ဘုန္းေက်ာ္ Group ဖြင့္ၿပီ...

Google Groups
Subscribe to phone_kyaw
Email:
Visit this group

12/23/09

မြဲခ်င္တဲ့ေခြးျပာပုံတုိးမွာပဲလုိ႔...။

ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာလူငယ္ေတြဘာ့ေၾကာင့္မ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးႀကီးမားမား မရွိၾကတာလဲမ သိဘူး။ အမ်ားစုကုိ သတိထားမိတယ္။ သူလုိကုိယ္လုိ ရရအလုပ္ကုိ ၀င္ၿပီးလုပ္ၾကတယ္။ စက္ရုံအလုပ္ရုံေတြမွာ အုံးေႏွာက္သုံးစရာမလုိတဲ့ အလုပ္ကုိမွ ပုိသေဘာၾကတယ္ထင္တယ္။ အေၾကာင္းမ်ဳိးမ်ိဳး၊ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေအာ္စီေရာက္လာပီ လက္တေလာအဆင္ေျပေရးေလာက္ကုိ ရည္ဇူးၿပီးလုပ္တဲ့လူငယ္ေတြမ်ားၾကတယ္။

ဒီႏုိင္ငံမွာ ဒီေလာက္အခြင့္အလမ္းေတြေပါပါဘိနဲ႔။ ေက်ာင္းတက္မလား။ အလကား။ ေနမေကာင္းျဖစ္လုိ႔ ဆရာ၀န္နဲ႔ သြားျပမလား တျပားမွမကုန္ဘူး။ ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စားဖုိ႔ ေလာက္ငွေအာင္အစုိးရက ေပးေသးတယ္။ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့အခြင့္အလမ္းေတြ မိခင္တုိင္းျပည္မွာေတာင္မရွိဘူး။

ဒီလုိအခြင့္ အလမ္းေတြကုိ ပစ္ပယ္ၿပီး အမ်ားစုက ရရအလုပ္ကုိ၀င္လုပ္ေတာ့ တကယ္အ့ံၾသမိပါတယ္။ အသက္ အရြယ္ႀကီးရင့္သူေတြ ရရအလုပ္၀င္ လုပ္တာကုိ အျပစ္မေျပာပါဘူး။ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ေတာ့ တစုံတရာ အဆင့္အတန္းရွိတဲ့ ပညာတခုကုိ သင္ၿပီးမွ လုပ္ငန္းခြင္၀င္သင့္တယ္လုိ႔ျမင္မိပါတယ္။

တကယ္တန္းေျပာ ရရင္ေတာ့စား၀တ္ေနေရးအတြက္ကုိ ေအာ္စီမွာ ပူစရာမလုိပါဘူး။ တကယ္လုိ႔သာ ေက်ာင္းတက္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ ပညာသင္ယူခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရွိတယ္ဆုိရင္ အတုိင္းအတာတခုထိေတာ့ ေအာင္ျမင္ မွာပါ။ ရရအလုပ္ကုိ၀င္လုပ္ၿပီး ေအာ္စီကျမန္မာလူငယ္အမ်ားစုဟာ ကားအသစ္ဆန္းဆန္းေတြ၀ယ္ၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ဖုိ႔ ေလာက္အာရုံရွိပုံရပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြဒီလုိျဖစ္တာကလည္း မိဘေတြ၊ ပတ္၀န္းက်င္က ျမန္မာလူႀကီးေတြ ပညာမတက္ခဲ့လုိ႔၊ ပညာကုိတန္ဖုိးထားရေကာင္းမွန္းမသိလုိ႔ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေကာက္ခ်က္ဆြဲမိတယ္။

လူႀကီးတခ်ဳိ ႔ရဲ ႔ စိတ္ထဲမွာေတာင္ ေအာ္စီႏုိင္ငံသားေတြေတာင္ ရရအလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚဟာ လူငယ္ ေတြအထိေရာက္သြားတယ္ထင္ပါရဲ ႔...။ လူငယ္အမ်ားစုကလာနဲ႔ေနရာက ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကဆုိေတာ့ အဂၤလိပ္စာအခက္အခဲရွိတာလည္းပါပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြ ့ဘူးတဲ့ ဘ၀က ကန္႔တခုစာပဲရွိတယ္ထင္ပါရဲ ႔။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေအာ္စီေရာက္ပီး ၆-လေလာက္ဆုိရင္ ျမန္မာလူငယ္ေတြ အဆင့္ျမင့္ ပညာေတြသင္ယူဖုိ႔လမ္းကေနခြာၾကပါတယ္။ ေငြေနာက္လုိက္ၾကရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။ အခြင့္အလမ္း ကုိတန္ဖုိးမထားတက္ေတာ့ သူတုိ႔အသက္ႀကီးလာရင္ အမိႏုိင္ငံအတြက္ေတာင္မေျပာနဲ႔ သူတုိ႔အတြက္ေတာင္ အားကိုးရပါ့မလားဆုိတဲ့ေမးခြန္းကုိ က်ေနာ္ခဏခဏ ေမးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

