အင္တာနက္မၾကည့္ျဖစ္၊ သတင္းမဖတ္ျဖစ္၊ အီေမးမဖြင့္ျဖစ္ေတာ့ စိတ္နဲနဲခ်မ္းသာတယ္။ ေဒါသကင္းတယ္။ စိတ္မတုိရဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အင္တာနက္မွာေရးေနတဲ့လူေတြကုိၾကည့္ရတာ ေလ,ကလြဲရင္ လက္ေတြ႔မပါသလုိျဖစ္ေနလို႔ပဲ။
အင္တာနက္မွာေရးတဲ့ စာေရးသူ၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါ၊ အႀကံေပးသူ၊ ခ်ီးမြမ္းသူ၊ စသူစသူေတြဟာ အသက္ႀကီးရင့္သူေတြလုိ စိတ္သြားတုိင္းကုိယ္မပါၾကဘူး။ သူတုိ႔ေတြအမ်ားစုဟာ ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွာ ေနထုိင္ၾကသူေတြ၊ ပညာအသင့္အတင့္တက္သူေတြျဖစ္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးကို အရက္နဲ႔အျမည္းလုပ္၊ တယ္လီဖုန္းဆက္၊ ကုိယ့္အခ်င္းအခ်င္းေစာက္စကားမ်ားနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြကုန္ခဲ့ၿပီ။ အေျပာင္းအလဲႀကီးတစုံတရာမွ်ဒီလူေတြမဖန္တီးႏုိင္ခဲ့ဘူး။ အဲဒိလုိလူေတြထဲမွာလည္း က်ေနာ္ပါတယ္။
ထုိင္း နဲ႔ မေလးရွားမွာေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြဟာ ျပတ္သားတယ္။ သူတုိ႔ရဲ ႔ႏုိင္ငံေရးအျမင္၊ အယူအဆဟာ တစ္ခုထဲပဲရွိတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲေခၚၿပီး သေဘာထားေတာင္းခံစရာေတာင္မလုိဘူး။ သူတုိ႔ရဲ ႔ႏုိင္ငံေရးအျမင္ကေတာ့ လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့အစုိးရဖယ္ရွားမယ္။ အေျပာင္းအလဲလုိခ်င္တယ္။ ထမင္း၀၀စားရတဲ့ အေျခအေနလုိခ်င္တယ္။ ဒါပဲ။
ႏုိင္ငံေရးသမားေတြလုိ၊ ပညာမရွင္တရွင္ေတြလုိ ဟုိလုိလုိဒီလုိလုိ စိတ္မ်ဳိးသူတုိ႔မွာမရွိ။ ရွိတာက လက္ရွိအစုိးရေၾကာင့္ ျပည္သူေတြဒုကၡေရာက္တယ္။ ဒီေကာင္ေတြမတရားဘူး။ ရွင္းတယ္။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ၊ ပညာမရွင္တရွင္ေတြေျပာတာကုိ သူတုိ႔က အရႈးေတြ၊ ေဂါက္ေနတယ္လုိ႔ထင္တယ္။ Critical Thinking တုိ႔ အုံးေႏွာက္ကုိ ႏွားဂစ္၀င္ေမႊတာတုိ႔၊ ဘာတုိ႔ လာမေျပာနဲ႔။ စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ျပည္သူေတြရဲ ့ႏုိင္ငံေရးအျမင္ကေတာ့ ျပတ္တယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္ၿပီးကစားရပါတယ္လို႔ေျပာေတာ့ သူတုိ႔က ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ ေဘာလုံးကြင္းမွ မဟုတ္တာတဲ့။ ျခင္းခတ္လုိ႔လည္းရတာမဟုတ္။ ဒီလိုမ်ဳိး။
ေရးေတာ့ ေရးခ်င္ပါရဲ ့ အခ်ိန္မရွိေတာ့လုိ႔ ဒီေလာက္ပါပဲ။
1/2/11
12/12/10
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္မ်ားသုိ႔.....။
တၿပိဳင္တည္း ေနရာေဒသအစုံက တုိက္ခုိက္ၾကဖုိ႔လုိအပ္ေနၿပီ။
နအဖဟာ ယေန႔ကာလမွာ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျပသနာေတြကုိ ထိန္းမႏုိင္သိမ္းမရျဖစ္ေနတာကုိ ခင္ဗ်ားတို႔အားလုံးသိတယ္။
အခုေလာေလာဆယ္ေတြ႔ေနရတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ DKBA ကလြဲရင္ က်န္တဲ့အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြ လုံး၀ၿငိမ္ေနတာေတာ့မေကာင္းဘူး။
နအဖတိုက္တုိက္မတုိက္တုိက္ ကိုယ္ကစတုိက္သင့္ေနၿပီ။ ေစာင့္မေနသင့္ေတာ့ဘူး။ သူတိုက္မွ ကုိယ္ျပန္တုိက္မယ္ဆုိတဲ့ အေျခအေနက တကယ္တန္းေတာ့ ကုိယ့္အဖြဲ႔ရဲ ႔အက်ဳိးစီးပြားတခုတည္းကို ၾကည့္ေနသလုိျဖစ္ေနတယ္။ ဘုံရန္သူ၊ ဘုံရည္မွန္းခ်က္ကုိ အားလုံးသိတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပန္ခ်သင့္ပါၿပီ။
မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ ကခ်င္၊ နဲ႔အျခားတုိင္းရင္းလက္နက္ကုိင္တပ္ေတြ နအဖကိုထုိးစစ္ဆင္သင့္ေနၿပီ။
ABSDF က DKBA ကုိကူညီတဲ့လုပ္ရပ္က တကယ္အားရစရာေကာင္းတယ္။ KNU ရဲ ႔DKBA အေပၚထားတဲ့သေဘာထားလည္းမွန္တယ္။
ဒါေပမဲ့ လက္ရွိျပန္တိုက္ဖုိ႔မလုပ္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြကုိေတာ့ အားမရဘူး။ တကယ္လုိ႔သာ KNU DKBA နဲ႔ ABSDF လုိစုစည္းမႈမရွိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔တုိက္ပြဲဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ျမင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
အားလုံးေသနတ္ေဖာက္ၾကပါစုိ႔လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
နအဖဟာ ယေန႔ကာလမွာ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျပသနာေတြကုိ ထိန္းမႏုိင္သိမ္းမရျဖစ္ေနတာကုိ ခင္ဗ်ားတို႔အားလုံးသိတယ္။
အခုေလာေလာဆယ္ေတြ႔ေနရတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ DKBA ကလြဲရင္ က်န္တဲ့အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြ လုံး၀ၿငိမ္ေနတာေတာ့မေကာင္းဘူး။
နအဖတိုက္တုိက္မတုိက္တုိက္ ကိုယ္ကစတုိက္သင့္ေနၿပီ။ ေစာင့္မေနသင့္ေတာ့ဘူး။ သူတိုက္မွ ကုိယ္ျပန္တုိက္မယ္ဆုိတဲ့ အေျခအေနက တကယ္တန္းေတာ့ ကုိယ့္အဖြဲ႔ရဲ ႔အက်ဳိးစီးပြားတခုတည္းကို ၾကည့္ေနသလုိျဖစ္ေနတယ္။ ဘုံရန္သူ၊ ဘုံရည္မွန္းခ်က္ကုိ အားလုံးသိတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပန္ခ်သင့္ပါၿပီ။
မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ ကခ်င္၊ နဲ႔အျခားတုိင္းရင္းလက္နက္ကုိင္တပ္ေတြ နအဖကိုထုိးစစ္ဆင္သင့္ေနၿပီ။
ABSDF က DKBA ကုိကူညီတဲ့လုပ္ရပ္က တကယ္အားရစရာေကာင္းတယ္။ KNU ရဲ ႔DKBA အေပၚထားတဲ့သေဘာထားလည္းမွန္တယ္။
ဒါေပမဲ့ လက္ရွိျပန္တိုက္ဖုိ႔မလုပ္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြကုိေတာ့ အားမရဘူး။ တကယ္လုိ႔သာ KNU DKBA နဲ႔ ABSDF လုိစုစည္းမႈမရွိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔တုိက္ပြဲဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ျမင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
အားလုံးေသနတ္ေဖာက္ၾကပါစုိ႔လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
12/7/10
ထုိင္းခရီးစဥ္မွတ္တမ္းဓာတ္ပုံမ်ား
| ABSDF တပ္ရင္းတစ္(သုံးဆူ) မွ ရဲေဘာ္တစ္ဦး တီထြင္သည့္ အိမ္လုပ္ေသနတ္။ တစ္လက္ကုိ ဘတ္ငါးရာတန္သည္။ လုိခ်င္ရင္ေျပာပါ။ |
| က်ေနာ္လည္း အားက်မခံ ဒီေသနတ္နဲ႔ ဒီလုိ...၀င့္ၾကြားေပါ့။ |
| ရာဘာၿခံထဲက ေရာ္ဘဲႀကီးေတြႏွင့္ |
| ဘုရားသုံးဆူမွာ တိုက္ဖို႔သြားတာေတာ့မဟုတ္ပါ။ အိမ္မွာပဲ အုိး,တုိက္ပါတယ္။ |
11/28/10
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြအခ်င္းခ်င္းဖင္,ခ်တာ ေတာ္ေတာ္ၾကမ္းတယ္.....
The current very hot issue is ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညႊန္႔ေပါ့လုိ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနၿပီ..။
ေရြးေကာက္ပြဲႏုိင္တဲ့ ႀကံ့ဖြတ္ႀကီးလည္းအစုိးရမျဖစ္ေသးတဲ့အခ်ိန္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း အိမ္ကထြက္ထြက္ျခင္း မနားရေသးတဲ့အခ်ိန္၊ ျပည္တြင္းစစ္ကလည္း မရပ္ေသးတဲ့အျပင္ ျပန္ခ်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးခင္ညႊန္႔တစ္ေယာက္သနားစရာ လြယ္အိတ္ကေလးလြယ္ၿပီး အိမ္ေပၚက ဆင္းရတာကုိၾကည့္ရတာ သံေ၀ဂ,ရစရာ။
ေၾသာ္...အာဏာနဲ႔စည္းစိမ္ဆုိတာ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုထိပဲ ၾကာရွည္ခံပါလားဆုိတာကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိသြားရွာၿပီေပါ့ ဦးခင္ညႊန္႔ရယ္...။ ျမန္ျမန္ျပန္လြတ္ပါေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်ကုိ ျပန္ေရာက္မွ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်ဳလီယာကုိ ေျပာေပးမယ္ေနာ္...။
ဘာ့ေၾကာင့္အင္တာနက္မွာ တင္ရပါသလဲ
အဓိက ထင္ျမင္ခ်က္ေပးတဲ့လူေတြကေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြတ္ နဲ႔ ဦးတင္ဦးတုိ႔ေပါ့ေနာ္။ ထင္ျမင္ခ်က္ကေတာ့ ေဆြးေႏြးရာကိစၥရွိလို႔၊ စပုိင္ျပန္လုပ္ၿပီး အာဏာသိမ္းခ်င္လုိ႔...ဘလာ..ဘလာေပါ့။
က်ေနာ့္ထင္ျမင္ခ်က္ကေတာ့ ရွင္းတယ္။ ဦးခင္ညႊန္႔တုိ႔လင္မယား အပ်င္းေျပအိမ္အလည္သြားတာလုိ႔ထင္တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ဗ်ာ....အိမ္မွာေနရတာပ်င္းလို႔ေပါ့..။ ရွင္းတယ္ဟုတ္။
အမွန္မွန္က ဘယ္သူမွ အတိအက်မသိၾကပါဘူး။ အားလုံး ခန္႔မွန္းေျခနဲ႔သုံးသပ္ေနၾကတယ္ဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္လို႔ပါ။
အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ Point ကေတာ့ အာဏာရွင္ေတြရဲ ့ဘ၀ကုိ သံေ၀ဂရလို႔။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီစာကုိေရးပါ၏။
လြယ္အိတ္ကုိလြယ္၊ မယားလက္ကိုဆြဲ ရြာျပန္ေတာ့မွာလားဟင္..
"မမႏြယ္တစ္ေယာက္ ခေလးတစ္ေယာက္ကုိ လက္မွာဆြဲလုိ႔ ညိဳးလ်လ်မ်က္ႏွာ နဲ႔ သူ႔ရြာကုိျပန္လာခဲ့ရၿပီေလ" တြံ ့ေတးစုိးေအာင္သီခ်င္ထဲကလုိမ်ားျဖစ္ေနၿပီ...။ အခုလည္း ဒီသီခ်င္းထဲကလို ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဦးခင္ညႊန္႔တစ္ေယာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြဖင္ခ်တာကုိ ခံလုိက္ရၿပီ။
ဆံပင္ကျဖဴဆြတ္၊ သြားကက်ဳိး အဘုိးအုိႀကီးဘ၀ နဲ႔ ေျခာက္ကပ္ကပ္ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းေနရၿပီ။
အရင္တုန္းကလုိ ေဒၚခင္၀င္းေရႊတစ္ေယာက္ ခပ္၀၀၊ ခပ္တင္းတင္းမ်က္ႏွာနဲ႔ ေလာကႀကီး -ီးကေၾကာသလို ဆက္ဆံလုိ႔မရေတာ့။
ၾသစေတ်းလ်မွာ သူငယ္ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူမက ဆီဒုိးနားမွာ မန္ေနဂ်ာလုပ္ခဲ့ဘူးတယ္။ တေန႔ေတာ့ ေဒၚခင္၀င္းေရႊနဲ႔အဖြဲ႔က အစည္းအေ၀းဆုိလား၊ ကားျပင္ (Workshop) ဆုိလားမသိ လုပ္ၾကတဲ့အခ်ိန္။ သူ႔ဖိနပ္ကုိ ကိုင္ဖုိ႔အတြက္ မန္ေနဂ်ာလုပ္သူ က်ေနာ္ေဘာ္ဒါမမႀကီးကုိ ေျပာတယ္။ အျခား၀န္ထမ္းေတြကုိင္တာမႀကိဳက္ဘူးတဲ့။
မန္ေနဂ်ာပဲ ကိုင္ရမယ္ဆုိလုိ႔ မမႀကီးလည္း ႏွာေကာက္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ကုိင္ခဲ့ေပးရတယ္လုိ႔ ေျပာဘူးတယ္။ အခုေတာ့ သူက Perth မွာရွိတဲ့စက္ရုံတခုမွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ သူမသာ ေဒၚခင္၀င္းေရႊႀကီးကုိ ေတြ႔လုိက္ရင္ ဘာေျပာမလဲမသိ။ အျပန္ၾကမွ ေမးၾကည့္အုံးမယ္။
အနည္ဆုံးေတာ့ သူက ဒီလုိေျပာႏုိင္တယ္။ သနားတယ္လို႔...။
အျခားဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြလည္း အခ်င္းခ်င္းဖင္ခ်တာမခံရပါေစနဲ႔...
