဏ္းေဆြ ကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္။ ကုိတာကုိလည္းထပ္ၾကည့္အုံး။ ေနရာတုိင္းလုိလုိပဲ။ စစ္သားကလည္း စစ္သားမလုပ္ပဲ ဖင္ယားၿပီး လႊတ္ေတာ္တက္ေတာ့ ဘာသုံးရလဲ။ ဘာမွ သုံးရမရတဲ့အျပင္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အိပ္ငုိက္ၿပီး ပါးစပ္က သားရည္ေတြကထြက္၊ အာပုတ္နံ ့က တေထာင္းေထာင္းနဲ ့အျခားသူေတြကုိေတာင္ ထိခုိက္ေသးတယ္မဟုတ္လား။ အခ်ိန္ကုန္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ အမွန္မွန္ဆုိ လူေတြအားလုံးက ကုိယ့္အလုပ္ကုိ ကုိယ္လုပ္ရမွာ။ အခုေတာ့ ေစာက္တလြဲေတြက ေနရာတကာပဲ။
ဒါ့အျပင္ အရမ္းကို ရက္စက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဴပ္ႀကီးေတြရဲ ့ေသနတ္ကုိ အာခံၿပီး အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္လုပ္တဲ့သူဟာလည္း အမွန္မွန္ဆုိ က်ားပဲ ျဖစ္သင့္တယ္။ ဒါမွ တုံးတုိက္တုိက္ က်ားကိုက္ကိုက္ အေျခအေနမ်ဴိးျဖစ္မွာ။ အခုေတာ့ မိန္းခေလးျဖစ္ေနေတာ့ အၾကင္နာေတြ၊ ခြင့္လြတ္တာေတြ၊ ေၾကေအးပါတယ္ဆုိတဲ့ ႏွလုံးသားေတြနဲ ့ဆုိေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးက လစ္ဗ်ားလုိ ဟုိေကာင့္ဖင္ကို ဒုတ္နဲ ့ထုိးလုိ ့မရဘူးေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ အရမ္းသနားတက္တဲ့ က်ေနာ့္အေမ မဟုတ္တဲ့ အေမစုအေနနဲ ့လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးနဲ ့ပဲ အရမ္းကုိ သင့္ေတာ္ပါေၾကာင္း ေဝဖန္လုိက္ပါတယ္။ တကယ္လုိ ့သာ အေမစုဟာ ေနရာမွာ က်ားတစ္ေကာင္သာျဖစ္ၾကည့္ အခုေလာက္ၾကာမွာမဟုတ္ဘူး။ ခက္တာက ျပည္သူကလည္း ေဒၚစုကုိမွ ဘုရားထင္ေနတာဆုိေတာ့ဗ်ာ။ ကံသုိလ္ကံေပါ့လုိ ့ေျပာရမလုိပဲ။
အီစီကလီ ခပ္ႏဲြဲ ့ႏြဲ ့သာေျပာ။
အေျပာင္းအလဲမ်ားတဲ့ သူေတြဟာလည္း မိန္းခေလးေတြပဲ။ စကားကုိ ဗေလာင္းဗလဲေျပာတက္တာလည္း သူတုိ ့ပဲ။ အားလုံးေတာ့မဟုတ္ပါ။ က်ားနဲ ့မတူတဲ့အခ်က္ကုိေျပာတာပါ။ အဆုိးဆုံးက အတင္းလည္း ေျပာေသးတယ္။ သူတုိ ့စရုိက္ေပါ့။
အသက္ႀကီးတဲ့ မိန္းခေလးကို ငယ္တဲ့သူက ခ်စ္ေရးဆုိရင္...မ...ရယ္...မ..ကိုေလ တေန ့မွ ေမ့လုိ ့မရဘူး။ အရမ္းခ်စ္တယ္ကြယ္...ဘာညာဆုိၿပီး ရႊီးၾကည့္။ အနဲဆုံးေတာ့ အဲဒိ့ေစာ္...မေပ်ာ္ရင္ က်ေနာ့္ကို ႀကိဳက္သလုိသာေျပာ။
တစ္ခါတေလၾကရင္ မာနအရမ္းႀကီးတဲ့ မိန္းခေလးကို ခဏခဏ သူေရွ ့မွာ ရုိေသျပ၊ က်ဴိး ႏြံ ့ျပရင္ မာနႀကီးလည္း ခဏပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ မိန္းမဆုိတာ ႏွာေခါင္းမပါဘူးလုိ ့ဆုိၿပီး ေရွးစကားရွိတာ အားအားယားယား မဟုတ္ပါ။
မိန္းခေလးေတြ အသက္ႀကီးလာရင္ ပုိၿပီး ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့စိတ္ရွိတယ္လုိ ့စိတ္ပညာရွင္ေတြကေျပာတယ္။ ဥပမာ ..စိတ္ဆုိးၿပီး အေမြျပတ္စြန္ ့လႊတ္လုိက္တဲ့သားသမီးေတြကုိ အသက္ႀကီးမွ ျပန္ေခါ္တာကုိ ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက မိန္းမေတြဟာ သူ ့တုိ ့မွာ ခြင့္လႊတ္တက္တဲ့စိတ္က သူမ်ားနဲ ့မတူဘူး။ သူတုိ ့ကုိသာ ေတာင္းပန္ၾကည့္၊ ေမွ်ာက္ေျပာၾကည့္ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိ ခြင့္လႊတ္လိမ့္မယ္။
ကမၻာေပၚက အာဏာရွင္ကိုေတာ္လွန္ေနတဲ့ မိန္းမဦးေဆာင္တဲ့အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ဘယ္သူရွိလဲ။ က်ေနာ္ေတာ့ေဒၚစုပဲ ရွိတယ္လုိ ့ထင္တယ္။ ရွိတဲ့အမ်ဴိးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြက အာဏာရၿပီး ႏုိင္ငံေရးကုိ လက္ေတြ ့ၾကၾကလုပ္ေနတဲ့ သူေတြ။ အၾကမ္းဖတ္အမ်ဴိးသမီးေခါင္းေဆာင္ ဘယ္ႏွစ္္ေယာက္ေတြ ့ဘူးလဲ။ ေနာက္ဆုံးအထိ သူပုန္ေခါင္းေဆာင္အမ်ဴိးသမီးလည္း မရွိသေလာက္ ရွားတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အထက္ကေျပာတဲ့ ၾကင္နာတာတုိ ့ဖင္နာတုိ ့က က်ား ေတြ ထက္ပုိမ်ားတယ္။ က်ားေတြက သူတုိ ့ထက္ပုိၿပီး မာတယ္။ ျပတ္တယ္။ ခ်စ္တာ ေမတၲာ ကြမ္းသီးေတြက သိတ္အေရးမႀကီးဘူး။ အုိင္ေတြ ့ရင္ ေျခေဆးတာတင္မကဘူး ေရပါကူးတဲ့ ေကာင္ေတြ။ ဆုိေတာ့ က်ားနဲ ့မ မတူဘူး။
က်ေနာ့္ရဲ ့အေတြးက အန္တီပဲေခၚေခၚ အေဒၚပဲေျပာေျပာ "တီေဒၚစု" ယေန ့မွာ လႊတ္ေတာ္တြင္းကုိ ဝင္တာ သူ ့စရုိက္နဲ ့ပုိၿပီး လက္ေတြ ့ဆန္တယ္။ ဟန္ၾကတယ္။ ဒါမွ သူ ့ရဲ ့ေတာ္ကီေတြနဲ ့ႏြဲ ့လိုက္ရင္ စစ္သားေတြ အကုန္လုံး ေၾကြသြားႏုိင္တယ္။ ေနာက္ဆုံး မိန္းခေလးက တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဴပ္ရင္ အၾကင္နာေတြမ်ားေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပုိရႏိုိင္တယ္။ မိန္းခေလးက က်ားေတြထက္ ပိုၿပီး ေစ့စပ္တယ္။ စီမံခန္ ့ခြဲမႈမွာ စိတ္ရွည္တယ္။ က်ားေတြလုိ အနည္းဆုံး အရက္မႈးၿပီး ေစာက္ရမ္းမလုပ္ဘူး။ ဥပမာ ျမန္မာအိမ္ေထာင္စုတုိင္းမွာ မိန္းခေလးေတြက ေငြကုိင္တယ္။ အိမ္ေထာင္ကိုထိန္းသိမ္းတယ္။ က်ားေတြက အရက္ဆုိင္နဲ ့လဘက္ရည္ဆုိင္မွာ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ ဒါေတြကုိေလ့လာၿပီး ႏုိင္ငံေရးနဲ ့ခ်ိန္ထုိးၾကည့္ေတာ့ အန္တီစု ဟာ လႊတ္ေတာ္နဲ ့တန္တယ္။ အာဏာရွိတာက ပုိေကာင္းတယ္။ အာဏာမမက္ဘူးဘာညာမေျပာနဲ ့။ လူတုိင္းမက္တယ္။ ယူလည္းယူသင့္တယ္။
ဒီေကဘီေအက က်ားႀကီး ဗုိလ္ႏုတ္ခမ္းေမႊးကို လႊတ္ေတာ္တက္ခုိင္းၾကည့္ပါလား။ သူလုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သူက က်ား ဆုိေတာ့ ခပ္က်ားက်ားနဲ ့ပဲ သင့္ေတာ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ ဦးသိန္းစိန္တုိ ့အဖြဲ ့ၾကတာေရာလုိ ့ေမးရင္ အေျဖက ဒီလုိရွိတယ္။ စစ္သားလည္းျဖစ္ျပန္ က်ားလည္းျဖစ္ျပန္္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က စုတ္ျပတ္သြားေရာလုိ ့။
ေနရာမွားေနတယ္လုိ ့က်ေနာ္ခဏခဏ ေျပာဘူးတယ္။ ဥပမာ ဆရာဝန္က ဆရာဝန္မလုပ္ပဲ စာေရးစားတယ္။ ဘေလာ့ဂါလုပ္တယ္။ ဥပမာ ေမာင္လြဏ္းေဆြ ကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္။ ကုိတာကုိလည္းထပ္ၾကည့္အုံး။ ေနရာတုိင္းလုိလုိပဲ။ စစ္သားကလည္း စစ္သားမလုပ္ပဲ ဖင္ယားၿပီး လႊတ္ေတာ္တက္ေတာ့ ဘာသုံးရလဲ။ ဘာမွ သုံးရမရတဲ့အျပင္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အိပ္ငုိက္ၿပီး ပါးစပ္က သားရည္ေတြကထြက္၊ အာပုတ္နံ ့က တေထာင္းေထာင္းနဲ ့အျခားသူေတြကုိေတာင္ ထိခုိက္ေသးတယ္မဟုတ္လား။ အခ်ိန္ကုန္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ အမွန္မွန္ဆုိ လူေတြအားလုံးက ကုိယ့္အလုပ္ကုိ ကုိယ္လုပ္ရမွာ။ အခုေတာ့ ေစာက္တလြဲေတြက ေနရာတကာပဲ။
ဒါ့အျပင္ အရမ္းကို ရက္စက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဴပ္ႀကီးေတြရဲ ့ေသနတ္ကုိ အာခံၿပီး အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္လုပ္တဲ့သူဟာလည္း အမွန္မွန္ဆုိ က်ားပဲ ျဖစ္သင့္တယ္။ ဒါမွ တုံးတုိက္တုိက္ က်ားကိုက္ကိုက္ အေျခအေနမ်ဴိးျဖစ္မွာ။ အခုေတာ့ မိန္းခေလးျဖစ္ေနေတာ့ အၾကင္နာေတြ၊ ခြင့္လြတ္တာေတြ၊ ေၾကေအးပါတယ္ဆုိတဲ့ ႏွလုံးသားေတြနဲ ့ဆုိေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးက လစ္ဗ်ားလုိ ဟုိေကာင့္ဖင္ကို ဒုတ္နဲ ့ထုိးလုိ ့မရဘူးေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ အရမ္းသနားတက္တဲ့ က်ေနာ့္အေမ မဟုတ္တဲ့ အေမစုအေနနဲ ့လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးနဲ ့ပဲ အရမ္းကုိ သင့္ေတာ္ပါေၾကာင္း ေဝဖန္လုိက္ပါတယ္။ တကယ္လုိ ့သာ အေမစုဟာ ေနရာမွာ က်ားတစ္ေကာင္သာျဖစ္ၾကည့္ အခုေလာက္ၾကာမွာမဟုတ္ဘူး။ ခက္တာက ျပည္သူကလည္း ေဒၚစုကုိမွ ဘုရားထင္ေနတာဆုိေတာ့ဗ်ာ။ ကံသုိလ္ကံေပါ့လုိ ့ေျပာရမလုိပဲ။
5/1/12
ျပည္သူ ့ဆႏၵ
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ က်မ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ပါတီေခါင္းေဆာင္လုပ္တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ၉ဝ-မွာ ဝင္ေရြးခံဖုိ ့က်ူိးစားတယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ အမ်ဴိးသားညီလာခံကို သပိတ္ေမွာက္တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ၂ဝ၁ဝ-ကို ဆန္ ့က်င္တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ၂ဝဝ၈-ကို လက္မခံခဲ့ဘူး
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ၂ဝ၁၂-မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ကာကြယ္ဆုိတဲ့စကားလုံးကုိ ဆန္ ့က်င္တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ ပါလီမန္ကုိ သုံးရက္ တိတိ သပိတ္ေမွာက္တယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ မေျပာင္းလဲ က်မ္းက်ိန္မယ္
ျပည္သူ ့ဆႏၵအရ လႊတ္ေတာ္တက္ပါေတာမယ္
က်မ ဆႏၵတစ္ခုမွမပါ။
4/30/12
ဝင္ၿပီ....
Suu Kyi's party decides to enter Myanmar's parliament
Myanmar's pro-democracy leader Aung San Suu Kyi talks to reporters after a party meeting in front of the National League for Democracy (NLD) party's head office in Yangon April 20, 2012.
Credit: Reuters/Soe Zeya Tun
YANGON
Mon Apr 30, 2012 11:19am IST
YANGON (Reuters) - The party of Myanmar opposition leader Aung San Suu Kyi agreed on Monday to end a boycott of parliament and swear an oath to protect the constitution, said party officials, apparently ending a dispute with the government.
Officials in her National League for Democracy party said they could attend from Wednesday.
