က်ေနာ္အေဖစစ္သား၊ ခ်စ္သလားေတာ့မေမးနဲ႔-၃

အရာရွိမွာေတာင္ ႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ေနတယ္။ ၁၀-တန္းေအာင္ၿပီး DSA သြားတာနဲ႔ တစ္ၾကပ္ႀကီးစာေရးကေန ဗုိလ္သင္တန္းပါတယ္ဆုိတဲ့ OTS ျဖစ္ပါတယ္။ အုိတီအက္စ္က ပုိၿပီး ရဲေဘာ္ေတြရဲ ႔ဘ၀ ပုိနားလည္တယ္။ သူက ရဲေဘာ္ဘ၀ကေနအရာရွိျဖစ္တာဆုိေတာ့ တပ္ထဲမွာ ဆက္ဆံရတာပုိအဆင္ေျပတယ္။ DSA ကဆင္းတဲ့ေကာင္ေတြက ေစာင့္ၾကြားၾကြားႏုိင္တယ္။ တပ္ထဲမွာ သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔ဘုရင္မ်ားလားလုိ႔ေတာင္ ထင္ရတယ္။

လုိင္းခန္းထဲကုိ အရာရွိေတြလာခဲတယ္။ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔အတူလက္ေရတျပင္တည္း ထမင္းစားတဲ့အရာရွိမရွိဘူး။ အႏုိင္က်င့္တဲ့ အရာရွိေတြအမ်ားႀကီးပဲ။ ရဲေဘာ္ေတြအျပင္ သူ႔တုိ႔ရဲ ႔သားသမီးေတြကုိေတာင္ သူတုိ႔ရဲ ႔ရဲေဘာ္၊ ခုိင္းဘက္လုိ႔ထင္ေနၾကတာ။

တေန႔မွာ တပ္ရဲ ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးတဦးျဖစ္တဲ့လူက အေဖကုိ ငါးကန္ဆယ္ဖုိ႔အမိန္႔ေပးတယ္။ သူက ဗုိလ္မႈးအဆင့္နဲ႔။ အသက္က အေဖ့ထက္ငယ္တယ္။ ငါးကန္က အက်ယ္အ၀င္းမီတာ ၁၀၀ ပတ္လည္ေလာက္ရွိတယ္။ ငါးကန္ထဲမွာ ဒုိက္ေတြ၊ ေဗဒါေတြအျပည့္ပဲ။ ငါးကန္ရဲ ႔ေဘးမွာ က်က္ၿခံရွိတယ္။

က်က္ေတြနာလုိ႔ေသရင္ ငါးကန္ထဲကုိပစ္ခ်တယ္။ ငါးကန္ထဲက ငါးရွဥ္ေတြကေတာ့အႀကိဳက္ပဲ။ အေဖနဲ႔က်ေနာ္လည္း ဒီဂြင္ကုိျမင္လုိ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးေပး ၈၀၀-က်ပ္နဲ႔ ငါးကန္ဆယ္မဲ့အလုပ္ကုိ လက္ခံလုိက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းအပါအ၀င္ ငါးကန္ကုိ လူသုံးေယာက္ရွင္းလုိက္တာ ၂-ရက္အတြင္း ပီးတယ္။ ငါးေတြ၊ ငါးရွဥ္႔ေတြထင္သေလာက္မရဘူး။

တပ္ထဲက ကုိယ့္ထက္သြက္တဲ့ေကာင္ေတြက ငါးရွဥ့္ေထာင္တာဆုိေတာ့။

ငါးကန္ပီးလုိ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးက ခ်က္ျခင္း ေငြမရွင္းေပးဘူး။ အေဖက သူ႔အထက္အရာရွိဆုိေတာ့ မေတာင္းရဲဘူးေၾကာက္္တယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ေငြရရင္ ကုိယ္သုံးခ်င္တာသုံးလုိ႔ရမယ္ဆုိပီး အေဖ့ကုိ ပူဆာတယ္။

အေဖမေတာင္းရဲရင္ က်ေနာ္ေတာင္းမယ္ ဆုိပီး…အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈး ရုံးခန္းထဲကုိ ျမတ္ရွင္းတဲ့ဓားရွည္နဲ႔ ရြ ံဗြက္ေတြေပက်ံပီး ၀င္သြားတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးရုံးခန္းက တပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္မွာရွိတယ္။ ေဘးမွာက တပ္မႈးရုံးခန္းရွိတယ္။ အေစာင့္ရဲေဘာ္ႀကီးတစ္ဦးက ရြ ံဗြက္ေတြနဲ႔ေပေနတဲ့ က်ေနာ့္ကုိအ့ံၾသၿပီး မင္းဘာလာလုပ္တာလဲေမးတယ္။ က်ေနာ္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးေခၚလုိ႔လာတာဆုိပီး လိမ္ၿပီး ဗိုလ္မႈးအခန္းထဲကုိ ၀င္သြားတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးလည္း အ့ံၾသၿပီး ဘာလာလုပ္တာလဲေမးတယ္။ က်ေနာ္က ငါးကန္ရွင္းၿပီးျဖစ္တယ္။ ေငြလာေတာင္းတာ။ အခုလုိခ်င္တယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးက မင္းအေဖကုိလႊတ္္လုိက္လုိ႔ေျပာပီး က်ေနာ့္ကုိျပန္ခုိင္းတယ္။

ေနာက္ေန႔မနက္ပုိင္းတန္းစီေတာ့ လူေတြအေရွ ႔မွာ က်ေနာ့္အေဖကုိ မုိက္မုိက္ရိုင္းရုိင္းေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားသားက က်ဳပ္လုိအရာရွိကုိ မခန္႔ေလးစားလုပ္တယ္။ ေနာက္တခါဆုိရင္ နာပီသာမွတ္လုိ႔ႀကိမ္းေတာ့ အေဖလည္းရွက္ပီး က်ေနာ္ကုိ တီးပါေလေရာ။ လုပ္အားခ ၈၀၀ ကုိသုံးလေလာက္ေစာင့္ပီးေတာ့မွ ရတယ္။ ခုိင္းလည္းခုိင္းေသးတယ္၊ ေပးေတာ့ သူ႔အိပ္ထဲက စိုက္ေပးရတဲ့ပုံစံမ်ိဳး၊ ကြ်န္တစ္ေယာက္လုိဆက္ဆံတယ္။ ေၾသာ္…ကုိယ့္ေခ်ြနည္းစာေတာင္းတာ ေတာင္ ေၾကာက္ေနရတဲ့ဘ၀ပါလားလုိ႔ အခုမွ စဥ္စားမိတယ္။


စစ္သားသမီးဘယ္ေတာ့မွ စစ္ထဲမ၀င္ဘူး

ရွိေတာ့၊ ရွိတယ္။ ရွားတယ္။ DSA တုိ႔၊ OTS တုိ႔၀င္ခြင့္ရွိတဲ့သူေတြဆုိရင္ေတာ့ စစ္ထဲ၀င္ပါတယ္။ သာမန္က်ေနာ္တုိ႔လုိ႔ စစ္သားသမီးကေတာ့ ရဲေဘာ္ဘ၀နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ၀င္ေလ့မရွိဘူး။ ကုိယ့္မ်က္စိေရွ ႔မွာ၊ ျဖစ္ေနတဲ့အရာေတြအားလုံးကုိ သိေနတယ္။ ကုိယ့္အေဖေတာင္ထြက္ေျပးရင္ ေထာင္က်မွာစုိးရိမ္တဲ့အတြက္၊ အျပင္မွာထြက္ေနဖုိ႔ အိမ္မရွိတဲ့အတြက္၊ စတဲ့ ပူပန္မႈေတြနဲ႔ တပ္ကမထြက္ၾကတာ။ ေနာက္ပီး စစ္သားလူထြက္ ေတြအျပင္မွာ ဘယ္လုိမွ အလုပ္မလုပ္တက္ဘူး။ ဘာမွတက္က်ြမ္းတဲ့အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းပညာကုိ တက္ထားတာမရွိဘူး။

အရာရွိသား၊ သမီးေတြ၊ တခ်ိဳ ႔ပုိင္ရာဆုိင္ရာသားသမီးေတြက်ေတာ့ သူတုိ႔ဆရာႀကီးေတြကေနတဆင့္ ဗုိလ္သင္တန္းတက္ခြင့္ရရင္ေတာ့ ၀င္ၾကတယ္။ ဥပမာ…၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းရဲ ႔တူ ဗုိလ္မႈးခ်ဳပ္ တစ္ေယာက္က စစ္လက္နက္ပစၥည္းတပ္ရင္းတခုမွာ ရွိေနတယ္။ သူ႔ရဲဲ ႔တူျဖစ္သူဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၅-ႏွစ္ေလာက္က DSA ဆင္းတယ္။ DSA သင္တန္းဆင္းပြဲမွာ ဒုတိယ ရေတာ့၊ TV ကေနၾကည့္ေနတဲ့ ဦးေလးဗုိလ္မႈးခ်ဳပ္ကေျပာတယ္ “ဒီေကာင္မ်ားမ်ားဖားပါလုိ႔ဆုိေနတာ၊ အခုေတာ့ဒုတိယပဲရတယ္” လုိ႔ေဘးက တစ္ၾကပ္ႀကီးတစ္ေယာက္ကုိေျပာတယ္။ တစ္ၾကပ္ႀကီးကက်ေနာ္ကုိျပန္ေျပာျပတယ္။


သူ႔တူဗုိလ္သင္တန္းေျဖတာက ဗုိလ္ေရြးကုိသြားစရာမလုိဘူး၊ တခါတည္းေအာင္ၿပီးသား၊ ဗုိလ္သင္တန္းတက္ေတာ့လည္း သင္တန္းဆရာနဲ႔ေပါင္းၿပီး သက္ေတာင့္သက္သာအလုပ္ရတယ္။ ေရွ ႔တန္းလည္းထြက္စရာမလုိဘူး။ ဒီလုိမ်ဳိးေတြရွိေနတယ္္။ ဒါေတြကုိ တပ္က အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားေတြသိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူမွ မတရားဘူးလုိ႔မေျပာရဲဘူး။

ထူးျခားတာတခုက စစ္သားသမီးေတြ ၁၀တန္းေအာင္လုိ႔၊ အသက္မွီရင္ ဗုိလ္သင္တန္းတက္ခြင့္ကုိ တပ္က တပ္မႈးကလုပ္ေပးတယ္။ ပထမေတာ့ က်ေနာ္လည္း ဗုိလ္ရႈးပါပဲ။ ၁၀-တန္းမေအာင္၊ အသက္ကလည္းမမွီဆုိေတာ့ ေျခေထာက္မျပတ္တာပဲကံေကာင္းတယ္လုိ႔ေျပာရေတာ့မယ္။

ဆက္ရန္-

ကုိရုပ္ႀကီးရဲ ႔ဟာသ...

ကုိရုပ္ႀကီးရဲ ႔ဟာသ...

ကုိရုပ္ႀကီးဆုိတဲ့လူဟာ လူေကာင္ႀကီး၊ တကုိယ္လုံးမွာ အရုပ္ေတြနဲ႔မုိ႔သူ႔ကုိ ခ်စ္တဲ့သူေတြက အရုပ္ႀကီးလုိ႔နာမည္ေပးတယ္။ အရက္၊ ဘီယာ ခ်သလားေတာ့မေမးနဲ႔...။ အလုပ္ကအျပန္ အပန္းေျဖသေဘာနဲ႔။ အယ္ကုိေဟာသမားေတာ့မဟုတ္ဘူး။

ၾသစီက စက္ရုံတခုမွာအလုပ္လုပ္တယ္။ သူ႔ရဲ ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ နယူးဇီလန္၊ ထုိင္း၊ မေလးရွားကို ႏွစ္စဥ္ ဒီဇင္ဘာလဆုိရင္ ေဟာလီးေဒးထြက္ၾကတယ္။ အျပန္ၾကရင္သူ႔အတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္လာေလ့ရွိတယ္။

တေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းအျဖဴတစ္ေယာက္ကသူ႔ကုိေမးတယ္။ ငါတုိ႔ နယူးဇီလန္သြားရင္ သူ႔ႏုိင္ငံရဲ ႔အထိမ္းအမွတ္ျဖစ္တဲ့အေကာင္ပါတဲ့ ရုပ္ပုံတခုခုေတာ့ ၀ယ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလက္ေဆာင္ေပးတယ္။ ဥပမာ နယူးဇီလန္္ဆုိရင္ ကီ၀ီငွက္ပုံပါတဲ့ Aminal ပုံ တခု၀ယ္လာၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြလက္ေဆာင္ေပးတယ္။ သူ႔ႏုိင္ငံရဲ ႔အထိမ္းအမွတ္ေပါ့။

ထုိင္းႏုိင္ငံသားျဖစ္တဲ့ ကုိရုပ္ႀကီးရဲ ႔သူငယ္ခ်င္းကလည္းထုိင္းကုိသြားရင္ ကုိရုပ္ႀကီးအတြက္ သူ႔ႏုိင္ငံအထိမ္းအမွတ္ျဖစ္တဲ့ ဆင္ပုံပါတဲ့အရုတ္တခုေပးတယ္။

သူတုိ႔က ကုိရုပ္ႀကီးကုိေမးတယ္။ မင္းတုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေကာ ငါတုိ႔လုိ ႏုိင္ငံေတြလုိအထိမ္းအမွတ္ျဖစ္တဲ့ တိရိစာန္ပုံေတြရွိလားလုိ႔ေမးတယ္။ ကုိရုပ္ႀကီးေျပာတာကေတာ့-

" ငါတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ ႔တိရိစာန္ဆုိလုိ႔ သန္းေရႊပဲရွိတယ္" လုိ႔ေျပာတယ္။

ဒီမွာ အျခားႏုိင္ငံသားေတြျဖစ္တဲ့ နယူးဇီလန္၊ ထုိင္း၊ အာဖရိကႏုိင္ငံသားေတြထင္သြားတာက ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔တိရိစာန္ဟာ သန္းေရႊျဖစ္တယ္ေပါ့...။

မွတ္ခ်က္။ မေရးတက္လုိ႔ ေရးတက္သလုိေရးပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြဟားဟားျဖစ္ေအာင္ရည္ရတဲ့ ဟာသကုိ အျပင္မွာျမင္ေစခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ့္ညီေတာင္က်ေနာ့္ကုိ မေထာက္ခံဘူး

က်ေနာ့္စိတ္ထင္ ဒီေကာင္ သူ႔အေဖစစ္သား၊ ကုန္းေကာက္စရာမရွိေအာင္ဆင္းရဲခဲ့တယ္ဆုိတာကုိ ရွက္ေနတဲ့ပုံပဲ။ သူ႔စိတ္ထင္ အခု ၾသစီမွာေနရတာ ေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာသြားပီလုိ႔ထင္ေနလားမသိဘူး။ ေနာက္ပီး အရင္ဘ၀ေဟာင္းကုိ အင္တာနက္မွာ ေရးတာရွက္စရာထင္ေနလားမသိဘူး။ ေအာက္ေျခမလြတ္ေအာင္၊ လူေရွ ႔မွာ ေစာင့္ၾကြားၾကြားမျဖစ္ေအာင္၊ ဘ၀သိေအာင္၊ ဘ၀နာေအာင္၊ က်ဳိးစားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္ဆုိပီး သူေရးတဲ့ မႈရင္အတုိင္းတင္ေပးလုိက္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္ရန္ျဖစ္ၾကပီ။

ကုိၾကီး

ကုိၾကီးက ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကုိ ေလွ်ာက္ေနတာလဲ။ ကုိၾကီးလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ကုိယ့္ကုိကိုယ္ ျပန္စစ္ေဆးၾကည့္ဖူးလား။ အခုကုိယ္ၾကီးဘေလာ့ဂ္မွာေရးေနတဲ့အေရးအသားေတြက အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုက ဘာမွသုံးမရလုိ႔ အျပင္ကုိေမာင္းထုတ္ခံလုိက္ရတဲ့ ခပ္ည့့ံည့ံလူတစ္ေယာက္က ေသြးရူးေသြးတန္းနဲ႔ ရွက္ရမ္း ရမ္းၿပီး ေတြ႔ရာျမင္ရာ ေအာ္ဆဲေနသလုိပဲ။ ကုိယ္ၾကီးဘေလာ့ဆုိတာလည္း တကယ့္အမႈိက္ပုံတစ္ခုလုိပဲ။

ကုိၾကီးမွာရွိေနတဲ့အရာေတြနဲ႔ ကုိယ္ၾကီးလုပ္ေနတဲ့တာေတြက တျခားစီပဲ။ ကုိယ္ၾကီးေက်ာင္းတက္ၿပီး စာေတြဖတ္ေနေပမယ့္ တကယ္းတမ္းအျပင္မွာ လုပ္ေနတာေတြက စာမတက္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပဳအမူမ်ဳိးေတြလုပ္ေနတယ္။ ကုိယ့္ဟာကုိ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေပမဲ့ ကုိယ္လုပ္တဲ့အရာက ကိုယ့္သမုိင္းကုိ ကိုယ္ေဖာ္ျပေနတာပဲ။ တကယ္တမ္းကိုယ္ကုိ႔ကုိယ္ ျပည့္၀တဲ့ သူလုိ႔ သတ္မွတ္ထားရင္ ကုိယ္ၾကီးလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ေလ့လာေစခ်င္တယ္။

သူမ်ားကုိေ၀ဖန္မယ္ဆုိရင္လည္း အခ်က္အလက္က်က်နဲ႔ ျပန္ေ၀ဖန္ေပါ့။ အခုေတာ့ ကုိယ္ၾကီးဟာက ထုိင္ဆဲေနတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ကုိယ္ဘယ္လုိ ဘ၀မ်ဳိးကလာသလဲဆုိတာ အဓိကမက်ဘူး။ ကုိယ္ဘယ္လုိဘ၀မ်ဳိးကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားသလဲဆုိတာ အဓိကက်တယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ဘ၀မွာ အားနည္းခဲ့တာေတြ စိတ္မေကာင္းစရာေတြကုိ ေမ့ပစ္သင့္ရင္ ေမ့ပစ္ရတယ္။ ဒါကုိ ဘ၀ေမ့တယ္လုိ႔မေခၚဘူး။ ကုိယ့္အတြက္ ဘာမွ အက်ဳိးမရွိတဲ့အရာေတြ လူေတြကုိ ေမ့ပစ္သင့္ရင္ ေမ့ပစ္တာအေကာင္းဆုံးပဲ။ အထူးသျဖင့္ ကုိယ့္မိသားစုကုိ တခ်ိန္က်ရင္ ထိခုိက္လာႏုိင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကုိ ကိုၾကီး စဥ္းစားၿပီးလုပ္ေစခ်င္တယ္။ မ်က္စိတစ္စုံးမၾကည့္ပဲ လူၾကီးဆန္ဆန္ ကိုယ္ၾကီးလုပ္ေစခ်င္တယ္။

ကုိယ္ၾကီးလုပ္ေနတဲ့အရာေတြက တခဏေလးနဲ႔ ၿပီးသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေရရွည္သြားရမွာ။ ကုိယ္ၾကီးအခုလုပ္ေနတာေတြက ကုိၾကီးကုိ သူမ်ားက ေထာက္ျပႏုိင္ေအာင္ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ေတြ ေဖာ္ျပေနသလုိပဲ။

ကုိယ္ၾကီးကုိၾကည့္ရတာ အျပင္ပုိင္းမွာ တည္ၿငိမ္တယ္ထင္ရေပမယ့္ တကယ္တန္း အတြင္းစိတ္က မတည္ၿငိမ္ဘူး။ အခုကုိယ္ၾကီးလုပ္ေနတာေတြကုိ ေသေသခ်ာခ်ာေလး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ျပန္ေ၀ဖန္ေစခ်င္တယ္။
မဟုတ္ရင္ ကုိၾကီးမိသားစု ရဲ႕ သမုိင္းကုိ ေကြးေအာင္လုပ္ေနတာနဲ႔ တူေနၿပီ။

ရုိင္းျပသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။


လင္းလင္း

က်ေနာ့္အေဖစစ္သား ခ်စ္သလားေတာ့မေမးနဲ႔ - ၂

အရပ္သားေတြဆင္းရဲတာ စစ္သားေတြကုိ မမွီပါဘူး

တပ္ထဲမွာ ၾကားေပါက္မရတဲ့ တခ်ဳိ ႔ရဲေဘာ္ေတြဆုိရင္ ဆင္းရဲတာ ကုန္းေကာက္စရာမရွိေအာင္ ဆင္းရဲတယ္။ ဘယ္လုိမ်ဳိးဆင္းရဲလဲဆုိရင္ စားခါနီးမွ သူမ်ားအိမ္မွာ သြားပီး ဆန္ေခ်းရတာမ်ဳိးေတာင္ ရွိတယ္။ တပ္မႈးအိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ရတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲ ႔မယားရွိတယ္။ ျပန္လာမွ သူတုိ႔အိမ္က က်န္တဲ့ထမင္း၊ဟင္းကုိ ယူလာၿပီး အိမ္က မိသားစုကုိေက်ြးရတဲ့ အိမ္ေထာင္စုေတြရွိတယ္္။

အရာရွိတုိင္းမွာ ဘက္စ္မန္းလုိ႔ေခၚတဲ့ အရာရွိရဲ ႔က်ြန္လုိမ်ိဳးရဲေဘာ္တစ္ေယာက္စီခံစားခြင့္ရွိတယ္။ အရာရွိဆုိးရင္ဆုိးသလုိ အဲဒိဘက္စ္မန္းလည္း နာပါတယ္။ အရာရွိရဲ ႔မိန္းမကပါ ထမိန္းေလွ်ာ္ခုိင္းတာတုိ႔၊ သူမရဲ ႔အတြင္းခံေလွ်ာ္ခုိင္းတာေတာင္ရွိတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ အရာရွိကေတာ္က သနားစာအျဖစ္ ေငြေၾကးနည္းနည္္းနဲ႔ ဆန္ေလးဆီေလး ေပးပါတယ္။ ဒီလုိမ်ဳိးပဲ တပ္ထဲမွာ ၾကားေပါက္မရွိတဲ့လူက ရွာစားရတယ္။

တပ္ျပင္ထြက္ၿပီး ကူလီထမ္းဖုိ႔၊ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔၊ ဆုိတာ ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ခေလးငယ္ငယ္ေတြေမြးထားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြဆုိရင္ တပ္ထဲမွာ အရာရွိက်ြန္ပုံစံလုိမ်ဳိး၊ သူတုိ႔အိမ္ေတြမွာ အလုပ္လုပ္ရတယ္။

ေတြ႔ဘူးတဲ့အေၾကာင္းေျပာျပမယ္။ က်ေနာ့္တုိ႔အိမ္ရဲ ႔ေနာက္ေဖးအိမ္က တစ္ၾကပ္ႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ ႔မိန္းမဆုိရင္ ညေနေစာင္းတာနဲ႔ လက္မွာ ဆပ္ျပာတုံးေလးကုိင္ၿပီး ဗဟုိႏုိင္ငံေရးတကၠသိုလ္နားက အရုိးကုေဆးရုံဘက္ကုိ ေန႔တုိင္းသြားပါတယ္။ မနက္မွျပန္လာေလ့ရွိတယ္။ အရုိးကုေဆးရုံမွာက ေဆးရုံတက္တဲ့ေျချပတ္လက္ျပတ္ စစ္သားေတြရွိတယ္။ သူတုိ႔ကလည္း မိန္းမနဲ႔ေ၀းၿပီးနယ္က ေဆးရုံတက္တဲ့လူေတြမ်ားေတာ့ အေပ်ာ္မေတြရွာတယ္မဟုတ္လား။

ဒီတပ္ၾကပ္ႀကီးက သူ႔မိန္းမ ဒီလုိလုပ္တာကုိ သူသိပါတယ္။ တပ္ထဲက မိသားစု၀င္ေတြအားလုံးလည္း သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူမွ သူတုိ႔မိသားစုကုိ နစ္နစ္နာနာ မေျပာၾကဘူး။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္နားလည္တဲ့ပုံပါပဲ။ သူ႔အလုပ္သူလုပ္...ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္။

သူမမွာ ကေလးႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ မိန္းခေလးနဲ႔ေယာက်္ားေလးပါ။ ခေလးေတြက အဲဒိတုံးက အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္ေလးေတြ။ ဒီလုိပဲ တပ္ၾကပ္ႀကီးမိန္းမက သူ႔မိသားစုကုိ သူမွာရွိတဲ့ပညာနဲ႔ တဘက္က ေထာက္ပံ့ေပးရတယ္။ အရပ္သားေတြဆင္းရဲတာဟာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အျပင္မွာ အလုပ္ထြက္လုပ္ခြင့္ရွိတယ္။ စစ္သားေတြမွာ တပ္ျပင္ထြက္ၿပီးအလုပ္ထြက္လုပ္ဖုိ႔တာ လြယ္တဲ့အလုပ္မဟုတ္ေတာ့ ေနာက္ဆုံးေတာ့ တပ္ထဲက ရဲေဘာ္ ၇၅% ေလာက္က အရက္သမားျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တပ္ထဲမွာေျပာေနၾကစကားရွိပါတယ္။ အရပ္သားေတြဆင္းရဲတာသနားတယ္ဆုိတဲ့စကားပါ။

ေဆးရုံတက္ရျခင္း

၁၉၉၂ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္က မဂၤလာဒုံစစ္ေဆးရုံမွာေဆးရုံတက္ရတယ္။ ငွက္ဖ်ားေရာဂါနဲ႔ အထူးေဆာင္မွာတက္ရတယ္။ အဲဒိမွာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြအမ်ားႀကီး။ က်ေနာ္တုိ႔တက္တဲ့အထူးေဆာင္ရဲ ႔အေနာက္မွာ အရူးေထာင္ရွိတယ္။ စိတ္ေ၀ဒနာသည္ ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ အခ်ဳပ္ေထာင္ေသးေသးေလးပါ။ မရႈးပဲနဲ႔ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြမ်ားတယ္။ အရူးလက္မွတ္ရမွ သူတို႔တပ္ကထြက္လုိ႔လြယ္တယ္လုိ႔ေဘးက ဦးေလးႀကီးေတြကေျပာျပတယ္။

တေန႔မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္နဲ႔အဖြဲ႔ ရဲေဘာ္ေတြကုိ လက္ေဆာင္လုိက္ေပးတယ္။ အဲဒိတုံးက ဘာ့ေၾကာင့္ေပးလဲဆုိတာမသိရဘူး။ ေနာက္ပုိင္းမွ သိရတာက မဲသေ၀ါတုိ႔၊ မာနယ္ပေလာတုိ႔ကုိတုိက္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆုိေတာ့ လူနာေတြ ဆ့ံေတာင္မဆ့ံေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔ရွိတဲ့ ေျချပတ္လက္ျပတ္အေဆာင္ကုိ မသြားရဲဘူး။ အရမ္းနံတယ္။ မေသခင္ေျခေထာက္ေတြလက္ေတြပုပ္ေနၾကပီ။ ဒါေတြကုိ လုိက္အားေပးတာပါ့။

က်ေနာ္ကဒီအခ်ိန္မွာ ကေလးအရြယ္ပဲ ဘာမွမသိဘူး။ သူလာေပးေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္တယ္။ မုန္႔ေတြအမ်ားႀကီး၊ လက္ေဆာင္ေတြအမ်ားႀကီးရတယ္ေလ။ လူနာတစ္ေယာက္ျခင္းဆီကုိ စစ္ပုံစံကုတင္ေပၚမွာထုိင္ခုိင္းၿပီး စနစ္တက်လက္ခံယူရတယ္။မွတ္မွတ္ရရ သူကေမးတယ္။ သား..ေဆးရုံမွာတက္ရတာအဆင္ေျပလားေပါ့..။ က်ေနာ္က..ဟုတ္ကဲ့လုိ႔ေျပာပါတယ္...ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ေပါင္မုန္႔မစားရဘူးလုိ႔ေျပာမိတယ္..။ ေနာက္ေန႔ၾကေတာ့ စစ္ေဆးရုံဖုိႀကီးက ရဲေဘာ္ေတြလာၿပီး က်ေနာ့္ကုိဆဲပါေလေရာ...မင္း..ေစာက္ပါးစပ္တိတ္တိတ္ေနတဲ့...။ ေနာက္မွ သိရတယ္။ မင္းေၾကာင့္...ဖိုႀကီးက စားဖုိမႈးျပဳတ္သြားတယ္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးကုိ ခုိးၾကည့္ျခင္း