ေယာက်္ားခ်င္းဆုိေတာ့ မဆုိးဘူးလုိ႔ ေျပာႏုိင္တယ္။ နည္းနည္းေတာ့နာမွာေပါ့။ အခုလုိေရးတာ ရုိင္းလုိ႔မဟုတ္ပါဘူး။ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေအာင္လုိ႔ ဥပမာေပးတာပါ။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ အရိပ္ျပလည္းအေကာင္မထင္၊ -ီးထင္ေနမွာစုိးလုိ႔။
အခ်ိန္ရွိေသးတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္...ျပင္စရာရွိတာျမန္ျမန္ျပင္ေတာ့။ ေနာင္ဆုိရင္ ဒီလုိမျဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔ ေျပာႏုိင္လား..။ ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္။ ဒီလုိျမင္ေရာင္ၾကည့္ပါ။ ဦးသန္းေရႊ ႏွင့္ အဘြားႀကိဳင္..က်ဳိက္ေကာ္က ပဲခူးစုရြာေလးကုိ အထုတ္ဆြဲၿပီး ျပန္ေနရအုံးမယ္။ ရြာကလူေတြကလည္း လက္ခံရင္အေကာင္းသားေပါ့။
ႏုိ႔မုိ႔ဆုိရင္ ရြာျပင္ထုတ္ ဒူးရင္းသီးၿခံထဲမွာ တဲထုိးေနရၿပီး...ဒူးရင္းသီးေကာက္ေရာင္းေနရအုံးမယ္။
ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ အလံတစ္ရာဘုရားကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းဖူးခ်င္ရင္ေတာ့ မွားတာကို ျပင္လုိက္ၾကပါေတာ့လုိ႔ ေမာင္ဘုန္းက ဒီလုိေျပာပါရေစ...အဘုိးေရႊႏွင့္အဘြားႀကိဳင္တုိ႔ရယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲႏုိင္တဲ့ ႀကံ့ဖြတ္ႀကီးလည္းအစုိးရမျဖစ္ေသးတဲ့အခ်ိန္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း အိမ္ကထြက္ထြက္ျခင္း မနားရေသးတဲ့အခ်ိန္၊ ျပည္တြင္းစစ္ကလည္း မရပ္ေသးတဲ့အျပင္ ျပန္ခ်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးခင္ညႊန္႔တစ္ေယာက္သနားစရာ လြယ္အိတ္ကေလးလြယ္ၿပီး အိမ္ေပၚက ဆင္းရတာကုိၾကည့္ရတာ သံေ၀ဂ,ရစရာ။
ေၾသာ္...အာဏာနဲ႔စည္းစိမ္ဆုိတာ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုထိပဲ ၾကာရွည္ခံပါလားဆုိတာကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိသြားရွာၿပီေပါ့ ဦးခင္ညႊန္႔ရယ္...။ ျမန္ျမန္ျပန္လြတ္ပါေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ ၾသစေတ်းလ်ကုိ ျပန္ေရာက္မွ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်ဳလီယာကုိ ေျပာေပးမယ္ေနာ္...။
ဘာ့ေၾကာင့္အင္တာနက္မွာ တင္ရပါသလဲ
အဓိက ထင္ျမင္ခ်က္ေပးတဲ့လူေတြကေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြတ္ နဲ႔ ဦးတင္ဦးတုိ႔ေပါ့ေနာ္။ ထင္ျမင္ခ်က္ကေတာ့ ေဆြးေႏြးရာကိစၥရွိလို႔၊ စပုိင္ျပန္လုပ္ၿပီး အာဏာသိမ္းခ်င္လုိ႔...ဘလာ..ဘလာေပါ့။
က်ေနာ့္ထင္ျမင္ခ်က္ကေတာ့ ရွင္းတယ္။ ဦးခင္ညႊန္႔တုိ႔လင္မယား အပ်င္းေျပအိမ္အလည္သြားတာလုိ႔ထင္တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ဗ်ာ....အိမ္မွာေနရတာပ်င္းလို႔ေပါ့..။ ရွင္းတယ္ဟုတ္။
အမွန္မွန္က ဘယ္သူမွ အတိအက်မသိၾကပါဘူး။ အားလုံး ခန္႔မွန္းေျခနဲ႔သုံးသပ္ေနၾကတယ္ဆုိတာကုိ ေျပာခ်င္လို႔ပါ။
အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ Point ကေတာ့ အာဏာရွင္ေတြရဲ ့ဘ၀ကုိ သံေ၀ဂရလို႔။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီစာကုိေရးပါ၏။
လြယ္အိတ္ကုိလြယ္၊ မယားလက္ကိုဆြဲ ရြာျပန္ေတာ့မွာလားဟင္..
"မမႏြယ္တစ္ေယာက္ ခေလးတစ္ေယာက္ကုိ လက္မွာဆြဲလုိ႔ ညိဳးလ်လ်မ်က္ႏွာ နဲ႔ သူ႔ရြာကုိျပန္လာခဲ့ရၿပီေလ" တြံ ့ေတးစုိးေအာင္သီခ်င္ထဲကလုိမ်ားျဖစ္ေနၿပီ...။ အခုလည္း ဒီသီခ်င္းထဲကလို ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဦးခင္ညႊန္႔တစ္ေယာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြဖင္ခ်တာကုိ ခံလုိက္ရၿပီ။
ဆံပင္ကျဖဴဆြတ္၊ သြားကက်ဳိး အဘုိးအုိႀကီးဘ၀ နဲ႔ ေျခာက္ကပ္ကပ္ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းေနရၿပီ။
အရင္တုန္းကလုိ ေဒၚခင္၀င္းေရႊတစ္ေယာက္ ခပ္၀၀၊ ခပ္တင္းတင္းမ်က္ႏွာနဲ႔ ေလာကႀကီး -ီးကေၾကာသလို ဆက္ဆံလုိ႔မရေတာ့။
ၾသစေတ်းလ်မွာ သူငယ္ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူမက ဆီဒုိးနားမွာ မန္ေနဂ်ာလုပ္ခဲ့ဘူးတယ္။ တေန႔ေတာ့ ေဒၚခင္၀င္းေရႊနဲ႔အဖြဲ႔က အစည္းအေ၀းဆုိလား၊ ကားျပင္ (Workshop) ဆုိလားမသိ လုပ္ၾကတဲ့အခ်ိန္။ သူ႔ဖိနပ္ကုိ ကိုင္ဖုိ႔အတြက္ မန္ေနဂ်ာလုပ္သူ က်ေနာ္ေဘာ္ဒါမမႀကီးကုိ ေျပာတယ္။ အျခား၀န္ထမ္းေတြကုိင္တာမႀကိဳက္ဘူးတဲ့။
မန္ေနဂ်ာပဲ ကိုင္ရမယ္ဆုိလုိ႔ မမႀကီးလည္း ႏွာေကာက္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ကုိင္ခဲ့ေပးရတယ္လုိ႔ ေျပာဘူးတယ္။ အခုေတာ့ သူက Perth မွာရွိတဲ့စက္ရုံတခုမွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ သူမသာ ေဒၚခင္၀င္းေရႊႀကီးကုိ ေတြ႔လုိက္ရင္ ဘာေျပာမလဲမသိ။ အျပန္ၾကမွ ေမးၾကည့္အုံးမယ္။
အနည္ဆုံးေတာ့ သူက ဒီလုိေျပာႏုိင္တယ္။ သနားတယ္လို႔...။
အျခားဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြလည္း အခ်င္းခ်င္းဖင္ခ်တာမခံရပါေစနဲ႔...
ေယာက်္ားခ်င္းဆုိေတာ့ မဆုိးဘူးလုိ႔ ေျပာႏုိင္တယ္။ နည္းနည္းေတာ့နာမွာေပါ့။ အခုလုိေရးတာ ရုိင္းလုိ႔မဟုတ္ပါဘူး။ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေအာင္လုိ႔ ဥပမာေပးတာပါ။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ အရိပ္ျပလည္းအေကာင္မထင္၊ -ီးထင္ေနမွာစုိးလုိ႔။
အခ်ိန္ရွိေသးတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္...ျပင္စရာရွိတာျမန္ျမန္ျပင္ေတာ့။ ေနာင္ဆုိရင္ ဒီလုိမျဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔ ေျပာႏုိင္လား..။ ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္။ ဒီလုိျမင္ေရာင္ၾကည့္ပါ။ ဦးသန္းေရႊ ႏွင့္ အဘြားႀကိဳင္..က်ဳိက္ေကာ္က ပဲခူးစုရြာေလးကုိ အထုတ္ဆြဲၿပီး ျပန္ေနရအုံးမယ္။ ရြာကလူေတြကလည္း လက္ခံရင္အေကာင္းသားေပါ့။
ႏုိ႔မုိ႔ဆုိရင္ ရြာျပင္ထုတ္ ဒူးရင္းသီးၿခံထဲမွာ တဲထုိးေနရၿပီး...ဒူးရင္းသီးေကာက္ေရာင္းေနရအုံးမယ္။
ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ အလံတစ္ရာဘုရားကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းဖူးခ်င္ရင္ေတာ့ မွားတာကို ျပင္လုိက္ၾကပါေတာ့လုိ႔ ေမာင္ဘုန္းက ဒီလုိေျပာပါရေစ...အဘုိးေရႊႏွင့္အဘြားႀကိဳင္တုိ႔ရယ္။
11/27/10
11/26/10
ငါးမင္းေဆြ(မေအ-ုိးႀကီး)
![]() |
| ငါး..လုိ႔ဆုိရင္ အဓိပၸာယ္ႏွစ္မ်ဳိးသုံးမ်ဳိး အနည္းဆုံးထြက္တယ္။ ေရထဲမွာ ေနတဲငါး၊ နံပါတ္ငါး၊ ေနာက္ဆုံးငါးကေတာ့ ေခ်ာင္းဆုိးေပ်ာက္ေဆးကုိ မႈးယစ္ေဆးအျဖစ္ေသာက္တဲ့ငါး,လုိ႔ေခၚတဲ့ ငါးမင္းေဆြ...မအေ-ုိးႀကီး |
အမွန္မွန္က ဒီလုိလူမ်ဳိးေတြကုိ စကားထဲထည့္ေျပာဖုိ႔ေတာင္ မသင့္ဘူး။
မီဒီယာမွာ သူ႔ကိုေတြ႔လို႔ပါ။ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိလူ ခ်ီးေပႀကီးကုိ မီဒီယာမွာ ေဖာ္ျပၾကရတာလဲဗ်ာ...။
အခုလိုေရးမိတဲ့ က်ေနာ္လည္းအျပစ္ရွိတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မေရးခ်င္ပါဘူး။ သုိ႔ေသာ္ ေရးလိုက္မွ ေပါ့သြားမယ္ထင္လုိ႔ပါ။
ေဒၚစုကုိအႀကံေပးခ်င္ရင္ ဒဲ့,ဒုိးေျပာေပါ့ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လဲ။ ဒီလုိေျပာလည္းျဖစ္တာပဲ။ ဥပမာ... ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခင္ဗ်ား..အေနနဲ႔စီးပြားေရးပိတ္ဆုိမႈ ့ကုိ ျပန္ရုပ္ေပးပါလုိ႔ ႏုိင္ငံတကာကိုေျပာေပးဗ်ာ...ဒါမေကာင္းဘူး...ဘာညာေပါ့ဗ်ာ..။ အခုၾကေတာ့ ဘာစာေတြလည္းမသိဘူး ငါးမ်က္ႏွာေလာက္ေရးတယ္။
ဒီေလာက္မ်ားတဲ့စာေတြ၊ အရည္မရအဖတ္မရ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဖတ္ေနအုံးမယ္။ အဲဒိအခ်ိန္ကုိ အက်ဳိးရွိရွိသုံးမွာေပါ့။ အနည္းဆုံး သူ႔သားနဲ႔ပဲ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ ပြား,ေနမွာေပါ့ဗ်ာ...။ ဒါကမွ အက်ဳိးရွိအုံးမယ္။ Shit ငါးမင္းေဆြ(မေအ-ုိး) တန္ရာတန္ရာလုပ္စမ္းပါ။
NLD က ဘာလုိ႔ အဖတ္လုပ္ရတာလဲ????
လက္ခံေတြ႔ဆုံခြင့္ေပးတယ္ဆုိတာ လူ႔အဆင့္အတန္းရွိတဲ့ လူေတြကုိ ေပးရတယ္။ အဆင့္အတန္းမတူ၊ ေစာက္က်င့္မေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေတြကုိ ဘုရားခန္းမွာ လက္ခံၿပီးစကားေျပာတာ ေကာင္းသလား။ မေကာင္းဘူး။ ရုပ္ကလည္း ဘီလူးသံပရာသီးစားတာမွ ၾကည့္ေကာင္းအုံးမယ္။ ညွင္းသုိးသိုးနဲ႔။ ဒီလုိလူကို လက္ခံစကားေျပာတယ္... မီဒီယာကလည္း တင္,ေပး။
ေကာင္းၾကေသးရဲ ့လား၊ အရပ္ကတုိ႔ေရ...။
အုိ...ဘန္ေကာက္
ထုိင္းမွာေရာက္ေနပါသည္။
ယုိးဒယားမေလးေတြတအားလွတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေနတုန္းက ရွိတဲ့ Stress ေတြဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိ...။ ဘန္ေကာက္ေရာက္ထဲက လန္း,လန္,သလားေတာ့မေမးနဲ႔။
ဘန္ေကာက္ အရမ္းပူတယ္။ ေရေႏြးပူထဲကုိ ခုန္ဆင္းရသလုိပဲ။ ဘယ္လုိေနရမွန္းေတာင္မသိဘူး။
ယုိးဒယားမေလးေတြတအားလွတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေနတုန္းက ရွိတဲ့ Stress ေတြဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိ...။ ဘန္ေကာက္ေရာက္ထဲက လန္း,လန္,သလားေတာ့မေမးနဲ႔။
ဘန္ေကာက္ အရမ္းပူတယ္။ ေရေႏြးပူထဲကုိ ခုန္ဆင္းရသလုိပဲ။ ဘယ္လုိေနရမွန္းေတာင္မသိဘူး။
11/20/10
ျပည္ပက အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ႔ခံစားခ်က္
ျပည္ပက အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ႔ဘ၀ကုိ ရင္ဖြင့္ခ်င္လို႔ ဒီလုိေရးတယ္။ ရန္ကုန္မွာ အလုပ္မ်ဳိးစုံလုပ္ဖူးပါတယ္။
ပန္းရံလူၾကမ္း အလုပ္သမားဘ၀ကစလို႔၊ လက္သမားအကူအဆုံး လုပ္ဘူးပါတယ္။
ထုိင္းကုိေရာက္ေတာ့လည္း အထည္ခ်ဳပ္စက္ရုံမွာ လုပ္ဘူးတယ္။
ၾသစေတ်းလ်မွာလည္း စက္ရုံအလုပ္သမားဘ၀၊ သန္႔ရွင္းေရးသမား၊ ကားေမာင္းသင္ေပးတဲ့သူ၊ Geological Field Assistant လည္းလုပ္ဘူးတယ္။
ဒီလုိ အလုပ္မ်ဳိးစုံ ေနရာမ်ဳိးစုံမွာ လူမ်ဳိးစုံနဲ႔ေတြ႔ဆုံ ဆက္ဆံဘူးတာေတာ့ ေျပာေနစရာမလုိပါဘူး။ ေတြးၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အခေၾကးေငြကေတာ့ ႏုိင္ငံအေျခအေနအေပၚမူတည္ၿပီးကြဲျပားျခားနားမႈေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း အရမ္းကြာပါတယ္။
အခေၾကးေငြထက္စာရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈေတြကုိ ေျပာခ်င္လို႔ အခုလုိေရးရတာပါ။ ျပည္ပက အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ့ခံစားခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။
ရန္ကုန္က အလုပ္သမားဘ၀
ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက အလုပ္မ်ဳိးစုံလုပ္ဘူးတယ္။ အလုပ္လုပ္ၿပီး ေငြ,ရတာကနည္းေတာ့ အဆင္ေတာ့မေျပဘူးေပါ့။
သုိ႔ေသာ္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာ ကုိယ့္လူမ်ိဳးနဲ႔ကုိယ့္တုိင္းျပည္အတြက္ အလုပ္လုပ္ရတာဆုိေတာ့ ပုိက္ဆံနည္းလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈရွိခဲ့တယ္။ အလုပ္သမားေတြအခ်င္းအခ်င္း ေပ်ာ္စရာရွိရင္ အတူတူေပ်ာ္၊ ေနာက္စရာရွိရင္ အတူတူေနာက္ၿပီး အလုပ္ခ်ိန္ကုန္မွန္းမသိ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ကာလေတြရွိခဲ့တယ္။ ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမႈက တူတာကုိး။
အလုပ္ပိတ္လုိ႔ မိသားစုနဲ႔အလည္အပတ္သြား၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ရတဲ့ ဘ၀ေတြလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့တယ္။