"As a gesture of respect to the desires of the people and in consideration of the requests made by lawmakers from democratic parties and independent lawmakers, we have decided to attend the parliament," Suu Kyi told reporters after a meeting of party leaders.
"We will go there as soon as possible and take the oath and attend the parliament," she added.
Suu Kyi is to meet U.N. Secretary-General Ban Ki-moon in Yangon on Tuesday, which is also a public holiday. Lawmakers from her NLD party will therefore travel to the capital, Naypyitaw, for the session on Wednesday, officials said.
The NLD had wanted to replace the words "safeguard the constitution" with "respect the constitution" in the oath sworn by new members of parliament.
(Reporting by Aung Hla Tun; Writing by Alan Raybould. Editing by Jason Szep)
Myanmar's pro-democracy leader Aung San Suu Kyi talks to reporters after a party meeting in front of the National League for Democracy (NLD) party's head office in Yangon April 20, 2012.
Credit: Reuters/Soe Zeya Tun
YANGON
Mon Apr 30, 2012 11:19am IST
YANGON (Reuters) - The party of Myanmar opposition leader Aung San Suu Kyi agreed on Monday to end a boycott of parliament and swear an oath to protect the constitution, said party officials, apparently ending a dispute with the government.
Officials in her National League for Democracy party said they could attend from Wednesday.
"As a gesture of respect to the desires of the people and in consideration of the requests made by lawmakers from democratic parties and independent lawmakers, we have decided to attend the parliament," Suu Kyi told reporters after a meeting of party leaders.
"We will go there as soon as possible and take the oath and attend the parliament," she added.
Suu Kyi is to meet U.N. Secretary-General Ban Ki-moon in Yangon on Tuesday, which is also a public holiday. Lawmakers from her NLD party will therefore travel to the capital, Naypyitaw, for the session on Wednesday, officials said.
The NLD had wanted to replace the words "safeguard the constitution" with "respect the constitution" in the oath sworn by new members of parliament.
(Reporting by Aung Hla Tun; Writing by Alan Raybould. Editing by Jason Szep)
4/28/12
ရုိးသားမႈ ့ျခင္း မတူသလားလုိ ့ပါ
| Ko Htut Oo Hlaing (DPNS) and Ko Nay Myo Zin (NLD) |
သူက-
“က်ေနာ္ ၿမိဳ ့ထဲမွာ အင္တာနက္ဆုိင္ဖြင့္ထားတယ္”
“စားေလာက္လုိ ့လား”
“စားေလာက္ယုံပါပဲ”
ေျခေထာက္ကလည္းေထာ့နဲ ့ေထာ့နဲ ့။ ေထာင္ထဲက ထြက္လာတာမၾကာေသးတဲ့လူ။
သူ ့စီးပြားေရးအေျခအေနနဲ ့ပက္သက္ၿပီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတာကုိ က်ေနာ္တုိ ့အစည္းအေဝးထဲမွာ အတုိင္းသားၾကားေနရတယ္။ ဒီအစည္းအေဝးကုိ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ၈၈-ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြနဲ ့ႏုိင္ငံေရးကုိ စိတ္ဝင္စားတဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားတက္ၾကပါတယ္။ အင္တာနက္ကေန တက္လုိ ့ရတဲ့ အစည္းအေဝးတစ္ခုပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကမွ က်ေနာ္လည္း စိတ္ဝင္စားတာရယ္၊ အလုပ္အားေနတာေၾကာင့္ပါ တေနကုန္နီးပါး နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
က်ေနာ္က ဆက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးကုိ ေထာင္က်ခံ စီးပြားအပ်က္ခံၿပီး လုပ္ေနတဲ့ျပည္တြင္းက ဆင္းရဲတဲ့ လူေတြကုိ လက္ေတြ ့က်က် ကူညီခ်င္လုိ ့ သူ ့ကုိ ဆက္ေမးပါတယ္။
“ဗုိလ္ႀကီးမွာခေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲဗ်”
“တစ္ေယာက္တည္းပါ”
သူကဆက္ၿပီး က်ေနာ့္ကုိ ဗုိလ္ႀကီးလုိ ့မေခါ္ပါနဲ ့ဗ်ာလုိ ့ေျပာတာအျပင္ သူ ့ရဲ ့ရပ္တည္ခ်က္ကုိ ယုံၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ ့ဆက္ေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္ေက်ာက္ၾကားမွာ ေပါက္တဲ့ၾကာပဲ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ တကယ္လုိ ့ခင္ဗ်ားတုိ ့ကူညီခ်င္ရင္ အရမ္းကုိ ဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကုိ ကူညီေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ အဆက္အသြယ္လုပ္ေပးလုိ ့ရပါတယ္”
သူ ့ရဲ ့အခက္အခဲကုိ မေျပာပဲ သူတစ္ပါးအခက္အခဲကုိ စာနာနားလည္ၿပီးကူညီေစခ်င္တဲ့လူပါလားဆုိၿပီး က်ေနာ္ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ့ရပါတယ္။ အစည္းအေဝးမွာ အန္အယ္ဒီရဲ ့လက္ရွိအခက္အခဲအေျခအေနနဲ ့အနာဂတ္မွာ လူငယ္ေတြနဲ ့ျပဳျပင္အစားထုိးမဲ့ပုံစံကုိလည္း သူက တစ္ခါမွ မေတြ ့ဘူးတဲ့ က်ေနာ္တုိ ့ကုိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ ့ႏုိင္ငံေရးသမားပီသစြာရွင္းျပေနခဲ့တယ္။ အစည္းအေဝးမွာ တက္ေနတဲ့လူအားလုံးကလည္း စိတ္ဝင္တစားေမးျမန္းၾကရင္း သူ ့ရဲ ့စီးပြားေရးအခက္အခဲေတြကုိ ေမ့သြားခဲ့ၾကတယ္။
ႏုိင္ငံေရးေလာကမွာ အနစ္နာခံၿပီး စြန္ ့လႊတ္ခဲ့တဲ့လူေတြရွိသလုိ ခုတုံးလုပ္ၿပီး ခ်မ္းသာသြားတဲ့လူေတြလည္း ရွိတာကုိ စာဖတ္သူမ်ား သတိထားမိမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ ျပည္ပက ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ ့အစည္းေတြကုိ ဒီကိစၥနဲ ့ပက္သက္ၿပီး အေတာ္ေဝဖန္ၾကတာကုိလည္းေတြ ့ေနရတယ္။
ဒါေပမဲ့ တခ်ဴိ ့ေသာလူေတြကေတာ့ သူတုိ ့နဲ ့မတူပါဘူး။
တေန ့ေတာ့ က်ေနာ္လည္း သႀကၤန္မွာ အလွဴအတန္းေလးလုပ္ခ်င္တာရယ္၊ လူ ့ေဘာင္သစ္လူငယ္ရဲ ့ေစ်းေရာင္းပြဲကို ကူညီခ်င္တာေၾကာင့္ ထုိင္းဘတ္ေငြငါးေထာင္ကုိ သုံးျဖစ္ပါတယ္။ ေစ်းေရာင္းပြဲကေန နန္းႀကီးသုတ္ပြဲေပါင္းတစ္ရာကိုဝယ္ၿပီး ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ေဆးခန္းက လူနာေတြကုိ ေက်ြးခဲ့တယ္။ ဒီေနရာမွာ ေမဘယ္ထူးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း တလက္စတည္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူ ့ေဘာင္သစ္က က်ေနာ္ထြက္ထားတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ သံေယာဇဥ္က မျပတ္ႏုိင္ေတာ့ က်န္တဲ့ ေငြႏွစ္ေထာင္ကုိ ကုိထြဋ္ဦးလႈိင္ကုိ ကူညီဖုိ ့ႀကိဳးစားခဲ့ပါေသးတယ္။သူနဲ ့ဖုန္းဆက္ၿပီး စကားအေတာ္မ်ားမ်ားေျပာျဖစ္ၾကတယ္။
“ေငြႏွစ္ေထာင္ကုိ ငါ့ကုိမေပးပါနဲ ့ကြာ။ တခါတည္းသာ လွဴလုိက္ပါ”
“ဘာျဖစ္လုိ ့လည္း။ က်ေနာ္ဖားေနတာမဟုတ္ဘူးေနာ္”
ဒီလုိေျပာေတာ့ သူ ့ရဲ ့ရာထူးကုိ သူမ်ားေတြလုိ အားၾကမခံ ၾကြားပါတယ္။
“ငါလည္းဘာေကာင္မွမဟုတ္ဘူး”
သူ ့မွာ ခေလးႏွစ္ေယာက္နဲ ့လစာမရပဲ မဲ့ေဆာက္မွာ ျဖစ္သလုိေနေနတာကို က်ေနာ္သိပါတယ္။ မဲ့ေဆာက္ေစ်းမွာေတြ ့တုန္းက သူ…ေစ်းလာဝယ္ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ့တုိးတယ္။ အဝတ္အစားအႏြမ္းေလးကို ဝတ္ၿပီး မိန္းမ နဲ ့ခေလးစားဖုိ ့အတြက္ မုန္ ့လာဝယ္တာလုိ ့သိရတယ္။ သူမ်ားေတြ ကားေတြစီး အုိင္ေပါ့ေတြကုိင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း သူမကုိင္ႏုိင္ပါဘူး။ သူမ်ားေတြဆုိင္ကယ္ပုိင္လည္း သူ ့မွာမရွိပါဘူး။ သူဟာ ပါတီရဲ ့လူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္သလုိ ၈၈-ကတည္းက ယေန ့အထိ ေတာ္လွန္ေနတဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားျဖစ္ပါတယ္။ အျခားေခါင္းေဆာင္ေတြလုိပဲ သူလည္း လူရာဝင္တဲ့လူတစ္ဦးပါ။ သုိ ့ေသာ္ ျပည္ပက အဖြဲ ့အစည္းေတြထဲက လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမဲ့ သူ ့မွာ ဘာပုိင္ဆုိင္မႈ ့မွ မရွိသလုိ ဘယ္သူ ့ဆီကမွလည္း လက္ျဖန္ ့ခံၿပီး မေတာင္းခဲ့တဲ့လူတစ္ဦးပါ။
အထက္မွာေျပာခဲ့တဲ့ ကုိေနမ်ဴိးဇင္နဲ ့ကုိထြဋ္တုိ ့လုိ လူမ်ဴိး ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကမွ ဒုနဲ ့ေဒးရွိေနပါတယ္။ က်ေနာ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘာပဲ အလကားေပးေပး ယူမွာပဲ။ သူတုိ ့ကေတာ့ က်ေနာ္နဲ ့မတူဘူး။
“မင္းတုိ ့က ေတာ္ေသးတာေပါ့ကြာ။ လူနဲ ့တူေအာင္ေနႏုိင္ေသးတယ္”
က်ေနာ္တုိ ့လည္း ႏိုင္ငံျခားမွာ ေနရေပမဲ့လုံးဝကုိ မေပ်ာ္ေၾကာင္း သူ ့ကုိေျပာေတာ့ ဒီအတုိင္းသူ ့ရဲ ့ ခံစားခ်က္ကုိ ေလးေလးနက္နက္ႀကီး ၾကားရေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။
“ငါတုိ ့တင္မကဘူး။ ငါ့ခေလးပါ ထုိင္းေတြရဲ ့ႏွိမ္တာကုိခံရတယ္။ သူတုိ ့ခေလးေတြနဲ ့ငါ့ခေလး ကစားတာကို သူတုိ ့မိဘေတြကမႀကိဳက္ဘူး။ မကစားေစခ်င္ဘူး”
ဟုတ္ပါတယ္။ ထုိင္းေတြက ဗမာေတြကုိ အေတာ္ႏွိမ္ပါတယ္။ ဒါကုိလည္း အားလုံးသိသိႀကီး နဲ ့ဘဝေပးကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ဆုိၿပီး ထုိင္းေတြနဲ ့တည့္ေအာင္ေပါင္းေနရတဲ့ ဘဝေတြပါ။
မဲ့ေဆာက္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဒီလုိဘဝနဲ ့ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြအမ်ားႀကီးပါ။ အေျပာင္းအလဲကာလမွာ တခ်ဴိ ့ေသာ ေျပာင္းလဲတာ ျမန္ၾကတဲ့ ျပည္ပက ႏုိင္ငံေရးသမားေတြတခ်ဴိ ့ကေတာ့ ရန္ကုန္ကုိ ေခ်ာင္းေပါက္ေအာင္သြားေနၾကေပမဲ့ ကုိထြဋ္တုိ ့လုိ လူမ်ဴိးအတြက္ကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ဖုိ ့ေလာက္ပဲ ရမယ္ထင္တယ္။ ျပည္တြင္းက ႏုိင္ငံေရသမား၊ နယ္စပ္က သူပုန္၊ တတိယႏုိင္ငံေတြက ေတာ္လွန္သူအေဟာင္းႀကီးေတြဟာ ယေန ့အထိ အေျပာင္းအလဲကို မခံစားရေသးပါဘူး။
ဒါေပမဲ့လည္း သူတုိ ့ယုံၾကည္တဲ့ ပန္းတုိင္ကုိ ဘာအခက္အခဲပဲျဖစ္ေနပါေစ ဆက္ၿပီးေလွ်ာက္မယ္ဆုိတာကုိ ဦထြဋ္နဲ ့ကုိေနမ်ဴိးဇင္တုိ ့လုိ သာမန္ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရဲ ့အျဖစ္ကုိ ၾကည့္တာနဲ ့တင္ သိသာႏုိင္တယ္။ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္ေတြကေတာ့ ေျပာေနစရာအေၾကာင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။
တယ္လီဖုန္းအစည္းအေဝးမွာ ျငင္းၾကခုန္ၾကရင္းတစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ ခင္သြားၾကတယ္။ အဓိကေတာ့ ခံစားခ်က္ခ်င္းတူလုိ ့ျဖစ္မယ္။ အားလုံးလူတုိင္း မွတ္ခ်က္ျပဳတာက ယေန ့အထိ စစ္အစုိးရရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြဟာ မရုိးဘူးဆုိတာပါပဲ။ သူတုိ ့အျပင္ အစည္းအေဝးမွာ မပါတဲ့ လူ ့ေဘာင္သစ္ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီက ဗဟုိအလုပ္အမႈ ့ေဆာင္ေကာ္မတီဝင္ ကုိထြဋ္ဦးလွဴိင္ကလည္း သူတုိ ့နဲ ့တစ္သားတည္း ျဖစ္ေနတာကုိ သတိထားမိတယ္။
“မင္းကြာ စဥ္းစားၾကည့္။ ေကအန္ယူၾကေတာ့ သမၼတကေတာင္ ထြက္ၿပီးေတြ ့တယ္။ ေအအယ္လ္ပီၾကေတာ့ ဗုိလ္မႈးအဆင့္နဲ့တင္ၿပီးသြားတယ္။ ဒါကုိက မရုိးသားတာကြ”
ေကအန္ယူက အဖြဲ ့အစည္းႀကီးဆုိေတာ့ ေတြ ့မွာေပါ့။ ရခုိင္အဖြဲ ့ကလည္း လူႏွစ္ေယာက္ရွိလုိ ့လဲဆုိၿပီး က်ေနာ္က ကန္ ့လန္ ့လုပ္ေတာ့…..