လွေသာင္းေက်ာင္းကုိ အတြင္းေရးမႈး ၂ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးအလည္လာတယ္။ ေအာင္ခ်က္ေကာင္းတယ္၊ စည္းကမ္းႀကီးတဲ့ေက်ာင္းဆုိပီးအားေပးတယ့္သေဘာနဲ႔ပါ။ သူလာေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း ဟုိအက၊ ဒီအကနဲ႔ႀကိဳဆုိရတယ္။ က်ေနာ္က အမ်ဳိးသားအားကစားပြဲေတာ္မွာ သိုင္းအလွျပလုပ္တာဆုိေတာ့၊ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔လည္းပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ဗုိလ္မႈး စိန္၀င္းက ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးကုိ ဖားလုိက္တာအရမ္းပဲ။ သူ႔ကုိေက်ာင္းသားေတြက ေက်ာက္ရႈးစိန္၀င္းလုိ႔ေခၚတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ေက်ာက္ေပါက္မာေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ အၿမဲတမ္း အရက္မႈးေနလုိ႔။

ေက်ာင္းရဲ ႔ခန္းမမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးနဲ႔အဖြဲ႔အခမ္းအနားကုိ ရႈ ႔ရွားေတာ္မႈတယ္။ ေဘးနားမွာက အူဇီကိုင္ထားတဲ့ ကုိယ္ယံေတာ္ေတြအမ်ားႀကီး။ အဘုိးႀကီးအနားကိုဘယ္သူမွ ကတ္မရေအာင္။ က်ေနာ္အရမ္းစပ္စုခ်င္တယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးထုိင္တဲ့ ခုံရဲ ႔အနားမွာ ျပတင္းေပါက္ရွိတယ္။ အဲဒိနားမွာ သက္ေတာ္ေစာင့္ႀကီးက အူဇီႀကီးနဲ႔၊ ဆရာမေတြကုိ ငန္းေနတဲ့အခ်ိန္။ လစ္တာနဲ႔ က်ေနာ္သြားပီးၾကည့္တယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးဆုိတာသူလားေပါ့။ တခါမွ အျပင္မွာမျမင္ဘူးလုိ႔။ တီဗြီထဲမွာအၿမဲတမ္းျမင္ဘူးတာဆုိေတာ့ ဘာမ်ားကြာလဲ.။။ ေခ်ာလား၊ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးမင္းသားေတြကုိ သူ႔ပရိတ္သတ္က လုိက္ၿပီးေခ်ာင္းတဲ့ပုံစံမ်ဳိးၾကည့္တာပါ။

က်ေနာ္ျပတင္းေပါက္ကုိ ကတ္သြားတဲ့အခ်ိန္၊ အူဇီကိုင္ထားတဲ့ငနဲက မျမင္ဘူး။ ျမင္တာက ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးေဘးမွာ ဖားေနတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးေက်ာက္ရႈးက ျမင္သြားတယ္။ အဲဒိမွာဆဲပါေလေရာ...။ မင္း...မလားရဘူးဆုိတာမသိဘူးလား...။ ထြက္သြား...မင္းအတန္းပုိင္ဘယ္သူလဲ။။။ ေမးလုိက္တာမွအမ်ားႀကီး...။ ဒီအခ်ိန္မွာ အူဇီကုိင္တဲ့ ရဲေဘာ္ႀကီး ေျပာတယ္...ညီေလးသြားေတာ့တဲ့...အဘုိးႀကီးနားကုိ ဘယ္သူမွမကတ္ရဘူး။ က်ေနာ္လည္း ရွက္ရွက္နဲ႔ထြက္ခဲ့တယ္။ ဒါက မွတ္မွတ္ရရေလးဆုိေတာ့...။ အဲဒိအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ခံစားခ်က္က ငါ ႀကီးလာရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးလုိ ျဖစ္ခ်င္လုိက္တာလုိ႔...။

ဗုိလ္မႈးစိန္၀င္းက ၉-တန္းကုိ အခမဲ့အေအာင္ေပးျခင္း

၉၆-၉၇ ပညာသင္ႏွစ္မွာ က်ေနာ္ ၉-တန္းေက်ာင္းသားျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားအားကစားပြဲေတာ္ရွိတယ္။ ျမန္မာ့ခရီးသြားႏွစ္ပြဲေတာ္လည္းရွိတယ္။ ေက်ာင္းတုိင္းက တစ္ေက်ာင္းကုိအေယာက္ ငါးဆယ္ေလာက္လုိက္ရတယ္။ အဲဒိပြဲေတြမွာသုိင္းအလွက၊ ဗ၀ါးကဖုိ႔။ က်ေနာ္လည္း ပါတယ္။ ကာယဆရာမက က ဖုိ႔အတြက္ ေခၚတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔မလုိက္ခ်င္ဘူး။ သင္တန္းက အရမ္းပင္ပန္းတယ္။ သုံးလေတာင္ေက်ာင္းစာကုိပစ္ၿပီးသြားရမွာဆုိေတာ့။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဗုိလ္မႈးစိန္၀င္းက မတ္လုံးေပးတယ္။ လုိက္ရင္ ကုိးတန္းကုိ အေအာင္ေပးမယ္။ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ေပ်ာ္တာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔၀ါသနာပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအမ်ားႀကီးလုိက္တယ္။ အဲဒိအထဲမွာ ျမတ္ထြတ္ေခါင္ေတာင္ပါေသးလားမသိဘူး။ FTUB က ဥကၠဌ ဦးလွဦးသားပါ။ ျမတ္ထြတ္ေခါင္နဲ႔ မဲ့ေဆာက္မွာ ျပန္ဆုံၾကတယ္။ (စကားခ်ပ္)

အမ်ဳိးသားအားကစားပြဲေတာ္ကုိ သုံးလနီးပါးသြားတယ္။ ျပန္လာေတာ့ စာေမးပြဲနီးပီ..။ စာေတြလည္းမလုိက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ စာေမးပြဲကုိ အဂၤလိပ္စာ၊ သခ်ၤာနဲ႔ၾကတယ္။ ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ ငိုတယ္။ ေအာင္ေပးမယ္ဆုိၿပီး က်တယ္ေပါ့..။ အေမကလည္းဆဲပါေလေရာ...။ စုံစမ္းၾကည့္ေတာ့ အမ်ဳိးသားအားကစားပြဲေတာ္သြားတဲ့ လူသုံးပုံေလာက္ၾကတယ္။ ကာယဆရာမနဲ႔တုိင္ပင္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ဆီ ေက်ာင္းသားအားလုံးစာေရးတယ္။ အားကစားပြဲေတာ္သြားတဲ့လူေတြထဲမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔နားမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အရာရွိတစ္ေယာက္ရဲ ႔သားပါတယ္။ သူ႔အေဖကေနတဆင့္စာေပးလုိက္တယ္လုိ႔ၾကားရတယ္္။

၉၇-၉၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းတက္ေတာ့ ပထမဆုံးကုိးတန္းအခန္းမွာထုိင္ရတယ္။ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ၁၀-တန္းအခန္းကုိ ခုန္ၿပီးေရာက္သြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြေပ်ာ္လုိက္တာအရမ္းပဲ။ ၁၀-တန္းလည္းေျဖေတာ့ က်ပါေလေရာ။ ကုိးတန္းစာမွ မပုိင္တာလုိ႔ဆရာမေတြက ေျပာတယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဗုိလ္မႈးစိန္၀င္းေၾကာင့္ ကုိးတန္းကုိအခမဲ့ေအာင္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေက်ာင္းက ပညာေရးစနစ္တခုပါ

ဆက္ရန္

အယူအဆ-၁

ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ရင္၊ လူေလးစားခံခ်င္ရင္

၁) စီးပြားေရးလုပ္၊ ေငြေၾကးခ်မ္းသာရမယ္။

၂) ပညာတက္ရမယ္။ အနည္းဆုံး ႏုိင္ငံျခားက ဘြဲ႕တခုခုေတာ့တက္ရမယ္..။

၃) အမ်ားေလးစားတဲ့ အထက္တန္းလႊာ အလုပ္တခုရွိရမယ္။

၄) အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္ရမယ္..ဆုိလုိတာက သူမ်ားမိန္းမကုိ ၾကာမခုိရဘူး။

ဒါေတြမရွိဘဲ...

ငါက ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ပါတယ္ေျပာေျပာ ဘယ္သူမွအထင္မႀကီးဘူး..။

အထင္ႀကီးေလးစားတာက လက္တေလျမင္ရေတြ႔ရတဲ့ ဘ၀ ျဖစ္တယ္။ ဒါက အထက္ကေျပာသလုိ..ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္လူအထင္ႀကီးခံရလဲနဲ႔ဆုိင္တယ္။

သခင္တင္ျမလုိ႔ ေက်ာင္းေကာင္းေကာင္းမေနဘူးတဲ့လူက မဆလမွာ စီစီ(ဗဟုိေကာ္မတီ)၀င္လုပ္တာ သူ႔အျပစ္မဟုတ္ဘူး..။ ခန္႔တဲ့သူရဲ ႔အျပစ္ျဖစ္တယ္။ ဘုံဘ၀မွာေရးတက္ရုံနဲ႔ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္၊ စီမံခန္ခြဲဖုိ႔(တုိးတက္ေအာင္) မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါကုိယေန႔လူငယ္ေတြသတိထားရမယ္..။

အခုျပည္တြင္းမွာျဖစ္ေနတဲ့၊ ျပည္ပမွာျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ အာဏာရွင္ေတြ အမ်ားေသာအားျဖင့္ ဒီလုိအေပါက္မ်ဳိး ခ်ဳိးလိမ့္မယ္။ မယုံရင္ေစာင့္ၾကည့္ေန။ အတူလက္တြဲလုပ္တဲ့လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္၊ ငါ...ေျပာရင္ နားေထာင္တယ္ဆုိတဲ့ လူေတြကို အာဏာရွိတဲ့သူေတြခုိင္းလိမ့္မယ္..။ ေရွးက သင္ခန္းစာကုိ မယူတက္တဲ့သူဆုိရင္ ဒီမုိကေရစီ ၁၀ ခါျပန္ရရ ျပည္သူငတ္ေနမွာပဲ..။

ငါ..ေစာင့္ၾကည့္မယ္...ငါ...အခု...တုိင္းျပည္ကို ဘယ္လုိအုပ္ခ်ဳပ္ရလဲ၊ ျပည္သူကို ဘယ္လုိတုိးတက္ေအာင္လုပ္မလဲ..ငါ..မသိေသးဘူး..။ ငါ..ေလ့လာအုံးမယ္...ေလ့လာၿပီးရင္ ငါ...လုံး၀ အာဏာရေအာင္ယူမယ္...။

က်ေနာ့္အေဖစစ္သား၊ ခ်စ္သလားေတာ့မေမးနဲ႔

ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ့္ကုိေမြးတုံးက မဂၤလာဒုံက စစ္ေဆးရုံမွာပါ။ အေဖက စစ္လက္နက္ပစၥည္း လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္းတခုက ရဲေဘာ္ပါ။ အခုေတာ့ တပ္ၾကပ္ႀကီးတာ၀န္နဲ႔ ေထာင္က်ခံၿပီးတပ္ကထြက္လုိက္ပါတယ္။ ေထာင္တစ္ႏွစ္က်ပါတယ္။ စစ္တပ္ထဲမွာ အေဖဟာ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္နီးပါ အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း အသက္ ၁၉-ႏွစ္ထိ တပ္ထဲမွာႀကီးျပင္းခဲ့ရတယ္။ တပ္ကေက်ြးတဲ့ထမင္းကုိစားခဲ့တာေပါ့။ တပ္ထဲက ေက်ာင္းမွာ ၁၀-တန္းအထိေက်ာင္းတက္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ဆန္းသူရိယလွေသာင္းေက်ာင္းလုိ႔ေခၚပါတယ္။ မဂၤလာဒုံကပါ။ ဒီေက်ာင္းက တပ္မိသားစုေတြအတြက္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔မိသားစုမွာ အဖြားအပါအ၀င္၊ အိမ္ေထာင္စု၀င္ ခုႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔စစ္သားသမီးေတြဘယ္လုိေနရလဲ၊ ဘယ္လုိခံစားရလဲ၊ သူတုိ႔ရဲ ႔ႏုိင္ငံေရးအျမင္၊ စိတ္၀င္စားမႈေတြကုိ က်ေနာ္ရင္ဖြင့္ခ်င္ပါတယ္။ တခ်ဳိ ႔အခ်က္အလက္ေတြကုိ ကာယကံရွင္ေတြေထာင္က်မွာစုိးရိမ္ေတြအတြက္ ခ်န္ထားပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁-ႏွစ္က ဘ၀အေျခအေနပါ။ အခုထိ ဒီအေျခအေနနဲ႔မကြာလွဘူးလုိ႔တပ္ထဲက အမ်ဳိးေတြက ေျပာေနတုံးပါ။ အခုက်ေနာ္ေျပာမဲ့အေျခအေနက ရန္ကုန္က အထုိင္တပ္ရင္းတခုပါ။ ျမန္မာျပည္မွာအႀကီးဆုံးပင္မတပ္ရင္းတခုမွာပါ။ သူတုိ႔ပညာသည္တပ္ရင္းေတြေတာင္ ဒီလုိခံစားရရင္၊ တုိက္ခုိက္ေရးတပ္ရင္းေတြဘယ္ေလာက္ခံစားရလဲဆုိတာ ကုိယ္ခ်င္းစာၾကေအာင္ေရးပါတယ္။ က်ေနာ့္မိသားစုကေတာ့ ဒီလုိေရးလုိ႔ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆုိးမွာပါ။ က်ေနာ္ဂရုမစုိက္ပါ။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ကုိယ္ပါ။

ကဲ..က်ေနာ္တုိ႔ဘ၀ကိုၾကည့္ရေအာင္။

လုိင္းခန္း

တပ္ထဲမွာ ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ လုိင္းခန္းရွိတယ္။ အရာရွိေတြအတြက္ သီးသန္႔လုိင္းခန္းရွိတယ္။ အရာရွိေတြဆုိတာက ဒု-ဗုိလ္ကစလုိ႔၊ တပ္မႈးအထိ ကုိင္ပုိင္ၿခံနဲ႔၀င္းနဲ႔ က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္းရွိတဲ့ အိမ္လုိေနရာမ်ဳိးကုိရတယ္။ သက္ေတာင့္သက္သာရွိတယ္။ ျပဥ္ေထာင္အိမ္ပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ေနတဲ့လိုင္ခန္းကေတာ့ ေျခာက္ခန္းတြဲလုိ႔ေခၚတယ္။ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ပါပဲ။ တစ္ခန္းက စကားေျပာရင္ တျခားခန္းက ၾကားရတယ္။ ၾကားမွာ ၆-၁ လုိ႔ေခၚတဲ့ သစ္သားျပားပဲျခားတယ္။ ေရခ်ဳိး၊ ေရခပ္တဲ့ေနရာကေတာ့ ေျခာက္ခန္းတြဲေလးတြဲကုိ ေရအုတ္ခုံတစ္ခုမွာ စုေပါင္းေရခ်ဳိးေရခပ္ေပါ့။ တပ္ထဲမွာေရျပတ္တယ္ဆုိတာမရွိသလုိ၊ မီးလည္းမျပတ္ပါဘူး။ မီးျပတ္ေရျပတ္တာခဏပါ။ ခ်ဳိးျဖဴေရပုိက္ကရတယ္။ ေရေကာင္းေရသန္႔လုိ႔ေျပာရပါတယ္။ ေရအလွ်ံအပယ္၊ မီးအလွ်ံအပယ္ပါပဲ။ ေရခမီးခေပးစရာမလုိဘူး။ ထမင္းဟင္းခ်က္စားရင္ လွ်ပ္စစ္မီးဖုိနဲ႔ခ်က္လုိ႔ရတယ္။ တခါတေလ တပ္ေဘးက ေတာထဲမွာ ထင္ေျခာက္ေတြလုိက္ေကာက္၊ အပင္ေလးေတြခုတ္ၿပီး ထင္းအျဖစ္သုံးၾကတယ္။ တပ္ရဲ ႔ ပတ္ပတ္လည္မွာ ေတာေလးရွိတယ္။ ေခ်ာင္းေျမာင္းေသးေသးေလးေတြရွိတယ္။

စား၀တ္ေနေရး

တပ္ကေပးတဲ့လစာက အေဖဆုိရင္ လစာထုတ္တာနဲ႔ ဟုိျဖတ္ဒီျဖတ္၊ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ဆုိတာနဲ႔ကုန္ပီ။ လစာေပးရက္ဆုိရင္ တပ္ထိပ္က စားေသာက္ဆုိင္မွာ လစာေပးၾကရင္း ေသာက္ၾက၊ စားၾက တပ္မိသားစုေတြ ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ငိုၾကတဲ့လူေတြလည္းရွိတယ္။ လစာကုိ ႀကိဳတင္ေယာက်ာ္းေရာင္းထားတာ၊ မွီခုိျဖစ္တဲ့ မိန္းမကမသိေတာ့သူတုိ႔ခေလးေတြကုိေက်ြးဖုိ႔မရွိေတာ့ဘူးဆုိေတာ့။

တပ္ကစစ္လက္နက္ပစၥည္းတပ္ထဲက တခုဆုိေတာ့ သူမ်ားတပ္ေတြလုိ ေအာက္ဆုိက္မရဘူး။ ဥပမာ ေထာက္ပံ့ႏွင့္ပုိ႔ေဆာင္ေရးတပ္၊ ေဆးတပ္ တုိ႔လုိရဲေဘာ္ေတြ၀င္ေငြမေကာင္းဘူး။ ဒီေတာ့ ရဲေဘာ္ေတြလစာနဲ႔ျဖစ္သလုိရုန္းကန္ၾကတယ္။ မိသားစုမ်ားေလပုိဆင္းရဲေလပဲ။ တပ္ထဲက ဆရာႀကီးအခ်ဳိ ႔နဲ႔ အရာရွိေတြေလာက္ေတာ့ အဆင္ေျပတယ္။ ဒါေပမဲ့တခ်ဳိ ႔အရာရွိေတြျဖစ္တဲ့ လုံၿခဳံေရးမႈး၊ သင္တန္းမႈးတုိ႔ဆုိရင္ တပ္ေထာက္ကိုင္တဲ့အရာရွိေလာက္အဆင္မေျပေတာ့ သူတုိမိန္းမေတြလည္း ဟုိေပါင္ရ၊ ဒီေပါင္ရဗ်ာမ်ားၾကတယ္။

ရိကၡာကုိ အပတ္စဥ္ေသာၾကာေန႔တုိင္းေပးတယ္။ ရိကၡာမရတာမ်ားတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ရိကၡာကို က်ေနာ္တုိ႔အေမေတြက ႀကိဳတင္ေရာင္းရတယ္။ ေလးပတ္စာငါးပတ္စာေပါ့။ ရိကၡာမွာပါတဲ့ပစၥည္းေတြက ဆန္ႏွစ္ျပည္၊ ဆီး ၂၅က်ပ္သား၊ သၾကားတစ္ပူး၊ ႏုိ႔ဆီတစ္ပူးေလာက္ရတယ္။ တပ္မိသားစုေတြအတြက္ (မီွခုိေတြကုိ) လစဥ္တပ္ကသမ၀ါယမဆုိင္မွာ ဆန္ထုတ္ေပးတယ္။ ဆန္ကအေကာင္းဆုံး ငစိန္ဆန္ရတယ္။ တခါတေလအရမ္းဆုိး၀ါးတဲ့ဆန္ကုိရတယ္။ မိသားစု ေျခာက္ေယာက္ဆုိရင္ တစ္အိပ္ေလာက္ရတယ္။

တပ္က ဆန္ကုိ ေထာက္ပ့ံနဲ႔ပုိ႔ေဆာင္ေရးတပ္မွာ သြားထုတ္တဲ့ တစ္ၾကပ္ႀကီးနဲ႔တပ္ေရးဗုိလ္ႀကီးတုိ႔စားတာမ်ားရင္ ဆန္ေတြအရမ္းဆုိးဆုိး၀ါး၀ါးရတယ္္။ ေထာက္ပုိ႔ဆန္ေကာင္းရင္၊ တပ္ထဲကုိအရင္ျပန္မလာဘူး။ မဂၤလာဒုံေစ်းမွာ ဆန္အေကာင္းစားနဲ႔အညံ့စားလဲယူတယ္။ လဲခကုိ ဆုိင္ရွင္ကေန ရတယ္။ လစဥ္သူတုိ႔အတြက္ ကိုက္ေတာ့ တပ္ေရးဗုိလ္ႀကီး၊ တပ္ေထာက္၊ သမဆုိင္ကိုင္တဲ့လူ၊ ရိကၡာကိုင္တဲ့လူ၊ လစာကိုင္တဲ့လူေတြက ေထာတယ္။ အရာရွိေတြအခ်င္းခ်င္းမွ်စားတာေပါ့။ တပ္မႈးကို တလကိုု ေပၚဆန္ေမြးႏွစ္အိတ္ေလာက္ပုိ႔လုိက္ရင္ သူတုိ႔အတြက္က်န္တာေပါ့။

က်ေနာ္တုိ႔ဘ၀

အေဖ၀င္ေငြက လစာပဲရွိတယ္။ အလုပ္ကေတာ့ ကင္းေစာင့္(ဂ်ဴတီ) ပဲၾကတယ္။ တခါတေလ စတန္းဘုိင္(ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြလာရင္ လမ္းေဘးကင္းပုန္း၀တ္)လုိက္ရတယ္။ သူတို႔အတြက္အေဖက လုံၿခဳံေရးယူေပးရတာပါ။

ရိကၡာကလည္းႀကိဳေရာင္း၊ သမဆုိင္ကေပးတဲ့ဆန္ကလည္း တစ္၀က္ေလာက္ႀကိဳေရာင္း၊ လစာကလည္းမေလာက္ ဒီလုိနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တုိ႔ရွာစားရတယ္္။ မိသားစုလည္းမ်ားေတာ့ ဘယ္လုိမွ စား၀တ္ေနေရးမေျပလည္ဘူး။ ဟင္းစားအတြက္ကုိ တစ္မိသားစုလုံးတပ္ေဘးက ေခ်ာင္းေတြ၊ ေျမာင္ေတြမွာရွာစားရတယ္။ ရာသီအလုိက္ေပါ့။ မုိးရာသီဆုိရင္ ဘယ္ေနရာမွ်စ္ရွိတယ္၊ ငါးထြက္တယ္၊ ေႏြရာသီဆုိရင္ ဘယ္ေနရာမွာ ပဒက္စာရွိတယ္၊ ဇရစ္ရုိးရွိတယ္၊ ဒါေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔စစ္သားသမီးေတြ သိရတယ္။ မသိရင္ ငတ္ၿပီသာမွတ္။

တပ္ထဲက စစ္သားသမီးကလည္းမ်ားေတာ့ တပ္ေဘးက စားပင္သီးပင္က နလံထူတယ္လုိ႔မရွိဘူး။ ေခ်ာင္းထဲေျမာင္းထဲကငါးလည္း လုံး၀မခံႏုိင္ဘူး။တုန္းတာျမန္တယ္။ ဒီလုိပုံစံနဲ႔ပဲ မေသရုံတမယ္ မိသားစုေတြကုိကူညီေပးရတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္လုိ႔ စေနတနဂၤေႏြဆုိရင္ တပ္ထဲမွာ တစ္ရက္ကုိ ၂၀ ရတဲ့ေန႔၀က္အလုပ္ကုိ၀င္လုပ္ရတယ္။ တပ္ထဲမွာ မွ်က္ရွင္း၊ ေျမာင္းတူး၊ တပ္မႈးအိမ္ေဘးေပါက္တူးေပါက္ၿပီး ၀င္ေငြရွာရတယ္။ အဲတုံးက ဘာမွခံစားခ်က္မရွိဘူး။ သူတုိ႔ခ်မ္းသာတာ၊ ေထာတာ တရားတယ္လုိ႔ထင္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။

ေက်ာင္းကား

တပ္ထဲမွာ ေက်ာင္းကားတစ္စီးရွိတယ္။ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၁၀၀ ေလာက္ကုိ လွေသာင္းေက်ာင္းကိုပုိ႔ရတယ္။ ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ေပါ့။ အရာရွိသားသမီးေတြၾကေတာ့ သူတုိ႔အတြက္ သပ္သပ္စီစဥ္ေပးတယ္။ ကုိယ္ပုိင္ကားလုိမ်ဳိး တပ္ကလုပ္ေပးတယ္။ တပ္မႈးကေတာ့ အရမ္းေကာင္းတဲ့ကားနဲ႔သူ႔သမီးေတြကုိပုိ႔ေပါ့ဗ်ာ..။ သူ႔သမီးေတြကလည္း ရုပ္ဆုိးတဲ့သူမ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း က်ေနာ္တုိ႔လုိ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ လူေတြကေတာ့ မင္းသမီးေလးလားေပါ့။ အဲလုိမ်ဳိး၀ုိင္းၿပီးငန္းရတယ္။ (ဒါက စကားခ်ပ္)

ေက်ာင္းကားကလူမ်ားေတာ့ ထုိင္စရာေနရာမရွိဘူး။အၿမဲတမ္းမတ္တပ္ရပ္လုိက္။ ေက်ာင္းသားေတြကုိ ထိန္းတဲ့ MP ဆုိတာရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ သူ႔ကုိ အာဒပီလုိ႔ေခါတယ္။ အဲတုံးက MP ဆုိတာဘာလည္းမသိဘူး။ သူကရဲေဘာ္အဆင့္။ ေက်ာင္းကားေမာင္းတဲ့သူက ကုန္းဆင္းဆုိရင္ ဂီယာထုိးၿပီးမဆင္းေတာ့ဘူး။ တခါတည္းတပ္ထိပ္အေရာက္ ဖရီးရုိက္ခ်တယ္။ ဒါမွ သူလည္းမိသားစုအတြက္ ၾကားေပါက္ရမယ္ေလ။

ဆက္ရန္-

တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈအတြက္ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း

ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ ႔လုပ္ရပ္မွန္ပါသည္။ အားေပးပါသည္။

တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈနဲ႔ပက္သက္ၿပီး သတင္းလုိက္တဲ့သတင္းေထာက္ႀကီး ဦးသန္႔(စံခလပူရီ) ကုိေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါသည္။

Mizzima သတင္းေတာ့ လြဲေနပါတယ္။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။

ကုိနစ္ေနမန္းလည္း ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။

We Fight We Win ရဲ ႔လုပ္ရပ္ကုိ အထူးအားေပးခ်ီးက်ဴးပါေၾကာင္း...။
ဘုန္းေက်ာ္(လူ႔ေဘာင္ခ်စ္)

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသုိ႔

ေမာ္စကုိက ကမၻာ့အဆင့္မီနည္းပညာတကၠသုိလ္မွာ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြရွိေနပါတယ္

ဒီေက်ာင္းကဘြဲ႔ရတဲ့ ပညာတက္လူငယ္ေတြ ၾသစေတ်းႏုိင္ငံမွာ တပုံႀကီးရွိတယ္။ Skilled Person အျဖစ္အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္။ ဒီတကၠသုိလ္ႀကီးဟာ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ အထင္ကရတကၠသုိလ္ႀကီးတခုျဖစ္သလုိ၊ သမုိင္း၀င္လည္းျဖစ္တယ္။

အဲဒိက ဘြဲ႔ရတာနဲ႔ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ Company ေတြမွာ၊ အစုိးရဌာနေတြမွာ အလုပ္ရဖုိ႔အရမ္းလြယ္တယ္။ လစာအနည္းဆုံး တစ္ရက္ ေဒၚလာ ၂၅၀ အခြန္မပါ ရတယ္။ ဒီလုိအခြင့္အလမ္းမ်ဳိးကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ယူသင့္တယ္။ ျမန္မာအစုိးရကေပးတဲ့လစာကေတာ့ ျမန္မာေငြ ႏွစ္သိန္းေတာ့ ရႏုိင္တယ္။ ရာထူးကေတာ့ အရာရွိလုိ႔ေတာ့ ေခၚမွာေပါ့။ မိသားစုအတြက္ေတာင္ မေလာက္ငွတဲ့ ႏွစ္သိန္းကုိ ယူမလား။ တႏွစ္ကုိ ျမန္မာေငြ သိန္း ၇၀၀ ယူမလား။ ႀကိဳက္တဲ့လမ္းေရြးပါ။

က်ေနာ္လည္း တုိင္းျပည္ကုိခ်စ္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္မွာ လူငယ္ပညာတက္ေတြအတြက္ အခြင့္အလမ္းမရွိေတာ့ ျပည္ပမွာ အလုပ္လုပ္တာပုိကုိက္တယ္။ Skilled Person ေလွ်ာက္တာကုိအေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ ဒီကုိသြားပါ။

Department of Immigration & Citizenship

www.immi.gov.au

တုိးခ်ဲ ႔CEC မ်ားသည္ Aged Care Workers ေတြမ်ားလား?????