ဘာသာစကားအရ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈ၊ လူမ်ဳိးေရးအရ အႏွိမ္က်င့္ခံရမႈမရွိေတာ့ ပင္ပန္းရက်ဳိးနပ္တယ္လို႔ေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္။ ေငြရတာေတာ့ နည္းတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ကုိယ့္အရည္အခ်င္းရွိသေလာက္၊ ဖားႏုိင္သေလာက္ မိမိက်ဳိးစားအားထုတ္မႈအတြက္ ရာထူးေနရာေလးလည္း အက်ဳိးခံစားခြင့္ရွိတယ္။
သႀကၤန္လိုကာလ၊ သတင္းကၽြတ္လုိကာလာေတြမွာလည္း ၾကည္ႏႈးစရာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြနဲ႔ ဘ၀အေမာေတြကို မိမိေျမေပၚမွာ ေျဖသိမ့္လုိ႔ရတယ္။
သို႔ေသာ္ ျပည္ပက အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ့ဘ၀ ဒီလုိမဟုတ္။
တရား၀င္,တရားမ၀င္ အလုပ္သမားဘ၀
ထုိင္းကိုေရာက္ေတာ့ တရားမ၀င္အလုပ္သမားဘ၀၊ ေနထုိင္ခြင့္၊ လုပ္ပုိင္ခြင့္ လက္မွတ္မရွိ။ လုံၿခဳံမႈမရွိ။
ဘာသာစကားအခက္အခဲ။ အႏွိမ္က်င့္ေစာ္ကားခံရမႈ၊ စတာေတြကို ေန႔စဥ္၊ ရင္နဲ႔မမွ် ခံစားခဲ့ရဘူးတယ္။ အခပ္မသင့္ရင္ အသက္ပါ ဘယ္ကထြက္ရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။ ေနရထုိင္ရ၊ သြားရလာရတဲ့ကိစၥမွာလည္း ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္နဲ႔ တန္ဖုိးမဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္လုိပဲ။
အလုပ္ထဲမွာ အလုပ္ရွင္ကအႏုိင္ကက်င့္၊ မိမိအခ်င္းခ်င္းလည္းအႏုိင္က်င့္၊ ရတဲ့ပိုက္ဆံကလည္း မျဖစ္စေလာက္ေလးနဲ႔ ဘ၀ပ်က္သြားတဲ့လူေတြလည္း အမ်ားႀကီး။ ဘ၀ပ်က္တဲ့လူေတြအမ်ားထဲမွာ အသက္ ၂၅-ႏွစ္ေအာက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ လူငယ္ေတြရဲ ့ဘ၀ေတြ ပ်က္စီး၊ ေသေၾကတာေတြအမ်ားႀကီး။
ဖာ,ျဖစ္တဲ့လူက ဖာ,ျဖစ္။ ေဆးစြဲတဲ့လူက ေဆးစြဲ အဆင့္အတန္းနဲ႔တန္ဖုိးမရွိတဲ့ လူငယ္ေတြရဲ ့ဘ၀ကို ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ေနဖူး၊ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့လူတုိင္းသိမွာပါ။
အေပ်ာ္အပါးဆုိတာကလည္း သိတဲ့အတုိင္း၊ မႈးလို႔ရႈစရာေတာင္မရွိတဲ့ ဘ၀။ ျမန္မာေတြယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထုံးတမ္းေတြနဲ႔လည္း မနီးစပ္ခဲ့တာေတြအမ်ားႀကီးပါ။
ဒီအေျခအေနေတြက ထုိင္းမွာတင္ပဲလားဆုိေတာ့မဟုတ္။ ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွာလည္း အလားတူကိစၥေတြနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရေသးတယ္။
ၾသစေတ်းလ်ေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြရဲ ႔ဘ၀
ေငြ,ေတာ့ရတယ္။ တလကို ေဒၚလာ ၁၅၀၀ ေတာ့ အလုပ္သမားတုိင္း စားၿပီးေသာက္ၿပီးရပါတယ္။ အဆင္ေတာ့ေျပၾကတာေပါ့။ မုိးလင္းက မုိးခ်ဳပ္အလုပ္,လုပ္။ ညေနျပန္လာ။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ ဟုိလည္ဒီလည္။ ထမင္းစား။ အိပ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ အလုပ္ျပန္ဆင္း။ ဒါနဲ႔ပဲလည္ပတ္။
ခြဲျခားဆက္ဆံခံမႈကေတာ့ အေထြအထူးမရွိဘူး။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္က ငပိစားတဲ့အသံနဲ႔ အဂၤလိပ္လုိေျပာရေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲႀကိဳစား သူ႔ႏုိင္ငံသားေတြကုိပဲ ဦးစားေပးခန္႔အပ္ၿပီး ရာထူးႀကီး၊ ေနရာေကာင္းေတြေပးပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ လူမႈပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀မဟုတ္။ ျမန္မာ့ဓေလ့ထုံတမ္းအစဥ္အလာမေတြ႔။ အလုပ္ထဲမွာလည္း လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ နဲ႔ ဆိုေတာ့ ရန္ကုန္မွာလုပ္တုန္းကလုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခင္ခင္မင္မင္ ဘ၀မရွိ။ တခါလာလည္း စက္ရုပ္ေတြလုိ ပါးစပ္ပိတ္၊ တေနကုန္မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ေငြ,ရဖို႔အတြက္ အေသြးအသား၊ ဘ၀ေတြကို ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံေနရတယ္။
ဒီလုိဘ၀မ်ဳိးကို ဘယ္သူမွ မေပ်ာ္ၾကပါဘူး။ ဆုိေတာ့ ျမန္မာေတြဟာ မိမိတိုင္းျပည္မွာပဲ လုပ္,ခ်င္ၾကပါတယ္။ မတက္သာလုိ႔သာ ေနရေပမဲ့ ျမန္မာေတြဟာ ငပိ,ေတာ့ ထမင္းခ်ိဳင့္တုိင္းမွာရွိတက္ၾကတယ္။ ဒါက တကယ္လက္ေတြ ့ျမန္မာဟာ ျမန္မာ့ဓေလ့ကို ခ်စ္တက္တယ္ဆုိတာကို ျပပါတယ္။
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ရန္ကုန္မွာ လုပ္,ရမလဲ
အထက္က ႏုိင္ငံႏွစ္ခုမွာ ေနဘူး၊ လုပ္ဘူး၊ ခံစားရတာကိုေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ျပည္ပက ျမန္မာေတြအကုန္လုံး မိမိတုိင္းျပည္မွာပဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလုပ္ကိုင္စားေသာက္ခ်င္ ၾကမွာပါ။
ျပည္ပမွာ ဘာသာစကား၊ လူမ်ဳိးေရး၊ စတဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈေတြက တကယ္တန္းေတာ့ ေငြ,ရတာနဲ႔မကာမိဘူး။ မိမိတုိင္းျပည္မွာ မိမိလူမ်ဳိးနဲ႔ အတူတူလုပ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ဘ၀ကို လြမ္းဆြတ္မိတယ္။ တခါတေလ ဒီလုိစဥ္စားမိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဘ၀ေတြဟာ ေငြ,နဲ႔ အေရာင္း၀ယ္လုပ္ခံရတဲ့ စကားေျပာတဲ့ကုန္ပစၥည္းေတြပဲလုိ႔။
ဒီအေျခအေနေတြကုိ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ေတြအတူတူညီညီညာညာ ဆက္လက္က်ဳိးစားၾကရအုံးမွာပါ။
က်ေနာ္ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေရာက္ေနတဲ့ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ပါ။
ပန္းရံလူၾကမ္း အလုပ္သမားဘ၀ကစလို႔၊ လက္သမားအကူအဆုံး လုပ္ဘူးပါတယ္။
ထုိင္းကုိေရာက္ေတာ့လည္း အထည္ခ်ဳပ္စက္ရုံမွာ လုပ္ဘူးတယ္။
ၾသစေတ်းလ်မွာလည္း စက္ရုံအလုပ္သမားဘ၀၊ သန္႔ရွင္းေရးသမား၊ ကားေမာင္းသင္ေပးတဲ့သူ၊ Geological Field Assistant လည္းလုပ္ဘူးတယ္။
ဒီလုိ အလုပ္မ်ဳိးစုံ ေနရာမ်ဳိးစုံမွာ လူမ်ဳိးစုံနဲ႔ေတြ႔ဆုံ ဆက္ဆံဘူးတာေတာ့ ေျပာေနစရာမလုိပါဘူး။ ေတြးၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အခေၾကးေငြကေတာ့ ႏုိင္ငံအေျခအေနအေပၚမူတည္ၿပီးကြဲျပားျခားနားမႈေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း အရမ္းကြာပါတယ္။
အခေၾကးေငြထက္စာရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈေတြကုိ ေျပာခ်င္လို႔ အခုလုိေရးရတာပါ။ ျပည္ပက အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ့ခံစားခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။
ရန္ကုန္က အလုပ္သမားဘ၀
ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက အလုပ္မ်ဳိးစုံလုပ္ဘူးတယ္။ အလုပ္လုပ္ၿပီး ေငြ,ရတာကနည္းေတာ့ အဆင္ေတာ့မေျပဘူးေပါ့။
သုိ႔ေသာ္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာ ကုိယ့္လူမ်ိဳးနဲ႔ကုိယ့္တုိင္းျပည္အတြက္ အလုပ္လုပ္ရတာဆုိေတာ့ ပုိက္ဆံနည္းလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈရွိခဲ့တယ္။ အလုပ္သမားေတြအခ်င္းအခ်င္း ေပ်ာ္စရာရွိရင္ အတူတူေပ်ာ္၊ ေနာက္စရာရွိရင္ အတူတူေနာက္ၿပီး အလုပ္ခ်ိန္ကုန္မွန္းမသိ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ကာလေတြရွိခဲ့တယ္။ ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမႈက တူတာကုိး။
အလုပ္ပိတ္လုိ႔ မိသားစုနဲ႔အလည္အပတ္သြား၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ရတဲ့ ဘ၀ေတြလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့တယ္။
ဘာသာစကားအရ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈ၊ လူမ်ဳိးေရးအရ အႏွိမ္က်င့္ခံရမႈမရွိေတာ့ ပင္ပန္းရက်ဳိးနပ္တယ္လို႔ေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္။ ေငြရတာေတာ့ နည္းတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ကုိယ့္အရည္အခ်င္းရွိသေလာက္၊ ဖားႏုိင္သေလာက္ မိမိက်ဳိးစားအားထုတ္မႈအတြက္ ရာထူးေနရာေလးလည္း အက်ဳိးခံစားခြင့္ရွိတယ္။
သႀကၤန္လိုကာလ၊ သတင္းကၽြတ္လုိကာလာေတြမွာလည္း ၾကည္ႏႈးစရာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြနဲ႔ ဘ၀အေမာေတြကို မိမိေျမေပၚမွာ ေျဖသိမ့္လုိ႔ရတယ္။
သို႔ေသာ္ ျပည္ပက အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ ့ဘ၀ ဒီလုိမဟုတ္။
တရား၀င္,တရားမ၀င္ အလုပ္သမားဘ၀
ထုိင္းကိုေရာက္ေတာ့ တရားမ၀င္အလုပ္သမားဘ၀၊ ေနထုိင္ခြင့္၊ လုပ္ပုိင္ခြင့္ လက္မွတ္မရွိ။ လုံၿခဳံမႈမရွိ။
ဘာသာစကားအခက္အခဲ။ အႏွိမ္က်င့္ေစာ္ကားခံရမႈ၊ စတာေတြကို ေန႔စဥ္၊ ရင္နဲ႔မမွ် ခံစားခဲ့ရဘူးတယ္။ အခပ္မသင့္ရင္ အသက္ပါ ဘယ္ကထြက္ရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။ ေနရထုိင္ရ၊ သြားရလာရတဲ့ကိစၥမွာလည္း ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္နဲ႔ တန္ဖုိးမဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္လုိပဲ။
အလုပ္ထဲမွာ အလုပ္ရွင္ကအႏုိင္ကက်င့္၊ မိမိအခ်င္းခ်င္းလည္းအႏုိင္က်င့္၊ ရတဲ့ပိုက္ဆံကလည္း မျဖစ္စေလာက္ေလးနဲ႔ ဘ၀ပ်က္သြားတဲ့လူေတြလည္း အမ်ားႀကီး။ ဘ၀ပ်က္တဲ့လူေတြအမ်ားထဲမွာ အသက္ ၂၅-ႏွစ္ေအာက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ လူငယ္ေတြရဲ ့ဘ၀ေတြ ပ်က္စီး၊ ေသေၾကတာေတြအမ်ားႀကီး။
ဖာ,ျဖစ္တဲ့လူက ဖာ,ျဖစ္။ ေဆးစြဲတဲ့လူက ေဆးစြဲ အဆင့္အတန္းနဲ႔တန္ဖုိးမရွိတဲ့ လူငယ္ေတြရဲ ့ဘ၀ကို ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ေနဖူး၊ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့လူတုိင္းသိမွာပါ။
အေပ်ာ္အပါးဆုိတာကလည္း သိတဲ့အတုိင္း၊ မႈးလို႔ရႈစရာေတာင္မရွိတဲ့ ဘ၀။ ျမန္မာေတြယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထုံးတမ္းေတြနဲ႔လည္း မနီးစပ္ခဲ့တာေတြအမ်ားႀကီးပါ။
ဒီအေျခအေနေတြက ထုိင္းမွာတင္ပဲလားဆုိေတာ့မဟုတ္။ ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွာလည္း အလားတူကိစၥေတြနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရေသးတယ္။
ၾသစေတ်းလ်ေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြရဲ ႔ဘ၀
ေငြ,ေတာ့ရတယ္။ တလကို ေဒၚလာ ၁၅၀၀ ေတာ့ အလုပ္သမားတုိင္း စားၿပီးေသာက္ၿပီးရပါတယ္။ အဆင္ေတာ့ေျပၾကတာေပါ့။ မုိးလင္းက မုိးခ်ဳပ္အလုပ္,လုပ္။ ညေနျပန္လာ။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ ဟုိလည္ဒီလည္။ ထမင္းစား။ အိပ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ အလုပ္ျပန္ဆင္း။ ဒါနဲ႔ပဲလည္ပတ္။
ခြဲျခားဆက္ဆံခံမႈကေတာ့ အေထြအထူးမရွိဘူး။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္က ငပိစားတဲ့အသံနဲ႔ အဂၤလိပ္လုိေျပာရေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲႀကိဳစား သူ႔ႏုိင္ငံသားေတြကုိပဲ ဦးစားေပးခန္႔အပ္ၿပီး ရာထူးႀကီး၊ ေနရာေကာင္းေတြေပးပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ လူမႈပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀မဟုတ္။ ျမန္မာ့ဓေလ့ထုံတမ္းအစဥ္အလာမေတြ႔။ အလုပ္ထဲမွာလည္း လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ နဲ႔ ဆိုေတာ့ ရန္ကုန္မွာလုပ္တုန္းကလုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခင္ခင္မင္မင္ ဘ၀မရွိ။ တခါလာလည္း စက္ရုပ္ေတြလုိ ပါးစပ္ပိတ္၊ တေနကုန္မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ေငြ,ရဖို႔အတြက္ အေသြးအသား၊ ဘ၀ေတြကို ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံေနရတယ္။
ဒီလုိဘ၀မ်ဳိးကို ဘယ္သူမွ မေပ်ာ္ၾကပါဘူး။ ဆုိေတာ့ ျမန္မာေတြဟာ မိမိတိုင္းျပည္မွာပဲ လုပ္,ခ်င္ၾကပါတယ္။ မတက္သာလုိ႔သာ ေနရေပမဲ့ ျမန္မာေတြဟာ ငပိ,ေတာ့ ထမင္းခ်ိဳင့္တုိင္းမွာရွိတက္ၾကတယ္။ ဒါက တကယ္လက္ေတြ ့ျမန္မာဟာ ျမန္မာ့ဓေလ့ကို ခ်စ္တက္တယ္ဆုိတာကို ျပပါတယ္။