သူက-
“တကမ္းတမ္းရုိးသားတယ္ဆုိရင္ အဖြဲ ့ႀကီးတာ ငယ္တာနဲ ့မဆုိင္ဘူး။ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ ့အားလုံးကုိ တန္းတူဆက္ဆံသင့္တယ္”
သမၼတရဲ ့လက္ေတာ့ေပးတဲ့အရာကုိ အမွတ္ရေတာ့မွပဲ သူတုိ ့ေျပာတာ တအားမွန္တာပဲလုိ ့နိဂုံးခ်ဴပ္မိေတာ့တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေကအန္ယူလုိ အဖြဲ ့ႀကီးကလြဲရင္ အျခားအဖြဲ ့ေတြကုိ မေပးခဲ့လုိ ့ပါ။ တကယ္တမ္းရုိးသားတယ္ တန္းတူထားတယ္ဆုိရင္ အကုန္လုံးကို လက္ေတာ့ ေပးရမွာေပါ့။ ေနာက္ဆုံးက်ေနာ္သုံးသပ္ခ်က္ကေတာ့ ေကအန္ယူက ထားဝယ္ဆိပ္ကမ္းနဲ ့အျခားစီမံကိန္းေတြ ပိုင္တာဆုိေတာ့ မ်က္ႏွာလုိက္တာပဲ ျဖစ္မယ္လုိ ့။
UK PM. CAMERON, THE LADY AND THE PRESIDENT - သို ့မဟုတ္ - MISSION IMPOSSIBLE II
![]() |
| Oxford Uni |
မဂၤလာပါ ပုရိႆတ္တို ့-
က်ေနာ္ ယခုဒီစာကို ေရးေနေသာ အခ်ိန္မွာ ဧၿပီလ -၁၆- ရက္ေန ့ မြန္းလြဲ တစ္နာရီ အခ်ိန္ ျဖစ္ပါသည္။ ထံုးတမ္း အစဥ္အလာအရ ႏွစ္ေဟာင္းကို ေက်ာ္ၿပီး ႏွစ္သစ္ဦးသို ့ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီမို ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစဟု ခပ္တိုတုိပဲ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါသည္။
ၿပီးခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးမွာ THE LADY ႏွင့္ THE PRESIDENT ႏွစ္ဦးသာပါတဲ့ MISSION IMPOSSIBLE - ကိုေရးမိပါသည္။ သို ့ေသာ္ယခုအပတ္မွာ တစ္ေယာက္တိုးလာျပန္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ MISSION IMPOSSIBLE II- ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခု အပါတ္ တိုးလာသူကေတာ့ ၿဗိတိသွ် ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ DAVID CAMERON- ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
သူ ့နာမည္ အျပည့္အစံုကေတာ့ -DAVID WILLIAM DONALD CAMERON- ျဖစ္ၿပီး ၿဗိတိသွ် ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြထဲမွာ အသက္အငယ္ဆံုး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ အသက္ -၄၃- ႏွစ္မွာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဟာ သူ ့မ်ဳိးရိုးဗီဇကလည္း ေခသူမဟုတ္ပါ။ -KING WILLIAM IV- ရဲ့ အဆက္အႏြယ္ဟု ဆိုပါသည္။ OXFORD တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ခဲ့ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လိုပဲ -PHILOSOPHY, POLITIC, ECONOMIC- ဘာသာရပ္ေတြနဲ ့ ေအာင္ခဲ့သူဟု ဆိုပါသည္။
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ CAMERON- ၏ ဇနီးသည္မွာ SAMANTHA GWENDOLINE SHEFFIELD- ဆိုသူ ျဖစ္ၿပီး BARONET- ေခၚ မွဴးမတ္အမ်ဳိးအႏြယ္က ဆင္းသက္သူ ဟု သိရသည္။ ၿဗိတိသွ် ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ အမ်ဳိးအႏြယ္ေကာင္း၊ ဥပဓိရုပ္ေကာင္း ပညာတတ္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း OXFORD- တကၠသိုလ္ထြက္ ျဖစ္တာရယ္။ -CONSERVATISM- ေခၚ အေျပာင္းအလည္း မလိုလားေသာ ေရွးရိုးစြဲ၀ါဒသမား ျဖစ္တာကိုေတာ့ မႏွစ္မ်ဳိ့မိတာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၿဗိတိသွ် ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -DAVID CAMERON- လာမည့္ အစား ဂ်ာမန္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -ANGELA MARKEL- လာရင္ ပိုၿပီး သင့္ေလ်ာ္ပါမယ္လို ့ ယူဆပါတယ္။
အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲဖို ့ရာမွာ -OXFORD- တကၠသိုလ္က ပညာသင္ၾကား ေအာင္ျမင္သူေတြရဲ့ အေတြးအေခၚနဲ ့ မကိုက္ညီလို ့ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ ေဆာင္ရြက္ရာမွာ သမားရိုးက် အေတြးအေခၚ စာအုပ္ႀကီးသမား ေတြရဲ့ အသိပညာနဲ ့ မလံုေလာက္ပါဘူး။ ၿပီးခဲ့ေသာ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ လႈပ္ရွားပံုေတြဟာ သမားရိုးက် စာအုပ္ႀကိး သမားေတြရဲ့ လုပ္ထံုး လုပ္နည္းအတိုင္း တေသြမတိမ္း လုပ္ေဆာင္သြားတာကို အထင္အရွား ေတြ ့ခဲ့ရပါၿပီ။ “ခရုခုန္ရင္ အိုင္ပ်က္မည္” ဆိုေသာ စကား အတိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ဒီမိုကေရစီ ဟူသည္ လူ ့သမိုင္းတြင္ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုး ႏိုင္ငံေရးမူတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္ကို တစ္ကမာၻလံုးက လက္ခံထားၾကသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီ လမ္းသို ့ ေလ်ာက္လွမ္းရာမွာ စနစ္တက် ေလ်ာက္လွမ္းဖို ့ လိုသည္။
မွတ္မိသေလာက္ ထုတ္ေဖၚရလွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီ လမ္းအစမွာ ေျခလွမ္းခ်ကထဲက မွားေနလွ်င္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘာေတြ ျဖစ္လာႏိုင္သလဲ ဆိုတာကေတာ့ ဒီမုိကေရစီကို ျဖတ္လမ္း လုိက္ခ်င္ေသာ အက်င့္ေတြ ေပၚလာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းအခ်က္ကေတာ့ ဧၿပီလ တစ္ရက္ေန ့မွာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္ရန္ အတြက္ ေဖေဖၚ၀ါရီ လဆန္းပိုင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေကာ့မွဴးၿမိဳ့နယ္ ၀ါးသခၤေက်းရြာမွ ေဒၚသန္းသန္းေလး မိသားစု အိမ္တြင္ အိမ္ေထာင္စု စာရင္း ၀င္သည္ဟု ဆိုသည္။ သို ့ေသာ္ ပံုစံ -၁၀- မရေသးသျဖင့္ ဧၿပီလ တစ္ရက္ေန ့ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲေပးႏိုင္ခြင့္ မရေတာ့ဟု သတင္းတစ္ရပ္က ေဖၚျပထားပါသည္။
ဤသည္မွာ ဒီမိုကေရစီ ၾကားျဖတ္နည္းျဖင့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္လုိက္ေသာ ဒီမိုကေရစီ ေမာ္ဒယ္လ္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၾကားျဖတ္လမ္းစဥ္ျဖစ္ေပသည္။
ဘာ့ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို ့ေထာက္ျပရသလဲ ဆိုေသာ္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ အစစ္အမွန္တြင္ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ဟူသည္ ဥပေဒအရ သတ္မွတ္ထားေသာ နယ္ေျမဧရိယာမွ ျပည္သူလူထုအား ကိုယ္စားျပဳသူ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ ျပည္သူ ့ကိုယ္စားျပဳ ၎ကိုယ္စားလွယ္သည္ ထိုရပ္ကြက္ ေဒသ ဧရိယာတြင္ ေနထုိင္သူ အစစ္အမွန္ ျဖစ္ရန္ လုိအပ္ေပသည္။ ၎အျပင္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အိမ္ေထာင္စု စာရင္းေျပာင္းၿပီး မဲအေရြးခံမည္ဆိုလွ်င္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲေပးရန္အတြက္ အိမ္ေထာင္စု စာရင္း ေျပာင္းလာသူေတြေကာ မရွိႏုိင္ေပဘူးလား။ တရားမွ်တေအာင္ စဥ္းစားေ၀ဖန္ သံုးသပ္ၾကေစလိုသည္။
ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္ မၾကာေသးမီက ၿပီးဆံုးသြားေသာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရေသာ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦး ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မတီက ျပန္လည္ စစ္ေဆးေနသည္။ အေၾကာင္းရင္းမွာ ထိုကိုယ္စားလွယ္ အမတ္သည္ ထိုင္းေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒအရ ၀င္ေရာက္ အေရြးခံမည့္ ဧရိယာတြင္ အိမ္ေထာင္စု စာရင္း သြင္းထားသည္မွာ -၅- ႏွစ္ မျပည့္ေသးေသာ ေၾကာင့္ ဟု စြပ္စြဲခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍သာ ၎ပုဂၢိဳလ္သည္ မဲဆႏၵနယ္ေျမအတြင္း ေနထိုင္သည္ဟု အိမ္ေထာင္စုစာရင္း - မသြင္းထားလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြင္းထားေသာ္လည္း -၅- ႏွစ္ မျပည့္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မတီထံသို ့ တိုင္ၾကားခ်က္ရွိလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္အား ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မတီက အျဖစ္မွန္ စစ္ေဆးမည္ ျဖစ္သည္။ အိမ္ေထာင္စုစာရင္းတြင္ မပါျခင္း၊ ပါလွ်င္လည္း -၅- ႏွစ္ မျပည့္ေသးျခင္း ကို စစ္ေဆးေတြ ့ရွိရပါက ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရထားေသာ ရလာဒ္ကို ပယ္ဖ်က္ၿပီး လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အမတ္ အျဖစ္မွ ရပ္ဆိုင္းပစ္ျခင္း ခံရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို ့ေနာက္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မတီက ၎ကိစၥအား ဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ဆိုင္ရာ တရားရံုးေတာ္တြင္ အမႈဖြင့္ အေရးယူခံရမည္ ျဖစ္သည္။ အမႈမွန္ကန္ေၾကာင္း တရားရံုးေတာ္မွ ထပ္မံ စစ္ေဆး ေတြ ့ရွိရပါက ထိုပုဂၢိဳလ္အား ႏိုင္ငံေရး အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ တကြ ေရြးေကာက္ပြဲ စရိတ္ေငြမ်ား ျပန္ေပးရန္ အမိန္ ့ခ်မွတ္ မည္ ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရး အျပစ္ဒဏ္ဆိုသည္မွာ ခ်မွတ္ထားေသာ -၅- ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ခြင့္ - ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဆႏၵမဲ ေပးခြင့္၊ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ မဲဆြယ္တရား ေဟာခြင့္ အစရွိေသာ အခြင့္အေရးမ်ား လုပ္ပိုင္ခြင့္ တားျမစ္ျခင္း ခံရမည္ ျဖစ္သည္။