တေန႔မွာ ဂ်ီေတာ့က ညီမတစ္ေယာက္နဲ႔စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ သူ႔ရဲ ႔ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔အခက္အခဲကုိ သိခြင့္ရပါတယ္၊ ဒါနဲ႔ ေအာ္စီက ျမန္မာလူငယ္ေတြရတဲ့အခြင့္အေရး၊ ျမန္မာျပည္တြင္းက လူငယ္ေတြရတဲ့အခြင့္အေရးေတြ ယွဥ္းၿပီးစဥ္းစားမိတယ္။ ေနာက္ပီး ျပည္တြင္းက ဆင္းရဲတဲ့ မိသားစုက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ လူငယ္တခ်ိဳ ႔ရဲ ႔ က်ဳိးစားခ်င္ စိတ္နဲ႔ ေအာ္စီကလူငယ္တခ်ဳိ ႔ရဲ ႔ကားအသစ္၀ယ္စီးခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိပါ ယွဥ္ထုိး ၾကည့္မိတယ္။

ျပည္တြင္းက လူငယ္ေတြဟာ ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္မနည္းရွာစားေနရတယ္။ သူတုိ႔ေန႔တုိင္းစားတဲ့ ဆန္ၾကမ္းနဲ႔ ငပိရည္ဟာ သူတုိ႔ဘ၀ကုိ က်ဳိးစားေအာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအေထာက္အကူျပဳတယ္။ သူတုိ႔ေနမေကာင္းေတာ့ ဆရာ၀န္နဲ႔မျပႏုိင္ၾကဘူး။ လမ္းထိပ္ကြမ္းယာဆုိင္က ေဆးမီးတုိနဲ႔ ကြမ္းရြက္ကုိျပဳတ္ေသာက္ပီး စာဖက္တယ္။ ညဖက္မီးမလာေတာ့ ေရနံဆီမီးခြက္ကေလးထြန္းပီး သန္းေကာင္းယံထိ စာက်က္တယ္။ ေက်ာင္း၀တ္စုံ၊ လြယ္အိတ္၊ ေက်ာင္းစရိတ္ကုိ မိဘကမတက္ႏုိင္ေတာ့ ေက်ာင္းအားရက္မွာ ပန္ရံလူၾကမ္းနဲ႔ ရတဲ့အလုပ္ကုိ ၀င္လုပ္ၿပီး ပညာကုိက်ဳိးစားသင္ယူတယ္။

နအဖ ပညာေရးစနစ္ဟာ ၁၀-တန္းေအာင္၊ ဘြဲ ႔ရရင္ေတာင္ဘာလုပ္ ရမွန္းမသိတဲ့ပညာလုိ႔ေတာင္ ေခါင္းထဲ မထည့္ဘူး။ မိဘနဲ႔ေက်ာင္းသားေတြဟာ ပညာတက္ျဖစ္ဖုိ႔ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ ခ်က္ပဲရွိတယ္။ သူတုိမွာ ကုိယ္ပုိင္ကား စီးဖုိ႔ဆုိတာအိမ္မက္ပဲ။ အဓိက အဆင္ေျပေျပေနႏုိင္ရင္ေတာ္ပါၿပီဆုိတဲ့ လူငယ္ေတြမ်ားတယ္။ ေအာက္ေျခအိမ္ ေထာင္စုတုိင္းက ဒီလုိပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိမွာ က်ဳိးစားခ်င္စိတ္ကအျပည့္ပဲ။

ဒီလုိဘ၀ေတြကုိ ကင္းကြာေနတဲ့ ေအာ္စီေရာက္ျမန္မာလူငယ္ေတြ ပ်က္စီးသြားတာေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ တခုခုေတာ့မွားေနတယ္ဆုိတာကို သူတုိ႔လည္းသိပုံမရဘူး။ ဘ၀လည္းေမ့တယ္လုိ႔ေျပာမရတဲ့ကိစၥျဖစ္ေနတယ္။ ဒါဆုိရင္ ျပည္တြင္းကလူငယ္ေတြကေတာင္ အခြင့္အလမ္းမရွိ၊ အခက္အခဲေတြျပည့္ေနတဲ့လမ္းေပၚမွာေတာင္ ပညာတက္ေရးကုိဦးစားေပးေနၾကတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔လူငယ္ေတြဟာ ပုိလုိ႔ေတာင္ က်ဳိးစားခြင့္၊ အခြင့္အလမ္းေတြ တပုံႀကီးရွိေနတယ္။ ဒါကိုမွနားမလည္ၾကရင္ေတာ့ ဒီလုိပဲေျပာရေတာ့မယ္။

မြဲခ်င္တဲ့ေခြး ၊ ျပာပုံတုိးမွာပဲလုိ႔...။

No comments:


View My Stats