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ရန္ကုန္မွာ လုပ္,ရမလဲ
အထက္က ႏုိင္ငံႏွစ္ခုမွာ ေနဘူး၊ လုပ္ဘူး၊ ခံစားရတာကိုေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ျပည္ပက ျမန္မာေတြအကုန္လုံး မိမိတုိင္းျပည္မွာပဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလုပ္ကိုင္စားေသာက္ခ်င္ ၾကမွာပါ။
ျပည္ပမွာ ဘာသာစကား၊ လူမ်ဳိးေရး၊ စတဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈေတြက တကယ္တန္းေတာ့ ေငြ,ရတာနဲ႔မကာမိဘူး။ မိမိတုိင္းျပည္မွာ မိမိလူမ်ဳိးနဲ႔ အတူတူလုပ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ဘ၀ကို လြမ္းဆြတ္မိတယ္။ တခါတေလ ဒီလုိစဥ္စားမိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဘ၀ေတြဟာ ေငြ,နဲ႔ အေရာင္း၀ယ္လုပ္ခံရတဲ့ စကားေျပာတဲ့ကုန္ပစၥည္းေတြပဲလုိ႔။
ဒီအေျခအေနေတြကုိ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ေတြအတူတူညီညီညာညာ ဆက္လက္က်ဳိးစားၾကရအုံးမွာပါ။
က်ေနာ္ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေရာက္ေနတဲ့ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ပါ။
11/19/10
အမ်ဳိးသားသင့္ျမတ္ေရးဓာတ္ပုံဆု (အေကာင္းဆုံး)
The photo of year 2010
![]() |
| ေဒၚစုကုိ လူနာသည္က အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ဒီလုိကန္ေတာ့ခံရတာ ျမင္ေတာ့ က်ေနာ္က ဒီလုိျမင္တယ္...ေၾသာ္..အေမ့ကုိ အားလုံးက အားကုိးေနပါလားလုိ႔ |
ကမၻာေပၚက နာမည္ႀကီး ဓာတ္ပုံသတင္းေထာက္ေတြ ရုိက္တဲ့ဓာတ္ပုံေတြကုိ ေပးတဲ့ဆုရွိတယ္။ The photo of year 2010 (၂၀၁၀-ခုႏွစ္ရဲ ့ အေကာင္းတကာ့အေကာင္းဆုံးဓာတ္ပုံဆု) လုိ႔ေခၚတယ္။ က်ေနာ္က Mizzima က သတင္းေထာက္ရုိက္တဲ့ ဓာတ္ပုံကုိ ယခု ဆု အားေပးအပ္ခ်ီးျမွင့္ပါသည္။
ဓာတ္ပုံ Mizzima
11/18/10
အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရး စီမံကိန္း
စကားလုံးေတြနဲ႔လည္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္ေနအုံးမယ္။
ဘာတဲ့...အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ အမ်ဳိးသားစည္းလုံးညီညြတ္ေရး၊ သုံးပြင့္ဆုိင္၊ Dialougue၊ ဖက္ဒရယ္ စတဲ့ စကားလုံးေတြ တအားမ်ားတယ္။
ေနာက္ဆုိရင္ အမ်ဳိးသမီးစည္းလုံးညြတ္ေရး၊ အေျခာက္ခ်င္း ရင္ခ်င္းကပ္၊ မိန္းမလွ်ာျခင္း ေက်ာျခင္းကပ္ေတြလာအုံးမယ္။
ဒါကိုလည္း အခ်ိန္နဲ႔အမွ်ေျပာင္းလဲေနတဲ့ Paradiagm Shift လုိ႔ေခၚတယ္။ တခ်ိန္လုံးေျပာင္းေနလုိ႔...။
စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီပဲ ေပးမယ္
ဒီစကားက နအဖက ေျပာတဲ့စကား။ ယူခ်င္ယူ မယူခ်င္ လဲ,ေသလုိက္။ ေျပာတဲ့အတုိင္း လုပ္တယ္။
ေတာထဲမွာ ၾကည့္ဖုိ႔လုပ္ထားတဲ့ေျမပုံထဲက (၇) ခ်က္အတုိင္း လုပ္တယ္။ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အထိ။ ဒါက နအဖ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အမ်ဳိးသားစည္းလုံးညီညြတ္ေရး။ နအဖက စစ္သားဆုိေတာ့ သူလုိခ်င္တာက အမိန္ ့နာခံမႈပဲ။ သူ႔အမိန္ ့တုိင္းလုပ္၊ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ သနားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့အတုိင္း လူတုိင္းကုိ ေထာင္ထဲထည့္တယ္။ သိတယ္ဟုတ္။
ေလဖမ္းဒမ္းစီးျဖစ္ျပန္ၿပီ
က်ေနာ္တုိ႔ဘက္က ေလွ်ာ့သင့္တယ္။ သင္ပုံးေခ်ေရး၊ ခြင့္လႊတ္ျခင္းေပးေရး၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈကို ႏုိဘယ္ဆုရွင္ႀကီးကေျပာရင္ ႏုိင္ငံတကာက လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ ဘာညာ အာပလာ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊရဲ ့စိတ္ေျပာင္းေအာင္က်ဳိးစားႏုိင္ရင္ ေဆြးေႏြးေရး ရမယ္။ ဒါလည္းရွိေသးတယ္။
ဒါေတြက အတုိက္အခံဘက္က ေျပာတဲ့စကား။
တုိင္းရင္းသားေတြဘက္က ဖက္ဒရယ္၊ သုံးပြင့္ဆုိင္ကုိ လုိခ်င္တယ္။
ျပည္သူေတြက ျပည္တြင္းစစ္မရွိ၊ တည္ၿငိမ္ ထမင္း၀/ႏုိင္ၿပီး လုံၿခဳံေရး စိတ္ခ်တဲ့တုိင္းျပည္ကိုလုိခ်င္တယ္။
ေခတ္ပ်က္သူေဌးႀကီးေတြက သူတုိ႔စည္းစိမ္ေတြ ဆုံးရႈံးမွာကို မလုိလာဘူး။
ဒီအေျခအေနေတြက ဘက္တစ္ခုခ်င္းစီက လုိခ်င္တဲ့အေျခအေန။
စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီပဲေပးမယ္
ဘယ္သူက ဘာပဲေတာင္းေတာင္း၊ ဘယ္လုိေျပာေျပာ ဘယ္သူကိုမွ ဂရုမစုိက္လို႔ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ၾကံ့ဖြတ္ကုိႏုိင္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့ၿပီ။ ေဒၚစုမကလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားေျပာလည္း ဂရုစုိက္မွာမဟုတ္။
ဘယ္သူမွ လူမထင္လုိ႔ ဒီလိုလုပ္ေနတဲ့အေျခအေနကို ဘယ္လုိမ်ဳိးခြင့္လႊတ္တာတုိ႔၊ သင္ပုန္းေခ်တာတုိ႔ သြားေျပာေနအုံးမွာလဲ။ ေျပာလည္းဂရုစိုက္တာမဟုတ္ဘူး။
ကုိယ့္ဘက္အျခမ္းက ေျပာပါမ်ားေတာ့ င,ေပါႀကီးပဲ ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ကုိယ့္အလုပ္သာ ကုိယ္လုပ္ၾကပါ။
သူ႔ထုိက္နဲ႔ သူ ့ကံေပါ့
NLD ႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေတြက ပင္လုံညီလာခံလုပ္ေနၿပီ။ ဒါကို ႏွစ္ပြင့္ဆုိင္လုိ႔ေခၚတယ္။
တဘက္ကလည္း ေဒၚစုက နအဖနဲ႔ အၿမဲတမ္း၊ ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေတြ႔မယ္လုိ႔ေျပာၿပီးပီ။ ည သန္းေကာင္ယံလည္း ေတြ႔ႏုိင္တယ္။ အိပ္ေရးပ်က္တာေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့ေပါ့..။ ဒါကိုလည္း တဘက္က ေတြ႔ဆုံေရးျဖစ္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးထားတယ့္သေဘာ။ ေနာက္ၿပီး မိမိလုပ္စရာရွိတာကိုလုပ္ေနတယ္။ စည္းရုံးတယ္။ လူထု/အင္အားယူေနတယ္။ အာ,ေပးေနတယ္။
အခ်ဳပ္ကေတာ့ ေထာင္မဟုတ္ပါဘူး
နိဂုံးခ်ဳပ္ကေတာ့...အခု NLD နဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြလုပ္ေနတဲ့အလုပ္က အမ်ဳိးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးကို လက္ေတြ႔က်က်၊ Plan ရွိရွိ လုပ္ေနၿပီ။
ဘာျဖစ္လာမလဲဆုိေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ၾကေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ အဲဒိလုိျမင္တယ္။ အႀကံေပးတာလည္းေပးတာေပါ့။ ရႊီးတာလည္း ရႊီးတာေပါ့။ မ်က္လုံးစြပ္ပိတ္ၿပီး ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာကုိ အတင္းလုိင္းတင္လုိ ့ ရတာမဟုတ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကုသုိလ္ကံကုိပဲ လႊဲခ်/ရေတာ့မွာပဲ။ အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ရမွာပါ။ ဘယ္အရာမွ မၿမဲဘူးေလ။ နအဖက သံတုံးႀကီးမွမဟုတ္တာ။ သံေတာင္ သံေခ်းစားရင္ ဘယ္ေလာက္ခံလုိ႔လဲ။ ဒီသေဘာနဲ႔ က်ေနာ့္စိတ္ကုိ ေျဖသိမ့္ေနပါေတာ့တယ္။
သတၱ၀ါေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ဘာတဲ့...အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ အမ်ဳိးသားစည္းလုံးညီညြတ္ေရး၊ သုံးပြင့္ဆုိင္၊ Dialougue၊ ဖက္ဒရယ္ စတဲ့ စကားလုံးေတြ တအားမ်ားတယ္။
ေနာက္ဆုိရင္ အမ်ဳိးသမီးစည္းလုံးညြတ္ေရး၊ အေျခာက္ခ်င္း ရင္ခ်င္းကပ္၊ မိန္းမလွ်ာျခင္း ေက်ာျခင္းကပ္ေတြလာအုံးမယ္။
ဒါကိုလည္း အခ်ိန္နဲ႔အမွ်ေျပာင္းလဲေနတဲ့ Paradiagm Shift လုိ႔ေခၚတယ္။ တခ်ိန္လုံးေျပာင္းေနလုိ႔...။
စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီပဲ ေပးမယ္
ဒီစကားက နအဖက ေျပာတဲ့စကား။ ယူခ်င္ယူ မယူခ်င္ လဲ,ေသလုိက္။ ေျပာတဲ့အတုိင္း လုပ္တယ္။
ေတာထဲမွာ ၾကည့္ဖုိ႔လုပ္ထားတဲ့ေျမပုံထဲက (၇) ခ်က္အတုိင္း လုပ္တယ္။ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အထိ။ ဒါက နအဖ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အမ်ဳိးသားစည္းလုံးညီညြတ္ေရး။ နအဖက စစ္သားဆုိေတာ့ သူလုိခ်င္တာက အမိန္ ့နာခံမႈပဲ။ သူ႔အမိန္ ့တုိင္းလုပ္၊ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ သနားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့အတုိင္း လူတုိင္းကုိ ေထာင္ထဲထည့္တယ္။ သိတယ္ဟုတ္။
ေလဖမ္းဒမ္းစီးျဖစ္ျပန္ၿပီ
က်ေနာ္တုိ႔ဘက္က ေလွ်ာ့သင့္တယ္။ သင္ပုံးေခ်ေရး၊ ခြင့္လႊတ္ျခင္းေပးေရး၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈကို ႏုိဘယ္ဆုရွင္ႀကီးကေျပာရင္ ႏုိင္ငံတကာက လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ ဘာညာ အာပလာ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊရဲ ့စိတ္ေျပာင္းေအာင္က်ဳိးစားႏုိင္ရင္ ေဆြးေႏြးေရး ရမယ္။ ဒါလည္းရွိေသးတယ္။
ဒါေတြက အတုိက္အခံဘက္က ေျပာတဲ့စကား။
တုိင္းရင္းသားေတြဘက္က ဖက္ဒရယ္၊ သုံးပြင့္ဆုိင္ကုိ လုိခ်င္တယ္။
ျပည္သူေတြက ျပည္တြင္းစစ္မရွိ၊ တည္ၿငိမ္ ထမင္း၀/ႏုိင္ၿပီး လုံၿခဳံေရး စိတ္ခ်တဲ့တုိင္းျပည္ကိုလုိခ်င္တယ္။
ေခတ္ပ်က္သူေဌးႀကီးေတြက သူတုိ႔စည္းစိမ္ေတြ ဆုံးရႈံးမွာကို မလုိလာဘူး။
ဒီအေျခအေနေတြက ဘက္တစ္ခုခ်င္းစီက လုိခ်င္တဲ့အေျခအေန။
စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီပဲေပးမယ္
ဘယ္သူက ဘာပဲေတာင္းေတာင္း၊ ဘယ္လုိေျပာေျပာ ဘယ္သူကိုမွ ဂရုမစုိက္လို႔ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ၾကံ့ဖြတ္ကုိႏုိင္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့ၿပီ။ ေဒၚစုမကလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားေျပာလည္း ဂရုစုိက္မွာမဟုတ္။
ဘယ္သူမွ လူမထင္လုိ႔ ဒီလိုလုပ္ေနတဲ့အေျခအေနကို ဘယ္လုိမ်ဳိးခြင့္လႊတ္တာတုိ႔၊ သင္ပုန္းေခ်တာတုိ႔ သြားေျပာေနအုံးမွာလဲ။ ေျပာလည္းဂရုစိုက္တာမဟုတ္ဘူး။
ကုိယ့္ဘက္အျခမ္းက ေျပာပါမ်ားေတာ့ င,ေပါႀကီးပဲ ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ကုိယ့္အလုပ္သာ ကုိယ္လုပ္ၾကပါ။
သူ႔ထုိက္နဲ႔ သူ ့ကံေပါ့
NLD ႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေတြက ပင္လုံညီလာခံလုပ္ေနၿပီ။ ဒါကို ႏွစ္ပြင့္ဆုိင္လုိ႔ေခၚတယ္။
တဘက္ကလည္း ေဒၚစုက နအဖနဲ႔ အၿမဲတမ္း၊ ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေတြ႔မယ္လုိ႔ေျပာၿပီးပီ။ ည သန္းေကာင္ယံလည္း ေတြ႔ႏုိင္တယ္။ အိပ္ေရးပ်က္တာေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့ေပါ့..။ ဒါကိုလည္း တဘက္က ေတြ႔ဆုံေရးျဖစ္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးထားတယ့္သေဘာ။ ေနာက္ၿပီး မိမိလုပ္စရာရွိတာကိုလုပ္ေနတယ္။ စည္းရုံးတယ္။ လူထု/အင္အားယူေနတယ္။ အာ,ေပးေနတယ္။
အခ်ဳပ္ကေတာ့ ေထာင္မဟုတ္ပါဘူး
နိဂုံးခ်ဳပ္ကေတာ့...အခု NLD နဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြလုပ္ေနတဲ့အလုပ္က အမ်ဳိးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးကို လက္ေတြ႔က်က်၊ Plan ရွိရွိ လုပ္ေနၿပီ။
ဘာျဖစ္လာမလဲဆုိေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ၾကေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ အဲဒိလုိျမင္တယ္။ အႀကံေပးတာလည္းေပးတာေပါ့။ ရႊီးတာလည္း ရႊီးတာေပါ့။ မ်က္လုံးစြပ္ပိတ္ၿပီး ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာကုိ အတင္းလုိင္းတင္လုိ ့ ရတာမဟုတ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကုသုိလ္ကံကုိပဲ လႊဲခ်/ရေတာ့မွာပဲ။ အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ရမွာပါ။ ဘယ္အရာမွ မၿမဲဘူးေလ။ နအဖက သံတုံးႀကီးမွမဟုတ္တာ။ သံေတာင္ သံေခ်းစားရင္ ဘယ္ေလာက္ခံလုိ႔လဲ။ ဒီသေဘာနဲ႔ က်ေနာ့္စိတ္ကုိ ေျဖသိမ့္ေနပါေတာ့တယ္။
သတၱ၀ါေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
11/16/10
ေဒၚစုကေတာ့ လန္း,တုံးပဲဗ်ဳိ ႔...