ေရြးေကာက္ပြဲစရိတ္ေငြ ဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ စရိတ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပရာတြင္ ကုန္က်သည့္ အေထြေထြ စရိတ္မ်ား ျပန္ေပးရန္ ျဖစ္သည္။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အိမ္ေထာင္စု စာရင္းမ်ား အတြင္း လူဦးေရ တိုးလာသည္ဟု NLD မွ ပူညံ ပူညံသံမ်ား ထြက္လာသည္။ ထိုကိစၥအတြက္ အျပစ္ေျပာစရာမလိုေပ။ မိမိတို ့၏ NLD- ဥကၠဌ ကိုယ္တုိင္က ဒီမိုကေရစီကို ျဖတ္လမ္းလုိက္ပံု နမူနာ ျပေနမွေတာ့ အျခားသူေတြလည္း ၎နမူနာအတိုင္း လုိက္လာၾကမည္ ျဖစ္သည္။
မိခင္ ဂဏာန္းမႀကီးက သားသမိးေတြကို လမ္းတည့္တည့္ ေလ်ာက္ဖို ့ ဆံုးမသည္။ သို ့ေသာ္ မိခင္ကိုယ္တုိင္က လမ္းတည့္တည့္ မေလ်ာက္တတ္လွ်င္ အဘယ္သို ့ ရွိမည္နည္း။
ဒီမိုကေရစီ လမ္းစဥ္လုိက္သူ ႏိုင္ငံေရးသမား တုိင္း အဓိက လုိအပ္ေသာ မ႑ိဳင္မွာ ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ မရိုးသားေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး ေလာကတြင္ ေရရွည္ရပ္တည္ရန္ ခဲယဥ္းေပသည္။ အေၾကာင္းမွာ လႊတ္ေတာ္ အတြင္း IMPEACHMENT အလုပ္ခံရယံုမက ေထာင္ထဲသို ့ပင္ ေရာက္ႏိုင္ေသာ အေျခအေနရွိေသာ ေၾကာင့္ပါ။
ျပည္သူ ့ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ့ ပတ္သတ္လို ့ ေထာက္ျပစရာ အကြက္ေတြက နာနတ္သီး အကြက္ေတြေလာက္ပင္ မ်ားလြန္းေနပါတယ္။ အဲ့ဒီ အကြက္ေတြထဲက - လြန္ခဲ့ေသာ ေဖေဖၚ၀ါရီလ -၁၅- ရက္ေန ့က မရမ္းကုန္းျမိဳ့နယ္မွာ ေျပာသြားတဲ့ ေျပာၾကားခ်က္ထဲက အခ်က္တစ္ခုကို ေထာက္ျပရရင္ - က်မတို ့ ႏိုင္ငံရဲ့ အဓိက ျပႆနာႀကီးကေတာ့ ဆင္းရဲမြဲေတမႈပါပဲ၊ ဒီျပႆနာနဲ ့ ပတ္သတ္လို ့ ဘယ္လိုေျဖရွင္းဖို ့ စဥ္းစားထားသလဲ လို ့ ေမးလို ့ရွိရင္ က်မတို ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကူညီခ်င္တဲ့ အဖြဲ ့အစည္းေတြ ႏိုင္ငံေတြနဲ ့ ဒီကိစၥေတြကို က်မတို ့ ေဆြးေႏြးၿပီးပါၿပီ။ က်မတို ့ဘယ္လို ပံုစံနဲ ့ အေကာင္းဆံုး လုပ္မလဲ ဆိုတာကို စတင္ၿပီးေတာ့ က်မတို ့ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။
က်ေနာ္ အေမာင္ေတာသားက ပညာေက်ာ္လူေတာ္ႀကီး မဟုတ္ေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ စကားအဆံုးမွာ ဘာကိုရည္ရြယ္ၿပီး ေျပာတယ္ ဆိုတာ ဒိုးဒိုးေဒါက္ေဒါက္ သေဘာေပါက္လုိက္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံျခားအရင္းရွင္ေတြ ဖိတ္ၾကားၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ၾကိဳက္တာလုပ္ၾကလို ့ “သီးစံုပြင့္စံု ျမိဳင္စံုရြက္ေပါ ဒို ့လည္ေတာကို ေတာေမ်ာက္တစ္အုပ္ ၾကိဳက္သလို လုပ္ဟု ေရစက္မခ် လွဴမွ်မေ၀ လႊဲအပ္ေလသို ့- ရွိေလသို ့တည္း” ပါပဲ။
အခုလည္း ေမ်ာက္ေတြက ျခံစည္းရိုးမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနတာေရာ ျပည္တြင္း၀င္ၿပီး သြားေရတျမားျမား ပ်ဴးတူးျပဲတဲနဲ ့ ဟိုေနရာ ငါယူမယ္ ဒီေနရာ ငါလုပ္မယ္ ဆိုသူေတြ ကလည္း ေန ့ညမစဲပါပဲ။
ထိုင္းႏုိင္ငံမွာဆိုရင္ အလုပ္သမားနဲ ့ အလုပ္ရွင္ေတြ အၾကားျပႆနာက အေျမာက္အျမားပါ။ ဒီျပႆနာေတြ ျဖစ္ရတာကလည္း အလုပ္သမားဖက္က ခိုင္မာတဲ့ အလုပ္သမား သမဂၢမရွိလို ့ပါပဲ။ ရွိတဲ့ အလုပ္သမားသမဂၢ ဦးေဆာင္သူေတြကလည္း အလုပ္သမားေရးရာ ေျဖရွင္းဖို ့ထက္ ႏိုင္ငံေရး ေၾကးစားေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ အစိုးရရဲ့ အနိမ့္ဆံုး လုပ္အားခ တစ္ရက္ ဘတ္ -၃၀၀- သတ္မွတ္ထားတာကိုပင္ ထိေရာက္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။
အရင္းရွင္ဆိုတာ သခ်ၤာဘာသာ ကၽြမ္းတယ္၊ အျမတ္အစြန္းဆိုရင္ ရသေလာက္ယူတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ အတြက္ အခြန္ေဆာင္ဖို ့ဆိုရင္ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ ့ လိမ္တယ္။ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး၊ လူမႈ ဖူလံုေရး ကိစၥေတြဆိုရင္ အခ်ိန္ဆြဲၿပီး ၾကန္ ့ၾကာေအာင္ လုပ္တတ္ၾကတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ဆိုရင္ ေရွ့မွာ ဟန္ျပလုပ္ၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ျဖစ္သလုိ ညစ္ပတ္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ လက္ရွိ အေနအထိုင္ အျပဳအမူကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အရင္းရွင္ေတြရဲ့ လွည့္စားခ်က္ ၀ဲဂယက္က လြတ္ေအာင္ မရုန္းႏုိင္ဘူး ဆိုတာ ေဗဒင္ ေမးစရာ မလိုဘူး။ ျမင္ရံုနဲ ့ သိႏိုင္တယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာသြားတဲ့ စကားဟာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦး ေျပာရမယ့္ စကား မဟုတ္ေသးပါဘူး။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ေျပာရမယ့္ စကား ေတြပါ။ လုပ္ပိုင္ခြင့္နဲ ့ ႏိုင္ငံရဲ့ ကံက်မၼာဟာ ဦးသိန္းစိန္လက္ထဲမွာပါ။ ယခုေတာ့ အစိုးရဖက္က ေရွ့ေန လုိက္ေပးေနသလိုလုိ - ဒါမွ မဟုတ္ အငွားေျပာေပးေနသလိုလို - သို ့တည္းမဟုတ္ အစိုးရ အဖြဲ ့ထဲ ပူးေပါင္းၿပီး ညႊန္ေပါင္း အစိုးရ ပါတီ ျဖစ္ေတာ့မည့္ ပံု ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ စစ္မွန္တဲ့ အတိုက္အခံပါတီ ဥကၠဌ တစ္ဦးအေနနဲ ့ ေျပာရမယ့္ စကားေတြက - အလုပ္သမား အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒေတြ ထုတ္ျပန္သင့္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏံွမႈကို စနစ္တက် လက္ခံဖို ့နဲ ့ ပါတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ဥပေဒေတြ ၾကိဳတင္ ထုတ္ျပန္ထားဖို ့ အေၾကာင္းေတြ ------ အေၾကာင္းေတြကိုသာ ေျပာသင့္ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ့ ပတ္သတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ အံ့ေအာေလာက္ေအာင္ မ်ားေနပါတယ္။ က်ေနာ့ကို အဆိုးျမင္၀ါဒ သမားလို ့ NLD- ေတြက ေျပာၾကေပလိမ့္မယ္။ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ႏိုင္ငံနဲ ့ လူမ်ဳိး ျပန္လည္ ထူေထာင္ဖို ့ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေကာင္း လုိတယ္၊ မဟုတ္တာ လုပ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေ၀ဖန္ဖို ့ ဟာ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ့ တာ၀န္ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အေျခခံ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဧၿပီလ -၁၄- ရက္ စေနေန ့ထုတ္ ေန ့စဥ္ သတင္းစာေတြမွာ ၿဗိတိသွ် ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ DAVID CAMERON- ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားေရာက္တဲ့ သတင္း ပါရွိလာပါတယ္။ သတင္းမွာ ဆက္လက္ ေဖၚျပထားတာက ျမန္မာႏိုင္ငံသို ့ မသြားေရာက္မီ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသို ့ ေရာက္ရွိစဥ္ သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာၾကားရာမွာ - “ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္သို ့ ေျပာင္းလဲေရး ေဆာင္ရြက္ေနတာကို ကမာၻ ့အသိုင္းအ၀န္းက စုေပါင္း အားေပးသင့္တယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ဒီမိုကေရစီ စနစ္သို ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေအာင္ ေဆာက္ရြက္ေနၾကတဲ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို ့ကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ ထိုမွ်မက ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့ျခင္းနဲ ့ ဧၿပီလ တစ္ရက္ေန ့က ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ျခင္းနဲ ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေရြးခံရၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္လာျခင္းမ်ား အပါအ၀င္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -DAVID CAMERON- က အမႊမ္းထံု ေျပာသြားပါတယ္။”
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ CAMERON ေျပာသြားတဲ့ စကားေတြဟာ ေခြး၀မ္းသာေအာင္ အီးနံ ့ေပးတယ္ - ဆိုတဲ့ စကားနဲ ့ တူေနပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္သို ့ေျပာင္းလဲဖို ့ဆိုရာမွာ လႊတ္ေတာ္အတြင္း ျပည္သူလူထု ေရြးေကာက္တင္ေျမာက္ျခင္း မျပဳပဲ စစ္တပ္ထဲက အရာရွိ -၂၅%- ပါေနသမွ် ဒီမိုကေရစီ လို ့ မဆိုႏိုင္ေသာေၾကာင့္ပါ။ ၎ဥပေဒကို ျပင္ဖို ့ဆိုရာမွာ အတိုက္အခံအေနနဲ ့ လံုး၀ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္း မရွိသည့္အျပင္ ၿပီးခဲ့ေသာ မတ္လ -၂၇- ရက္ေန ့က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္က “လက္ရွိဖြဲ ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို အျပတ္ကာကြယ္ သြားမယ္လို ့” ေျပာထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