CEC အဖြဲ႔၀င္သစ္မ်ားမွာ ေဒါက္တာ သန္းၿငိမ္း၊ ဦးအုန္းႀကိဳင္၊ ဦး၀င္းျမင့္၊ ဦးထြန္းထြန္းဟိန္၊ ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္၊ ဦးဉာဏ္၀င္း၊ ဦးဟံသာျမင့္၊ ဦးသိန္းညြန္႔၊ ေဒါက္တာေမ၀င္းျမင့္ တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွ ေရြးခ်ယ္ခံ အမတ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

တုိးခ်ဲ ႔CEC မ်ားသည္ Aged Care Workers ေတြမ်ားလား?????

နယ္စပ္အေျခစုိက္လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီလုိ NLD လည္း လက္ရွိႏုိင္ငံေရးအေျခအေနအရ ဗဟုိကေနေရြးခ်ယ္ ရပါသည္။ What is လက္ရွိႏုိင္ငံေရးအေျခအေန???? လက္ရွိႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေၾကာင့္...။ သိတ္လွတဲ့စကားလုံးပါလားေနာ္။ ေအာက္ေျခအဖြဲ႔၀င္ေတြမွာ လုံး၀အာဏာမရွိတဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါလားေနာ္..။ အာဏာရတာေတာင္ ေအာက္ေျခက တင္တဲ့ စီအီးစီ ျဖစ္ပါ့မလား။ က်ေနာ္ေတာ့ ဒီလုိေတြးမိပါတယ္...။

တုိးခ်ဲ ႔အဖြဲ႔၀င္မ်ားကုိၾကည့္ပါ...ဆရာ၀န္နဲ႔ေရွ ႔ေနေတြဆုိေတာ့ Aged Care Wrokers လုပ္ဖုိ႔လားမသိဘူး။ လူအုိေတြကုိ ေဆးေပး၊ မီးယူ၊ အီး..ကုန္ေပးဖုိ႔ ဘဘတ႔ုိမ်ား လူငွားေလသလား..။

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဟာ ဒီမုိကရက္တစ္အာဏာရွင္လုိ႔ နာမည္တပ္ရမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း....။ ျမန္မာေတြ အာဏာရွင္လုပ္တာ၀ါသနာပါတယ္။ အဘုိး၊ အဘြား၊ အေဖ၊ အေမ၊ ကုိးကြယ္ရာဘုန္းႀကီး၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမ၊ အားလုံးဟာအာဏာရွင္ေတြပါ။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈလည္းအာဏာရွင္တခုျဖစ္ပါတယ္..။ ဥပမာ...လူႀကီးေျပာတာ နားေထာင္၊ ျပန္ေျပာရင္ ငရဲႀကီးတယ္၊ မုိက္ရုိင္းတယ္...စသျဖင့္...။

ဒီလုိျဖစ္ေနတဲ့အာဏာရွင္ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဟာ ေရရွည္မခံပါဘူး။

အျခားတဘက္မွာ....

စစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္ လူေပါင္း ၅၇၀၀၀ သူေဌးျဖစ္သြားပီ...။ ခ်မ္းသာသြာပီ...။

စစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ပ်က္တယ္။ လူေတြစား၀တ္ေနေရးခက္ခဲေနရတယ္။ တနည္း ငတ္ေနရတယ္။ ေထာင္ေတြထဲမွာ ဘ၀ေတြပ်က္စီး၊ ခ်ိ..နဲ႔ အီး, ထြက္တာေတြအမ်ားႀကီးပါ..။ ျပည္ပ ႏုိင္ငံေတြမွာ Brain drain အုံးေႏွာက္ေတြဟုိေရာက္ ဒီေရာက္ေလလႊင့္မႈ၊ ဒါ့အျပင္ Mussel Drain ၾကြတ္သားေတြေရႊလွ်ားမႈ၊ ဟာ...အမ်ားႀကီးပဲ...မေရးတက္ေတာ့ဘူး..။ ဒါေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြေၾကာင့္ျဖစ္လာတာ။

ဥပမာ...ရုရွက ဗိုလ္ႀကီးေတြ(ဗုိလ္မႈးမရွိဘူးလုိ႔တစ္ေယာက္ကေျပာလုိ႔ပါ)လစာနည္းနည္း၊ မေသရုံတမယ္ ရုရွမွာ ပညာသင္ၾကားရတာေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြေၾကာင့္ျဖစ္ရတာ..။ တကယ္တမ္းက သူတုိက တုိင္းျပည္ကုိ ကာကြယ္ရတဲ့ စစ္အရာရွိေတြမွတ္လား ပုိလုိ႔ေတာင္ခံစားခြင့္ရွိရအုံးမယ္။ အသက္ပါစြန္႔လႊတ္ထား ခဲ့ရတာမဟုတ္ပါလား...။ ၿပီးေတာ့လည္း သူတုိ႔ပညာတက္ေတြေလ...။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသမီးတစ္ေယာက္ ေရေမြး၀ယ္တဲ့ေစ်းက ရုရွကစစ္ဗုိလ္ေတြလစာေဒၚလာ ႏွစ္ရာထက္မ်ားေနတာကုိ မသိၾကတာ မဟုတ္ပါ ဘူး...သူတုိ႔သိပါတယ္ (ကိုမုိးသီးအတင္းအဖ်င္းဆုိက္မွ)။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေလာက္မွာ သူတုိ႔တေတြဟာ တုိင္းျပည္ကုိဖ်က္စီးမဲ့လူေတြမဟုတ္ပါဘူး...။ ကယ္မဲ့သူေတြပါ..။

စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာင္မွာ အက်ဳိးအျမတ္ရတဲ့သူေတြထဲမွာပါ ျပည္သူေတြလည္းပါတယ္။ ဘယ္သူေတြလဲ... အရင္ၾကည့္ရေအာင္..။ ဥပမာ..သတင္းတခုအရ အေမရိကန္အပါအ၀င္ တတိယႏုိင္ငံေတြကုိျမန္မာ လူမ်ဳိးဒုကၡသည္ေပါင္း ၅၇၀၀၀ ကုိအခမဲ့ပုိ႔ေပးခဲ့တယ္ (ကုလားျပည္အေျခစိုက္သတင္းဌာနမွ) ။ဒါဟာ စစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္ရလာတဲ့အက်ဳိးအျမတ္တခုပါ...။ စစ္အာဏာရွင္မရွိရင္ ျမန္မာေတြလည္း ထုိင္းေတြလုိ အျဖဴကုိယူၿပီး လာၾကရမွာ..။ အခုေတာ့ အခြင့္ထူးရသလုိမ်ဳိး...ျမန္မာဒုကၡသည္ေတြ ေလယ်ာဥ္ခမကုန္၊ စားဖုိ႔ေနဖုိ႔အဆင္သင့္။ကံေကာင္းတယ္။ ဒါေတြကုိစစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္ ေပၚလာတဲ့အခြင့္အေရးတခုပါ။ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္...ဘဘေရႊတုိ႔ရယ္...။

တခါက မေလးရွားကိုေရာက္ေတာ့ မေလးရွားမွာယူအန္ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္က တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိေးတြ...။ သူတုိ႔ေလွ်ာက္လႊာမွာေရးတဲ့အေၾကာင္းအရာကိုေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ဒီလုိေတြ႔တယ္။ သူတုိ႔အမ်ား စု(အားလုံးနီးပါ)ဟာ တုိင္းျပည္မွာငတ္ေနလုိ႔မေလးရွားက ေအာက္လမ္း၊ အထက္လမ္း(ေဆးကုတာမဟုတ္) ကေနလာၾကတာပါ။

မေလးကုိေရာက္တာဟာ စစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး...
ေလွ်ာက္လႊာမွာေရးတာက ၊ရခုိင္၊ မြန္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း တုိင္းရင္းသားေတြဆုိရင္ မုဒိမ္းက်င့္လုိ႔၊ ရြာမီးရႈိ ႔လုိ႔၊ ဘုရားေက်ာင္းအပါအ၀င္၊ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆုိရင္ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္...စသျဖင့္ ေရးၾကတယ္..။ မေလးမွာ ေျပာေနၾက..စကားရွိတယ္။

ခ်င္းလူမ်ဳိးေတြဆုိရင္ အပ်ဳိမရွိေတာ့ဘူး။ အားလုံးမုဒိမ္းက်င့္ခံလုိ႔...ျမန္မာစစ္သားကက်င့္တာပါ။ (ဟီး ....ဒုိ႔စစ္သား အလကားေနကံေကာင္းတယ္)။ ဟုတ္လား မဟုတ္လားေတာ့မသိဘူး...တခါက ခ်င္းေယာက်္ားေလးကပါ စစ္တပ္က မုဒိမ္းက်င့္ပါတယ္ဆုိပီးယူအန္ေလွ်ာက္ေတာ့ ယူအန္ကလည္း အေအာင္ေပးပါတယ္.။။။ ထုိင္းမွာ လည္းဒီလုိမ်ိဳးပါ။ UNHCR နဲ႔ သံရုံးေတြလည္းအလိမ္ခံရတာကုိ သိပါတယ္။ ဟားဟား...ဒါမွဒုိ႔ျမန္္မာ ကြ...ျမန္မာ ႏုိင္ပီ...။

တကယ္တမ္း တုိင္းျပည္မွာႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ႔ေၾကာင့္ ျပန္လုိ႔မရတဲ့လူေတြဟာ နည္းပါတယ္။ ဒီေလာက္မမ်ားပါဘူး...။ ႏုိင္ငံျခားထြက္ဖုိ႔ ယူအန္နဲ႔သံရုံးကုိ လိမ္၊ စစ္အစုိးရကုိအျပစ္ပုံခ်...ဒါေတြအမ်ားႀကီးပါ...။ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ပီး သုံးေလးႏွစ္ေန၊ ေငြစု ၿပီးရင္ ျပည္တြင္ျပန္သြား...စစ္အစုိးရေကာင္းေၾကာင္းျပန္လိမ္.. .အတုိက္အခံမေကာင္းေၾကာင္းျပန္ေျပာ...ဒါေတြလည္းရွိေနပါတယ္။

ဟဲ..ဟဲ..(မင္းအပါအ၀င္မွတ္လားလုိ႔မေျပာနဲ႔)။ ၿခဳံၿပီး ေျပာရရင္ ဂုန္နီအိတ္ဟာအေႏြးဆုံး ပါ(အဲေလေယာင္လို႔). ..စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ ျပည္သူေတြတခ်ဳိ ႔အက်ဳိးအျမတ္ရတဲ့ဥပမာတခုပါ...။

ဥပမာ...ၾသစီကုိ အထက္ကေျပာသလုိလိမ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ေရာက္ပီဆုိရင္...ျမန္မာျပည္မွာ မေတြ႔ဘူး၊ မျမင္ဘူးတဲ့အစားအစာကုိ တၿဖဲႏွစ္ၿဖဲစား...၀ါး...။ ေရခဲေသတၱာဟာခ်ဳိနဲ႔လားဆုိတဲ့လူမ်ဳိးက အလကားရတဲ့ ေရခဲေသတၱာေတြ႔ၿပီးငါေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာသြားၿပီလားဟ..လမ္းေဘးစြန္႔ပစ္ကားမစီးခ်င္ေတာ့ဘူး...ကားအသစ္မွ...။ ဟာ..မ်က္စိေတာ္ေတာ္ေနာက္တယ္။။ ဒါေတြဟာ သူတုိ႔ေၾကာင့္၊ သူတုိ႔အရည္အခ်င္းရွိလုိ႔ရတာ မဟုတ္ေတာ့ ဘူး...စစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္။ ေက်းဇူးသိတက္ရမယ္ေနာ္...။

စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ...ဒီလုိ...တခါတေလေတြးမိတယ္။ သူတုိ႔အီးေပါက္တာေတာင္ အတုိက္အခံ ၾကားရင္. .ျပည္သူကုိ နံေစခ်င္လုိ႔ ေပါက္တာလုိ႔ဆုိပီး အလကားေနအျပစ္တင္ခံရတဲ့လူစားမ်ဳိးျဖစ္ေနပီ...။ ဘာဘဲလုပ္လုပ္ အေကာင္းမျမင္ေတာ့ဘူး...သနားပါတယ္...။ (မဆဲနဲ႔ေနာ္..သနားရင္ မင့္ႏွမနဲ႔ေပးစားလုိ႔ေျပာအုံးမယ္)


ကဲ..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ....တဘက္က စစ္အာဏာရွင္ေၾကာင့္တုိင္းျပည္ပ်က္တယ္၊ တဘက္က စစ္အာဏာရွင္ ေၾကာင့္ ျပည္သူေတြမေရာက္ဘူးတဲ့ေနရာ...မစားဘူးတဲ့အရာ...မေတြ႔ဘူးတဲ့အရာေတြကုိ အလကားျမင္ရ ေတြ႔ရစားရေနရေၾကာင္းပါ...။

ေၾသာ္...ငါတုိ႔ဗမာေတြ အလိမ္ေတာ္ပါလားေနာ္...။ ဗိုက္ေခါက္ကုိေျပာတာပါ။

အကိုးအကား။
၁) ရြာသူႀကီးမွ ခ်ီးျမွင့္ေသာေရႊတံဆိပ္ဆုရ ကုလားျပည္အေျခစုိက္ျပည္ပသတင္းဌာန။
၂) အလိမ္ခံရေသာ မေလးရွားအေျခစိုက္ UNHCR ေလွ်ာက္လႊာဌာန။
၃) မေလးရွားကုိ ေစာ္ငန္းထြက္ေသာခရီးစဥ္မွ မွတ္တမ္းဒုိင္ယာရီ။
၄) အတင္းအဖ်င္းမ်ားစုံေသာ လူဆုိးဗုိလ္ကုိမုိးသီး ဘေလာ့ဂ္။
၅) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံညႊန္႔ေပါင္းခုိးၾက..(အဲ..မွားျပန္ပီ)..အစုိးရ၏ Update မလုပ္ေသာ ၀က္ဆုိက္။
၆) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ လိမ္၊ ၾကြားေရး ၀န္ခ်ီးဌာန(ျပန္ၾကားေရးမဟုတ္) ၂၀၁၀ မွတ္တမ္း။

စာေရးသူ...
ဆရာႀကီး ငေပါ ဘုန္းေက်ာ္(ေမွ်ာက္ေပး..ေဂြးတက္ေအာင္က)

ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားသတင္း၊ အတင္း၊ အဖ်င္းမ်ား ႏွင့္ ျပည္ပမီဒီယာ

ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြရဲ ႔စီေဘာက္မွာ လူတစ္ေယာက္၀င္ေရးသြားလုိ႔ ဒီအေၾကာင္းကိုေတြးမိတယ္။ သူေရးတာက Irrwaddy၊ Mizzima ေတြ အင္းမ မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥကုိ သတင္းမလုိက္ႏုိင္ၾကတာကုိပါ။ မွန္ေလစြပါလား။ ဘီဘီစီကလြဲရင္ ဒီသတင္းေတြကုိ ဘယ္သူမွ စိတ္မ၀င္စားလုိ႔လားမသိဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ ဘီဘီစီလုိ လုိက္ႏုိင္တဲ့အရည္အခ်င္းနဲ႔မရွိၾကလုိ႔လား။ သတင္းအျဖစ္ မသက္မွတ္ခ်င္လုိ႔လားဆုိတာေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြပဲသိမွာပါ။

အဓိက ဒီမွာေျပာခ်င္တာက- အင္းမွ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈဟာ တတုိင္းျပည္လုံးနဲ႔ဆုိင္တယ္။ အရမ္းကုိ အေရးႀကီးတဲ့သတင္းပါ။ ေအာက္ေျခက အရာရွိအရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားေတြရဲ ႔ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြပါ။ ဒီျပသနာက ဘယ္ေတာ့မွ ေသးသိမ္မသြားပါဘူး။ ဒီျပသနာကုိ မီးေမာင္းထုိးျပဖုိ႔ မီဒီယာေတြမွာ အထူးတာ၀န္ရွိပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘီဘီစီကလြဲရင္...သူတုိ႔ခင္ဗ်ာ...ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားသတင္း၊ အတင္း၊ အဖ်င္း ေလာက္ပဲ စိတ္၀င္စားပုံရပါတယ္။ ျပည္ပအေျခစိုက္မီဒီယာေတြကုိၾကည့္ရေအာင္။ ဘယ္ႏွစ္ဖြဲ႔ရွိၾကလဲဆုိတာ...

၁) ဘီဘီစီ
၂) RFA
၃)DVB
၄) VOA
၅) Irrawaddy
၆) ေခတ္ၿပိဳင္
၇) Mizzima
၈) မြန္သတင္းေအဂ်င္စီ
၉) ကရင္သတင္းေအဂ်င္စီ
၁၀) ရွမ္သတင္းေအဂ်င္စီ
၁၁)ရခုိင္သတင္းေအဂ်င္စီ ေနာက္ပီးေတာ့...
၁၂)တရုတ္သတင္းေအဂ်င္စီ
၁၃)ကုလားသတင္းေအဂ်င္စီ
၁၄)ကျပားသတင္းေအဂ်င္စီ၊ ဟုိေအဂ်င္စီ...ဒီေအဂ်င္စီ...ေအာ္ေသခ်င္ၿပီ...(အဲေလ..ေယာင္လုိ႔)

NGO ေတြက လစာရတယ္...။ အယ္ဒီတာေတြက ဘုရင္တစ္ဆူလုိေနေပါ့...။ မွားရင္ခြင့္လႊတ္ေနာ္...။ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ သတင္းေအဂ်င္စီေတြ အင္းမက တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈသတင္းကို မလုိက္ႏုိင္ဘူး...သတင္းေထာက္ေတြကုိ ဒီေနရာကုိ လွ်ဳိ ႔၀ွက္မလႊတ္ႏုိင္ဘူးလား။ အလြယ္တကူရတဲ့ ဦးညာဏ္၀င္း၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္သားေဟာင္း၊ မဲ့ေဆာက္၊ခ်င္းမုိင္၊ ဘန္ေကာက္အလုပ္သမားသတင္း...အလြယ္တကူရတဲ့ ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားက အတင္းအဖ်င္းေလာက္နဲ႔ ရပ္ေနၾကပါလား။

ဘယ္မွာလဲ မီဒီယာတပ္ေပါင္းခ်ဳပ္ႀကီး။ တပ္တြင္းပုန္ကုန္မႈသတင္းကိုမလိုက္ႏုိင္ေတာ့ဘူးလား။ ေတာ္ေတာ္ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ ျပည္ပသတင္းဌာနေတြပဲ...။ အေခ်ာင္သမားမီဒီယာသမားေတြပဲလားဗ်ာ...လုပ္ၾကစမ္းပါ...ထမင္းငတ္လုိ႔ မီဒီယာသမားလုပ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္...။ ျပည္ပက မီဒီယာသမား၊ သတင္းေထာက္ေတြကုိျပန္ၾကည့္မိတယ္...။ Journalism နဲ႔ဘြဲ႔ရတဲ့ သတင္းေထာက္ရွိရင္ က်ေနာ္ကုိေျပာပါ။ သုံးလသင္တန္း၊ ေျခာက္လသင္တန္းနဲ႔ သတင္းေထာက္ျဖစ္လုိ႔ အရည္အခ်င္းမရွိၾကတာလား။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ။ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၾကလဲ။ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈဟာ မွန္ကန္ပါေၾကာင္း...ေထာက္ခံပါေၾကာင္း ဘယ္ေကာင္ေတြက ေၾကာ္ျငာခ်က္ထုတ္လဲ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္ေဟာင္းမ်ားအဖြဲ႔ ဘယ္ေရာက္သြားပီလဲ...။ NCGUB၊ FDB၊ DAB၊ FTUB၊ DPNS၊ ABSDF၊ NDD၊ က ထုတ္ျပန္ေၾကာ္ျငာခ်က္ေတြ။ ေရးဖုိ႔မအားေတာ့ဘူလား။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ WLB SYCB ENC တုိင္းရင္းသားလူငယ္ကအဖြဲ႔ေတြ ဘယ္မွာလဲ အရင္တုန္းကလုိ ပူးတြဲေၾကာ္ျငာခ်က္ေတြ...စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူးလား။ ဘာလဲ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈက တုိင္းျပည္ကုိမေျပာင္းႏုိင္ဘူးထင္လုိ႔လား...NLD ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ကမဟုတ္လုိ႔လား။ ဒါေလးထုတ္ရတာဘာမ်ားအပန္းႀကီးသြားၾကလဲ..။

NED ကေဒၚလာတစ္သန္းေပးမယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈကိုေထာက္ခံတဲ့၊ အားေပးတဲ့ ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္ေပးပါလုိ႔ေျပာရင္...။ ျမင္ေရာင္ၾကည့္။ ေစာက္ရမ္းကုိေရးၿပီးထုတ္ပစ္အုံးမွာလုိ႔ျမင္ေရာင္မိတယ္။ အခုေတာ့ကြာ...ေတာက္..ေျပာရတာအာေညာင္းတယ္။ ငါ့ဟာငါ့ေရးၿပီးထုတ္မယ္...ငါ့ဟာငါ့ ေဗာ္လန္တီယာလုပ္မယ္။ ေျပာရတာ ႏြားကုိပလာတာေကြ်းသလုိပဲ...။ ေနာက္ပီး..ဘာလဲ...က်ြဲပါးေဆာင္းတီးမမဟုတ္ေတာ့ဘူး...ဒရမ္ေခါက္လဲ ဂရုစုိက္မွာမဟုတ္ဘူး...။ ေဒၚလာတစ္သန္းပဲေပးလုိက္ခ်င္ေတာ့တယ္။

ကူိယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ

ကုိယ္ပိုင္ႏိုင္ငံေရးအျမင္

ကိုယ္ပိုင္ႏုိင္ငံေရးအျမင္မရွိရင္ ေတာ္လွန္တာမလုပ္နဲ႔...ႏုိင္ငံေရးမလုပ္နဲ႔....။

ကုိယ္ပုိင္ဆုိတာ မိမိေခါင္းကထြက္လာတဲ့ အျမင္ျဖစ္တယ္..။ ဘ၀အေတြ႔အႀကဳံ၊ ေလ့လာေရး၊ စူးစမ္းမႈ အရအလုိအေလွ်ာက္ အုံးေႏွာက္ထဲေရာက္လာတဲ့အရာျဖစ္တယ္။

ႏုိင္ငံေရးလုပ္တဲ့သူတုိင္းဟာ ကိုယ္ပုိင္အယူအဆ ရွိရမယ္။ မရွိရင္ ဒီေကာင္ဟာ ခေလးပဲ..။ သူမ်ားေနာက္လုိက္ပဲျဖစ္မယ္။ အသက္အရြယ္ရလာေလ ပုိၿပီးေတာ့ ကုိယ္ပုိင္ႏုိင္ငံေရးအျမင္ရွိရမယ္။ ကိုယ္ပုိင္အသိနဲ႔ ဘ၀ကုိေရွ ႔ဆက္တက္ရမယ္။ ဒါမွမရွိရင္ လူျဖစ္ပီး လူလုိမက်င့္ေတာ့ဘူး။ လူလုိက်င့္ရမယ္ဆုိတာ အုံးႏွာက္နဲ႔ဆင္ျခင္ရတာကုိေျပာတာ။ Animal မွာ အုံးေႏွာက္ရွိတယ္။ မဖြံၿဖိဳးဘူး။ လူက လူဆုိေတာ့ လူနဲ႔တူေအာင္ ေခါင္းကို သုံးရတယ္။

ႏုိင္ငံေရးမွာ ဘယ္အရာမွ ပုံေသမရွိဘူး။ ျပင္လြယ္ေျပာင္းလြယ္ရွိတယ္။ ဒါကုိနားမလည္ရင္ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္နဲ႔...။ ေဘးက ေျပာတာကုိနားေရာင္ေနရင္ သူမ်ားေျခေထာက္ေပၚမွာ ေနတဲ့လူပဲ...။ ဒါနဲ႔ပက္သက္ၿပီး လူေတြအေတာ္မ်ားမ်ား လိုက္လုပ္ၾကတယ္..။ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ပါ..။ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္ရွာစားရတယ္။ ငတ္ေနရင္ ခဏေတာ့ေၾကြးမယ္။ ေရရွည္ဘယ္သူမွ မသထာဘူး။ ဒါကုိ သိရင္ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာဘယ္လုိလုပ္ရမလဲသိတယ္။

တေန႔မွာ ဒီလူက ဒါေျပာ။ ေနာက္ေန႔မွာ ဟုိလူကဒါေျပာ။ ဒါေတြကုိေရာင္ေနရင္ ခင္ဗ်ား..အုံးေႏွာက္မရွိတာပဲ...။ ဘယ္ေတာ့မွ ေလာကႀကီးဟာ တည္ၿငိမ္မေနဘူး။ အၿမဲေျပာင္းေနတယ္္။

ကုိယ့္အုံးေႏွာက္ကုိ ကုိယ္သုံးပါ...။

မင္း..ငတ္ေနရင္...မင္းပဲရွာစားရမွာ...။

ရုရွက သူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႔

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ဟာ ခင္ဗ်ားတုိ႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းေကာင္းပဲ…။ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံက ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေရး ခုိလႈံခြင့္ေပးဖုိ႔လက္ခံေနတယ္။


ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က ရုရွမွာပညာသင္ၾကားေနတဲ့ ဗုိလ္မႈးေတြ တစ္ပတ္အတြင္း ၾသစီမွာ ႏုိင္ငံေရး ခုိလႈံခြင့္ရတယ္…။ ၾသစီမွာ ခင္ဗ်ားတုိ႔အတြက္ လစာေကာင္းတယ္။ ခံစားခြင့္မ်ားတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံခြင့္ရပီဆုိရင္ ျပည္တြင္းက မိသားစုေတြကုိလည္းေခၚလုိ႔ရတယ္…။ ဘ၀အာမခံခ်က္အျပည့္ရွိတယ္...။


အခုအေျခအေနက ရုရွမွာ ပညာသင္ၾကားေနတဲ့ စစ္ဗုိလ္ေတြအတြက္ ဦးစားေပးအဆင့္ထားပီး ၾသစေတ်းလ် အစုိးရလက္ခံေနတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ခုိလႈံခြင့္ေလွ်ာက္ခ်င္ရင္ ေမာ္စကုိမွာရွိတဲ့ ၾသစေတ်းလ်သံရုံးကုိ အထုတ္ဆြဲပီး သြားလိုက္ပါ…။


သံရုံးက အစစအရာအရာအကူအညီေပးလုိက္မယ္။ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံေရာက္တဲ့အထိ၊ အေျခက်တဲ့အထိ အကူအညီလုံး၀ေပးလုိက္မယ္…။