၁၃၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ဆုိတာက ဘုိလုိဆုိရင္ Unlucky ေန႔လုိ႔ေျပာတယ္။ ဒီေန႔မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္လာတယ္။ လြတ္တယ္, ဆုိတ့ဲ စကားလုံးက မမုိက္ဘူး။ ေဒၚစုကပဲ ေပါက္ကရလုပ္လို႔ ေထာင္က်ေနတ့ဲ အေပါက္မ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္က လြတ္တယ္, လုိ႔ မသုံးဘူး။ ေဒၚစုက နအဖ အစုိးရကုိ သနားတယ္လို႔ေျပာၿပီး, ထြက္လာတဲ့ေန႔လုိ႔ေျပာခ်င္တယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တ့ဲပုံကုိၾကည့္, အသက္ ၆၅-ႏွစ္အရြယ္ အဖြားႀကီးက အပ်ဳိေလးလုိပဲ လန္း, သလား မေမးနဲ႔..။ ေဗဒါေရာင္ ၀မ္းဆက္ကို၀တ္၊ မႏၱေလးကထုတ္တဲ့ ကတၱီပါ ေဒါက္ျမင့္နဲ႔၊ Cat Walk ေလွ်ာက္ၿပီး လန္းေနလုိက္တာ, ဒါကို, လူတုိင္းေတြ႔တယ္။ စိတ္ဓာတ္က်တဲ့ ပုံမရွိ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္လုိ မႈံကုတ္ကုတ္မဟုတ္။
က်ေနာ္တုိ႔ လႊတ္ေပးေရးၾကေတာ့ ဘယ္သူမွ ဂရုမစုိက္ပါလား
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ဦးထြန္းၾကည္၊ ဦးေက်ာ္ဘ၊ ဦးခင္ညႊန္ ့ စတဲ့ လူေတြလည္းအက်ယ္ခ်ဳပ္ၾကတဲ့လူကက်၊ ေထာင္က်တဲ့လူက ေထာင္က်။ ဒါကို သိတယ္ဟုတ္။ သူတုိ႔ကိုၾကေတာ့ လႊတ္ေပးပါလို႔၊ အေမရိကန္အေျခစိုက္ ၈၈-ေက်ာင္းသားေတြက သံရုံးေတြနဲ႔ UN အေရွ ႔မွာ ေတာင္းဆုိဆႏၵျပလား။ အေျဖကေတာ့ ႏိုး...Man။
ဦးသန္းေရႊရဲ ့ေရြးၿပီးေကာက္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ဘယ္သူက ခ်ီးက်ဴးလဲ
ေဒၚစုအိမ္ထဲက ထြက္တဲ့ေန..ႏုိင္ငံတကာက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ခ်ီးက်ဴးသလားေတာ့မေမးနဲ႔။ ဘယ္ေလာက္ထိလဲဆုိရင္...ေဒၚစုခင္ဗ်ား..ဖုန္းလက္ခံေျပာရတာ ၀က္ရႈးပ်ံသလုိပဲ..အျမဳပ္ပါထြက္တယ္။ အိပ္ခါနီး ေဒၚ၀င္းမမကုိ သံပရာရည္ေဖ်ာ္ခုိင္းရတယ္။ အသံပ်က္မွာစိုးလို႔...။ ဒီေလာက္ထိ ျဖစ္တာ။ မယုံမရွိနဲ႔ဆရာ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊရဲ ့ေရြးေကာက္ပြဲကို ဘယ္သူက အေရးတယူလုပ္ၿပီး ဖုန္းဆက္လဲ..။ မတူတာကုိ ေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ေထာက္ခံမႈက ဒီေလာက္ထိကြာတာ သိတယ္ဟုတ္။
ကုိယ့္ေစတနာကကိုယ့္ကုိ အက်ဳိးေပးတယ္
ေဒၚစုက တုိင္းျပည္နဲ႔လူထုကုိ ေစတနာရွိတယ္။ ေမတၱတရားရွိတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျပည္သူကလည္းျပန္ၿပီး ေစတနာရွိတယ္။ ေမတၱာထားတယ္။ အိမ္ကထြက္တဲ့ေန႔မွာ က်န္းမာပါေစလုိ႔ ေအာ္လုိက္တာ ၾသစေတ်းလ်ကေတာင္ၾကားရတယ္..။ မယံုမရွိနဲ႔...DVB ကေန Live ရႈိးကုိ ထုိင္ၾကည့္ေနလို႔ပါ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊ၊ ဦးသိန္းစိန္ စတဲ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြကုိ ဘယ္သူက က်န္းမာပါေစလုိ႔ ေအာ္, ၿပီး ႀကိဳဆုိခဲ့ဘူးလဲ..။ ရွိရင္ေျပာစမ္းပါ..။ ဂရင္းနစ္စာအုပ္ထဲမွာ မွတ္တမ္းတင္ခ်င္လို႔..။
ဒီအေျခအေနကုိသိရင္ က်န္တဲ့ သူ႔ေနာက္လိုက္ေတြလည္း သတိထားေပါ့။
ေခတ္ပ်က္သူေဌးေတြ သတိထား
ျဖစ္ၿပီးရင္ ပ်က္, တယ္။ ဒါက ထုံးစံပဲ။ အာဏာနဲ႔စည္းစိမ္က အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုထိပဲ ၾကာရွည္ခံ၏။ ေမတၱာတရား၊ ေစတနာက ဘ၀ဆက္တုိင္း အက်ဳိးခံစားခြင့္ရွိတယ္။ ဒါကိုနားမလည္ရင္ ဆက္လုပ္ေပါ့..။
ဦးေန၀င္းမိသားစု၊ ဦးေစာေမာင္မိသားစု စတဲ့ မိသားစုေတြလည္း ခ်မ္းသာခဲ့ဘူးပါတယ္။ ဒီေန႔မွာ ျပည္သူက သူတုိ႔ကုိ သတိတရနဲ႔ ဘုရားမွာ ဆီမီး၊ ပန္း၊ ေရခ်မ္းနဲ႔ ဆုေတာင္းေပးတဲ့သူရွိလား။ အေျဖကတာ့ ႏုိး,လုိ႔ေျပာႏုိင္တယ္။
ဒါက ဒီလိုရွိတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာပါရေစ။
မွား,ခဲ့တာကုိ ေတာင္းပန္ရင္ မည္သည့္ျမန္မာလူမ်ဳိးမဆုိ ခြင့္လႊတ္ေပးပါတယ္။ ဒါက ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ ့စိတ္ဓာတ္ပါ။ ၂၀၁၀-မွာ ျပင္ၾကပါေစ။
ဘယ္လုိ ျပင္,ရင္ ေကာင္းမလဲ
ကုိယ့္လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္း တခ်ိန္လုံး ရန္ျဖစ္၊ သတ္ျဖတ္လာတာ အေတာ္ၾကာၿပီ။ ဆုံးရႈံးမႈ၊ နာက်ည္းမႈေတြက ေရတြက္လုိ႔မရႏုိင္။ ဒီအေျခအေနေအာက္မွာ ထပ္ၿပီး ရန္ျဖစ္ရအုံးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီကမၻာတည္သ၍ ျမန္မာေတြေကာင္းစားေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ မာန္၊ မာနေတြကုိ ခ၀ါခ်ၿပီး ကုိယ့္အိမ္တြင္းေရးကုိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းစကားေျပာေျဖရွင္းလုိက္ရင္ ၿပီးပီေပါ့။ ဘယ္သူကမွ အႏုိင္မလုိခ်င္ပါဘူး။
ဘယ္လုိမ်ဳိး တုိင္းျပည္ကုိ အေကာင္းဆုံးတည္ေဆာက္ၾကမလဲဆုိတာကို အားလုံး၀ုိင္းၿပီး Brainstorming လုပ္လုပ္ရင္ၿပီးၿပီေပါ့။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း ဗမာ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊလည္း ဗမာ အားလုံးဟာ ဗမာျပည္ကဗမာေတြပါပဲ။ ဒါနဲ႔မ်ား ဘာလုိ႔ မသင့္ျမတ္ၾကလဲ မသိ။
သင့္ျမတ္ေရးျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အစုိးရက ဦးေဆာင္တယ္ဆုိရင္ ပိုေကာင္းေပါ့။ ဒါဆုိရင္ ေဒၚစုနာမည္ႀကီး ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေဇာ္သလုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးလည္း ဒီလုိေနရာမ်ဳိးကုိ မေသခင္မွာ ရရွိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။
အခုေတာ့ လူႀကီးေတြအခ်င္းခ်င္း မသင့့္ျမတ္ေနလို႔ လူငယ္ေတြ ၾကားထဲကေန ဒုကၡေရာက္ေနရၿပီ။
ျမန္မာေတြ အခ်င္းခ်င္းသင့္ျမတ္ၿပီး တုိင္းျပည္ကုိ ျပန္လည္ထူေထာင္ၾကပါစုိ႔...။
ေဒၚစုန႔ဲ ၾသစေတ်းလ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
"She wants to change the ruling government, not bring it down"
ဒါက ေဒၚစု နဲ႔ ၾသစီ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဖုန္းေျပာတုန္းက ေဒၚစုေျပာတဲ့စကားပါ။ ၾသစေတ်းလ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်ဴလီယာက ေဒၚစုကုိ ဖုန္းဆက္ၿပီး ၀မ္းသာပါေၾကာင္း၊ ေလးစားပါေၾကာင္း ဘာညာသာရကာေနၾကာကြာစိ လုပ္ပါတယ္။ ဂ်ီလီယာကလည္း မိန္းမဆုိေတာ့ ေဒၚစုကို ေတာ္ေတာ္အထင္ႀကီးတယ္။ အမ်ဳိးသမီးခ်င္းဆုိေတာ့ ဂုဏ္ယူတာလည္းပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ေဒၚစုက စစ္အစုိးရကို Change ပဲ လုပ္ခ်င္တယ္။ Bring it down မလုပ္ဘူးလုိ႔ ဂ်ဳလီယာက ေျပာပါတယ္။
စကားလုံးက ႏွစ္ခုေလးပါ။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္။ Change (အေျပာင္းအလဲ) and ျဖဳတ္ခ်ျခင္း (Bring it down) ဆုိတာကုိ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ပါ။ ဘယ္လုိ Change မွာလဲ။
က်ေနာ္ နားလည္တာက ျဖဳတ္ခ်တာနဲ႔ ေျပာင္းတာ အတူတူပဲ။ စစ္အစုိးရဆက္ရွိေနရင္ ေျပာင္းတာလုိ႔ေခၚလို႔ရမလား။
ျပဳျပင္တာဆုိရင္ေတာ့မွန္ႏုိင္တယ္။ ေဒၚစုအေန စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြ အသိတရားရေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပဳျပင္တာလုိ႔ေခၚမွာေပါ့။ ဒါလည္း ခ်ိန္းပါပဲ။
ဗမာစကားက ႏွစ္လုံးတည္းနဲ႔ေဘာင္းဘီၾကပ္တယ္။
Change ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ Bring it Down ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဘယ္လုိပဲသုံးသုံး ေဒၚစုဦးေဆာင္တဲ့အစုိးရျဖစ္ရင္ေတာ္ၿပီ။ အာဏာရွင္မရွိရင္ ေက်နပ္ပါၿပီ။
ဒါက ေဒၚစု နဲ႔ ၾသစီ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဖုန္းေျပာတုန္းက ေဒၚစုေျပာတဲ့စကားပါ။ ၾသစေတ်းလ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်ဴလီယာက ေဒၚစုကုိ ဖုန္းဆက္ၿပီး ၀မ္းသာပါေၾကာင္း၊ ေလးစားပါေၾကာင္း ဘာညာသာရကာေနၾကာကြာစိ လုပ္ပါတယ္။ ဂ်ီလီယာကလည္း မိန္းမဆုိေတာ့ ေဒၚစုကို ေတာ္ေတာ္အထင္ႀကီးတယ္။ အမ်ဳိးသမီးခ်င္းဆုိေတာ့ ဂုဏ္ယူတာလည္းပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ေဒၚစုက စစ္အစုိးရကို Change ပဲ လုပ္ခ်င္တယ္။ Bring it down မလုပ္ဘူးလုိ႔ ဂ်ဳလီယာက ေျပာပါတယ္။
စကားလုံးက ႏွစ္ခုေလးပါ။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္။ Change (အေျပာင္းအလဲ) and ျဖဳတ္ခ်ျခင္း (Bring it down) ဆုိတာကုိ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ပါ။ ဘယ္လုိ Change မွာလဲ။
က်ေနာ္ နားလည္တာက ျဖဳတ္ခ်တာနဲ႔ ေျပာင္းတာ အတူတူပဲ။ စစ္အစုိးရဆက္ရွိေနရင္ ေျပာင္းတာလုိ႔ေခၚလို႔ရမလား။
ျပဳျပင္တာဆုိရင္ေတာ့မွန္ႏုိင္တယ္။ ေဒၚစုအေန စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြ အသိတရားရေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပဳျပင္တာလုိ႔ေခၚမွာေပါ့။ ဒါလည္း ခ်ိန္းပါပဲ။
ဗမာစကားက ႏွစ္လုံးတည္းနဲ႔ေဘာင္းဘီၾကပ္တယ္။
Change ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ Bring it Down ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဘယ္လုိပဲသုံးသုံး ေဒၚစုဦးေဆာင္တဲ့အစုိးရျဖစ္ရင္ေတာ္ၿပီ။ အာဏာရွင္မရွိရင္ ေက်နပ္ပါၿပီ။
11/14/10
ေဒၚစု ဘာလုပ္မွာလဲ?????