အဲ့ဒီေတာ့ ဥပေဒမျပင္ႏုိင္ရင္ ဒီမိုကေရစီ မျဖစ္ဘူး ဒီမိုကေရစီ မျဖစ္ရင္ တရား၀င္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပဲ ျဖစ္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ ခပ္ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ သမၼတသိန္းစိန္နဲ ့ တပ္မေတာ္ထဲက အျမင့္ဆံုး အာဏာပိုင္ဆိုင္ထားသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္တို ့ တူညီေသာ အာဏာရွိတယ္လို ့ ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သို ့ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္က တစ္ကြက္သာတာက သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေနရာ တည္ျမဲေရးဟာ စစ္တပ္ရဲ့ ေထာက္ခံမႈ အေပၚမွာ တည္ေနလို ့ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနကို ေကာင္းမြန္ေရလည္စြာ သိထားၿပီး ျဖစ္တဲ့ ၿဗိတိသွ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -DAVID CAMERON- ဟာ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ စရိုက္ကိုလည္း သိၿပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ ထို ့ေၾကာင့္ ယခုခရီးစဥ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမုိကေရစီ စနစ္သို ့ ေျပာင္းလဲေရး အတြက္ ဘာမွ အေထာက္အကူ မျဖစ္ပါဘူး။
ေနျပည္ေတာ္မွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -DAVID CAMERON- တစ္ဦးခ်င္း ေတြ ့ဆံုရာမွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -DAVID CAMERON- ကို အယံုသြင္းႏိုင္ရင္ -EU -၂၇- ႏိုင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ သပိတ္ေမွာက္ထားမႈ ရုပ္သိမ္းဖြယ္ ရွိတယ္လို ့ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ၿဗိတိသွ် သံအမတ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ တစ္ဦးက ေထာက္ျပပါတယ္။
ထို ့ေၾကာင့္ ဆင္ေသတစ္ေကာင္လံုးကို ၾကာရြက္ေလး တရြက္နဲ ့ အုပ္လို ့ မေပ်ာက္ႏိုင္သလို ထင္ရွားလွတဲ့ ျမန္မာ့အေရးအခင္းကို ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ -DAVID CAMERON- အျမင္မွန္ မျမင္ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ကမာၻ ့အံ့ဖြယ္ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခု ျဖစ္သြားမွာပါ။ အကယ္၍မ်ား သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ စကားကို အဟုတ္မွတ္ ယံုၾကည္မည္ဆိုလွ်င္ ေလာကမွာ အမွန္တရား ေပ်ာက္ၿပီ လို ့သာ သတ္မွတ္ရေတာ့မွာပဲ။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ဧၿပီလ -၅- ရက္ေန ့က ထုတ္ေ၀သြားတဲ့ မတိခၽြန္ဆိုတဲ့ ထုိင္းသတင္းစာႀကီး တစ္ေစာင္မွာ ႏိုင္ငံေရး ရုပ္ေျပာင္ ကာတြန္း တစ္ကြက္ ပါလာလို ့ ထုိင္းမိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က က်ေနာ့ကို ေပးလာပါတယ္။ ကာတြန္းရဲ့ အကြက္ေဒါင့္မွာက ျမန္မာႏိုင္ငံသမၼတ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္လို ့ ေရးထားပါတယ္။ ညာဖက္ေဒါင့္မွာပါ။ ဘယ္ဖက္ေဒါင့္မွာက်ေတာ့ “ေရၾကည္ေလး တစ္စက္နဲ ့ ျမစ္တစ္ေၾကာင္းလံုး ေရကို မၾကည္ေစႏုိင္ဘူး” လို ့ ေရးသား ေဖၚျပထားပါတယ္။ ၎ဘယ္ဖက္ေထာင့္မွာပဲ ကာတြန္းဆရာရဲ့ ဓါတ္ပံုနဲ ့ အမည္ နာမကိုပါ ေဖၚျပထားပါတယ္။ သူ ့နာမည္က အရုဏ္၀ပ္ခ်ရစ၀ပ္ ပါတဲ့။
သူသရုပ္ေဖာ္ ေရးဆြဲထားတဲ့ ပံုက - ျမန္မာဆိုတဲ့ ျမစ္ေရစီးေၾကာင္းႀကီး တစ္ခုမွာ ေရပုတ္ေတြ မဲနက္စြာ စီးဆင္းေနတဲ့ အျပင္ ေခြးေသေကာင္ပုတ္ေတြကလည္း ေမ်ာပါေနၾကပါတယ္။ ျမစ္လည္မွာ ကေတာ့ ေလာင္းထြင္းသစ္သားေလွ တစ္စီးကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တစ္ဦးက ပဲ့ပိုင္းမွာ ထုိင္ၿပီး ေလွာ္ခတ္လာပါတယ္။ ေလွဦးမွာက ထိပ္ေျပာင္ၿပီး မ်က္မွန္တပ္ထားတဲ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က ျမစ္ေရထဲကို NLD - ဆိုတဲ့ ေရၾကည္တစ္စက္ကို ေရျပြန္ေလး တစ္ခုထဲကေန ညွစ္ထုတ္လုိက္ေနတဲ့ ပံုပါ။ ၎ေရျပြန္ေလးမွာ - ေရြးေကာက္ပြဲ ဆိုတဲ့ စာတမ္းေရးၿပီး တြဲထားပါတယ္။ ဒီကာတြန္းရုပ္ေျပာင္ ကို ၾကည့္ၿပီး ရီရမယ့္ အစား ငိုခ်င္စိတ္ေပါက္လာပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ား ၾကည့္ရႈ ့ သံုးသပ္ႏိုင္ရန္ ပူးတြဲ တင္ျပလုိက္ပါတယ္။
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္က ေနာက္ဆုတ္ေပးပါလို ့ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ စစ္တပ္ရဲ့ တာ၀န္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး တာ၀န္သာ ျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာ၀န္ကို ျပည္သူ လူထုက ေဆာင္ရြက္ပါလိမ့္မယ္။
ေမတၱာေစတနာျဖင့္
ေတာသားေလး ေမာင္လူေအး
4/26/12
လြတ္လပ္ခြင့္ကုိ မပိတ္ပင္နဲ ့
က်ေနာ္တုိ ့လူမ်ဴိးဟာ အေျပာင္းအလဲကို လက္ခံဖုိ ့အတြက္ အင္မတန္တြန္ ့တုိတယ္လုိ ထင္တယ္။ ယဥ္ေက်းမႈေတြဟာ လြတ္လပ္စြာစီးဆင္းေနတယ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ့ကုိ ကာကြယ္ဖို ့အတြက္ဆုိၿပီး အဝတ္အစားေလး ဝတ္တာေတာင္မလြတ္လပ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေနရာတုိင္းမွာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ့ဆုိၿပီး လုပ္လုိ ့မွ မရတာ။ မၾကည့္ခ်င္ရင္ မၾကည့္နဲ ့ေပါ့။ အခုၾကေတာ့ ၾကည့္လည္း ၾကည့္ေသးတယ္။ အျပစ္လည္းေျပာေသးတယ္။ ဒါေတြကို ပိတ္ပင္ရင္ ပိတ္ပင္တဲ့သူက အရမ္းမွားတယ္။ လူတုိင္းမွာ လြတ္လပ္ခြင့္ရွိရွိ ဝတ္စားဆင္ယင္ပုိင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒါကို ပိတ္စရာ တားစရာလုိကို မလုိဘူးလုိ့ထင္တယ္။
က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံမွာ မ်ဴိးေက်ာ့ၿမိဳင္လုိ လူမ်ိဴး ေတြလည္း ရွိသင့္တယ္။ သင္ဇာဝင့္ေက်ာ္လုိလူမ်ဴိးေတြလည္း လိုတယ္။ သူတုိ ့ေဖာ္တာ ခ်ြတ္တာကုိ ပိတ္ပင္တာဟာ အရမ္းမွားတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလုိမ်ဴိးပိတ္ပင္တားဆီးတာမ်ားေတာ့ ေစ်းေကာင္းမရပဲ အေပါစားေတြျဖစ္သြားၾကတာလည္းမနဲဘူး။ ဖာခန္းကုိ တရားဝင္လုိင္စင္နဲ ့ရွိသင့္တယ္။ ဒါမွ က်န္းမာေရးအတြက္ စိစစ္ႏုိင္သလုိ တုိင္းျပည္အတြက္ အခြန္လည္းရတယ္။ ေနာက္ဆုံး တန္ရာတန္ေၾကးရၿပီး ဘယ္သူမွ ေၾကာက္စရာမလုိေအာင္ လုပ္စားႏုိင္တယ္။
အႏုပညာရွင္တုိင္း ေကာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ ့ႀကိဳက္တဲ့ အဝတ္အစားကို ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ဝတ္ပုိင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒါကို သတိေပးတာတုိ ့ကန္ ့သတ္တာတုိ ့လုပ္တာကုိက ဘာနဲ ့တူသလဲဆုိရင္ ေနရာတကာ လုိက္ၿပီးခ်ဴပ္ခ်ယ္သလုိျဖစ္ေနတယ္။
သႀကၤန္မွာ ဘာပဲဝတ္ဝတ္ အေရးမႀကီးပါဘူး။ တခ်ဴိ ့ေသာ အႏုပညာရွင္ေတြဟာ အျပာကားေတာင္ ရုိက္ခ်င္ေနတဲ့ပုံပဲ။ ဒါကုိသာ လြတ္လပ္စြာလုပ္ပုိင္ခြင့္ေပးရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလုိက္လဲ။ ဒါဆုိရင္မျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အခုၾကေတာ့ တရားဝင္လုိလုိ မဝင္သလုိလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည့္တန္ဆာေလာကႀကီးေၾကာင့္ အကုန္လုံးပါးနီးပါး နစ္နာၾကရေတာ့တယ္။ ဒါေတြက ခြင့္မျပဳလည္း ရွိေနတာပဲဆုိေတာ့ တားလုိ ့မွမရတာ။
တခ်ဴိ ့ေသာလူႀကီးေတြဟာ ပါးစပ္ကေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈ ့ ယဥ္ေက်းမႈ ့။ သရုပ္ပ်က္ဝတ္စားတယ္ဆုိၿပီး ေျပာၾကတယ္။ ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ အျပာပုံျမင္ရင္ ငန္းငန္းတက္။ ၿပီးေေတာ့ မယားငယ္ကလည္း ထားေသးတယ္။ တုိင္းျပည္တုိင္းမွာ ျပည့္တန္ဆာရွိရသလုိ၊ ဘိန္းခန္းလည္း ရွိတယ္။ ဒါမွ လူေတြရဲ ့စိတ္ထြက္ေပါက္ကုိ ဖြင့္ေပးတယ္လုိ ့ဆုိတယ္။
က်ေနာ္တုိ ့တုိင္းျပည္မွာ အေရးတႀကီးအေျပာင္းအလဲက အဲဒါေတြလည္းပါေနတယ္။ လူေတြဝတ္စားတာ၊ ျပည့္တန္ဆာေတြကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လုပ္ခြင့္ေပးတာ၊ အျပာဗြီဒီယုိနဲ ့စာအုပ္စာတမ္းေတြကို ထုတ္ခြင့္ေပးတာေတြကို ခြင့္ျပဳဖုိ ့လုိေနတယ္လုိ ့က်ေနာ္ေတာ့ ထင္တယ္။
4/25/12
သူငယ္ခ်င္းသို ့အိတ္ဖြင့္ေပးစာ
သူငယ္ခ်င္းေရ-
လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးက သူျဖတ္သန္းလာတဲ့ ေခတ္ကုိ ဘယ္ေလာက္ထမ္းႏုိင္တာနဲ ့မဆုိင္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖုိးဆုိတာ တစ္လကုိ လစာဘယ္ေလာက္ရတာလဲနဲ ့ဆုိင္တယ္။ ဒါက ပုိၿပီး လက္ေတြ ့ၾကၿပီး တုိင္းတာလုိ ့ရတယ္။ ေခတ္ကို ဘယ္ေလာက္ထမ္းႏုိင္မွဆုိတာ ေလအရမ္းႀကီးေတာ့ တုိင္းတာလုိ ့မရဘူး။ အဲဒါကို တလြဲလုိ ့ေခၚတယ္။ အခုငါေျပာေနတဲ့ အယူအဆက ၾသစေတ်းလ်က အလုပ္သမားလူတန္းစားေတြေျပာေနတဲ့စကားကြ။