ခင္ဗ်ားတို႔ ပညာသင္ပီးျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ သိတဲ့အတုိင္းပဲ…လစာကနည္းနည္း…မေသရုံတမယ္နဲ႔ တစ္သက္လုံး ျဖစ္သြားမယ္…။


ဒီေတာ့လုပ္စရာရွိတာကုိ စလုပ္ပါ…ခင္ဗ်ားတုိ႔ဘက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ရွိေနတယ္…။ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲေတြ ေတာင္ ၾသစီမွာ ေနကုန္ၾကပီ…။



ေမာ္စကုိက ၾသစေတ်းလ်သံရုံးလိပ္စာ-

Embassy address: 10A/2 Podkolokolny Pereulok, Moscow - Telephone: 956 6070 - Fax: 956 6170



ေမာ္စကုိက အေမရိကန္သံရုံးလိပ္စာ-

Bolshoy Deviatinsky Pereulok No. 8
Moscow 121099, Russian Federation - PSC-77, APO AE 09721
Tel: +7 (495) 728-5000, fax: 728-5090

မိတ္ေဆြ

ဗုိလ္မႈးေဟာင္း ၀င္းႏုိင္ေက်ာ္နဲ႔ပက္သက္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအခုထြက္ေနပီ...။ မေန႔က ပါတီပြဲတခုမွာ ေထာက္လွမ္းေရးေတြသင္တန္းေပးတဲ့လူ....ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ ႔ဖခင္ႀကီးတဦးရဲ ႔သားမတ္နဲ႔ေတြ႔ၿပီးစကားေျပာျဖစ္တယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက တုိင္းျပည္ကုိကယ္လိမ့္မယ္....။ အေသးစိတ္အတိအက်ေတာ့ထုံးစံအတုိင္း အေကာင္းလြန္သြားတယ္...။ မွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီေနရာမွာႏွစ္ခုေျပာခ်င္တယ္...။

၁) ၾသစီမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြလည္းရွိတယ္....။ က်ေနာ္အိမ္ေဘးနားမွာ ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိလည္းရွိတယ္...ရဲမႈးႀကီးေဟာင္းလည္းရွိတယ္....က်ေနာ့္ေယာက္ဖလည္း ျပည္တြင္းမွာ စစ္သားျဖစ္ေနတုံးပဲ...က်ေနာ့္အကို၀မ္းကြဲလည္း ရုရွကျပန္လာတဲ့ဗုိလ္မႈးပဲ...။

၂) သူတုိ႔ေျပာင္းေတာ့မယ္...ေထာက္ခံေပးၾကပါ...လူတုိင္းသိေအာင္လုပ္ေပးၾကပါ....သူတုိ႔က က်ေနာ္တုိ႔ရန္သူေတြမဟုတ္ဘူး....။

...အမ်ားႀကီးပဲ...ဒီေတာ့ ရန္သူဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔မိတ္ေဆြေတြပဲ....။

စကာၤပူ-မေလးရွား-ဘန္ေကာက္ ေျပးတဲ့ ရထား

၂-လပုိင္းမွာက်ေနာ္ ၾသစီကေန ဘန္ေကာက္ကုိ ရထားစီးမယ္။ ၾသစီကေန ကြာလာလမ္ပူကုိ Air Asia နဲ႔လာမယ္။ ေလယ်ာဥ္က အသြားအျပန္ ၾသစီေဒၚလာ ၂၀၀ ပဲကုန္တယ္။ ထုိင္းဘတ္ေငြ ၅၀၀၀။ ျမန္မာေငြနဲ႔ဆုိရင္ ၂-သိန္း။ ကြာလာလမ္ပူကုိေရာက္ရင္ ဟုိတယ္၊ တည္းခုိခန္းမငွားဘူး။ ပီနန္ေက်ာင္းက ပုိင္တဲ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာတည္းမယ္။ ၀ါးမယ္။ အကုန္အက်သက္သာတယ္ေလ။

တညအိမ္ၿပီး....စကာၤပူခရီးစဥ္ကို စမယ္။ ကြာလာလမ္ပူေနက စ..လုံးကုိရထားစီးမယ္။ ၁၃-ေဒၚလာပဲကုန္တယ္။ ၆-နာရီၾကာမယ္။ ဗမာေတြစီတဲ့ ပနီဆုိလားပလားဇာ(ေစ်း) က သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ ကတ္ေနမယ္။ အကုန္အက်သက္သာေအာင္။ ေနာက္ေန႔မနက္မွာ စ.လုံးကေန ကြာလာလမ္ပူကုိျပန္မယ္။ ၾကားၿမိဳ ႔ျဖစ္တဲ့ ပီနန္ကုိ၀င္မယ္။ ပီနန္မွာ သမုိင္း၀င္ ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိတယ္။ ၁၈၀၃ ခုႏွစ္က စတည္ထားတယ္။ အခုထိ ၁၈၀၃ ခုႏွစ္ကေရတြင္းရွိတုံးပဲ။ သမုိင္းအရ ေ၀းလ္ ဘုရင္(အျဖဴ) ရဲ ႔မိန္းမက ထား၀ယ္သူပါ။ သူမက ပီနန္ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိလွဴတယ္။ အက်ယ္ႀကီးပဲ။ ဆရာေတာ္ ငါး..ဆက္ရွိပီ...။ ပီန္ေက်ာင္းေရွ ႔မွာ ထုိင္းေက်ာင္းရွိတယ္...။ ေျမကုိ သူပုိင္တယ္ငါပုိင္တယ္ဆုိပီးတရာစြဲေတာ့ ျမန္မာေတြႏုိင္တယ္...ဆရာေတာ္ေတြကအရမ္းေတာ္တယ္။ ပညာတက္ေတြပဲ။ တရားေပးတဲ့အခါ ဘုိလုိေဟာတယ္။ မေလးတရုတ္ေတြက ဒကာေတြမ်ားတယ္။ ပီနန္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ...တညအိမ္ၿပီး...ထြက္မယ္။

ပီနန္ၿမိဳ ႔(မေလးရွား)


ကြာလာလမ္ပူကုိေရာက္မယ္။ ကြာလာလမ္ပူက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ တညအိပ္မယ္။ မနက္မွာ ရထားစီးၿပီး ဘန္ေကာက္ကုိ သြားမယ္။ ၾကားမွာ ထုိင္းၿမိဳ ႔ျဖစ္တဲ့ ဟတ္ရုိင္ ကုိျဖတ္မယ္။ ဘန္ေကာက္ကေန ေသမင္းတမန္ရထားလမ္းကို သြားၾကည့္မယ္။ ေလ့လာမယ္။ ဘာေတြမ်ားရွိလဲေပါ့။။။။

ၿပီးရင္ စံခလပူရီ-ဘုရားသုံးဆူကို ကားနဲ႔ သုံးနာရီခရီးခ်ီတက္မယ္။ အသြားအျပန္ရထားစီးခ်ိန္ နာရီ ၅၀ ၾကာမယ္။ ကုန္က်ေငြ ျမန္မာေငြ ၂-သိန္း ေဒၚလာ ၂၀၀။ အစားအေသာက္ကေတာ့ ေက်ာပုိးအိပ္ထဲမွာ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထည့္သြားမယ္။ ေရဘူးပါတယ္။ ပန္းသီးစားမယ္။

ရထားေပၚမွာ ဒီလုိခုံေတြနဲ႔ေျခေထာက္ဆင္းပီးထုိင္မယ္။

ရထားေပၚမွာ ဒီလုိအိပ္မယ္။

ဘုရားသုံးဆူၿမိဳ ႔ေရာက္ရင္ တညအိပ္မ္။ ၿပီးရင္ ဆက္ထြက္။ သုံးဆူကေန ၾသစီကုိ ႏွစ္ရက္အတြင္း အထက္ပါခရီးစဥ္အတုိင္း ျပန္ထြက္မယ္။

ဒီခရီးစဥ္မွာ ဘာလုပ္သင့္လဲဆုိတာ အႀကံေပးၾကပါ။ ခရီးစဥ္ရဲ ကုန္က်ေငြကုိ အာလုံးေပါင္း ေဒၚလာ ၅၀၀ သတ္မွတ္တယ္။ ျမန္မာေငြ ငါးသိန္း။ ထုိင္းေငြ ဘတ္ ၁၂၀၀၀- အကုန္အက်သက္သာတယ္မဟုတ္လား။

ေက်းဇူးကန္းတဲ့လူေတြမ်ားတယ္

တခါတေလ က်ေနာ္စဥ္းစားမိတယ္...။ ပါတီဌာနခ်ဳပ္က ဦးေဆာင္တဲ့သူေတြ၊ အရင္ လူေဟာင္းေတြကုိ...သနားမိတယ္...။ ကုိယ္ခ်င္းလည္းစာမိတယ္...။ တခါတေလ သူတုိ႔ေျပာတာ၊ လုပ္တာ မွန္ပါတယ္။ ေတာထဲအထိ ဌာနခ်ဳပ္ကုိ ေရႊ ႔ဖုိ႔ဆုိတာလြယ္တဲ့အလုပ္မဟုတ္ဘူး။ ေရႊ ႔ၿပီး ယေန႔အထိ တစုံတရာ ရပ္တည္ႏုိင္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔က ပုိမလြယ္ေသးတယ္။ က်ေနာ္္က ေနာက္မွပါတီ၀င္ျဖစ္တာဆုိေတာ့ ဘယ္ေလာက္ထိ သူတုိ႔စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ထိ ပင္ပန္းခဲ့ရတယ္ဆုိတာကုိ မသိခဲ့တာအမွန္ပါ။ တခါတေလေတာ့ အင္မတန္တင္းပါတယ္။


ကုိမုိးသီးတုိ႔နဲ႔ေပါင္းစည္းေရးလုပ္တယ္။ သိပ္မၾကာဘူး ေပါင္းစည္းေရးလုပ္တဲ့လူေတြတစ္ေယာက္မွ ပါတီမွ မရွိေတာ့ဘူး။ ေပါင္းၿပီး ပါတီကေထာက္ပံ့တာကုိ ေအးေအးေဆးေဆး ထုိင္း၀ါးေနယုံပဲ။ ၿပီးေတာ့ ပညာေတြသင္ၾကတယ္။ ပါတီက ႏုိင္ငံတကာေထာက္ပံ့တာမ်ားမ်ားရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ေရာက္လာၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္ထြက္သြားၾကတယ္...။ တတိယႏုိင္ငံေတြေရာက္ပီး မေကာင္းေၾကာင္းေျပာတဲ့လူေတြ ေတာင္ရွိေသးတယ္...တကယ္တမ္းေျပာရရင္ သူတုိ႔အေပၚမွာ ပါတီက ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္..။ အခုေတာ့.....။ ကုိယ့္ဆီကလူေတြက ပုိလုိ႔ေတာင္ တာ၀န္ရွိေသးတယ္။

ၿပီးေတာ့ ကိုေငြလင္း၊ ကိုရင္ေထြးတုိ႔ ဦးေဆာင္တဲ့ျပည္တြင္းအဖြဲ႔ေရာက္လာတယ္။ သုံးေယာက္ေလာက္ေတာ့ ပါတီမွာ က်န္ခဲ့တယ္။ ရက္တုိတုိအတြင္း ျမန္ျမန္လစ္ၾကတယ္။ တုိက္ဆုိင္တာက ႏုိင္ငံျခားထြက္ခါနီးၾကမွ ေရာက္လာၾကတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမား...သူပုန္ဆုိတာခံယူခ်င္လို႔ထင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အမ်ား စုလစ္ၾက တယ္။ အဖြဲ႔အစည္းအေတာ္မ်ားမ်ား ဒီလုိပဲျဖစ္ေနတာကုိ သတိထားမိတယ္...။ ျပည္တြင္းႏုိင္ငံလႈပ္ရွားသူေတြ တတိယႏုိင္ငံထြက္ဖုိ႔ နယ္စပ္ေရာက္လာၾကတာထင္တယ္...။ ဒုိး ဖုိ႔မ်ား နယ္စပ္ေရာက္လာၾကတာလားမသိဘူး။ ဒါေတြကုိ ဌာနခ်ဳပ္က လုပ္ေပးေနရသလုိျဖစ္ေနတယ္....။ ဌာနခ်ဳပ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ Liasion Office ဆက္ဆံေရးရုံး၊ တနည္း ပြဲစားရုံး လုိမ်ဳိး၂၀၁၀ မွာျဖစ္သြားတယ္။ ဒီအေျခအေနကုိ ေျပာင္းခ်င္တယ္။ ျပန္လုပ္ခ်င္တဲ့လူမ်ားေအာင္ေျပာင္းခ်င္တယ္။

တကယ္တမ္း စဥ္းစားရင္ ဦးေဆာင္တဲ့သူေတြလည္း သနားဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ မိသားစုေတြနဲ႔ပဲမဟုတ္လား။ သူတုိ႔လည္းက်ေနာ္တုိ႔လုိပဲ သြားခ်င္မွာပဲ။ အခုေတာ့ သူတုိ႔ဦးေဆာင္ခဲ့တာကုိ က်ေနာ္တုိ႔က အေကာင္း မေျပာဘူး။ ဒါလည္း ေက်းဇူးကန္းတာပဲ။ ဘယ္သူက လစဥ္ ေငြေတြျပန္ေပးလဲ....ကုိယ္ငတ္တုံးက ၀ါးခဲ့ တာခ်ည္းပဲ။

က်ေနာ့္သနားမိပါတယ္...စြန္႔လႊတ္မႈ၊ အနစ္နာခံမႈေတြကုိေလးစားပါတယ္။

က်ေနာ္မုန္းတာက...ဒုကၡေရာက္တုန္းက သနားစရာမ်က္ႏွာနဲ႔....သူတုိ႔ထမင္း၀ေတာ့ လီးေတာင္ၾကတာကုိပါ...။ တခ်ဳိ ႔သူေတြကုိေျပာတာပါ...။ ဒုကၡေရာက္တုန္းက ပါတီမွာမရွိဘူး..။ နည္းနည္းေကာင္းစားလာတဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့ လာၾကပီ...။ ကုိယ္ေကာင္းစားသြားရင္ပစ္ပယ္ၾကတယ္...။

အခုလည္းၾကည့္...နယ္စပ္မွာလက္ခ်ဳိးေရလုိ႔ရတယ္...က်ေနာ္အပါအ၀င္ အမ်ားစုက ျပန္မလုပ္ခ်င္ ၾကေတာ့ဘူး...။မလုပ္ခ်င္ရင္ေနပါ...မေႏွာက္ယွက္ပါနဲ႔....အခုေတာ့ က်ေနာ္အပါအ၀င္ကလန္တယ္ေပါ့.... လုပ္ဖုိ႔လည္း အခြင့္အလမ္းကုိ ဌာနခ်ဳပ္က ဖန္တီးမေပးႏုိင္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ပါတီမွာ အဓိက စံမံခန္ခြဲသူေတြဟာ အရည္အခ်င္းမရွိေတာ့ဘူး။ ဒါကုိေျပာင္းခ်င္တာပါ။

ေနာက္ပုိင္းေရာက္တဲ့သူေတြအမ်ားစုက ၿမိဳ ႔ေပၚမွာ ဒူးနန္႔ၿပီး အရည္ေသာက္တဲ့ အခ်ိန္ၾကမွေရာက္လာ ၾကတာပါ..ငပိနဲ႔ငွက္ဖ်ား စားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ လုပ္ခဲ့တဲ့လူေတြက အနည္းစုဆုိတာ သေဘာေပါက္ရင္ ငါ...ဘယ္ေလာက္အေခ်ာင္ခုိလဲ....ငါ..ဘယ္ေလာက္ ေစာက္ပ်င္းႀကီးလည္းဆုိတာသိမွာပါ...။ တခ်ဳိ ႔လူေတြကုိ အရမ္းအရမ္းမုန္းတယ္...။

က်ေနာ့္အျပစ္ရွိေနဆဲပါ.....။ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဒီလူေတြကုိ က်ေနာ္...ျပန္ကန္ေတာ့အုံးမွာပါ.....။ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ာ...။

လုပ္စား

နယ္စပ္အတုိက္အခံေတြကုိ ေ၀ဖန္တဲ့သူေတြက လုပ္စားေတြလုိ႔ ေျပာတယ္။ လုပ္စားတယ္ဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိ ဓားနဲ႔ခြဲၿပီး အထဲက ဘာျဖစ္လဲဆုိတာၾကည့္ရေအာင္....။

လုပ္စားသည္။

လုပ္မစားလုိ႔....ခုိးစားရမလား။ ေတာင္းစားရမလား။

လုပ္စားတယ္ဆုိတာ အႏုတ္လကၡာမေဆာင္ပါဘူး။ ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့အသြင္ကုိေဆာင္တယ္။

လုပ္စားတဲ့သူေတြက အျပစ္မရွိပါဘူး။ အဓိက ခုိးမစားဖုိ႔၊ လိမ္မစားဖုိ႔။ ဒါက အျပစ္ရွိတာ။ ဘုရားလည္းမႀကိဳက္။ အိမ္က မိန္းမေတာ့ႀကိဳက္ရင္ႀကိဳက္မွာ။ သူတုိ႔အတြက္ ဆြဲႀကိဳးေတြ၊ လက္ေကာက္ေတြရႏုိင္တယ္မဟုတ္လား။

၁၉၈၈-ခုႏွစ္ကေနစၿပီး နယ္စပ္အတုိက္အခံအဖြဲ႔အစည္းေတြကုိ စာနာေထာက္ထားတဲ့အဖြဲ႔ေတြကေပးတဲ့ေငြ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ။ ဒီေန႔အထိေပါင္းၾကည့္။ ဘယ္သူသိလဲအတိအက်။ သိရင္ လင့္ေလးေပးခဲ့ပါအုံး။

ဒီေငြေတြ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ လုပ္စားေတြရသြားတာေတာ့ က်ိန္းေသတယ္။ ဒီေငြေတြကုိသာ စီးပြားေရးလုပ္လုိက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲ။ ရတဲ့အျမတ္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ။ အခုေတာ့ သုံးလတစ္ခါ ေတာင္းစားေနရသလုိျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္တမ္းေတြးၾကည့္ရင္ သူေတာင္းစားလုိပဲ...။ ဒါကုိဂုဏ္ယူတဲ့သူကရွိေသးတယ္...။ ငါအဖြဲ႔က ပုိရတယ္ဆုိတာေတာင္ ၿပိဳင္လုိက္ေသးတယ္...။ အရင္တုန္းက ပစၥည္းမဲ့ဗကပေတြ၊ အခုေတာ့ နားမွ စိန္နားကပ္တြဲလြဲနဲ႔ေတြ႔...။

လုပ္စားတာေကာင္းပါတယ္။ လိမ္စားတာမေကာင္းဘူးေလဗ်ာ...။

တခ်ဳိ ႔ေတြက စာရင္းျပေတာ့ ဒီလုိျပတယ္....။

ေရစာ ဘီယာေသာက္ ဘတ္ ၅၀၀
သရဲေၾကာက္ အေဖၚေခၚအိပ္ ဘတ္ ၅၀၀၀
မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရး ဘတ္ ၈၀၀၀ (ဟုိတယ္မွာျဖစ္)
ငွက္ဖ်ားတက္ ေဆး၀ီစကီေသာက္ ဘတ္ ၄၀၀၀
ျပည္တြင္းႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ဘတ္ ၂၀၀၀၀ (အမ်ဳိးေတြေပး)
(မွတ္ခ်က္...လမ္းထိပ္မီးကင္ ေဒၚစုလြတ္ေျမာက္ေရးစာကပ္)
အစည္းအေ၀းတက္ ဘတ္ ၅၀၀၀ (ေလယ်ာဥ္ခ)

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား(ျပည္တြင္း) ဘတ္ ၁၀၀၀၀ (က်ေနာ့္ညီ)


ဒါမ်ိဳးေတြ ရွိေတာ့...လုပ္စားလုိ႔ေျပာလုိ႔ရလား....။ မရရင္ ဒါဆုိဘာလဲ...။

ကုိစုိးမုိးသုိ႔....

ကုိစုိးမုိးေျပာတာလက္ခံပါတယ္။

KNU က ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြကုိ အကူအညီေတြအမ်ားႀကီးေပးတာမွန္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လည္ေခ်ာင္းေတြထဲမွာ သူတုိ႔ထမင္းေတြကုိ ေျခမနဲ႔အေတာင့္လုိက္ကေလာ္ထုတ္လို႔ ရပါတယ္။ KNU ေက်းဇူးရွိပါတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ KNU ေက်းဇူးထက္စာရင္ ကရင္ျပည္သူေတြရဲ ႔ေက်းဇူးေတြဆုိရင္ ပုိၿပီးမွန္ပါတယ္။ KNU ဟာ ကရင္လူထုေၾကာင့္ ရပ္တည္ေနႏုိင္တာပါ။ KNU ရဲ ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ဘီလီလ်ံနာမရွိေတာ့ သူမ်ား အားကုိးရတာေပါ့ေနာ္...။

ျပည္တြင္းစစ္ကာလမွာ စစ္တပ္၊ ဗကပ၊ KNU ၊ တျခားအဖြဲ႔ေတြ တုိက္ၾက၊ခုိက္ၾက၊ သတ္ၾကပါတယ္။ ေသလုိက္တဲ့လူေတြကလည္း ႏွစ္ဘက္စလုံးမွာ နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ စာရင္းျပဳစုထားေတာ့မရွိေတာ့ အတိအက်မသိဘူး။ ျမန္မာျပည္ထိပ္ပိုင္းကစလုိ႔ ေအာက္ပုိင္းအထိ လူေတြေသပါတယ္။ တေလာက KNU က မန္းဘဇံေရးတဲ့၀မ္ခတုိက္ပြဲတခုမွာေတာင္ နအဖ စစ္သားတစ္ညတည္းမွာတင္ ရာဂဏန္းမကရွိေနေတာ့ က်ေနာ္က ဒီလုိစဥ္းစားမိလုိ႔ပါ...။ ေသတဲ့နအဖစစ္သားေတြကုိအလဟသေသမဲ့အစား ပညာတက္ေအာင္သင္၊ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး၊ ပညာေရးနယ္ပယ္ေတြမွာ တုိင္းျပည္တုိးတက္ေအာင္သုံးလုိ႔မရဘူးလားေပါ့။

စစ္တုိက္တာက ႏွစ္ဘက္လုံးမွာ အျပစ္ရွိပါတယ္။ နအဖလည္း သူ႔အတၱနဲ႔သူ၊ KNU လည္း သူ႔အတၱနဲ႔သူပါပဲ။ ၾကားထဲက ေသရတဲ့သူေတြ၊ ဘ၀ေတြနင္းျပာျဖစ္ရတဲ့သူေတြ၊ ထုိင္းမွာ ခုိလႈံရသူေတြဟာ ဒီတုိက္ပြဲၾကားကေန ထြက္လာရတာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ကုိဖ်က္ဆီးတာဟာ ျမန္မာေတြပဲလုိ႔ေျပာတာ။ နအဖေကာ၊ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္တဲ့သူမွာ အပစ္လုံး၀ရွိပါတယ္။ အခုၾကည့္....ေသတဲ့သူေတြေသၾကတယ္...အရင္တုန္းက အဖြဲ႔အႀကီးဆုံးႀကီးေတြ အခုေတာ့ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ...။ ဗကပ၊ KNU၊ နအဖ စတဲ့အဖြဲ႔ေတြတပုံႀကီးရွိပါတယ္။ သူတုိ႔ေၾကာင့္ ၾကားထဲက မသိနားမလည္တဲ့ ဓားစားခံျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ဒုကၡေရာက္လဲ။ တႏွစ္မွာ ကုိယ့္လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္း ကုန္လုိက္တဲ့ေငြ၊ အသက္ေတြ၊ ဘ၀ေတြ၊ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆုိတာ စာရင္းမရွိေတာ့ မသိဘူး။ ျပည္သူအခ်င္းအခ်င္းသက္လို႔၊ ခ်လုိ႔ ျမန္မာျပည္က ဘာရလဲ။ ဘာမွမရဘူး။ တုိးတက္လား။ မတုိးတက္ဘူး။ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ သူေတာင္းစားလုိပဲ။ We are from Burma လုိ႔မေျပာရဲသေလာက္ပဲ။ အရမ္းရွက္စရာေကာင္းတယ္။ သူမ်ားႏွိမ္တာခံရတယ္။ ဒါေတြဘယ္သူေတြေၾကာင့္လဲ...အထက္ကေျပာခဲ့သလုိပဲ ေစာက္သုံးမက်တဲ့ျမန္မာေတြေၾကာင့္ပဲ။ အထူးသျဖင့္အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ပုိၿပီးတာ၀န္ ရွိတယ္။ ငါ...ဆုိတဲ့အတၱေၾကာင့္ပဲ။ ကုိစုိးမုိးသိပါတယ္။ Conflict Resolution မွာ ဘက္ႏွစ္ဘက္စလုံးက လူေတြဟာ Conflict ကုိဖန္တီးတာ၊ Conflict ေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ အက်ဴိးဆက္ဟာ သူတုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆုိတာ...။

ေနာက္ပီးေတာ့ ကုိစုိးမုိးစဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ....။ ျပည္တြင္း NLD နဲ႔ လက္ရွိ နအဖ။ သူတုိ႔ႏွစ္ဘက္ေၾကာင့္ ဘာေတြ သိသိသာသာႀကီးတုိးတက္လာပါသလဲ။ NLD ကလည္းအဘုိးႀကီး လအု လုိပဲ။ ေျပာ့ည့ံည့ံ။ နအဖကလည္း ေခြးေလာက္ေတာင္ အသိညာဏ္မရွိဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္တုိင္းျပည္ပ်က္တာပဲ။ ဘယ္သူမွအျပတ္မႏုိင္ဘူး။ မႏုိင္ေတာ့ ၾကားထဲက ျပည္သူက ေျမဇာပင္ျဖစ္ရတယ္။ တုိးတက္မႈ ေႏွာင့္ေႏွးရတယ္။ လူငယ္ေတြအားလုံးေထာင္ထဲမွာ တာလေပါ ေသာက္ပီး ၂၀၁၀-ကုိႀကိဳဆုိရတယ္။ ေထာင္ၾကတဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတြျပန္ၾကည့္ပါ...အားလုံးနီးပါးဟာ လူငယ္ေတြလုိျဖစ္ေနတယ္။ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြကလူငယ္ေတြနဲ႔ယွဥ္ပီး အခုေထာင္ၾကေနတဲ့လူငယ္ေတြ အလုပ္လုပ္ႏုိင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဂီလာန ျဖစ္ကုန္ပီ။ ဒါဟာဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လဲ ျမန္မာေတြေၾကာင့္ပဲ။ ႏွစ္ဘက္စလုံးမွာတာ၀န္ရွိတယ္။ အစုိးရမွာ အဓိကတာ၀န္ပုိရွိတယ္ဆုိတာ လူတုိင္းနားလည္ပါတယ္။