![]() |
| ဖခင္ျဖစ္သူ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓာတ္ပုံအား ကုိင္ထားၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ဒီလုိေတြ႔ခဲ့ရေတာ့ ျမန္မာျပည္တခုလုံး အေမွာင္ထဲေန အလင္းေရာင္ကုိ ေတြ႔သလုိ အားရ၀မ္းသာ ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ေန႔ေပါ့ (၁၃၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀) |
ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးမွ လြတ္ေပးတဲ့ကိစၥကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔အားလုံးသိတဲ့အတုိင္းပဲ..သူ႔ကုိ ႏုိင္ငံေရးက ကန္ထုတ္လုိက္တဲ့သေဘာပါ။ အထာကေတာ့ ငါတုိ႔ ႏုိင္ေနၿပီ နင္...သြားေတာ့ ဆုိတဲ့ပုံစုံလုိပါပဲ။ ဒါကုိ က်ေနာ္က ဘယ္လုိျမင္လဲဆုိေတာ့ နအဖက ခေလးအေတြးနဲ႔လို႔...။ သူတုိ႔အထင္ေဒၚစုက စကားမေျပာ၊ အုံးေႏွာက္မရွိ၊ မသြားမလာႏိုင္တဲ့ ပုိလီယုိသည္ေလးမွ မဟုတ္တာ။ ၿငိမ္ေနရင္ေတာ့ ေကာင္းသားေပါ့ဗ်ာ။ မပူနဲ႔ အခုမွ တုိက္ပြဲက တကယ္စၿပီ။ တုိက္ပြဲမွာ ဦးေဆာင္မဲ့ေခါင္းေဆာင္က အခုမွ ေရာက္လာတာပါ။
အရမ္းမခ်ီးမြမ္းနဲ႔
ၾကားရ၊ ျမင္ရ၊ ေတြ႔ရ တာေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး တခါတေလ ျမန္မာေတြဟာ ေစာက္လုပ္ေတာ့မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ ေစာက္ေျပာေတာ့ရတယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေဒၚစုကပဲ တကယ္ကို၊ အနစ္နာခံ၊ ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔ၿပီး လုပ္ခဲ့တယ္ေပါ့။ သူကပဲတစ္ေယာက္တည္း ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔တာလား။ သူတစ္ေယာက္ပဲ သားတစ္ကြဲ၊ လင္တစ္ကြဲနဲ႔ လုပ္ခဲ့တာလား။ အာဏာရွင္စနစ္ကိုတုိက္တဲ့တုိက္ပြဲမွာ ေဒၚစုထက္ေတာင္ ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔၊ အနစ္နာခံ လုပ္ခဲ့တဲ့လူေတြတစ္ပုံႀကီးပဲ။ ရုိက္သက္လို႔ေတာင္မကုန္ဘူး။ ဒါေတြကို အဓိကနားလည္ဖုိ႔လုိတယ္။ အားေပးတာလည္း အားေပးတာေပါ့။ ေစာက္ရမ္းအားေပးသလုိျဖစ္ေနတယ္။
ေဒၚစုကမွ အိမ္ထဲမွာ အိမ္အကူနဲ႔ ထမင္း၊ ဟင္း ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၿငိမ္ေနႏုိင္တယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြသြားၾကည့္စမ္းပါ။ ေမးၾကည့္စမ္းပါ။ ဘယ္လုိေနရ၊ ထုိင္ရလဲဆုိတာကို။ ဒါလား ေဒၚစုက...အနစ္နာခံ၊ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ခံ...သူတစ္ေယာက္တည္း လုပ္ရတာမဟုတ္ဘူးေနာ္..။
ေဒၚစုကုိခ်ီးမြမ္းေလ သန္းေရႊ တင္း,ေလပဲ
ဒီလုိျဖစ္ေလ ဗုိလ္သန္းေရႊ နဲ႔ အေပါင္းအပါေတြ ထုိင္ရမလုိ၊ ထ,ရမလုိ ျဖစ္ေနမယ္လုိ႔ေတြးမိတယ္။ ေဒၚစုက အိမ္မွာ ထုိင္ေနရင္းနဲ႔ နာမည္က ႀကီး၊ ဂုဏ္သတင္းကေက်ာ္ေဇာျဖစ္ေလ၊ နအဖလူတစ္စုက ႏွာေကာက္ေလပဲ...မနာလိုဘူးေပါ့..။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊကလည္း ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲလုိ႔ သူ႔ကိုယ္သူ သတ္မွတ္ထားတယ္။ ေဒၚစုကလည္း ျပည္သူလူထုရဲ ႔အႀကီးအကဲလုိ႔ သူ႔ကိုယ္သူ သူ သတ္မွတ္တာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိမ်ဳိး ေဒၚစုကုိ မီဒီယာနဲ႔ ျပည္သူက အားေပးေလ..ဗုိလ္သန္းေရႊႏွင့္အဖြဲ႕က မနာလုိေလ...ေခ်ာင္းၿပီး ရုိက္ခ်င္ေလပဲ...။ သတိထားၾကအုံး ေဒၚစု ေရွာသြားအုံးမယ္။
ဒီေနရာမွာ ေဒၚစုမရွိေတာ့ရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆုိတဲ့ေမးခြန္းရွိတယ္။ အေျဖကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ေနာက္မွာတက္မဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြလာလိမ့္မွာပါ။
ေဒၚစု အခု ဘာလုပ္မွာလဲ
အသက္က ၆၅-ႏွစ္။ ႏုိင္ငံေရးကို ဦးေဆာင္ႏုိင္ေသးတယ္။ စဥ္စားႏုိင္ေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၅-ႏွစ္ထိေပါ့။ အသက္ ၇၀-ဆုိရင္ေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း အနည္းဆုံးေတာ့ ေမ့,တက္တယ္။ စစ္အစုိးရ ၅-ရက္ေလာက္လႊတ္ေပး၊ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္၊ အေၾကာင္းအမ်ဳိးအမ်ဳိးျပၿပီး ငါးႏွစ္ေလာက္ဖမ္းထည့္လိုက္ျပန္လည္း ဒုကၡ။ ဆုိေတာ့ ေဒၚစုအေပၚ မွီခုိမႈ သိတ္မႀကီးၾကနဲ႔...။ ကုိယ့္ အလုပ္ကုိကုိယ္ဆက္လုပ္ရမွာပဲ။ တခါတေလ NLD ကလူေတြကလည္း ဖင္ေခါင္းအရမ္းက်ယ္တယ္။ ေမွ်ာက္တာ တအားမ်ားတယ္။ သူတုိ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ ဘုရားထင္ေနလားမသိဘူး။
ေဒၚစုရဲ ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၁-အတြင္းမွာ ၁၅-ႏွစ္က အိမ္ခ်ဳပ္။ ၅-ႏွစ္က အျပင္မွာ။ တစ္ႏွစ္က ဘုရားခန္းမွာ တရားထုိင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လုိခ်င္တဲ့ တုိင္းျပည္ၿငိမ္ခ်မ္းေရး နဲ႔ ဖြံၿဖိဳးတုိးတက္ေရးကို အခုထိ မျမင္ရေသးဘူး။ ဒီေပတံနဲ႔ပဲ ေဒၚစုဟာ ဘယ္ေလာက္ တုိင္းျပည္ကုိ အလုပ္အေကၽြးျပဳလဲဆုိတာကို တုိင္းရမယ္လုိ႔ယူဆတယ္။ ဒါက တကယ္လက္ေတြ႔ၾကတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေဒၚစုေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာက ျမန္မာျပည္ကုိ ပုိသိလာတယ္လုိ႔ ဘာညာသာရကာ လာမရႊီးနဲ႔ ။ သိေတာ့ ဘာျဖစ္လည္း ဗုိက္၀လာတာလား။ ပုိက္ဆံရလာလား။ ျပည္သူေတြ ခ်မ္းသာလာတာလား။
ေဒၚစု ဘာလုပ္မွာလဲ?????
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ဖြဲ႔တဲ့ အစုိးရတစ္ခု အျမန္ဆုံးေပၚေပါက္ပါေစ။
11/12/10
ေဒၚစု လႊတ္လႊတ္ျခင္း သံတမန္ေတြနဲ႔ အာ,ေနၿပီ
အန္တီစုကိုအမွန္တကယ္လႊတ္လိုက္ပါျပီ ယခု နိဳင္ငံျခားသံတမန္ေတြ၀င္ေရာက္ေတြ႕ဆံုေနပါျပီ။ သတင္းေထာက္ေတြ ၀င္ခြင့္မေပးေသးပါ။ မၾကာခင္ လူထုေရွ႕ေမွာက္ ထြက္လာပါေတာ့မယ္။
အခုအင္းစိန္ေစ်းမွာ စည္ပင္၀န္ထမ္းေတြက ဆိုင္ေတြကို အတင္းပိတ္ခိုင္းေနပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ေစ်းထဲမွာ ဗံုးရွိေနလို႕၀င္ရွာခ်င္လို႕ဆိုပဲ။ အၾကံအစည္ကေတာ့ ဘာရယ္မသိဘူး။ လံုထိမ္းရဲကားေတြကလည္း အကုန္ပတ္ေနပါတယ္တဲ့။ အန္တီကေတာ့ ရံုးခ်ဳပ္ကို ၄ နာရီမွာ ေရာက္လာမယ္လို႕ ခန္႕မွန္းေနၾကပါတယ္။
အားလံုးၾကီး သတိတရားလက္မလႊတ္ပါေစနဲ႕ တဖက္က မဂၤလာယူခ်င္လို႕ အန္တီစုကို လႊတ္ေပးေပမဲ့ တျခားတဖက္မွာ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြျပင္ဆင္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ တာေမြဗ်ိဳင္းေရအိုးစဥ္နားမွာ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသား ၂၀၀ ေက်ာ္ကို အရပ္၀တ္ေတြနဲ႕ စုထားတယ္လို႕ သတင္းရပါတယ္။ အုပ္စုမကြဲပါေစနဲ႕
ျပည္ပက နာမည္ႀကီးသတင္းေထာက္တစ္ေယာက္မွ ေပးပုိ႔သည္။
အခုအင္းစိန္ေစ်းမွာ စည္ပင္၀န္ထမ္းေတြက ဆိုင္ေတြကို အတင္းပိတ္ခိုင္းေနပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ေစ်းထဲမွာ ဗံုးရွိေနလို႕၀င္ရွာခ်င္လို႕ဆိုပဲ။ အၾကံအစည္ကေတာ့ ဘာရယ္မသိဘူး။ လံုထိမ္းရဲကားေတြကလည္း အကုန္ပတ္ေနပါတယ္တဲ့။ အန္တီကေတာ့ ရံုးခ်ဳပ္ကို ၄ နာရီမွာ ေရာက္လာမယ္လို႕ ခန္႕မွန္းေနၾကပါတယ္။
အားလံုးၾကီး သတိတရားလက္မလႊတ္ပါေစနဲ႕ တဖက္က မဂၤလာယူခ်င္လို႕ အန္တီစုကို လႊတ္ေပးေပမဲ့ တျခားတဖက္မွာ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြျပင္ဆင္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ တာေမြဗ်ိဳင္းေရအိုးစဥ္နားမွာ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသား ၂၀၀ ေက်ာ္ကို အရပ္၀တ္ေတြနဲ႕ စုထားတယ္လို႕ သတင္းရပါတယ္။ အုပ္စုမကြဲပါေစနဲ႕
ျပည္ပက နာမည္ႀကီးသတင္းေထာက္တစ္ေယာက္မွ ေပးပုိ႔သည္။
ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြတ္က ေထာက္လွမ္းေရးေရွ ့ေနလား?????
မီဒီယာမ်ားသုိ႔-
၁၂၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ နံနက္ပိုင္း ဘီဘီစီကုိ နားေထာင္ျဖစ္ေတာ့ ကုိရင္ေမာင္ က ဦးဌးေအာင္ (NDD) နဲ႔ ဗုိလ္မႈးေဟာင္း ဦးေအာင္လင္းထြတ္ကုိ အင္တာဗ်ဴးထားတာကုိေတြ႔ရတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဦးေအာင္လင္းထြတ္ေျပာတာကုိ က်ေနာ္သံသယျဖစ္မိလုိ႔ ဒီလိုေရးမိပါတယ္။ အားလုံးစဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ့။ ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြကုိ နားေထာင္တဲ့ျမန္မာေတြက ျမန္မာျပည္လူဦးေရရဲ ့ေလးပုံပုံရင္ ႏွစ္ပုံေလာက္ရွိႏုိင္တယ္။ ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြအေနနဲ႔ သတိထားၾကဖုိ႔ ဒီလုိေရးပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရးပုံစံလိုျဖစ္မွာကုိ စုိးရိမ္မိတယ္။ ခုတုံးလုပ္ခံရၿပီး ျပည္သူလူထုကို ေ၀၀ါသြားေအာင္ မလုပ္မိဖုိ႔ပါ။
ဦးေအာင္လင္းထြတ္ကအၿမဲတမ္းေျပာတယ္။ တပ္ကုိ အဓိကအမိန္႔ေပးတာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊေပါတဲ့။ သူပဲ အဓိက စီစဥ္တာျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ထားေတာ့ တပ္က ထိပ္ပုိင္းေခါင္းေဆာင္က အမိန္႔ေပးေတာ့ ေအာက္ကလူေတြလည္း လုပ္ရမွာေပါ့။ ဒါက ထုံးစံပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေမးခ်င္တာက...အရာအားလုံးကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးတစ္ဦးထဲကပဲ လုပ္တာလားဆိုတဲ့ေမးခြန္းပဲ။
ဦးခင္ညႊန္႔၊ ဦးတင္ဦး အပါအ၀င္ အျခားစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေခါင္း,မရွိေတာ့ဘူးလား။ သူတုိ႔က ဘာအမွားမွ မလုပ္ခဲ့ဘူးလား။
သူတုိ႔လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိၾကေတာ့ ဘာ့ေၾကာင့္ ဦးေအာင္လင္းထြတ္မေျပာလဲ။ တခ်ိန္လုံး ဦးသန္းေရႊပဲ အျပစ္ပုံခ်တာေတာ့ မရိုးသားဘူး။ ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိၾကေတာ့ ဘယ္ႏွစ္ခါ၀န္ခံခဲ့ဘူးလဲ။ ဥပမာ ဦးခင္ညႊန္႔က ၈၈-မွာ ခုိင္းခဲ့တဲ့ကိစၥ။ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကုိ သတ္ခဲ့ကိစၥ၊ ေရၾကည္အိုင္မွာ သတ္ခဲ့တဲ့ကိစၥ...စသျဖင့္စသျဖင့္...အမ်ားႀကီးပါ။ ဒါေတြနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးတဦးတည္း ဖင္ယားၿပီး လုပ္ခဲ့တာလား။
က်ေနာ္အျမင္ကေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြတ္အခုေျပာေနတဲ့ပုံစံက တုိင္းျပည္ကုိဖ်က္ခဲ့လူဟာ ဦးသန္းေရႊတစ္ဦးတည္းျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေနၿပီ။ အျပစ္ေတြအားလုံးကုိ ေသခါနီးအဖုိးႀကီးကိုပဲ အပစ္ပုံခ်ေနသလုိျဖစ္ေနၿပီ။ က်န္တဲ့ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက သူေတာ္ေကာင္းႀကီးေတြလားဆုိတာ ေျပာပါအုံး။ ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြတ္ေကာ ဘယ္ႏွစ္ခါ အမွားနဲ႔ကင္းဖူးသလဲ။ ေျခာက္ပစ္ကင္းသဲလဲစင္တစ္ဦးလား။
ယေန႔လုိ႔ကာလမွာ ဒီလုိစကားမ်ဳိးေတြ ခဏခဏ ထပ္ခါထပ္ခါၾကားေနရတယ္။ နားေထာင္တဲ့လူေတြထဲမွာ လူမ်ဳိးစုံပါတယ္။ ဗဟုသုတအနိမ့္အျမင့္ရွိႏုိင္တယ္။ ဆုိေတာ့ အခု ဦးေအာင္လင္းထြတ္က မီဒီယာကို အသုံးျပဳၿပီး က်န္တဲ့စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြအျပစ္က လႊတ္ေအာင္ ေဘးကေန ၾကပ္ေပးသလုိျဖစ္ေနၿပီ။
ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြတ္ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၿပီး မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ေျပာေပးပါ။
မဟုတ္ရင္ေတာ့ စစ္ေထာက္လွမ္ေရးကို ကိုင္တဲ့လူေတြအားလုံးဟာ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးျဖစ္တယ္လုိ႔ ေရွ ့ေနအေနနဲ႔ေျပာတာလုိ႔ယူဆရမွာပဲ။
နိဂုံးကေတာ့ ဦးသန္းေရႊက တပ္ထဲကလူေတြအားလုံး တေန႔ခ်ီးသုံးခါစားဆုိရင္ အားလုံး၀ုိင္းစားၾကမွာလား။ ဆုိေတာ့ တုိင္းျပည္ကုိ ဖ်က္ခဲ့တာ ဦးသန္းေရႊတစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး။ အမိန္ေပးသူ၊ အမိန္႔နာခံသူ၊ ကူညီသူအားလုံးအားလုံးပါ၀င္တယ္လို႔ က်ေနာ္ေတာ့ေျပာခ်င္တယ္။ ဦးေအာင္လင္းထြတ္လည္း ပါခဲ့တာပဲ။ အရင္က လုပ္ခဲ့ေပမဲ့ ကုိယ္ကမွားခဲ့ပါတယ္လို႔ ၀န္ခံသူ၊ ေတာင္းပန္သူကုိေတာ့ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တယ္။
သုိ႔မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြတ္ကုိ ဘယ္လုိ႔ေျပာရမလဲ....