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ကေတာ့ ေပါက္ကရေျပာမွာေပါ့ကြာ။ သူမွ လစာေကာင္းေကာင္းမရဘူးတာ။ ခေလးတစ္ၿပဳံႀကီးနဲ ့တဲစုတ္ေနၿပီး ေပါက္ကရအေတြးေတြေျပာတာျဖစ္မွာေပါ့။ ေဟ့ေကာင္...ဒီစကားေတြကိုအေျပာမ်ားတာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြကြ။ ဒီေကာင္ေတြက ဓားမရွိပဲ ထင္းခုတ္ခ်င္ေနတဲ့လူတန္းစားလုိ ့ငါ့အဘုိးကေျပာတယ္။ မင္းလည္းသတိထားအုံး။
ေနအုံး...ေဟ့ေကာင္..ငါတစ္ခုစဥ္းစားမိတယ္။ သူေတာင္းစားဆုိတဲ့စကားနဲ ့ပက္သက္ၿပီးေျပာၾကတယ္ကြာ။ မလုပ္မစားႏုိင္တဲ့သက္ႀကီးရြယ္အုိေတြ၊ ခေလးသူငယ္ေတြ၊ ႏႈနာ၀ဲစြဲေနတဲ့လူေတြ ခြက္ဆြဲၿပီးေတာင္းစားတာကိုၾကေတာ့ သူေတာင္းစားဆုိၿပီး ႏွိမ္ခ်ေခၚေ၀ၚၾကတယ္။ အဖတ္မလုပ္ခ်င္ဘူး။ အထင္လည္းေသးတယ္။ အခုၾကည့္ကြာ...ဘုန္းႀကီးေတြ သကၤန္း၀တ္ၿပီး သပိတ္လြယ္ၿပီး အိမ္တကာလွည့္ေတာင္းစားတာကုိေတာ့ ဆြမ္းခံတယ္လုိ ့ေခၚတယ္တဲ့။ လွဴၾကပါတန္းၾကပါဆုိတဲ့စကားလည္း သူေတာင္းစားနဲ ့ဘာထူးလုိ ့လဲ။ ဘုန္းႀကီးၾကေတာ့ သူေတာင္းစားမျဖစ္ပဲ၊ ဟိုငတ္ေနတဲ့လူေတြၾကေတာ့ သူေတာင္းစားလုိ ့ေခၚတဲ့လူေတြမေကာင္းဘူးကြာ။ သူတုိ ့ကိုလည္း နာမည္အသစ္ထြင္ေပးရင္ေကာင္းမလားပဲ။ ဥပမာကြာ သူေတာင္းစားလုိ ့မသုံးပဲ၊ အန္ဂ်ီအုိအေသးစားလုိ ့ေခၚရင္ေကာင္းမယ္။
ငါတစ္ခုၾကားဘူးတယ္။ အစုိးရက ျပည္ပအတုိက္အခံေတြကိုေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းတယ္ဆုိၿပီး ပုတ္ခတ္ၾကတယ္။ အဲဒါေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းတာမဟုတ္ဘူးကြ။ လူျပၿပီး ေဒၚလာေတာင္းတာ။ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းျပၿပီး ေဒၚလာေတာင္းတာ။ သူတုိ ့ေျပာမွပဲ လူေတြက ေမ်ာက္ျဖစ္ရေတာ့တယ္။ ဒီဗမာေတြစကားေျပာရင္ ကပ္သီးကပ္သပ္နဲ ့။ နာေရးကူညီမႈ အသင္းတုိ ့၊ သီတဂူဆရာေတာ္တုိ ့နဲ ့အျခားလူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြလုပ္ေနတဲ့လူေတြကုိၾကေတာ့ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းတယ္လုိ ့မေျပာၾကဘူး။ ငါစဥ္းစားလုိ ့မရဘူးကြာ။ လြဲေနသလားမသိဘူး။
ဒုိ ့ဗမာစကားနဲ ့စာက အေတာ္ရႈပ္တယ္။ ႏွစ္လုံးတည္းနဲ ့ေဘာင္းဘီက်ပ္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးမွာလည္း ေလးစားရတာနဲ ့ငါးျပန္ရတာနဲ ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ လစာနဲ ့မခ်မ္းသာပဲ ေပါက္ကရခ်မ္းသာေနတာကိုေတာ့ သူခုိးလုိ ့မေျပာပဲ၊ ဆန္ဂုိေထာင္က စားဖုိ ့မရွိလုိ ့ခုိးတာကိုၾကေတာ့ ငါ့ကို သူခုိးဆုိၿပီး ရုိက္ၾကတယ္ကြာ။ မတရားဘူး။ လူ ့အဖြဲ ့အစည္းႀကီးက လီးလုိလိုမႈိလုိလိုနဲ ့။ ရုိင္းလုိ ့ေတာ့မဟုတ္ဘူးကြာ။ ဘယ္သူမွ စာေရးရင္ အဆဲေလးမပါၾကလုိ ့။ စြန္ ့ဦးတီထြင္လုပ္ငန္းရွင္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ စြန္ ့ဦးတီထြင္ အဆဲရွင္လုိ ့ပဲ သတ္မွတ္ပါ သူငယ္ခ်င္း။
ေနာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေရ....မင္းစဥ္းစားၾကည့္ကြာ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးလုပ္တဲ့လူအခ်ဳိ ့ကေျပာတယ္။ တစ္ခါလာလည္း ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းေပးတာတဲ့။ သူခ်မ္းသာတာကို ဘုရားသခင္က ဖန္တီးတယ္လုိ ့ေျပာတယ္။ သူဆင္းရဲတာကိုလည္း ဒီအတုိင္းပဲ။ သူ ့မိန္းမခေလးရတာကို ဘုရားသခင္က လုပ္ေပးတာတဲ့။ ေျပာရရင္ေတာ့ ဘုရားသခင္က သူ ့မိန္းမကို တက္ခ်သလုိပဲ။
ငါတုိ ့နယ္စပ္မွာေနတုန္းကဆုိရင္ ခရစ္ယာန္ေတြက ငတ္ေနတဲ့ခေလးေတြ မိသားစုေတြကုိ လူစုၿပီး ထမင္းေ၀တယ္။ အ၀တ္အစားေပးတယ္။ ၿပီးရင္ ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ သူတုိ ့ေဟာတာကို နားေထာင္းခုိင္းတယ္။ ဟုိကခေလးေတြ မိသားစုေတြကလည္း ငတ္ေနေတာ့ အၿမဲသြားတယ္။ ၾကာလာေတာ့ သူတုိ ့လည္း အလုိလိုခရာစ္ယာန္ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါနဲ ့ပက္သက္ၿပီး ငါေတြးမိတာတစ္ခုရွိတယ္။ ငါတုိ ့ဗုဒၵဘာသာ ဘုန္းႀကီးေတြက အလွဴခံသက္သက္ပဲဆုိေတာ့ သူတုိ ့လုိ ဘယ္ျဖစ္လာမလဲ။ ဥပမာ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း အဲလုိမ်ဴိးဆြယ္ရင္ ငါတုိ ့ဘာသာေရးလည္း လူမ်ားလာမလားပဲ။ အခုၾကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြက သူမ်ားဆီက စားဖုိ ့ေလာက္ပဲ သိသလားမသိဘူး။
ငါ့မိန္းကေတာ့ေျပာတယ္။ ဒါေတြကုိ မေျပာေကာင္းဘူးတဲ့ကြာ။ ငရဲအရမ္းႀကီးတယ္လုိ ့ေျပာတယ္။ ငါလည္း ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ကြာ ငါ့ရင္ထဲမွာျပည့္ေနတဲ့စကားလုံးေတြကုိ ငရဲႀကီးခံၿပီး ေျပာေနတာကို နားလည္ေပးကြာ။
ငါ့အေတြးေတြကုိ မင္းကုိေျပာေနတာပါ။
ဘုန္းေက်ာ္
လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးက သူျဖတ္သန္းလာတဲ့ ေခတ္ကုိ ဘယ္ေလာက္ထမ္းႏုိင္တာနဲ ့မဆုိင္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖုိးဆုိတာ တစ္လကုိ လစာဘယ္ေလာက္ရတာလဲနဲ ့ဆုိင္တယ္။ ဒါက ပုိၿပီး လက္ေတြ ့ၾကၿပီး တုိင္းတာလုိ ့ရတယ္။ ေခတ္ကို ဘယ္ေလာက္ထမ္းႏုိင္မွဆုိတာ ေလအရမ္းႀကီးေတာ့ တုိင္းတာလုိ ့မရဘူး။ အဲဒါကို တလြဲလုိ ့ေခၚတယ္။ အခုငါေျပာေနတဲ့ အယူအဆက ၾသစေတ်းလ်က အလုပ္သမားလူတန္းစားေတြေျပာေနတဲ့စကားကြ။
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ကေတာ့ ေပါက္ကရေျပာမွာေပါ့ကြာ။ သူမွ လစာေကာင္းေကာင္းမရဘူးတာ။ ခေလးတစ္ၿပဳံႀကီးနဲ ့တဲစုတ္ေနၿပီး ေပါက္ကရအေတြးေတြေျပာတာျဖစ္မွာေပါ့။ ေဟ့ေကာင္...ဒီစကားေတြကိုအေျပာမ်ားတာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြကြ။ ဒီေကာင္ေတြက ဓားမရွိပဲ ထင္းခုတ္ခ်င္ေနတဲ့လူတန္းစားလုိ ့ငါ့အဘုိးကေျပာတယ္။ မင္းလည္းသတိထားအုံး။
ေနအုံး...ေဟ့ေကာင္..ငါတစ္ခုစဥ္းစားမိတယ္။ သူေတာင္းစားဆုိတဲ့စကားနဲ ့ပက္သက္ၿပီးေျပာၾကတယ္ကြာ။ မလုပ္မစားႏုိင္တဲ့သက္ႀကီးရြယ္အုိေတြ၊ ခေလးသူငယ္ေတြ၊ ႏႈနာ၀ဲစြဲေနတဲ့လူေတြ ခြက္ဆြဲၿပီးေတာင္းစားတာကိုၾကေတာ့ သူေတာင္းစားဆုိၿပီး ႏွိမ္ခ်ေခၚေ၀ၚၾကတယ္။ အဖတ္မလုပ္ခ်င္ဘူး။ အထင္လည္းေသးတယ္။ အခုၾကည့္ကြာ...ဘုန္းႀကီးေတြ သကၤန္း၀တ္ၿပီး သပိတ္လြယ္ၿပီး အိမ္တကာလွည့္ေတာင္းစားတာကုိေတာ့ ဆြမ္းခံတယ္လုိ ့ေခၚတယ္တဲ့။ လွဴၾကပါတန္းၾကပါဆုိတဲ့စကားလည္း သူေတာင္းစားနဲ ့ဘာထူးလုိ ့လဲ။ ဘုန္းႀကီးၾကေတာ့ သူေတာင္းစားမျဖစ္ပဲ၊ ဟိုငတ္ေနတဲ့လူေတြၾကေတာ့ သူေတာင္းစားလုိ ့ေခၚတဲ့လူေတြမေကာင္းဘူးကြာ။ သူတုိ ့ကိုလည္း နာမည္အသစ္ထြင္ေပးရင္ေကာင္းမလားပဲ။ ဥပမာကြာ သူေတာင္းစားလုိ ့မသုံးပဲ၊ အန္ဂ်ီအုိအေသးစားလုိ ့ေခၚရင္ေကာင္းမယ္။
ငါတစ္ခုၾကားဘူးတယ္။ အစုိးရက ျပည္ပအတုိက္အခံေတြကိုေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းတယ္ဆုိၿပီး ပုတ္ခတ္ၾကတယ္။ အဲဒါေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းတာမဟုတ္ဘူးကြ။ လူျပၿပီး ေဒၚလာေတာင္းတာ။ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းျပၿပီး ေဒၚလာေတာင္းတာ။ သူတုိ ့ေျပာမွပဲ လူေတြက ေမ်ာက္ျဖစ္ရေတာ့တယ္။ ဒီဗမာေတြစကားေျပာရင္ ကပ္သီးကပ္သပ္နဲ ့။ နာေရးကူညီမႈ အသင္းတုိ ့၊ သီတဂူဆရာေတာ္တုိ ့နဲ ့အျခားလူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြလုပ္ေနတဲ့လူေတြကုိၾကေတာ့ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းတယ္လုိ ့မေျပာၾကဘူး။ ငါစဥ္းစားလုိ ့မရဘူးကြာ။ လြဲေနသလားမသိဘူး။
ဒုိ ့ဗမာစကားနဲ ့စာက အေတာ္ရႈပ္တယ္။ ႏွစ္လုံးတည္းနဲ ့ေဘာင္းဘီက်ပ္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးမွာလည္း ေလးစားရတာနဲ ့ငါးျပန္ရတာနဲ ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ လစာနဲ ့မခ်မ္းသာပဲ ေပါက္ကရခ်မ္းသာေနတာကိုေတာ့ သူခုိးလုိ ့မေျပာပဲ၊ ဆန္ဂုိေထာင္က စားဖုိ ့မရွိလုိ ့ခုိးတာကိုၾကေတာ့ ငါ့ကို သူခုိးဆုိၿပီး ရုိက္ၾကတယ္ကြာ။ မတရားဘူး။ လူ ့အဖြဲ ့အစည္းႀကီးက လီးလုိလိုမႈိလုိလိုနဲ ့။ ရုိင္းလုိ ့ေတာ့မဟုတ္ဘူးကြာ။ ဘယ္သူမွ စာေရးရင္ အဆဲေလးမပါၾကလုိ ့။ စြန္ ့ဦးတီထြင္လုပ္ငန္းရွင္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ စြန္ ့ဦးတီထြင္ အဆဲရွင္လုိ ့ပဲ သတ္မွတ္ပါ သူငယ္ခ်င္း။
ေနာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေရ....မင္းစဥ္းစားၾကည့္ကြာ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးလုပ္တဲ့လူအခ်ဳိ ့ကေျပာတယ္။ တစ္ခါလာလည္း ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းေပးတာတဲ့။ သူခ်မ္းသာတာကို ဘုရားသခင္က ဖန္တီးတယ္လုိ ့ေျပာတယ္။ သူဆင္းရဲတာကိုလည္း ဒီအတုိင္းပဲ။ သူ ့မိန္းမခေလးရတာကို ဘုရားသခင္က လုပ္ေပးတာတဲ့။ ေျပာရရင္ေတာ့ ဘုရားသခင္က သူ ့မိန္းမကို တက္ခ်သလုိပဲ။
ငါတုိ ့နယ္စပ္မွာေနတုန္းကဆုိရင္ ခရစ္ယာန္ေတြက ငတ္ေနတဲ့ခေလးေတြ မိသားစုေတြကုိ လူစုၿပီး ထမင္းေ၀တယ္။ အ၀တ္အစားေပးတယ္။ ၿပီးရင္ ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ သူတုိ ့ေဟာတာကို နားေထာင္းခုိင္းတယ္။ ဟုိကခေလးေတြ မိသားစုေတြကလည္း ငတ္ေနေတာ့ အၿမဲသြားတယ္။ ၾကာလာေတာ့ သူတုိ ့လည္း အလုိလိုခရာစ္ယာန္ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါနဲ ့ပက္သက္ၿပီး ငါေတြးမိတာတစ္ခုရွိတယ္။ ငါတုိ ့ဗုဒၵဘာသာ ဘုန္းႀကီးေတြက အလွဴခံသက္သက္ပဲဆုိေတာ့ သူတုိ ့လုိ ဘယ္ျဖစ္လာမလဲ။ ဥပမာ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း အဲလုိမ်ဴိးဆြယ္ရင္ ငါတုိ ့ဘာသာေရးလည္း လူမ်ားလာမလားပဲ။ အခုၾကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြက သူမ်ားဆီက စားဖုိ ့ေလာက္ပဲ သိသလားမသိဘူး။