NLD ကို ၾကည့္ပါ...။ ေဒၚစုတစ္ေယာက္ထဲအာဏာရွိသလုိျဖစ္ေနတယ္။ ဒါလည္း အာဏာရွင္ ဒီမုိကေရစီပါပဲ။ ေဒၚစုထမ၊ ထူမွ NLD လႈပ္သလုိျဖစ္ေနတယ္။ ကုိယ့္ထက္၀ါရင့္တဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကေျပာပါတယ္။ ဒီေလာက္အဖမ္းအဆီး၊ အႏွိပ္အကြပ္ေတြၾကားထဲက ဒီေလာက္ NLD လုပ္ႏုိင္တာကုိ ေက်းဇူးတင္ရမယ္တဲ့..။ ဒါ..ဆုိရင္ ဒီလုိမ်ဳိးမလုပ္ခ်င္ရင္ NLD မလုပ္နဲ႔ေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ေမးခ်င္ပါတယ္....။ ဘာေတြမ်ား NLD ထူးထူးျခားျခား၊ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ႏုိင္လုိ႔လဲ။ ဘုရားသြား၊ ဆြမ္းကပ္တာ ထူးျခားတာလား။ ေအာင္ျမင္တာလားေပါ့။ ဟာ...ဒါလည္းမဟုတ္ေသးဘူး။ ဘုန္းႀကီးေတြလမ္းေပၚထြက္တာ NLD လုပ္တာလား။ ဟဲ..ဟုတ္ဘူးေနာ္။ NLD က ေရြးေကာက္ပြဲမွာအျပတ္အသက္အႏုိင္ရတယ္။ အရည္အခ်င္းမရွိလုိ႔ အာဏာမယူ ႏုိင္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းကုိ ဒီေန႔အထိ ၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကုိ အသိအမွတ္ျပဳအုံးမွာလား။ ဒါ့ေၾကာင့္...NLD လည္းအတၱပါပဲ....။ တခါလာလည္း မဲျပာပုဆုိး။ တခါလာလည္း ၉၀-ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္။ မေပးတာကို ေတာင္းတာ ေတာ္ေတာ္ရွက္စရာေကာင္းတယ္။ ဘယ္တုန္းက နအဖက သူတုိ႔ေတာင္းတာကုိ အသိအမွတ္ျပဳလုိ႔ လဲ။ အခုမွ ေဒၚစုကလုပ္ေတာ့မွ နည္းနည္းေပ်ာ့္ေျပာင္းတာျပတယ္။ ဒါေတာင္နည္းနည္းဆုိမွတကယ့္ နည္းနည္းေနာ္။ ဒီပြဲမွာ ေဒၚစုအျပတ္မလုပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ေဒၚစုည့ံတယ္။ NLD ေအာက္ေျခမွာ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ လူငယ္ေတြမရွိေတာ့ဘူး။ မေလး၊ စလုံး၊ ကုိးရီးယားနဲ႔ အျခားႏုိင္ငံေတြမွာ ေအာက္ေျခသိမ္းလုပ္ေနၾကတယ္။

က်ေနာ္ခံစားခ်က္ကေတာ့ ျပတ္ျပတ္ပဲဗ်ာ....။ ဒီေကာင္ေဖာက္ျပန္တယ္ေျပာေျပာ...ဘာပဲဆုိဆုိ ကုိယ့္အေျခ အေနနဲ႔ကုိယ္ပဲ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ တင္းခံယုံမကလုိ႔ ဘာဘဲလုပ္လုပ္၊ ေအာက္ကေန၀င္သင့္ရင္၀င္ရမယ္။ ေပါင္းႏုိင္သေလာက္ေပါင္းရမယ္။ ဘာမွ အေျခခံဥပေဒေတြျပင္ရမွာတုိဘာတုိ႔ သူတုိ႔မလုပ္ခ်င္တာကုိ သြားမေျပာနဲ႔ေတာ့...။ ေဒၚစုဘာလုပ္ေပးရမလဲေျပာ...ဒီလုိစကားမ်ဳိးပဲေျပာရမဲ့အေျခအေနျဖစ္ေနပီ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ႏုိင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈကုိအရင္ျဖတ္သင့္ပီ။ တုိင္းျပည္ထဲမွာရွိတဲ့လူေတြ၊ ျပည္ပလူေတြအားလုံး တစည္းတစည္းထဲတုိင္းျပည္ကုိ ထူေထာင္သင့္ပီ...။ နအဖနဲ႔လည္းရႏုိင္သေဘာက္ လက္တြဲလုပ္သင့္ပီ။ နအဖက ေဒၚစုကုိေျပာသလုိ အလုံးစုံျပတ္သုန္းေရးမလုပ္ရင္ ေဆြးေႏြးမယ္ဆုိတာကုိလည္း လက္ခံသင့္ပီ...။ ဘာလုပ္မလဲဗ်ာ....။ ဒီ..အခ်ိန္မွမလုပ္ရင္ ေနာင္လည္းမလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့....။ က်ေနာ္ေတာ့ ေအာ္စီမွာ ဒူးနန္႔ပီး စားလုိ႔ရတယ္။ တကယ္တမ္း ေစတနာမရွိဘူးဆုိရင္...။ သူတုိ႔အဆင္ေျပေတာ့ ကိုယ့္စားရတာမဟုတ္တာ...။

အခုေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ္။ နအဖလိမ္ေနတာကုိလူတုိင္းသိတယ္။ အရင္တုန္းကလည္း လိမ္တယ္။ အခုလည္း လိမ္တယ္။ ေနာင္လည္းလိမ္အုံးမယ္။ လိမ္ေနတာကုိသိသိႀကီးနဲ႔ အျပတ္ဖ်က္လုိ႔မရရင္ေတာ့ တနည္းပဲရွိေတာ့ တယ္။ ေပါင္းရေတာ့မယ္။ ဒီလုိေပါင္းဖုိ႔အခြင့္အလမ္းေပၚလာရင္ ၀င္ကုိ၀င္သင့္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကိုေျပာတာ ပါ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ စိတ္ပိုင္း၊ရုပ္ပုိင္းေထာက္ခံသူေတြအားလုံးဟာ သစၥာေဖာက္တာပဲလုိ႔။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ...က်ေနာ္တုိ႔မွာ အင္အားမွမရွိတာ။ အင္အားႀကီးထြားလာေအာင္လည္း အတုိက္အခံသိတဲ့အတုိင္းပဲ... ပိန္လိန္ေနပီ။ ပရုတ္လုံးလုိ လုံးပါးပါးေနပီ။ နယ္စပ္ကိုၾကည့္မလား။ ထမင္း၀ဖုိ႔ေတာင္ မနည္း ရုန္းေနရတာ..တုိက္ဖုိ႔ဆုိတာ ေ၀လာေ၀း။ ျပည္တြင္းကုိၾကည့္မလားသူတုိ႔လည္း ဖုန္းခေတာင္ႏွစ္ဆ တက္လုိ႔ဖုန္း ေတာင္မဆက္ရဲေတာ့ဘူး။ ဒါက အခုအေျခအေန။ ဒီလုိအေျခအေနမွ နအဖက ေရြးေကာက္၀င္ဖုိ႔ဖိတ္ေခၚရင္ တကယ္အာဏာလုိခ်င္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြမည္သူမဆုိ၊ ကုိယ့္ကုိယ္ယုံၾကည္မႈရွိတယ္ဆုိရင္ ၀င္သင့္တယ္။

က်ေနာ္ရည္ရြယ္ခ်က္္ေတာ့ အတိုက္အခံနဲ႔ နအဖေပါင္းမွတုိင္းျပည္တုိးတက္ေတာ့မွာ...။ ဘယ္လုိပဲစစ္တပ္က ၂၅%ယူယူ၊ ၅၀ ပဲယူယူ၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကပဲအာဏာသိမ္းသိမ္း၊ ျပသနာမရွိဘူး။ ျပသာနာရွိတာက အခု လူငယ္ေတြဖာျဖစ္ေနတယ္၊ ငတ္ေနတယ္။ ရြာေတြမွာ၊ ၿမိဳ ႔ေတြမွာ အဘုိးႀကီးနဲ႔အဖြားႀကီးေတြ၊ ရြာေစာင့္ပဲရွိေန ေတာ့တယ္။ ဒါေတြက အဓိကျပသာနာပဲ။ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈကုိ ေထာက္ခံ၊ မခံ ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး။ ကုိယ္ေျပာလဲဂရုစုိက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကုိယ္လဲဘာေကာင္မွမဟုတ္ဘူး။ အဓိက က်ေနာ္ရဲ ႔ခံစားခ်က္ကေတာ့ဗ်ာ...

တုိင္းျပည္ပ်က္တာ ျမန္မာေတြေၾကာင့္ပဲ....
လူငယ္ေတြေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး....
တုိင္းျပည္ကုိ လူႀကီးေတြဖ်က္ေနတယ္....
အဖြဲ႔အစည္းအားလုံးမွတာ၀န္ရွိတယ္....
လူတုိင္းမွာတာ၀န္ရွိတယ္.....
ျမန္မာေတြအခ်င္းခ်င္း ေပါင္းၿပီးလုပ္မွ တုိင္းျပည္တုိးတက္ေတာ့မယ္....။

ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကုိယ္ဘာလုပ္သင့္လဲဆုိတာ အေျခအေနေပၚမႈတည္ၿပီးလုပ္ရတာပဲမဟုတ္ဘူးလား။ အၿမဲတမ္းေလထဲမွာတုိက္ေဆာက္ေနတာမွမဟုတ္တာ...။ အေရးအႀကီးဆုံးကာယကံရွင္ကေတာ့ ေဒၚစုပဲ... ေဒၚစုလုပ္ရင္၊ ေဒၚစုေျပာရင္ အမ်ားစုနာခံၾကမွာပဲ။ ဘာမွ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကာ္ျငာခ်က္ ေတြလာ မေျပာနဲ႔...ဟုိ..သူေတာင္းစားက ေစာက္ဂရုစုိက္တာမဟုတ္ဘူး...။ သူေျပာတာ၊ သူလုပ္ခ်င္တာကုိ မႏုိင္ရင္ ခဏေတာ့ေအာင့္အည္းနာခံသင့္တယ္။ စစ္တပ္ဆုိတာ ေရဘူးေပါက္တာ မလုိခ်င္ ဘူး...ေရပါတာ ကုိလုိခ်င္ေနတာ...။ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္ဖုိ႔၊ မ၀င္ဖုိ႔ က်ေနာ္ကေျပာလည္း ေပါက္ေလတဲ့အီး၊ နံတယ္လုိ႔ေတာင္ ထင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ...ကုိယ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ကုိယ္ပါ...။

ေရရွည္ဒီအတုိင္းပဲဆက္သြားရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆုိတာ အၾကားအျမင္ရတဲ့လူေတြပဲသိမယ္။

ကုိစုိးမုိးရဲ ႔ေဆြးေႏြးခ်က္ ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။

သားတို႔ ျပန္လာပါမည္

သားတို႔ ျပန္လာပါမည္

သက္ခိုင္ | အဂၤါေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉ ရက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၁၁ မိနစ္ ကဗ်ာ

အေမ
သားငယ္ငယ္တုန္း
အေမ့အၿပံဳး
တခ်ိန္လံုး ေပ်ာ္ခဲ့တယ္။

သားအရမ္းေဆာ့ေတာ့
မနားတမ္းေခ်ာ့ေမာ့
ေဆာ့သင့္သေလာက္
ေခ်ာ့ပင့္ေျမႇာက္
တခါတရံ
ေမာသင့္သေလာက္ ေမာခဲ့တယ္။

စာသင္တဲ့အရြယ္
ပ်ဳိျမစ္ႏုငယ္
ပိုခ်စ္ခဲ့တဲ့
အေမရယ္။

အမဲသားၾကိဳက္
သားအလိုက္
အေမ
အားစိုက္ခ်က္ေကြ်းတယ္။

စာေတြမရ
အာေတြက်လည္း
မရမက စာသင္ျပ
အဲ့ဒါ အေမ့အလွ။

အရြယ္လည္းေရာက္
လူလားမေျမာက္တေျမာက္
မေၾကာက္တတ္တဲ့အရြယ္
ေဇာက္မနက္တဲ့ေကာင္ငယ္ကို
ခ်စ္တုန္း
အျပစ္မသုံး
အေမ ဆံုးမတုန္းပါပဲ။

လူပ်ဳိေဖာ္ဝင္စ
အပ်ဳိေတြျမင္ရ
အေမဘဝင္မက်
ဒါ
စာသင္ရမယ့္အရြယ္
ကညာခင္ရတဲ့အခ်ိန္မဟုတ္
အေမသမုတ္ခဲ့တယ္။

တကၠသိုလ္မေရာက္
လမ္းတကာေလွ်ာက္ေတာ့
မေပ်ာက္ရမယ့္တရား
အေမ့စကား
လူသားဆန္ရမယ္တဲ့။

စူးစမ္းဆင္ျခင္
အမွားအမွန္ မျမင့္တျမင္
တိုင္းတခြင္လံုး
အုံး႐ုန္းထၾကြ
မရမက
ေတာင္းဆိုေနသည္
ဒီမိုကေရစီ
ဒါကို
သားလည္း လိုခ်င္ၿပီ။

အေမက ခ်စ္သလား
ဂ႐ုမထား
သပိတ္ကိုသြား
က်ေနာ့္အား
အေမ
ေစာင္ပါးလာပို႔သည္။

အေျခအေနေျပာင္း
အေနအထိုင္မေကာင္းေတာ့
ေဆာင္းခိုစရာအတြက္ဒီဌက္
အေမ
တြက္ခ်က္ရွာေပးတယ္။

ပါတီေတြေထာင္
ဒီမိုကေရစီရေအာင္ ေဆာင္မယ္လို႔
သားက ေၾကြးေၾကာ္ေတာ့
အေမေတြးကာေမာ့
ေအာ္
ငါ့သားေတာ့ ေမာရွာမေပါ့လို႔
အေမ့အျမင္
သားမထင္ခဲ့ပါဘူး။

ကဗ်ာ႐ူးစာ႐ူး
ဒီသားဦး
အေမ့နဖူးမွာ
ထာဝရဦးေနမွာလို႔
အၿမဲေတြးထင္
သားေကြးတဲ့ကုတင္
အေမ
ေထြးလ်က္ အစဥ္ေနမွာပါ။

ဒီလိုနဲ႔
အခ်စ္ဦး
မပစ္ဖူးဘဲနဲ႔
အသစ္အထူးထြင္တဲ့
စစ္ဦးအျမင္နဲ႔
ရရင္ရ
မရရင္ခ်
အဲဒါသားတို႔ဘဝ
အလွ။

အေမ့ကို စြန္႔ခြာ
ေတာကို ခ်စ္လာ
ဘယ္ခါမသုဥ္း
အမွန္ဆံုးအတြက္
သူပုန္စစ္သား
အေမ့အား
ႏႈတ္ခြန္းမဆက္သႏိုင္ခဲ့ပါ။

ဌက္ဖ်ားမေၾကာက္
ေတာတကာေရာက္
ဆားေတာင္ ေပ်ာက္ခဲ့ရအလီလီ
(တကယ္ဆို)
အေမေတြးလို႔
မေျဖႏိုင္ၿပီ။

စမ္းေရေတြေျခာက္၊ လမ္းေတြ ေပ်ာက္လည္း
မေၾကာက္တရား၊ စိတ္မွာထား
မနားခ်ီေန၊ သားတို႔တေတြ
ေသြးေခြ်းေတြထြက္၊ ျပည္သူအျမတ္
တသက္ခံစားေစ။

ေတာလည္အဆံုး၊ ေန႔တိုင္းမုန္းလည္း
ကုန္း႐ုန္းခ်ီတက္၊ ကေလးေတြအတြက္
ေပးဆပ္ရမေလ၊ ကမၻာမေၾက။

စနစ္ဆိုးေတြ ပ်က္သုဥ္း
အခ်စ္ေတြေတာင္လိုဖံုး
အဲဒီလို အဆံုးက်ေတာ့
အေမ့အတြက္ စံပယ္တထံုး
သားစီကံုးလို႔
(ဘယ္လိုမွ)
ေမ့မရတဲ့ျမန္မာျပည္
တေန႔ေတာ့
အေမ့ဆီ
သားတို႔ ျပန္လာပါမည္။

ဝဝး၂၆ (၂၉.၁၂.ဝ၉)

ဆရာသက္ခုိင္ရဲ ႔ဒုတိယေျမာက္ကဗ်ာတပုဒ္ကုိ လြတ္လပ္ေရးေန႔မွာ အခုလိုဖက္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ၀မ္းနည္းမိ ပါတယ္။ ကာယကံရွင္ေတာ့မသိပါဘူး။ ဆရာသက္ခုိင္(ခ)ဆရာအေသးေလး ပါတီမွာျပန္ပီးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ႏုိင္ပါေစ။

Copy from....
http://www.mizzimaburmese.com/yatha-bank/poem/4480-2009-12-29-12-56-52.html

လူငယ္ေတြရဲ ႔ေတာင္းဆုိခ်က္

ဘယ္သူလုပ္လုိ႔တုိင္းျပည္ပ်က္တာလဲ...

က်ေနာ့္အျမင္ကေတာ့ ျမန္မာေတြလုပ္လုိ႔တုိင္းျပည္ပ်က္တာပဲ...
အဓိကကာယကံရွင္ကေတာ့....

၁) ေခတ္အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္လာတဲ့အစုိးရေတြပဲ...နအဖ အပါအ၀င္

၂) ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ....NLD အပါအ၀င္

၃) တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ.....KNU အပါအ၀င္

၄) ျပည္သူအမ်ားစု....ကုိယ့္ႏွင့္မဆုိင္သလုိေနတဲ့ လူေတြကုိဆုိလုိတာ...။

သူတုိ႔ေၾကာင့္တုိင္းျပည္ပ်က္တယ္။ ငတ္တယ္။ မြဲတယ္။ သူေတာင္းစားလုိျဖစ္တယ္။

၅) လူႀကီးေတြေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ပ်က္တာဆုိရင္ ပုိမွန္တယ္။ လူႀကီးေတြတခ်ဳိ ႔ဟာ ႀကီးပီးေတာ့အခ်ိန္မစီးေတာ့ တုိင္းျပည္ပ်က္တယ္။

ငါဆိုတဲ့အတၱစိတ္..ငါ့..ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္ကမွန္တယ္...ငါ...အေတြးအေခၚကမမွားဘူး..ဒါေတြေၾကာင့္တုိင္းျပည္ပ်က္တယ္...။ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြား (တနည္း) အမ်ဳိးသားအက်ဳိးစီးပြားကုိ တျခားႏုိင္ငံေတြနဲ႔ယွဥ္ပီး မစဥ္းစားဘူး...။ ပညာတက္ေအာင္သင္ဖုိ႔...ေလ့လာဖုိ႔...မစဥ္းစားဘူး...မလုပ္ဘူး...။

လူငယ္ေတြက တုိင္းျပည္ကုိ ဖ်က္စီးတာမရွိဘူး။ လူငယ္ဆုိတာ လူႀကီးေတြလုပ္တာကုိ အတုခုိးတာ...။ လူႀကီးက ေစာက္သုံးမက်ေတာ့ လူငယ္လည္း ေစာက္သုံးက်ဖုိ႔ မက်ဳိးစားေတာ့ဘူး...။ ဒါ့ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ပ်က္တယ္။

အခုတုိင္းျပည္မွာရွိေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ...နအဖေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းက ေခါင္းေဆာင္ေတြ တုိင္ျပည္ကို ၂၀၁၀-မွာ ဖာႏုိင္ငံကေန ကယ္ႏုိင္ခဲ့ရင္ အရည္အခ်င္းရွိတယ္၊ ေစတနာရွိတယ္လုိ႔သက္မွတ္ရမယ္။ အမ်ဳိးသားအက်ဳီးစီးပြားကုိ တျခားႏုိင္ငံေတြနဲ႔ယွဥ္ပီးလုပ္ၾကပါ...။ ငါ....ဆုိတဲ့ ေစာက္သုံးမက်တဲ့အေတြးအေခၚကုိ ေဖ်ာက္ၾကပါ...။ ရႏုိင္သေလာက္ပူးတြဲလုပ္ၾကပါ...။

အမ်ားစုအက်ဳိးစီးပြား ကုိၾကည့္ပီး လုပ္ၾကပါလုိ႔ ၂၀၁၀ အတြက္မွာခ်င္တယ္...။

၂၀၁၀-လူငယ္ေတြဟာ ႏုိင္ငံေရးတိုက္ပြဲ၊ အေတြးအေခၚ၊ နာက်င္မႈေတြကုိ မၾကည့္ပါဘူး...သူတုိ႔ၾကည့္တာက စား၀တ္ေနေရးကိစၥ၊ သူတုိ႔ဘ၀ေတြကုိေျပလည္ေအာင္လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ မည္သည့္အစုိးရ၊ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမဆုိ ႀကိဳဆုိပါတယ္။

ဇြန္းနဲ႔စားတဲ့ အရသာ

ထမင္းကုိဇြန္းနဲ႔စားရင္ အလုပ္ေတြအမ်ားႀကီးတြင္တယ္။ လက္နဲ႔စားရင္ ထမင္းစားတာကလြဲလုိ႔ က်န္တဲ့အလုပ္လုပ္မရဘူး။ အဂၤလိပ္ေတြ၊ တျခားလူမ်ဳိးေတြ ဇြန္းနဲ႔ခရင္းနဲ႔စားၾကတယ္။ ဗမာေတြလည္း စားၾကတယ္။ တခ်ဳိ ႔ေနရာေတြမွာ ဇြန္းနဲ႔ခရင္းနဲ႔စားမွ ေခတ္မီွၾကတယ္။ တခ်ဳိ ႔ေနရာေတြမွာ ဇြန္းနဲ႔စားရင္ ေစာက္ေျပာမလြတ္ဘူး။ အနည္းဆုံး ဒီေကာင္ ႀကီးက်ယ္တယ္၊ ေဖာက္ျပန္တယ္၊ စတဲ့သုံးလုိ႔မရတဲ့ အက်င့္ေတြကို ေျပာၾကတယ္။ ဇြန္းနဲ႔စားတဲ့အက်င့္ကုိ ဗမာေတြလုပ္တက္ေအာင္ သင္မွရေတာ့မယ္ဆုိပီး ဒီစာကုိေရးတယ္။ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ ထုံးစံ၊ အားလုံးကုိ ဆန္႔က်င္ၿပီး ဇြန္း၊ ခရင္းနဲ႔စားၾကရေအာင္။

ေဒၚစု အဂၤလိပ္ကို ယူတယ္။
ကျပာေလးႏွစ္ေယာက္ထြက္လာတယ္။

နည္းစပ္ရာကုိ ျပန္ၾကည့္ပါ။
ကုိေအာင္မုိးေဇာ္ အျဖဴမကုိ ယူတယ္။
ကုိေဇာ္မင္း အျဖဴမနဲ႔ညားတယ္။
ကုိေအာင္ႏုိင္ဦး အျဖဴမကုိ စားတယ္။
ကုိ၀င္းမင္း အျဖဴမကုိ ၀ါးတယ္။
ျမန္မာေတြ အျဖဴထီးနဲ႔အျဖဴမကို ႀကိဳက္တဲ့လူလည္းရွိတယ္။ မႀကိဳက္တဲ့လူလည္ေပါတယ္။ ဒီလူေတြကုိၾကည့္...

ကုိေအာင္သူၿငိမ္း မြန္မကိုယူတယ္။
ဘုန္းေက်ာ္ မြန္မနဲ႔ ေပ်ာ္တယ္။
ကုိေမာင္ေမာင္ဦး ဗမာမနဲ႔ညားတယ္။
ကုိထြတ္ ကရင္မနဲ႔စားတယ္။
ကုိၫုိ ကရင္မနဲ႔ ၀ါးတယ္။

အမ်ားႀကီးပါ။ အႀကိဳက္ခ်င္း မတူဘူးေလ။ ဒါဆုိရင္ ဘာကိုေျပာခ်င္တာလဲ ေမာင္ဘုန္းေက်ာ္...။


ဇြန္းနဲ႔ခရင္းဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ တျခားစီ။ ဒီလုိပါ။

အျဖဴပဲယူယူ၊ ျမန္မာနဲ႔ညားညား အလုပ္ျဖစ္ဖုိ႔က အဓိက။ တနည္းေပ်ာ္ဖုိ႔ကအဓိက။ ဗမာနဲ႔ယူပီး စိတ္ဆင္းရဲ၊ အျဖဴနဲ႔ယူပီး ေပ်ာ္တဲ့သူလည္းရွိတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္ျဖစ္၊ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္ျဖစ္၊ စီးပြားေရးျဖစ္ျဖစ္၊ ဇြန္းနဲ႔စားသင့္ရင္စားရမယ္။ လက္နဲ႔၀ါးသင့္ရင္ ၀ါးရမယ္။ ဘာမွ ေအာက္တန္းက်တာ၊ သစၥာေဖာက္တာမရွိဘူး။ အေတြးအေခၚကေတာ့ မမုိက္ဘူးလုိ႔ေျပာမယ္။ အေတြးအေခၚက ျပဳတ္စားလို႔မွ မရတာေနာ္...။

အာ...သြားပီ...ဘာေတြေျပာမိလည္းမသိဘူး။ ၂၀၁၀-မွာ ေကာင္းေနတဲ့အခ်ိန္ေရးတာ....အေကာင္းလြန္သြားပီ...ေနာက္ေန႔မွ ျပန္ေရးမယ္။ ဘုိင္ဘုိင္။

2010 မကူးခင္ ည သန္းေခါင္မွာ ဘုန္းေက်ာ္ Happy New Year ကုိမႈးၿပီး ေအာ္စီမွာေအာ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက အရမ္းမေအာ္ဖုိ႔၀ုိင္းၿပီးတားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားစုကေတာ့ အိမ္မွာပဲေသာက္ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ၾကတယ္။ မႈးၿပီးေမာင္းလို႔ မိရင္ Double Demrit Point လုိ႔ေခၚတဲ့ျပစ္ဒဏ္ရွိတယ္။ ပုံမွန္ ဒဏ္ေငြ ၁၀၀ ၾကရင္ ဒီေန႔က ႏွစ္ဆေပးရတယ္။ ကားေမာင္းလုိင္စင္တခုမွာ Point ၁၂ ခုပဲရွိတယ္။ အရက္မႈးေမာင္းလုိ႔မိရင္ ဒီေန႔မွာ အျပစ္မ်ားေတာ့ ျမန္မာေတြမႈးၿပီးေမာင္းမရဲဘူး။ ျမန္မာဆုိေတာ့ သတၱိမရွိတာလည္းပါတယ္ထင္တယ္ေနာ္...လုိင္စင္မရွိရင္၊ အလုပ္သြားဖုိ႔ခက္မယ္၊ အလုပ္သြားဖုိ႔ခက္ရင္ ထမင္းငတ္မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ ေစာက္ရမ္းမေမာင္းရဲဘူး။

၂၀၁၀ ညမွာ က်ေနာ္က ေအာ္ၿပီးႀကိဳဆုိတယ္။ ည ၁၂-နာရီတိတိ။

ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းကလည္း ည ၁၂ နာရီတိတိ သူလည္း အင္းယားေဘာင္ကေနေအာ္တယ္။

အေမရိကားက သူငယ္ခ်င္းကလည္း ည ၁၂-နာရီမွာေအာ္ၿပီးႀကိဳတယ္။

ေနာ္ေ၀က သူငယ္ခ်င္းကလည္း ည ၁၂-နာရီမွာ ေအာ္ၿပီး ႀကိဳတယ္။

ထုိင္းက အမႈးသမားေတြကလည္း ည ၁၂-နာရီမွာ ေအာ္ၿပီးႀကိဳတယ္။

အခ်ိန္ေတြကုိ ၾကည့္ရေအာင္...။ ည ၁၂ နာရီ။ နာရီအခ်ိန္တူေပမဲ့ လက္ေတြ႔ဘ၀ေတြမတူၾကဘူး။ အေမရိကမွာ မနက္ပုိင္း ၁၂ နာရီက ေအာ္စီမွာ ညပုိင္း ၁၂ နာရီ။ တႏုိင္ငံထဲေတာင္မတူဘူး။

ဒါဆုိရင္ ၂၀၁၀ ကုိႀကိဳဆုိတာ လူေတြအခ်င္းခ်င္းေတာင္ မတူၾကဘူး။ တစ္ေယာက္တမ်ဳိး တေနရာတမ်ဳိး မရုိးၾကေအာင္ထင္တယ္။ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ၂၀၁၀ အသစ္ႀကီးကိုႀကိဳဆုိတယ္။ ေနာင္ႏွစ္မွာ ၂၀၁၁ ကုိ ဒီလုိမ်ဳိး မတူပဲ ႀကဳိဆုိၾကအုံးမယ္။

အင္း....ဟင္း....။ မတူၾကပါလား။


ဒါဆုိရင္ ဇြန္း၊ခရင္းနဲ႔စားၾကမလား။ စားဖို႔အတြက္ အျမင္ေတြတူၾကရဲ ႔လား...။ ဒါဆုိရင္ အျမင္တူေအာင္....ေဒသေတြခြဲထုတ္မွအျမင္တူမယ္..။ မင္းက နယူးေယာက္ကုိသြား..။ မင္းက ဆစ္ဒနီကုိလာ...မင္းက ေအာ္စလုိကို...ဒုိး...မင္းက...ရန္ကုန္မွာ ခ်ီးၾက....။ ေဒသေတြကြဲၿပီးဆုိရင္ အျမင္တူၾကလိမ့္မယ္...။ တေနရာတည္း ေနရင္ အျမင္ေတြစုစည္းေအာင္ ဇြန္းနဲ႔ခရင္းကို ခါးမွာခ်ိတ္ပီး ပြားလိမ့္မယ္...။

၂၀၁၀-မွာ ဇြန္းနဲ႔ခရင္းကုိ အားကုိးၿပီး ထမင္းစားခ်င္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္....ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ ဘယ္သူမွ သာေစနာေစမရွိ ေပါင္းၾကရင္ေကာင္းမွာပဲ...။

ေမ့တဲ့သူ သစၥာေဖာက္တာပဲ...