မီဒီယာအားလုံးခင္ဗ်ား... ဒီအမႈက ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္တာကို သတိထားၾကပါ။ တုိင္းျပည္ကိုဖ်က္တဲ့အထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းက လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ေမးရင္လည္း ဘက္ႏွစ္ဖက္၊ သုံးဖက္အျမင္ကို တင္ျပၾကပါ...။ နံပါတ္၀မ္းလုပ္ခ်င္တုိင္းလုပ္လုိ႔မရပါဘူး။
၁၂၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ နံနက္ပိုင္း ဘီဘီစီကုိ နားေထာင္ျဖစ္ေတာ့ ကုိရင္ေမာင္ က ဦးဌးေအာင္ (NDD) နဲ႔ ဗုိလ္မႈးေဟာင္း ဦးေအာင္လင္းထြတ္ကုိ အင္တာဗ်ဴးထားတာကုိေတြ႔ရတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဦးေအာင္လင္းထြတ္ေျပာတာကုိ က်ေနာ္သံသယျဖစ္မိလုိ႔ ဒီလိုေရးမိပါတယ္။ အားလုံးစဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ့။ ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြကုိ နားေထာင္တဲ့ျမန္မာေတြက ျမန္မာျပည္လူဦးေရရဲ ့ေလးပုံပုံရင္ ႏွစ္ပုံေလာက္ရွိႏုိင္တယ္။ ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြအေနနဲ႔ သတိထားၾကဖုိ႔ ဒီလုိေရးပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရးပုံစံလိုျဖစ္မွာကုိ စုိးရိမ္မိတယ္။ ခုတုံးလုပ္ခံရၿပီး ျပည္သူလူထုကို ေ၀၀ါသြားေအာင္ မလုပ္မိဖုိ႔ပါ။
ဦးေအာင္လင္းထြတ္ကအၿမဲတမ္းေျပာတယ္။ တပ္ကုိ အဓိကအမိန္႔ေပးတာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊေပါတဲ့။ သူပဲ အဓိက စီစဥ္တာျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ထားေတာ့ တပ္က ထိပ္ပုိင္းေခါင္းေဆာင္က အမိန္႔ေပးေတာ့ ေအာက္ကလူေတြလည္း လုပ္ရမွာေပါ့။ ဒါက ထုံးစံပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေမးခ်င္တာက...အရာအားလုံးကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးတစ္ဦးထဲကပဲ လုပ္တာလားဆိုတဲ့ေမးခြန္းပဲ။
ဦးခင္ညႊန္႔၊ ဦးတင္ဦး အပါအ၀င္ အျခားစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေခါင္း,မရွိေတာ့ဘူးလား။ သူတုိ႔က ဘာအမွားမွ မလုပ္ခဲ့ဘူးလား။
သူတုိ႔လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိၾကေတာ့ ဘာ့ေၾကာင့္ ဦးေအာင္လင္းထြတ္မေျပာလဲ။ တခ်ိန္လုံး ဦးသန္းေရႊပဲ အျပစ္ပုံခ်တာေတာ့ မရိုးသားဘူး။ ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကုိၾကေတာ့ ဘယ္ႏွစ္ခါ၀န္ခံခဲ့ဘူးလဲ။ ဥပမာ ဦးခင္ညႊန္႔က ၈၈-မွာ ခုိင္းခဲ့တဲ့ကိစၥ။ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကုိ သတ္ခဲ့ကိစၥ၊ ေရၾကည္အိုင္မွာ သတ္ခဲ့တဲ့ကိစၥ...စသျဖင့္စသျဖင့္...အမ်ားႀကီးပါ။ ဒါေတြနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးတဦးတည္း ဖင္ယားၿပီး လုပ္ခဲ့တာလား။
က်ေနာ္အျမင္ကေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြတ္အခုေျပာေနတဲ့ပုံစံက တုိင္းျပည္ကုိဖ်က္ခဲ့လူဟာ ဦးသန္းေရႊတစ္ဦးတည္းျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေနၿပီ။ အျပစ္ေတြအားလုံးကုိ ေသခါနီးအဖုိးႀကီးကိုပဲ အပစ္ပုံခ်ေနသလုိျဖစ္ေနၿပီ။ က်န္တဲ့ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက သူေတာ္ေကာင္းႀကီးေတြလားဆုိတာ ေျပာပါအုံး။ ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြတ္ေကာ ဘယ္ႏွစ္ခါ အမွားနဲ႔ကင္းဖူးသလဲ။ ေျခာက္ပစ္ကင္းသဲလဲစင္တစ္ဦးလား။
ယေန႔လုိ႔ကာလမွာ ဒီလုိစကားမ်ဳိးေတြ ခဏခဏ ထပ္ခါထပ္ခါၾကားေနရတယ္။ နားေထာင္တဲ့လူေတြထဲမွာ လူမ်ဳိးစုံပါတယ္။ ဗဟုသုတအနိမ့္အျမင့္ရွိႏုိင္တယ္။ ဆုိေတာ့ အခု ဦးေအာင္လင္းထြတ္က မီဒီယာကို အသုံးျပဳၿပီး က်န္တဲ့စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြအျပစ္က လႊတ္ေအာင္ ေဘးကေန ၾကပ္ေပးသလုိျဖစ္ေနၿပီ။
ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြတ္ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၿပီး မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ေျပာေပးပါ။
မဟုတ္ရင္ေတာ့ စစ္ေထာက္လွမ္ေရးကို ကိုင္တဲ့လူေတြအားလုံးဟာ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးျဖစ္တယ္လုိ႔ ေရွ ့ေနအေနနဲ႔ေျပာတာလုိ႔ယူဆရမွာပဲ။
နိဂုံးကေတာ့ ဦးသန္းေရႊက တပ္ထဲကလူေတြအားလုံး တေန႔ခ်ီးသုံးခါစားဆုိရင္ အားလုံး၀ုိင္းစားၾကမွာလား။ ဆုိေတာ့ တုိင္းျပည္ကုိ ဖ်က္ခဲ့တာ ဦးသန္းေရႊတစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး။ အမိန္ေပးသူ၊ အမိန္႔နာခံသူ၊ ကူညီသူအားလုံးအားလုံးပါ၀င္တယ္လို႔ က်ေနာ္ေတာ့ေျပာခ်င္တယ္။ ဦးေအာင္လင္းထြတ္လည္း ပါခဲ့တာပဲ။ အရင္က လုပ္ခဲ့ေပမဲ့ ကုိယ္ကမွားခဲ့ပါတယ္လို႔ ၀န္ခံသူ၊ ေတာင္းပန္သူကုိေတာ့ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တယ္။
သုိ႔မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဦးေအာင္လင္းထြတ္ကုိ ဘယ္လုိ႔ေျပာရမလဲ....
မီဒီယာအားလုံးခင္ဗ်ား... ဒီအမႈက ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္တာကို သတိထားၾကပါ။ တုိင္းျပည္ကိုဖ်က္တဲ့အထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းက လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ေမးရင္လည္း ဘက္ႏွစ္ဖက္၊ သုံးဖက္အျမင္ကို တင္ျပၾကပါ...။ နံပါတ္၀မ္းလုပ္ခ်င္တုိင္းလုပ္လုိ႔မရပါဘူး။
11/10/10
ေျပာခ်င္တဲ့စကား (၁)
ကဲ...ေျပာေျပာက မေစာဘူးလား။
မလုပ္နဲ႔လုိ႔ ေျပာသားပဲ..။ အခုေတာ့ ေစာက္ရွက္ကြဲတာပဲ အဖတ္တင္ေတာ့တယ္။ ၀င္,ခ်င္အုံးဟဲ့...ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး။ ေထာက္ခံၾကအုံးဟဲ့...ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး..။
ရတဲ့ေနရာကေန ယူဖုိ႔လုပ္တဲ့သူေတြ အခုေတာ့ ပါလီမန္ထဲမွာ ၀င္,ခြင့္ေတာင္မရေတာ့ဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္ခင္တုန္းက ဦးသုေ၀ခင္ဗ်ာ...ဟုိဖာရ ဒီဖာရနဲ႔ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာလုိ႔...။ ေရႊပင္ကေန ေရႊသီး၊ သီးမယ္လုိ႔ေျပာ..အခုေတာ့ ေရႊပင္ကေန သီးတဲ့ေရႊသီးလား၊ ေဂြးသီးလားဆုိတာ သိသြားရွာၿပီေပါ့။
မ၀င္ခင္တုံးက အသံက စာစာ စာစာနဲ႔..ရႈံးတယ္လုိ႔...အသံၾကားေရာ ... မယားငယ္တုံးညွပ္သံနဲ႔... သနားစရာ။
အသက္ႀကီးမွ မေနတက္မထုိင္တက္၊ အခုေတာ့ အေမာဆုိ႔တာပဲ အဖတ္တင္ေတာ့တယ္။ ဒါက ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အစုိးရျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ တုိင္းျပည္မဟုတ္ပါဘူး။ သူခုိး၊ ဂ်ပိုး၊ ဓျမေတြ ေျဗာင္လိမ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာပါ ဦးသုေ၀..။
အမတ္ ၂၀၀ ေက်ာ္က ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သားမဟုတ္ပါ
ဒီမုိကေရစီေရးဘက္ေတာ္သားအမတ္ေတြ အားလုံးေပါင္းရင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ ပါလီမန္ထဲမွာ အဓိကအတိုက္အခံလုပ္မဲ့အင္အားစုက ၂၀၀ နဲ႔ေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးအတုိက္အခံလုပ္မွာလဲ..။ ေရမ်ားရင္ ေရႏုိင္၊ မီးမ်ားရင္ မီးႏုိင္ပါတယ္။ တံငါနားနီးတံငါ မုဆုိးနားနီး မုဆုိးျဖစ္ပါတယ္။
၉၃-ခုႏွစ္က အမ်ဳိးသားညီလာခံလုိ အိပ္တဲ့ကုိယ္စားလွယ္ကအိပ္၊ စာဖတ္တဲ့ကုိယ္စားလွယ္က စာဖတ္တာႀကဳံဘူးၾကမွာပါ။ အခုလည္း ေနျပည္ေတာ္က အသစ္စက္စက္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုလည္း စိတ္ကူးထဲျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါ။ ဒီလုိပုံစံပါပဲ။ ဒါကို နအဖက စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီလိုသုံးပါတယ္။ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီနဲ႔ သိတ္မကြာပါဘူး။
လူေတြဟာ အာဏာတစ္ခုရရင္ နဲနဲေလးေတာ့ ဖင္ေခါင္းက်ယ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့ ကပ္ဖားရပ္ဖားတဲ့လူေတြကလည္း မ်ားလာလို႔ပါ။ ဂြင္,ရ ႏုိင္တယ္။ အနည္းဆုံး ကုိယ့္မိသားစုေတာ့ ၀ါးတီးမွန္ႏုိင္တယ္။ မဲေပးတဲ့ျပည္သူက ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..သူတုိ႔ ဂရုမစုိက္။ ဆုိေတာ့ဗ်ာ....ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ဘယ္အခ်ိန္မွုာ လြပ္လပ္ေအးခ်မ္းတဲ့ျမန္မာျပည္ႀကီး ျဖစ္ႏုိင္အုံးမွာလဲ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပါ့။
ေတာ္ေတာ္ဗဟုသုတေခါင္းပါးတဲ့ ေရႊးေကာက္ပြဲ၀င္တဲ့ အမတ္မ်ား
အျခားႏုိင္ငံေတြရဲ ႔ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပပုံ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ ပြင့္လင္းမႈ၊ စတဲ့ အရာေတြကုိ အခုေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္,အေရြးခံတဲ့ ဦးသုေ၀၊ ကိုေအးလြင္၊ ကိုေနမ်ဳိးေ၀ စတဲ့ လူေတြ မေလ့လာထားဘူးလုိ႔ထင္တယ္။ ေလ့လာထားလုိ႔ သိတဲ့လူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ နအဖလုပ္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါကိုၾကည့္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ဗဟုသုတေခါင္းပါးတဲ့ျပည္တြင္းက ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားလုိ႔ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္။ ေနာက္ၿပီး စစ္အစုိးရဘက္က ၀င္အေရြးခံတဲ့လူေတြလည္း ဒီအတုိင္းပဲလုိ႔ ယူဆတယ္။ ႏုိင္ငံတကာအေတြ႔အႀကဳံမရွိသူ၊ ႏုိင္ငံတကာ ဗဟုသုတမရွိသူ၊ ဘာသာစကားအခက္အခဲ ရွိတဲ့လူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ သူမ်ားတုိင္းျပည္က ေကာင္းတဲ့အတုကုိ အထင္မႀကီးဘူးလုိ႔ယူဆတယ္။
NLD က ေခါင္းေဆာင္ေတာင္ အီးေမးမသုံးတတ္ဘူး
ဗဟုသုတဲ့နဲ႔ပက္သက္လုိ႔ေျပာအုံးမယ္။ တခါတုန္းက ေဒၚစုက Twitter သုံးခ်င္တယ္လုိ ဦးညဏ္၀င္းနဲ႔ေျပာေတာ့ ဦးညဏ္၀င္းက မီဒီယာကုိေျပာတယ္။ ဦးညဏ္၀င္းလည္း အီးေမးဘယ္လုိ႔ပုိ႔ရလဲဆုိတာေတာင္ သိပုံမရဘူး။ ဒီလုိအေသးအဖြဲေလးေတာင္ မတက္တဲ့ NLD ဗဟုိေကာ္မတီ နဲ႔ ဗဟိုအလႈပ္အမႈေဆာင္ လူႀကီးေတြကို သန္းေရႊအုိနာက်ဳိးကန္းႀကီးက ေဘာ,ပဲလုိ႔ ေျပာတာျဖစ္မွာေပါ့။
ႏုိင္ငံကုိ ဦးေဆာင္မဲ့လူ၊ ကိုယ့္ရပ္ရြာကို ဦးေဆာင္မဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာ အနည္းဆုံး ေခတ္မွီနည္းပညာ၊ ဘာသာစကား၊ ဗဟုသုတေတာ့ ရွိရမွာေပါ့။ မရွိေတာ့ရင္ ဘာနဲ႔တူသလဲဆုိေတာ့ ငပိရည္၊ ငပိေထာင္းကပဲ ကမၻာေပၚမွာ အေကာင္းဆုံးအဟာရျဖစ္တယ္လို႔ ထင္ေနၾကအုံးမွာ။ ဒါကို ေခတ္ေနာက္က်တယ္လို႔ မေခၚရင္ဘယ္လုိေခၚရမွာလဲ။ ဒီလိုအရည္အခ်င္းမရွိတဲ့လူေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ ေခါင္းေဆာင္မတင္ဘူး။
၁၉၅၂-ႏွစ္က ရန္ကုန္တကၠသုိလ္က စီးပြားေရးပညာနဲ႔ ဘြဲ႔ရတဲ့လူႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ လက္ရွိ ၂၀၁၀-စီးပြားေရးအေျခအေနကုိ ဘယ္လုိအကဲခက္၊ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္မွာလဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉၅၂-ခုႏွစ္ စီးပြားေရးပညာဟာ အင္တာနက္သုံးတာ မဟုတ္ဘူး။ ၂၀၁၀-စီးပြားေရးဟာ ရႈပ္ရွက္ကိုခက္ေနၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၁၉၅၂-ခုႏွစ္က ပညာသင္ခဲ့တဲ့လူႀကီးအေတြးနဲ႔ ၂၀၁၀-ခုႏွစ္ လူငယ္အေတြးဟာ အကြာႀကီးကြာတယ္။ ဒါကိုရွက္စရာမလုိဘူး။ ပညာေတြက ဒိတ္ေအာက္ရင္ ဘာမွသုံးမရဘူး။ ၾသစေတ်းလ်မွာ Snr First Aid ကုိသင္ဖူးတယ္။ ဒီပညာကုိ သုံးႏွစ္ျပည့္တုိင္း အသစ္ျပန္တက္ရတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပညာတခုက အၿမဲတမ္းမလုပ္ရင္ ေမ့ကုန္လုိ႔ပဲ။ အခု တုိင္းျပည္က လူေတြဟာ ဘြဲ ့သာရၿပီး ရတဲ့ဘြဲ႔မလုပ္စားေတာ့ သူတုိ႔ဘြဲ႔ကို ဘယ္လုိေခၚရမလဲ။ ဘုန္းႀကီးေတြရတဲ့ဘြဲ႔ကမွ အသုံး၀င္အုံးမယ္။ အနည္းဆုံး ၀ါး,တီးေတာ့ မွန္ႏုိင္တယ္။
ပညာမတက္ရင္ ေစာက္ရမ္းစြပ္ေျပာတယ္..