ငါ့မိန္းကေတာ့ေျပာတယ္။ ဒါေတြကုိ မေျပာေကာင္းဘူးတဲ့ကြာ။ ငရဲအရမ္းႀကီးတယ္လုိ ့ေျပာတယ္။ ငါလည္း ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ကြာ ငါ့ရင္ထဲမွာျပည့္ေနတဲ့စကားလုံးေတြကုိ ငရဲႀကီးခံၿပီး ေျပာေနတာကို နားလည္ေပးကြာ။
ငါ့အေတြးေတြကုိ မင္းကုိေျပာေနတာပါ။
ဘုန္းေက်ာ္
4/24/12
" ေရြးေကာက္ပြဲစာခ်ိဳး "
အမိျမန္မာျပည္ကိုခ်စ္ပါသတဲ့
မသိမသာ အမည္ကို လွစ္ပါလို႔
( အိုကြယ္ ) ဒီႏွစ္မွာတဲ့ ႀကံဳရျပန္။
အေနက်ပ္လွေခ်ရဲ႕ဗ်ာတို႔
ေသရပ္သာ တစ္ခါစံခ်င္ေပါ့
တစ္ရြာမက်န္ ေၾကာ္ျငာေတြကမ္းပါလို႔
"ဝဲႀကီး" ပါ "အုတ္ျဖတ္" စခန္းရယ္နဲ႔
ေက်ာက္ႀကီးတစ္ခြင္ ေရႊက်င္လမ္းကုိကြယ္
ျမန္းၾကြဖန္ဖန္။
တရားဓမၼခဏ္ အစဥ္ေရွာင္ကြယ္တဲ့ထံုးလိုပ
ညားျပန္လွ်င္ ေအာင္သြယ္သူကို မုန္းေတာ့မွာလား
ေတာင္ငူနယ္ တစ္နယ္လံုးမွာျဖင့္ ဆူကာညံ
သူသူငါငါ မက်န္ေပဘူးဗ် ဒုကၡမ်ား။
သူ႕ထက္ငါ
လုယက္ကာၿပိဳင္စံယွဥ္ေတာ့
ႏိုင္ငံတြင္ စိတ္ေတြကြဲၾကေပါ့
ဒို႔တေတြပုဆိုးေၾကလို႔ မြဲရခ်ည့္
ေဝခြဲမရ နဂိုရင္းစကားေတြ
ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလားရယ္လို႔
အတင္းၿပိဳင္ကာ ႏႊဲခဲ့ရေပမယ့္
( အမတ္ေလာင္းႀကီးတို႔ေရ .. )
( အမယ္ေလး ၊ ျပည္သူ႔ မ်က္ႏွာဖံုးႀကီးတို႔ေရ )
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာျဖင့္ ကိုယ့္ထမင္းကုိယ္စားၿပီး
အလကား အမုန္းခံရတဲ့
မင္းတိုင္ပင္ ေရြးေကာက္ပြဲ။
(ေရႊဥေဒါင္းေရးသည္)
မသိမသာ အမည္ကို လွစ္ပါလို႔
( အိုကြယ္ ) ဒီႏွစ္မွာတဲ့ ႀကံဳရျပန္။
အေနက်ပ္လွေခ်ရဲ႕
ေသရပ္သာ တစ္ခါစံခ်င္ေပါ့
တစ္ရြာမက်န္ ေၾကာ္ျငာေတြကမ္း
"ဝဲႀကီး" ပါ "အုတ္ျဖတ္" စခန္းရယ္နဲ႔
ေက်ာက္ႀကီးတစ္ခြ
ျမန္းၾကြဖန္ဖန္။
တရားဓမၼခဏ္ အစဥ္ေရွာင္ကြယ္တ
ညားျပန္လွ်င္ ေအာင္သြယ္သူကို မုန္းေတာ့မွာလား
ေတာင္ငူနယ္ တစ္နယ္လံုးမွာျဖ
သူသူငါငါ မက်န္ေပဘူးဗ် ဒုကၡမ်ား။
သူ႕ထက္ငါ
လုယက္ကာၿပိဳင္စံ
ႏိုင္ငံတြင္ စိတ္ေတြကြဲၾကေပါ
ဒို႔တေတြပုဆိုးေ
ေဝခြဲမရ နဂိုရင္းစကားေတြ
ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလ
အတင္းၿပိဳင္ကာ ႏႊဲခဲ့ရေပမယ့္
( အမတ္ေလာင္းႀကီးတ
( အမယ္ေလး ၊ ျပည္သူ႔ မ်က္ႏွာဖံုးႀကီး
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွ
အလကား အမုန္းခံရတဲ့
မင္းတိုင္ပင္ ေရြးေကာက္ပြဲ။
(ေရႊဥေဒါင္းေရးသ
ႏွစ္လုံးတည္းနဲ ့ေဘာင္ဘီးက်ပ္တည္ အခ်စ္ရယ္
၀င္ပါေတာ့ အခ်စ္ရယ္။ ကိုယ္ေလ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးကေန ေမွ်ာ္ရတာ ေမာလွပါၿပီ။ ဟဲ့...ႏွမေတာ္ နင္ဟာေလ ဖင္ကယားေတာ့၊ အခ်ဥ္ကုလားနဲ ့မွ ေတြ ့ခ်င္သလားဟဲ့လုိ ့ေတာင္ ေျဗာတီးရခ်င္ရဲ ့။
လစ္ဗ်ားျပည္ႀကီးမွာေလ....ဟုိလဒစ္ကုလားႀကီးဖင္ကို ဒုတ္နဲ ့ထုိးရတဲ့အထိ ေအာင္ႏုိင္ဖို ့လည္း ဒုိ ့သူပုန္ေတြက ေစာက္ျဖစ္မရွိဘူးကြဲ ့။ ဒီေတာ့ ႏွစ္လုံးတည္းနဲ ့ေဘာင္ဘီၾကပ္တဲ့ ဘ၀မ်ဴိးကသာလွ်င္ က်ဴပ္တုိ ့ျမန္မာေတြနဲ ့တန္ပဗ်ာ။
ဘဘတုိ ့ဘုိးဘုိးတုိ ့ဘြားဘြားတုိ ့ရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြဟာ တခါတေလၾကရင္ ခ်ီးစားတဲ့ငါးဇင္းရိုင္လုိ ေစ်းေကာင္းမရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ စားလုိ ့ေတာ့ေကာင္းပါရဲ ့ဗ်ာ။
ဘာလဲ...ျပည္ပက အတုိက္အခံလား။ သူတုိ ့လည္း အလုပ္မ်ားသားပဲ....ႏွမေတာ္။ လျဖဴကုလားေတြရဲ ့ေပးစာကမ္းစာနဲ ့မွ အသက္ရွင္ရေတာ့ သူတုိ ့လည္ေခ်ာင္းေတြလည္း ရွည္ေနတာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကယန္းေတြလုိ ေၾကးဂြင္းႀကီး ပတ္ထားေပးဖုိ ့လုိေနတယ္လုိ ့ေမာင္ေမာင္ေျပာတာေပါ့။
ဘယ္သူမွ အားမကိုးပါနဲ ့အခ်စ္ရယ္။ အန္အယ္ဒီလည္း ေလပါပဲ။ ႀကံ့ဖြတ္ႀကီး လဒစ္ပါပဲ။ ဘာ...က်ားျဖဴပါတီနဲ ့ခြဲထြက္ပါတီကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတာလား။
ေတာက္....ဒင္းတုိ ့ေတာင္ ပုဆုိးနဲ ့တိုက္ပုံအသစ္ကို အေပါင္ဆုိင္က ငွားေနရတာကိုမ်ား သြားၿပီး အားကုိးခ်င္ေနေသး။
သူပုန္သူပုန္ထထ ဂလုံဂလုံ ခ်ခ်။ လက္နက္ကိုင္ဖုိ ့ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဂ်ီေတာ့ကေန ေျပာေနတာပါကြာ။
ေရးသူ....အက္ဂပန္နိတ ဘဌန္ဏ Bloody ဘုန္းေက်ာ္
--
လစ္ဗ်ားျပည္ႀကီးမွာေလ....ဟုိလဒစ္ကုလားႀကီးဖင္ကို ဒုတ္နဲ ့ထုိးရတဲ့အထိ ေအာင္ႏုိင္ဖို ့လည္း ဒုိ ့သူပုန္ေတြက ေစာက္ျဖစ္မရွိဘူးကြဲ ့။ ဒီေတာ့ ႏွစ္လုံးတည္းနဲ ့ေဘာင္ဘီၾကပ္တဲ့ ဘ၀မ်ဴိးကသာလွ်င္ က်ဴပ္တုိ ့ျမန္မာေတြနဲ ့တန္ပဗ်ာ။
ဘဘတုိ ့ဘုိးဘုိးတုိ ့ဘြားဘြားတုိ ့ရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြဟာ တခါတေလၾကရင္ ခ်ီးစားတဲ့ငါးဇင္းရိုင္လုိ ေစ်းေကာင္းမရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ စားလုိ ့ေတာ့ေကာင္းပါရဲ ့ဗ်ာ။
ဘာလဲ...ျပည္ပက အတုိက္အခံလား။ သူတုိ ့လည္း အလုပ္မ်ားသားပဲ....ႏွမေတာ္။ လျဖဴကုလားေတြရဲ ့ေပးစာကမ္းစာနဲ ့မွ အသက္ရွင္ရေတာ့ သူတုိ ့လည္ေခ်ာင္းေတြလည္း ရွည္ေနတာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကယန္းေတြလုိ ေၾကးဂြင္းႀကီး ပတ္ထားေပးဖုိ ့လုိေနတယ္လုိ ့ေမာင္ေမာင္ေျပာတာေပါ့။
ဘယ္သူမွ အားမကိုးပါနဲ ့အခ်စ္ရယ္။ အန္အယ္ဒီလည္း ေလပါပဲ။ ႀကံ့ဖြတ္ႀကီး လဒစ္ပါပဲ။ ဘာ...က်ားျဖဴပါတီနဲ ့ခြဲထြက္ပါတီကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတာလား။
ေတာက္....ဒင္းတုိ ့ေတာင္ ပုဆုိးနဲ ့တိုက္ပုံအသစ္ကို အေပါင္ဆုိင္က ငွားေနရတာကိုမ်ား သြားၿပီး အားကုိးခ်င္ေနေသး။
သူပုန္သူပုန္ထထ ဂလုံဂလုံ ခ်ခ်။ လက္နက္ကိုင္ဖုိ ့ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဂ်ီေတာ့ကေန ေျပာေနတာပါကြာ။
ေရးသူ....အက္ဂပန္နိတ ဘဌန္ဏ Bloody ဘုန္းေက်ာ္
--
Thanks for sending!!!
Phone Kyaw
4/23/12
ဦးေတဇသားမ်ားႏွင့္ ဖုိးလျပည့္အေၾကာင္း
သူတုိ ့အဖြဲ ့ေျပာေနတဲ့စကားေတြက ဘယ္ေတာ့မွ ေဒၚလာ ငါးသန္းေအာက္မရွိဘူး။ သူတုိ ့ရဲ ့ကားေတြကလည္း ေဒၚလာ ေလးငါးသန္းတန္ကားေတြျဖစ္တဲ့ဖရာရီ (Ferrari) ကားေတြဆုိေတာ့ အင္ဂ်င္ပါ၀ါအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ သူတုိ ့ေဘးမွာကလည္း စကတ္တုိတုိ နဲ ့အရမ္းကုိလွတဲ့ေကာင္မေလးသုံးေလးေယာက္ကလည္း မႈးယစ္ရီေ၀ေနတဲ့မ်က္လုံးေတြနဲ ့။ အားလုံးလုိလုိက အေနာက္တုိင္းစတုိင္ ျမဴးၾကြတဲ့ေတးသီးခ်င္းေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္။ အခ်ိန္က ညသန္းေခၚယံ။ ေနရာက မဂၤလာဒုံေလယ်ာဥ္ကြင္း။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူတုိ ့က ဘာလုိ ့ေလယ်ာဥ္ကြင္းကုိလာတာလဲလုိ ့ေမးစရာရွိတယ္။
သူတုိ ့ရဲ ့ကားေတြက ေနာက္ဆုံးေပၚအေကာင္းဆုံးကားေတြျဖစ္ေတာ့ အရမ္းျမန္တယ္။ အဂၤ်င္ပါ၀ါေကာင္းေတာ့ အသံေတြက ဂ်က္ေလယ်ာဥ္အလားပဲ။ ဒီေတာ့ ဒီကားေတြနဲ ့ရန္ကုန္ၿမိဳ ့ေပၚက ရွိသမွ်လမ္းေတြေပၚမွာ တစ္ခုမွ သူတုိ ့ကားေတြနဲ ့မကိုက္ဘူး။ အဆင္မေျပဘူး။ ကားေမာင္းၿပိဳင္ရင္ လမ္းေကာင္းတာကုိ ရွာေဖြရတယ္။ သူတုိ ့ကားေတြအတြက္ လမ္းေကာင္းတဲ့ေနရာက ရန္ကုန္မဂၤလာဒုံေလယ်ာဥ္ကြင္းတစ္ခုပဲရွိတယ္။ ေလယ်ာဥ္ေျပးလမ္းေပၚမွာ ကားေမာင္းၿပိဳင္တာက အႏၱာရယ္လည္းကင္းတယ္။ ဒ့ါေၾကာင့္မေရြးခ်င္ပဲ ေရြးရတဲ့ေလယ်ာဥ္ကြင္းျဖစ္တယ္လုိ ့သူတုိ ့တစ္စုက က်ေနာ့္ကုိရွင္းျပပါတယ္။
" ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိ ေလယ်ာဥ္ကြင္းရဖုိ ့ဘယ္သူက ခြင့္ျပဳတာလဲဗ်"
"ဒါမ်ားအဆန္းလုပ္လုိ ့။ ေလတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဆီကုိ ဖုန္းဆက္လုိက္ရင္ၿပီးတာပဲ"
ညသန္းေခါင္ယံမွာ ေလယ်ာဥ္အတက္အဆင္းမရွိေတာ့ဘူးဆုိေတာ့ သူတုိ ့တစ္စုကားေမာင္းၿပိဳင္ၾကပါတယ္။ သူတုိ ့ဆုိတာက သူေဌးႀကီး ဦးေတဇသားမ်ားႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊရဲ ့အခ်စ္ဆုံးေျမးဖုိးလျပည့္တုိ ့ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြျဖစ္တဲ့ ဗလေကာင္းေကာင္း ခပ္မုိက္မုိက္မ်က္ႏွာနဲ ့လူေတြကလည္း သူတုိ ့ေဘးမွာ ရပ္ေနၾကပါတယ္။ အားလုံးရဲ ့ဂ်ိဳင္းေအာက္မွာ ေသနတ္ကုိယ္စီနဲ ့ဆုိေတာ့ ၾကည့္ရတာ အင္မတန္ကုိ အသက္၀င္တယ္။ အားလုံးက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ တရားအားထုတ္ေနတာမဟုတ္ေတာ့ အၿပဳံးကုိယ္စီမရွိၾကပါဘူး။ မ်က္ႏွာတုိင္းက ခပ္တည္တည္နဲ ့။
ေဒၚလာသုံးသန္းေၾကး ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုကို ကမၻာေပၚက အဆင္းရဲဆုံးတုိင္းျပည္မွာ က်င္းပေနတာကို စာဖတ္သူမ်ားအခုမွ သိၾကတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီျဖစ္စဥ္ေတြကလည္း မၾကာခဏျဖစ္တတ္ပါတယ္လုိ ့ဆုိၿပီး သူတုိ ့ေဘးနားက သက္ေတာ္ေစာင့္ႀကီးက ရွင္းျပပါတယ္။
"ေဒၚလာသုံးသန္းကို ဘယ္လုိမ်ဳိးေပးလဲ။ ေငြအိတ္နဲ ့ေပးတာလား။ ခ်က္လက္မွတ္နဲ ့ေပးတာလားဗ်" က်ေနာ္က အရပ္ေျခာက္ေပေလာက္ရွိတဲ့ ဗလေကာင္းေကာင္း သက္ေတာ္ေစာင့္ႀကီးကုိ ဆက္ေမးေတာ့....
"ေငြေပးတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ ေလနဲ ့ေပးတာ။ သူတုိ ့အေဖေတြ အဘုိးေတြဆီကုိေျပာလုိက္ရင္ ေဒၚလာသုံးသန္းတန္လုပ္ကြက္ရတယ္။ သုံးသန္းတန္လုပ္ပုိင္ခြင့္ကိုေပးတာ"
ဒီညေကာင္းေမာင္းၿပိဳင္ပြဲၿပီးရင္ က်ေနာ္တုိ ့ ႏုိက္ကလပ္ကိုဆက္သြားမယ္။ အဲဒိမွာ အရက္ေသာက္ၾကမယ္လုိ ့ဆုိၿပီး သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြက ရွင္းျပတယ္။ သက္ေတာ္ေစာင့္က တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး။ အားလုံးရဲ ့အ၀တ္အစားေတြဟာ ဆင္တူေတြခ်ည္းပဲ ၀တ္ထားေတာ့ အင္မတန္ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္။
ေလယ်ာဥ္ကြင္းမွာၿပိဳင္တဲ့ပြဲမွာ ဘယ္သူေတြႏုိင္သြားလဲဆုိတာကုိေတာ့ မသိခ်င္ပါနဲ ့။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္မေျပာခ်င္လုိ ့ပါ။
ပြဲလည္းၿပီးေရာ သူတုိ ့လူစု ႏုိက္ကလပ္ဆီကို ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။
ၾသစေတ်းလ်ကေန ရန္ကုန္ကုိ အလည္လာတဲ့ က်ေနာ္လည္း ႏုိက္ကလပ္တက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေသာက္ေနတဲ့ စားပြဲ၀ုိင္းကုိ VIP ၀ုိင္းလုိ ့ေခၚတယ္။ ေရွ ့ဆုံးတန္းရဲ ့သုံး၀ုိင္းေျမာက္ပြဲမွာ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ေသာက္ေနမိတယ္။
က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ဘာလုိ ့လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ့္စားပြဲကလြဲရင္ ဘယ္သူမွ VIP ၀ုိင္းမွာ မထုိင္ႏုိင္ပဲ ရုိးရုိးစားပြဲေတြမွာသာ သူတုိ ့ထုိင္ပါတယ္။ ေဒၚလာနဲ ့ရွင္းရတဲ့ေနရာမုိ ့အင္မတန္ေစ်းႀကီးပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာလည္း ေဒၚလာသုံးတာဆုိေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ မထူးဆန္းပါဘူး။ စားပြဲေပၚမွာ Black Label တစ္လုံးနဲ ့ ခ်ိစ္ကိုက္ၿပီး ရင္သားလွလွ၊ တင္သားလွလွေတြကို ထုိင္ၿပီး ရႈ ့စားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ေရွ ့က ျမင္ကြင္းေတြက ရုတ္တရက္ ပ်ာယာခတ္သြားၾကတာကုိ သတိထားမိတယ္။
ဗလႀကီးႀကီး၊ အရပ္အေမာင္းေကာင္းေကာင္းနဲ ့လူသုံးေယာက္က ေရွ ့ဆုံးတန္းက VIP စားပြဲခုံ ေလးငါးလုံးကုိ တစ္ခုံတည္းျဖစ္ေအာင္စုစည္းလုိက္တယ္။
စားပြဲေပၚမွာ Gold Label သုံးလုံးကို ေဒါင္လုိက္ေထာင္လုိက္ပါတယ္။ တစ္လုံးကို ေဒၚလာႏွစ္ရာေလာက္ပဲတန္တယ္။ က်ေနာ့္ ဘလက္ေလဘယ္က ငါးဆယ္ေက်ာ္ပဲတန္ေတာ့ သူတုိ ့ထက္ေစ်းနည္းတယ္။ သက္ေတာ္ေစာင့္သုံးေယာက္ထဲကႏွစ္ေယာက္က ႏုိက္ကလပ္ထဲမွာ အရက္၀ုိင္းကို ေစာင့္ေနၿပီး သူတုိ ့ဆရာအတြက္ အသင့္ျပင္ထားေပးရတယ္။ က်န္တဲ့တစ္ေယာက္က အျပင္ကိုထြက္ၿပီး ေဒၚလာေလးငါးသန္းတန္တဲ့ ဖရာရီကားနားကို သြားၿပီး အဆင့္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းပို ့တယ္။ တံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ ရုပ္ခပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္နဲ ့ကားေပၚက ဆင္းလားတယ္။ သူ ့ေဘးမွာ သက္ေတာ္ေစာင့္သုံးေလးေယာက္။ ေဘးနားမွာက ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္မေလးတစ္စု။ Sexy ခပ္က်က် အ၀တ္အစားေတြနဲ ့။ သူတုိ ့လူတစ္စု ႏုိက္ကလပ္ထဲကို ၀င္လာတယ္ၿပီး အဆင္သင့္ျပင္ထားတဲ့ Gold label ၀ုိင္းမွာထုိင္ၿပီး ေပ်ာ္ပါးကခုန္ၾကတာကို သူတုိ ့အေနာက္ကေန ၾကည့္ေနမိတယ္။ အားက်လုိက္တာ။ ကံေကာင္းလုိက္တဲ့ လူငယ္ေတြ။
သက္ေတာ္ေစာင့္တစ္ေယာက္နဲ ့က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ သူက ခရာေတးကစားတာ အေလးမတာကုိ ၀ါသနာပါတဲ့လူ။ အရပ္ကလည္းေကာင္း ဗလကလည္းေကာင္းေတာ့ သူ ဒီအလုပ္ကို ရတာထင္တယ္။ သူဒီအလုပ္လုပ္ေနမွန္း က်ေနာ္မသိဘူး။ က်ေနာ္ေတြ ့ေတြ ့ခ်င္း သူ ့ႏုိက္ကလပ္ထဲမွာ ႏုတ္ဆက္ပါတယ္။
"ေဟ့...ဘဲႀကီး ဘယ္တုန္းက ရန္ကုန္ကုိ ျပန္ေရာက္ေနတာလဲဗ်"
"ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က ေရာက္တာ။ မင္းက ဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
" ဦးေတဇသားေတြကုိ သက္ေတာ္ေစာင့္လုပ္ေနတာ။ ေနာက္မွ စကားေျပာမယ္ဗ်ာ။ အခု အလုပ္မအားေသးလုိ ့"
သူ အလုပ္မ်ားေနေတာ့ က်ေနာ္နဲ ့ေကာင္းေကာင္းစကားမေျပာျဖစ္ပါဘူး။ က်ေနာ္လည္း ေသာက္စား ကခုန္ၿပီး ေတြ ့တဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ ့က်ေနာ္တည္းခုိတဲ့ ဟုိတည္းကုိ ျပန္လာၿပီး အပန္းေျဖခဲ့ပါေတာ့တယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ က်ေနာ့္အေတြ ့အႀကဳံမဟုတ္ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းရဲ ့အေတြ ့အႀကဳံ အျဖစ္မွန္ကုိ ျပန္လည္ေရးသားထားခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။
--
သူတုိ ့ရဲ ့ကားေတြက ေနာက္ဆုံးေပၚအေကာင္းဆုံးကားေတြျဖစ္ေတာ့ အရမ္းျမန္တယ္။ အဂၤ်င္ပါ၀ါေကာင္းေတာ့ အသံေတြက ဂ်က္ေလယ်ာဥ္အလားပဲ။ ဒီေတာ့ ဒီကားေတြနဲ ့ရန္ကုန္ၿမိဳ ့ေပၚက ရွိသမွ်လမ္းေတြေပၚမွာ တစ္ခုမွ သူတုိ ့ကားေတြနဲ ့မကိုက္ဘူး။ အဆင္မေျပဘူး။ ကားေမာင္းၿပိဳင္ရင္ လမ္းေကာင္းတာကုိ ရွာေဖြရတယ္။ သူတုိ ့ကားေတြအတြက္ လမ္းေကာင္းတဲ့ေနရာက ရန္ကုန္မဂၤလာဒုံေလယ်ာဥ္ကြင္းတစ္ခုပဲရွိတယ္။ ေလယ်ာဥ္ေျပးလမ္းေပၚမွာ ကားေမာင္းၿပိဳင္တာက အႏၱာရယ္လည္းကင္းတယ္။ ဒ့ါေၾကာင့္မေရြးခ်င္ပဲ ေရြးရတဲ့ေလယ်ာဥ္ကြင္းျဖစ္တယ္လုိ ့သူတုိ ့တစ္စုက က်ေနာ့္ကုိရွင္းျပပါတယ္။
" ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိ ေလယ်ာဥ္ကြင္းရဖုိ ့ဘယ္သူက ခြင့္ျပဳတာလဲဗ်"
"ဒါမ်ားအဆန္းလုပ္လုိ ့။ ေလတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဆီကုိ ဖုန္းဆက္လုိက္ရင္ၿပီးတာပဲ"
ညသန္းေခါင္ယံမွာ ေလယ်ာဥ္အတက္အဆင္းမရွိေတာ့ဘူးဆုိေတာ့ သူတုိ ့တစ္စုကားေမာင္းၿပိဳင္ၾကပါတယ္။ သူတုိ ့ဆုိတာက သူေဌးႀကီး ဦးေတဇသားမ်ားႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊရဲ ့အခ်စ္ဆုံးေျမးဖုိးလျပည့္တုိ ့ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြျဖစ္တဲ့ ဗလေကာင္းေကာင္း ခပ္မုိက္မုိက္မ်က္ႏွာနဲ ့လူေတြကလည္း သူတုိ ့ေဘးမွာ ရပ္ေနၾကပါတယ္။ အားလုံးရဲ ့ဂ်ိဳင္းေအာက္မွာ ေသနတ္ကုိယ္စီနဲ ့ဆုိေတာ့ ၾကည့္ရတာ အင္မတန္ကုိ အသက္၀င္တယ္။ အားလုံးက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ တရားအားထုတ္ေနတာမဟုတ္ေတာ့ အၿပဳံးကုိယ္စီမရွိၾကပါဘူး။ မ်က္ႏွာတုိင္းက ခပ္တည္တည္နဲ ့။
ေဒၚလာသုံးသန္းေၾကး ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုကို ကမၻာေပၚက အဆင္းရဲဆုံးတုိင္းျပည္မွာ က်င္းပေနတာကို စာဖတ္သူမ်ားအခုမွ သိၾကတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီျဖစ္စဥ္ေတြကလည္း မၾကာခဏျဖစ္တတ္ပါတယ္လုိ ့ဆုိၿပီး သူတုိ ့ေဘးနားက သက္ေတာ္ေစာင့္ႀကီးက ရွင္းျပပါတယ္။
"ေဒၚလာသုံးသန္းကို ဘယ္လုိမ်ဳိးေပးလဲ။ ေငြအိတ္နဲ ့ေပးတာလား။ ခ်က္လက္မွတ္နဲ ့ေပးတာလားဗ်" က်ေနာ္က အရပ္ေျခာက္ေပေလာက္ရွိတဲ့ ဗလေကာင္းေကာင္း သက္ေတာ္ေစာင့္ႀကီးကုိ ဆက္ေမးေတာ့....
"ေငြေပးတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ ေလနဲ ့ေပးတာ။ သူတုိ ့အေဖေတြ အဘုိးေတြဆီကုိေျပာလုိက္ရင္ ေဒၚလာသုံးသန္းတန္လုပ္ကြက္ရတယ္။ သုံးသန္းတန္လုပ္ပုိင္ခြင့္ကိုေပးတာ"
ဒီညေကာင္းေမာင္းၿပိဳင္ပြဲၿပီးရင္ က်ေနာ္တုိ ့ ႏုိက္ကလပ္ကိုဆက္သြားမယ္။ အဲဒိမွာ အရက္ေသာက္ၾကမယ္လုိ ့ဆုိၿပီး သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြက ရွင္းျပတယ္။ သက္ေတာ္ေစာင့္က တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး။ အားလုံးရဲ ့အ၀တ္အစားေတြဟာ ဆင္တူေတြခ်ည္းပဲ ၀တ္ထားေတာ့ အင္မတန္ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္။
ေလယ်ာဥ္ကြင္းမွာၿပိဳင္တဲ့ပြဲမွာ ဘယ္သူေတြႏုိင္သြားလဲဆုိတာကုိေတာ့ မသိခ်င္ပါနဲ ့။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္မေျပာခ်င္လုိ ့ပါ။
ပြဲလည္းၿပီးေရာ သူတုိ ့လူစု ႏုိက္ကလပ္ဆီကို ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။
ၾသစေတ်းလ်ကေန ရန္ကုန္ကုိ အလည္လာတဲ့ က်ေနာ္လည္း ႏုိက္ကလပ္တက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေသာက္ေနတဲ့ စားပြဲ၀ုိင္းကုိ VIP ၀ုိင္းလုိ ့ေခၚတယ္။ ေရွ ့ဆုံးတန္းရဲ ့သုံး၀ုိင္းေျမာက္ပြဲမွာ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ေသာက္ေနမိတယ္။
က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ဘာလုိ ့လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ့္စားပြဲကလြဲရင္ ဘယ္သူမွ VIP ၀ုိင္းမွာ မထုိင္ႏုိင္ပဲ ရုိးရုိးစားပြဲေတြမွာသာ သူတုိ ့ထုိင္ပါတယ္။ ေဒၚလာနဲ ့ရွင္းရတဲ့ေနရာမုိ ့အင္မတန္ေစ်းႀကီးပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာလည္း ေဒၚလာသုံးတာဆုိေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ မထူးဆန္းပါဘူး။ စားပြဲေပၚမွာ Black Label တစ္လုံးနဲ ့ ခ်ိစ္ကိုက္ၿပီး ရင္သားလွလွ၊ တင္သားလွလွေတြကို ထုိင္ၿပီး ရႈ ့စားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ေရွ ့က ျမင္ကြင္းေတြက ရုတ္တရက္ ပ်ာယာခတ္သြားၾကတာကုိ သတိထားမိတယ္။
ဗလႀကီးႀကီး၊ အရပ္အေမာင္းေကာင္းေကာင္းနဲ ့လူသုံးေယာက္က ေရွ ့ဆုံးတန္းက VIP စားပြဲခုံ ေလးငါးလုံးကုိ တစ္ခုံတည္းျဖစ္ေအာင္စုစည္းလုိက္တယ္။
စားပြဲေပၚမွာ Gold Label သုံးလုံးကို ေဒါင္လုိက္ေထာင္လုိက္ပါတယ္။ တစ္လုံးကို ေဒၚလာႏွစ္ရာေလာက္ပဲတန္တယ္။ က်ေနာ့္ ဘလက္ေလဘယ္က ငါးဆယ္ေက်ာ္ပဲတန္ေတာ့ သူတုိ ့ထက္ေစ်းနည္းတယ္။ သက္ေတာ္ေစာင့္သုံးေယာက္ထဲကႏွစ္ေယာက္က ႏုိက္ကလပ္ထဲမွာ အရက္၀ုိင္းကို ေစာင့္ေနၿပီး သူတုိ ့ဆရာအတြက္ အသင့္ျပင္ထားေပးရတယ္။ က်န္တဲ့တစ္ေယာက္က အျပင္ကိုထြက္ၿပီး ေဒၚလာေလးငါးသန္းတန္တဲ့ ဖရာရီကားနားကို သြားၿပီး အဆင့္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းပို ့တယ္။ တံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ ရုပ္ခပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္နဲ ့ကားေပၚက ဆင္းလားတယ္။ သူ ့ေဘးမွာ သက္ေတာ္ေစာင့္သုံးေလးေယာက္။ ေဘးနားမွာက ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္မေလးတစ္စု။ Sexy ခပ္က်က် အ၀တ္အစားေတြနဲ ့။ သူတုိ ့လူတစ္စု ႏုိက္ကလပ္ထဲကို ၀င္လာတယ္ၿပီး အဆင္သင့္ျပင္ထားတဲ့ Gold label ၀ုိင္းမွာထုိင္ၿပီး ေပ်ာ္ပါးကခုန္ၾကတာကို သူတုိ ့အေနာက္ကေန ၾကည့္ေနမိတယ္။ အားက်လုိက္တာ။ ကံေကာင္းလုိက္တဲ့ လူငယ္ေတြ။
သက္ေတာ္ေစာင့္တစ္ေယာက္နဲ ့က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ သူက ခရာေတးကစားတာ အေလးမတာကုိ ၀ါသနာပါတဲ့လူ။ အရပ္ကလည္းေကာင္း ဗလကလည္းေကာင္းေတာ့ သူ ဒီအလုပ္ကို ရတာထင္တယ္။ သူဒီအလုပ္လုပ္ေနမွန္း က်ေနာ္မသိဘူး။ က်ေနာ္ေတြ ့ေတြ ့ခ်င္း သူ ့ႏုိက္ကလပ္ထဲမွာ ႏုတ္ဆက္ပါတယ္။
"ေဟ့...ဘဲႀကီး ဘယ္တုန္းက ရန္ကုန္ကုိ ျပန္ေရာက္ေနတာလဲဗ်"
"ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က ေရာက္တာ။ မင္းက ဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
" ဦးေတဇသားေတြကုိ သက္ေတာ္ေစာင့္လုပ္ေနတာ။ ေနာက္မွ စကားေျပာမယ္ဗ်ာ။ အခု အလုပ္မအားေသးလုိ ့"
သူ အလုပ္မ်ားေနေတာ့ က်ေနာ္နဲ ့ေကာင္းေကာင္းစကားမေျပာျဖစ္ပါဘူး။ က်ေနာ္လည္း ေသာက္စား ကခုန္ၿပီး ေတြ ့တဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ ့က်ေနာ္တည္းခုိတဲ့ ဟုိတည္းကုိ ျပန္လာၿပီး အပန္းေျဖခဲ့ပါေတာ့တယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ က်ေနာ့္အေတြ ့အႀကဳံမဟုတ္ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းရဲ ့အေတြ ့အႀကဳံ အျဖစ္မွန္ကုိ ျပန္လည္ေရးသားထားခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။
--
Thanks for sending!!!
Phone Kyaw
Subscribe to:
Posts (Atom)