ေမ့တဲ့သူ သစၥာေဖာက္တာပဲ...

စစ္အာဏာရွင္လြတ္ေျမာက္ေရးတုိက္ပြဲအဆက္ဆက္မွာ က်ဆုံးသြားတဲ့ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ျမန္မာ့သားေကာင္းေတြကုိ ေမ့ျပစ္ခဲ့တဲ့ လူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွခြင့္လႊတ္လုိ႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။

အထူးသျဖင့္-

ABSDF
လူ႔ေဘာင္သစ္
PDF
NLD-LA

စတဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြက ရဲေဘာ္ေတြဟာ တျပားတခ်ပ္မွမရဘဲ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ေတြလွဴဖုိ႔ လုပ္ေနၾကတယ္..။ ေသေပးၾကပီးၿပီ...။

ဒီလုိလူေတြကုိကုိ တန္ဖုိးမထားရင္ ဘယ္ေခြးသေတာင္းစားကို တန္ဖုိးထားရမလဲ။

လႈပ္ရွားမႈတုိင္းမွာ၊ လူတန္းစားေတြထဲမွာ ေဖာက္ျပန္သူဆုိတာရွိစၿမဲပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာေဖာက္တဲ့လူေတြမဟုတ္ဘူး။

တတိယႏုိင္ငံေတြမွာ အဆီအႏွစ္ ပိတ္ေနတဲ့လူေတြကေတာ့ ေဖာက္ျပန္တယ္ဆုိတာ ငပိရည္က်ဳိတာထက္ေတာင္ သူတုိ႔အတြက္ လြယ္ေသးတယ္။

မွတ္ခ်က္...ေအဘီရဲ ႔ေမြးေန႔ပြဲဓာတ္ပုံကုိ ေတြ႔ၿပီးခံစားသည္။

တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈကုိ ေထာက္ခံၾကစုိ ႔....။

ခင္ဗ်ားတုိ႔ သိတဲ့အတုိင္းပဲ...။ တပ္ထဲက သတင္းေတြ၊ အခုတေလာ ဆက္တုိက္ထြက္လာေနပီ...။ ဘီဘီစီမွာေတာင္ သုံးခါေလာက္ ၾကားေနရတယ္။ တပ္မ ၆၆ မွာ တခု၊ ၇၇-မွာ တစ္ခု ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ကိစၥေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အတြင္းမွာ ပထမဆုံး မီဒီယာမွာ ေပၚတင္ေပၚလာတဲ့သတင္းေတြပဲ...။ ဒီသတင္းေတြကုိ ရေအာင္လုိက္ေပးတဲ့ သတင္းေထာက္ေတြကုိ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ ေလးစားပါတယ္။ ဘီဘီစီကုိ ဟုိတေလာက တင္းလို႔ဆဲတာကလြဲရင္ ေလးစားပါတယ္။

တပ္ထဲက ပုန္ကန္မႈသတင္းေတြကုိ အဆက္မျပတ္မီဒီယာေတြမွာတင္သင့္ၿပီ။ တပ္ထဲက သူရဲေကာင္းေတြကုိ အားေပးခ်ီးျမွင့္တဲ့ ကိစၥေတြကုိ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ၀က္ဆုိက္ေတြမွာ ဒိထပ္ပုိမုိေရးသင့္တယ္။ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း၊ တရား၀င္ အားေပးဖုိ႔အခ်ိန္တန္ပါၿပီ.။ ဘာမွမေျပာဘဲေနတာထက္စာရင္ စစ္သားသူရဲေကာင္းေတြကုိ အားေပးဖုိ႔ေျပာတာ ႏုိင္ငံေရးအရွိန္ျမင့္ေစပါတယ္။ သူတုိ႔အတြက္ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြေစပါတယ္။ ဒါကုိ က်ေနာ္တုိ႔ဒီမုိကေရစီလုိလားသူေတြအားလုံး ၀ုိင္းၿပီး လုပ္ေဆာင္ေစခ်င္ပါတယ္။

စစ္တပ္ထဲမွာေပါက္ကြဲထြက္လာမဲ့အရိပ္အေရာင္ေတြ႔ေနရပါၿပီ...။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ရက္က ရန္ကုန္က တပ္တခ်ဳိ ႔နဲ႔အဆက္အသြယ္ရပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ ႔စား၀တ္ေနေရးခက္ခဲေနတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္မွာအရာရွိမြန္းမံသင္တန္းတက္ေနတဲ့ အရာရွိေတြေတာင္ ထြက္ေျပးပါေတာ့မယ္..။ ရဲမြန္ကပါ။ အခုလည္း ထုိင္းနယ္စပ္ဒုကၡသည္ စခန္းထဲမွာ၊ တပ္အသီးသီးက အရာရွိအရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားေတြ မိသားစုလုိက္ ရာနဲ႔ ခ်ီၿပီးေရာက္ေနပါၿပီ။

တပ္ထဲက သူရဲေကာင္းေတြကုိ မိမိႏုိင္တဲ့ဘက္က ၀ုိင္း၀န္းၿပီးအားေပးၾကပါခင္ဗ်ား...။ မိမိကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ဂ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ တယ္လီးဖုန္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ၀ုိင္း၀န္းအားေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ဘုရားသားေတြေတာ့ၿပီးသြားပါၿပီ....

ေက်ာင္းသားေတြလည္း ၿပီးသြားပါၿပီ....

ေနာက္ဆုံး စစ္သားေတြအလွည့္ေရာက္ေနပါၿပီ...သူတုိ႔လည္း စတင္တုိက္ေနပါၿပီ....။

ဒီကိစၥေတြ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ၀ုိင္း၀န္းၿပီး အာေပးၾကပါဗ်ဳိ ႔....။

ဌာနခ်ဳပ္ကုိ စိန္ေခၚမယ္

US Branch ကုိရေအာင္ ဖြဲ႔သင့္တယ္။ ဘယ္လုိမ်ဳိးအခက္အခဲအတာအဆီးေတြ ရွိပါေစ..ဒီကိစၥက Must လုိ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အေမရိကန္မွာ ပါတီ၀င္ေပါင္း ၆၀ မက ရွိေတာ့ တကယ္ျဖစ္ခ်င္တကယ္လုပ္အဟုတ္ျဖစ္ကုိျဖစ္ရမယ္။ ဌာနခ်ဳပ္မွာက ၁၀ ဦးပဲရွိတယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ အာဏာသိမ္းလုိ႔ေတာင္ရတယ္။ တင္ျပသင့္တာကုိလည္း တင္ျပပီးၿပီ…ၫွိလုိ႔မရရင္ေတာ့ တျခားနည္းလမ္းေပါ့။


တကယ္တမ္းေျပာရရင္ မန္းဒိတ္ေပးခံရတဲ့ေလးဦးက လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔အခြင့္အလမ္းအားနည္းတယ္။ လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္လည္း တခ်ဳိ ႔မရွိဘူး။ ဒါကုိ ၾကည့္ရင္ ဌာနခ်ဳပ္က စီမံခန္႔ခြဲမႈက ေလထဲတုိက္ေဆာက္ခ်င္ေနတယ္။ အေမရိကမွာမရွိေတာ့ သူလည္းသိပုံမရဘူး။ တကယ္တာ၀န္ရွိတဲ့လူေတြက ယခုလက္ရွိ ဆူရွီလိပ္ေနတဲ့လူေတြလည္းမဟုတ္ဘူး။ တကယ္ျဖစ္ခ်င္၊ လုပ္ခ်င္၊ လုပ္ႏုိင္တဲ့အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူေတြပဲျဖစ္ရမွာ။ အနည္းဆုံးေတာ့ ဘုိလုိ မြတ္ေနေအာင္တက္တဲ့အရည္အခ်င္း၊ ကုိယ့္ကားကုိယ္ေမာင္းႏုိင္တဲ့အရည္အခ်င္း၊ စည္းရုံးေရးအားေကာင္းတဲ့အရည္အခ်င္းေတာ့ ျပည့္စုံရမယ္။

အေမရိကမွာေနၿပီး ဘုိလုိမတက္ရင္ေတာ့ ဘာမွအလုပ္မျဖစ္ဘူး။ ကားမေမာင္းတက္ရင္လည္း ေျခေထာက္က်ဳိးသလုိျဖစ္ေနေတာ့ ဒီလူလည္း….အုိႀကီးအုိမေတြလုိ စိတ္ပဲရွိၿပီးကုိယ္မပါသလုိျဖစ္ေနအုံးမယ္။ စည္းရုံးေရးအင္အားကေတာ့ သိတဲ့အတုိင္းပဲ…က်ေနာ့္လုိ ဘုနဲ႔ေဘာက္ ေျပာတက္တဲ့လူနဲ႔ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ စည္းရုံးေရးေအာင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ေအာင္မဖြဲ႔ႏုိင္ရင္ေတာ့ အေမရိကမွရွိေနတဲ့ လူေတြေတာ္ေတာ္ည့ံတဲ့အထဲမွာပါေနၿပီ။ ဆရာမ်ားသားေသတဲ့အျဖစ္မ်ဳိးေတာ့မေရာက္ၾကတာေကာင္းပါတယ္။

အခုၾကည့္ ပါတီဌာနခြဲေတြရွိတယ္။ ဂ်ပန္၊ မေလး၊ ေနာ္ေ၀၊ ေအာ္စီကေတာ့ ငေၾကာင္ေတြေနတာဆုိတာ သုံးလုိ႔မရဘူး။ အခုအေမရိက မွာလည္းရွိတယ္။ ဖြဲ႔ေတာ့ဖြဲ႔တယ္။ အလုပ္မလုပ္ဘူး။ တယ္လီဖုန္း၊ အီးေမးနဲ႔အလုပ္လုပ္တာကလြဲရင္ မေတြ႔ရသေလာက္ပဲ။ တႏွစ္မွာေတာ့အနည္းဆုံးတခါေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္သင့္တယ္။ ဌာနခြဲေလးခုေပါင္းၿပီး တခုခုေတာ့ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္လုိ႔ရတယ္။ အခုဟာက NLD လုိေသခါနီးလူေတြလည္း မပါဘူး။ အဓိကတာ၀န္ရွိတဲ့သူေတြက ဌာနခြဲမွာပါတဲ့လူေတြပဲ….ဖြဲ႔ၿပီးဘာမွမလုပ္ရင္ေတာ့ အရင္ကတည္းက မဖြဲ႔တာေကာင္းတယ္။ နာမည္ပ်က္တယ္။ တကယ္လုိ႔ကုိယ္ဖြဲ႔တာကုိ ဌာနခ်ဳပ္နဲ႔ ၫွိတာ အဆင္မေျပရင္ေတာ့ ကုိယ့္ဟာကုိယ္လုပ္တာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေစာက္ပူပါလားလုိ႔ေျပာရေတာ့မယ္။

ေအာ္စီမွာလည္း လူ႔ေဘာင္သစ္ Branch ကုိဖြဲ႔ကို လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးႏွစ္က တင္ျပဘူးတယ္။ အဆင္မေျပဘူး။ ေအာ္စီမွာရွိတဲ့လူေတြကလည္း ေစာက္သုံးမက်ဘူးလုိ႔ေျပာရမယ္။ ေနာင္က်ရင္ေတာ့ ဖြဲ႔မယ္။ ဖြဲ႔ၿပီးမွ ပါတီဌာနခ်ဳပ္ကုိ တင္ျပမယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ေတာ့ဖြဲ႔ၿပီးပီ။ ပါတီရဲ ႔ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ တေသြမသိမ္း လုိက္နာမယ္။ ဒါကလြဲရင္ ဌာနခ်ဳပ္က လွမ္းၿပီး ရာထူးတုိးေပးတာကုိ လက္မခံဘူး။ ကုိယ့္ေဒသနဲ႔ကုိယ္ပဲ။ ပါတီဌနခ်ဳပ္က မင္းတုိ႔ဖြဲ႔တာကုိ ငါတုိ႔အသိအမွတ္မျပဳဘူးေျပာလာရင္လည္း ဂရုမစုိက္ဘူး။ သူတုိ႔အသိအမွတ္ျပဳမွ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရတာမွမဟုတ္တာ။ ဆန္႔က်င္တာမဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္သင့္တာကုိေျပာတာ။ လက္ေတြ႔မရွိတဲ့ ဘ၀မွာေနရတာကို နားလည္ရင္ ခြင့္ျပဳတယ္ဆုိတဲ့စကားလုံးက အလုိအေလွ်ာက္ပါတယ္။

က်ေနာ္လုိ႔ပဲ၊ တခ်ဳိ ႔ႏုိင္ငံေတြမွာ လူ႔ေဘာင္သစ္ Branch ဖြဲ႔ခ်င္တဲ့လူေတြတပုံႀကီးရွိတယ္။ သူတုိ႔လည္း သူတုိ႔ေဒသနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္မယ္ဆုိၿပီး ဖြဲ႔ၾကမယ္။ ဌာနခ်ဳပ္ရဲ မန္းဒိတ္နဲ႔ ဥကၠဌ၊ အတြင္းေရးမႈ တစ္ေယာက္ေယာက္သြားဖြဲ႔ေပးမွ Branch ျဖစ္တာမေကာင္းဘူး။ တကယ္လုပ္ရမွာက ကာယကံရွင္ေတြပဲ။ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ Branch ဖြဲ႔ပီး ပါတီဌာနခ်ဳပ္က လစာအလုံအေလာက္ေပးတာမဟုတ္ဘူး။ Branch ေတြက ဌာနခ်ဳပ္ကုိျပန္ေပးတာ…ဆုိေတာ့ Branch ေတြက…ပါတီရဲ ႔ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ စည္းရုံးေရးမႈ၊ အေျခခံစည္းမ်ဥ္းေတြကုိ လုိက္နာတာကလြဲၿပီး က်န္တာဂရုစုိက္စရာမလုိဘူး။ ဒီဟာေတြကလည္း ပါတီ၀က္ဆုိက္မွာ ရွိပီးသား။ တက္ဖက္ရုံပဲ။ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္ေလွ်ာက္ရင္း ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာ၊ ပါတီဌာနခြဲဖြဲ႔တာ တခုမွ မွားတာမရွိဘူး…ခ်…။ Branch တခုဖြဲ႔ဖုိ႔အတြက္ မန္ဘာေတြက ပါတီ၀င္ ျဖစ္စရာမလုိဘူး…။ ပါတီ စီစီလည္းျဖစ္စရာမလုိဘူး။ စိတ္၀င္စားတဲ့လူ ဘယ္သူမဆုိ Branch အဖြဲ႔၀င္၊ ပါတီစည္းရုံးေရးအဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။

အားေပးတယ္။ အေမရိကန္ Branch ကုိ ျဖစ္ေအာင္သာ…ခ်..။ ဘာမွ စိတ္ဓာတ္မေလွ်ာ့နဲ႔။ မရရင္ အာဏာသိမ္းမယ္။ ကုိယ္ထမင္းကုိယ္စားပီး ပါတီကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔လုပ္တာ ဘယ္ေတာ့မွမမွားဘူး။ မခ်စ္ရင္ စကားေတာင္မေျပာဘူး…ေလကုန္တယ္။ ဒါကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔…နားလည္သင့္တယ္။ ဒုတိယအင္အားအႀကီးဆုံးပါတီကေန၊ ဒုတိယအင္အားအေသးဆုံးပါတီျဖစ္ေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ႔လုိ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကုိေအာင္မုိးေဇာ္၊ ကိုခင္ေမာင္တင့္ ဒီကိစၥနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ရုပ္ရုပ္လုပ္ရင္ ျဖဳတ္ပစ္ရမယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈအသစ္တက္ဖုိ႔ ေနာက္မွာ လူေတြတပုံႀကီးတန္းစီေနတယ္။

ဒီအပတ္စေနေန႔မွာ တယ္လီကြန္းဖရက္စ္လုပ္မယ္...။ စိတ္၀င္စားရင္လာတက္ပါ..။ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္တက္ပီးနားေထာင္တာ လူႀကီးလူေကာင္းေတြရဲ ႔အလုပ္မဟုတ္ဘူးေနာ္...။ လာတက္ရင္မႈးေအာင္ေတာ့ မေသာက္နဲ႔...။ စကားေျပာေကာင္းရုံဆို ရပီ..။ ခါးမွာလည္း ဒုတ္ေတြဓားေတြထုိးဖုိ႔ မေမ့နဲ႔အုံး...။

ကြန္းဖရက္နဲ႔ပက္သက္ၿပီးဆက္သြယ္ရန္-

ကုိေမာင္ေမာင္ဦး
အီးေမး mgmgoo88@gmail.com

အုံးေႏွာက္မရွိတဲ့ First Eleven ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာ

၂၀၁၀- ဟာ ဘုိးေတာ္ဘုရားေလးဘက္ေထာက္တဲ့ေခတ္မဟုတ္ပါဘူး။ အႀကိဳက္ခ်င္း မတူပါဘူး။

ေမာ္ဒယ္ေတြဖက္ရွင္ျပပြဲမွာ ၀တ္တာဟာ ျမန္မာ့ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈကုိ ဆန္႔က်င္ရာေရာက္တယ္ ေပါ့..ဟတ္လား ..ဟား..ဟား…။ ဒီ…ငေပါ အယ္ဒီတာ မၾကည့္ခ်င္ရင္ မ်က္စိမိွတ္ေပါ့..။ ကုိယ္ကလည္းၾကည့္ေသးတယ္။ ပီးေတာ့ ကဲ့ရဲ ႔ေသးတယ္။ ဂ်ာနယ္မွာေတာင္ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေရးလုိက္ေသးတယ္။

ျမန္မာျပည္ကေမာ္ဒယ္ေတြ ၀တ္စားဆင္ရင္တာ ျပည္ပက ေမာ္ဒယ္ေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ ဆီနဲ႔ေရလုိေပါ့။ သိမွာပါ။ ျမန္မာေမာ္ဒယ္မ ေတြဟာ လမ္းေပၚမွာ အတြင္းခံ၊ ဘလာစီယာ နဲ႔ ဟန္ေရးျပေနတာမွမဟုတ္တာ။ အလားတူ ျမန္မာမိန္းခေလေတြ ေပါင္သား၊ ဗိုက္သားေပၚတာ ဘာျဖစ္လဲ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ထိခုိက္ေနတာမွမဟုတ္တာ။ ဒါမ်ဳိးေလးေတြရွိမွလည္း ျမန္မာေယာက်္ားေတြ Fresh ျဖစ္ေတာ့မွာေပါ့။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကို ေနရာတခါမွာ ျမန္မာမိန္းခေလးေတြ ထိမ္းသိမ္းစရာမလုိပါဘူး။ သူတုိ႔ႀကိဳက္တဲ့ အ၀တ္အစားကို၊ သူတုိ႔ပိုက္ဆံနဲ႔၀ယ္ပီး၀တ္တာ ခင္ဗ်ား..ေစာက္ပူပါလုိ႔လား။ ခင္ဗ်ားေငြနဲ႔ သူတုိ႔၀ယ္တာမွ မဟုတ္တာ။ ေရးစရာမရွိ ႀကံဖန္ၿပီးေရးတယ္။ တျခားသတင္းေရးစမ္းပါဗ်ာ..။

ဒီေခတ္ႀကီးမွာ ျမန္မာေမာ္ဒယ္ေတြ၀တ္တာစားတာ၊ တျခားႏုိင္ငံေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ လုိေတာင္လုိေသးတယ္။ ျမန္မာမိန္းခေလးေတြဆုိတာ တခ်ိန္လုံး ရင္ဖုံးနဲ႔ ေနရမွားလား။ ေမာ္ဒယ္ရႈိးပြဲကို အၿမဲတမ္း ဘီးစပတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ရမွာလား အယ္ဒီတာမင္းခင္ဗ်ား..။ အခုေရာက္ေနတဲ့ေခတ္က ၂၀၁၀ ပါ…အယ္ဒီတာမင္း။ ထူးထူးျခားျခား ျမန္မာေမာ္ဒယ္ေတြနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲေတာင္ လုပ္အုံးမယ္။ဘုိးေတာ္ဘုရားေလး ဘက္ေထာက္တဲ့ ေခတ္မဟုတ္ပါဘူး။

နအဖအလုိက်တခ်ိန္လုံး ေလွ်ာက္ေရး၊ ေလွ်ာက္ေျပာ မေနပါနဲ႔ေတာ့။
နအဖစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြကေတာ့ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာ့ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈကို ဆန္႔က်င္ပါတယ္လုိ႔…။
သူတုိ႔သားသမီးေတြကုိ အရင္ၾကည့္ပါ…အယ္ဒီတာမင္း။ ျပည္တြင္းျဖစ္အ၀တ္အစားကို သူတုိ႔သားသမီးမ်ား ၀တ္ၾကပါသလား။ အယ္ဒီတာမင္းရဲ ႔သားသမီးမ်ားကုိယ္တုိင္ အၿမဲတမ္း ရင္ဖုံးနဲ႔ ထမိန္၀တ္ၿပီး ပြဲလမ္းသဘင္ သြားၾကပါသလား။

ေမာ္ဒယ္ေတြ အ၀တ္အစား၀တ္တာဟာ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ အႏၱရာယ္မဟုတ္ပါဘူး။
အဓိကအႏၱရာယ္ကေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ ့ၿဖိဳးေရးေကာင္စီျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈမရွိေအာင္၊ ဘာသာေရးလိုလို ယဥ္ေက်းမႈလိုလိုနဲ႔ ထင္ေယာင္ထင္မွား ေတြျဖစ္ ေအာင္ ၀ါဒျဖန္႔မႈသက္သက္ပဲျဖစ္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့ ဒါေတြ ဟာ ေခတ္နဲ႔အညီျဖစ္လာတာပါ။

တိုင္းျပည္အတြက္ ဘာမွ အႏၱရာယ္မျဖစ္ပါဘူး၊ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေနတာက နအဖ ပဲျဖစ္ပါသည္။

အုံးေႏွာက္မရွိတဲ့အယ္ဒီတာမင္းတစ္ေယာက္…ေပါက္ကရေတြ၊ ထင္ေရာင္ထင္မွားျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့ကိစၥေတြကုိ ေရွာင္ရွားႏုိင္ပါေစ။

ဒိထက္အဆင့္ျမင့္တဲ့ေမာ္ဒယ္ပြဲေတြ ေရာက္ပါေစ။

အတြင္းသားေတြ၊ အတြင္းအားေတြျမင္ႏုိင္ပါေစ။

ျမန္မာမိန္းခေလးေတြ ယခုထက္ပုိမုိ ေခတ္မွီတုိးတက္ႏုိင္ပါေစ…။

၂၀၀၉-ခုႏွစ္အတြက္ အေကာင္းဆုံးကဗ်ာ

အကိုတို႔က တူကုိမတူတာပါ ညီမေလးရယ္

သက္ခိုင္
ဒီဇင္ဘာ ၂၇၊ ၂၀၀၉

အကိုတို႔ကိုအထင္လြဲ
အျပစ္တင္ ဆဲ
မခ်င့္မရဲနဲ႔
မ၀ံ့ရဲတဲ့ ညီမေလးေရ။

တမိုးထဲေအာက္
တေရထဲေသာက္
ေယာက္ဖတို႔ထမင္း
အကိုတို႔ရင္တြင္း
အၾကိမ္ၾကိမ္သြင္းခဲ့ဖူးတယ္။

ေတာထဲမွာေန
အေဖာ္ေတြနဲ႔လွဳပ္ရွား
ဌက္ဖ်ားၾကား
အေမကိုလြမ္း အိမ္ကိုမွန္းတဲ့
သူပုန္စစ္သားျဖစ္ဖူးတယ္။

ႏိုင္ငံျခားမသြား
ေဒၚလာမစားတာလည္း
အျခားေတာ့မဟုတ္
ကိုယ္တို႔အလုပ္
ဟုတ္ကိုမဟုတ္လို႔ပါ ညီမေလးရယ္။

ပေရာဂ်တ္မတင္
ေထာခ်က္မထြင္တာလည္း
ေတာဘက္အျမင္
ေရာယွက္အစဥ္
ဘ၀အတြက္ပင္
အလွအသက္၀င္ေနတုန္းမို႔ပါ ညီမေလးရယ္။

တရားေတြပ်က္
အမွားေတြစြက္လည္း
ဘယ္သူ႔မွအျပစ္မတင္
ဆက္လက္ခ်စ္ခင္
တက္မက္ခဲ့ရျဖစ္စဥ္ေတြက
အသက္မက ထင္ရ
ေတာ္လွန္ေနရ
အကိုတို႔ဘ၀မို႔ပါ ညီမေလးရယ္။

(၂၅.၁၂.၀၉)

ဆရာသက္ခုိင္ရဲ ႔ကဗ်ာကုိ က်ေနာ္ေတာ့ ဒီအတုိင္းျပန္ခံစားတယ္။

အကုိတုိ႔က ထူကုိထူေန႔လုိ႔ပါ ညီမေလးရယ္

အေမရိက ပါတီ ဌာနခြဲကိစၥနဲ႔ပက္သက္ၿပီးဒီလုိေျပာခ်င္တယ္

ၾကားရတဲ့သတင္းက ဌာနခ်ဳပ္က မန္းဒိတ္ေပးထားတဲ့ လူေတြကမလုပ္ႏုိင္ေတာ့၊ လုပ္ခ်င္္တဲ့သူေတြျပန္စုၿပီး လုပ္ဖုိ႔ျပင္ၾကတယ္။ ဌာနခ်ဳပ္ကုိတင္ျပၾကတယ္။ ဌာနခ်ဳပ္က မန္းဒိတ္ေပးထားတဲ့ လူေတြကလြဲရင္ တျခားဘယ္သူကုိမွ မယုံေတာ့ ခြင့္မျပဳဘူး။ ဒါဆုိရင္ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ။ က်ေနာ့္အျမင္ကေတာ့ဒီလုိပါ။

၁) စစ္အာဏာရွင္ကုိ ဆန္႔က်င္တဲ့ေနရာမွာ ပါတီဌာနခြဲဖြဲ႔မွ ဆန္႔က်င္လုိ႔ရတာမဟုတ္ပါဘူး။

၂) ဌာနခြဲ ဖြဲ႔ၿပီးအလုပ္မလုပ္တဲ့လူေတြ တပုံႀကီးပါ။ ဌာနခြဲမဖြဲ႔ပဲ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေနတဲ့ လူေတြေအာလပုံရွိတယ္။

၃) ဌာနခ်ဳပ္က ဘယ္လုိပဲမန္းဒိတ္ေပးေပး၊ မေပးေပး ကုိယ္လုပ္ခ်င္တာကုိလုပ္တာေကာင္းတယ္။

၄) လုပ္ေတာင္မလုပ္ကေသးဘူး ေနရာေလးယူခ်င္လုိ႔ ဌာနခြဲျပန္ဖြဲ႔မယ္။ ၿပီးရင္ တာ၀န္ခံ၊ လုပ္ခ်င္တဲ့သူနဲ႔၊ ဒု-တာ၀န္ခံလုပ္ခ်င္တဲ့သူနဲ႔ ရာထူးေလးက လုိခ်င္ေသးတယ္။ ဒီလုိမ်ဳိး ေခတ္မရွိေတာ့ဘူး။ တကယ္လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိရင္ ဘာဌာနခြဲကုိမွ ဖြဲ႔စရာမလုိဘူး။ လုပ္လုိ႔ရတယ္။

၅) ဌာနခ်ဳပ္ကလဲ ကပ္ေစးနည္းတယ္။ မလုပ္ႏုိင္တဲ့လူေတြကုိ မန္းဒိတ္ေပးေတာ့ ဘာရမွာလဲ။ လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိတဲ့သူေတြကုိ မန္းဒိတ္ေပးေပါ့။ မန္းဒိတ္ေပးရတာ ပါတီတခုလုံးရစရာမရွိေအာင္ မီးေလာင္သြားတာမွမဟုတ္တာ။ စီအီးစီ၊ စီစီမွ ဆုိတဲ့ ေခတ္မဟုတ္တာေတာ့ သတိထားရမယ္။

ခရစ္မက္သီခ်င္း

ခရစ္မတ္။ ကုိယ္နဲ႔ဘာမွမဆုိင္္ပါဘူး။ ခရာစ္ယန္ဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ပဲဆုိပီး ခပ္ကင္းကင္းေနခဲ့တာ။ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားေပ်ာ္ေတာ့လည္း ကုိယ္လည္းလုိက္ေပ်ာ္ေပါ့ဗ်ာ...။ ဒါလည္း အုပ္ေပ်ာ္တမ်ဳိးပဲ။

ဒီအခ်ိန္ဆုိရင္ သူမ်ားတုိင္းျပည္ေတြမွာ ႏွင္းေတြေဖြးေဖြးလႈပ္ေနေလာက္ပီ။ ျမန္မာျပည္မွာေအးေနေလာက္ပီ။ ဒါေပမဲ့ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံ မွာေတာ့တမ်ဳိးပါ။

ေစာက္ရမ္းပူတယ္။ အပူခ်ိန္ ၃၅ အနည္းဆုံး။ အျပင္ေတာင္မထြက္ရဲဘူး။ ထြက္တာနဲ႔ အမဲသားေနလွန္းသလုိပဲ။ ေလကလည္း ေစာက္ရမ္းတုိက္။ ယခုႏွစ္ရာသီဥတုက အရင္ႏွစ္ေတြနဲ႔လုံး၀မတူဘူး။ ပူလိုက္ေအးလုိက္နဲ႔။ အရင္းရွင္ေတြေၾကာင့္(သုိ႔) ခ်မ္းသာတဲ့ႏုိင္ငံေတြေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္လာတာကုိ လူသားေတြအားလုံးခံစားေနရတယ္။ ခ်မ္းသာေတာ့ လူတစ္စုပဲ။ ဒါ မတရားဘူး။

အခုလုိ ခရစ္မက္ၿပီးရင္ ၂၀၁၀-ကူးေတာ့မယ္။ ၂၀၁၀-မွာ ဘာေတြအေျပာင္းအလဲရွိဦးမလဲမသိဘူး။ ၂၀၁၀-မကူးခင္ ခရစ္မက္ညေလးမွာ ခ်ီးက်တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစုနဲ႔ ဒီလုိမ်ဳိးသီခ်င္းေတြေတာင္ ဆုိလုိက္ခ်င္ေသးတယ္။

" ၾကည္ၾကည္လင္လင္... ခ်မ္းေအးလွတဲ့၊ ည..ဒီအခ်ိန္ခါ..ကုိယ္ေတာ္ရွင္ဟာ မီးပုံေဘးမွာ ေကြးေနတာ...ခ်စ္ေဆြရယ္ စႏၵယားကုိ တီပါတယ္...."