က်ေနာ္လည္း ပညာတက္တဲ့လူငယ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ကိုယ္အျမင္ကို ေျပာခ်င္တယ္။ မွားရင္လည္းမွားမယ္၊ မွန္ရင္လည္းမွန္မယ္။
တခ်ဳိ ႔လူႀကီးေတြရွိတယ္။ အေၾကာင္းအရာတခုကုိ မသိပဲနဲ႔စြပ္အာတယ္။ မသိဘူးလုိ႔ ေျပာရမွာကို ရွက္ပုံရတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ ့ေလးစားမႈကိုေတာ့ ခံခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္လည္းမသိပဲနဲ႔ သိသေရာင္ေရာင္ ရႊီးေျပာတဲ့ လူႀကီးေတြရွိတယ္။ အက်ဳိးဆက္က ဘာျဖစ္လာလဲဆုိေတာ့ လူငယ္ေတြက ဒီလူႀကီးေတြရဲ ႔အတုကုိ ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ အတုခုိးလာေရာပဲ...။ ေနာ္ဆုံး လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုလုံး ေစာက္ရမ္းစြပ္ေျပာတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္လာေရာပဲ။ အခုၾကည့္ ျမ၀တီမွာ တုိက္ပြဲေတြျဖစ္ေနတယ္။ ေကာလဟာလေတြက နဲတာမဟုတ္ဘူး...ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ ေသခ်ာမစဥ္စားဘူး..စြပ္ၿပီး ေျပာၾကတယ္။ ေလယ်ာဥ္ နဲ႔ ၀င္တိုက္ေတာ့မယ္လုိ႔၊ နအဖက ဂ်ီ၀မ္းတစ္ေယာက္ကုိ မိထားၿပီလုိ႔ ဘာညာစုံလို႔...။
လူငယ္ေတြကုိ ေနရာေပးပါ
ေရြးေကာက္ပြဲကို လူႀကီးေတြ၀င္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ အမ်ားစုက ေသခါနီးလူႀကီးေတြႀကီးပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္ လူငယ္ေတြကုိ အားေပးအားေျမာက္လုပ္ၿပီး ေနရာမေပးၾကလဲမသိဘူး။ ျပည္တြင္းမွာ လူငယ္ေတြမရွိေတာ့ဘူးလား။ အကုန္လုံးေသကုန္လို႔လား။ လူငယ္ေတြက မလုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ မသိဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူငယ္ေတြကုိ ေမွ်ာက္ေပးေပါ့..။ လူႀကီးက အေစာႀကီးေသရမွာ...လူငယ္ေတြက ေသဖုိ႔အမ်ားႀကီးလိုေသးတယ္။ ကိုယ္ပဲ တခ်ိန္လုံး ေနရာလုိခ်င္သလုိျဖစ္ေနၿပီ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။
နိဂုံးကေတာ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ အာဏာရွင္လုပ္တာ အရမ္း၀ါသနာပါတယ္။
မလုပ္နဲ႔လုိ႔ ေျပာသားပဲ..။ အခုေတာ့ ေစာက္ရွက္ကြဲတာပဲ အဖတ္တင္ေတာ့တယ္။ ၀င္,ခ်င္အုံးဟဲ့...ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး။ ေထာက္ခံၾကအုံးဟဲ့...ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး..။
ရတဲ့ေနရာကေန ယူဖုိ႔လုပ္တဲ့သူေတြ အခုေတာ့ ပါလီမန္ထဲမွာ ၀င္,ခြင့္ေတာင္မရေတာ့ဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္ခင္တုန္းက ဦးသုေ၀ခင္ဗ်ာ...ဟုိဖာရ ဒီဖာရနဲ႔ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာလုိ႔...။ ေရႊပင္ကေန ေရႊသီး၊ သီးမယ္လုိ႔ေျပာ..အခုေတာ့ ေရႊပင္ကေန သီးတဲ့ေရႊသီးလား၊ ေဂြးသီးလားဆုိတာ သိသြားရွာၿပီေပါ့။
မ၀င္ခင္တုံးက အသံက စာစာ စာစာနဲ႔..ရႈံးတယ္လုိ႔...အသံၾကားေရာ ... မယားငယ္တုံးညွပ္သံနဲ႔... သနားစရာ။
အသက္ႀကီးမွ မေနတက္မထုိင္တက္၊ အခုေတာ့ အေမာဆုိ႔တာပဲ အဖတ္တင္ေတာ့တယ္။ ဒါက ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အစုိးရျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ တုိင္းျပည္မဟုတ္ပါဘူး။ သူခုိး၊ ဂ်ပိုး၊ ဓျမေတြ ေျဗာင္လိမ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာပါ ဦးသုေ၀..။
အမတ္ ၂၀၀ ေက်ာ္က ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သားမဟုတ္ပါ
ဒီမုိကေရစီေရးဘက္ေတာ္သားအမတ္ေတြ အားလုံးေပါင္းရင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ ပါလီမန္ထဲမွာ အဓိကအတိုက္အခံလုပ္မဲ့အင္အားစုက ၂၀၀ နဲ႔ေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးအတုိက္အခံလုပ္မွာလဲ..။ ေရမ်ားရင္ ေရႏုိင္၊ မီးမ်ားရင္ မီးႏုိင္ပါတယ္။ တံငါနားနီးတံငါ မုဆုိးနားနီး မုဆုိးျဖစ္ပါတယ္။
၉၃-ခုႏွစ္က အမ်ဳိးသားညီလာခံလုိ အိပ္တဲ့ကုိယ္စားလွယ္ကအိပ္၊ စာဖတ္တဲ့ကုိယ္စားလွယ္က စာဖတ္တာႀကဳံဘူးၾကမွာပါ။ အခုလည္း ေနျပည္ေတာ္က အသစ္စက္စက္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုလည္း စိတ္ကူးထဲျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါ။ ဒီလုိပုံစံပါပဲ။ ဒါကို နအဖက စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီလိုသုံးပါတယ္။ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီနဲ႔ သိတ္မကြာပါဘူး။
လူေတြဟာ အာဏာတစ္ခုရရင္ နဲနဲေလးေတာ့ ဖင္ေခါင္းက်ယ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့ ကပ္ဖားရပ္ဖားတဲ့လူေတြကလည္း မ်ားလာလို႔ပါ။ ဂြင္,ရ ႏုိင္တယ္။ အနည္းဆုံး ကုိယ့္မိသားစုေတာ့ ၀ါးတီးမွန္ႏုိင္တယ္။ မဲေပးတဲ့ျပည္သူက ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..သူတုိ႔ ဂရုမစုိက္။ ဆုိေတာ့ဗ်ာ....ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ဘယ္အခ်ိန္မွုာ လြပ္လပ္ေအးခ်မ္းတဲ့ျမန္မာျပည္ႀကီး ျဖစ္ႏုိင္အုံးမွာလဲ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပါ့။
ေတာ္ေတာ္ဗဟုသုတေခါင္းပါးတဲ့ ေရႊးေကာက္ပြဲ၀င္တဲ့ အမတ္မ်ား
အျခားႏုိင္ငံေတြရဲ ႔ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပပုံ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ ပြင့္လင္းမႈ၊ စတဲ့ အရာေတြကုိ အခုေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္,အေရြးခံတဲ့ ဦးသုေ၀၊ ကိုေအးလြင္၊ ကိုေနမ်ဳိးေ၀ စတဲ့ လူေတြ မေလ့လာထားဘူးလုိ႔ထင္တယ္။ ေလ့လာထားလုိ႔ သိတဲ့လူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ နအဖလုပ္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါကိုၾကည့္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ဗဟုသုတေခါင္းပါးတဲ့ျပည္တြင္းက ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားလုိ႔ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္။ ေနာက္ၿပီး စစ္အစုိးရဘက္က ၀င္အေရြးခံတဲ့လူေတြလည္း ဒီအတုိင္းပဲလုိ႔ ယူဆတယ္။ ႏုိင္ငံတကာအေတြ႔အႀကဳံမရွိသူ၊ ႏုိင္ငံတကာ ဗဟုသုတမရွိသူ၊ ဘာသာစကားအခက္အခဲ ရွိတဲ့လူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ သူမ်ားတုိင္းျပည္က ေကာင္းတဲ့အတုကုိ အထင္မႀကီးဘူးလုိ႔ယူဆတယ္။
NLD က ေခါင္းေဆာင္ေတာင္ အီးေမးမသုံးတတ္ဘူး
ဗဟုသုတဲ့နဲ႔ပက္သက္လုိ႔ေျပာအုံးမယ္။ တခါတုန္းက ေဒၚစုက Twitter သုံးခ်င္တယ္လုိ ဦးညဏ္၀င္းနဲ႔ေျပာေတာ့ ဦးညဏ္၀င္းက မီဒီယာကုိေျပာတယ္။ ဦးညဏ္၀င္းလည္း အီးေမးဘယ္လုိ႔ပုိ႔ရလဲဆုိတာေတာင္ သိပုံမရဘူး။ ဒီလုိအေသးအဖြဲေလးေတာင္ မတက္တဲ့ NLD ဗဟုိေကာ္မတီ နဲ႔ ဗဟိုအလႈပ္အမႈေဆာင္ လူႀကီးေတြကို သန္းေရႊအုိနာက်ဳိးကန္းႀကီးက ေဘာ,ပဲလုိ႔ ေျပာတာျဖစ္မွာေပါ့။
ႏုိင္ငံကုိ ဦးေဆာင္မဲ့လူ၊ ကိုယ့္ရပ္ရြာကို ဦးေဆာင္မဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာ အနည္းဆုံး ေခတ္မွီနည္းပညာ၊ ဘာသာစကား၊ ဗဟုသုတေတာ့ ရွိရမွာေပါ့။ မရွိေတာ့ရင္ ဘာနဲ႔တူသလဲဆုိေတာ့ ငပိရည္၊ ငပိေထာင္းကပဲ ကမၻာေပၚမွာ အေကာင္းဆုံးအဟာရျဖစ္တယ္လို႔ ထင္ေနၾကအုံးမွာ။ ဒါကို ေခတ္ေနာက္က်တယ္လို႔ မေခၚရင္ဘယ္လုိေခၚရမွာလဲ။ ဒီလိုအရည္အခ်င္းမရွိတဲ့လူေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ ေခါင္းေဆာင္မတင္ဘူး။
၁၉၅၂-ႏွစ္က ရန္ကုန္တကၠသုိလ္က စီးပြားေရးပညာနဲ႔ ဘြဲ႔ရတဲ့လူႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ လက္ရွိ ၂၀၁၀-စီးပြားေရးအေျခအေနကုိ ဘယ္လုိအကဲခက္၊ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္မွာလဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉၅၂-ခုႏွစ္ စီးပြားေရးပညာဟာ အင္တာနက္သုံးတာ မဟုတ္ဘူး။ ၂၀၁၀-စီးပြားေရးဟာ ရႈပ္ရွက္ကိုခက္ေနၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၁၉၅၂-ခုႏွစ္က ပညာသင္ခဲ့တဲ့လူႀကီးအေတြးနဲ႔ ၂၀၁၀-ခုႏွစ္ လူငယ္အေတြးဟာ အကြာႀကီးကြာတယ္။ ဒါကိုရွက္စရာမလုိဘူး။ ပညာေတြက ဒိတ္ေအာက္ရင္ ဘာမွသုံးမရဘူး။ ၾသစေတ်းလ်မွာ Snr First Aid ကုိသင္ဖူးတယ္။ ဒီပညာကုိ သုံးႏွစ္ျပည့္တုိင္း အသစ္ျပန္တက္ရတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပညာတခုက အၿမဲတမ္းမလုပ္ရင္ ေမ့ကုန္လုိ႔ပဲ။ အခု တုိင္းျပည္က လူေတြဟာ ဘြဲ ့သာရၿပီး ရတဲ့ဘြဲ႔မလုပ္စားေတာ့ သူတုိ႔ဘြဲ႔ကို ဘယ္လုိေခၚရမလဲ။ ဘုန္းႀကီးေတြရတဲ့ဘြဲ႔ကမွ အသုံး၀င္အုံးမယ္။ အနည္းဆုံး ၀ါး,တီးေတာ့ မွန္ႏုိင္တယ္။
ပညာမတက္ရင္ ေစာက္ရမ္းစြပ္ေျပာတယ္..
က်ေနာ္လည္း ပညာတက္တဲ့လူငယ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ကိုယ္အျမင္ကို ေျပာခ်င္တယ္။ မွားရင္လည္းမွားမယ္၊ မွန္ရင္လည္းမွန္မယ္။
တခ်ဳိ ႔လူႀကီးေတြရွိတယ္။ အေၾကာင္းအရာတခုကုိ မသိပဲနဲ႔စြပ္အာတယ္။ မသိဘူးလုိ႔ ေျပာရမွာကို ရွက္ပုံရတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ ့ေလးစားမႈကိုေတာ့ ခံခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္လည္းမသိပဲနဲ႔ သိသေရာင္ေရာင္ ရႊီးေျပာတဲ့ လူႀကီးေတြရွိတယ္။ အက်ဳိးဆက္က ဘာျဖစ္လာလဲဆုိေတာ့ လူငယ္ေတြက ဒီလူႀကီးေတြရဲ ႔အတုကုိ ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ အတုခုိးလာေရာပဲ...။ ေနာ္ဆုံး လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုလုံး ေစာက္ရမ္းစြပ္ေျပာတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္လာေရာပဲ။ အခုၾကည့္ ျမ၀တီမွာ တုိက္ပြဲေတြျဖစ္ေနတယ္။ ေကာလဟာလေတြက နဲတာမဟုတ္ဘူး...ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ ေသခ်ာမစဥ္စားဘူး..စြပ္ၿပီး ေျပာၾကတယ္။ ေလယ်ာဥ္ နဲ႔ ၀င္တိုက္ေတာ့မယ္လုိ႔၊ နအဖက ဂ်ီ၀မ္းတစ္ေယာက္ကုိ မိထားၿပီလုိ႔ ဘာညာစုံလို႔...။
လူငယ္ေတြကုိ ေနရာေပးပါ
ေရြးေကာက္ပြဲကို လူႀကီးေတြ၀င္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ အမ်ားစုက ေသခါနီးလူႀကီးေတြႀကီးပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္ လူငယ္ေတြကုိ အားေပးအားေျမာက္လုပ္ၿပီး ေနရာမေပးၾကလဲမသိဘူး။ ျပည္တြင္းမွာ လူငယ္ေတြမရွိေတာ့ဘူးလား။ အကုန္လုံးေသကုန္လို႔လား။ လူငယ္ေတြက မလုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ မသိဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူငယ္ေတြကုိ ေမွ်ာက္ေပးေပါ့..။ လူႀကီးက အေစာႀကီးေသရမွာ...လူငယ္ေတြက ေသဖုိ႔အမ်ားႀကီးလိုေသးတယ္။ ကိုယ္ပဲ တခ်ိန္လုံး ေနရာလုိခ်င္သလုိျဖစ္ေနၿပီ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။
နိဂုံးကေတာ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ အာဏာရွင္လုပ္တာ အရမ္း၀ါသနာပါတယ္။
Subscribe to:
Posts (Atom)