ဒါေပမဲ့ ဒီလုိဆုိဖုိ႔အခြင့္အေရးက်ေနာ့္မွာမရွိေတာ့ပါဘူး..။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ည..ေတြအစား...ပူေလာင္ေနတဲ့ ညေတြကုိ ခရစ္မက္ကာလမွာ ေတြ႔ေနရၿပီေလ...။

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကုိခ်စ္ပါ။ ကမၻာေျမႀကီးကုိ ကာကြယ္ပါ။ ကြန္ဒုံသုံးပါ။

ဘာမွမဆုိင္ဘူးေနာ္...ဟဲ..ဟဲ..။

ေဒၚစုမွာ အရည္အခ်င္းရွိလား

အက်ဥ္းက်ခံေနတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္း ရွိပါ့မလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ေမးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ့္မ်က္စိေရွ ႔မွာ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြ ျပည္သူကုိ စား၀တ္ေနေရးေျပလည္ေအာင္၊ တုိင္းျပည္ႀကီးပြားတုိးတက္ေအာင္ ဘယ္သူမွလက္ေတြ႔ အေကာင္ အထည္မေဖာ္ႏုိင္ေသးလုိ႔ပါ။

စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္တစုကေတာ့လက္ေတြ႔ တုိင္းျပည္ကုိ ဖ်က္ဆီးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ သူတုိ႔ရဲ ့အရည္အခ်င္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတုိ႔အရည္အခ်င္းကုိ သူတုိ႔ျပပီးၿပီ။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရဲ ႔အရည္အခ်င္းကုိ က်ေနာ္တုိ႔လက္ေတြ႔မျမင္ရေသးဘူး။ ဒီအထဲမွာ နာမည္ႀကီးေနတဲ့ ေဒၚစု၊ ကုိမင္းကိုႏုိင္ စတဲ့ လူေတြနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ဒီလုိေတြးမိတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္းက ၁၀-ႏွစ္ေက်ာ္ပါတယ္။ သူမအသက္လည္း ၆၀ နားကပ္ေနပါၿပီ…။ တပ္ထဲမွာလုိ ၆၀ ေက်ာ္ရင္ ပင္စင္ေပးရေတာ့မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေဒၚစုလည္းမၾကာခင္ ပင္စင္သြားခါနီးၿပီ။ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခံေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပင္ပေလာကနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေဒၚစုအာဏာရရင္ေတာင္ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္ပါ့မလားဆုိတဲ့ေမးခြန္းေမးမိပါတယ္။ တျခားႏုိင္ငံက ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြဟာ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ဳိ ႔ ေတာ့ရွိမွာေပါ့ေလ။

ကုိမင္းကုိႏုိင္ နဲ႔ အျခားေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ

သူတုိ႔လည္းေဒၚစုထက္အေျခအေနဆုိးတယ္။ ပညာက ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ကေပးတဲ့ ပညာတပုိင္းတစပဲရွိတယ္။ ေထာင္ထဲမွာႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္နီးပါး အက်ဥ္းက်ခံေနရတယ္။ ေထာင္ထဲက ပညာပဲရွိႏုိင္တယ္။ အေတြ႔အႀကဳံ လည္းမရွိ။ ျပည္ပအေတြ႔အႀကဳံ။ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္တဲ့အရည္အခ်င္းရွိပါ့မလား။ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ၊ ရုပ္ပိုင္းဆုိင္ ရာအရည္အေသြးေတြေကာ ျပည့္မွီရဲ ႔လား။ ဆုိလုိတာက စိတ္ေရာဂါလုိဟာမ်ဳိးေတြပါ။

ဒါဆုိရင္ ဘယ္လုိလူမ်ဳိးေတြ တုိင္းျပည္တုိးတက္ေအာင္၊ အရည္အခ်င္းရွိရွိ လုပ္ႏုိင္ပါသလဲ ေတြးၾကည့္ရေအာင္ပါ။

ျပည္ပေနတဲ့ လူေတြလား။

ျပည္တြင္းကလား။

စစ္တပ္ကလား။

တခ်ဳိ ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေတာ္လွန္ေရးကုိဦးေဆာင္တက္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တက္တယ္။ ဆုိလုိတာက တုိက္တက္တယ္။

တုိင္းျပည္တည္ေဆာက္တဲ့အခါမွာ သူတုိ႔မလုပ္တက္ဘူး။

တခ်ဳိ ႔ေတြက ႏွစ္မ်ဳိးစလုံးမွာအရည္အခ်င္းျပည့္တယ္။

ဒါေပမဲ့ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ လက္ေတြ႔တုိင္းျပည္မွာ သူတုိ႔လက္ထဲအာဏာရရင္ေတာင္ တုိင္းျပည္နဲ႔ျပည္သူကို တုိးတက္ႀကီးပြားေအာင္လုပ္ေပးႏုိင္ပါ့မလား။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာမရတာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ နီးပါရွိၿပီဆုိေတာ့ လက္ေတြ႔အေတြ႔အႀကဳံနဲ႔ အရည္အခ်င္း မရွိၾကေတာ့ပါဘူး။

အဓိကျပသနာက ျပည္သူကုိ စား၀တ္ေနေရး ကိစၥေတြ ပူပန္စရာမရွိေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့အရည္အခ်င္း၊ တကယ္လုပ္ေပးတက္တဲ့အရည္အခ်င္း၊ ဒါေတြကုိ ယေန႔ေခတ္ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာရရင္ေတာင္ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိပါ့မလား။


ေတြးၾကည့္တာပါ။ က်ေနာ့္ ယုံၾကည္ခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဘ၀ေတြကုိဘယ္သူကုိမွ ယုံၿပီး ပုံမအပ္သင့္ ေၾကာင္းပါ။ အားလုံးကို သံသယနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္တာပဲေကာင္းပါတယ္။

မေလးရွားရွိ ျမန္မာသံရုံးကုိ တခါတေခါက္..

မေလးရွားရွိသံေတြကာထားေသာ ျမန္မာသံရုံး၀င္းထဲကုိ အလည္တစ္ေခါက္ေရာက္ပါတယ္...။ ယခုျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ ေနရာကေတာ့ ဗီဇာဌာနျဖစ္ပါတယ္။ ဗီဇာေလွ်ာက္ရင္ အိမ္သာလုိေနရာမ်ဳိးမွာ ေလွ်ာက္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္တုိး တက္ပါတယ္။ တျခားသံရုံးေတြလုိ လုံၿခဳံေရးေတြအဆင့္ဆင့္ေက်ာ္ျဖတ္ရတာမ်ဳိးမရွိပါဘူး။

သံရုံး၀င္းထဲက ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ထုိင္ေနတုံးလက္ယားထားတာကုိ ရႈ ႔စားေတာ္မႈပါ။

မြဲခ်င္တဲ့ေခြးျပာပုံတုိးမွာပဲလုိ႔...။

ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာလူငယ္ေတြဘာ့ေၾကာင့္မ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးႀကီးမားမား မရွိၾကတာလဲမ သိဘူး။ အမ်ားစုကုိ သတိထားမိတယ္။ သူလုိကုိယ္လုိ ရရအလုပ္ကုိ ၀င္ၿပီးလုပ္ၾကတယ္။ စက္ရုံအလုပ္ရုံေတြမွာ အုံးေႏွာက္သုံးစရာမလုိတဲ့ အလုပ္ကုိမွ ပုိသေဘာၾကတယ္ထင္တယ္။ အေၾကာင္းမ်ဳိးမ်ိဳး၊ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေအာ္စီေရာက္လာပီ လက္တေလာအဆင္ေျပေရးေလာက္ကုိ ရည္ဇူးၿပီးလုပ္တဲ့လူငယ္ေတြမ်ားၾကတယ္။

ဒီႏုိင္ငံမွာ ဒီေလာက္အခြင့္အလမ္းေတြေပါပါဘိနဲ႔။ ေက်ာင္းတက္မလား။ အလကား။ ေနမေကာင္းျဖစ္လုိ႔ ဆရာ၀န္နဲ႔ သြားျပမလား တျပားမွမကုန္ဘူး။ ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စားဖုိ႔ ေလာက္ငွေအာင္အစုိးရက ေပးေသးတယ္။ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့အခြင့္အလမ္းေတြ မိခင္တုိင္းျပည္မွာေတာင္မရွိဘူး။

ဒီလုိအခြင့္ အလမ္းေတြကုိ ပစ္ပယ္ၿပီး အမ်ားစုက ရရအလုပ္ကုိ၀င္လုပ္ေတာ့ တကယ္အ့ံၾသမိပါတယ္။ အသက္ အရြယ္ႀကီးရင့္သူေတြ ရရအလုပ္၀င္ လုပ္တာကုိ အျပစ္မေျပာပါဘူး။ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ေတာ့ တစုံတရာ အဆင့္အတန္းရွိတဲ့ ပညာတခုကုိ သင္ၿပီးမွ လုပ္ငန္းခြင္၀င္သင့္တယ္လုိ႔ျမင္မိပါတယ္။

တကယ္တန္းေျပာ ရရင္ေတာ့စား၀တ္ေနေရးအတြက္ကုိ ေအာ္စီမွာ ပူစရာမလုိပါဘူး။ တကယ္လုိ႔သာ ေက်ာင္းတက္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ ပညာသင္ယူခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရွိတယ္ဆုိရင္ အတုိင္းအတာတခုထိေတာ့ ေအာင္ျမင္ မွာပါ။ ရရအလုပ္ကုိ၀င္လုပ္ၿပီး ေအာ္စီကျမန္မာလူငယ္အမ်ားစုဟာ ကားအသစ္ဆန္းဆန္းေတြ၀ယ္ၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ဖုိ႔ ေလာက္အာရုံရွိပုံရပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြဒီလုိျဖစ္တာကလည္း မိဘေတြ၊ ပတ္၀န္းက်င္က ျမန္မာလူႀကီးေတြ ပညာမတက္ခဲ့လုိ႔၊ ပညာကုိတန္ဖုိးထားရေကာင္းမွန္းမသိလုိ႔ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေကာက္ခ်က္ဆြဲမိတယ္။

လူႀကီးတခ်ဳိ ႔ရဲ ႔ စိတ္ထဲမွာေတာင္ ေအာ္စီႏုိင္ငံသားေတြေတာင္ ရရအလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚဟာ လူငယ္ ေတြအထိေရာက္သြားတယ္ထင္ပါရဲ ႔...။ လူငယ္အမ်ားစုကလာနဲ႔ေနရာက ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကဆုိေတာ့ အဂၤလိပ္စာအခက္အခဲရွိတာလည္းပါပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြ ့ဘူးတဲ့ ဘ၀က ကန္႔တခုစာပဲရွိတယ္ထင္ပါရဲ ႔။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေအာ္စီေရာက္ပီး ၆-လေလာက္ဆုိရင္ ျမန္မာလူငယ္ေတြ အဆင့္ျမင့္ ပညာေတြသင္ယူဖုိ႔လမ္းကေနခြာၾကပါတယ္။ ေငြေနာက္လုိက္ၾကရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။ အခြင့္အလမ္း ကုိတန္ဖုိးမထားတက္ေတာ့ သူတုိ႔အသက္ႀကီးလာရင္ အမိႏုိင္ငံအတြက္ေတာင္မေျပာနဲ႔ သူတုိ႔အတြက္ေတာင္ အားကိုးရပါ့မလားဆုိတဲ့ေမးခြန္းကုိ က်ေနာ္ခဏခဏ ေမးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

တေန႔မွာ ဂ်ီေတာ့က ညီမတစ္ေယာက္နဲ႔စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ သူ႔ရဲ ႔ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔အခက္အခဲကုိ သိခြင့္ရပါတယ္၊ ဒါနဲ႔ ေအာ္စီက ျမန္မာလူငယ္ေတြရတဲ့အခြင့္အေရး၊ ျမန္မာျပည္တြင္းက လူငယ္ေတြရတဲ့အခြင့္အေရးေတြ ယွဥ္းၿပီးစဥ္းစားမိတယ္။ ေနာက္ပီး ျပည္တြင္းက ဆင္းရဲတဲ့ မိသားစုက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ လူငယ္တခ်ိဳ ႔ရဲ ႔ က်ဳိးစားခ်င္ စိတ္နဲ႔ ေအာ္စီကလူငယ္တခ်ဳိ ႔ရဲ ႔ကားအသစ္၀ယ္စီးခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိပါ ယွဥ္ထုိး ၾကည့္မိတယ္။

ျပည္တြင္းက လူငယ္ေတြဟာ ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္မနည္းရွာစားေနရတယ္။ သူတုိ႔ေန႔တုိင္းစားတဲ့ ဆန္ၾကမ္းနဲ႔ ငပိရည္ဟာ သူတုိ႔ဘ၀ကုိ က်ဳိးစားေအာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအေထာက္အကူျပဳတယ္။ သူတုိ႔ေနမေကာင္းေတာ့ ဆရာ၀န္နဲ႔မျပႏုိင္ၾကဘူး။ လမ္းထိပ္ကြမ္းယာဆုိင္က ေဆးမီးတုိနဲ႔ ကြမ္းရြက္ကုိျပဳတ္ေသာက္ပီး စာဖက္တယ္။ ညဖက္မီးမလာေတာ့ ေရနံဆီမီးခြက္ကေလးထြန္းပီး သန္းေကာင္းယံထိ စာက်က္တယ္။ ေက်ာင္း၀တ္စုံ၊ လြယ္အိတ္၊ ေက်ာင္းစရိတ္ကုိ မိဘကမတက္ႏုိင္ေတာ့ ေက်ာင္းအားရက္မွာ ပန္ရံလူၾကမ္းနဲ႔ ရတဲ့အလုပ္ကုိ ၀င္လုပ္ၿပီး ပညာကုိက်ဳိးစားသင္ယူတယ္။

နအဖ ပညာေရးစနစ္ဟာ ၁၀-တန္းေအာင္၊ ဘြဲ ႔ရရင္ေတာင္ဘာလုပ္ ရမွန္းမသိတဲ့ပညာလုိ႔ေတာင္ ေခါင္းထဲ မထည့္ဘူး။ မိဘနဲ႔ေက်ာင္းသားေတြဟာ ပညာတက္ျဖစ္ဖုိ႔ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ ခ်က္ပဲရွိတယ္။ သူတုိမွာ ကုိယ္ပုိင္ကား စီးဖုိ႔ဆုိတာအိမ္မက္ပဲ။ အဓိက အဆင္ေျပေျပေနႏုိင္ရင္ေတာ္ပါၿပီဆုိတဲ့ လူငယ္ေတြမ်ားတယ္။ ေအာက္ေျခအိမ္ ေထာင္စုတုိင္းက ဒီလုိပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိမွာ က်ဳိးစားခ်င္စိတ္ကအျပည့္ပဲ။

ဒီလုိဘ၀ေတြကုိ ကင္းကြာေနတဲ့ ေအာ္စီေရာက္ျမန္မာလူငယ္ေတြ ပ်က္စီးသြားတာေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ တခုခုေတာ့မွားေနတယ္ဆုိတာကို သူတုိ႔လည္းသိပုံမရဘူး။ ဘ၀လည္းေမ့တယ္လုိ႔ေျပာမရတဲ့ကိစၥျဖစ္ေနတယ္။ ဒါဆုိရင္ ျပည္တြင္းကလူငယ္ေတြကေတာင္ အခြင့္အလမ္းမရွိ၊ အခက္အခဲေတြျပည့္ေနတဲ့လမ္းေပၚမွာေတာင္ ပညာတက္ေရးကုိဦးစားေပးေနၾကတယ္။ ၾသစေတ်းလ်မွာ ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔လူငယ္ေတြဟာ ပုိလုိ႔ေတာင္ က်ဳိးစားခြင့္၊ အခြင့္အလမ္းေတြ တပုံႀကီးရွိေနတယ္။ ဒါကိုမွနားမလည္ၾကရင္ေတာ့ ဒီလုိပဲေျပာရေတာ့မယ္။

မြဲခ်င္တဲ့ေခြး ၊ ျပာပုံတုိးမွာပဲလုိ႔...။

ယခုေခတ္ယူဂ်ီသမားသည္၊ ယူဖုိ႔အတြက္ဂ်ီက်မည္၊ ဂ်ီက်ၿပီးထပ္ယူမည္

ယူဂ်ီနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး…။

ဗုိက္ႀကီးပူအဖြဲ႔(ဗကပ) အဖြဲ ႔ကစသည္။

၂၀၀၉-ခုႏွစ္ IT ယူဂ်ီသမားျဖစ္ေရးအထိ လက္တြဲေခၚေပးတဲ့ အဖြဲ႔ဆုိလည္းမမွား။ ဟုိတုန္းကေတာ့ မသိဘူး။ စိတ္လည္းမ၀င္စားဘူး။ ယူဂ်ီဆုိတာဘာလဲ။ ေျမေအာက္ဆုိတာဘာလဲ။ တခုပဲအေတြးထဲမွာရွိတယ္။ ေျမေအာက္ဆုိတာ မေကာင္းတဲ့ လူေတြလုပ္တဲ့အလုပ္ဆိုတာ။ နအဖ လက္ေအာက္မွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ဘ၀။

ယူဂ်ီသမားေတြနဲ႔စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ တခ်ဳိ ႔သတိထားမိတယ္..။

“သူတုိ႔ပုိက္ဆံဘယ္ေလာက္ေပးလဲခင္ဗ်” လုိ႔ ေမးမိတယ္။

NLD ျပည္တြင္းက ယူဂ်ီသမားေျပာတာက-
“ေငြေတာ့ ေတာင္းသေလာက္ေပးတယ္”

“ဘာေတြလုပ္ရလဲဗ်ာ” လုိ႔ထပ္ၿပီးစပ္စုတယ္။

“သူတုိ႔(နယ္စပ္) ခုိင္းတာေပါ့ဗ်ာ..ဟုိလူနဲ႔သြားေတာ့..ဒီလူနဲ႔သြားေတြ ့။ ၿပီးရင္ နယ္စပ္ျပန္ သတင္း ပုိ႔…အီး ေမးပုိ႔ေပါ့တဲ့..ဂ်ီေတာ့နဲ႔ပိုမိုက္တယ္”

“ဒါနဲ႔..ခင္ဗ်ား ျပည္တြင္းမိသားစုထမင္းစားဖုိ႔ ဘာအလုပ္လုပ္လဲဗ်…” လုိ႔ ထပ္ပီး စုံစမ္းေတာ့…

“ယူဂ်ီလုပ္စားတယ္ေလဗ်ာ..ဒါက အလုပ္လုပ္စားထားတာထက္ပုိကိုက္တယ္”

ဟုိက္ရွာပါး...သူေျပာမွ ပုိရွင္းတယ္...။ ေကာင္းပါ့ဗ်ာ..။

သူက ယူဂ်ီလုပ္စားတယ္။ နယ္စပ္က တခ်ဳိ ႔ကလည္း ယူဂ်ီလုပ္စားတယ္..။ ယူဂ်ီကုိ ယူသုံးလုိသေဘာထားတယ္။ ဒါမွ နယ္စပ္လည္း ဗကပ(ဗိုက္ႀကီးပူ) ျဖစ္တာေပါ့။

ဂ်ပန္ေခတ္ယူဂ်ီက ေဒၚလာမစားဘူး။ ၂၀၀၉-ခုႏွစ္ ဂ်ီေတာ့ယူဂ်ီက ေဒၚလာနဲ႔ အသက္ေမြးတယ္။

အင္း…ေကာင္းေလစြ..ငါလည္း…ဂ်ီေတာ့ယူဂ်ီျဖစ္ခ်င္လုိက္တာ…။

ကုိညီညီေအာင္ရဲ ႔ေဘာကုိ မသင့္သူမ်ား

Free Burma's Political Prisoners ကမ္ပိန္းလုပ္တာေကာင္းတယ္...AAPP ဒါေပမဲ့ ေဒၚလာမ်ားမ်ားရေအာင္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔လုပ္ေနရင္ ငရဲႀကီးမယ္

ကုိညီညီေအာင္ကုိ ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ဒီစာကုိေရးပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔လုပ္ရပ္က တကယ့္ကုိ ေလးစားအတု ယူဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။ အဖမ္းခံမွာကုိ သိသိနဲ႔ ျပည္ေတာ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဂ်င္၀က္မ်ားထပ္ၿပီး ကယ္ထုတ္ေလ မလား ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ားရွိရင္လည္း ရွိမွာပါ။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႔လုပ္ရပ္မွန္ေလစြ။


အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးၾကြတက္လႈပ္ရွားသူေတြ ေသာင္းေက်ာ္ရွိတယ္။ အဖြဲ႔အစည္း ေပါင္းစုံက လူေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းၾကြားေဟာင္းေတြ၊ စသျဖင့္ တပုံႀကီး ရုိက္သက္လုိ႔ မကုန္ေအာင္မ်ားတယ္။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေရာက္တဲ့ ေတာင္ေက်ာ္၊ ေတာင္ျဖတ္ေတြလည္း တေထာႀကီး။ ABSDF နဲ႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ တေလွႀကီး။ သူတုိ႔အမ်ားစုက ကုိညီညီေအာင္လုိ အေမရိန္ကန္ႏုိင္ငံ သားျဖစ္ကုန္ၾကပီ။ Australia မွာလည္း ဒီလုိလူေတြ အိမ္၀ယ္ၿပီး၊ သူတုိ႔အမ်ဳိးေတြကုိ ကန္႔ထဲ၀င္၊ ၿပီးရင္ Australia ႏုိင္ငံေရာက္ေအာင္လုပ္ေပးေနၾကတယ္။
အင္တာနက္၊ ဘေလာ့ဂ္၊ ေရဒီယုိ၊ အြန္လုိင္းေတြမွာ သူတုိ႔သည္ေလေပးၾကသည္။ အရက္၀ုိင္းမွာ ျငင္းခုံၾကသည္။ လူမ်ားရင္ ငါ…ဆုိတာ ဘာေကာင္လည္းထုတ္ေျပာသည္။ ငါ..အရင္တုန္းက ေခြးအိပ္ေတာင္တုိက္ပြဲ၊ မာနယ္ပေလာမွာ ဘယ္လုိမ်ဳိး ေျပးခဲ့ရတယ္။ စတဲ့ ေလ..ေတြ တံေတြးကုန္ေအာင္ေျပာသည္။ တျခားသူေတြဟာ သူ႔တုိ႔ေလာက္ မလုပ္ခဲ့ဘူးလုိ႔ ေစာက္ရွက္မရွိေျပာသည္။ မတူမတန္သလုိဆက္ဆံတယ္။ ၿပိဳင္စရာမရွိ ႀကံဖန္ၿပိဳင္တယ္။


အခုေတာ့…ကုိညီညီေအာင္လုိ..ျပည္တြင္းကုိ ေလယ်ာဥ္စီးၿပီး အေမရိကန္၊ ၾသစေတ်းလ်က လူေတြ သြားၾကပါလား။ တစ္ေယာက္ပီး၊ တစ္ေယာက္ သြားရင္ အေမရိကန္နဲ႔ ၾသစီလည္း မေနသာေတာ့ဘူးေပါ့။ ဘာ့ေၾကာင့္ အဲလုိတုိက္တြန္းရလဲဆုိေတာ့ ABSDF၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း၊ NLD စတဲ့လူေတြဟာ ေလစိမ္းမတုိက္ပဲ..တကယ္လုပ္ၾကရင္ေကာင္းပါ့ဗ်ာ…။ အင္တာနက္မွာ ေလေပးေနတာေလာက္ေတာ့ လူတုိင္းလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ကိုညီညီေအာင္လုိ သတၱိရွိတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ရွားတယ္။ အခုဆုိရင္ စစ္ေခြးတုိက္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ..အင္တာနက္လည္းမရ၊ ဘေလာ့ဂ္လည္းမေရးႏုိင္၊ ဘီယာလည္းမခ်ႏုိင္…။ စစ္ေခြးကိုက္တာ၊ ေဟာင္တာကုိ ေခ်ာင္ပိတ္ခံရဲတဲ့ သတၱိ။ ဒါကုိေလးစားတယ္။ အေမရိကန္ကေန အင္းစိန္ေထာင္ထဲကုိ တစ္ေယာက္တည္းသြားရဲတယ္။


သူ႔လုိမ်ဳိး ျမန္မာႏုိင္ငံဖြား၊ Australia နဲ႔ US ႏုိင္ငံသားေတြ သြားရဲတဲ့ သတၱိရွိလား။ က်ေနာ္အပါအ၀င္ No လုိ႔ေျဖရေတာ့မယ္။ သံရုံးေရွ ႔မွာ ဆႏၵျပတာ၊ ဟုိအေရွ ႔မွာ၊ ဒီအေရွ ့ မွာလွန္ျပ..တာသတၱိမဟုတ္ဘူး၊ စြန္႔လႊတ္မႈ ့မဟုတ္ဘူး။ ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြနဲ႔ တသားတည္း ဒုကၡခံ ဆင္းရဲခံရဲတဲ့စိတ္ဓာတ္သာလွ်င္ ေလးစားဖြယ္ေကာင္းတယ္။ ဒါကုိကုိညီညီေအာင္အခုလက္ေတြ႔လုပ္ျပေနတယ္။ အေမရိကန္က ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးေတြ၊ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံကေတာ္လွန္ေရးသမားေဟာင္း ႀကီးေတြ ကုိညီညီေအာင္ ေျခဖ်ားေတာင္လုိက္မမီွဘူးလုိ႔ေျပာရေတာ့မယ္။

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ဖြား အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား၊ ၾသစေတ်းလ်ႏုိင္ငံသား လႊတ္ေတာ္အမတ္ႀကီးေတြ၊ ပညာရွင္ႀကီးေတြ ကုိညီညီေအာင္ ရဲ ႔ေဘာကုိ ခဏခဏ..မသင့္တယ္။

ေနာက္ပီး ျပည္ပနဲ ့နယ္စပ္လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီက လူေတြ......စသျဖင့္....။

Animal သေကၤတ

ေဒါက္တာ သန္းထြန္းက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ ရခိုင္ဘက္က ဆင္ျဖဴတစ္ေကာင္ ရတာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး အခုလုိေျပာပါတယ္။ ဆင္ဟာ...မဲမဲ ျဖဴျဖဴ Animal ပဲ။ ဒါကုိ ကုိးကြယ္တဲ့သူဟာ Animal ကုိ ကုိးကြယ္တာပါပဲ။

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ ႔သေကၤတကုိၾကည့္ပါ။ ခြပ္ေဒါင္း၊ ကေဒါင္း သုံးၾကတာမ်ားတယ္။ အေသခံခြပ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကုိသေဘာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ Animal ကုိ၊ လူေတြထက္ပုိေလးစား၊ အတုခုိးေနတယ္။ ဒါဟာ Animal ကုိ ကုိးကြယ္တာပါ။ တျခားသကၤတ ရွာဘုိ႔ မႀကိဳးစားတာလား။

ျမန္မာစစ္အစုိးရက ျခေသၤ့ ကုိႀကိဳက္တယ္။ ဒါလည္း အုံးေႏွာက္မရွိ၊ စကားမတက္တဲ့ Animal ပဲ။ ဒါ...ကုိးကြယ္တာဟာ ၾကမ္းတမ္းရင့္ေရာ္တာကုိ အတုခုိးတာလား။

ကုိမုိးသီးဇြန္ ဘေလာ့ဂ္မွာလည္း We are Lions လုိ႔ေရးထားတယ္။ သူတုိ႔လည္း Animal ကုိ အားၾက၊ အတုခုိး၊ Animal လုပ္သလုိ လုပ္ၾကေတာ့မယ္ထင္တယ္။

တျခား Options ကုိျမန္မာေတြေရြးသင့္တယ္။ အထူးသျဖင့္ လူ..ကုိ အားၾကတဲ့ ဂုဏ္ယူစိတ္ေပါ့။

Australia နဲ႔ နယူးဇီလန္ႏုိင္ငံေတြက သူတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ ႔အမွတ္သေကၤတကုိ Kangaroo နဲ႔ ကီ၀ီ ကုိသုံးတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီ Animal ေတြက တျခားႏုိင္ငံမွာ မရွိတဲ့ Native Animal ျဖစ္တယ္။ သူတုိ႔ တုိင္းျပည္မွာပဲရွိတယ္။ ဒါ...ကုိ ဂုဏ္ျပဳတယ္။ ဒီ Animal ေတြရဲ ႔စိတ္ဓာတ္၊ လုပ္ဟန္ကုိ Australia ႏုိင္ငံသားေတြ၊ နယူးဇီလန္ႏိုင္ငံသားေတြအတု မခုိးၾကဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ Animal က လူေလာက္အသိညာဏ္မရွိလုိ႔တဲ့ဗ်ာ.....။

ခင္ဗ်ားရဲ ႔၊ စိန္ေတြ၊ ေရႊေတြကုိ ခၽြတ္ထားခဲ့ပါ

ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ ေတြ႔ရတဲ့ ျမင္ကြင္းျဖစ္ပါတယ္။

အခါႀကီးေန႔ႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ေရေလာင္းပြဲ၊ ကထိန္ပြဲ စတဲ့ေန႔ေတြမွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ စည္စည္ကားကား လုပ္တယ္။ စားၾကပြားၾက။

ေပ်ာ္စရာပါ။ သတင္းေတြဖလွယ္ရင္း၊ အတင္းေတြလည္းပြားၾကပါ။ဒီလုိ ဘာသာေရးေန႔ႀကီး ရက္ႀကီးေတြရဲ ႔ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ဘာ့ေၾကာင့္လုပ္ရတယ္ဆုိတာကုိ လူေတြအၾကမ္းဖ်င္းနားလည္မွာပါ။

ဒါေပမဲ့ လူတခ်ဳိ ႔ (သုိ႔) အမ်ားစု အၾကြားထူတယ္။ ဒီလုိပြဲမ်ဳိးကုိ အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး၊ မရွိမဲ့ ရွိမဲ့ ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ ထုတ္ၾကြားတယ္။ လည္ပင္းက ေရႊ၊ လက္က စိန္လက္စြပ္၊ ကားက သိန္းေက်ာ္တန္၊ သားက ဘာျဖစ္တယ္၊ ငါ့ အိမ္က ဘယ္ေလာက္တန္တယ္.....စသျဖင့္ ပါးစပ္က ထုတ္မေျပာေပမဲ့...ဒီလုိမ်ဳိးရွိတယ္။ ေအာ္စီက ျမန္မာေတြ ရဲ ႔ ဘ၀ အေျခအေန။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မွာ ေတြ႔ရတဲ့အေျခအေန။

စေနအသင္း။ ခရာစ္ယန္ဘာသာ၀င္ေတြရဲ ႔ေက်ာင္း ကုိေရာက္ေတာ့ တညီတညာတည္း ျမန္မာျပည္က ကခ်င္၊ ကယား၊ ခ်င္း၊ မြန္ စတဲ့ လူေတြ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းေနၾကတယ္။ သူတုိ႔ရဲ ႔ ဘုရားရွစ္ခုိးေက်ာင္းကုိလာခ်င္ရင္ ဒီလုိမ်ဳိးစည္းကမ္းေတြလုိက္နာရတယ္။

၁) မိမိ ကုိယ္ခႏၵာမွာ ၀တ္ထားတဲ့ ရတနာေရႊေငြေတြကုိ ဘုရားေက်ာင္းလာရင္ ခၽြတ္ထားခဲ့ပါ။

ဒီလုိစဥ္းစားမိတယ္..

Perth က ျမန္မာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ၊ ျမန္မာျပည္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ၊ ကမၻာအရပ္ရပ္က ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြကုိလာတဲ့ လူေတြ မိမိရတနာ၊ လက္၀တ္လက္စားေတြကုိ ခၽြတ္ထားၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။

တပ္မေတာ္သားေတြ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနၿပီလား

လူတုိင္းလြတ္လပ္စြာ ေဆြးေႏြးလုိ႔ရတယ္လုိ႔ ဆုိၿပီး...တကယ္တန္းေဆြးေႏြးဖုိ႔ သူတုိ႔ေပးတဲ့ဖုန္္းနံပါတ္ကုိ ဆက္ေတာ့ တလြဲ။ သူတုိ႔ ႀကိဳက္ရာ ေဆြးေႏြးေစတယ္။ ဒီဇင္ဘာလ ၁၆-ရက္ေန႔အစီအစဥ္းမႈးနဲ႔တကြ အားလုံးဟာ နအဖ လုိပဲ ကုိယ္ႀကိဳက္ရာ ေခၚေစတယ္။ ဘာလဲကြ ဘီဘီစီ။

တခါမွမလုပ္ဘူးလို႔ စမ္းၾကည့္တယ္...။ အခုေတာ့ ေတြ႔ပါၿပီ...။

ငါးခါမက ေခၚတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲသာပီးသြားတယ္။ ကုိယ့္အတြက္ ခြင့္မျပဳဘူး။ သူတုိ႔အႀကိဳက္လုပ္ေစတယ္။ ေၾကျငာတုံးက တုိက္ရုိက္ဆုိပီး။ အခုေတာ့ ေစာက္တလြဲ။ သူတုိ႔တင္တဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေမးတာက တျခားစီ။

ေစာက္ရူးေတြ။ စတာလင္ေပါင္တစ္ရက္စာ ရဖုိ႔ေလာက္ စဥ္းစားေနလားမသိဘူး။ ကုိရင္ေမာင္အသံ လည္းၾကားရတယ္။

ေခါင္းစဥ္က...ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြထားစရာမရွိခ်မ္းသာတယ္။ ေအာက္ေျခေတြငတ္ေနတယ္။ ဒါကုိ ေဆြးေႏြးတာ။ တကယ္တမ္းလုပ္ေတာ့ တလြဲ။

လီးပဲ...ဘီဘီစီ..ျမန္မာပုိင္း..

2009 .ဒီဇင္ဘာလ ၁၆-ရက္ေန႔ညပုိင္းအစီအစဥ္ကုိေျပာတာပါ။

ျမန္မာျပည္က တပ္မေတာ္သားေတြလည္းမပါ။

ရွစ္ေစာက္ေရးမပါတဲ့အစီအစဥ္...။

လီးပဲ...အာလုံးကုိ။

အစီအစဥ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးပြဲကုိဦးေဆာင္သူေတြကုိ အထူးသျဖင့္ ဆဲတယ္။ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီးေစာင့္တာ အလကားပဲ။

ဆရာအီၾကာေကြး..ေကြးသြားပါၿပီ..။

လူေတြ..လူေတြ...ဘာေတြလဲ..။ မေသခင္မွာေတာ့ ခ်ီးက်ဴးဖုိ႔ မရွိ..။ ကဲ့ရဲ ႔ဖုိ႔သိတယ္။

အခုဆရာႀကီး အီၾကာေကြးေသေတာ့မွ အင္တာနက္မွာ ဂုဏ္ျပဳတယ္..။ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ားမေသခင္တုံးက သူအားရွိေအာင္ မခ်ီးက်ဴး၊ မေရးၾကလဲ။ ေသေတာ့မွေရးေတာ့ ဘာအက်ဴိးရွိမွာလဲ...။ ေပါက္ကရ လူေတြ..။ ေစာက္သုံးမက်တဲ့လူေတြ။ တခ်ဳိ ႔ကုိေျပာတာပါ။

မေသခင္မွာေျပာ..။ ခ်ီးက်ဴး..ေရး..။ ဒါဆုိရင္ လုိရင္းကုိထိေရာက္တယ္။

ေသသြားရင္ သူ႔အုတ္ဂူကုိ ႏွစ္ရွည္ခံေအာင္ လုပ္ေပး..။ ဒီေလာက္ဆုိရင္ ေသတဲ့လူအတြက္ လုံေလာက္ပီ..။

ေနာက္ဆုိရင္...ဒီလူေတြထပ္လာမယ္..။

ေဒၚစု၊ ဦးေအာင္ေရႊ၊ အဘဦး၀င္းတင္၊ ကုိမင္းကိုႏုိင္၊ ကုိမုိးသီး၊ စတဲ့လူေတြလူေတြ..လာမယ္။ ေသလိမ့္မယ္။ အခုကတည္းက သူတုိ႔အတြက္ ဘာလုပ္သင့္လဲဆုိတာ စဥ္းစားသင့္တယ္။

ေသေတာ့မွ ခ်ီးက်ဴးတယ္ဆုိတာ ေစာက္ရႈးေတြလုပ္တဲ့အလုပ္ပဲ..။

Song for Burma

ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကုိ ဖန္တီးသူကေတာ့ ကုိေက်ာ္ခင္လုိ႔ေခၚတဲ့ ကုိရစ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ Perth မွာ အေျခခ်တာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၆-ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ အသက္ ၅၅-မွာ ခေလးေတြနဲ႔အတူ Edit Cowan Uni မွာ ဒသနိက ဘာသာနဲ႔ဘြဲ႔ရပါတယ္။ ကုိေက်ာ္ခင္ဟာ...တျခားသူေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဇန္န၀ါရီလ ေလးရက္ေန႔မွာ သမုိင္း၀င္ လြတ္လပ္ေရးေၾကျငာစာတမ္းကုိဖတ္ခဲ့တဲ့ ဦးခင္ရဲ ႔သား ျဖစ္ပါတယ္။ ခံစားၾကည့္ၾကပါကုန္..။

ျမန္မာစာ၊စကား၊ အစားအစာကုိ အရမ္းကုိမက္ေမာလြန္းလုိ႔..ကုိေက်ာ္ခင္အစား...ကုိျမန္မာခင္....လုိ႔ေပးရပါမယ္။ သူ႔ဆီမွာ ထူးျခားတာေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၃၆-ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ျမန္မာလယ္ကတုံး၊ ရခုိင္ပုဆုိးနဲ႔၊ ပုသိမ္ထီးလည္းရွိပါတယ္။ Perth မွာစတင္အေျခခ်ကတည္းက သူယူလာခဲ့တဲ့ပစၥည္းျဖစ္ပါတယ္။ အခုလည္း ဒီပစၥည္းေတြနဲ႔ အတူ သူ႔ဘ၀ကုိ သူ...အျမတ္တႏုိးထိန္းသိမ္းေနတုန္းျဖစ္ေၾကာင္း...။

ေလးစားပါတယ္...ရဲေဘာ္ႀကီး။

ုျမန္မာလုိ သူ႔ရဲ ႔သီခ်င္းကုိေအာက္ပါအတုိင္းခံစားႏုိင္ပါတယ္..

"ျမန္မာျပည္အတြက္သီခ်င္း"
တကယ့္အျဖစ္မွန္ေတြကုိ...ေျပာျပဖုိ႔...ဒီသီခ်င္းကုိ...သီဆုိေနပါတယ္...
ျမန္မာ...ျပည္သူလူထုေတြ...ေသနတ္ေျပာင္းေတြရဲ ႔...ေရွ ႔မွာ...ရင္ဆုိင္
ခ်ီတက္...ေနၾကတယ္...မၾကာလွတဲ့...တေန႔မွာေတာ့....တစ္ကမၻာလုံးက
အျဖစ္အပ်က္...အားလုံးကုိ...သိလာၾကာမွာပါ....
တုိက္ပြဲက မၿပီးေသး...စစ္ပြဲမ်ားက...ဆက္ကာ...ဆက္ကာ....ျဖစ္ေနဆဲ....

လူတုိင္းဟာ....စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ ႔...ခ်ဳပ္ကုိင္မႈကုိ...ခံေနၾကရ...ေသးတယ္....
ဒီစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက....သူတုိ႔ရဲ ႔....ေသနတ္ေတြကုိ.....ဖိႏွိပ္ဖုိ႔အတြက္...
ဆက္သုံးေနဆဲ....ေက်းဇူးျပဳၿပီး....ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား...မေမ့ထားပါနဲ႔....
တုိက္ပြဲက မၿပီးေသး....စစ္ပြဲမ်ားက...ဆက္ကာ...ဆက္ကာ....ျဖစ္ေနဆဲ

ခင္ဗ်ားက....ဒီမုိကေရစီ...အေၾကာင္းေျပာရုံေလးနဲ႔....ေထာင္ထဲမွာ....တစ္သက္လုံး....ေနသြားရလိမ့္မယ္...
ခင္ဗ်ား....စိတ္ထဲမွာရွိတဲ့...အေတြးေတြကုိသာ....သိသြားခဲ့ရင္....ေနရာမွာတင္...
ပစ္သက္ခံႏုိင္တယ္....ဒီဆုိးရြားတဲ့...စစ္အာဏာရွင္ေတြကေတာ့...အလိမ္...အညာေတြနဲ႔....
အားလုံးကုိ...မႈိင္းတုိက္ေနတုန္းပဲ....

ဒါေပမဲ့...ခင္ဗ်ားကုိ....ကၽြန္ေတာ္တုိံ..အားလုံးသာ...ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ....ရဲရဲဖြင့္ဟ
ေဖာ္ထုတ္ၾကမယ္ဆုိရင္....ဒီအျဖစ္ဆုိးေတြကုိ....ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းကာ....
ဒီမုိကေရစီ....ရွင္သန္...လာပါလိမ့္မယ္....

ဘာသာျပန္သူ....ကုိထက္ေအာင္(88 Gen)

ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္

ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္။ မန္က်ည္းယို၊ ဇီးယို၊ မက္မန္းေပါင္း၊
ေဂြးသီးခ်ဉ္စပ္၊ ေရွာက္ေပါင္း ဘာစားမလဲ စားခ်င္တာစား။ လက္တြန္းလွည္းထဲထည့္
အဖံုးမပါ ဘာမပါနဲ႔ ေလဓာတ္ ေရဓာတ္ ေနဓာတ္ကို သဘာဝက်က် ရယူထားတဲ့ ျမန္မာႀကိဳက္
သြားရည္စာေလးေတြ။ ဘာ မဆလာေတြသံုး၊ ဘာ အေရာင္တင္မႈန္႔ေတြသံုး၊ ဘာ ငံျပာရည္ေတြ
သံုးထားလည္းေတာ့ မသိဘူး။

ခ်ဉ္ငန္စပ္ ေရာင္းေနတဲ့လူရဲ႕ ေခၽြးစက္ေတြေတာင္
ပါခ်င္ပါဦးမွာ။ ဘယ္ေလာက္ သဘာဝနဲ႔ နီးစပ္သလဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ရလို႔လား။
ေတြေဝမေနနဲ႔ တရုတ္တန္းသြား တုတ္ထိုးေလး စားၾကည့္လိုက္ဦး။ ဝက္တစ္ေကာင္လံုး
အေမႊးေတာင္ စားမရလို႔ ခ်န္ထားရတာ။ ဘာနဲ႔ ေသလို႔ ေသမွန္းမသိတဲ့ ဝက္ေတြလည္း
ပါခ်င္ပါဦးမွာပဲ။ အရသာ ရွိေလစြ။ မေန႔က တေန႔က ေရာင္းမကုန္တဲ့ အသားေတြလည္း
ေရာထည့္ မူးမူးနဲ႔ တြယ္သာ တြယ္လိုက္။ ဘာမွေတာင္ သိလိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။

တုတ္ထိုးစားၿပီး အဆီတစ္ေနရင္ လမ္းေဘးက ေဖ်ာ္ရည္ေလး ဝယ္ေသာက္လိုက္ဦး။
ဟိုကိုင္ဒီကိုင္ ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေလးနဲ႔ အားပါးတရ ညႇစ္ေဖ်ာ္ထားတဲ့ သံပုရာသီး
ေဖ်ာ္ရည္ေလးကို ဘာေရနဲ႔ လုပ္ထားမွန္း မသိတဲ့ ေရခဲနဲ႔ ခပ္ဆဆေမႊ၊
အခါတစ္ေသာင္းေလာက္ ေဆးထားၿပီးသား ခြက္ေဆးရည္နဲ႔ ေဆးထားတဲ့ ဖန္ခြက္မွာထည့္။
ေမာ့ေပေရာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္။ ေတာ္ၿပီလား ႀကံရည္ေလးလည္း ေသာက္သြားဦး။

ယင္ေကာင္ကတေလာင္းေလာင္းနဲ႔ အဖတ္စစ္တဲ့ အဝတ္က ဘယ္ႏွစ္ရက္ မေလွ်ာ္ဘဲထားတဲ့
လက္ႏွီးစုတ္မွန္း မသိဘူး။ ႀကံေတြ ဘယ္က ယူလာသလဲ ဆိုတာလည္း ၾကည့္လိုက္ဦး
ေျခနင္းပတ္မွာ ပိုးလိုးပက္လက္။ ေျမဓာတ္ကို အျပည့္အဝ ယူထားတာ။ ရလား စကၤာပူမွာ။
ၾကာပါတယ္ အဆင္ေျပတုန္း လက္သုပ္စံုေလးပါ ဆြဲလိုက္။ ကားေတြက ေဘးနားမွာ တဝီဝီ၊
လက္တဝါးစာ ထိုင္ခံုေပၚက ကၽြံထြက္ေနတဲ့ဖင္ ကားနဲ႔ မခ်ိတ္မိရင္ ကံေကာင္း။ အမယ္
ငရုတ္ဆီေတြမ်ား ဘယ္သူက တားထားထား စားေနၾကတာက တရႊဲရႊဲနဲ႔ နီရဲေနတာပဲ။
နယ္ဖတ္ေနတဲ့ လက္ႀကီး ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဂ်ံဳနယ္သမား လိုပဲ။ တခါနယ္ၿပီးတိုင္း
ပလံုဆို ေဘးနားက ေရပံုးခပ္စုတ္စုတ္ထဲ လက္ကို ဆင္းစိမ္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးရင္
ဂ်ီးဗလပြနဲ႔ လက္ႏွီးစုတ္ကို သုတ္တယ္။

ကံေကာင္းရင္ အန္တီ ႏွံ႔ႏွံ႔ေလး
နယ္ေပးေနာ္။ ဒါမွ စားေကာင္းတာဆိုတဲ့ ေသာက္ပ်င္းထူထူ မိန္းမေတြကို
စားရင္းေသာက္ရင္း ေငးလို႔ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲလိုေနရာေတြ သိပ္ၾကာၾကာမေနနဲ႔။
လူဗြက္ေပါက္ေနတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္ ေၾကာ္ေလွာ္ေနၾကတဲ့ ဆီပူအိုးေတြ
ဆီပူအိုးေတြဆိုတာ။ ဖိုင္နယ္ဒစ္စတီေနရွင္း ေနာက္ဆက္တြဲေတြ ျမန္မာျပည္မွာ
ရိုက္ေကာင္း ရိုက္ေနရဦးမယ္။ အိမ္ျပန္တဲ့အခါလည္း လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ဖို႔ေတာ့
မစဉ္းစားနဲ႔။ ကားေပၚကေန ျပစ္ခနဲ ေထြးလိုက္တဲ့ ကြမ္းေသြးေတြ သလိပ္ဖတ္ေတြ
ထိေနမယ္။ လိုင္းကားေလးနဲ႔ျပန္။ ကားနဲ႔ ျပန္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီ
ေလွ်ာက္မကိုင္နဲ႔ဦး၊ သူမ်ားရဲ႕ ပီေကဖတ္ေတြ၊ ခၽြဲေတြ လက္မွာ ေပကုန္မယ္။

အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ညဘက္ အင္စတန္႔ ေကာ္ဖီေလးလည္း ေသာက္လိုက္ဦး။ ဘာဓာတ္ေတြ
ဘယ္လိုအခ်ိဳးနဲ႔ ပါေနမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ ေသာက္ေကာင္းတာပဲ။ ေသကာမွ ေသေရာ။
ေၾကာ္ျငာထားတာေတြကလည္း အလြန္။ မ်ိဳမခ်ပါနဲ႔ ငံုထားပါ ဆိုလား ဘာလား။ ထားေတာ့
ေကာ္ဖီမႀကိဳက္ရင္ ဘီယာဆိုင္သြား။ အိမ္မွာေနလဲ မီးပ်က္ေနမွာပဲ။ မထူးဘူး
လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ရွိတဲ့ ဘီယာဆိုင္ေလးသြားၿပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္။ တစ္ခြက္
၇၀၀ ေသာက္လိုက္စမ္းပါ ၆ခြက္ေလာက္ေတာ့။ ဘာအေရးလဲ။ အသားကင္ေတြ စားရင္
ကင္ဆာျဖစ္တယ္ဆိုတာ မိုးလံုးျပည့္ မုသာဝါဒေတြပဲ ျဖစ္မွာပဲ။ ဒီေတာ့ ဝက္နံကင္ေလး၊
ၾကက္ဖင္ဆီဖူးကင္ေလး၊ ငါးကင္ေလး နဲ႔ ဆြဲပစ္လိုက္။ အခ်ိန္မေတာ္ ျပန္လာလို႔ အိမ္က
တံခါးမဖြင့္ေပးဘူးလား။ အႏွိပ္ခန္း သြားအိပ္လို႔ ရေသးတယ္။ မိႈလိုေပါက္ေနတာ
ဘာအေရးလဲ။ ဝါသနာပါရင္ ဝါသနာပါရင္.. အင္း အခန္းထဲ ထမင္းဟင္း မွာစားလို႔
ရေသးတယ္လို႔ ေျပာမလို႔။ ကဲ အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး စာအုပ္ေလးဖတ္ရင္း
ခံတြင္းေလးဟာလာရင္ လက္ဖက္သုတ္ေလး ဝါးခ်င္ဝါးလို႔ ရေသးတယ္။ ေအာင္မေလး ဆိုးေဆးေတြ
စိမ္ေဆးေတြဆိုတာ အခုမွ ေၾကာက္ေနၾကတာ ကိုယ့္လူ။ တျမန္ႏွစ္က က်ဳပ္ႀကီးေတာ္ႀကီး
ေသတုန္းက ဘာမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ ဒီလိုပဲ ဘာမွ မသိေသးေတာ့ ေသရိုးေသစဉ္ေပါ႔။
ေျမခ်ေတာ့ေတာင္ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ လက္ဖက္ေလး ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။
လက္ဖက္သားေလးေတြဆိုတာ ဝင္းလို႔။ အၫြန္႔ေလးေတြဆိုတာ ေတာင့္လို႔ ေကာ့လို႔။
အေလာင္းျပန္တူးၿပီး တရားစြဲရ အခုဆို ႏိုင္ခ်င္ႏိုင္ဦးမွာပ။ ဘာအေရးလဲ။

ကိုယ္ႀကိဳက္တာေလးစားၿပီး ေသသြားတာ ေက်နပ္စရာႀကီး မဟုတ္ဘူးလား။ ႏိုင္ငံျခားမွာ
အဆင့္ဆင့္ စစ္ေဆးမႈေတြနဲ႔ စည္းကမ္းေတြက တင္းက်ပ္၊ စနစ္ေတြက ျမင့္မား
ခင္ဗ်ားတို႔ စားခ်င္တာ စားရလို႔လား။ တစ္ေန႔ထမင္း တစ္ေန႔ဟင္း ကိုယ္တိုင္
ေဈးသြားၿပီး ဝယ္ၾကည့္လိုက္ဦး။

Wet Market ဆိုတာကို ဗြက္မားကတ္လို႔ နာမည္ေတာ့
တလြဲေတြ လာမေပးၾကနဲ႔။ သားေဈးငါးေဈးသြားတာ ဟန္လုပ္ဖို႔မွ မလိုတာ။ အသက္ေလး
ေအာင့္တတ္ရင္ ေျခဖ်ားေလးေထာက္ၿပီး သြားတတ္ရင္၊ နားသည္းခံႏိုင္ရင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
အကုန္ရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ ေရႊႏိုင္ငံလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္။
ဆက္ေရးခ်င္ေပမယ့္ မီးပ်က္ေနလို႔ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္လိုက္တယ္။ ဒါေလးဖတ္ၿပီး
ျမန္မာျပည္ ျပန္လာခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းသာ ျပန္လာခဲ့။
သတင္းစာထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရတာ ရွိပါတယ္။ ဘာတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ အလုပ္အကိုင္အတြက္
မပူနဲ႔တဲ့။ အင္း နာဂစ္မွာ ေသသြားတဲ့ လယ္သမားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။

ဆီလီကြန္ဗဲလီကအလုပ္ျပဳတ္လာလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ စကၤာပူ ကေန အၿပီးျပန္လာလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္
လယ္ထဲဆင္းၿပီး ေကာက္စိုက္လို႔ ရေနေသးတာပဲ။ အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရွိစြတဲ့။ ဒါေတြလည္း
အလုပ္ပဲေလ။ အဲအဲ တစ္ခုပဲ ဝင္လာရင္ေတာ့ 10% ေလး ေဆာင္ဖို႔သာ ရွာလာခဲ့။
ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ အမႈပတ္ေနမယ္။ ဒါက ကြိဳင္ရွိတယ္ေလ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။

kyi toe ရွယ္ေပးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း